Η πρωτοβουλία έρχεται μετά τον θάνατο περισσότερων από 800 Παλαιστινίων, σύμφωνα με τις κυβερνήσεις που υπογράφουν τη δήλωση, σε περιοχές κοντά σε εγκαταστάσεις διανομής τροφίμων, γεγονός που χαρακτηρίζεται «απάνθρωπη δολοφονία αμάχων» και «κατάρρευση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».

Οι χώρες υποστηρίζουν πως η πλειονότητα των νεκρών εντοπίζεται πέριξ των εγκαταστάσεων του Ανθρωπιστικού Ιδρύματος για τη Γάζα (GHF) – ενός οργανισμού που φέρεται να λειτουργεί με την υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ και αντικαθιστά εν μέρει τη διανομή μέσω των Ηνωμένων Εθνών. Το GHF κάνει χρήση ιδιωτικών αμερικανικών εταιρειών ασφάλειας και logistics, παρακάμπτοντας τη συνήθη ανθρωπιστική διαδικασία.

Η ισραηλινή πλευρά υποστηρίζει ότι η αλλαγή κρίθηκε αναγκαία για να αποτραπεί η λεηλασία της βοήθειας από μαχητές της Χαμάς, κάτι που η παλαιστινιακή οργάνωση αρνείται κατηγορηματικά. Αντίθετα, ο ΟΗΕ έχει χαρακτηρίσει το νέο μοντέλο «παραβίαση των αρχών αμεροληψίας» και «επικίνδυνο προηγούμενο για την ανθρωπιστική βοήθεια».

Στην κοινή τους δήλωση, οι 25 υπουργοί Εξωτερικών υπογραμμίζουν:«Ενώνουμε τις φωνές μας με ένα απλό και επείγον μήνυμα: Ο πόλεμος στη Γάζα πρέπει να τελειώσει τώρα».

Καλούν σε άμεση κατάπαυση του πυρός και δηλώνουν έτοιμοι να αναλάβουν περαιτέρω πολιτικές πρωτοβουλίες για την επανεκκίνηση μιας ειρηνευτικής πορείας με στόχο τη σταθερότητα στην περιοχή και την προστασία αμάχων. «Το ισραηλινό μοντέλο διανομής βοήθειας είναι επικίνδυνο, τροφοδοτεί την αστάθεια και στερεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια από τον πληθυσμό της Γάζας», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Ποιοι υπογράφουν τη δήλωση

Την κοινή ανακοίνωση υπογράφουν οι υπουργοί Εξωτερικών των: Αυστραλίας, Αυστρίας, Βελγίου, Καναδά, Δανίας, Εσθονίας, Φινλανδίας, Γαλλίας, Ισλανδίας, Ιρλανδίας, Ιταλίας, Ιαπωνίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Λουξεμβούργου, Ολλανδίας, Νέας Ζηλανδίας, Νορβηγίας, Πολωνίας, Πορτογαλίας, Σλοβενίας, Ισπανίας, Σουηδίας, Ελβετίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και η Επίτροπος Διαχείρισης Κρίσεων της Ε.Ε..

Η έκκληση προέρχεται από χώρες που παραδοσιακά διατηρούν στενές σχέσεις με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, γεγονός που προσδίδει αυξημένο πολιτικό βάρος στη δήλωση. Το υπουργείο Εξωτερικών της Αυστραλίας δημοσίευσε το πλήρες κείμενο της δήλωσης στην ιστοσελίδα του, επισημαίνοντας ότι οι χώρες-υπογράφοντες επιμένουν πως μόνο μέσω πολιτικής λύσης μπορεί να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος βίας και ανθρωπιστικής κρίσης στη Λωρίδα της Γάζας.

Πηγή: Lifo.gr

Τα εγκαίνια του Ocean Literacy Center έγιναν στο νησί San Servolo, σε μικρή απόσταση με το πλοίο από την ιστορική καρδιά της Βενετίας. Το κέντρο είναι η τελευταία φάση της συνεχιζόμενης πρωτοβουλίας Sea Beyond του Ομίλου Prada, μια συνεργασία με τον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) και τη Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή (IOC), η οποία ξεκίνησε το 2019 για να ευαισθητοποιήσει τις νεότερες γενιές σχετικά με τη ρύπανση των ωκεανών και την κλιματική αλλαγή.

«Για εμάς, ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός είναι η εκπαίδευση», λέει ο Lorenzo Bertelli, Επικεφαλής Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και Chief Marketing Officer στον Όμιλο Prada. «Αυτό είναι ένα φυσικό σημείο όπου οι άνθρωποι μπορούν να συναντηθούν και να νιώσουν τη δύναμη της αποστολής».

Τα τελευταία πέντε χρόνια, το έργο Sea Beyond έχει εξελιχθεί από μια φιλόδοξη ιδέα σε ένα παγκόσμιο πρόγραμμα. Σε συνεργασία με την UNESCO-IOC και ένα δίκτυο θαλάσσιων βιολόγων, κυβερνητικών αξιωματούχων, ερευνητών και εκπαιδευτικών, η πρωτοβουλία παρείχε εξατομικευμένη εκπαίδευση σε δασκάλους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο, από το Βερολίνο έως το Κέιπ Τάουν, τη Νέα Υόρκη έως τη Σαγκάη. Οι μαθητές έχουν συμμετάσχει μέσω διαδικτυακών μαθημάτων και διαδραστικών εργαλείων εκμάθησης — τώρα, έχουν επίσης ένα μόνιμο, ειδικό κέντρο εκμάθησης, που περιβάλλεται από τα λαμπερά νερά της ενετικής λιμνοθάλασσας.

«Δεν είναι απλώς το πρώτο μέρος του είδους του, αλλά είναι επίσης σύμβολο της συλλογικής μας ευθύνης να προστατεύσουμε τους ωκεανούς», λέει η Sandra Castañer, υπεύθυνη πολιτικής για τους ωκεανούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Ελπίζουμε να δημιουργήσουμε μια κοινότητα υποστηρικτών των ωκεανών σε όλη την Ευρώπη».

Αυτός ο νέος χώρος είναι ανοιχτός σε μεγάλο βαθμό σε φοιτητές, αλλά και σε μέλη της τοπικής κοινότητας, τουρίστες και ερευνητές. Είναι καθηλωτικό και πολυαισθητηριακό, συνδυάζει επιστήμη, τέχνη και αφήγηση με τρόπο που αντανακλά τη βαθιά ανθρώπινη πλευρά της περιβαλλοντικής κρίσης. «Συχνά μιλάμε για βιωσιμότητα με ηθικό και ιδεολογικό τρόπο. Αλλά είναι σημαντικό για όλους να το λάβουν σοβαρά υπόψη και να θέσουν πρακτικούς στόχους για τον εαυτό τους», λέει ο Bertelli. «Πρέπει να αλλάξουμε τη συζήτηση και να δώσουμε στους ανθρώπους τα εργαλεία για να καταλάβουν».

Η Βενετία είναι μια τοποθεσία που δείχνει πραγματικά τι διακυβεύεται. Η λιμνοθάλασσα που φιλοξενεί την πόλη είναι ένα μεταβατικό οικοσύστημα – όπου η γη, η θάλασσα και η ανθρωπότητα συνυπάρχουν για αιώνες. Οι όχθες λάσπης, οι αλυκές και τα κανάλια ήταν πηγή επιβίωσης και προστασίας από τις πρώτες μέρες της Βενετίας ως εμπορική δύναμη. Αλλά τώρα, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και τα ολοένα και πιο ασταθή καιρικά μοτίβα απειλούν τον ίδιο τον ιστό αυτής της πλωτής πόλης. Μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ειδικούς στο Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας (INGV) δείχνει ότι η Βενετία θα είναι υποβρύχια μέχρι το 2150.

«Η Βενετία είναι μια από τις πιο εύθραυστες πόλεις εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της θάλασσας», λέει η Francesca Santoro, Ανώτερη Υπεύθυνη Προγράμματος για την Ωκεανογραφία στην UNESCO. «Είναι ένα απτό παράδειγμα αυτού που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο – απλώς εδώ επιταχύνεται».

Εκτός από την ευαισθητοποίηση, ο Όμιλος Prada εργάζεται επίσης σκληρά για να κάνει θετικές αλλαγές. Το 2019, η Prada ξεκίνησε το έργο της Re-Nylon, το οποίο θα αντικαταστήσει όλο το παρθένο νάιλον (ένα υλικό υπογραφής για τη μάρκα) με μια πιο βιώσιμη εναλλακτική από ανακυκλωμένο πλαστικό που συλλέγεται από χώρους υγειονομικής ταφής και ωκεανούς. Η εκπαίδευση, ωστόσο, είναι το κλειδί για την παροχή κινήτρων στους άλλους να πιέσουν για αλλαγή επίσης.

Είναι πιο επείγον τώρα από ποτέ, λέει η Castañer της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ειδικά σε μια εποχή που οι παγκόσμιοι ηγέτες υποχωρούν από τις δεσμεύσεις για το κλίμα που δύσκολα κατακτήθηκαν. «Όταν είμαστε καλύτερα ενημερωμένοι, κάνουμε καλύτερες επιλογές – αυτή είναι η μόνη μας ελπίδα», συμπληρώνει Castañer. «Αυτός ο ωκεανός μας είναι τόσο γενναιόδωρος. Και ήρθε η ώρα να δώσουμε κάτι πίσω».

Πηγή: ELLE UK

Όπως σημειώνεται στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας, «η αποκαθήλωση έργων τέχνης από ένα μουσείο συνιστά ήττα της ελευθερίας της τέχνης, της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας συνολικά. Και, ακόμα, ήττα της δυνατότητάς μας να συμβιώνουμε ειρηνικά, διαφωνώντας συντεταγμένα. Ας σκεφτούμε τι θα συνέβαινε αν τέτοιες πρακτικές επικρατούσαν: κανένας και καμία δεν θα μπορούσε να μιλήσει ή να εκφραστεί ελεύθερα καλλιτεχνικά από τον φόβο των αντιδράσεων».

Το κάλεσμα της Πρωτοβουλίας

Για τον λόγο αυτό, είναι ζωτική ανάγκη για τη δημοκρατία τα βανδαλισμένα έργα του Χριστόφορου Κατσαδιώτη να επανέλθουν στη θέση τους. Χθες έπρεπε να έχει γίνει αυτό. Κι αφού δεν έγινε, πρέπει σήμερα. Κυριολεκτούμε: αμέσως, χωρίς καθυστέρηση και χωρίς περιστροφές. Διατυπώσεις του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους» ενέχουν τον κίνδυνο της παραπομπής στις ελληνικές καλένδες, ώστε να ξεχαστεί το θέμα.

Δεν ξεχνάμε ότι η περιπέτεια των έργων του Χριστόφορου Κατσαδιώτη είναι μία πολύ σοβαρή, αλλά όχι η μοναδική, περίπτωση στο πλαίσιο μιας γενικότερης στρατηγικής επιθέσεων ακροδεξιών εναντίον της σύγχρονης τέχνης. Το ζήσαμε –ενδεικτικά λίγα μόνο από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα– με την αποκαθήλωση της «ροζ σημαίας» της Γεωργίας Λαλέ από το προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, τη διαρκή λογοκρισία που αντιμετωπίζει το ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα κορμιά» της Ελίνας Ψύκου, τις απειλές που υφίσταται ο stand-up κωμικός Χριστόφορος Ζαραλίκος.

Το γεγονός ότι η Εθνική Πινακοθήκη συνιστά δημόσιο ίδρυμα, καθώς και το ότι η αποκαθήλωση έρχεται ως επακόλουθο μια βίαιης επίθεσης, συνιστώντας έμπρακτη επιβράβευσή της, καθιστά ακόμη πιο εμφατική αυτή την ανάγκη.

Αν θριαμβεύσει η λογοκρισία, η δημοκρατία χάνει

Ή «η τέχνη είναι ελεύθερη», όπως απλά γράφει το Σύνταγμά μας, ή δεν είναι. Ή, κατά μια παλιά ρήση, «ή το Σύνταγμα είναι κανόνες ή δεν είναι τίποτε». Να επιστρέψουν αμέσως τα έργα στην Πινακοθήκη. Η δημοκρατία να νικήσει τη λογοκρισία, τον φόβο και τον ακροδεξιό σκοταδισμό.

Για τον λόγο αυτό απευθύνουμε κάλεσμα μπροστά στη Πινακοθήκη την ερχόμενη Πέμπτη 27 Μαρτίου στις 5 το απόγευμα. Εκεί θα «εκθέσουμε» 30 περιστατικά εικαστικής λογοκρισίας που έχουν καταγραφεί ως σήμερα από ερευνητικό πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου.

Η κυβέρνηση, το υπουργείο και η Εθνική Πινακοθήκη πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Το ίδιο η καθεμία και ο κάθε δημοκράτης πολίτης. Η συντεταγμένη πολιτεία οφείλει να κάνει αυτό που επιτάσσει συνταγματικά ο ρόλος της: να διασφαλίσει την ελευθερία στην έκφραση.

Σημειώνεται ότι, μέχρι στιγμής, την εκδήλωση διαμαρτυρίας στην Εθνική Πινακοθήκη στηρίζουν οι: Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑΠ), Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος-Ακροάματος (ΠΟΘΑ), Σωματείο Εργαζομένων στον Χώρο του Χορού (ΣΕΧΩΧΟ), Σύλλογος Μελών ΔΕΠ Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (ΣΔΕΠ ΑΣΚΤ), Σημείο για τη Μελέτη και την Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.