Το κλειδί είναι ο τρόπος που το φοράς. Δεν είναι πλέον normcore ή ο αυθόρμητος συνδυασμός που φοράς από τη δουλειά μέχρι το σπίτι, ώστε τα πόδια σου να μην πεθάνουν από πόνο στη φτέρνα. Τώρα έχει δημιουργηθεί συνειδητά και είναι αυτό που στρέφεσαι επειδή το θέλεις και, ας είμαστε σαφείς, επειδή είναι πολύ κολακευτικό. Οι Πορτογαλέζες, οι Σκανδιναβές και, φυσικά, οι Γαλλίδες με το αβίαστο στυλ τους ορκίζονται αιώνια αγάπη για αυτόν τον συνδυασμό εδώ και χρόνια. Δεν τον χορταίνουν. Ήρθε η ώρα να το κάνουμε κι εμείς.

Ένα νεύμα στη δεκαετία του ’90

Αν υπάρχει μια δεκαετία που ήξερε πώς να φοράει midi φούστες χωρίς φόβο, αυτή ήταν η δεκαετία του ’90. Σκεφτείτε την Julia Roberts με τις φαρδιές φούστες της και τις τσακισμένες τιράντες της, ή το ανέμελο βάδισμα της Monica Geller στα Friends, με τις μαύρες midi φούστες της και τις δερμάτινες μπαλαρίνες της. Αυτό το στυλ, που φαινόταν casual και ανεπιτήδευτο, τώρα μεταφράζεται σε επιμελώς χαλαρές εμφανίσεις, στις οποίες μια σατέν φούστα, ένα λευκό φανελάκι και μαύρες μπαλαρίνες με λεπτή σόλα χρησιμεύουν ως η στολή των πιο cool γυναικών.

Οι αναφορές στη δεκαετία του ’90 δεν ήρθαν μόνες τους: η μινιμαλιστική αισθητική, η αναβίωση των slip skirts και η αναβίωση υφασμάτων όπως το πλυμένο βαμβάκι ή το δομημένο λινό έχουν κάνει τη midi φούστα να επιστρέψει ως βασικό ένδυμα για όλους όσους αγαπούν την ισορροπία μεταξύ νοσταλγίας και νεωτερικότητας. Λόγω της ίδιας ισορροπίας και της κοινής λογικής του flat παπουτσιού, οι μπαλαρίνες αναβιώνουν σε όλες τις εκδοχές τους.

Για τις τολμηρές: αντιθέσεις

Δεν χρειάζεται όλα να είναι μια κομψή εμφάνιση της δεκαετίας του ’90. Το κλειδί για να φορέσετε αυτόν τον συνδυασμό με σύγχρονο τρόπο μπορεί επίσης να βρίσκεται στην αντίθεση. Συνδυάστε μια σατέν ή πλεκτή μίντι φούστα με χοντρές, κεντημένες ή με μπαλαρίνες με τρουκ. Επίσης, παίξτε με τις αναλογίες: Οι σιλουέτες σε γραμμή Α αναδύονται από τα crop καπιτονέ μπουφάν ή συνδυασμένες με πιο φαρδιές μπλούζες. Θυμηθείτε: Η απόλυτη μόδα είναι η προσωπικότητά σας.

Υπέρ του ρομαντισμού

Για όσες φλερτάρουν με το αιθέριο, το ρομαντικό και όλα όσα φαίνονται βγαλμένα κατευθείαν από το κινηματογραφικό σύμπαν της Sofia Coppola, υπάρχει ένας ασυναγώνιστος συνδυασμός: μια φαρδιά μίντι φούστα με print ή χωρίς και ντελικάτες μπαλαρίνες, με τιράντες εμπνευσμένες από το balletcore ή κροσέ. Εδώ μπαίνουμε στο απαλό βασίλειο μιας αισθητικής που συνδυάζει το αγγελικό με το γήινο. Αντί να επιδεικνύει δύναμη με ένα αρρενωπό κοστούμι ή μια καθορισμένη σιλουέτα, ο ρομαντισμός κινείται ρευστά με τη μορφή αιωρούμενης οργάντζας, ξεθωριασμένων χρωμάτων, δαντέλας και υφασμάτων που μοιάζουν να χορεύουν, με τις μπαλαρίνες να μας επαναφέρουν στη γη.

Η νοσταλγία μέσα από τις κάλτσες

Το κερασάκι στην τούρτα; Οι κάλτσες. Λεπτές, με ραβδώσεις, λευκές, γκρι, δαντελένιες, με βολάν ή πολύχρωμες, γιατί η νοσταλγία είναι στη μόδα. Το να φοράς κάλτσες με μπαλαρίνες και μίντι φούστα δεν είναι πλέον αποκλειστικότητα ενός οκτάχρονου κοριτσιού ή μιας χορεύτριας: τώρα είναι για τις μυημένες που ξέρουν πώς να μετατρέψουν το χαριτωμένο στυλ στο απόλυτο. Ο συνδυασμός φούστας με μπαλαρίνες και κάλτσες, έχει κάτι σαν εναλλακτική στολή, σαν να πηγαίνουμε σε οικοτροφείο με μια κομψή στολή και τώρα την βγάζουμε από την ντουλάπα για να κάνουμε μια βόλτα στο Παρίσι με ένα ψάθινο καλάθι και ένα βιβλίο ποίησης.

Πηγή: Vogue España / Κεντρική φωτογραφία: Instagram

Όμως, ενώ περιμένουμε αυτό το πολυαναμενόμενο ριμέικ του πιο πολυδιαβασμένου κλασικού της Austen, υπάρχει επίσης χώρος να εξερευνήσουμε ταινίες εμπνευσμένες από το έργο της από μια διαφορετική οπτική γωνία, μερικές φορές πιο ευφάνταστη και λιγότερο ορθόδοξη από τις διασκευές των ίδιων των μυθιστορημάτων της. Ας δούμε πέντε ταινίες που ανήκουν στον κόσμο της Jane Austen και που μας φέρνουν ακόμα πιο κοντά της.

“Jane Austen in Manhattan” (James Ivory, 1980)

Τριάντα χρόνια αφότου συμπρωταγωνίστησε στο “All About Eve” μαζί με μια αξέχαστη Bette Davis, η Anne Baxter ηγήθηκε του καστ της Jane Austen στο Μανχάταν, η σύνοψη του οποίου είναι ότι δύο αντίπαλες θεατρικές εταιρείες, με επικεφαλής αντιστοίχως δασκάλους και παραγωγούς Lilliana (Anne Baxter) και Pierre (Robert Powell) επιμένουν να ανεβάσουν τη διασκευή του Sir Charles Grandison που έγραψε η Jane Austen σε ηλικία 12 ετών. Σε αυτό το πρώιμο έργο, η συγγραφέας παρωδίασε ένα ομώνυμο μυθιστόρημα του συγγραφέα Samuel Richardson. Ένας νεαρός Sean Young ενώνεται με την Baxter στην άλλη πλευρά της οθόνης. Και ναι, φυσικά, υπάρχει και ρομαντισμός.

“Becoming Jane Austen” (Julian Jarrold, 2007)

Αν και είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτή η ταινία είναι εντελώς φανταστική. Όπως εξηγεί η Espido Freire στο πρόσφατο δοκίμιό του “Two Afternoons with Jane Austen”, δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι η Αγγλίδα συγγραφέας είχε μια μεγάλη ερωτική σχέση. Ωστόσο, η ταινία της Jarrold ενισχύει την προσέγγιση μεταξύ της Austen και του Tom Lefroy τον χειμώνα του 1796. Μια απόλαυση για όλους τους θαυμαστές της συγγραφέως που αρνούνται ακόμα να πιστέψουν ότι πέρασε ολόκληρη τη ζωή της χωρίς να βιώσει τον έρωτα από πρώτο χέρι. («Ερωτευμένη Τζέιν» ο τίτλος στα ελληνικά)

“The Jane Austen Book Club” (Robin Swicord, 2007)

Δεν είναι μυστικό ότι οι λέσχες βιβλίου βιώνουν μια άνθηση. Αλλά ένα που αφιερώνεται αποκλειστικά στην ανάλυση του έργου της Jane Austen είναι η φαντασίωση στην οποία πολλοί από τους αναγνώστες της θα ήθελαν να είναι μέρος. Σε αυτήν την ταινία του Robin Swicord, του οποίου το καστ περιλαμβάνει ονόματα όπως η Emily Blunt, η Maria Bello, η Kathy Baker, η Maggie Grace και ο Kevin Zegers, οι πρωταγωνιστές συγκεντρώνονται για να διαβάσουν και να συζητήσουν τα μυθιστορήματα της διάσημης Αγγλίδας συγγραφέως. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι ότι οι δεσμοί που διατηρούν μεταξύ τους θα γίνονται όλο και πιο περίπλοκοι και θα μοιάζουν με τις πλοκές των πιο δημοφιλών τίτλων τους. («Λέσχη για ερωτευμένους» στα ελληνικά)

“Austenland” (Jerusha Hess, 2013)

Η Keri Russell υποδύεται την Jane Hayes, μια Αμερικανίδα με εμμονή με το «Περηφάνεια και Προκατάληψη», ειδικά με την ερμηνεία του Colin Firth στη δημοφιλή μεταφορά που κυκλοφόρησε από το BBC το 1995. Η πυρετώδης δέσμευσή της στο έργο την οδηγεί να μείνει σε ένα βρετανικό θέρετρο που ονομάζεται Austenland, το οποίο μιμείται τον τρόπο ζωής της εποχής της Αντιβασιλείας. Η περίεργη υπόθεση είναι ότι το κατεστημένο προσφέρει μια «ρομαντική εμπειρία» στους ηθοποιούς, αν και χωρίς τη δυνατότητα σωματικής επαφής. («Κολλημένη με την Τζέιν Όστιν»)

“Jane Austen wrecked my life” (Laura Piani, 2024)

Σε αυτή η προσωπική γαλλική ρομαντική κωμωδία που κυκλοφόρησε πρόσφατα πρωταγωνιστεί η Agathe (Camille Rutherford), μια βιβλιοπώλισσα με παθιασμένη και αντιφατική φύση, η οποία περνά τις μέρες της ανάμεσα στα ράφια του θρυλικού Shakespeare & Co – του παρισινού ιδρύματος αφιερωμένο στην αγγλοσαξονική λογοτεχνία, που ιδρύθηκε από τον George Whitman το 1951, σε φόρο τιμής στο ομώνυμο βιβλιοπωλείο που διευθύνει η Sylvia Beach, επίσης στη γαλλική πρωτεύουσα αλλά σε διαφορετική τοποθεσία, από το 1919 έως το 1941–. Γεγονός είναι ότι η Agathe, που ζει σε μια ανεπιθύμητη κατάσταση μοναχικότηταε, ονειρεύεται να βιώσει μια αγάπη της οποίας η επική κλίμακα ταιριάζει με αυτή της Bennet και του Darcy. Τα γεγονότα αλλάζουν προς το χειρότερο όταν την προσκαλούν στην Κατοικία Συγγραφέων της Jane Austen στην Αγγλία, όπου όχι μόνο θα ανακαλύψει αν το όνειρό της να γίνει μυθιστοριογράφος μπορεί επιτέλους να πραγματοποιηθεί, αλλά θα βρεθεί επίσης συρμένη σε ένα ερωτικό τρίγωνο που μοιάζει με της Austen. Το καστ συμπληρώνουν ονόματα όπως ο Pablo Pauly και ο Charlie Anson.

Πηγή: Vogue España / Κεντρική φωτογραφία: Cordon Press

Πολλοί ενήλικες φαίνονται να αποσύρονται από το ερωτικό παιχνίδι, και όχι μόνο οι νέοι. Αλλά η τάση φαίνεται να είναι ιδιαίτερα έντονη για τη γενιά Z, ή για τα άτομα που γεννήθηκαν μεταξύ 1997 και 2012. Φυσικά, μπορεί κανείς να εξελιχθεί σε έναν απόλυτα ώριμο και υγιή ενήλικα χωρίς να έχει κάνει ποτέ ρομαντική σχέση – ορισμένες έρευνες δείχνουν μάλιστα ότι ίσως κάποιες φορές να είναι και καλύτερα έτσι.

Συνολικά, όμως, αυτή η τάση θα μπορούσε να είναι ανησυχητική: ένα σημάδι, όπως λένε οι ερευνητές, μιας ιδιαιτέρως ευάλωτης γενιάς. Ο πρώτος έρωτας, για πολλούς ανθρώπους, ήταν ένα ορόσημο στην πορεία προς την ενηλικίωση – μια προκλητική, συναρπαστική, οικουμενική εμπειρία που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να καταλάβουν ποιοι είναι και ποιον αναζητούν. Τι χάνεται αν αυτή η εφηβική τελετουργία εξαφανιστεί;

Μπορεί σε κάποιο βαθμό να είναι η «ετικέτα» των εφηβικών ρομαντικών σχέσεων που έχει αλλάξει και όχι τόσο η συναισθηματική πραγματικότητα, σύμφωνα με τον Thao Ha, αναπτυξιακό ψυχολόγο στο Arizona State University, ο οποίος διαπίστωσε ότι πολλοί μαθητές λυκείου αναφέρουν ότι έχουν «βγει ραντεβού» στο παρελθόν – ένας πιο χαλαρός όρος που ίσως ταιριάζει καλύτερα στην πραγματικότητα του εφηβικού φλερτ σήμερα. Σε μια περσινή δημοσκόπηση του YouGov, περίπου το 50% των ερωτηθέντων ηλικίας 18 έως 34 ετών δήλωσαν ότι είχαν βρεθεί στο παρελθόν σε μια απροσδιόριστη σχέση ή κατάσταση ρομαντικού τύπου, που από κάποιους αποκαλείται “situationship”.

Κάποιες από αυτές τις δραστηριότητες μπορεί να μην συνεπάγονται αποκλειστικότητα ή οποιαδήποτε υπόσχεση μακροπρόθεσμης δέσμευσης. Όποια όμως κι αν είναι η μορφή της σχέσης, υπάρχουν πάντα κάποιες βασικές ανταμοιβές της πρώιμης ρομαντικής εξερεύνησης, όπως η απόκτηση αυτονομίας από τους γονείς και η ανάπτυξη μιας αίσθησης ταυτότητας – αυτό που η Lisa A. Phillips, μια δημοσιογράφος που διδάσκει ένα μάθημα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης με τίτλο «Love and Heartbreak», αποκαλεί «υπαρξιακό» όφελος: την «κάποιες φορές επώδυνη, κάποιες φορές συναρπαστική διαδικασία αναζήτησης της εγγύτητας με ένα άλλο πρόσωπο».

Ορισμένες έρευνες πάντως, επισημαίνει η ίδια, δείχνουν ότι οι νέοι άνθρωποι μπορεί να ωφεληθούν από την έλλειψη ρομαντικής δραστηριότητας. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι, σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους που έβγαιναν ραντεβού, οι μαθητές που έβγαιναν ραντεβού πολύ σπάνια ή καθόλου κατά τη διάρκεια μιας επταετούς περιόδου θεωρήθηκαν από τους καθηγητές τους ότι είχαν καλύτερες ηγετικές και κοινωνικές δεξιότητες και ανέφεραν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Ως γνωστόν, ο νεανικός έρωτας δεν είναι πάντα κάτι θετικό. Μπορεί να είναι μια συναισθηματική δίνη, μπορεί να αποσπάσει την προσοχή από τις σχολικές εργασίες, από τους φίλους, ή από άλλα ενδιαφέροντα. Στις χειρότερες περιπτώσεις, μπορεί να περιλαμβάνει κακοποίηση (τα κορίτσια στην εφηβεία βιώνουν τη βία από τους ρομαντικούς τους συντρόφους τους σε ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά). Και όταν τελειώσει, οι έφηβοι, που δεν έχουν ακόμα την εμπειρία η τους μηχανισμούς διαχείρισης τέτοιων ζητημάτων, μπορεί να νιώσουν μεγάλη συντριβή.

Παρά το πόσο συνηθισμένη είναι πλέον η έλλειψη εμπειρίας στις σχέσεις – ειδικά για τους εφήβους αλλά όχι μόνο για εκείνους– πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να ντρέπονται γι’ αυτό. Το TikTok είναι γεμάτο από influencers που δηλώνουν ότι είναι 26 ή 30 ή 40 ετών και δεν έχουν κάνει ποτέ σχέση, κάτι που όπως λένε τους προκαλεί αισθήματα ανασφάλειας και ντροπής. Άδικα ίσως. Μια μελέτη του 2019, η οποία παρακολούθησε 165 άτομα ηλικίας 13 έως 30 ετών, διαπίστωνε ότι οι ισχυρές φιλίες στην εφηβεία προδιαθέτουν για ικανοποιητικές ρομαντικές σχέσεις στην ενήλικη ζωή, ενώ οι πρώιμες ρομαντικές εμπειρίες δεν φαίνονται να σχετίζονται και τόσο με την μετέπειτα εξέλιξη των ρομαντικών σχέσεων ενός ατόμου.

Αυτή η «ύφεση» όμως που παρατηρείται στις νεανικές ρομαντικές σχέσεις μπορεί να αντικατοπτρίζει μια πραγματική αλλαγή στο πόσο άνετα αισθανόμαστε, συνολικά, με τη συναισθηματική οικειότητα. Οι ερευνητές έχουν περιγράψει τη γενιά Z ως μια ομάδα που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ασφάλεια, αποστρέφεται το ρίσκο και αργεί να εμπιστευτεί – οπότε μοιάζει λογικό το ότι πολλοί έφηβοι σήμερα μπορεί να διστάζουν να πέσουν με τα μούτρα σε μια σχέση, ή ακόμα και να παραδεχτούν ότι τους ενδιαφέρει αν η ερωτική τους περιπέτεια τους θα κρατήσει μέχρι την επόμενη εβδομάδα.
Σε μια έρευνα του 2023 για τους «daters» της Gen Z, το 90% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι ήθελε να βρει την αγάπη – αλλά το 56% δήλωσε ότι ο φόβος της απόρριψης τους είχε αποτρέψει από την επιδίωξη μιας πιθανής σχέσης, ενώ το 57% δήλωσε ότι απέφευγε να εξομολογηθεί τα συναισθήματά του επειδή ανησυχούσε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «ξενέρωτο» και «απωθητικό».

Αυτές οι αναστολές μπορούν να δημιουργήσουν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, κατά την οποία οι νέοι κρατούν μια ρομαντική προοπτική σε απόσταση – και στη συνέχεια, όταν αισθάνονται μπερδεμένοι ή πληγωμένοι, γίνονται ακόμη πιο επιφυλακτικοί απέναντι στις σχέσεις.

Οι νεαροί άνδρες στην εποχή μας φαίνονται να μετατοπίζονται προς τα δεξιά και πολλοί αισθάνονται έντονα παρεξηγημένοι. Οι γυναίκες, εν τω μεταξύ, έχουν γίνει πολύ πιο καχύποπτες απέναντι στους άνδρες, καθώς ο φόβος της σεξουαλικής επίθεσης έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, όπως και η ανησυχία για την ασφάλεια των εφαρμογών γνωριμιών.

Φανταστείτε πώς αισθάνονται τα κορίτσια σε μια ευάλωτη ηλικία, που ακόμα μαθαίνουν για τον κόσμο, όταν περιβάλλονται από το μήνυμα – και, σε πολλές περιπτώσεις, την πραγματικότητα– ότι τα αγόρια και οι άνδρες είναι επικίνδυνοι. Φανταστείτε, επίσης, πώς αισθάνονται ορισμένα αγόρια και νεαροί άνδρες: μόλις έχουν ανακαλύψει ποιοι είναι και ήδη λαμβάνουν το μήνυμα ότι δεν τους εμπιστεύονται.

Ακόμα όμως και σ’ αυτές τις συνθήκες ψυχρού πολέμου μεταξύ των δύο φύλων, πολλά κορίτσια μπορεί να τα καταφέρουν μια χαρά και τα αγόρια μπορεί να είναι εκείνα υποφέρουν περισσότερο. Οι νέοι άνθρωποι μπορούν να ευδοκιμήσουν ακόμα και χωρίς ρομαντικές σχέσεις, με την προϋπόθεση όμως ότι έχουν στενούς φίλους και κοινωνικό περίγυρο που μπορούν να βασιστούν. Όμως η ενίσχυση του σκεπτικισμού απέναντι στον έρωτα αποτελεί απώλεια, όχι μόνο για τα αγόρια αλλά και για την κοινωνία στο σύνολό της.

Πηγή: Lifo.gr

Για όσες δεν έχουν επιλέξει ακόμη τι θα φορέσουν για να πουν «Δέχομαι», είτε πρόκειται για αργότερα φέτος είτε την άνοιξη ή το καλοκαίρι του 2026, υπάρχει μια τάση που θα κατακλύσει τις εκκλησίες: Το ντύσιμο της Jane Austen. Οι μόδες που κυριάρχησαν εκείνη την εποχή, όπως και η γραφή της Austen από την Emma έως το Pride & Prejudice, επιστρέφουν και προετοιμάζονται για έναν σύγχρονο ρομαντισμό.

Και όπως όλες οι τάσεις που προέρχονται από συγκεκριμένες εποχές στο χρόνο, πολλά από αυτά που αποτελούν «ντύσιμο της Jane Austen» ανήκουν σε μια καθοριστική σιλουέτα. Στην περίπτωση των αρχών του 1800, είναι το στυλ Empire, το οποίο αναφέρεται στην περίοδο της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας που ολοκληρώθηκε μετά την πρώτη κυκλοφορία του Pride & Prejudice.

Σύμφωνα με τον κατάλογο του The Met, το στυλ καθορίζεται από την ψηλή μέση του που τονίζει το στήθος «με μια σκόπιμη και όχι βοηθητική επίδραση της μετατόπισης της σάρκας του κορσέ», πράγμα που σημαίνει ότι ενώ προσφέρουν λιγότερη υποστήριξη, είναι παγκοσμίως πιο φορετό και άνετο για τις περισσότερες μέλλουσες νύφες.

Μια γραμμή Empire πέφτει κατευθείαν από το μπούστο και πέφτει στο πάτωμα χωρίς να κολλάει στο σώμα. Η σιλουέτα έχει διαποτίσει την πασαρέλα και το κόκκινο χαλί τον τελευταίο καιρό, καθιστώντας την μια κορυφαία επιλογή στα καταστήματα και ειδικά σε αυτά με νυφικά.

Η άποψη της Chloé ήταν τυπικά μποέμ, ενώ η του McQueen ανατρεπτικά καθαρή. Το φόρεμα McQueen εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην πασαρέλα για να φορεθεί από την Emma Corrin, η οποία θα τιμήσει επίσης αυτή την τάση κυριολεκτικά καθώς πρόκειται να πρωταγωνιστήσει και να δημιουργήσει μια νέα γενιά για το Pride and Prejudice για το Netflix.

Η Jennifer Lawrence φόρεσε ένα vintage φόρεμα Empire γραμμής Givenchy από την περίοδο Alexander McQueen (ο Άγγλος σχεδιαστής συχνά στρεφόταν στη σιλουέτα για τις ομώνυμες συλλογές του και η κληρονομιά συνεχίζεται στα χέρια του Sean McGirr) σε ένα after party και η Ariana Grande φόρεσε ένα και στις Χρυσές Σφαίρες.

Η ανίχνευση της επιρροής της περιόδου της Αντιβασιλείας του 1800 στη σύγχρονη κουλτούρα ξεκινά επίσης από το Bridgerton. Τα γεγονότα στη σειρά διαδραματίζονται την ίδια χρονική περίοδο που έγραφε η Austen και έτσι προσφέρει επίσης έναν τρόπο να αντιληφθείτε τα τροπάρια της εποχής. Με την επόμενη σειρά να αναμένεται για το 2026, αναμφίβολα θα προσφέρει και πάλι έμπνευση για τις τάσεις του γάμου για το επόμενο έτος.

Πώς να φορέσετε αυτό το Jane Austen trend

Αν θέλετε να βουτήξετε σε αυτήν την τάση που είναι εγκεκριμένη από την πασαρέλα και τον πολιτισμό, ξέρετε ότι τα αξεσουάρ ενός φορέματος γραμμής Empire χρειάζονται προσεκτική σκέψη. Αυτά τα φορέματα δεν λειτουργούν τόσο καλά με αντιθέσεις και έτσι μια νυφική ​​ημερήσια γραμμή πρέπει να διατηρείται στην ίδια αισθητική, αλλά με σύγχρονες γραμμές που την εμποδίζουν από το να φαίνεται σαν στολή.

Σκεφτείτε μυτερά παπούτσια slingback για να κόψετε τα αφρώδη στρίφη, ασύμμετρα σκουλαρίκια για μια φρέσκια πινελιά και πέπλα που προσθέτουν στη ρομαντική γοητεία, όπως μια επιλογή με δαντέλα.

Πηγή: ELLE UK / Κεντρική φωτογραφία: Netflix

Αυτή η φράντζα Jane Austen χαρακτηρίζεται από ένα είδος κοντής φράντζας, που συνήθως είναι κυματιστή ή σγουρή, με ομοιόμορφο κόψιμο και πέφτει ευθεία πάνω από το μέτωπο λίγα χιλιοστά πάνω από τα φρύδια, με ανάγλυφο άγγιγμα. Είναι η ίδια που φαίνεται στα πορτρέτα της συγγραφέως που έφτιαξε η αδερφή της και φυλάσσεται στο “The Jane Austen Center” στο Bath, και την είδαμε στην Keira Knightley, που ήταν ντυμένη με κοστούμια εποχής, στην προαναφερθείσα μεταφορά του μυθιστορήματος.

Η Daphne Bassett από το Bridgerton, την οποία υποδύεται η Phoebe Dynevor, έχει επίσης την ίδια ανοιχτή φράντζα, η οποία πέφτει απαλά στο πρόσωπό της χωρίς εμφανές στυλ, αλλά η οποία είναι πραγματικά επεξεργασμένη και βρεγμένη με ειδικά προϊόντα για να δώσει ένα ατημέλητο αποτέλεσμα σαν να είχε βρέξει, σαν να είχε ζήσει εκείνα τα ψιλόβροχα που έρχονται και φεύγουν την άνοιξη.

Πώς να αναδημιουργήσετε τα σπαστά μαλλιά της Jane Austen με φράντζα

Τα μαλλιά Jane Austen έχουν κατακλύσει το TikTok και υπάρχει άφθονο περιεχόμενο στην πλατφόρμα που δείχνει πώς μπορείτε να πετύχετε αυτό το look σε διαφορετικούς τύπους μαλλιών. Υπάρχουν εκείνοι, που το αναδημιουργούν σε ίσια μαλλιά χρησιμοποιώντας ένα ίσιο σίδερο. Σκέλος προς σκέλος, τα μαλλιά κουλουριάζονται προς τα έξω και προς τα πάνω, δημιουργώντας ανυψωμένα κύματα παρόμοια με αυτά που επιτυγχάνονται σε φυσικά κυματιστά μαλλιά.

Η περιγραφή των βίντεο δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη: «Παγιδεύτηκα σε ένα βιβλίο της Jane Austen». Αυτή είναι η απόδειξη ότι αυτό το στυλ μπορεί να επιτευχθεί σε όλους τους τύπους μαλλιών με τα κατάλληλα εργαλεία και προϊόντα styling: το σημαντικό είναι να βρέξετε τα κτυπήματα σας πριν το styling, να τους δώσετε λίγη υφή με ένα προϊόν styling και να τα στεγνώσετε με ένα διαχύτη ή να τα διαμορφώσετε με τα χέρια σας.

Διασημότητες που αναβιώνουν αυτό το look

Η Emma Thompson, η Kate Winslet, η Saoirse Ronan και η Millie Bobbie Brown το έχουν κάνει στη μεγάλη οθόνη. Η Taylor Swift, η Leighton Meester, η Elizabeth Olsen και η Chapelle Roan, από την άλλη, το έχουν κάνει στην πραγματική ζωή. Όλες αυτές οι celebrities, παρότι είναι πολύ διαφορετικές σε χαρακτηριστικά και προσωπικότητες, έχουν κοινό χαρακτηριστικό μια πολύ θηλυκή πλευρά που έχει παραδοθεί στο χτένισμα αυτής της περιόδου.

Μερικές από αυτές έχουν παίξει ακόμη και ηρωίδες της εποχής του Regency, δυνατούς, γενναίους και αποφασιστικούς χαρακτήρες παρά τη γλυκιά, ρομαντική τους αισθητική. Στην περίπτωση της Leighton Meester, εμφανίστηκε στο κόκκινο χαλί των Kids’ Choice Awards με κοντή, κοφτή φράντζα και τα μαλλιά της τραβηγμένα προς τα πίσω, απηχώντας τον 18ο αιώνα, ενισχυμένη από το κορσέ φόρεμά της.

Η Chapelle Roan, όταν δεν επιλέγει περίπλοκα χτενίσματα που να ταιριάζουν με το θεατρικό μακιγιάζ της, χτενίζει τα κόκκινα μαλλιά της σε χαλαρό ύφοςμε απαλές μπούκλες, συμπεριλαμβανομένης της φράντζας της. Η εκδοχή της για το στυλ της Jane Austen διαθέτει ένα ελαφρύ, πιθανότατα φτιαγμένο από τα χέρια της στυλ, σαν κουρτίνα σε συνδυασμό με μια χαλαρή, ρέουσα χαίτη που δίνει στη σταρ μια φυσική, δυναμική εμφάνιση, αναμφισβήτητα πιο μοντέρνα από αυτή των ηρωίδων του Regency.

Η Elizabeth Olsen, η μεγαλύτερη από τις αδερφές Olsen και διάσημη ακόμη και πριν την άνοδο των διδύμων, το κάνει με πιο κομψό και ευέλικτο τρόπο, λιγότερο κυματιστό, αλλά ακόμα με μια ελαφριά κίνηση που αποκαλύπτει τα φρύδια της.

Jane Austen bangs: μια εμφάνιση με νεοκλασικές ρίζες

Η περίοδος της Αντιβασιλείας στην Αγγλία ήταν μια εποχή ισχυρής νεοκλασικής έμπνευσης. Σχέδια, πίνακες ζωγραφικής, ρούχα και χτενίσματα που θύμιζαν την αρχαία Ελλάδα και τη ρωμαϊκή εποχή προκάλεσαν πάθος. Για το λόγο αυτό, ήταν πολύ συνηθισμένο να βλέπουμε ανάλαφρα updos, χωρίς στολίδια και ελαφρά χτενισμένα. Το ρομαντικό χτένισμα έρχεται σε αντίθεση, ωστόσο, με το δομημένο και στενό κόψιμο των φορεμάτων με κορσέ που έπρεπε να φορούν οι γυναίκες.

Η μεγάλη τάση στα μαλλιά της εποχής ήταν οι μπούκλες: ήταν σύνηθες να βλέπεις μακριά μαλλιά με πολύ απαλές μπούκλες να πλαισιώνουν το πρόσωπο, συγκεντρωμένα σε έναν χαλαρό κότσο γνωστό ως “Psyche knot”, που συχνά τονιζόταν από μια κορδέλα δεμένη γύρω από το κεφάλι. Το να έχεις φράντζα δεν ήταν πολύ δημοφιλές εκείνη την εποχή, αλλά χαλαρά, κυματιστά σκέλη και στις δύο πλευρές του προσώπου ήταν, ακριβώς για να θυμίζουν την ελευθερία και τη λεπτότητα της Ελληνίδας θεάς Αφροδίτης, η οποία επίσης ενέπνευσε τα μαλλιά της Jane Austen.

Από τα επίσημα πορτρέτα της συγγραφέα που έχουν διασωθεί, είναι σαφές ότι, όπως η Keira Knightley, η Austen έφερε τα σγουρά μαλλιά της δεμένα πίσω σε μια μακριά, ογκώδη αλογοουρά, με δύο σγουρά σκέλη να πέφτουν στο πρόσωπό της.

Πηγή: Vogue España / Φωτογραφίες: Focus Film

Η αγάπη και ο ρομαντισμός, σε όλες τις διάφορες μορφές τους, κάνουν τη ζωή μας πολύχρωμη και συναρπαστική. Μας δίνουν σκοπό και έμπνευση, και ο Bob Dylan το έχει αποτυπώσει αυτό ξανά και ξανά. Από το ντεμπούτο του άλμπουμ μέχρι το πιο πρόσφατο, το συναίσθημα έχει περάσει σε κάθε δίσκο που έχει κυκλοφορήσει ποτέ, καθώς δεν υπάρχει διαφυγή από τις δοκιμασίες της καρδιάς. Παρακάτω διαλέγουμε μόλις πέντε τέτοια τραγούδια και τα ακούμε στο repeat ειδικά σήμερα.

Love Minus Zero

Τραγουδώντας για μια αγάπη τόσο δυνατή και τόσο σίγουρη που κανείς δεν χρειάζεται να πει τίποτα, ο Bob Dylan είναι απόλυτα ικανοποιημένος στο “Love Minus Zero”. Το βρίσκουμε στο άλμπουμ του “Bringing It All Back Home” του 1965 κι ενώ μπορεί να είναι ένα από τα πιο απλά ερωτικά τραγούδια του, καθώς ακόμη και η μουσική είναι απολαυστικά αισιόδοξη, καθώς ο ίδιος ακούγεται ακριβώς σαν ερωτευμένος άντρας που περιπλανιέται σε μια χαρούμενη ζωή. Είναι ένα τραγούδι για την ομορφιά και την απόλαυση που συναντάς στην ηρεμία.

Υμνώντας μια ερωμένη που φέρνει ηρεμία στη ζωή του και ρομαντικοποιώντας τη σχέση της απλότητας και της αναμφίβολης αφοσίωσης, το κομμάτι βλέπει τον Dylan να περιπλανιέται στον κόσμο, να κοιτάζει άλλα ζευγάρια και να πιστεύει ότι η αγάπη που βρήκε είναι η καλύτερη από όλες.

Lay Lady Lay

Απλό και σαγηνευτικό, αυτό το κομμάτι του Dylan συνοψίζει την αγάπη σε δύο πράγματα: την επιθυμία να είσαι κοντά σε κάποιον και την επιθυμία να τον γνωρίσεις. Από τη μία πλευρά, είναι ένα ερωτικό τραγούδι καθώς λέει, «Ξάπλωσε, κυρία, ξαπλώστε / Ξάπλωσε στο μεγάλο μου ορειχάλκινο κρεβάτι», λαχταρώντας να έχει αυτό που θέλει στην κρεβατοκάμαρά του, για να περάσει μια στιγμή ιδιωτικά. Αλλά πέρα ​​από αυτά τα ρεφρέν, αυτό είναι ένα τραγούδι αγάπης που λαχταρά να πάει πιο βαθιά. «Ό,τι χρώματα έχεις στο μυαλό σου / θα σου τα δείξω / Και θα τα δεις να λάμπουν», τραγουδάει σε έναν από τους πιο ρομαντικούς στίχους του, ζητώντας από αυτήν που αγαπά να του αποκαλυφθεί, να ανοιχτεί και να τον αφήσει να μπει στο μυαλό της, ώστε να τον ξανασκεφτεί και να της δείξει πόσο όμορφη είναι πέρα ​​από το σώμα της.

You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go

Παρόμοια με το “Boots Of Spanish Leather” ή ακόμα και το “Don’t Think Twice, It’s Alright”, υπάρχει θλίψη σε αυτά τα τραγούδια, σαν να πάνε πάντα μαζί η αγάπη και η απώλεια και δεν μπορείς να απολαύσεις το ένα χωρίς το άλλο. Στο “You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go”, βουτάει βαθιά σε αυτό το συναίσθημα, αναρωτιέται αν η αγάπη μπορεί να είναι πραγματικά απολαυστική ή συναρπαστική χωρίς την παρατεταμένη απειλή της στενοχώριας όταν τελειώσει. Ενώ στο τραγούδι αναρωτιέται αν κάτι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό, το τραγούδι χορεύει ανάμεσα στην επιφυλακτική αμφιβολία και μερικά από τα πιο μεγαλειώδη συναισθήματά του για την αγάπη, τραγουδώντας, «Θα μπορούσα να μείνω μαζί σου για πάντα και να μην καταλάβω ποτέ την ώρα».

Sara

Ο Dylan είναι περίφημος κλειστός, ειδικά όταν πρόκειται για τις σχέσεις του, οπότε το να ονομάσει ένα τραγούδι με το όνομα της συζύγου του, Sara Lownds, είναι ήδη μια τολμηρή και ρομαντική κίνηση από τον καλλιτέχνη. Καθιστώντας σαφές ότι αυτό το ερωτικό τραγούδι είναι ένα έργο μη μυθοπλασίας, οι στίχοι διασχίζουν τη ζωή τους μαζί, καταγράφοντας σκηνές από τον οικιακό τους κόσμο και τις μέρες τους με τα παιδιά τους σε ένα υπέροχο και βαθιά λατρευτικό ποίημα. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι είναι ένα απίστευτα συγκεκριμένο τραγούδι. Αυτό δεν είναι κάτι με το οποίο θα μπορεί να συνδεθεί κάποιος ακροατής, εκτός κι αν το όνομά σας είναι Sara και έχετε πιει επίσης στα ίδια μπαρ στην Πορτογαλία, έχετε κάνει παρέα στις ίδιες παραλίες ή ξενυχτάτε στο ίδιο ξενοδοχείο. Αλλά η ομορφιά στο τραγούδι έγκειται ακριβώς σε αυτό.

Αυτό δεν είναι ένα τραγούδι αγάπης που στοχεύει να φτάσει στις καρδιές όλων. Είναι όμως ένα προσωπικό δώρο στη γυναίκα που αγαπούσε, τραγουδώντας το όνομά της ξανά και ξανά καθώς κραυγάζει, “Sweet love of my life”.

Make You Feel My Love

Δεν θα υπήρχε άλλη επιλογή για τον τίτλο του πιο ρομαντικού τραγουδιού του Bob Dylan από το “Make You Feel My Love”. Είναι ένα τραγούδι τόσο παγκοσμίως και διαχρονικά αναγνωρισμένο ως ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια αγάπης που γράφτηκαν ποτέ. Έχει γίνει cover ξανά και ξανά από καλλιτέχνες διαφόρων εποχών και μουσικών κόσμων, είναι ένα τραγούδι που δεν φαίνεται ποτέ πολύ βαρετό, η συναισθηματική του δύναμη δεν εξασθενεί ποτέ, και με κάθε άκουσμα, με διαφορετικούς στίχους, γίνεται πιο συγκινητικό και εντυπωσιακό.

Είναι επίσης ένα από τα πιο συγκινητικά τραγούδια που έχει γράψει ποτέ ο Dylan. Πολλές φορές, τα ερωτικά τραγούδια αφορούν το πώς κάποιος άλλος κάνει τον τραγουδιστή να νιώθει. Στον κόσμο του Dylan, συχνά αφορούν τα πράγματα που κάνει μία εραστής για να τον βοηθήσει να νιώσει πιο ευτυχισμένος ή καλύτερα, αλλά εδώ, προσφέρει την αγάπη του προς τα έξω. Είναι ένα τραγούδι που λαχταρά να υποστηρίξει κάποιον άλλον, καθώς ο Dylan θέλει να κάνει γνωστή την αγάπη του με όποιον τρόπο θα το ένιωθε πιο δυνατό ή θα το ήθελε η σύντροφός του.

Καθώς οι στίχοι διατρέχουν στα πράγματα που θα έκανε ή θα έδινε για να κάνει το άτομο που αγαπά να αισθανθεί πραγματικά συγκινημένο, είναι ένα τραγούδι που στέκεται ακριβώς στην καρδιά του ρομαντισμού.

Πηγή: Far Out Magazine