Ενώ οι επιστήμονες πειραματίζονται εδώ και καιρό με βιοδιασπώμενα πλαστικά, ερευνητές από το Κέντρο RIKEN για την Επιστήμη της Αναδυόμενης Ύλης και το Πανεπιστήμιο του Τόκιο λένε ότι το νέο τους υλικό διασπάται πολύ πιο γρήγορα και δεν αφήνει υπολείμματα.

Σε ένα εργαστήριο στην πόλη Wako κοντά στο Τόκιο, η ομάδα παρουσίασε ένα μικρό κομμάτι πλαστικού να εξαφανίζεται σε ένα δοχείο με αλμυρό νερό αφού ανακατεύτηκε για περίπου μία ώρα.

Ενώ η ομάδα δεν έχει ακόμη κανένα σχέδιο για εμπορευματοποίηση, ο επικεφαλής του έργου Takuzo Aida δήλωσε ότι η έρευνά τους έχει προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στον τομέα των συσκευασιών.

Επιστήμονες παγκοσμίως αγωνίζονται να αναπτύξουν καινοτόμες λύσεις για την αυξανόμενη κρίση των πλαστικών αποβλήτων, μια προσπάθεια που υποστηρίζεται από εκστρατείες ευαισθητοποίησης όπως η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος στις 5 Ιουνίου.

Η ρύπανση από πλαστικά αναμένεται να τριπλασιαστεί έως το 2040, σύμφωνα με προβλέψεις του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών, προσθέτοντας 23-37 εκατομμύρια μετρικούς τόνους αποβλήτων στους ωκεανούς του κόσμου κάθε χρόνο.

«Τα παιδιά δεν μπορούν να επιλέξουν τον πλανήτη στον οποίο θα ζήσουν. Είναι καθήκον μας ως επιστήμονες να διασφαλίσουμε ότι τους αφήνουμε το καλύτερο δυνατό περιβάλλον», δήλωσε ο Aida.

Ο Aida δήλωσε ότι το νέο υλικό είναι τόσο ισχυρό όσο τα πλαστικά με βάση το πετρέλαιο, αλλά διασπάται στα αρχικά του συστατικά όταν εκτίθεται σε αλάτι. Αυτά τα συστατικά μπορούν στη συνέχεια να υποστούν περαιτέρω επεξεργασία από φυσικά βακτήρια, αποφεύγοντας έτσι τη δημιουργία μικροπλαστικών που μπορούν να βλάψουν την υδρόβια ζωή και να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα.

Καθώς το αλάτι υπάρχει επίσης στο έδαφος, ένα κομμάτι μεγέθους περίπου πέντε εκατοστών (δύο ίντσες) διασπάται στην ξηρά μετά από πάνω από 200 ώρες, πρόσθεσε. Το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όπως το κανονικό πλαστικό, όταν επικαλυφθεί και η ομάδα εστιάζει την τρέχουσα έρευνά της στις καλύτερες μεθόδους επικάλυψης, δήλωσε ο Aida. Το πλαστικό είναι μη τοξικό, μη εύφλεκτο και δεν εκπέμπει διοξείδιο του άνθρακα, πρόσθεσε.

Πηγή: Lifo.gr

Περιβάλλον και γονιμότητα: Δεσμός ζωής

Όπως σημειώνει ο Dr. Νίκος Κ. Χριστοφορίδης, Χειρουργός Μαιευτήρας – Γυναικολόγος και Επιστημονικός Διευθυντής της Embryolab, το “Planet Be” είναι μια καμπάνια με ξεκάθαρο όραμα: να υπενθυμίσει πως η ικανότητά μας να δημιουργούμε οικογένειες εξαρτάται όχι μόνο από τις βιολογικές μας δυνατότητες, αλλά και από την ποιότητα του κόσμου στον οποίο ζούμε. Η υγεία μας και η υγεία του πλανήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.

Η καμπάνια επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο τους περιβαλλοντικούς ρύπους που επηρεάζουν την ανδρική και γυναικεία γονιμότητα. Οι τοξικές ουσίες που υπάρχουν στον αέρα, στο νερό, ακόμα και στα προϊόντα καθημερινής χρήσης, επηρεάζουν την αναπαραγωγική ικανότητα με τρόπους που μέχρι πρόσφατα υποτιμούσαμε.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση πλήττει τα θεμέλια της γονιμότητας

Ο Δρ. Μιχάλης Κυριακίδης, Γυναικολόγος Αναπαραγωγικής Ιατρικής, επισημαίνει ότι στόχος της εκστρατείας είναι η ενημέρωση των ατόμων αναπαραγωγικής ηλικίας σχετικά με:

· Τους τύπους και τις πηγές ρύπων

· Τον τρόπο που επηρεάζουν το αναπαραγωγικό σύστημα

· Τις στρατηγικές μείωσης της έκθεσης

Όπως τονίζει, «η αλλαγή ξεκινά με την ενημέρωση και τη συνειδητή δράση». Τα στοιχεία που παρουσιάζει σοκάρουν: η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τα προβλήματα γονιμότητας έως και 33%.

Τα νούμερα μιλούν: Μια σιωπηλή κρίση

Η Χαρά Ωραιοπούλου, Senior Κλινική Εμβρυολόγος της Embryolab, παραθέτει παγκόσμια δεδομένα που δείχνουν ότι το 94% του αστικού πληθυσμού της Ε.Ε. εκτίθεται σε συγκεντρώσεις αιωρούμενων μικροσωματιδίων (PM2.5) πάνω από τα όρια ασφαλείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας – ένας παράγοντας που συνδέεται με αύξηση της υπογονιμότητας.

Αντίστοιχα, η Ελευθερία Τσιαμάλου, Μαία Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, αναφέρει πως:

· Η γονιμότητα μειώνεται κατά 20% κάθε μήνα προσπάθειας εγκυμοσύνης για κάθε 10 μικρογραμμάρια αύξησης των PM2.5.

· Παρατηρείται 7% πτώση στα αποθέματα ωαρίων για κάθε 2 μικρογραμμάρια αύξησης των ρύπων – ποσοστό που ισοδυναμεί με γήρανση των ωοθηκών κατά 2 χρόνια.

· Τα κορίτσια εισέρχονται στην εφηβεία έως και 4 χρόνια νωρίτερα σε σχέση με προηγούμενες γενιές, γεγονός που συνδέεται με περιβαλλοντική επιβάρυνση.

PFAS: Τα «παντοτινά χημικά» που απειλούν τη μητρότητα

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η έκθεση στον διαβόητο τύπο χημικών PFAS, γνωστά και ως «παντοτινά χημικά», που εντοπίζονται σε πλαστικά, καλλυντικά και μαγειρικά σκεύη. Πρόσφατη μελέτη από τις ΗΠΑ έδειξε ότι το 97% των εγκύων φέρει ίχνη PFAS στο αίμα και στον ομφάλιο λώρο, με την υπογονιμότητα να αυξάνεται έως και 33% σε γυναίκες που εκτίθενται σε αυτά τα χημικά.

Μια αλλαγή που ξεκινά από εμάς

Το “Planet Be” δεν είναι απλώς μια καμπάνια ευαισθητοποίησης. Είναι μια πρόσκληση για δράση, μια υπενθύμιση ότι το δικαίωμα στη γονιμότητα και τη δημιουργία οικογένειας δεν είναι ανεξάρτητο από τις περιβαλλοντικές μας επιλογές.

Σε έναν κόσμο όπου η περιβαλλοντική κρίση χτυπά πλέον την πιο βαθιά ανθρώπινη ανάγκη –τη συνέχεια της ζωής– η γνώση και η πρόληψη είναι τα πιο ισχυρά μας όπλα. Γιατί η ελπίδα για το αύριο γεννιέται σήμερα. Στο σώμα μας, στο περιβάλλον μας, στον τρόπο που επιλέγουμε να ζούμε.

Ποιους κυρίως επηρεάζει η ρύπανση;

Η πιο κοινή μορφή ρύπανσης είναι η ατμοσφαιρική -σκεφτείτε, για παράδειγμα, τους ρύπους των αυτοκινήτων, τις βιομηχανικές δραστηριότητες, και το νέφος. Ως εκ τούτου, αν ζείτε σε κάποια πόλη ή αστική περιοχή, οι κίνδυνοι της ρύπανσης είναι υψηλότεροι. Προτού, όμως, αποκηρύξετε μια για πάντα τη ζωή στην πόλη, θυμηθείτε ότι τα μαλλιά σας έρχονται αντιμέτωπα με επιθετικούς παράγοντες καταπόνησης κάθε φορά που βγαίνετε έξω και, ιδίως, που εκτίθεστε στην ακτινοβολία UV –η οποία ασκεί δυσμενή επίδραση στις πρωτεΐνες της τρίχας. Στα πολύ μολυσμένα περιβάλλοντα, ενδέχεται να υπάρχουν υψηλά επίπεδα αιωρούμενων σωματιδίων (στα οποία περιλαμβάνονται μικροσκοπικά σωμάτια αιθάλης, σκόνης και ρύπων) που, σε συνδυασμό με τον καπνό και άλλους αέριους ρύπους, βλάπτουν τα μαλλιά.

Πώς επηρεάζει η ρύπανση τα μαλλιά και το τριχωτό;

Η ρύπανση επηρεάζει τα μαλλιά με δύο τρόπους: επηρεάζοντας το τριχωτό και την ίδια την τρίχα. Πρώτον, όταν η ρύπανση (με τη μορφή λεπτών σωματιδίων αργιλίου, χαλκού, σιδήρου, κ.α. προσκολλάται στο τριχωτό, προκαλεί βλάβες και ερεθισμούς. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί ως κνησμός ή ξηρότητα στο τριχωτό (με την εμφάνιση δερματικών παθήσεων όπως η πιτυρίδα ή η δερματίτιδα). Μπορεί ακόμη να επηρεάσει την ποιότητα και την υφή των μαλλιών αποδυναμώνοντας την τρίχα και κάνοντάς την επιρρεπή στην ψαλίδα και το σπάσιμο. Επίσης, μπορεί να μεταβάλει την όψη των μαλλιών, τα οποία γίνονται θαμπά και εύθραυστα, με αυξημένο φριζάρισμα ή στατικό ηλεκτρισμό. Όλοι αυτοί οι παράγοντες σηματοδοτούν άσχημα νέα για τα μαλλιά.

Δεύτερον, μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο αντίκτυπος της ρύπανσης είναι ορατός, καθώς οι ρύποι προσκολλώνται στην τρίχα μειώνοντας τη λάμψη και την απαλότητά της. Περαιτέρω μελέτες αποκάλυψαν ότι η ρύπανση διεισδύει ακόμα πιο βαθιά, επηρεάζοντας την εσωτερική δομή της τρίχας. Δεν προκαλεί, λοιπόν, έκπληξη το γεγονός ότι η ρύπανση αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες που ευθύνονται για την ευαισθησία του τριχωτού, η οποία ενδέχεται να σχετίζεται με τριχόπτωση.

Αυτό συμβαίνει, όταν το τριχωτό καταπονείται σε μεγάλο βαθμό από τη συσσώρευση ορισμένων βαρέων μετάλλων, τα οποία διαταράσσουν τον κύκλο ζωής της τρίχας. Κι αν χρειάζεστε κι άλλες αποδείξεις ότι η ρύπανση κάνει κακό στα μαλλιά σας, μελέτες δείχνουν επίσης ότι, στους ανθρώπους που χάνουν τα μαλλιά τους ή εμφανίζουν τριχόπτωση, υπάρχει συχνά υψηλότερη συγκέντρωση μολύβδου, χαλκού και καδμίου (και τα τρία συνδέονται με τη ρύπανση) στα τριχοθυλάκιά τους και χαμηλότερη συγκέντρωση ψευδαργύρου (συνδέεται με την ανάπτυξη των μαλλιών), σε σύγκριση με τους ανθρώπους που δεν παρουσιάζουν τριχόπτωση.

Τι μπορείτε να κάνετε για να προστατεύσετε τα μαλλιά σας από τις επιπτώσεις της ρύπανσης;

Μολονότι είναι αδύνατον να διασφαλίσετε ότι τα μαλλιά σας δεν θα έρθουν αντιμέτωπα με τη ρύπανση, υπάρχουν μέθοδοι που μπορείτε να εφαρμόσετε για να τα προετοιμάσετε κατάλληλα. Ακολουθήστε τα παρακάτω 5 βήματα, για να εξασφαλίσετε τη σωστή προστασία των μαλλιών σας:

Χρησιμοποιήστε προϊόντα περιποίησης με δράση ενάντια στη ρύπανση

Τα προϊόντα περιποίησης με δράση ενάντια στη ρύπανση. Υιοθετήστε μια προσέγγιση «όσο λιγότερα, τόσο το καλύτερο» σε ό,τι αφορά στα προϊόντα που χρησιμοποιείτε. Τα βαριά προϊόντα, όπως οι λακ, τα τζελ και οι κρέμες για όγκο, μπορεί να κρατούν το χτένισμά σας σταθερό, όμως ταυτόχρονα έλκουν και παγιδεύουν τους ρύπους. Προτιμήστε πιο μινιμαλιστικά, ελαφριά προϊόντα πολλαπλών οφελών, και προσφέρετε τακτικά στα μαλλιά σας μια αναζωογονητική αποτοξίνωση.

Μην λούζεστε πολύ συχνά

Το να αραιώσετε τα λουσίματα για να αποφύγετε τη συσσώρευση ρύπων μπορεί να σας ακούγεται αντιφατικό. Ωστόσο, το υπερβολικά συχνό λούσιμο ενδέχεται να αφυδατώσει τα μαλλιά σας, καθώς απομακρύνει το σμήγμα –ένα φυσικό έλαιο που είναι ωφέλιμο για τα μαλλιά. Όταν καταστρέφεται η προστατευτική αυτή ασπίδα, τα μαλλιά γίνονται πιο ευπαθή στην καταπόνηση κατά την έκθεσή τους στη ρύπανση και την ακτινοβολία UV. Είναι, λοιπόν, καλό να λούζεστε λιγότερο συχνά, ώστε να διατηρήσετε το σμήγμα σε φυσιολογικά επίπεδα και να εξασφαλίσετε την αποτελεσματική λειτουργία του. Αλλά μην φοβάστε! Υπάρχει μια εύκολη και αποτελεσματική λύση που μπορείτε να χρησιμοποιείτε ανάμεσα στα λουσίματα, για να κρατάτε τα μαλλιά σας γεμάτα φρεσκάδα και λάμψη υγείας: το ξηρό σαμπουάν.

Ενυδατώστε τα μαλλιά σας

Τα μαλλιά σας μπορούν να αποκομίσουν πολλά οφέλη από τη σωστή ενυδάτωση, και ένα ενυδατικό προϊόν είναι ιδανικό για τα ξηρά μαλλιά που φαίνονται φριζαρισμένα και εύθραυστα. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε μαλακτική κρέμα μαλλιών, μάσκες και έλαια, καθώς αυτά θα αναπληρώσουν τα επίπεδα υγρασίας και θρεπτικών συστατικών βοηθώντας τα μαλλιά σας να ανακτήσουν τη λάμψη και την απαλότητά τους.

Αποφύγετε τη θερμότητα

Τα εργαλεία που χρησιμοποιούν θερμότητα, όπως το πιστολάκι και το σίδερο ισιώματος, μπορεί να είναι σκληρά για τα μαλλιά και να επιδεινώσουν την καταπόνησή τους. Μην ξεχνάτε να εφαρμόζετε ένα προϊόν θερμοπροστασίας κάθε φορά που πρόκειται να χρησιμοποιήσετε εργαλεία styling, και προσπαθήστε να αφήνετε τα μαλλιά σας να στεγνώνουν φυσικά όσο το δυνατόν περισσότερο. Τα μαλλιά σας θα σας ευγνωμονούν.

Πηγή: Vichy

Τι είναι όμως και πώς μπορούν να κάνουν καλύτερες τις πυκνοκατοικημένες μητροπόλεις μας;

Τι είναι τα μικροδάση και γιατί τα χρειαζόμαστε;

Περισσότερα από 420 εκατομμύρια εκτάρια δάσους έχουν χαθεί για άλλες χρήσεις από το 1990, σύμφωνα με την Έκθεση του ΟΗΕ για την κατάσταση των δασών το 2020. Με περισσότερο από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού να ζει σε αστικές περιοχές, τα μικροδάση στις πόλεις προσφέρουν μια ουσιαστική ευκαιρία για την καταπολέμηση της αποψίλωσης των δασών.

Η τεχνική του δάσους Miyawaki, που εφευρέθηκε από τον Ιάπωνα βοτανολόγο και ειδικό στην οικολογία των φυτών, καθηγητή Akira Miyawaki τη δεκαετία του 1970, είναι η έμπνευση για τα μικροδάση παγκοσμίως. Αυτά τα ποικίλα, οργανικά μικρά δάση μπορούν να δημιουργηθούν σε τοποθεσίες μικρότερες των εννέα τετραγωνικών μέτρων και να χρησιμοποιούν μόνο αυτόχθονα είδη που διαφορετικά θα αναπτυσσόταν φυσικά στην περιοχή φύτευσης. Αναπτύσσονται έως και 10 φορές πιο γρήγορα από τα δάση μονοκαλλιέργειας, σε μόλις δύο έως τρεις δεκαετίες.

Η ΜΚΟ Earthwatch Europe έχει φυτέψει 285 μικροσκοπικά δάση από το 2022. Τα οικόπεδά τους, που αποτελούνται από 600 δέντρα, μπορούν να προσελκύσουν περισσότερα από 500 είδη ζώων και φυτών μέσα στα πρώτα τρία χρόνια. Οι τοποθεσίες περιλαμβάνουν αθλητικό γήπεδο και πάρκο στο Haringey, στο Βόρειο Λονδίνο.

Εν τω μεταξύ, το “SUGi”, ένα πρόγραμμα δενδροφύτευσης που στοχεύει στην αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και την επανεισαγωγή ιθαγενών ειδών, έχει δημιουργήσει 230 «δάση τσέπης» σε 52 πόλεις σε όλο τον κόσμο, από την Τουλούζη της Γαλλίας έως τον Άγιο Γεώργιο στη Ρουμανία και τη Μαδρίτη της Ισπανίας.

Πώς τα μικροδάση ωφελούν το περιβάλλον;

Σε μολυσμένες αστικές περιοχές, τα μικροδάση μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της ποιότητας του εδάφους, του νερού και του αέρα, σύμφωνα με το Woodland Trust. Το μικρό τους μέγεθος επιτρέπει τη φυτεία σε σχετικά περιορισμένο αστικό χώρο, συχνά εκμεταλλευόμενοι αχρησιμοποίητους χώρους όπως σχολικές παιδικές χαρές, νεκροταφεία και κοντά σε σταθμούς του μετρό.

Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση των επιπτώσεων των έντονων βροχοπτώσεων και να διατηρήσουν τις πόλεις πιο δροσερές.

Τα μικροδάση μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερους οικοτόπους για την άγρια ​​ζωή στις πόλεις, όπως τα κοτσύφια ή οι σκαντζόχοιροι. Όταν φυτεύονται σε ξεχωριστά στρώματα, μπορούν επίσης να αναπτύξουν φυτικές κοινότητες μικρότερων θάμνων και βοτάνων, που επιτρέπουν στα μικροδάση να γίνουν αυτοσυντηρούμενα μετά από μόλις τρία έως πέντε χρόνια ανάπτυξης.

«Τα δάση της τσέπης μας προσφέρουν αναρίθμητα οφέλη», λέει η Elise Van Middelem, Ιδρύτρια και Διευθύνουσα Σύμβουλος της SUGi. «Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι μπορούν να υποστηρίξουν τη θετική ευημερία των κοινοτήτων. Από ψυχολογική άποψη, η αλληλεπίδραση με τη φύση μειώνει το σωματικό στρες και μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα ψυχικής κακής υγείας, συμπεριλαμβανομένου του άγχους ή της κατάθλιψης. Ακόμα, γίνονται μαγνήτες για ανθρώπινη σύνδεση. Οι άνθρωποι αναπαύονται κατά τη διάρκεια της ημέρας ή το επισκέπτονται για να διαβάσουν ένα βιβλίο, άλλες φορές το δάσος γίνεται χώρος χορού, μάθησης, συζήτησης και αναψυχής. Αυτοσυντηρούνται μέσα σε 2-3 χρόνια από οικολογική άποψη, αλλά σε πολύ βαθύτερο επίπεδο, τα μέλη της κοινότητας γίνονται διαχειριστές της ίδιας της γης».

Και προσθέτει: «Επηρεάζουν επίσης θετικά τα παιδιά και τους νέους. 140 από τα δάση τσέπης φυτεύτηκαν σε σχολεία μαζί με σχεδόν 80.000 παιδιά. Η φύτευση δασών τσέπης παρέχει στα παιδιά μια μοναδική ευκαιρία να ασχοληθούν με τη φύση και να δουν ότι οι ενέργειές τους μπορούν να έχουν απτά περιβαλλοντικά αποτελέσματα. Η ενασχόληση της επόμενης γενιάς με τη φύση είναι κρίσιμης σημασίας, γιατί για να θέλουμε να προστατεύσουμε και να φροντίσουμε τη φύση, πρέπει να νιώσουμε μια σύνδεση μαζί της».

Ποιες είναι οι προκλήσεις της φύτευσης σε αστικές περιοχές;

Παρά τα οφέλη των αστικών μικροδασών, υπάρχουν επίσης ζητήματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη στις πόλεις. Η έκθεση σε ρύπους, οι υψηλές θερμοκρασίες και η ξηρασία μπορεί να αποτρέψει τη βαθιά ανάπτυξη των ριζών και να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης ασθενειών, σύμφωνα με την Cities4Forests, μια παγκόσμια συμμαχία που υποστηρίζει τη φύση στις πόλεις.

Η Van Middelem υπογραμμίζει επίσης την πρόκληση της απόκτησης υποστήριξης των κοινοτήτων για την ανάπτυξη μικροδασών: «Είναι απαραίτητο να εμπλακούν αποτελεσματικά οι ενδιαφερόμενοι στην κοινότητα και να γίνει η αγορά από τους κατοίκους. Ένα δάσος τσέπης δεν μπορεί να φυτευτεί χωρίς την έγκρισή τους», λέει. «Ωστόσο, καμία από αυτές τις προκλήσεις δεν είναι ανυπέρβλητη».

Όλα αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη – αλλά με την πάροδο του χρόνου, τα μικροδάση θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση της ρύπανσης στις πόλεις καθώς και να τις κάνουν πιο ευχάριστα μέρη για να ζεις.

Πηγή: Euro News / Κεντρική φωτογραφία: Sugi

Η έρευνα επιχειρεί να δημιουργήσει μια επιστημονικά τεκμηριωμένη βάση για την οικονομική λογοδοσία των εταιρειών που ρυπαίνουν περισσότερο, ανάλογη με αυτή που οδήγησε κάποτε τις καπνοβιομηχανίες σε αποζημιώσεις δισεκατομμυρίων.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, εστιάζει σε 111 εταιρείες, με το ήμισυ και πλέον των ζημιών να αποδίδεται σε δέκα γίγαντες των ορυκτών καυσίμων: Saudi Aramco, Gazprom, Chevron, ExxonMobil, BP, Shell, National Iranian Oil Co., Pemex, Coal India και British Coal Corporation.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της ζημίας, τα 28 τρισ. δολάρια είναι σχεδόν ισοδύναμα με το ΑΕΠ των ΗΠΑ για το 2023. Οι δύο πρώτες στη λίστα, Saudi Aramco και Gazprom, ευθύνονται η καθεμιά για πάνω από 2 τρισ. δολάρια σε ζημιές, μόνο από θερμικά φαινόμενα, δηλαδή χωρίς να υπολογίζονται επιπτώσεις από πλημμύρες, ξηρασίες ή τυφώνες.

Πώς υπολογίστηκαν οι ζημιές κάθε εταιρείας

Η μελέτη βασίζεται σε μοντέλα που χαρτογραφούν τις εκπομπές άνθρακα κάθε εταιρείας από το 1886 έως σήμερα και χρησιμοποιεί 1.000 προσομοιώσεις για να υπολογίσει πόσο αυτές οι εκπομπές έχουν επηρεάσει τη μέση παγκόσμια θερμοκρασία. Οι ερευνητές στη συνέχεια συσχέτισαν τις θερμικές μεταβολές με οικονομικές απώλειες, υπολογίζοντας, για παράδειγμα, ότι η δραστηριότητα της Chevron αύξησε τη θερμοκρασία του πλανήτη κατά 0,025°C.

Παρότι καμία αγωγή για κλιματική ζημία δεν έχει καταλήξει ακόμα σε καταδικαστική απόφαση κατά μεγάλης εταιρείας, οι επιστήμονες πίσω από τη μελέτη πιστεύουν ότι τα στοιχεία αυτά ενισχύουν τη νομική βάση για αξιώσεις αποζημιώσεων. «Μέχρι πρότινος, υπήρχε το επιχείρημα ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιο μόριο CO₂ προκάλεσε τι», σημειώνει ο συγγραφέας της μελέτης Κρίστοφερ Κάλαχαν. «Τώρα ξέρουμε».

Επιστήμονες που δεν συμμετείχαν στη μελέτη χαρακτήρισαν τα ευρήματα αξιόπιστα και τη μεθοδολογία εύρωστη. Όπως υπογράμμισε η Φρίντρικε Ότο από το Imperial College του Λονδίνου, «αυτός ο τύπος έρευνας είναι το επόμενο βήμα μετά την αποτίμηση ακραίων καιρικών φαινομένων. Όσο περισσότερο αναπαράγεται, τόσο ισχυρότερη γίνεται η επιστημονική τεκμηρίωση».

Παρότι υποστήριξε ότι η μελέτη του Dartmouth είναι μία «καλή άσκηση», ο Μάικλ Μαν, κλιματολόγος του Πανεπιστημίου της Πενσιλβανία που δεν συμμετείχε στην έρευνα, ανέφερε ότι υπάρχουν τόσες πολλές άλλες κλιματικές μεταβολές. Έτσι, δήλωσε ότι οι συντελεστές της μελέτης ενδέχεται να υποεκτίμησαν το πραγματικό μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσαν στο κλίμα οι εταιρικοί κολοσσοί.

Πηγή: Lifo.gr

«Βρισκόμαστε στην κορυφή της ρύπανσης», δήλωσε ο χημικός Χοακίμ Ροβίρα από το Πανεπιστήμιο Rovira i Virgili της Ταραγόνα. «Δεν είμαι κατά της βιομηχανίας, αλλά η παραγωγή πρέπει να είναι βιώσιμη».

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μεταξύ 52.000 και 184.000 τόνοι πλαστικών μικροσφαιριδίων απελευθερώνονται στο περιβάλλον στην Ευρώπη κάθε χρόνο λόγω πλημμελούς διαχείρισης σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Το ανεξέλεγκτο πρόβλημα της ρύπανσης

Μια βόλτα στην παραλία Πινέντα της Ταραγόνα αρκεί για να αποκαλύψει την έκταση του προβλήματος: τα μικροσφαιρίδια είναι διασκορπισμένα στην άμμο σε τεράστιες ποσότητες. Πέρα από την αισθητική όχληση, αποτελούν σοβαρή περιβαλλοντική απειλή. Δεν βιοδιασπώνται και συσσωρεύονται σε θαλάσσιους οργανισμούς, συμβάλλοντας στην ευρύτερη μόλυνση από μικροπλαστικά.

Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, μέχρι στιγμής δεν έχει αποδοθεί ευθύνη σε κάποιον συγκεκριμένο φορέα. Η Εισαγγελία της Ταραγόνα έχει ξεκινήσει τρεις φορές – το 2019, το 2021 και το 2024 – έρευνες για να προσδιορίσει ποιος ευθύνεται για τη ρύπανση. Ωστόσο, όλες οι έρευνες έκλεισαν λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.

Το πρόβλημα εκτείνεται πολύ πέρα από την Ισπανία. Το 2023, διαρροή μικροσφαιριδίων στον Ατλαντικό προκάλεσε οικολογική και πολιτική κρίση στη βόρεια Ισπανία. Το 2020, 10 τόνοι μικροσφαιριδίων διέρρευσαν στη Βόρεια Θάλασσα, επηρεάζοντας τις ακτές της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Δανίας. Άλλη διαρροή στην Ολλανδία προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές σε θαλάσσιους οργανισμούς.

Η ευρωπαϊκή παρέμβαση και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί καλούνται τώρα να ρυθμίσουν τη βιομηχανία χωρίς να υπονομεύσουν τον κλάδο των πλαστικών. Ο Ισπανός ευρωβουλευτής Σέσαρ Λουένα, που ηγείται των διαβουλεύσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δηλώνει: «Κατανοώ απόλυτα την απογοήτευση των κατοίκων της Ταραγόνα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εργάζεται για αυστηρότερους κανονισμούς και απόδοση ευθυνών στους ρυπαντές».

Ο δήμαρχος της περιοχής Βιλα-Σεκά, Πέρε Σεγκούρα, τόνισε πως οι νέοι κανονισμοί δεν θα είναι «επίθεση κατά των πλαστικών», αλλά θα διασφαλίσουν ότι «δεν θα υπάρχει ρύπανση σε περιοχές όπου δεν θα έπρεπε να υπάρχουν πλαστικά».

Ωστόσο, η βιομηχανία των πλαστικών αντιδρά. Η πρωτοβουλία Operation Clean Sweep, μια εθελοντική κίνηση του κλάδου για τη μείωση των διαρροών μικροσφαιριδίων, προβάλλεται ως απόδειξη ότι οι εταιρείες αναλαμβάνουν δράση. Ο χημικός σύνδεσμος της Ταραγόνα υποστηρίζει ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις τηρούν τα πρότυπα διαχείρισης, αλλά πολλές μικρότερες εταιρείες δεν συμμορφώνονται με το πρόγραμμα.

Το 2023, η κυβέρνηση της Καταλονίας διαπίστωσε για πρώτη φορά συλλογική ευθύνη για τη ρύπανση, εντοπίζοντας ως βασικούς ρυπαντές δώδεκα εταιρείες, μεταξύ αυτών οι Basell Poliolefinas Ibérica, Dow Chemical Ibérica και Repsol Química. Παρόλα αυτά, οι αρχές δεν μπορούσαν να απαιτήσουν αποζημίωση λόγω νομικών ασάφειων.

Η διαμάχη στις Βρυξέλλες

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί βρίσκονται σε συζητήσεις για τη δημιουργία ενός αυστηρότερου ρυθμιστικού πλαισίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πιέζει για αυστηρότερους κανόνες από ό,τι τα κράτη-μέλη, με αποτέλεσμα να προκύπτουν πολιτικές αντιπαραθέσεις. Ο σύνδεσμος Plastics Europe, που εκπροσωπεί τη βιομηχανία, πιέζει για πιο ευέλικτα μέτρα και προειδοποιεί ότι οι προτάσεις των ευρωβουλευτών είναι υπερβολικά αυστηρές.

Περιβαλλοντικές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι οι ευρωβουλευτές «κάνουν το επιπλέον βήμα» και ελπίζουν πως οι τελικές ρυθμίσεις θα περιλαμβάνουν και περιορισμούς στη θαλάσσια μεταφορά μικροσφαιριδίων.

«Χρειαζόμαστε τη στήριξη όλων των εμπλεκόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών αρχών, ώστε οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες να συνοδευτούν από αποτελεσματικές δράσεις στην Ταραγόνα», δήλωσε ο ευρωβουλευτής Λουένα.

Πηγή: Lifo.gr

Σκέφτηκε την ιδέα αφού συμμετείχε σε κοινοτικούς καθαρισμούς κατά μήκος της ακτής. «Έγινα ενήμερη για τα περιβαλλοντικά ζητήματα τη στιγμή που είδα με τα μάτια μου πόσα πλαστικά απόβλητα υπήρχαν στον ωκεανό», είπε η 42χρονη Arimoto. «Νομίζω ότι ήταν τρομακτικό».

Εκτιμάται ότι 20 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών απορριμμάτων απορρίπτονται στο περιβάλλον κάθε χρόνο, σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης. Μια σύνοδος κορυφής των Ηνωμένων Εθνών στο Μπουσάν της Νότιας Κορέας, που ξεκινά στις 25 Νοεμβρίου, στοχεύει στη σύνταξη μιας συνθήκης ορόσημο που θα θέσει παγκόσμια ανώτατα όρια στην παραγωγή πλαστικών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές πλαστικών στον κόσμο, ανακοίνωσαν τον Αύγουστο ότι θα υποστήριζαν μια παγκόσμια συνθήκη, μια αλλαγή που η περιβαλλοντική φύλακας Greenpeace χαρακτήρισε «στιγμή απορροής» στον αγώνα κατά της πλαστικής ρύπανσης.

Η Arimoto άνοιξε ένα ινστιτούτο νυχιών στο σπίτι της το 2018, αφού μια πάθηση της σπονδυλικής στήλης την ανάγκασε να εγκαταλείψει την καριέρα της ως κοινωνική λειτουργός και χρησιμοποιεί το Umigomi, ή τα «σκουπίδια της θάλασσας», για να κάνει nail art από το 2021. Για να συγκεντρώσει τις πρώτες ύλες , χρησιμοποιεί ένα προσαρμοσμένο αναπηρικό καροτσάκι για να σκουπίζει την κοντινή παραλία κάθε μήνα για να μαζεύει μικροπλαστικά που μπορεί να διαφύγουν από τους άλλους καθαριστές.

Για να μετατρέψει τα θαλάσσια σκουπίδια σε θησαυρό, η Arimoto ξεκινά ξεπλένοντας το πλαστικό με γλυκό νερό και στη συνέχεια ταξινομώντας το ανά χρώμα. Κόβει το πλαστικό σε μικρότερα κομμάτια και τα τοποθετεί σε ένα μεταλλικό δακτύλιο πριν λιώσει το πλαστικό για να σχηματίσει έναν πολύχρωμο δίσκο που μπορεί να στερεωθεί στα τεχνητά νύχια.

Οι τιμές για ένα σετ ξεκινούν από 12.760 γιεν (79,27 ευρώ). «Ξέρω ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα από ανακυκλωμένα υλικά, όπως χαρτί υγείας και άλλες καθημερινές ανάγκες, αλλά δεν είχα ιδέα ότι θα μπορούσατε να έχετε και νύχια, αυτό ήταν μια έκπληξη», είπε η πελάτισσα του κομμωτηρίου Kyoko Kurokawa, 57 ετών.

Η Arimoto αναγνωρίζει ότι η τέχνη των νυχιών της είναι μια σταγόνα σε έναν ωκεανό πλαστικής ρύπανσης, αλλά λέει ότι η αύξηση της συνείδησης του προβλήματος είναι ένα βήμα προς τη συνεργασία για μια λύση. «Ελπίζω ότι βάζοντάς τα μπροστά στα μάτια των ανθρώπων, στα δάχτυλά τους, θα απολαύσουν τη μόδα, ενώ παράλληλα θα αποκτήσουν μεγαλύτερη επίγνωση των περιβαλλοντικών ζητημάτων», είπε.

Πηγή: Daily Sabah / Κεντρική φωτογραφία: The Japan News

Το εύρημα θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την καταπολέμηση της πλαστικής ρύπανσης στην Αφρική, σημείωσαν οι ερευνητές στη μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports. Η ήπειρος είναι η δεύτερη πιο μολυσμένη από πλαστικό στον κόσμο, παρά το γεγονός ότι παράγει μόνο το 5% της παγκόσμιας πλαστικής ρύπανσης, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Όπως αναφέρει το Live Science, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ελάσσονες αλευροσκώληκες μπορούν να χωνέψουν το πολυστυρένιο, έναν τύπο πλαστικού που συναντάται συνήθως στις συσκευασίες τροφίμων και χρησιμοποιείται για την παραγωγή φελιζόλ. Η ομάδα δεν είναι ακόμη σίγουρη για το είδος του αλευροσκώληκα και πιστεύει ότι μπορεί να πρόκειται για ένα νέο υποείδος που πρέπει να ταυτοποιηθεί. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι προνύμφες μπορούσαν να καταναλώσουν σχεδόν το 50% του πολυστυρενίου το οποίο τους δόθηκε ως τροφή, με την αποτελεσματικότητά τους να αυξάνεται εάν η πλαστική τροφή αναμιγνύονταν με πίτουρο ή φλούδες σιτηρών.

Βακτήρια που διασπούν τα πολυμερή

Τα βακτήρια που ζουν στο έντερο των αλευροσκώληκων τα βοηθούν να διασπάσουν τα πολύπλοκα πολυμερή του πλαστικού. Οι μικροβιακές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των γενών Kluyvera, Lactococcus και Klebsiella, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πέψη του πολυστυρενίου, μετατρέποντάς το σε απλούστερες ενώσεις που ο αλευροσκώληκας μπορεί να επεξεργαστεί χωρίς βλάβη.

Τα βακτήρια αυτά παράγουν ένζυμα ικανά να χωνέψουν το πλαστικό, και έτσι η αύξηση του αριθμού αυτών των βακτηρίων ή των ενζύμων στους αλευροσκώληκες θα μπορούσε να αυξήσει την αποδοτικότητα της επεξεργασίας του πλαστικού, χωρίς να βλάψει τα ίδια τα έντομα. Στο μέλλον, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να εντοπίσουν τα συγκεκριμένα βακτηριακά στελέχη και ένζυμα που εμπλέκονται στη διάσπαση του πολυστυρενίου και να τα χρησιμοποιήσουν στην ανακύκλωση των πλαστικών αποβλήτων, δήλωσαν οι ερευνητές. Η έρευνα μπορεί να θέσει τις βάσεις για μια μελλοντική πορεία μετατροπής του πλαστικού σε υψηλής αξίας πρωτεΐνη εντόμων για ζωοτροφές.

«Θα διερευνήσουμε επίσης τους μηχανισμούς των βακτηρίων του ελάσσονα αλευροσκώληκα στην αποικοδόμηση του πλαστικού. Θέλουμε να καταλάβουμε αν τα βακτήρια είναι εγγενή στους αλευροσκώληκες ή αν είναι μια αμυντική στρατηγική που αποκτάται μετά τη σίτιση με πλαστικό», ανέφερε η συν-συγγραφέας της μελέτης Evalyne Ndotono, επιστήμονας που διεξήγαγε την έρευνα στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών σπουδών της στο ICIPE.

Πηγή: CNN greece

Φαίνεται, επομένως, ότι η διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων δεν θα γίνει σωστά κατά τις 117 ημέρες, που απομένουν το 2024, σύμφωνα με την Earth Action. Από τα 220 εκατομμύρια περίπου 70 χιλιάδες τόνοι θα καταλήξουν στη φύση λόγω της ανισορροπίας, που υπάρχει ανάμεσα στον αριθμό των πλαστικών, που καταναλώνονται και στη δυνατότητα να γίνει διαχείριση των πλαστικών αυτών στο τέλος της ζωής τους, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες,

Ακόμα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η κατανάλωση είναι κατά προσέγγιση 28 κιλά πλαστικού ανά άτομο. Έχει παρουσιαστεί αύξηση 7% στη χρήση πλαστικού ανά άτομο από το 2021. Εν τω μεταξύ, 12 χώρες ευθύνονται για το 60 τοις εκατό των παγκόσμιων κακοδιαχειριζόμενων πλαστικών απορριμμάτων – οι πέντε πρώτες είναι η Κίνα, η Ρωσική Ομοσπονδία, η Ινδία, η Βραζιλία και το Μεξικό.

Πηγή: skai.gr

Τα υπόλοιπα πράγματά μου στα βότσαλα κι αμέσως μπλουμ στην θάλασσα. Είναι σχεδόν 9 το βράδυ. Είναι κι άλλοι μέσα στο νερό, που είναι βαρετό πια, γιατί είναι πολύ ζεστό. Αλλά πεντακάθαρο.
Το πάρτι στην παραλία φουντώνει για τα καλά. Δεν κολυμπώ ήρεμα. Κάπως αγχώνομαι. Άραγε τόσο σκουπιδιαριό θα το μαζέψουν; Αναρωτιέμαι και πέφτω πάνω σε μια κίτρινη σημαδούρα. «Χαλαρώστε, δεσποινίς», ακούγεται μια φωνή προς εμένα. Δεν προλαβαίνω να δω ποιος- α είναι, πνίγομαι με μια γουλιά θαλασσινό νερό. Από αύριο, σκέφτομαι, η βουτιά θα γίνεται πρωί, μαζί με τους γλάρους.

Βγαίνω, στεγνώνω, ντύνομαι. Μέσα στο καλάθι του ποδηλάτου μου, βρίσκω άδεια μπουκάλια μπίρας. Καμιά δεκαριά άλλα είναι θαμμένα στην άμμο. Κουταλάκια με λιωμένη τούρτα (έβαλα φακό, το απαιτούσε η «έρευνα») παντού, κουτιά από πίτσες, σακούλες, κεράκια, το 1 και το 5. Με λίγα λόγια, σκ@τ@ η παραλία. Η μισή παρέα ήταν στην θάλασσα. Προσπαθούσαν οι μεν να βουλιάξουν τους δε. Η άλλη μισή έπαιζε ρακέτες με καπάκια αντί για μπαλάκια. Ιδρώνω.

«Παιδιά, πρόκειται να μαζέψετε εδώ «την φάση», μόλις τελειώσει η γιορτή; Αυτά τα μπουκάλια πώς βρέθηκαν στο καλάθι μου»;, Ευγενική εγώ, όπως γεννήθηκα. Καμία απάντηση. Μόνο βλέμματα απορίας. Συνεχίζουν. Επαναλαμβάνω την ίδια ερώτηση. Πιο στιβαρή (επίκτητο χαρακτηριστικό). Τα ίδια. Δεν βαριέσαι. Βάζω τα μπουκάλια και τα πεταμένα σε τσάντες, το ίδιο και τα σκουπίδια ολόγυρα. Δε μου δίνει κανείς σημασία. Στενάχωρο θέαμα. Καταπίνω τον θυμό μου. Φεύγω, ενώ από κάπου ακούγεται το αγόρι, που έσβησε τα κεριά, να λέει ότι «αυτή με το ροζ έπαθε τσότσο, ρε φίλε, και ήρθε να φλεξάρει ότι είναι οικολόγα κι έτσι». 100 κιλά, εν τω μεταξύ, τα σκουπίδια τους. Κι εγώ «να φλεξάρω κι έτσι».

Αλλά τσότσο, όχι, δεν έπαθα. Κάπως αλλιώς λέγεται η έκπληξη, που ένιωσα. Θα την βρω την λέξη. Το καλοκαίρι τελειώνει με την χαρακτηρολογική του οδύνη μαζεμένη στον επίλογο. Πάντα αυτό γίνεται.

Υγ1: Πώς δεν άκουσα κανένα «Ok boomer», να ξεμυτίσει μετά ένας από τους εαυτούς μου με την φράση «η κλιματική αλλαγή καθοδηγείται από τον καπιταλισμό, ο οποίος με τη σειρά του αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βιώνουν την κλιματική αλλαγή» και και και.

Υγ2: Δεν θα ήθελα να είχα γράψει το παραπάνω κείμενο. Με χιούμορ, ναι, αλλά η λύπη υπερισχύει. Δεν πίστευα και δεν πιστεύω ότι η έννοια «άνιωθος» αφορά σε ανθρώπους που έχουν όλη την ζωή μπροστά τους. Επίσης, δεν έχω κανένα θέμα με την «αντιγλώσσα».

Υγ3: Υπήρξε κάποια εποχή, που η πιο βαριά ρύπανση προερχόταν από τη σκόνη που έπεφτε από τα χαλιά που τίναζαν από τα παράθυρα.