Η συλλογή Swatch NEON είναι πλέον διαθέσιμη online στο Swatch.com και σε όλα τα καταστήματα Swatch παγκοσμίως, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους να ζήσουν τον neon παλμό των ‘80s και ‘90s σε κάθε τους χτύπο.

SWATCH NEON FLUMOTIONS: Εμπνευσμένο από το 1988, τώρα με λεπτή SKIN CLASSIC κάσα και έντονες neon αποχρώσεις.

SWATCH NEON SIGNAL FLAG: Ανανεώνει το εμβληματικό μοντέλο του 1990 με πορτοκαλί, κίτρινο και πράσινο για μέγιστο αντίκτυπο.

SWATCH NEON EMERALD CHRONO: Παιχνιδιάρικη επανερμηνεία του EMERALD DIVER του 1986, τώρα ως χρονογράφος με ζωντανή χρωματική παλέτα.

SWATCH NEON SKYCHART: Επανεφεύρεση του SKYCHART του 1991 με ηλεκτρικό πράσινο, βαθύ μωβ και σκούρο μπλε.

SWATCH NEON SEPPIA: BIG BOLD εκδοχή του SEPPIA του 1994 με υφασμάτινο λουράκι και neon πινελιές ροζ, πράσινου και κίτρινου.

SWATCH NEON HIELO: Επανερμηνεία του HIELO του 1993, με κάσα 47mm και έντονη neon αναβάθμιση.

Με τη συλλογή Swatch NEON, η νοσταλγία των ‘80s και ‘90s συναντά τη σύγχρονη φρεσκάδα – και τα ρολόγια είναι ήδη στα χέρια των πρώτων τυχερών που θέλουν να φορέσουν neon στιλ κάθε μέρα!

Το τελευταίο ρολόι της ελβετικής ωρολογοποιίας Vacheron Constantin δεν είναι απλώς γεμάτο με νέα χαρακτηριστικά – είναι, επίσημα, το πιο περίπλοκο μηχανικό ρολόι χειρός που έχει κατασκευαστεί ποτέ. Στην ωρολογία, μια «επιπλοκή» αναφέρεται σε οποιαδήποτε λειτουργία που υπερβαίνει την τυπική ένδειξη χρόνου, όπως ένα Γρηγοριανό ημερολόγιο ή μια εμφάνιση φάσης της σελήνης. Και το νέο “Les Cabinotiers Solaria Ultra Grand Compplication” του Vacheron Constantin περιέχει το ρεκόρ των 41 τέτοιων επιπλοκών.

Το μοναδικό σχέδιο, το οποίο παρουσιάστηκε στην εμπορική έκθεση Watches and Wonders στην Ελβετία, περιλαμβάνει 1.521 ξεχωριστά εξαρτήματα. Η ωρολογοποιία επιδιώκει να προστατεύσει τη νέα της δημιουργία μέσω 13 αιτήσεων για διπλώματα ευρεσιτεχνίας, επτά από τα οποία σχετίζονται με τον μηχανισμό ηχητικής σήμανσης.

Το ρολόι παρουσιάζει τρεις διαφορετικές μετρήσεις του χρόνου: Ένα συμβατικό 24ωρο, τον αστρονομικό χρόνο (ο χρόνος που χρειάζεται για να περιστραφεί η Γη στον άξονά της, που είναι περίπου τέσσερα λεπτά μικρότερος από μια ημερολογιακή ημέρα) και την ηλιακή ημέρα (που προσαρμόζεται για την ελλειπτική τροχιά της Γης).

Μεταξύ των δεκάδων άλλων επιπλοκών είναι οι αστρονομικές λειτουργίες που παρακολουθούν τη θέση, το ύψος, την τροχιά και τη γωνία του ήλιου σε σχέση με τον ισημερινό της Γης. Μια περιστρεφόμενη οθόνη με τους 13 αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου μπορεί εν τω μεταξύ να ρυθμιστεί για να δείχνει πότε αυτά τα αστέρια θα είναι στη συνέχεια ορατά στον ουρανό.

Η ωρολογοποιία είπε ότι το ρολόι χειρός της που έσπασε ρεκόρ βρισκόταν σε κατασκευή επί οκτώ έτη, περιγράφοντάς το ως «αριστούργημα καινοτομίας». Η θήκη του ρολογιού ενός μοντέλου είναι κατασκευασμένη από λευκό χρυσό 18 καρατίων και περιέχει πάνω από 200 κοσμήματα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών δίσκων από ζαφείρι.

Η εταιρία ρολογιών Vacheron Constantin ιδρύθηκε το 1755 και τώρα ανήκει στον πολυτελή όμιλο Richemont και κατέχει επίσης το ρεκόρ για το πιο περίπλοκο ρολόι τσέπης. Το “Berkley Grand Complication” της μάρκας, που αποκαλύφθηκε πέρυσι, περιλαμβάνει 63 ωρολογικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός κινεζικού ημερολογίου που εμφανίζει τον περίπλοκο σεληνιακό κύκλο.

Όμως, ενώ αυτό αντιπροσωπεύει 22 περισσότερες επιπλοκές από αυτές που υπερηφανεύεται για την τελευταία του δημιουργία, τα ρολόγια τσέπης μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερα από τα ρολόγια χειρός. Στα 45 χιλιοστ, η θήκη του νέου Solaria Ultra Grand Complication είναι λιγότερο από τη μισή διάμετρο της θήκης του Berkley. Ως εκ τούτου, η πρόκληση του σχεδιασμού αφορούσε επίσης την τοποθέτηση των λειτουργιών του ρολογιού σε μια θήκη αρκετά μικρή ώστε να φοριέται άνετα στον καρπό, σύμφωνα με το στιλ του διευθυντή κληρονομιάς του Vacheron Constantin, Christian Selmoni.

Σε ένα δελτίο τύπου που περιγράφει το ρολόι χειρός ως «κατόρθωμα μικρογραφίας», ο Selmoni είπε ότι οι ωρολογοποιοί της μάρκας είχαν τακτοποιήσει μικροσκοπικά εξαρτήματα με τον «πιο λογικό και συμπαγή δυνατό τρόπο». «Ο κύριος στόχος ήταν να συγκεντρωθούν όλες οι κύριες επιπλοκές, η χρονομέτρηση, το ημερολόγιο, ο χρονογράφος και η ηχητικότητα, σε μια ενιαία πλάκα βάσης και να συγκεντρωθούν οι αστρονομικές λειτουργίες σε μια πρόσθετη πλάκα», φέρεται να είπε. «Χάρη σε αυτή την κατασκευή, ήταν δυνατό να δημιουργηθεί ένα ρολόι χειρός με αρμονικές αναλογίες».

Πηγή: CNN UK / Κεντρική φωτογραφία: Vacheron Constantin

Στο MAMI, γινόμαστε σίγουρα μάρτυρες της ίδιας της ζωής, εκείνης που αναδύεται μέσα από τα σπλάχνα μιας γυναίκας, του θαύματος αυτού που μας αφήνει βωβούς και αδύναμους σε λέξεις. Αυτή η ωδή, είναι από μονή της συγκινητική. Κι η προσπάθεια να εξηγήσουμε πώς αισθανόμαστε μπροστά σε αυτή τη συνέχεια της ζωής, είναι επίσης συγκινητική.

Ο Mario Banushi λοιπόν, φαίνεται να προσπαθεί περισσότερο από όλους μας, καθώς αφιερώνει μια ακόμα παράσταση στη γυναίκα και τις πάρα πολλές εκφάνσεις του φύλου της, δίνοντας όμως εδώ μια πιο εξειδικευμένη ματιά στο ρόλο της ως υπεύθυνη της ίδιας της ζωής. Στη σκηνή λοιπόν οι μητέρες είναι πολλές. Και είναι και μητέρες και κόρες μαζί. Γιατί αυτή είναι επίσης μια σχέση, που οι λέξεις περισσεύουν, αν και οι τολμηροί συνεχίζουν να προσπαθούν να γράφουν γι’ αυτή και να ανοίγουν έναν διάλογο συναισθημάτων.

Αυτό που φαίνεται να προσπαθεί πολύ ο σκηνοθέτης είναι να αναδείξει την πολυπλοκότητα αυτών των ρόλων. Ρόλων που στο πέρας της ζωής παίρνουν διαφορετική κατεύθυνση. Ρόλων ζωτικής σημασίας που σε κάθε ηλικία έχουν τις δικές τους ανάγκες. Ρόλων που ορίζουν τόσους ανθρώπους κοντά τους είτε με την παρουσία τους είτε με την απουσία τους.

Στο MAMI ακούμε με τα μάτια μας. Ακούμε γυναίκες με δύναμη, αλλά και γυναίκες υποταγμένες στην πατριαρχία και τα χρόνια που περνούν. Ακούμε σχέσεις με δεσμούς που δεν σπάνε και δεν επιλέγουν να σπάσουν. Όμως ακούμε κι εκείνες τις σχέσεις που έχουν όρια, όρια σμιλεμένα με αγάπη και φροντίδα. Ακούμε και τη φθορά των σωμάτων κι ενός τοπίου που αλλάζει και οδηγείται στο τέλος, όπως οδηγούμαστε όλοι μας. Ακούμε τους γιους που γίνονται γονείς και φροντίζουν εκείνες που άλλοτε τους φρόντιζαν στην αγκαλιά τους. Ακούμε γυμνά σώματα σχεδόν να πολυλογούν με τις κινήσεις τους και να απενοχοποιούν την έκθεση της γύμνιας. Ακούμε μια πραγματικότητα που είναι στη βάση της ονειρική, κάτι που μας αφήνει να ταυτιστούμε με όποιον τρόπο θέλουμε εμείς.

Η παράσταση αυτή, με τα ατελείωτα σύμβολα και την ατελείωτη ομορφιά, είναι μια παράσταση για τις μαμάδες μας, για τις γυναίκες, για τα άτομα που γίνονται γονείς και φροντιστές ανιδιοτελώς, για όσα άτομα μας βοήθησαν και μας βοηθούν στην πορεία της ζωής μας, μιας ζωής που κανείς δεν μπορεί να ζήσει βασιζόμενος μονάχα στις δυνάμεις του.

Δείτε το τρέιλερ της παράστασης:

Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Mario Banushi
Ερμηνεύουν: Παναγιώτα Γιαγλή, Βασιλική Δρίβα, Δημήτρης Λαγός, Αγγελική Στελλάτου, Ευτυχία Στεφάνου / Ήλια Κουκουζέλη και Φώτης Στρατηγός
Σκηνογραφία & Ενδυματολογία: Σωτήρης Μελανός
Μουσική Σύνθεση & Sound Design: JephVanger
Σχεδιασμός Φωτισμών & Συνεργάτης στη Δραματουργία: Στέφανος Δρουσιώτης
Καλλιτεχνικοί Συνεργάτες: Αιμίλιος Αράπογλου, Θανάσης Δεληγιάννης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Θεοδώρα Πατητή
Διεθνείς Σχέσεις & Οργάνωση Περιοδείας: Νίκος Μαυράκης – Too Far East
Οργάνωση Παραγωγής: Ρένα Ανδρεαδάκη & Χρήστος Χριστόπουλος –Too Far East
Εκτέλεση Παραγωγής: Ιωάννα Παπακώστα –Too Far East
Συντονίστρια Ακρόασης & Residency: Κωνσταντίνα Δούκα Γκόση – Too Far East
Φωτιστικός Σχεδιασμός Περιοδείας: Μαριέττα Παυλάκη
Βοηθός Σκηνογραφίας: Σοφία Θεοδώρου
Βοηθός Ενδυματολογίας: Νικολέτα Αναστασιάδου
Σε συνεργασία με την ΟΜΑΖ Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία.

Ανάθεση & Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Συμπαραγωγοί: Berliner Festspiele (Γερμανία), FOG Festival / Triennale Milano (Ιταλία), Espoo Theatre (Φινλανδία), Noorderzon Festival / Grand Theatre Groningen (Ολλανδία)

Όλες οι πληροφορίες για την παράσταση και τα εισιτήρια, εδώ.

Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος