Γιώργη, είναι αυτό το πιο όμορφο καλοκαίρι της ζωής σου μέχρι σήμερα; Πώς αποφορτίζεσαι έπειτα από μια χρονιά γεμάτη κόπο, αγωνία και απαιτήσεις;

Είναι πράγματι το καλύτερό μου καλοκαίρι μέχρι στιγμής. Είναι μία εποχή, την οποία θα χαρακτήριζα «ανταμοιβή». Είναι η ανταμοιβή όλων των μαθητών κι όλων εκείνων που μελέτησαν με αφοσίωση και συνέπεια, για τους κόπους τους και την τεράστια προσπάθειά τους. Επομένως, δεν θα μπορούσα να μη θεωρήσω αυτό το καλοκαίρι ως καλύτερο από όλα, διότι είναι το καλοκαίρι της διασκέδασης, της ψυχαγωγίας και της απόλαυσης ύστερα από ένα μεγάλο και δύσκολο ταξίδι, που εν τέλει ολοκληρώθηκε με μία από τις σημαντικότερες νίκες της ζωής μου: τη συγκέντρωση 18.125 μορίων στις πανελλήνιες και την επίτευξη του στόχου μου, δηλαδή της εισαγωγής μου στη Νομική Σχολή Αθηνών! Επιλέγω να ξεκουράζομαι τώρα, χωρίς όμως να επαναπαύομαι. Εξακολουθώ να μελετώ εξωσχολικά βιβλία, να αθλούμαι, να γυμνάζομαι, να ετοιμάζομαι πρακτικά και ψυχικά για την αλλαγή, που πρόκειται να έρθει με την εγκατάστασή μου στην Αθήνα, γράφω νέα τραγούδια και βλέπω ντοκιμαντέρ και ταινίες. Έχω επιλέξει, δηλαδή, μία πιο ήρεμη καθημερινότητα δίχως υπερβολική πίεση μεν, αλλά πάντα προσδίδοντας ποιοτικό γνώρισμα σε ό,τι κάνω! Παραμένω ενεργός. Δεν χάνω την παραγωγικότητά μου.

Πέτυχες τον μεγάλο στόχο σου: πέρασες στη Νομική. Τι ήταν αυτό που σε κράτησε σταθερό και προσηλωμένο σε όλη αυτή τη διαδρομή;

Αυτό που με κράτησε πιστό στο πλάνο του διαβάσματος και αυτής της δύσκολης πρόκλησης των Πανελλαδικών Εξετάσεων είναι το πείσμα και το πάθος για τα όνειρά μου. Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα με τον εαυτό μου. Αισθανόμουν το χρέος απέναντι στον εαυτό μου πως πρέπει να πετύχω. Είχα την ανάγκη να νικήσω για τον μικρό μου εαυτό, που με μεγάλη επιθυμία επεδίωκε τη Νομική. Πίστεψα σε μένα και στις ικανότητές μου. Ξυπνούσα κάθε μέρα με την ίδια σκέψη: «Θα τα καταφέρω». Παρά τις δυσκολίες, το άγχος και την αγωνία, η ελπίδα ήταν ο καλύτερος σύμμαχός μου. Ήταν δίπλα μου, όταν έχανα την αυτοπεποίθησή μου και με ανέβαζε ξανά ψηλά.

Το «Εισαγγελέας» λειτούργησε τελικά σαν μια μικρή αυτοεκπληρούμενη προφητεία;

Ακριβώς! Στην αρχή, η επιλογή του καλλιτεχνικού ονόματός μου έγινε εξαιτίας της επιθυμίας μου να γίνω νομικός και, πιο συγκεκριμένα, εισαγγελέας. Είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα και πλέον, εκτός από ράπερ «Eisaggeleas», θα έχω την ευκαιρία να γίνω κανονικός εισαγγελέας της πολιτεία. Παρ’ όλα αυτά, ομολογώ πως δεν έχω αποφασίσει με βεβαιότητα ποιο νομικό επάγγελμα θα ήθελα να ασκήσω (δικηγόρος, εισαγγελέας, δικαστής κ.λπ.). Εξάλλου, είναι νωρίς. Συνεπώς, έρχομαι τώρα να σπουδάσω την επιστήμη του νόμου και, ύστερα, ανάλογα με τα ερεθίσματα και τις εμπνεύσεις, θα προσανατολιστώ ανάλογα.

Παρά την απαιτητική προετοιμασία για τις Πανελλαδικές, κατάφερες να διατηρήσεις χώρο για τον εαυτό σου και τα ενδιαφέροντά σου. Το ποδόσφαιρο και η μουσική λειτούργησαν ως η δική σου ισορροπία;

Το ποδόσφαιρο και η μουσική είναι δύο αγάπες που δεν θα μπορούσα με τίποτα να αφήσω να φύγουν από μένα. Δεν επέτρεψα σε κανένα γραπτό να απομακρύνει τα ενδιαφέροντά μου. Γέμισα τη χρονιά αυτή με όλες μου τις δραστηριότητες. Για να είμαι ειλικρινής, οφείλω να πω πως έθεσα ως βασική προτεραιότητα τη μελέτη και ελάττωσα τα υπόλοιπα, χωρίς όμως να τα αποχωριστώ. Τόσο ο αθλητισμός όσο και η μουσική ήταν η διέξοδος από την πίεση του διαβάσματος. Αν δεν είχα αυτήν την ψυχική γαλήνη που αυτά μου προσέφεραν, αναμφισβήτητα δεν θα είχα την ψυχική δύναμη να ριχτώ με θάρρος και πυγμή στον αγώνα των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Με ελευθέρωναν και με έκαναν να αισθάνομαι ήρεμος και όχι «φυλακισμένος» σε ένα δωμάτιο με τετράδια και μολύβια.

Ανεξάντλητος και αεικίνητος. Μίλησέ μου για τις πιο πρόσφατες μουσικές σου δουλειές και για όσα ετοιμάζεις.

Η δημιουργικότητά μου ήταν πάντα παρούσα και την αξιοποίησα, παρά το φορτίο των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Έναν μήνα, μάλιστα, πριν από τις εξετάσεις, έσπασα κάθε όριο που είχα θέσει με τους καθηγητές μου και τόλμησα να δημιουργήσω ένα νέο τραγούδι και βίντεο κλιπ, το οποίο μπορεί κανείς να ακούσει στο κανάλι μου στο YouTube (Eisaggeleas) και έχει τον τίτλο «Κοίτα με τώρα». Είχα τόση αυτοπεποίθηση και ένιωσα μεγάλη ετοιμότητα για τις Πανελλαδικές, που πήρα το θάρρος να προβώ σε κάτι το οποίο είναι και κοπιώδες και σχετικά μακρόχρονο και ενδεχομένως να με παρέσυρε από το έργο του διαβάσματος. Και τελικά δικαιώθηκα! Το τραγούδι αυτό είναι βασισμένο στη νίκη μου σχετικά με τις Πανελλαδικές και το αφιερώνω σε εκείνους που δεν πίστεψαν σε μένα. Από μένα κανείς μπορεί να περιμένει συναυλίες εντός του καλοκαιριού και πολλά νέα τραγούδια. Έρχονται πολλά και ανοίγω μία νέα πόρτα στην Αθήνα, όπου θα κάνω το επόμενό μου βήμα. Να είστε συντονισμένοι.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου τα επόμενα χρόνια; Υπάρχει τρόπος να συνυπάρξουν στη ζωή σου η Νομική, η μουσική και οι υπόλοιπες αγάπες σου;

Θα ήθελα να δω τον εαυτό μου σίγουρα απόφοιτο της Νομικής με υψηλό βαθμό, να αγωνίζεται σε ποδοσφαιρική ομάδα υψηλής κατηγορίας και να έχει διευρύνει το κοινό του σε όλη την Ελλάδα. Πολλοί μπορούν να αμφισβητήσουν τη διατήρηση αυτή των τριών. Όμως, γνωρίζω από τη ζωή και από την εμπειρία μου – έστω κι αν είναι μικρή – ότι τα πάντα είναι εφικτά, αφού υπάρχει το πάθος και το μεράκι για το καθετί. Ίσως να είναι κουραστικό, δεν αντιλέγω. Αλλά η αγάπη μου γι’ αυτά ξεπερνά κάθε εμπόδιο και κάθε κούραση. Με οδηγό την αγάπη οδηγούμαστε στην ψυχική μας ολοκλήρωση και στην κορυφή των δυνατοτήτων μας, και αυτήν θα ακολουθήσω. Δεν αρνούμαι να πω πως προσπαθώ να είμαι μαξιμαλιστής. Θέλω ό,τι κάνω να γίνεται με τον καλύτερό μου εαυτό και με την πληρότητα των δυνάμεών μου. Θα γίνει, θυμηθείτε με. Παρ’ όλα αυτά, για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, πρέπει να υπάρξει καλή οργάνωση και ομαλό πρόγραμμα. Θεωρώ πως θα τα καταφέρω, γιατί γνωρίζω πώς να είμαι συνεπής στα πάντα και πώς να έχω τον χρόνο σύμμαχο και όχι αντίπαλο.

Και είσαι μόνο 18. Μπράβο σου! Οι προσδοκίες των άλλων σε επηρέασαν ποτέ και πώς τις διαχειρίστηκες;

Είμαι ένα άτομο το οποίο προτιμά την ευγενή άμιλλα και δεν καταβάλλεται από τις βελτιώσεις και τις καλές επιδόσεις των άλλων. Αντίθετα, τις επαινώ. Γι’ αυτόν τον λόγο, και ο συναγωνισμός υπήρξε στήριγμα για να γίνω καλύτερος. Με τη συνεργασία και την υγιή σχέση μεταξύ εμού και των άλλων υποψηφίων συμμαθητών μου, μπορέσαμε να βοηθήσουμε αλλήλους. Ας μην ξεχνώ πως ο στόχος μου μέσα από τη μουσική είναι η ένωση. Και ο ανταγωνισμός ή ο φόβος για την καλύτερη επίδοση και τις προσδοκίες των άλλων είναι εμπόδιο στην ένωση. Εγώ κρίνω απαραίτητες τις προσδοκίες των άλλων για την αυτοβελτίωσή μας. Ήταν μία αφορμή να ανταλλάσσουμε απόψεις περί των Πανελλαδικών Εξετάσεων και να ωθούμε ο ένας τον άλλον προς το άριστο!

Φεύγοντας για το νέο σου ξεκίνημα, τι πιστεύεις ότι θα σου λείψει περισσότερο από την Καλαμάτα; Και τι είναι αυτό που ανυπομονείς περισσότερο να ζήσεις;

Σίγουρα θα μου λείψει η γειτονιά μου, ο τόπος όπου μεγάλωσα. Θα αφήσω πολλούς ανθρώπους πίσω αναγκαστικά, αλλά στη μνήμη και στην ψυχή μου θα είναι πάντα χαραγμένοι. Ευτυχώς, θα έχω την ευκαιρία να βρίσκομαι με την οικογένειά μου, διότι δεν απέχουμε πολύ, αλλά πολλούς φίλους θα πάψω να τους βλέπω συχνά και είμαι βέβαιος πως θα μου λείψουν. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποθαρρύνομαι ούτε χάνω τη χαρά μου. Γιατί από τη φύση είμαστε έτσι φτιαγμένοι οι άνθρωποι, ώστε να είμαστε επιρρεπείς στις μεταβολές που είναι αναγκαίες για την εξέλιξή μας.

Και δεν θλίβομαι γιατί αφήνω την Καλαμάτα, την πόλη μου, για νέες λαμπρές ευκαιρίες. Για ένα μέλλον που θα έχει πολλά να μου προσφέρει. Ανυπομονώ να παρακολουθήσω τα μαθήματα στη Νομική, να εξερευνήσω την Αθήνα όπως εξερεύνησα την Καλαμάτα, να γνωρίσω νέους ανθρώπους, να αποκτήσω νέες φιλίες και να χτίσω νέο κοινό για το «Eisaggeleas» στην πρωτεύουσα.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε τελικά να ξεπεράσεις τον φόβο και να επιλέξεις να εκτίθεσαι τόσο ανοιχτά;

Ήμουν ανέκαθεν ένας εξωστρεφής χαρακτήρας. Μου αρέσει να συνομιλώ και να κοινωνικοποιούμαι. Πιστεύω πολύ στην ανθρώπινη συνύπαρξη και στους ανθρώπινους δεσμούς και θέλω αυτούς να θεμελιώνω με κάθε τρόπο. Από μικρός απαλλάχτηκα από τον φόβο. Έπαιρνα πάντα το θάρρος να ζητώ τον λόγο πρώτος, να πρωταγωνιστώ σε θεατρικές παραστάσεις του δημοτικού σχολείου και πάντα κατείχα την αυτοπεποίθηση να εκτίθεμαι στο φως. Και αυτό συνιστώ σε κάθε συνεσταλμένο παιδί που φοβάται να μιλήσει ή να εμφανιστεί στη σκηνή: να μη φοβάται! Να μην ντρέπεται να εκδηλώνει αυτό που αγαπά και να μην πιστεύει πως μειώνεται από τα αρνητικά σχόλια των άλλων. Την πραγματική μας αξία τη γνωρίζουμε μόνο εμείς και κανείς δεν μπορεί να την αναγνωρίσει τόσο καλά όσο εμείς. Εμείς είμαστε οι κριτές του εαυτού μας και πρέπει να κρίνουμε τι είναι καλύτερο για μας: να κρυβόμαστε στο σκοτάδι ή να βγαίνουμε στο φως; Προτίμησα, λοιπόν, το δεύτερο.

Αν ξανακάναμε αυτή τη συζήτηση σε δέκα χρόνια, πού θα ήθελες να σε βρίσκουμε; Ποιος θα ήθελες να είναι ο Γιώργης του 2036;

Σίγουρα θα ήθελα να με βρίσκει κανείς στο δικηγορικό μου γραφείο, στα δικαστήρια, να μάχομαι για τη δικαιοσύνη, να εμφανίζομαι στις μεγαλύτερες σκηνές με τα τραγούδια μου και στα γήπεδα της Ελλάδας να αγωνίζομαι και, προπάντων, να είμαι υγιής και να τείνω προς την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς μου. Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα χρήματα, διότι με απασχολούν λιγότερο από όλα. Αυτό που ποθώ είναι να έχω τον λαό μαζί μου, να γνωρίζει ο κόσμος πως είμαι εκεί για αυτούς, να καταθέτω την ψυχή μου σε αυτόν. Ελπίζω να έχω δίπλα μου αληθινούς ανθρώπους και να είμαι πάντα στο πλευρό της οικογένειάς μου.

Σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την κουβέντα. Σου εύχομαι καλό καλοκαίρι και καλή φοιτητική ζωή!

Να είσαι καλά, Χρύσα!

Το συγκρότημα βρίσκεται υπό δημόσιο έλεγχο για τις διάφορες πολιτικές του δηλώσεις στη σκηνή, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να θέλουν να τους απαγορεύσουν να εμφανιστούν σε μεγάλους συναυλιακούς χώρους. Από τότε που έγιναν σχόλια σχετικά με τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Ισραήλ, ξεκίνησε πλήρης έρευνα για αυτούς από την αντιτρομοκρατική αστυνομία.

Το σόου της τελευταίας στιγμής ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η συναυλία στο κέντρο του Λονδίνου χθες το βράδυ και λειτούργησε ως προθέρμανση για την εμφάνιση τους στο Wide Awake, που θα πραγματοποιηθεί στο Brockwell Park στις 23 Μαΐου.

Το Sky News αναφέρει ότι τρεις αστυνομικοί εθεάθησαν να μπαίνουν στο 100 Club γύρω στις 7:35 μ.μ. στις 23 Μαΐου, μεταξύ των οποίων ένας άνδρας που φορούσε μπλουζάκι της μπάντας. Η συναυλία έγινε sold out μέσα σε 90 δευτερόλεπτα και 2.000 άτομα περίμεναν εισιτήρια.

Οι Kneecap χρησιμοποίησαν το σόου για να υπερασπιστούν ξανά την Παλαιστίνη με τον Mo Chara να λέει στο πλήθος: «Όπως είπαμε, δεν είμαστε η ιστορία εδώ. Μας χρησιμοποιούν ως αποδιοπομπαίο τράγο για να μην μιλήσουν για το πραγματικό γ*****ο θέμα. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσω σε εσάς, σας εκτιμώ όλους. Ελευθερώστε την Παλαιστίνη». Ο Mo Chara κορόιδεψε επίσης την αστυνομική έρευνα και την επακόλουθη κατηγορία τρομοκρατίας για σχόλια στη σκηνή φορώντας ταινία στο στόμα του κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Μια μέρα πριν από τη συναυλία στο 100 Club, ο Chara κατηγορήθηκε για τρομοκρατικό αδίκημα για φερόμενη παρουσίαση σημαίας της Χεζμπολάχ σε συναυλία του Λονδίνου στο O2 Kentish Town Forum τον περασμένο Νοέμβριο. Η Χεζμπολάχ έχει καταχωρηθεί ως τρομοκρατική οργάνωση από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε μια δήλωση, οι Kneecap είπα ότι «αρνούνται αυτό το αδίκημα», περιέγραψαν την κατηγορία ως «πολιτική αστυνόμευση» και χαρακτήρισαν την κατάσταση «καρναβάλι αντιπερισπασμού».

Το ιρλανδικό τρίο συνέχισε: «Ποιος είναι ο στόχος; Να περιορίσουμε την ικανότητά μας να ταξιδεύουμε. Να μας εμποδίσουν να μιλάμε σε νέους σε όλο τον κόσμο. Να φιμώσουν τις φωνές συμπόνιας. Να διώξουν τους καλλιτέχνες που τολμούν να μιλήσουν. Αντί να υπερασπίζονται αθώους ανθρώπους ή τις αρχές του διεθνούς δικαίου που ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν, οι ισχυροί στη Βρετανία υποστήριξαν τη σφαγή και την πείνα στη Γάζα, όπως έκαναν στην Ιρλανδία για αιώνες. Τότε, όπως και τώρα, διεκδικούν δικαίωση».

Οι Kneecap κατέληξαν: «Στεκόμαστε περήφανα με τον λαό. Είστε συνένοχοι με τους εγκληματίες πολέμου. Είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Εσείς δεν είστε. Θα σας πολεμήσουμε στο δικαστήριο σας. Θα κερδίσουμε. Ελευθερώστε την Παλαιστίνη».

Ο Mo Chara, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Liam Óg Ó hAnnaidh, πρόκειται τώρα να εμφανιστεί στο Δικαστήριο του Westminster Magistrates’ στις 18 Ιουνίου.

Οι Kneecap έχουν προγραμματίσει να εμφανιστούν στο Rockwave Festival μαζί με τους Cypress Hill στις 13 Ιουλίου.

Το 2024 κυκλοφόρησαν επίσης μια αυτοβιογραφική ταινία με τίτλο “Kneecap” την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε στην πλατφόρμα Cinobo.

Πηγή: Far Out Magazine

Στο βίντεο της ανακοίνωσης, εμφανίζεται ο ίδιος ο ΛΕΞ, κρεμασμένος ανάποδα, σαν νυχτερίδα, μια έμμεση αναφορά, την οποία κάνει και μέσω της λεζάντας του, με αφορμή τον τίτλο ενός από τα πιο πρόσφατα τραγούδια που κυκλοφόρησε.

Από τα πρώτα λεπτά κιόλας της ανακοίνωσης, περισσότεροι από 10.000 μπήκαν στην «ουρά» για την αγορά των εισιτηρίων. Μάλιστα, πολλοί χρήστες social media μοιράστηκαν stories ή κάποιο “meme” με τους ίδιους να περιμένουν στη διαδικτυακή ουρά πίσω από 50.000 άτομα ακόμα και για 3 ώρες, για να αποκτήσουν το πολυπόθητο εισιτήριο.

Με νέα ανακοίνωση, σε λιγότερο από 24 ώρες, η εταιρεία παραγωγής Dynasty Athens, ενημέρωσε ότι τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν, αλλά δεσμεύτηκε, ότι θα προσπαθήσει να βρει λύση για να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερο κόσμο να παρευρεθεί στη συναυλία του Ιουνίου.

Η ανάρτηση:

«Ανακοινώνοντας τη συναυλία του ΛΕΞ στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου, γνωρίζαμε τον ενθουσιασμό του κόσμου, αλλά το ενδιαφέρον ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Το sold out του εξωτερικού χώρου του ΟΑΚΑ ήρθε σε λιγότερο από 24 ώρες, σπάζοντας κάθε ρεκόρ για Έλληνα καλλιτέχνη. Αντιλαμβανόμαστε τη μεγάλη επιθυμία του κοινού να παραστεί στη συναυλία και ζητούμε μερικές μέρες για να βρούμε τη καλύτερη λύση, ώστε να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα συμμετοχής σε όσο το δυνατόν περισσότερους».

Ένα είναι το σίγουρο: Αυτή η συναυλία θα καταλάβει στα σίγουρα τη θέση της στα βιβλία της μουσικής ιστορίας.

Κεντρική φωτογραφία: Δημήτρης Μουγκός

«Πού είναι ο χαμός; Έχω θαυμαστές εδώ ;” Η Doechii ζήτησε από το κοινό μέσα στο YouTube Theatre στο Inglewood της Καλιφόρνια, να γελάσουν και να χειροκροτήσουν μετά από μια εισαγωγή από δύο συνεργάτες της, τη Jayda Love και τον DJ Miss Milan.

«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μόλις πριν από δύο χρόνια στάθηκα σε αυτή τη σκηνή εδώ και δέχτηκα το Billboard Rising Star Award. Είχα κυριολεκτικά δουλέψει τόσο σκληρά και χόρεψα τόσο πολύ και έπρεπε να σηκώσω και το μικρόφωνο», είπε χαμογελώντας ενώ θυμήθηκε τις ερμηνείες της στα “Persuasive” και “Crazy”. «Και εδώ είμαι. Αυτή η στιγμή αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζω την καριέρα μου – να είμαι πάντα γεμάτη ενέργεια, να δουλεύω σκληρά και να είμαι πάντα υπέροχη». Ευχαριστώντας την οικογένειά της, τον Θεό και τις πολλές γυναίκες στην ομάδα της και στην εταιρεία της, η Doechii σημείωσε ότι η διάκριση για τη Γυναίκα της Χρονιάς ήταν «μια πλήρης στιγμή».

Μίλησε επίσης για τη σημασία του Billboard Women στη μουσική ως ετήσιο βιομηχανικό γεγονός. «Στέκομαι εδώ ως δυνατή σύμμαχος», είπε η ράπερ. «Αυτή η λέξη είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο υπάρχει το Billboard Women in Music».

Η εκδήλωση, που ξεκίνησε το 2007, προέκυψε επειδή «οι γυναίκες στον χώρο της μουσικής είχαν βαρεθεί να μην έχουν τις θέσεις τους στο τραπέζι ή τα εύσημα που τους άξιζαν», είπε. «Αυτό το γεγονός δημιουργήθηκε από ανάγκη. Αυτή η λέξη, αναγκαιότητα, είναι σημαντική. Το mixtape μου “Alligator Bites Never Heal” ήταν ένας χώρος που δημιούργησα από ανάγκη. Ένας χώρος όπου μπορούσα να αισθανθώ, να ακούσω και να συνδεθώ με άλλους ανθρώπους μέσω εμπειριών».

Η Swamp Princess – όπως την αποκαλούν οι θαυμαστές – σημείωσε ότι σχεδόν δύο δεκαετίες αφότου ξεκίνησε το Billboard Women in Music, η έλλειψη συμπερίληψης και ο σεξισμός εξακολουθούν να είναι ζητήματα σε αυτόν τον κλάδο. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα και γι’ αυτό είναι ευγνώμων που υπάρχει το Billboard Women in Music.

«Αυτή είναι η γ*****η νύχτα μας για να συγκεντρωθούμε δικαίως για να αναγνωρίσουμε η μία την άλλη, να υποστηρίξουμε η μία την άλλη και να γιορτάσουμε», είπε. «Είμαστε οι δημιουργοί, είμαστε τα στελέχη, είμαστε οι καινοτόμοι που είναι εξίσου σημαντικές σε αυτόν τον κλάδο με τους άνδρες».

Πηγή: Billboard / Κεντρική φωτογραφία: Instagram

Η δημιουργική ομάδα πίσω από την ταινία, επιχειρεί να χαρτογραφήσει σημαντικές στιγμές της ζωής του πολλαπλά πλατινένιου καλλιτέχνη, γύρω από τη μεταμόρφωσή του από έναν εσωστρεφή έφηβο από την επαρχία, σε έναν τραγουδιστή που η σκηνική παρουσία του αποπνέει έντονη αυτοπεποίθηση και σιγουριά.

Σύνοψη της Ταινίας

Υπάρχει συνταγή για να εξελιχθεί κάποιος από ρομαντικός αουτσάϊντερ της ραπ, σε πολυπλατινένιο περφόρμερ του πλέον δημοφιλούς μουσικού ρεύματος στην Ελλάδα; Υπάρχει συνταγή που μπορεί να μεταμορφώσει έναν εσωστρεφή έφηβο από την επαρχία σε έναν τραγουδιστή που η σκηνική παρουσία του εκπέμπει έντονη αυτοπεποίθηση και σιγουριά; Το ντοκιμαντέρ, ακολουθεί τον δημοφιλή ράπερ στην μεγάλη του καλοκαιρινή περιοδεία, από την Αθήνα ως την Ξάνθη, και από τις στιγμές δόξας του πρόσφατου παρελθόντος στο ακόμη μακρινότερο. Τότε που ο Νικόλας Κίτσος δεν ήταν ακόμη ο Bloody Hawk.

Ακολουθώντας μια πορεία μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αποφεύγοντας συνεντεύξεις και άλλες δημόσιες εμφανίσεις πλην των συναυλιών του, ο Bloody αποκαλύπτεται για πρώτη φορά στο κοινό. Ακυκλοφόρητα βίντεο από το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη, νέο υλικό που ρίχνει φως στη ζωή του και footage από οπαδούς και ακολούθους του, αναμειγνύονται σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ ήχου και εικόνων, που μας θυμίζει γιατί η μουσική είναι η πιο δυνατή μορφή έκφρασης.

Η ταινία «ΕΜΕΙΣ – Μία ταινία για τον Bloody Hawk» είναι μια παραγωγή της Foss Productions σε συμπαραγωγή με την Dynasty Group Athens, ενώ η διανομή της ταινίας θα γίνει σε αίθουσες όλης της Ελλάδας και της Κύπρου από την Tanweer.

Σκηνοθεσία: Στέλιος Κοτιώνης, Ορέστης Πλακιάς
Σενάριο: Φαίδρα Βόκαλη, Κωστής Θεοδοσόπουλος

Δείτε το τρέιλερ:

Ακολουθώντας τα βήματα της Cardi B (που παρουσίασε το βραβείο) και της Lauryn Hill, η νίκη της Doechii σηματοδοτεί ένα μεταβαλλόμενο τοπίο στο είδος, όπου ο αιχμηρός λυρισμός, οι δυναμικές ροές και οι δημιουργικές ερμηνείες που ωθούν τα όρια έχουν γοητεύσει τόσο τους κριτικούς όσο και το κοινό.

Από τότε που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο πλήρες άλμπουμ της το 2024, η πορεία της Doechii δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ανοδική. Οι πνευματώδεις μπάρες της, ο εντυπωσιακός έλεγχος της αναπνοής της και ο μικτός ήχος της έχουν κερδίσει αφοσιωμένους θαυμαστές, καθώς και συνεργασίες με υψηλού προφίλ καλλιτέχνες όπως ο Kendrick Lamar. Μια viral ερμηνεία στο NPR Tiny Desk, μια σειρά από sold-out παραστάσεις και μια μαγνητική ερμηνεία στα βραβεία Grammy ενίσχυσαν μόνο τη θέση της ως πρωτοπόρα στη ραπ σκηνή – και όχι μόνο.

Κάποτε αυτοαποκαλούμενη «ράπερ του TikTok», η Doechii έχει εξελιχθεί σε μια πλήρως συνειδητοποιημένη καλλιτέχνιδα, φέρνοντας μια ξεχωριστή ηχητική ταυτότητα και μια εξίσου συναρπαστική οπτική αισθητική στη δουλειά της. Το ταξίδι της στη μόδα αντικατοπτρίζει την καλλιτεχνική της ανάπτυξη και αναδεικνύει μια προσεκτικά μελετημένη δήλωση αισθητικής. Σε συνεργασία με τον στυλίστα Sam Woolf, η Doechii έχει καλλιεργήσει μια άμεσα αναγνωρίσιμη εμφάνιση που συνδυάζει το κομψό γραφείου με το preppy polish.

Και οι μάρκες πολυτελείας και οι ανερχόμενοι σχεδιαστές έχουν ντύσει την Doechii, με εμφανίσεις που προέρχονται από μεγάλα ονόματα της μόδας όπως οι Thom Browne, Miu Miu, Gucci και το ανερχόμενο ταλέντο του Λονδίνου Tolu Coker, συμβάλλοντας σε εμφανίσεις υψηλού προφίλ. Είτε σερβίρει δομημένες σιλουέτες, παιχνιδιάρικη ραπτική ή απλώς ένα ζευγάρι σλιπ Miu Miu, οι στυλιστικές επιλογές της Doechii αντικατοπτρίζουν την ίδια ατρόμητη συμπεριφορά που καθορίζει τη μουσική της.

Με μια νίκη στα Grammy στο βιογραφικό της και μια λεγεώνα θαυμαστών να περιμένουν με ανυπομονησία την επόμενη κίνησή της, η Doechii αποδεικνύει ότι η ανάβασή της μόλις αρχίζει και θα συνεχίζει στα ψηλά. Και εμείς ανυπομονούμε να δούμε πώς θα συνεχίσει να επαναπροσδιορίζει τον ήχο και την εμφάνιση της σύγχρονης ραπ το 2025.

Ας δούμε παρακάτω και κάποιες από τις iconic εμφανίσεις της.

Η Doechii φτάνει στο 67ο Κόκκινο Χαλί των Βραβείων Grammy, Φεβρουάριος 2025

Για την εκδήλωση όπου η καλλιτέχνιδα πήρε το Βραβείο Καλύτερου Ραπ Άλμπουμ για το mixtape της, “Alligator Bites Never Heal”, επέλεξε τέσσερα προσαρμοσμένα ρούχα Thom Browne. Το πρώτο ήταν ένας κορσές, ριγέ φόρεμα, πουκάμισο και γραβάτα.

Η Doechii παραλαμβάνει το βραβείο της στα 67α βραβεία Grammy, Φεβρουάριος 2025

Όταν έλαβε το βραβείο εκφωνώντας μια συναισθηματική ομιλία, άλλαξε σε ένα γκρι παντελόνι κρινολίν, ένα σακάκι τύπου κορσέ και crop, επίσης κατά παραγγελία από τον Thom Browne.

Η Doechii στο Grammy Museum L.A. Live, Δεκέμβριος 2024

Η Doechii ανέβηκε στη σκηνή φορώντας ένα φόρεμα pinafore, πουκάμισο με φουσκωτά μανίκια και γραβάτα σε ρίγες ουράνιου τόξου από την ανερχόμενη σχεδιάστρια Tolu Coker με έδρα το Λονδίνο για τη συναυλία της στο Grammy Museum L.A. Live.

Η ερμηνεία της Doechii στο “The Late Show With Stephen Colbert”, Δεκέμβριος 2024

Για την πρώτη της αυτοχορογραφημένη ερμηνεία στο “The Late Show” του Stephen Colbert, η Doechii και οι χορεύτριές της φόρεσαν όλες ένα μπλουζάκι πόλο Gucci, μια midi φούστα και μια horse-bit ζώνη.

Η Doechii παρευρίσκεται στην επίδειξη Tommy Hilfiger SS25, Σεπτέμβριος 2024

Για την επίδειξη της πασαρέλας κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας της Νέας Υόρκης, η Doechii φόρεσε μια φούστα με χαμηλή μέση, cropped πλεκτό γιλέκο και πεντακάθαρο λευκό πουκάμισο, σε συνδυασμό με γυαλιστερά loafers και λευκές κάλτσες στον αστράγαλο, όλα από τον Tommy Hilfiger.

Πηγή: ELLE UK / Κεντρική φωτογραφία: Instagram / Φωτογραφίες: 1. Kevin Mazur, 2. Christopher Polk, 3. Rebecca Sapp, 4. CBS Photo Archive, 5. Taylor Hill

Ο ΛΕΞ είναι πολύ γνωστός για τις κινηματογραφικές αναφορές στα τραγούδια του, μιας και στη δισκογραφία του έχουν χωρέσει ο Ντε Νίρο κι ο Τζάρμους, ο Φρανσουά Τριφό, τα anime και ο Οικονομίδης. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του δίσκου «Γ.Τ.Κ.» η online ελληνική πλατφόρμα ταινιών και σειρών Cinobo, συγκέντρωσε μερικές από τις ταινίες που συναντήσαμε στους στίχους του, τις οποίες μπορούμε να δούμε στην πλατφόρμα αν έχουμε συνδρομή.

Τα 400 χτυπήματα

Ο Αντουάν Ντουανέλ είναι ένα νεαρό αγόρι που μεγαλώνει στο Παρίσι, κάνει κοπάνες, κλέβει, δεινοπαθεί από τον δάσκαλο του και από την οικογένειά του. Αφού συλλαμβάνεται και περνά μια νύχτα σε ένα κελί με πόρνες και κλέφτες, το δικαστήριο αποφασίζει να τον στείλει σε αναμορφωτήριο. Εκεί ένας ψυχολόγος εξετάζει τους λόγους που το αγόρι είναι δυστυχισμένο. Μια μέρα που παίζει ποδόσφαιρο, καταφέρνει να αποδράσει και τρέχει προς τον ωκεανό, ένα μέρος που ήθελε πάντα να επισκεφτεί.

Ο θρύλος Τριφό, με μια ταινία-σταθμό της Νουβέλ Βαγκ και του παγκόσμιου κινηματογράφου, διερευνά την ωμότητα της νιότης σε μια ταινία με απανωτά «χτυπήματα» που σε αφήνει συγκινημένο και εγκεφαλικά διψασμένο.

Το μικρό ψάρι

Ο Στράτος δουλεύει νυχτερινός σε ένα αρτοποιείο, ενώ παράλληλα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Με τα λεφτά οργανώνει την απόδραση του Λεωνίδα από τη φυλακή, θέλοντας να ξοφλήσει το χρέος του προς τον άνθρωπο στον οποίο χρωστά τη ζωή του.

Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό; Πέρα από τις viral ατάκες και το cult status της, η πιο ώριμη και τολμηρή δημιουργικά στιγμή του Οικονομίδη, είναι ένα νεοελληνικό φιλμ νουάρ που διεκδίκησε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου του 2015.

Ψυχή στο στόμα

Ο Τάκης είναι ένας μεσήλικας εργάτης σε βιοτεχνία, χωρισμένος, ξαναπαντρεμένος και με μωρό νεογέννητο. Με πιέσεις από παντού. Κανείς δεν τον αφήνει σε ησυχία. Η γυναίκα, ο εργοδότης, οι συγγενείς, οι φίλοι. Βία και καταπίεση. Λεκτική, ψυχική, σωματική. Όλοι εναντίον ενός και ο Θεός εναντίον όλων. Το αναμμένο φυτίλι απέχει αρκετά μέτρα από το μπαρούτι. Στο τέλος όμως το φθάνει.

Ταλαιπωρημένη στην εποχή της από το κύκλωμα διανομής, ακραία αλλά και αναπάντεχα ποπ μετά από χρόνια, η «Ψυχή στο στόμα» ήταν η ταινία που έδειξε περισσότερο από τις υπόλοιπες ότι ο Οικονομίδης μπορούσε να φτιάξει ένα δικό του, μοναδικό σύμπαν, ένα σινεμά που δύσκολα θα έβρισκες όμοιό του στην Ελλάδα.

Η νύχτα των ζωντανών νεκρών

Οι νεκροί ανασταίνονται και επιτίθενται στους ζωντανούς. Μία νεαρή μαζί με άλλους επιζώντες ταμπουρώνονται σε ένα απομακρυσμένο σπίτι για να γλιτώσουν τη μανία των σαρκοφάγων ζωντανών νεκρών. Επτά άνθρωποι, ένα σπίτι, αμέτρητα ζόμπι. Για να γλιτώσουν οι άνθρωποι πρέπει να συνεργαστούν.

Ο Τζορτζ Ρομέρο σκηνοθετεί ένα από τα κλασικότερα θρίλερ όλων των εποχών, μια πρωτοφανή κοινωνικοπολιτική αλληγορία που καθόρισε το είδος του τρόμου και των ταινιών ζόμπι, αλλάζοντας μια για πάντα τα δεδομένα.

Ζουν ανάμεσα μας

Ένας εργάτης από το Λος Άντζελες βρίσκει τυχαία στο δρόμο ένα ζευγάρι ειδικών γυαλιών που μάλλον δεν έπρεπε να φτάσουν ποτέ στα χέρια του. Φορώντας τα, μπορεί και βλέπει τα υποσυνείδητα μηνύματα που κρύβονται πίσω από κάθε διαφημιστική πινακίδα ή κάθε ανακοίνωση της κυβέρνησης και τα οποία φροντίζουν να συντηρούν έναν κόσμο ανθρώπων που σταματούν να σκέφτονται. Σύντομα, ανακαλύπτει μια ομάδα εξωγήινων που κρύβεται πίσω από αυτό το σχέδιο και αναλαμβάνει να αφυπνίσει την ανθρωπότητα.

Η παγκοσμιοποίηση, ο καταναλωτισμός και τα αδιέξοδα του μοντέρνου τρόπου ζωής μπαίνουν στο μίξερ μιας εκρηκτικής σάτιρας και παράγουν ένα βιτριολικό αλλά και ταυτόχρονα αφόρητα διασκεδαστικό φιλμ που συγκαταλέγεται στις καλύτερες στιγμές στην καριέρα του Τζον Κάρπεντερ.

Οδός Μαλχόλαντ

Μια μελαχρινή γυναίκα παθαίνει αμνησία μετά από ένα τροχαίο. Περιπλανιέται στους δρόμους του Λος Άντζελες προτού καταφύγει σε ένα διαμέρισμα. Εκεί την ανακαλύπτει η Μπέτι, μια ξανθιά γυναίκα από τη μεσοδυτική Αμερική που έχει έρθει στην Πόλη των Αγγέλων αναζητώντας τη φήμη ως ηθοποιός. Μαζί, οι δυο τους προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της αληθινής ταυτότητας της Ρίτα, σε ένα ονειρικό Λος Άντζελες, που δεν έχει χαλάσει ούτε η κυκλοφοριακή συμφόρηση ούτε το νέφος.

Γρίφος ταυτοτήτων, σάτιρα του κόσμου του θεάματος ή απλά ένα ονειρικό ταξίδι σαν κανένα άλλο, το αριστούργημα του Ντέιβιντ Λιντς αλλάζει, μετασχηματίζεται και υπνωτίζει, βέβαιο πως η αλήθεια βρίσκεται μόνο στα όνειρα.

Black Friday στο Cinobo

Όλες τις παραπάνω ταινίες μπορείς να τις δεις αφού κάνεις τη συνδρομή σου στο Cinobo. Απόλαυσε όλα όσα σου δίνει το Cinobo (ταινίες, σειρές και δυνατότητα να κάνεις download για όταν είσαι εκτός σύνδεσης) μόνο με 1,99€/μήνα για δύο μήνες (αντί για 8,99€/μήνα). Η προσφορά ισχύει μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου.

Επιπλέον, θυμήσου, πως με τη συνδρομή σου στο Cinobo έχεις και Cinobo Pass, δηλαδή δωρεάν εισιτήριο για τις ταινίες που διανέμει η εταιρεία Cinobo.

Όλες οι πληροφορίες για την πλατφόρμα, εδώ.

Κεντρική φωτογραφία: Δημήτρης Μουγκός

«Αυτό δεν είναι απάντηση στο αρχικό ερώτημα». «Το ξέρω, αλλά, όταν κολλάω με κάτι και το έχω στο μυαλό μου μέρα και νύχτα, κοιμάμαι με αυτό, μέχρι που προσπαθώ να επικοινωνήσω μόνο με αυτό». Τους σπάω τα νεύρα. Θα είχε ενδιαφέρον να βγάλεις μια ολόκληρη μέρα χρησιμοποιώντας στους διαλόγους μόνο quotes από στίχους του ΛΕΞ. Να σε ρωτούν στο γραφείο: «Πώς νιώθεις σήμερα;» και να απαντάς: «Σαν τον Χαάλαντ στη μικρή περιοχή!». Εντάξει σοβαρεύομαι.

Την Παρασκευή το απόγευμα, περίμενα πώς και πώς να σχολάσω και να μπω στο αυτοκίνητο. Σαράντα λεπτά μποτιλιάρισμα πέρασαν νεράκι ακούγοντας τον νέο δίσκο του ΛΕΞ με τίτλο G.T.K. (Για Την Κουλτούρα) και κουνώντας ασυναίσθητα ρυθμικά τα δάχτυλά μου στο τιμόνι. Δεν είμαι εδώ για να κάνω κριτική, ούτε για να πω «μου αρέσει η ραπ», όπως η Ντενίση. Δε θα χρησιμοποιήσω λέξεις, όπως «φαινόμενο» και «αντι-ποιητής». Θέλω μόνο να μιλήσω για την αλήθεια, που ήρθε κατά πάνω μου.

Με γοητεύει και στο τέλος με κερδίζει ό,τι μου φαίνεται αληθινό. Ειδικά αυτό που φαινομενικά δε μου ταιριάζει, αλλά καταφέρνει να ενεργοποιήσει μέχρι και τους δακρυγόνους αδένες μου. Δεν είμαι κομμάτι του «σύμπαντος», που περιγράφει ο ΛΕΞ, αλλά μέσα σ’ αυτό, βρίσκω την αντανάκλαση της δικής μου πραγματικότητας. Δεν έχω ζήσει ποτέ το underground, δεν έχει καν ματώσει η μύτη μου παίζοντας. Έχω πάρει όμως μια γερή μυρωδιά από το μολυσμένο αέρα της εποχής μου. Έχω δει από κοντά τις γειτονιές με τις ανοιχτές πόρτες. Την τοξική αρρενωπότητα. Την ξεφτίλα της τηλεόρασης. Την υποκρισία της δημόσιας ζωής. Τις κακοποιητικές συμπεριφορές. Την πνευματική φτώχεια και το μπλέξιμο στις ζωές των άλλων.

Δεν ξέρω κάποιο άτομο που να μεγάλωσε στα 90s’ και η παιδική του ηλικία να θύμιζε διαφήμιση για πάνες. Όλοι και όλες έχουμε δει με τα μάτια μας πράγματα που μας κάνουν να ντρεπόμαστε τόσο πολύ, που δεν τα λέμε ούτε στις συνεδρίες. Γίναμε νέοι και νέες στην κρίση και όλη η κρυμμένη σκόνη κάτω από το χαλί της επίπλαστης ευημερίας σηκώθηκε στον αέρα και μας έπνιξε.

Το να μιλάω γι’ αυτή τη γύμνια της ζωής δε μου είναι εύκολο. Όταν το κάνουν άλλοι και άλλες με απλό τρόπο και ταλέντο (όπως ο ΛΕΞ), σε οποιαδήποτε φόρμα και να το βάλουν, τότε ενεργοποιείται μια αλυσιδωτή αντίδραση που ξεκινάει από το σπάσιμο του καθωσπρεπισμού και φτάνει μέχρι τη ρίζα του κακού. Γίνεται υψηλή τέχνη. Δε χρειάζεται καν διαφήμιση και μάρκετινγκ. Μιλάει για τη ζωή κι έτσι βρίσκει θέση μέσα στους ανθρώπους όσο και να κλωτσάει.

«Πώς μπορείς να μιλήσεις για κάτι που δεν έχεις ζήσει;», με ρώτησε ένας φίλος. «Δες και λίγο ανάποδα. Όποιος έχει ζήσει κάτι δε σημαίνει ότι μπορεί να μιλήσει γι’ αυτό», του απάντησα. Ο Άλκης Αλκαίος δε βρέθηκε ποτέ στην πλατεία Χόρχε ντ’ Αλβαράδο κι όμως είδε τον χλωμό Μιγκέλ να πεθαίνει νέος στο ποίημά του, Γαμμαγραφία. Δε μας ενώνουν μόνο οι κοινές εμπειρίες, είναι και η ικανότητα να αλλάζουμε τη γωνία που βλέπουμε τα πράγματα. Ο καθένας μας έχει βρει τον πάτο στα δικά του μέτρα. Θυμάμαι αυτή τη στιγμή μου και αυτός είναι ένας απ’ τους λόγους που συνδέομαι μαζί σου. Επειδή τη θυμάσαι κι εσύ. Το μόνο που μας μένει είναι να μιλάμε, να μη ζούμε αδιάφορα, ενώ κοιταζόμαστε στα μάτια.

Ο ΛΕΞ, με ένα νέο βίντεο που ανάρτησε στον λογαριασμό του το απόγευμα της Τρίτης (12/11), ανακοίνωσε πως ο τέταρτος προσωπικός του δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 22 Νοεμβρίου. Το βίντεο είναι μια παραγωγή της ΤΓΚ σε σκηνοθεσία του The Boy. Ο δίσκος έχει τίτλο G.T.K. (ένας αναγραμματισμός του Τ.Γ.Κ. που σημαίνει Τέχνη Για Κολλημένους), θα έχει 11 τραγούδια και είναι ήδη διαθέσιμος για presave στις πλατφόρμες.

Στη λεζάντα του βίντεο, ο ΛΕΞ αναφέρει πως τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβρη του 2024 στα Mabrida Studios της Οικογένειας Σοφιανού και δίνει τις ευχαριστίες του στην Οικογένεια Σοφιανού για την ευγενική διάθεση κούκλων των εκπομπών «Φρουτοπία», «Παραμύθια του Kόσμου», «Του Κουτιού τα Παραμύθια». Το βίντεο τελειώνει με τη δημοσιογράφο του βίντεο να ρωτάει: «Τι θα γίνει στις 22 Νοεμβρίου»; και την φωνή του ΛΕΞ να απαντάει: «Θα με πετύχεις».

Με τον Bloody Hawk στην Ξάνθη – Ο ΛΕΞ έκανε χαμό στη συναυλία

Εν τω μεταξύ, το Σάββατο 9 Νοεμβρίου στο κατάμεστο γήπεδο του ΑΟΞ στην Ξάνθη, έγινε το αδιαχώρητο στη συναυλία του Bloody Hawk, όπου ο ΛΕΞ εμφανίστηκε κάνοντας ένα performance- έκπληξη, και ξεσηκώνοντας όπως πάντα τον κόσμο

Η συναυλία που ανακοινώθηκε αναπάντεχα λίγες εβδομάδες νωρίτερα online μέσα από τους προσωπικούς λογαριασμούς του Bloody Hawk και κατάφερε να προσελκύσει γύρω στους 15.000 θεατές, αριθμός ρεκόρ για το συγκεκριμένο χώρο. Σημειώνεται πως το βράδυ του Σαββάτου αποτέλεσε και τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μετακίνηση rap οπαδών από κάθε πόλη της Ελλάδας.

Πηγή: News 24/7

Γιώργη, τι σε οδήγησε να ασχοληθείς με τον στίχο κι αυτό το είδος μουσικής; Ποιες οι επιρροές σου και οι συγκεκριμένες συνθήκες που έκαναν την δημιουργία αναπόφευκτη;

Γράφω από πολύ μικρός, χωρίς όμως ποτέ να έχει περάσει από το μυαλό μου ότι κάποτε θα ανέβαινα σε μουσικές σκηνές. Να φανταστείτε ότι έχω ηχογραφήσεις, στο κινητό μου, από την ηλικία των 10. Βοήθησαν πολύ οι μουσικές επιρροές από το σπίτι, καθώς οι γονείς μου χρησιμοποιούσαν τα τραγούδια ως μέσο για να μας περνούν μηνύματα. Μέσα στα χρόνια, λοιπόν, οι στίχοι των τραγουδιών που άκουγα στο σπίτι, πέρασαν στην ψυχή μου και κάποια στιγμή ένιωσα ότι θέλω να πετύχω το ίδιο και με την δύναμη των στίχων μου. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι, μεγαλώνοντας, άρχισα να βιώνω καταστάσεις, όπως αδικία, χλευασμό, ειρωνεία κι άλλες, που ήταν δυσάρεστες. Έτσι, λοιπόν, κάθε βράδυ, μπορούσα στο χαρτί μου να διορθώνω τα άσχημα, που έβλεπα και βίωνα. Και κάπως έτσι, πριν από δυο χρόνια, γεννήθηκε ο Eisaggeleas.

Μια εντελώς ετερόκλητη πραγματικότητα πώς τροφοδοτεί έναν έφηβο 16 χρόνων; Ποια συναισθήματα κυριαρχούν;

Είναι αλήθεια ότι η γενιά μου ζει πρωτόγνωρες καταστάσεις. Βιώσαμε εγκλεισμό, λόγω του covid χωρίς ανθρώπινη επαφή. Κάθε μέρα, βλέπω το μίσος που υπάρχει στην καρδιά μικρών παιδιών, μέσα από την έξαρση της βίας των ανηλίκων. Καθημερινά, σχεδόν, ακούω για διαζύγια που πληγώνουν τις παιδικές ψυχές, επίσης βιώνω την οικονομική δυσκολία, μέσα από τη μάχη που δίνουν οι γονείς μου για να ανταπεξέλθουν στα έξοδα σπουδών του αδερφού μου. Θα μπορούσα να μιλάω μέχρι αύριο για όλες αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, αλλά το σημαντικότερο για μένα είναι ότι πρέπει να ζήσουμε μέσα σε αυτή την πραγματικότητα. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα αρνητικό συναίσθημα να μας βγάλει από τους στόχους μας και να κλέψει την αγάπη, που όλοι οι άνθρωποι έχουμε στην καρδιά μας.

Έχοντας αποφασίσει από νωρίς τον τρόπο και την θέση σου, πώς ισορροπείς ανάμεσα στον κόσμο που φτιάχνεις εσύ και σε κάθε στείρα επανάληψη;

Στο  τραγούδι μου, “La Familia”, γράφω το εξής: «Να είσαι ονείρων μαχητής κι αν το ακολουθείς, θα ‘σαι πάντα νικητής. Μείνε αξιοπρεπής, ευσεβής κι ευπρεπής, της ζωής αγωνιστής, ταπεινός και ευγενής, ανεκτικός, μαχητικός πολεμιστής και αν όλα αυτά τηρείς, θα με θυμηθείς». Ο καλύτερος, όμως, τρόπος για να σπάσουμε την στείρα επανάληψη είναι να έχουμε φωτεινότερα όνειρα, δυσκολότερα όνειρα και στόχους και φυσικά περισσότερα όνειρα.

Έχεις εξηγήσει, κατά καιρούς, γιατί έχεις επιλέξει το «Εισαγγελέας». Μια φοβερή αντίθεση ανάμεσα στον ορθό λόγο και την ποίηση. Κάπως έτσι ηχεί στα δικά μου αυτιά.

Συμφωνώ ότι υπάρχει η αντίθεση στην έκφραση του λόγου, για μένα, όμως, η μεγαλύτερη αντίθεση μεταξύ των δυο είναι το συναίσθημα. Ο ράπερ ζει, γράφει κι αναπνέει με το συναίσθημα, ενώ ο Εισαγγελέας πρέπει να λειτουργεί χωρίς αυτό. Ως Γιώργης θα προσπαθήσω να αποκτήσω τις αρετές της δικαιοσύνης και της αυστηρότητας, οι οποίες θέλω να χαρακτηρίζουν τους στίχους και τα τραγούδια μου. Ως Γιώργης, λοιπόν, θα προσπαθήσω να κρατήσω το συναίσθημα των στίχων μου ζωντανό, εκφράζοντάς το με όσο πιο αντικειμενικό τρόπο.

Η παρέα τι λέει;

Η παρέα μου είναι η δεύτερη οικογένειά μου. Στο τραγούδι, «Για τα αδέρφια μου», γράφω: «Τι θα έκανα αν δεν ήσασταν εσείς; Είστε ένα κομμάτι της δικής μου της ψυχής». Οι φίλοι μου είναι μαζί μου απ’ την πρώτη στιγμή. Στο στούντιο, στις συναυλίες, συμμετέχουν στα Videoclip, με στηρίζουν και με γεμίζουν με αγάπη. Αλλά πιο πολύ χαίρονται γιατί στην παρέα είμαι πάντα ο Γιώργης.

Η πόλη σου, η Καλαμάτα, έχει ενίοτε την αίσθηση του περιορισμού ή αισθάνεσαι ότι κάτι τέτοιο για την επαρχία είναι μια παλιακή άποψη;

Στην μέχρι τώρα ζωή μου, δεν έχω νιώσει κανένα περιορισμό. Ίσα – ίσα, που νιώθω πως η ποιότητα της ζωής στην Καλαμάτα είναι απίστευτη. Η Καλαμάτα μού έχει δώσει πολλές ευκαιρίες να προβάλλω τα τραγούδια μου, καθώς όλοι οι μεγάλοι διοργανωτές με εμπιστεύονται και με στηρίζουν. Ο κόσμος της πόλης αισθάνομαι ότι είναι δίπλα μου και νομίζω ότι αν δε ζούσα στην επαρχία δε θα είχα αυτή την προβολή. Νιώθω ότι χρωστάω τα πάντα στην πόλη μου, γιατί ίσως σε έναν αντίστοιχο 16χρονο, πολύ καλύτερο από μένα, ο οποίος ζει σε μεγάλη πόλη, να μην του έχουν δοθεί οι ευκαιρίες που έχουν δοθεί σε μένα.

Από μικρός, λες, είχες μια κρυμμένη φωτιά. Πώς το αντιλαμβανόσουν τότε;

Η φωτιά είναι το πάθος που με χαρακτηρίζει. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, με ό,τι κι αν ασχολούμαι, αφοσιώνομαι με όλες μου τις δυνάμεις. Όχι για να ξεχωρίζω, αλλά για να ξέρω ότι έχω δώσει τον καλύτερό μου εαυτό. Έτσι έγινε και με τους στίχους πάνω στο χαρτί. Μεταφέρθηκαν στο στούντιο, ανέβηκαν σε μουσικές σκηνές κι έγιναν εικόνα μέσα από τα Videoclip. Πρέπει πάντα να ξέρω, σε ό,τι κάνω, πως έχω καταθέσει την ψυχή μου.

Περισσότερο από όλα τι κοντράρεται με το δικό σου βλέμμα;

Η αδικία και το ψέμα, που έχω νιώσει κατά καιρούς στη ζωή μου, είναι αυτά που με πληγώνουν και με τραυματίζουν. Τα τραγούδια μου, πολύ συχνά, μιλάνε για αυτές τις καταστάσεις. Στο τραγούδι “Redemption”, γράφω: «Πρέπει να μάθεις να μην απαντάς. Πρέπει το μίσος να μην το σκορπάς. Και θα ‘ρθει η στιγμή που θα τους κλείνεις το στόμα χωρίς να μιλάς…..». Η πιο γλυκιά εκδίκηση στην κακία των ανθρώπων.

Σου αρέσει ο Γιάννης Ρίτσος; Είδα κάτι στο προφίλ σου, στο facebook.

Επειδή ακολουθώ θεωρητική κατεύθυνση, νιώθω τυχερός, γιατί οι καθηγητές μου μού έχουν γνωρίσει μεγάλους ποιητές και συγγραφείς, όπως ο Ρίτσος. Στο ποίημα «Και να αδερφέ μου», που τραγούδησε ο Νίκος Ξυλούρης, βρήκα αυτό που θέλω να πετύχω με τα τραγούδια μου.

Με τούτα και με εκείνα, εμφανίστηκες και στο 14ο Φεστιβάλ Δρόμου Καλαμάτας, δίπλα σε καλλιτέχνες, που είναι χρόνια στον χώρο. Θα σου μείνει αξέχαστο, φαντάζομαι, αυτό το καλοκαίρι.

Κάθε συμμετοχή μου σε live είναι μοναδική και η συμμετοχή μου στο 14ο Φεστιβάλ Δρόμου Καλαμάτας, για δεύτερη χρονιά, ήταν μεγάλη τιμή, καθώς είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά σπουδαίους καλλιτέχνες που θαυμάζω. Προσπαθώ να συμμετέχω σε ωραίες και σημαντικές διοργανώσεις, αφού δεν έχω κάποια εταιρεία ή manager για να με προωθεί. Μόνο με το «θράσος» της ηλικίας μου προσεγγίζω τους διοργανωτές. Ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες ευκαιρίες για να με γνωρίσει ακόμα περισσότερος κόσμος. Σίγουρα, νιώθω περήφανος για τη συμμετοχή μου σε μεγάλες συναυλίες. Όμως νιώθω τεράστια περηφάνια για την αγάπη, που εισπράττω από τον κόσμο κι αυτό δεν το αλλάζω με τίποτα.