Σύμφωνα με την Μαριάν Ριζκαλάχ, μουσικοψυχοθεραπεύτρια και διευθύντρια του North London Music Therapy, η απάντηση έχει να κάνει, σε μεγάλο βαθμό, με τις ρυθμικές ιδιότητες της βροχής. Η αλήθεια είναι πως, παρά την φυσική του προέλευση, ο ήχος της βροχής είναι αρκετά σταθερός και προβλέψιμος – κι αυτό είναι που τον κάνει τόσο χαλαρωτικό.

«Όπως η μουσική επηρεάζει τόσο το αυτόνομο όσο και το μεταιχμιακό τμήμα του νευρικού μας συστήματος (που φροντίζουν τον καρδιακό παλμό και τα συναισθήματά μας αντίστοιχα), έτσι και ο συνεπής, προβλέψιμος ήχος της βροχής μπορεί να βοηθήσει στην ρύθμιση των αντιδράσεων του νευρικού μας συστήματος», εξηγεί η Ριζκαλάχ. «Το μυαλό μας συνηθίζει γρήγορα στο ρυθμικό πλιτς πλατς της βροχής», προσθέτει. «Ο ήχος δεν είναι πολύ δυνατός ούτε συνοδεύεται από μεγάλες ακουστικές εκπλήξεις – γεγονός που τον καθιστά πολύ φιλικό στον εγκέφαλο.»

Το συμπέρασμα είναι, λοιπόν, ότι υπάρχει επιστημονική εξήγηση για την αδυναμία, που έχουμε πολλοί στον ήχο της βροχής – κι ενώ το τέλος του καλοκαιριού μπορεί να μην είναι και τόσο ευπρόσδεκτο, η ιδέα όμως των βροχερών, φθινοπωρινών μερών δεν ακούγεται και τόσο δυσάρεστη.

Με πληροφορίες από: Bovary