Σύνοψη

Η τζαζ μπλέκεται με την αποαποικιοποίηση σε αυτήν την ιστορική αναδρομή στο ψυχροπολεμικό συμβάν κατά το οποίο οι μουσικοί Abbey Lincoln και Max Roach εισέβαλαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία του ηγέτη του Κονγκό Patrice Lumumba.

Βρισκόμαστε στο 1960, έξι μήνες μετά την ένταξη δεκαέξι πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένων αφρικανικών χωρών στον ΟΗΕ — ένα πολιτικό σεισμό που μετατόπισε την πλειοψηφία της ψήφου από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις σε αυτές του Παγκόσμιου Νότου. Καθώς ο Σοβιετικός ηγέτης Nikita Khrushchev χτυπά το παπούτσι του εξοργισμένος για τη συνενοχή του ΟΗΕ στην ανατροπή του Lumumba, το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών κινητοποιείται στέλνοντας τον «πρέσβη της τζαζ» Louis Armstrong στο Κονγκό, με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από το πραξικόπημα που είχε την υποστήριξη της CIA.

Η ταινία περιλαμβάνει αποσπάσματα από το My Country, Africa της Andrée Blouin (σε αφήγηση της Marie Daulne, γνωστής ως Zap Mama), το Congo Inc. του In Koli Jean Bofane, το To Katanga and Back του Conor Cruise O’Brien (σε αφήγηση του Patrick Cruise O’Brien), καθώς και ηχητικά απομνημονεύματα Nikita Khrushchev.

Το Soundtrack to a Coup d’État ήταν υποψήφιο για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και κέρδισε το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής για Κινηματογραφική Καινοτομία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance 2024, καθώς και βραβεία για Καλύτερο Μοντάζ και Καλύτερο Σενάριο από την International Documentary Association (IDA). Η ταινία κέρδισε επίσης το βραβείο ABC News VideoSource για τη χρήση ειδησεογραφικού υλικού και το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Πληροφορίες

ΕΜΣΤ
Λεωφ. Καλλιρρόης και Αμβρ. Φραντζή (πρώην εργοστάσιο, Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 51-53)
Πέμπτη 28 Αυγούστου | 21:00

Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με μία ημερίδα, την Τρίτη 3 Ιουνίου, αφιερωμένη στις προκλήσεις της σύγχρονης ευρωπαϊκής κινηματογραφικής παραγωγής. Μέσα από δύο ανοιχτές συζητήσεις, προσκεκλημένοι από το εξωτερικό θα συνομιλήσουν με εγχώριους κινηματογραφιστές, παραγωγούς και θεσμικούς παράγοντες για τη σημασία της στήριξης των εθνικών κινηματογραφιών και των μεθόδων χρηματοδότησής τους σε διαφορετικές χώρες της Ευρώπης.

Τα Βραβεία ‘Ιρις 2025 θα απονεμηθούν την Τετάρτη 11 Ιουνίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, με οικοδεσπότη τον ηθοποιό Δημήτρη Δημόπουλο, σε σκηνοθεσία του Παναγιώτη Φαφούτη.

Ας δούμε το πρόγραμμα:

Τετάρτη 28 Μαΐου

Αίθουσα Α

19:30 «Θολός Βυθός» της Ελένης Αλεξανδράκη (90’)

21:15 «Υπάρχω» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (130’)

Αίθουσα Β

20:00 Μικρού Μήκους Σπουδαστικές Ταινίες (100’):

«Απαρατάτεμε» της Μένης Τσιλιανίδου

«Αχέροντας» της Κωνσταντίνας Παπαδοπούλου

«Dracaena» των Σοφίας Πριόβολου και Ιωάννη Παναγιωτίδη

«Πίτυλος» της Γαλάτειας Λαγουτάρη

«Ποπ» της Λίνας Κουντουρά

22:00 “Luna Park” του Florenc Papas (100’)

Πέμπτη 29 Μαΐου

Αίθουσα Α

19:00 Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ (70’):

«Άσκοπη Μετακίνηση» της Νικολέτας Λεούση

«Αυτό που ζητάμε από ένα άγαλμα είναι να μην κινείται» της Δάφνης Χαιρετάκη

«Ο Τελάλης» του Βαγγέλη Πυρπύλη

20:20 «Αρκάντια» του Γιώργου Ζώη (100’)

22:00 «Λούλα LeBlanc» του Στέργιου Πάσχου (95’)

Αίθουσα Β

20:00 «Η επιστροφή/The Return» του Umberto Pasolini (115’)

22:00 «Λεσβία» της Τζέλης Χατζηδημητρίου (80’)

Παρασκευή 30 Μαΐου

Αίθουσα Β

19:30 «Σε μια Άγνωστη Χώρα/To a Land Unknown» του Mahdi Fleifel (105’)

21:30 «Κυνήγι» του Χρήστου Πυθαρά (75’)

Σάββατο 31 Μαΐου

Αίθουσα Α

19:00 Ταινίες Μικρού Μήκους (70’):

«Γκέκας» του Δημήτρη Μουτσιάκα

«Φοίβη» της Βαγγελιώς Σουμέλη

“Honeymoon” του Άλκι Παπασταθόπουλου

20:20 «Μαλδίβες» του Daniel Bolda (80’)

22:00 «Κιούκα, πριν το τέλος του καλοκαιριού» του Κωστή Χαραμουντάνη (105’)

Αίθουσα Β

20:00 «Ο Κόκκινος Δάσκαλος» του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου (100’)

22:00 Ταινίες Μικρού Μήκους (85’)

“MJ” του Γιώργου Φουρτούνη

«Αυτό που δεν ήξερε η Μαίρη» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη

Κυριακή 1 Ιουνίου

Αίθουσα Α

19:30 «Το Ποτάμι» του Χάρη Ραφτογιάννη (95’)

21:15 «Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο» του Γιάννη Βεσλεμέ (85’)

Αίθουσα Β

19:30 Μικρού Μήκους Animation (25’):

«Ανοιχτά Φτερά» των Ταξιάρχη Δεληγιάννη και Βασίλη Τσιουβάρα

«Η Ζωή και το Έργο του Γιαννούλη Χαλεπά» της Ζίνας Παπαδοπούλου

“Underground” του Γιάννη Χριστοφόρου

«Πανελλήνιον» των Σπύρου Μαντζαβίνου και Κώστα Ανταραχά (80’)

21:30 «Κρέας» του Δημήτρη Νάκου (100’)

Δευτέρα 2 Ιουνίου

Αίθουσα Α

19:30 «Ο Νόμος του Μέρφι» του Άγγελου Φραντζή (130’)

22:00 “Wishbone” της Πέννυς Παναγιωτοπούλου (125’)

Αίθουσα Β

20:00 «Αδέσποτα Κορμιά» της Ελίνας Ψύκου (110’)

22:00 “Tack” της Βάνιας Τέρνερ (95’)

Τρίτη 3 Ιουνίου

Αίθουσα Α

19:00 Ανοιχτή Συζήτηση

Εισιτήρια: 6 ευρώ γενική είσοδος

Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Μεγ. Αλεξάνδρου 136, Αθήνα

Η δραματική ταινία περιστρέφεται γύρω από την επιλογή ενός νέου ποντίφικα. Το “Conclave”, με πρωταγωνιστές τους Ralph Fiennes and Stanley Tucci, διευθύνεται από τον σκηνοθέτη Edward Berger και ήταν υποψήφια ταινία νωρίτερα φέτος, κερδίζοντας τις υποψηφιότητες για Όσκαρ καλύτερης ταινίας, καλύτερου ηθοποιού και πολλά άλλα εύσημα και βραβεία.

Ο Πάπας Φραγκίσκος πέθανε νωρίς τη Δευτέρα – την επομένη του Πάσχα – σε ηλικία 88 ετών μετά από επιπλοκές από εγκεφαλικό. Η τηλεθέαση του “Conclave” αυξήθηκε κατά 283% τη Δευτέρα, καθώς η είδηση ​​του θανάτου του Πάπα Φραγκίσκου εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με το Luminate, το οποίο παρακολουθεί την τηλεθέαση περιεχομένου ροής. Η ταινία δημιούργησε περίπου 1,8 εκατομμύρια λεπτά προβολής στις 20 Απριλίου. Μέχρι το τέλος της 21ης ​​Απριλίου, ο αριθμός αυτός είχε φτάσει τα 6,9 εκατομμύρια λεπτά προβολής.

Μια άλλη ταινία με θέμα το Βατικανό, το δράμα του 2019 του Netflix “The Two Popes”, προκάλεσε επίσης ανανεωμένο ενδιαφέρον. Η τηλεθέαση αυξήθηκε κατά 417% από την Κυριακή, όταν είχε 290.000 λεπτά παρακολούθησης, έως τη Δευτέρα, όταν έφτασε το 1,5 εκατομμύριο λεπτών παρακολούθησης.

Το καστ του “Conclave” ρωτήθηκε πολλές φορές για την υγεία του Πάπα Φραγκίσκου κατά τη διάρκεια της σεζόν των Όσκαρ, καθώς ο Πάπας νοσηλευόταν με νεφρική ανεπάρκεια στα τέλη Φεβρουαρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το καστ του “Conclave” παρακολούθησε τα βραβεία SAG, όπου η σταρ Isabella Rossellini είπε στη σκηνή: «Καταρχάς, θα θέλαμε να ευχηθούμε στον Πάπα Φραγκίσκο γρήγορη ανάρρωση».

Στον απόηχο του θανάτου του Πάπα Φραγκίσκου, αρκετά μεγάλα ονόματα του Χόλιγουντ μοιράστηκαν συγκινητικά αφιερώματα σε αυτόν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο σκηνοθέτης Martin Scorsese εξέδωσε μια δήλωση χαρακτηρίζοντας τον θάνατο του Πάπα «τεράστια» απώλεια για τον κόσμο.

«Ήταν, από κάθε άποψη, ένας αξιόλογος άνθρωπος», έγραψε ο Scorsese. «Αναγνώριζε τις δικές του αποτυχίες. Ακτινοβολούσε σοφία. Ακτινοβολούσε καλοσύνη. Είχε μια σιδηρά δέσμευση για το καλό. Ήξερε στην ψυχή του ότι η άγνοια ήταν μια τρομερή πληγή για την ανθρωπότητα. Έτσι δεν σταμάτησε ποτέ να μαθαίνει. Και δεν σταμάτησε ποτέ να διαφωτίζει. Και, αγκάλιαζε, κήρυττε και ασκούσε τη διαρκή συγχώρεση και την παγκόσμια συγχώρεση».

Πηγή: Variety

Το τριήμερο αυτό αφιέρωμα φιλοδοξεί να αναδείξει το έργο αποκατάστασης των ταινιοθηκών και των εργαστηρίων τους, τη στενή συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών αρχείων, τη σύνδεσή τους με το φεστιβάλ Cinema Ritrovato της Ταινιοθήκης της Μπολόνια και βέβαια τις προοπτικές που ανοίγονται με την ίδρυση του υπερσύγχρονου Εργαστηρίου Ψηφιακής Αποκατάστασης Ταινιών της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Εκλεκτοί καλεσμένοι από τα πέντε αρχεία θα προλογίσουν τις ταινίες και το Σάββατο 12/4 (στο Ινστιτούτο Γκαίτε, 12 μ.μ.) θα συμμετάσχουν σε ένα στρογγυλό τραπέζι με θέμα την διαχείριση της κινηματογραφικής κληρονομιάς.

Θα προβληθούν oι ταινίες: «Μήδεια» του Pier Paolo Pasolini με τη Μαρία Κάλλας, «Η Παναγία της Κρουαζέτ» του Daniel Schmid, «Ξαβιέρ» του Manuel Mozos, «Ενέδρα» του Živojin Pavlović αλλά και το «Χάππυ Νταίη» του Παντελή Βούλγαρη, το πρώτο επίτευγμα του νεοσύστατου Εργαστηρίου Ψηφιακής Αποκατάστασης Ταινιών της Ταινιοθήκης της Ελλάδος και πρώτο έγχρωμο φιλμ που αποκαθίσταται από την ΤΤΕ, το οποίο στο αφιέρωμα παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην αποκατεστημένη κόπια της ταινίας σε 35mm.

Η προβολή του Χάππυ Νταίη θα είναι δωρεάν για το κοινό.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/4

21:00 Χάππυ Νταίη / Happy Day (1976, 105’)

Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης
Ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης, Ζωρζ Σαρρή, Σταύρος Καλάρογλου

Είσοδος μόνο με προσκλήσεις. Θα προηγηθεί κοκτέιλ στις 19.00.

ΣΑΒΒΑΤΟ 12/4

18:00 Η Παναγία της Κρουαζέτ / Notre Dame de la Croisette (1981, 59’)

Σκηνοθεσία: Daniel Schmid
Ηθοποιοί: Bulle Ogier, Kyra Nijinsky, Bob Rafelson

Εισηγείται ο Nicola Ricordel.

19:30 Ξαβιέρ / Xavier (1991-2001, 91’)

Σκηνοθεσία: Manuel Mozos
Ηθοποιοί: Pedro Hestnes, Isabel Ruth, Cristina Carvalhal

Εισηγείται η Inês Viana.

21:30 Μήδεια / Medea (1969, 110’)

Σκηνοθεσία: Pier Paolo PasoliniΗθοποιοί Ηθοποιοί: Maria Callas, Massimo Girotti, Laurent Terzieff

Εισηγείται η Cecilia Cenciarelli.

ΚΥΡΙΑΚΗ 13/419:30

Ενέδρα / Zaseda / The ambush (1969, 76’)

Σκηνοθεσία: Živojin PavlovićΗθοποιοί Ηθοποιοί: Milena Dravić, Ivica Vidović, Severin Bjelić

Εισηγείται ο Aleksandar Erdeljanović.

21:30 Χάππυ Νταίη / Happy Day (1976, 105’)

Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης Ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης, Ζωρζ Σαρρή, Σταύρος Καλάρογλου

Εισηγείται η Ηλέκτρα Βενάκη.

Αναλυτικά όλες οι πληροφορίες για τις ταινίες και τα εισιτήρια για τις προβολές, εδώ.

Στις προβολές θα παρευρίσκονται οι δημιουργοί της ταινίας και ένας επίτιμος προσκεκλημένος ο οποίος θα συζητά με τους δημιουργούς και το κοινό πάνω σε κεντρικά ζητήματα που θέτει η ταινία. Μια εικαστική διαδρομή για τη μνήμη, το τραύμα, την επούλωση και τη συμφιλίωση.

Στην ταινία, η εικαστικός Άρτεμις Αλκαλάη παρουσιάζει τα έργα της, αφηγείται την ιστορία της οικογένειάς της και εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους συνειδητά ή ασυνείδητα, επεξεργάστηκε ανείπωτες οικογενειακές ιστορίες, το συλλογικό τραύμα και τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.

Η ίδια η Αλκαλάη διηγείται την ιστορία της οικογένειάς της και ξεδιπλώνει τους τρόπους με τους οποίους τα τελευταία 30 χρόνια έχει διεργαστεί εικαστικά το συλλογικό τραύμα, τις αποσιωπημένες οικογενειακές ιστορίες και τη μνήμη της γενοκτονίας των Ελλήνων Εβραίων. Στον τελευταίο σταθμό αυτής της αναζήτησης, η Αλκαλάη ταξιδεύει και συναντά τους τελευταίους εν ζωή Έλληνες Εβραίους επιζώντες των στρατοπέδων του Άουσβιτς και του Μπέργκεν-Μπέλζεν. Τους φωτογραφίζει και τους καταγράφει με την κάμερά της. Κατορθώνει να καταγράψει 67 μαρτυρίες Ελλήνων εβραίων επιζώντων.

Με διαφορετικά υλικά, μαριονέτες, καμβάδες, τσαλακωμένα υφάσματα, υφαντά, κόκκινες κορδέλες, φωτογραφίες και βίντεο-ιστορίες, η Αλκαλάη δημιουργεί έναν άυλο τόπο συνάντησης αγάπης και επούλωσης του τραύματος της τραγικής αυτής Ιστορίας που σημάδεψε ανεξίτηλα την ανθρωπότητα.

Η σκηνοθέτις Αννέτα Παπαθανασίου, φίλη από το σχολείο με την Άρτεμη Αλκαλάη, συνεργάζεται μαζί της και εισχωρεί σε έναν άγνωστο για αυτή κόσμο, τον κόσμο της τέχνης και τον κόσμο των επιζώντων του Ολοκαυτώματος.

Η ιστορία είναι γνωστή, όμως ο τρόπος που επικοινωνεί η Αλκαλάη με αυτό το ιστορικό γεγονός είναι εντελώς διαφορετικός, βαθιά προσωπικός και πρωτότυπος. Η Αλκαλάη φωτογραφίζει και κινηματογραφεί αυτούς τους ανθρώπους επιδιώκοντας την επαφή, με γλυκύτητα, ευαισθησία και αγάπη. Η ίδια ευαισθησία αποτυπώνεται και διαπνέει την ταινία. Αυτή ήταν άλλωστε η πρόκληση: Να μην προδοθεί ο τρόπος προσέγγισης των επιζώντων των στρατοπέδων, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται το έργο της ηρωίδας. Η επιλογή των ιστοριών ήταν τόσο δύσκολη, όσο σχεδόν η ακρόαση τους. Η συγκίνηση, διάχυτη.

Για το ντοκιμαντέρ θα μιλήσουν:

ΣΑΒΒΑΤΟ 5.4 | 18:00| Πρεμιέρα

Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με τις δυο δημιουργούς Αννέτα Παπαθανασίου και Άρτεμις Αλκαλάη.

ΚΥΡΙΑΚΗ 6.4 | 18:00

Γιώργος Μονογιούδης διαχειριστής έργου στο Μορφωτικό / Πολιτιστικό Τμήμα της Γερμανικής Πρεσβείας

ΔΕΥΤΕΡΑ 7.4 |18:00

Ευγενία Αλεξάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια Ιστορίας της Μεταπολεμικής Τέχνης, ΕΚΠΑ | «Καλλιτεχνικές μορφές και υλικά της μνήμης».

ΤΡΙΤΗ 8.4 |18:00

Βένα Γεωργακοπούλου, Δημοσιογράφος | Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με τις δυο δημιουργούς Αννέτα Παπαθανασίου και Άρτεμις Αλκαλάη.

ΤΕΤΑΡΤΗ 9.4 |18:00

Αριέλλα Ασέρ, Ψυχαναλύτρια | «Μία καλλιτέχνης επεξεργάζεται την οικογενειακή της ιστορία που ταυτόχρονα είναι και ιστορία μιας ευρύτερης συλλογικότητας».

Συντελεστές

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Αννέτα Παπαθανασίου
Επιστημονική Σύμβουλος: δρ Ευγενία Αλεξάκη
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Κατσαΐτης
Ηχολήπτης: Αλέξανδρος Σακελλαρίου
Μουσική: Μαρία-Χριστίνα Κριθαρά
Μοντάζ: Χρόνης Θεοχάρης
Οργάνωση Παραγωγής: Βασιλική Πατρούμπα
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
Παραγωγοί: Μίκης Μοδιάνο, Ίλια Παπασπύρου
Παραγωγή:TOP CUT-MODIANO
Συμπαραγωγή: ΕΡΤ, ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ, ART FILES PRODUCTIONS
Συγχρηματοδότηση: Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών από πόρους του Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον

Δείτε το τρέιλερ:

Όλα αυτά τα χρόνια, το Φεστιβάλ έχει υποδεχθεί την αφρόκρεμα του γαλλικού και γαλλόφωνου σινεμά και έτσι ειδικά για φέτος δημιούργησε μια σειρά από 25 φωτογραφικά πορτραίτα, αναδεικνύοντας τις σπουδαίες στιγμές του μέσα από τα πρόσωπα των κατά καιρούς καλεσμένων του που περιλαμβάνουν ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σεναριογράφους και πολλούς άλλους. Τα πορτραίτα παρουσιάζονται στην έκθεση «FFF: 25 χρόνια ταλέντων!» που θα λάβει χώρα στο Maya Le Bistro του Γαλλικού Ινστιτούτου, έως τις 11 Απριλίου.

Ο γαλλικός κινηματογράφος της ισχυρής αφήγησης και ανάπτυξης χαρακτήρων, το ιδιαίτερο αυτό μίγμα καλλιτεχνικής έκφρασης και ρεαλιστικής προσέγγισης επιστρέφει για 25η χρονιά για τους σινεφίλ και τους φίλους του καλού σινεμά της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας, της Πάτρας, των Χανίων, της Καβάλας και της Καστοριάς.

Φέτος το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου αποκτά και το σήμα κατατεθέν του, με την κατοχύρωση της ξεχωριστής οπτικής ταυτότητάς του μέσα από τη ματιά του γραφίστα Δημήτρη Γκέλμπουρα. Αντίστοιχα, το trailer της βραβευμένης σκηνοθέτιδος Αλεξάνδρας Ματθαίου μας θυμίζει πως το σινεμά παραμένει ένα ιδανικό καταφύγιο για όλους και ειδικά για εκείνους που αρνούνται να σταματήσουν να τολμούν.

Οι 45 ταινίες που επιλέχθηκαν για τη φετινή διοργάνωση έχουν ως κεντρικό θέμα τη «Γιορτή». Ανάμεσά τους, μια ειδική ενότητα με τίτλο «Ιστορίες Γιορτής» περιλαμβάνει πέντε ταινίες και φέρνει στο προσκήνιο τη χαρά της γιορτής σε όλες τις εκφάνσεις της. Μαζί με την υπενθύμιση του πόσο σημαντικό είναι να γιορτάζεται η ίδια η ζωή, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Την ίδια στιγμή, οι παράλληλες εκδηλώσεις των προβολών θα δώσουν την ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει διαφορετικές πτυχές του γαλλικού και γαλλόφωνου κινηματογράφου, μέσα από τους εορτασμούς για τα 25 γεμάτα χρόνια του Φεστιβάλ. Σε μια από αυτές, η διοργάνωση αποδίδει φόρο τιμής στον Μισέλ Δημόπουλο, εμβληματική προσωπικότητα της εγχώριας κινηματογραφικής πραγματικότητας και επί χρόνια διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Τέλος, το μεγάλο πάρτι για την επέτειο των 25 ετών του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 28 Μαρτίου στο χώρο του Maya Le Bistro, με μουσική, χορό και κέφι, όπως αρμόζει σε κάθε εορτασμό γενεθλίων.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, οι προσκεκλημένοι του Φεστιβάλ προσδίδουν ξεχωριστή λάμψη. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται η Veronique Joo’Aisenberg, επικεφαλής της Ταινιοθήκης της Αφρικής του Γαλλικού Ινστιτούτου, η Laura PIANI, σκηνοθέτις της ταινίας «Η Jane Austen κατέστρεψε τη ζωή μου», ο Gilles Bourdos, σκηνοθέτης της ταινίας «Η Επιλογή», καθώς και οι σκηνοθέτες Stéphane Ly-Cuong και Boris Lojkine.

Το όνομα όμως που σίγουρα ξεχωρίζει είναι αυτό της Isabelle Huppert, της καλύτερης γυναίκας ηθοποιού του 21ου αιώνα μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τους New York Times. Ένας πραγματικός θρύλος του γαλλικού σινεμά, η Huppert είναι από τις λίγες ηθοποιούς της χώρας της με πραγματικά διεθνή καριέρα, έχοντας συνεργαστεί με Γάλλους, Αμερικανούς, Ιταλούς, Ρώσους και Γερμανούς κινηματογραφιστές. Ανάμεσα στις διακρίσεις της είναι τα πέντε Βραβεία Lumière (το γαλλικό αντίστοιχο των Χρυσών Σφαιρών), το Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού για την ταινία “The Lacemaker” του 1977, η Χρυσή Σφαίρα για το “Elle” του Paul Verhoeven και η υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για το ίδιο φιλμ. Η ηθοποιός πρωταγωνιστεί στο φιλμ «Ασυνήθιστες φίλες» (La Prisonnière de Bordeaux), το οποίο και θα προβληθεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ.

Οι φετινές επιλογές της διοργάνωσης ως προς τις Ταινίες Έναρξης και Λήξης είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Στις 26 Μαρτίου και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα προβληθεί το φιλμ «Η Ορχήστρα του Αδερφού μου» (En fanfare), με την ιστορία του διεθνούς φήμης μαέστρου Τιμπό που ανακαλύπτει πως έχει έναν αδελφό που δε γνώριζε μέχρι τότε, με τον οποίον διαφέρουν στα πάντα εκτός από την αγάπη τους για τη μουσική. Στις 2 Απριλίου και στον Κινηματογράφο Δαναό θα προβληθεί η ταινία «Ο Κύριος Αζναβούρ» που όπως προδίδει κι ο τίτλος της είναι ένα “biopic” για έναν από τους μεγαλύτερους Γάλλους τραγουδιστές όλων των εποχών, του Charles Aznavour, που ήταν γιος προσφύγων, μικροκαμωμένος, φτωχός και με βραχνή φωνή και όλοι του έλεγαν ότι δεν θα κατάφερνε τίποτα. Με σκληρή δουλειά, επιμονή και εξαιρετική θέληση, ο Charles Aznavour έγινε μνημείο του τραγουδιού και ένα σύμβολο της γαλλικής κουλτούρας. Άλλωστε, με σχεδόν 1.200 τραγούδια που ερμήνευσε σε όλο τον κόσμο και σε κάθε γλώσσα, έχει εμπνεύσει ολόκληρες γενιές.

Την τελετή έναρξης παρουσιάζουν η Νάσια Μάτσα και ο Raphael Personnaz, ενώ αυτή της λήξης η Στεφανία Καπετανίδη και ο Χρήστος Πολίτης.

Η Λευκή Κάρτα στην φετινή διοργάνωση δίνεται στην Ταινιοθήκη της Αφρικής του Γαλλικού Ινστιτούτου του Παρισιού, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αξιόλογα κινηματογραφικά αρχεία αφρικανικών ταινιών στον κόσμο. Το αρχείο αυτό καλύπτει τη χρονική περίοδο από το 1950 έως σήμερα και περιλαμβάνει πάνω από 1800 τίτλους ταινιών από 45 χώρες. Στο πρόγραμμα του φεστιβάλ θα προβληθούν 4 ταινίες αυτής της συλλογής, εκ των οποίων οι τρεις στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

Το Φεστιβάλ θα αποτελέσει το πλαίσιο για την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ της Creative Greece και του INA – Εθνικό Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων, για τις πολιτικές προστασίας και αξιοποίησης των οπτικοακουστικών αρχείων, οι οποίες θα συζητηθούν εκτενέστερα σε μια στρογγυλή τράπεζα που θα οργανωθεί στο Γαλλικό Ινστιτούτο το Σάββατο 29 Μαρτίου. Στην στρογγυλή τράπεζα συμμετέχουν οι Λεωνίδας Χριστόπουλος (Creative Greece), Agnès Chauveau (INA), Véronique Joo Aisemberg (Ταινιοθήκη της Αφρικής) και η Ηλέκτρα Βενάκη, Γενική Συντονίστρια του προγράμματος του Εργαστηρίου ψηφιακής αποκατάστασης και συντήρησης ελληνικών ταινιών, της Ταινιοθήκης. Τη συζήτηση θα συντονίσει η Πρόεδρος της Ταινιοθήκης Μαρία Κομνηνού.

Το μέλλον του κινηματογράφου αναδεικνύεται και μέσα από την ενότητα Πανόραμα Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, η οποία θα προσφέρει για άλλη μια φορά την μοναδική ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει 16 ταινίες που ίσως δεν κυκλοφορήσουν ποτέ στην Ελλάδα.

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδας, εδώ.

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Από το 1977 έως το 1986, με μια κάμερα Super 8 στο χέρι, η Διοχάντη κατέγραψε, μέσα από τη δική της ιδιοσυγκρασιακή καλλιτεχνική ματιά, ορισμένες από τις σημαντικότερες ομαδικές εκθέσεις Ελλήνων και Ελληνίδων καλλιτεχνών, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Το οπτικοακουστικό αυτό υλικό δεν κατατάσσεται εύκολα σε μια συγκεκριμένη κατηγορία· βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ καλλιτεχνικού φιλμ, έργου τέχνης και αρχειακού ντοκουμέντου. Από την καταγραφή των εκθέσεων και της εγκατάστασής τους έως στιγμιότυπα από τις καλλιτεχνικές συναναστροφές και τις πόλεις όπου αυτές έλαβαν χώρα -όπως η Βενετία, η Μόντενα, το Άμστερνταμ, η Άμβερσα, η Λευκωσία, και η Αθήνα- τα φιλμ της Διοχάντης συγκροτούν ένα πολυπρισματικό, «ανεπίσημο» ντοκουμέντο για τη σύγχρονη τέχνη, την ιστορία των εκθέσεων και της επιμέλειας στην Ελλάδα, αλλά και για την ίδια την καλλιτεχνική της πρακτική.

Τα δεκατέσσερα βίντεο που παρουσιάζονται στο ΕΜΣΤ είναι το αποτέλεσμα μιας σχολαστικής και μακρόχρονης διαδικασίας αποκατάστασης, ψηφιοποίησης και φροντίδας, κατά την οποία η καλλιτέχνιδα επεξεργάστηκε εκατοντάδες μπομπίνες Super 8 που είχε η ίδια τραβήξει, εμπλουτίζοντάς τις με αρχειακό υλικό: κατόψεις εκθεσιακών χώρων, ephemera εκθέσεων, άρθρα στον Τύπο και φωτογραφίες έργων. Έξι χρόνια μετά την έκθεσή της με τίτλο Διοχάντη αρχειοθετώντας…, το 2019 στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης, στην οποία παρουσιάστηκαν αρχεία φίλων της καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων που συγκέντρωσε, ταξινόμησε και επιμελήθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, το πρόγραμμα προβολών στο ΕΜΣΤ εστιάζει στην κινηματογραφική δραστηριότητά της.

Μαζί με την αρχειοθετική πρακτική της, τα φιλμ αποτέλεσαν μια παράπλευρη αλλά ουσιώδη δραστηριότητα που ανέπτυξε παράλληλα με το καλλιτεχνικό της έργο. Σε μια εποχή όπου απουσίαζαν θεσμικές πρωτοβουλίες για τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα, η σχολαστική τεκμηριωτική προσέγγιση της Διοχάντης κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, θα μπορούσε να ιδωθεί ως μια εναλλακτική εκδοχή «αυτό-ιστορικοποίησης», σύμφωνα με τον όρο της επιμελήτριας Zdenka Badovinac, για ένα άτυπο και ανεπίσημο σύστημα ιστορικοποίησης ως απάντηση στην έλλειψη συλλογικής ιστορίας.

Αυτό καθίσταται ιδιαίτερα σημαντικό εάν αναλογιστούμε ότι οι εκθέσεις που καταγράφηκαν, καλύπτουν μια περίοδο κατά την οποία ξεκινά να διαμορφώνεται το πεδίο του ανεξάρτητου επιμελητή στην Ελλάδα αλλά και πραγματοποιούνται απόπειρες μιας σημαντικής εξωστρεφούς δραστηριότητας μέσα από πρωτοβουλίες επιμελητριών, όπως η κριτικός τέχνης Βεατρίκη Σπηλιάδη (1939-1986), η ιστορικός, κριτικός τέχνης και επιμελήτρια Έφη Στρούζα (1941-2019), αλλά και η δραστηριότητα της Εταιρίας Ελλήνων Τεχνοκριτών. Η λεπτομερής suigeneris κινηματογραφική ματιά της Διοχάντης διαρρηγνύει την επίσημη ιστορία, προβάλλοντας την αίσθηση μιας καλλιτεχνικής κοινότητας δημιουργών, όπως ο Δημήτρης Αληθεινός, ο Αχιλλέας Απέργης, ο Γιάννης Μπουτέας, η ΜπίαΝτάβου, η Νίκη Καναγκίνη, η Ρένα Παπασπύρου, η Λήδα Παπακωνσταντίνου, ο Θόδωρος, ο Νίκος Ζουμπούλης και η Τίτσα Γραικού, κ.ά. Ταυτόχρονα, τα φιλμ της Διοχάντης αποκαλύπτουν εγγενή χαρακτηριστικά της καλλιτεχνικής πρακτικής μιας σημαντικής δημιουργού γύρω από την εμμονική προσήλωσή της στη διερεύνηση του χώρου και του χρόνου ως εννοιολογικό και αφηγηματικό συνεχές.

Την Κυριακή 6 Απριλίου, ώρα 17:00 θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με την καλλιτέχνιδα και τους Ευγενία Αλεξάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια Ιστορίας Τέχνης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάκη Φάρο, καλλιτέχνη και Τίνα Πανδή, Επιμελήτρια, ΕΜΣΤ.

Πρόγραμμα προβολών

11.00-13.30
Kινηματογραφώντας: 1977-1981
EXPO arte, Fiera Internazionale di Arte Contemporanea, Mito e Realtà, Artisti Greci Contemporanei, Μπάρι, 1977
Βίντεο, έγχρωμο, ήχος, διάρκεια: 26’ 54’’
Avanguardia e Sperimentazione, Punti Interrogativi Punti di Riferimento, Μόντενα , 1978
Βίντεο, έγχρωμο, ήχος, διάρκεια: 27’ 49’’
Avanguardia e Sperimentazione, Punti Interrogativi Punti di Riferimento, Βενετία, 1978
Βίντεο, έγχρωμο, ήχος, διάρκεια: 31’ 47’’
Περιβάλλον – Δράση, Τάσεις της Ελληνικής Τέχνης σήμερα, Αθήνα, 1981
Βίντεο, έγχρωμο, ήχος, διάρκεια: 18’ 10’’
Grieks Festival, Greek Contemporary Art, Άμστερνταμ, 1981
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 32’ 38’’

14.00-18.00
Κινηματογραφώντας: 1982-1986
Europalia ’82 – Hellas, Emerging Images, Αμβέρσα , 1982
Βίντεο, έγχρωμο, ήχος, διάρκεια: 49’ 42’’
Εικόνες που αναδύονται, Αθήνα, 1983
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 41’ 26’’
7 Έλληνες Καλλιτέχνες: ένα νέο ταξίδι, Λευκωσία, 1983
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 32’
Νέοι διάλογοι, Πρώτη έκθεση, Αθήνα , 1985
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 21’ 09’’
Σημεία Αλλαγής ‘80 – Νέοι Διάλογοι… Δεύτερη Έκθεση, Αθήνα, 1986
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 25’ 20’’
Αθήνα – τόπος δημιουργίας – δημιουργία τόπου, Τρίτη έκθεση, Αθήνα, 1985
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 17’ 05’’
Fiac 85, Grand Palais, Παρίσι, 1985
Βίντεο έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 9’ 24’’
Fiac 86, Grand Palais, Παρίσι, 1986
Βίντεο έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 10’

18.00
Κινηματογραφώντας: ένα δημόσιο γλυπτό
Αχιλλέας Απέργης, Σκάλες, Π. Φάληρο, 1985
Βίντεο, έγχρωμο, χωρίς ήχο, διάρκεια: 20’
Περισσότερες πληροφορίες για τις εκθέσεις που καταγράφονται στα φιλμ εδώ.

Σύντομο βιογραφικό

Η Διοχάντη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Accademia di Belle Arti της Ρώμης καθώς και αρχιτεκτονικό σχέδιο, ενδυματολογία, γραφικές τέχνες κ.ά. σε σχολές της ίδιας πόλης. Αργότερα, παρακολούθησε μαθήματα αρχιτεκτονικής στο Polytechnic of Central London. Έχει παρουσιάσει το έργο της σε 17 ατομικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Ιταλία, Σκωτία και Κύπρο και έχει λάβει μέρος σε περισσότερες από 140 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα σε σημαντικές διεθνείς εκθέσεις, μεταξύ των οποίων στην 7η Μπιενάλε του Παρισιού (1971), στη 12η Μπιενάλε του Σάο Πάολο (1973), στη 10η Quadriennale Nazionale d’Arte di Roma (1977), ενώ το 1987, για τους Ολυμπιακούς αγώνες στη Σεούλ, δημιούργησε μόνιμο έργο με τίτλο “Seoul – 24th Olympiad” στο Ολυμπιακό Πάρκο της πόλης στο πλαίσιο του 1ου International Open Αir Sculpture Symposium / Seoul Olympiad of Art. Το 2011 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 54η Μπιενάλε της Βενετίας, με το έργο-εγκατάσταση “Beyond Reform” στο ελληνικό περίπτερο.

Έχει βραβευτεί σε τέσσερεις διεθνείς εκθέσεις χαρακτικής. Το Ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης AICA Hellas της απένειμε το 2012 το πρώτο βραβείο για την ατομική έκθεση-εγκατάσταση «Ελευσίνα 2010» στο χώρο του ελαιουργείου στην Ελευσίνα, στο πλαίσιο των Αισχυλείων.

Η έρευνα της Διοχάντης βασίζεται στην αναδημιουργία του περιβάλλοντος μέσα από τη σχέση χώρος-χρόνος. Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση ενός έργου -και με εφόδιο την εμπειρία της από αυτό- δημιουργεί in situ το επόμενο, αποκλειστικά για το νέο δεδομένο χώρο και το συγκεκριμένο χρόνο. Οι μεγάλης κλίμακας εγκαταστάσεις της συνεργούν με το περιβάλλον μέσα από διαδοχικές εναλλαγές αρχιτεκτονικών και εικαστικών στοιχείων, ποικίλων υλικών, ήχου και φωτισμού. Παράλληλα με την καλλιτεχνική της δραστηριότητα, η Διοχάντη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 συγκέντρωνε αρχεία φίλων της καλλιτεχνών, τα οποία ταξινόμησε, επιμελήθηκε και παραχώρησε στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης-iset το 2020.

Πληροφορίες

Μέρες & Ώρες Λειτουργίας ΕΜΣΤ: Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή: 11.00 – 19:00
Πέμπτη:11.00 – 22.00

Εισιτήρια:
Γενική είσοδος: 8 ευρώ
Μειωμένο: 4 ευρώ
Ηλεκτρονική κράτηση εισιτηρίων εδώ

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας από 10 Μαρτίου έως 16 Μαρτίου, το τρομακτικό δράμα μιας λήψης για έναν μαθητή που κατηγορείται για φόνο συγκέντρωσε τον εντυπωσιακό αριθμό των 24,3 εκατομμυρίων προβολών. Αυτό το έκανε δεύτερο σε προβολές μόνο μετά το “The Electric State”, τη νέα υπερπαραγωγή 320 εκατομμυρίων δολαρίων του streamer με πρωταγωνιστές τη Millie Bobby Brown και τον Chris Pratt.

Αυτό είναι μεγάλο κατόρθωμα για ένα μικρό δράμα από το Ηνωμένο Βασίλειο με τόσο σοβαρό θέμα. Κοιτάζοντας περαιτέρω τους αριθμούς, το “Adolescence” ήταν μακράν η πιο δημοφιλής τηλεοπτική εκπομπή στο Netflix εκείνη την εβδομάδα. Ο πιο κοντινός του ανταγωνισμός ήταν το “Running Point”, η νέα κωμική σειρά με την Kate Hudson, η οποία συγκέντρωσε έξι εκατομμύρια προβολές και το “Zero Day” του Robert De Niro, που έφτασε τα 4,4 εκατομμύρια. Η σειρά επισκίασε επίσης τα εναρκτήρια Σαββατοκύριακα των πρόσφατων Netflix Originals, όπως η δεύτερη σεζόν του “The Night Agent” (13,9 εκατομμύρια προβολές) και το προαναφερθέν “Zero Day” (19,1 εκατομμύρια προβολές).

Το γεγονός ότι το Adolescence προσέγγισε τόσους πολλούς θεατές σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι μια πραγματική νίκη για τον Graham, ο οποίος όχι μόνο πρωταγωνίστησε στο σόου αλλά και συμμετείχε στην παραγωγή.

Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το έργο προέκυψε από μια ιδέα που είχε αφού διάβασε ένα άρθρο σχετικά με την επιδημία εγκλήματος με μαχαίρια μεταξύ των νέων στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Κοιτάξτε, ξεκίνησε όταν διάβασα ένα άρθρο και ήταν ένα άρθρο για ένα νεαρό αγόρι που μαχαίρωσε ένα νεαρό κορίτσι μέχρι θανάτου, και απλά, ξέρετε, αυτό με έκανε να παγώσω», είπε ο Graham στον Chris Moyles στο Radio X. «Και μετά από μερικούς μήνες, υπήρχε ένα κομμάτι στις ειδήσεις, και αφορούσε ένα νεαρό αγόρι που είχε μαχαιρώσει ένα νεαρό κορίτσι μέχρι θανάτου, και για να είμαι πραγματικά ειλικρινής μαζί σου, πληγώθηκα».

Ο σταρ των Peaky Blinders συνέχισε, «Απλώς σκέφτηκα, «Γιατί; Γιατί συμβαίνει αυτό;» Όχι μόνο επειδή είμαι πατέρας, αλλά νομίζω ότι κάθε είδος ανθρώπου με κάποια ηθική μπορεί να δει μια τέτοια κατάσταση και να σκεφτεί, «Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει με την κοινωνία σήμερα στην οποία βρισκόμαστε;».»

Δείτε το τρέιλερ:

Πηγή: Far Out / Κεντρική φωτογραφία: Netflix

Δείτε παρακάτω:

Mickey 17

Φρέσκια από την ευρωπαϊκή πρεμιέρα της στην 75η Μπερλινάλε, η νέα πολυαναμενόμενη ταινία του οσκαρικού Μπονγκ Τζουν-χο («Παράσιτα») φτάνει στους ελληνικούς κινηματογράφους αυτή την Πέμπτη. Ο λόγος για το sci-fi με τίτλο “Mickey 17”, το οποίο βασίζεται στο μυθιστόρημα “Mickey 7” του Έντουαρντ Άστον. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι ο Ρόμπερτ Πάτινσον, ο οποίος υποδύεται το αναλώσιμο ρομπότ Μίκι που βοηθά μια αποστολή ανθρώπων στην προσπάθειά τους να αποικίσουν τον παγωμένο κόσμο του Νιφλχάιμ. Η ιδιαιτερότητα του Μίκι είναι πως μπορεί να καταστραφεί ξανά και ξανά, ο αριθμός δίπλα στο όνομά του αντιστοιχεί στον αριθμό των φορών που έχει «πεθάνει», διατηρώντας ωστόσο αναλλοίωτες τις αναμνήσεις του. Το ανδροειδές φαίνεται να απολαμβάνει τη μακάβρια εργασία του, μέχρις ότου μια μέρα εμφανίζεται ένας κλώνος του.

Εκτός από τον Πάτινσον, στη διανομή των ηθοποιών βρίσκουμε τους Ναόμι Άκι, Στίβεν Γέουν, Μαρκ Ράφαλο και Τόνι Κολέτ.

Πέντε Σεπτεμβρίου

Δημοσιογραφικό θρίλερ βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Η ταινία αναπαριστά τις δραματικές εξελίξεις που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου (1972), όταν μια ομάδα τρομοκρατών αιχμαλώτισε αθλητές από το Ισραήλ και οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, ξαφνικά, κλήθηκαν να διαχειριστούν την κάλυψη ενός πρωτοφανούς συμβάντος. Στο φιλμ πρωταγωνιστούν οι Πίτερ Σάρσγκαρντ, Τζον Ματζάρο και Λεόνι Μπενες.

Ενημέρωση Γονέων

Χρυσή Κάμερα στις Κάννες για ένα νορβηγικό σχολικό δράμα. Bραβείο στην Κρουαζέτ για τον εγγονό του θρυλικού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο οποίος βάζει την υπογραφή του σε ένα δράμα δωματίου με θέμα το σχολείο και τη γονεϊκότητα. Στον κεντρικό ρόλο η ανερχόμενη ηθοποιός Ρενάτε Ρέινσβε («Ο Χειρότερος Άνθρωπος στον Κόσμο»).

Κρέας

Κοινωνικό θρίλερ του Δημήτρη Νάκου πάνω στα μυστικά της ελληνικής επαρχίας, το οποίο έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Τορόντο. Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη, η ταινία διαδραματίζεται σε ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας, όπου ο Τάκης ετοιμάζει τα εγκαίνια του νέου του κρεοπωλείου. Μια μέρα πριν τα εγκαίνια, ο γιος του Παύλος σκοτώνει τον γείτονα που διεκδικεί μέρος της γης τους. Μοναδικός μάρτυρας ο Χρήστος, ένας νεαρός από την Αλβανία, τον οποίο ο Τάκης έχει μαζί του από μικρό. Στο «Κρέας» πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι: Ακύλλας Καραζήσης, Κώστας Νικούλι, Παύλος Ιορδανόπουλος, Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργος Συμεωνίδης και Ναταλία Σουίφτ.Κρέας” πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι: Ακύλλας Καραζήσης, Κώστας Νικούλι, Παύλος Ιορδανόπουλος, Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργος Συμεωνίδης και Ναταλία Σουίφτ.

In the Lost Lands

Αποκαλυπτική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας με τους Μίλα Γιόβοβιτς και Ντέιβ Μπατίστα. Μια βασίλισσα, αποφασισμένη να εκπληρώσει τον έρωτά της, προσλαμβάνει τη μάγισσα Γκρέι Άλις (Γιόβοβιτς), για να της φέρει κάτι που λαχταρά από τις Χαμένες Χώρες. Μαζί με τον κυνηγό Μπόις (Μπατίστα), οι δυο τους αγωνίζονται να ολοκληρώσουν την αποστολή. Θα πολεμήσουν ενάντια σε σκοτεινές δυνάμεις και ανελέητους εχθρούς, αλλά η ευχή που μπορεί να πραγματοποιήσει η μάγισσα, θα έχει τρομερές συνέπειες.

Ο Σιρόκο και το Βασίλειο των Ανέμων

Animation βραβευμένο στο φεστιβάλ του Ανεσί. Δύο μικρές αδελφές με ζωηρή φαντασία έχουν γειτόνισσα την Ανιές, μια συγγραφέα που γράφει παιδικά βιβλία τα οποία τοποθετούνται στο Βασίλειο των Ανέμων. Μια μέρα, ωστόσο, τα κοριτσάκια ανακαλύπτουν ένα μαγικό πέρασμα ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και στο φανταστικό σύμπαν του Βασιλείου, όπου καθώς εισέρχονται παίρνουν τη μορφή γατιών. Η διασκέδασή τους, όμως, διακόπτεται γρήγορα καθώς εκεί καιροφυλακτεί ένας κακός παντοδύναμος μάγος.

Πριγκίπισσα Επαναστάτρια

Παραμυθένια περιπέτεια κινουμένων σχεδίων. Σε αυτή τη σύγχρονη εκδοχή ενός κλασικού παραμυθιού, ο μοχθηρός μάγος Κέζαμπορ απαγάγει την πιο πεισματάρα πριγκίπισσα του βασιλείου, την Μίνα. Ενώ κάνει την ζωή των απαγωγέων της δύσκολη σχεδιάζοντας μια τολμηρή απόδραση, ο αρραβωνιαστικός της πρέπει να χρησιμοποιήσει την εξυπνάδα και τις γνώσεις του για να την σώσει. Μια επική περιπέτεια με μάγισσες, πρίγκιπες, δεσποσύνες σε κίνδυνο, δρυΐδες και ζώα που μιλάνε, οι πρωταγωνιστές ανακαλύπτουν την ανδρεία και την αγάπη που κρύβεται μέσα τους.

Πανελλήνιον

Ντοκιμαντέρ για ένα σκακιστικό καφενείο στο κέντρο της Αθήνας. Το Πανελλήνιον είναι ένα εκτός τόπου και χρόνου σκακιστικό καφενείο στο κέντρο της Αθήνας, ένα καταφύγιο για ανθρώπους που ασφυκτιούν στην καθημερινότητά τους, που αρνούνται ή αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν στις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας. Ο Γιάννης, ιδιοκτήτης του καφενείου, συνειδητά απέχει από το σκάκι. Γι’ αυτόν οι σκακιστές είναι πλάσματα εξωτικά και απίθανα: επιστήμονες, καλλιτέχνες, συνταξιούχοι και εργάτες που ψάχνουν διέξοδο, παρηγοριά και φροντίδα. Προστατευμένοι σε αυτό τον ιδιότυπο κλειστό μικρόκοσμο, εξομολογούνται, λένε ιστορίες θρυλικών εκκεντρικών θαμώνων του παρελθόντος, φιλοσοφούν, πίνουν και τραγουδάνε.

Πηγή: Αθηνόραμα

Το ντοκιμαντέρ ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας (2019), ενώ έχει προβληθεί και βραβευτεί σε πληθώρα κινηματογραφικών φεστιβάλ. Μεταξύ άλλων, έχει κερδίσει Βραβείο Κοινού (Panorama) και Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ για την Ειρήνη (Peace Film Prize) στην Berlinale (2018), 2ο Βραβείο Κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Άμστερνταμ – IDFA (2018), αλλά και Βραβείο Γκόγια Καλύτερου Ντοκιμαντέρ (2019).

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Με τον νόμο Αμνηστίας του 1977, τα εγκλήματα της δικτατορίας του Φράνκο (1939-1975), παρέμεναν ατιμώρητα για δεκαετίες. Έτσι, αν και έχουν περάσει πάνω από σαράντα χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ισπανία, οι πληγές του οδυνηρού παρελθόντος παραμένουν ανοιχτές. Γυρισμένη επί έξι χρόνια, η ταινία παρακολουθεί τα θύματα, τους επιζώντες και τους συγγενείς τους, καθώς ξεκινούν έναν συλλογικό αγώνα για δικαιοσύνη, ενάντια στη λήθη που επιβάλλει το κράτος.

Η υπόθεση γράφει ιστορία: αυτό που ξεκίνησε ως μια μικρή προσπάθεια, οδήγησε στην έκδοση των πρώτων ενταλμάτων σύλληψης για τους δράστες, συμπεριλαμβανομένων βασανιστών, υπουργών και γιατρών που εμπλέκονται μεταξύ άλλων και σε υποθέσεις κλεμμένων παιδιών.

Σημείωμα σκηνοθετών

Το 2010, ξεκίνησε να δημοσιεύεται η ιστορία των «κλεμμένων παιδιών» της Ισπανίας. Η ιστορία αυτών των εγκλημάτων, με ρίζες στις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης του Φράνκο, μας οδήγησε να εξερευνήσουμε τη γενικότερη περιθωριοποίηση και φίμωση των θυμάτων. Γιατί οδηγηθήκαμε σε ένα «Σύμφωνο Λήθης» στην Ισπανία; Και ποιες ήταν οι συνέπειες αυτού του «Συμφώνου», επί 40 χρόνια δημοκρατίας, για τα εν ζωή θύματα της δικτατορίας του Φράνκο;

Όταν ξεκινήσαμε τα γυρίσματα της διαδικασίας της αγωγής της Αργεντινής το 2012, η ​​οποία αμφισβήτησε αυτό το status-quo, λίγοι πίστευαν ότι θα άλλαζε κάτι. Αλλά καθώς κινηματογραφούσαμε εκείνες τις πρώτες συναντήσεις, μπορούσαμε να δούμε ότι η αγωγή αυτή δημιουργούσε κάτι ζωτικής σημασίας, που οδήγησε σε εκατοντάδες μαρτυρίες από όλη την Ισπανία. Καθώς ο αριθμός των μαρτυριών κορυφώθηκε, δημιουργήθηκε ένα πειστικό επιχείρημα για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, για τα οποία έπρεπε να αποδοθεί δικαιοσύνη σε διεθνές επίπεδο.

Πρόγραμμα προβολών

Αθήνα | Γαλλικό Ινστιτούτο

Πρεμιέρα στην Αθήνα: Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου, 8 μ.μ.

Μετά την προβολή, θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Δημήτρη Φιλιππή, αναπληρωτή καθηγητή στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο – Πρόγραμμα «Ισπανική Γλώσσα και Πολιτισμός».

Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com.

Αθήνα | Κινηματογράφος Δαναός

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου, 4 μ.μ.

Θεσσαλονίκη – Αίθουσα Σταύρος Τορνές

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου, 6.45 μ.μ.

Την προβολή θα προλογίσει ο Νίκος Μαραντζίδης, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Βόλος – Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Ιωνίας

Σάββατο 15 Μαρτίου, 8 μ.μ.

Δείτε το τρέιλερ: