Αν έχετε δεχθεί ποτέ ανεπιθύμητα σχόλια ή παρενόχληση στον δρόμο, πιθανόν να γνωρίζετε το άγχος που προκαλεί. Η άμυνα σας αυξάνεται, αισθάνεστε ευάλωτοι και συχνά επιστρέφετε στο σπίτι κρατώντας τα κλειδιά σφιχτά στο χέρι σας. Πολλές γυναίκες έχουν ζήσει ανάλογες εμπειρίες, μερικές μάλιστα μαθαίνουν αυτοάμυνα για να νιώσουν πιο ασφαλείς.

Όταν η ανεπιθύμητη σεξουαλική προσοχή δεν είναι άμεσα απειλητική, συχνά αγνοείται. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αφήνει ψυχολογικό αποτύπωμα. Σύγχρονες μελέτες δείχνουν πως ακόμη και καθημερινές μορφές σεξισμού έχουν συνέπειες που επηρεάζουν το σώμα και τη ζωή των ανθρώπων.

«Στην ουσία έχει να κάνει με τον τρόπο που η εξουσία, το κύρος και οι πόροι κατανέμονται άνισα μεταξύ ανδρών και γυναικών», εξηγεί η Patricia Homan, κοινωνιολόγος από το Florida State University.

Η δομή του σεξισμού και οι επιπτώσεις στην υγεία

Το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών έχει σημειώσει σημαντικές επιτυχίες τον τελευταίο αιώνα. Σε πολλές χώρες η ισότητα αμοιβής είναι πλέον νομικά κατοχυρωμένη, ενώ η διάκριση λόγω φύλου απαγορεύεται. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπήρξαν τρεις γυναίκες πρωθυπουργοί και οι γυναίκες σε ηγετικές θέσεις αυξάνονται διεθνώς.

Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες ότι η ισότητα των φύλων έχει φτάσει σε αδιέξοδο ή ακόμη και υποχωρεί. Τα στοιχεία για το μισθολογικό χάσμα παραμένουν ανησυχητικά, ενώ η βία κατά γυναικών και κοριτσιών αυξάνεται παγκοσμίως – σχεδόν μία στις τρεις γυναίκες έχει υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία.

Υπάρχουν επίσης πιο λεπτές μορφές σεξισμού, όπως ο υποτιμητικός ή «ευγενικός» σεξισμός (π.χ. τα στερεότυπα ότι οι γυναίκες είναι πιο ευγενικές ή συναισθηματικές). Αυτές οι αντιλήψεις ενισχύουν την υποδεέστερη θέση των γυναικών.

Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με έκθεση της The Lancet, διαγράφηκαν πρόσφατα πληροφορίες για την υγεία των γυναικών από κυβερνητική ιστοσελίδα. Το περιεχόμενο που αφαιρέθηκε σχετιζόταν με τη μητρική και αναπαραγωγική φροντίδα, ενώ προστέθηκαν δεδομένα που παρουσιάζουν τα γυναικεία σώματα ως αδύναμα και τους τρανς ανθρώπους ως απειλή.

Όλα αυτά αποτελούν παραδείγματα του λεγόμενου «δομικού σεξισμού», που σύμφωνα με τη Homan είναι η συστηματική ανισότητα ισχύος και πόρων μεταξύ ανδρών και γυναικών, ενσωματωμένη στους κοινωνικούς θεσμούς.

Ο «ουλώδης ιστός» στον εγκέφαλο από τον σεξισμό

Οι επιπτώσεις στην υγεία των γυναικών μπορεί να είναι σοβαρές αλλά όχι πάντα ορατές. Μεγάλη μελέτη με περισσότερες από 7.800 μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου από 29 χώρες έδειξε ότι οι κοινωνικές ανισότητες μεταξύ των φύλων αλλάζουν φυσικά τον εγκέφαλο των γυναικών.

Συγκεκριμένα, γυναίκες που ζουν σε χώρες με μεγαλύτερη ανισότητα είχαν λεπτότερο φλοιό εγκεφάλου σε περιοχές που σχετίζονται με τον έλεγχο συναισθημάτων, την ανθεκτικότητα και διαταραχές όπως κατάθλιψη ή μετατραυματικό στρες.

Ο ψυχίατρος Nicolas Crossley, από το Pontifical Catholic University of Chile, επισημαίνει πως η ανισότητα αφήνει «ουλή» στον εγκέφαλο των γυναικών μέσω της νευροπλαστικότητας – δηλαδή της ικανότητας του εγκεφάλου να προσαρμόζεται στις εμπειρίες. Το χρόνιο στρες εξασθενεί αυτή την προσαρμοστικότητα.

Αυτές οι διαφορές στον εγκέφαλο μειώνονται σημαντικά σε χώρες με μεγαλύτερη ισότητα φύλων και δεν παρατηρούνται στον ίδιο βαθμό στους άνδρες – αν και κι εκείνοι εμφανίζουν αλλαγές στις πιο άνισες κοινωνίες. Όπως τονίζει ο Crossley: «Αν βελτιώσουμε την ισότητα των φύλων, θα βελτιωθεί η υγεία όλων».

Ψυχική υγεία και διακρίσεις λόγω φύλου

Άλλες μελέτες εντοπίζουν επιπτώσεις στην ψυχική υγεία λόγω διακρίσεων. Έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο με σχεδόν 3.000 γυναίκες, έδειξε ότι όσες βίωσαν σεξισμό είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν ψυχολογική δυσφορία τέσσερα χρόνια αργότερα.

Οι εμπειρίες κυμαίνονταν από αίσθημα ανασφάλειας μέχρι προσβολές ή σωματική επίθεση. Επίσης, διαπιστώθηκε χαμηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή στις ίδιες γυναίκες.

Η ψυχολόγος υγείας Ruth Hackett, επικεφαλής της έρευνας στο Kings College London, εξηγεί: «Η επαναλαμβανόμενη έκθεση στο στρες οδηγεί στη φθορά του σώματος και αυτό συνδέεται με προβλήματα ψυχικής ευεξίας». Σε μεταγενέστερη έρευνα της Hackett σε γυναίκες άνω των 52 ετών, όσες ανέφεραν διακρίσεις λόγω φύλου είχαν χειρότερη ψυχική υγεία έξι χρόνια μετά, μεγαλύτερη μοναξιά και χαμηλότερη ποιότητα ζωής.

Αντίθετα, γυναίκες που ζουν σε κοινωνίες με μεγαλύτερη ισότητα ή έχουν ισότιμες σχέσεις εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης.

Iατρικές ανισότητες στη φροντίδα υγείας

Πέρα από την ψυχική υγεία, υπάρχει σοβαρό ζήτημα άνισης ιατρικής μεταχείρισης. Οι ανησυχίες για τη σωματική υγεία των γυναικών λαμβάνονται λιγότερο σοβαρά στα νοσοκομεία.

Έρευνα του 2024 αποκάλυψε ότι οι γυναίκες στα επείγοντα λαμβάνουν λιγότερο συχνά ισχυρά παυσίπονα (οπιοειδή) συγκριτικά με τους άνδρες – ακόμη κι όταν τα συμπτώματα πόνου είναι ίδια. Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν: «Υπάρχει συστηματική διάκριση στη διαχείριση του πόνου βάσει φύλου».

Ο φαύλος κύκλος του δομικού σεξισμού – Επιπτώσεις στους άνδρες

Ο δομικός σεξισμός περιορίζει την πρόσβαση των γυναικών σε βασικούς πόρους όπως δίκαιη αμοιβή ή αυτονομία, ενώ αυξάνει τον κίνδυνο βίας ή χρόνιου στρες, εξηγεί η Homan. Υπάρχουν όμως αρνητικές συνέπειες και για τους άνδρες: τα στερεότυπα αρρενωπότητας ενθαρρύνουν επικίνδυνες συμπεριφορές, κατάχρηση ουσιών και αποφυγή ιατρικής φροντίδας.

Μεγάλη μετα-ανάλυση με πάνω από 19.000 συμμετέχοντες έδειξε ότι άνδρες που υιοθετούν χαρακτηριστικά κυριαρχίας έναντι των γυναικών ή αναζητούν διαρκώς κύρος αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές: «Ο σεξισμός δεν αποτελεί μόνο κοινωνική αδικία αλλά έχει αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία ακόμη κι εκείνων που τον εκφράζουν».

Επιπλέον, όταν οι άνδρες βιώνουν αίσθηση αδυναμίας ή απώλειας ελέγχου, αυξάνεται η πιθανότητα να εκδηλώσουν παρενοχλητικές συμπεριφορές όταν αποκτήσουν προσωρινή εξουσία – γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τις γυναίκες γύρω τους.

Λύσεις: Προσωπικές στάσεις & κοινωνικές πολιτικές

Για αλλαγή απαιτείται τόσο προσωπική όσο και συλλογική δράση. Οι γονείς μπορούν να μιλούν στα παιδιά τους για τα στερεότυπα ήδη από μικρή ηλικία – καθώς αυτά αρχίζουν να επιβάλλονται ακόμα και από τριών μηνών.

Στο σπίτι είναι σημαντικό να αμφισβητούνται οι προκαταλήψεις ενώ πολιτικές όπως η άδεια πατρότητας για όλους έχουν εφαρμοστεί επιτυχώς στις σκανδιναβικές χώρες – ενθαρρύνοντας τους άνδρες να συμμετέχουν στη φροντίδα του παιδιού αλλάζοντας σταδιακά τις αντιλήψεις περί αρρενωπότητας («caring masculinities»).

Όταν οι γυναίκες ενδυναμώνονται, ολόκληρη η κοινωνία ωφελείται: αυξάνονται οι επενδύσεις στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και το κοινωνικό κράτος προς όφελος όλων – όπως εξηγεί η Homan. Αντίθετα, ο δομικός σεξισμός μειώνει αυτές τις επενδύσεις προς ζημία όλων ανεξαρτήτως φύλου.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τις συνέπειες του σεξισμού βοηθά στην ενημέρωση και προσφέρει υποστήριξη στα θύματα διακρίσεων. Παρόλα αυτά πρέπει να αναγνωριστεί πως το πρόβλημα είναι βαθιά δομικό και δεν λύνεται μόνο ατομικά.

Η πραγματικότητα παραμένει δύσκολη: χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά ώστε οι γυναίκες να νιώσουν πραγματικά ασφαλείς —και να μην επηρεάζεται η υγεία τους από τον θεσμικά εδραιωμένο σεξισμό. Η αλλαγή όμως είναι εφικτή εφόσον περισσότεροι μιλήσουμε ανοιχτά για το τι διακυβεύεται.

Όλοι καταλαβαίνουμε πως στη ρίζα βρίσκεται η ανισορροπία εξουσίας. Το «ταλέντο» λατρεύεται, η δύναμη ανεβαίνει στο κεφάλι του άνδρα, τον κάνει να νιώθει ανίκητος, να πιστεύει ότι έχει ασυλία. Ξέρει ότι οι εργοδότες του δεν μπορούν να τον χάσουν.

Αλλά ας σκεφτούμε λίγο διαφορετικά. Η Fiona Bruce είναι μια αναντικατάστατη τηλεοπτική σταρ. Η Mishal Husain είναι εξαιρετική ραδιοφωνική δημοσιογράφος. Η Mel Giedroyc είναι αγαπημένη παρουσιάστρια. Μπορείτε να φανταστείτε τη Bruce να γδύνεται μπροστά στο συνεργείο της, με μόνο φούντες να καλύπτουν το στήθος της; Ή τη Husain να κάνει σεξουαλικά σχόλια στους ερευνητές της; Ή τη Giedroyc, την εποχή του Bake Off, να σπρώχνει τη λεκάνη της σε έναν νεαρό που σκουπίζει τη ζύμη από το παντελόνι της;

Και αυτές κατέχουν θέσεις εξουσίας. Το ταλέντο τους εκτιμάται, αλλά η δύναμη δεν τις διαφθείρει. Δεν νιώθουν ανίκητες ούτε συμπεριφέρονται με ασυλία. Πριν καιρό, η Giedroyc παρουσίαζε μια φιλανθρωπική εκδήλωση και ήταν υπόδειγμα ευγένειας και ταπεινότητας, ευχαριστώντας τους συνεργάτες τόσο μπροστά όσο και πίσω από τη σκηνή.

Η βαθύτερη ρίζα: έμφυλη ανισότητα

Όταν αντιστρέφουμε το παράδειγμα, οι δικαιολογίες καταρρέουν. Μένει μόνο μία εξήγηση: η ανισορροπία εξουσίας ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες. Όσο κι αν νομίζουμε ότι έχουμε προχωρήσει προς την ισότητα των φύλων, οι άνδρες εξακολουθούν να νιώθουν πολύ πιο συχνά δικαιούχοι και ανώτεροι. Οι χειρότεροι από αυτούς θα ενεργήσουν ανάλογα – μερικές φορές βλάπτοντας και άλλους άνδρες.

Δεν αφορά σε όλους τους άνδρες φυσικά. Πολλοί είναι ταπεινοί, σεβαστικοί και αξιαγάπητοι ως συνάδελφοι, φίλοι ή σύντροφοι. Αυτοί όμως είναι όσοι έχουν αμφισβητήσει συνειδητά τις κοινωνικές δυνάμεις που προσδίδουν εξουσία στους άνδρες εις βάρος εξίσου ικανών γυναικών.

Αυτές οι δυνάμεις εμφανίζονται από πολύ μικρή ηλικία. Από τα τρία κιόλας χρόνια, τα αγόρια διακόπτουν πιο συχνά τα κορίτσια της ηλικίας τους παρά άλλα αγόρια. Μέχρι τα έξι, τόσο αγόρια όσο και κορίτσια πιστεύουν ότι τα αγόρια είναι πιο πιθανό να είναι «πολύ έξυπνα», παρότι γνωρίζουν ότι τα κορίτσια ήδη αποδίδουν καλύτερα στο σχολείο.

Πώς διαμορφώνεται η αίσθηση ανωτερότητας

Μια από τις πιο αποθαρρυντικές μελέτες για το βιβλίο μου “The Authority Gap”, ζήτησε από Βρετανούς γονείς να εκτιμήσουν τον δείκτη νοημοσύνης των παιδιών τους. Κατά μέσο όρο έβαλαν τα αγόρια στο 115 και τα κορίτσια μόλις στο 107, παρότι τα κορίτσια συνήθως αναπτύσσονται νωρίτερα, έχουν μεγαλύτερο λεξιλόγιο και υπερέχουν ακαδημαϊκά σε όλα τα επίπεδα.

Έτσι, τα αγόρια μεγαλώνουν απορροφώντας υποσυνείδητα την εσφαλμένη πεποίθηση πως είναι εξυπνότερα από τα κορίτσια – και το ίδιο συμβαίνει και στα ίδια τα κορίτσια. Δεν προκαλεί έκπληξη λοιπόν ότι όταν οι ίδιοι ερευνητές ζήτησαν από ενήλικες άνδρες και γυναίκες να εκτιμήσουν τον δικό τους δείκτη νοημοσύνης, οι άνδρες δήλωσαν κατά μέσο όρο 110, ενώ οι γυναίκες μόλις 105. Κι όμως, η κατανομή του IQ είναι πανομοιότυπη μεταξύ των φύλων.

Αυτό το αίσθημα ανωτερότητας ενισχύεται στο σχολείο. Η καθηγήτρια Allyson Julé μελέτησε τις αλληλεπιδράσεις στην τάξη και βρήκε ότι οι εκπαιδευτικοί επαναλαμβάνουν τα σχόλια των αγοριών εννέα φορές περισσότερο ως αναγνώριση της συμβολής τους απ’ ό,τι των κοριτσιών, απευθύνουν περισσότερες ερωτήσεις στα αγόρια και επαινούν περισσότερο τις απαντήσεις τους.

Αυτοπεποίθηση ή υπερβολική σιγουριά;

Ως αποτέλεσμα, τα αγόρια ανταμείβονται επειδή μιλούν και τα κορίτσια επειδή είναι ήσυχα και φρόνιμα – οδηγώντας πολλά κορίτσια να χάσουν τη φωνή, την αυτοπεποίθηση και τις φιλοδοξίες τους στην ενηλικίωση.

Η υπερβολική αυτοπεποίθηση είναι επίσης πιο συχνή στους άνδρες. Μια μελέτη με τίτλο “Bullshitters: Who are they and what do we know about their lives?” εξέτασε 40.000 δεκαπεντάχρονους σε εννέα χώρες: κλήθηκαν να αξιολογήσουν τις γνώσεις τους σε 16 μαθηματικές έννοιες – τρεις εκ των οποίων ήταν ψεύτικες (“subjunctive scaling”, “declarative fraction”, “proper number”). Σε όλες τις χώρες, τα αγόρια ήταν πολύ πιο πιθανό να ισχυριστούν πως γνώριζαν τις ψεύτικες έννοιες – και μάλιστα πίστευαν πραγματικά ότι ήταν καλύτερα στα μαθηματικά απ’ όσο ήταν στην πραγματικότητα.

Οι συνέπειες στην καριέρα και την κοινωνία

Φυσικά, η σεξουαλική παρενόχληση έχει πολλές αιτίες. Όμως αυτό το τοξικό μίγμα υπερβολικής αυτοπεποίθησης, αίσθησης δικαιώματος κι ανωτερότητας αντικατοπτρίζεται στις καταγγελίες κατά του Gregg Wallace, κάποιες από τις οποίες τώρα ερευνώνται από την παραγωγή του.

Σε πιο ήπιες μορφές, αυτό το φαινόμενο βρίσκεται πίσω από τη σχετική υστέρηση των γυναικών στην επαγγελματική εξέλιξη έναντι των ανδρών. Ακόμη κι όταν ξεκινούν στον πρώτο βαθμό διοίκησης, αμερικανική έρευνα δείχνει ότι προάγονται μόλις 81 γυναίκες για κάθε 100 άνδρες, παρότι οι γυναίκες εισέρχονται στην αγορά εργασίας με καλύτερα προσόντα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολείου και του πανεπιστημίου, οι ικανότητες των κοριτσιών αξιολογούνται αντικειμενικά μέσω ανώνυμων εξετάσεων – όπου υπερέχουν έναντι των αγοριών. Όμως όταν μπαίνουν στον εργασιακό χώρο, αρχίζουν να εισχωρούν οι προκαταλήψεις.

Επειδή όλοι τείνουμε να συγχέουμε την αυτοπεποίθηση με την ικανότητα, συχνά προτιμάμε να προσλαμβάνουμε ή να προάγουμε τον υπερβολικά σίγουρο άνδρα που διαφημίζει τον εαυτό του ως λαμπρότερο από μια λιγότερο σίγουρη αλλά σαφώς πιο ικανή γυναίκα.

Το χάσμα εξουσίας παραμένει

Αν δεν αναγνωρίσουμε αυτή την προκατάληψη και δεν λάβουμε μέτρα για τη διόρθωσή της, δεν θα κλείσουμε ποτέ το χάσμα εξουσίας που συγκρατεί τις γυναίκες πίσω ενώ προωθεί τους άνδρες μπροστά. Επιτέλους, αρχίζουμε να απαλλασσόμαστε από τους χειρότερους τύπους σαν τον Wallace – όμως παραμένουν πάρα πολλοί «καυχώμενοι» στη θέση τους που θα έπρεπε να αντικατασταθούν από τις Mishal Husain και Fiona Bruce αυτού του κόσμου.

*Η Mary Ann Sieghart είναι επισκέπτρια καθηγήτρια στο Global Institute of Women’s Leadership του King’s College London και συγγραφέας του βιβλίου The Authority Gap: Why Women Are Still Taken Less Seriously Than Men, and What We Can Do About It.

Πηγή: The Guardian

Το μέλλον του 007 είναι επί του παρόντος στον αέρα, αφού η Amazon MGM Studios έκλεισε μια συμφωνία 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων για δημιουργικό έλεγχο του χαρακτήρα με την Barbara Broccoli και τον Michael G Wilson, τους Βρετανοαμερικανούς κληρονόμους του παραγωγού ταινιών Albert “Cubby” Broccoli και μακροχρόνιους διαχειριστές των ταινιών Bond.

Μιλώντας για τον συμπρωταγωνιστή της στο MobLand και πρώην ηθοποιό του Bond, Pierce Brosnan, η Mirren είπε ότι αν και ήταν «μεγάλη θαυμάστρια» του Pierce, ο Bond «δεν ήταν το thing [της]» λόγω της απεικόνισης γυναικών. «Πρέπει να πω ότι δεν ήμουν ποτέ σπουδαία fan [του Bond]», είπε η Mirren στη Standard. «Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του Pierce Brosnan, εννοώ τεράστια. Θέλω να πω, ω Θεέ μου. Προφανώς, είναι υπέροχος και τα πάντα, και νομίζω ότι είναι υπέροχος στο MobLand, αλλά είναι επίσης ένας από τους ωραιότερους ανθρώπους με τους οποίους θα έχεις τη χαρά να συνεργαστείς. Και πράγματι ο Daniel Craig, τον οποίο έχω γνωρίσει και γνωρίζω λίγο, πάλι είναι ένας πολύ όμορφος, ευγενικός άνθρωπος».

Αλλά πρόσθεσε: «Όλη η σειρά του James Bond, δεν ήταν το thing μου. Πραγματικά δεν ήταν. Ποτέ δεν μου άρεσε ο James Bond. Ποτέ δεν μου άρεσε ο τρόπος που υπήρχαν οι γυναίκες στον James Bond».

Είπε στη Standard ότι ήταν αντίθετη στην ιδέα να αντιμετωπιστεί ο ιστορικός σεξισμός του κατασκόπου αναθέτοντας μια γυναίκα στον πρωταγωνιστικό ρόλο και ότι πίστευε ότι οι γυναίκες θα εξυπηρετούνταν καλύτερα από απεικονίσεις πραγματικών γυναικών κατασκόπων. «Ολόκληρη η ιδέα του James Bond είναι εμποτισμένη και γεννιέται από βαθύ σεξισμό», είπε. «Οι γυναίκες ήταν πάντα ένα απίστευτα σημαντικό μέρος της Μυστικής Υπηρεσίας, ήταν πάντα. Και πολύ γενναίες. Αν ακούσεις για το τι έκαναν οι γυναίκες στη Γαλλική Αντίσταση, είναι εκπληκτικά, απίστευτα θαρραλέες. Έτσι θα λέγαμε πραγματικές ιστορίες για εξαιρετικές γυναίκες που έχουν εργαστεί σε αυτόν τον κόσμο».

Στον απόηχο της συμφωνίας της Amazon, μεγάλο μέρος της ανησυχίας μεταξύ των πρώην ομολόγων δεν αφορούσε το μελλοντικό φύλο του αλλά την εθνικότητα του. Ο Brosnan είχε δηλώσει προηγουμένως ότι ήταν «δεδομένο» ότι ο Bond θα πρέπει να παραμείνει Βρετανός χαρακτήρας παρόλο που έχει τώρα Αμερικανούς ιδιοκτήτες, ενώ ο Timothy Dalton είπε ότι η συμφωνία τον είχε αφήσει «κάπως λυπημένο», προσθέτοντας: «Είναι μια από τις λίγες υπέροχες ιστορίες που έχουμε σε ταινία που είναι βρετανική».

Με δημιουργικό έλεγχο, η Amazon θα έχει τη δύναμη να προχωρήσει με νέες ταινίες και πιθανώς spin-offs χωρίς την έγκριση από τους Wilson και Broccoli, οι οποίοι έχουν επιβλέψει την ακεραιότητα του χαρακτήρα που δημιουργήθηκε αρχικά το 1953 από τον συγγραφέα Ian Fleming.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, υπήρξαν έντονες διαμάχες σχετικά με το μέλλον του 007, με την Broccoli να χαρακτηρίζει τα στελέχη της Amazon «ηλίθιους», σύμφωνα με τη Wall Street Journal, σχετικά με ιδέες για επέκταση του franchise με spin-offs και μια τηλεοπτική σειρά. Ο Wilson είπε ότι αυτός και η Broccoli ήταν «πολύ απρόθυμοι να αναθέσουν» την πνευματική ιδιοκτησία σε μια τηλεοπτική σειρά, με την Broccoli να προσθέτει: «Δεν είναι κάτι που θέλαμε ποτέ να κάνουμε».

Αν και δεν υπάρχει σενάριο, σκηνοθέτης ή πρωταγωνιστής για μια νέα ταινία του Bond, οι Aaron Taylor-Johnson, Theo James και James Norton είναι επί του παρόντος όλοι φαβορί για τον ρόλο. Η Mail Online ανέφερε ότι μια πηγή από την Amazon είχε πει ότι ο ηθοποιός «πρέπει να είναι Βρετανός ή από την Κοινοπολιτεία – και πρέπει να είναι άνδρας».

Πηγή: The Guardian

Ειδικότερα, η σύνδεση του σεξισμού με την αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άνοιας αναδεικνύεται μέσα από μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κολούμπια στις ΗΠΑ, η οποία υποδεικνύει ότι η ανισότητα των φύλων μπορεί να έχει ακόμη πιο σοβαρές συνέπειες στην ψυχική και εγκεφαλική υγεία των γυναικών απ’ ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.

Ο σεξισμός, που βασίζεται στην άνιση μεταχείριση των φύλων, είναι γνωστό ότι επηρεάζει αρνητικά την ψυχική υγεία των γυναικών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μισθολογική ανισότητα. Ωστόσο, η νέα μελέτη αποκαλύπτει πως η εκδήλωση σεξιστικών συμπεριφορών και πολιτικών σε βάρος των γυναικών μπορεί να έχει και επιπτώσεις στην εγκεφαλική τους υγεία.

Συγκεκριμένα, η μελέτη διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που γεννήθηκαν σε πολιτείες των ΗΠΑ με υψηλό επίπεδο δομικού σεξισμού, αντιμετωπίζουν, σε μεγαλύτερες ηλικίες, ταχύτερη έκπτωση της μνήμης τους συγκριτικά με τις γυναίκες που μεγάλωσαν σε πολιτείες με λιγότερο έντονο σεξιστικό υπόβαθρο.

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τους ερευνητές του Vagelos College of Physicians and Surgeons του Πανεπιστημίου Κολούμπια, δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Alzheimer’s & Dementia: Alzheimer’s».

Στην έρευνα, συμμετείχαν σχεδόν 21.000 γυναίκες, των οποίων τα δεδομένα εξετάστηκαν σε βάθος χρόνου, από το 1900 έως το 1960.

Οι ερευνητές υπολόγισαν τον βαθμό δομικού σεξισμού κάθε πολιτείας λαμβάνοντας υπόψη διάφορους παράγοντες, όπως η αναλογία ανδρών και γυναικών στο εργατικό δυναμικό, η συμμετοχή γυναικών στα πολιτειακά νομοθετικά σώματα, τα ποσοστά φτώχειας και η οικονομική ανισότητα:

· η πολιτεία με τον υψηλότερο δομικό σεξισμό ήταν το Μισισιπή το 1910,

· ενώ το Κονέκτικατ το 1940 παρουσίαζε τον χαμηλότερο.

Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι εντυπωσιακά: οι γυναίκες που γεννήθηκαν στο Μισισιπή παρουσίασαν έκπτωση μνήμης που ήταν παρόμοια με εκείνη γυναικών που ήταν 9 χρόνια μεγαλύτερες. Αυτά τα ευρήματα είναι εξαιρετικά σημαντικά, δεδομένου ότι οι γυναίκες πλήττονται δυσανάλογα από την ασθένεια Αλτσχάιμερ στις ΗΠΑ. Σχεδόν τα δύο τρίτα των Αμερικανών με Αλτσχάιμερ είναι γυναίκες, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι ζουν περισσότερο από τους άνδρες.

Αυτή η μελέτη προστίθεται σε μια σειρά άλλων ερευνών που δείχνουν τη σύνδεση του δομικού σεξισμού με την υγεία των γυναικών. Προηγούμενες μελέτες έχουν καταδείξει ότι οι γυναίκες που υπήρξαν θύματα μεγαλύτερης κοινωνικής ανισότητας λόγω φύλου, αντιμετωπίζουν υψηλότερους κινδύνους για χρόνια νοσήματα, υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και περιορισμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

ΠΗΓΗ: fastcompany.com