Με τη σημερινή ανακοίνωση, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου παρουσιάζει την πρώτη έκδοση της σειράς:

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, καλλιτεχνικό πρόγραμμα – 1η ενότητα:

Καλοκαίρι 2026

Επειδή το πλήρες πρόγραμμα στο Αρχαίο Θέατρο αναπτύσσεται εξ ολοκλήρου μέσα και από τις τρεις σε διαδοχή εκδόσεις του (2026 / 2027 / 2028) – οι οποίες και ορίζουν μαζί μιαν ολότητα – εδώ, έχουμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με την πρώτη εκδοχή του.

Κάθε έκδοση είναι αυθύπαρκτη, λειτουργεί αυτόνομα ως ενότητα, ενώ ταυτόχρονα επαναπροσδιορίζεται από τη διαδοχή, τη διάδραση και την πληρότητα των υπολοίπων.

Στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου παρουσιάζονται σύγχρονες δραματουργίες και νέες, πολύπτυχες προσεγγίσεις του Αρχαίου Δράματος, με σκοπό τη γονιμοποίησή του μέσα από τη συνάντηση με άλλες παραστατικές μορφές και τέχνες, ενισχύοντας τη διαχρονική του ουσία στο ταραγμένο παρόν και τη δυναμική του στη διεθνή σκηνή.

Στην Επίδαυρο, ένα πεδίο συνάντησης, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με ιδιαίτερες αναγνώσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, σε γνωστά αλλά και ορισμένα σπανίως παρουσιαζόμενα έργα. Διαφορετικά πεδία των παραστατικών τεχνών – όπως το θέατρο, ο χορός και η όπερα – συνυφαίνουν το φετινό πρόγραμμα, με στόχο την ανάδειξη της διαχρονικής αξίας και της δυναμικής της αρχαίας δραματουργίας.

Το φετινό πρόγραμμα της Επιδαύρου περιλαμβάνει και πλαισιώνεται από κάποιες επιπλέον δράσεις, τις οποίες θα έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε σε μεταγενέστερο χρόνο.

Σας ευχαριστώ,
ΜΜ

ΟΠΕΡΑ

ΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

20 Ιουνίου

Εθνική Λυρική Σκηνή

Μήδεια
του Λουίτζι Κερουμπίνι

Η Εθνική Λυρική Σκηνή αναβιώνει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου την όπερα Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι για μία μοναδική παράσταση στις 20 Ιουνίου 2026, εξήντα πέντε χρόνια μετά τη θρυλική παραγωγή του 1961 με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, σκηνικά και κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη και χορογραφία Μαρίας Χορς.

Στο πλαίσιο του θεματικού της άξονα για την καλλιτεχνική περίοδο 2025/26, ο οποίος εξερευνά την έννοια «της όπερας του μέλλοντος μέσα από τη μήτρα του παρελθόντος», η Εθνική Λυρική Σκηνή επιλέγει να αναβιώσει τη Μήδεια του 1961 με τα υλικά τού σήμερα. Μέσα από τα βιβλία σκηνοθεσίας του Μινωτή, τα σχέδια του Τσαρούχη, καθώς και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που σώζεται από τις θρυλικές παραστάσεις της Κάλλας στην Επίδαυρο, επιχειρείται μια ανασύνθεση της παράστασης, όπως την εμπνεύστηκαν και την παρουσίασαν οι μυθικοί εκείνοι καλλιτέχνες που σφράγισαν τον ελληνικό πολιτισμό.

Μετά το κλείσιμο του Ωδείου Ηρώδου Αττικού για εργασίες αναστήλωσης, η ΕΛΣ συνεχίζει τη μεγάλη παράδοση των καλοκαιρινών παραγωγών όπερας, αυτήν τη φορά στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά την τελευταία φορά που παρουσίασε παραγωγή όπερας εκεί και για πρώτη φορά στον 21ο αιώνα.

Μετά τον εμπλουτισμό του Ιστορικού Αρχείου της ΕΛΣ με νέες συλλογές, φωτογραφικά αρχεία και σπάνια ντοκουμέντα, με μεγάλο αριθμό των κοστουμιών του Τσαρούχη να έχουν αποκατασταθεί από το Ενδυματολογικό Τμήμα της ΕΛΣ και με δεδομένη τη συνεργασία με το ΜΙΕΤ/ΕΛΙΑ και το Αρχείο Μινωτή – Παξινού, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης στελεχώνει μια νέα δημιουργική ομάδα, αποτελούμενη από τους Παναγή Παγουλάτο (σκηνοθεσία), Λίλη Πεζανού (σκηνικά), Τότα Πρίτσα (κοστούμια) και Χρήστο Τζιόγκα (φωτισμοί), η οποία, μέσα από ενδελεχή έρευνα των υπαρχόντων ντοκουμέντων, ανασυνθέτει την παραγωγή, προσφέροντας στο σημερινό κοινό μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσει ένα εμβληματικό ορόσημο του ελληνικού πολιτισμού.

Τον ρόλο του τίτλου ερμηνεύει η σπουδαία Ιταλίδα δραματική υψίφωνος Άννα Πιρότσι, ενώ στο πλάι της εμφανίζονται ο Ζαν-Φρανσουά Μπορράς ως Ιάσων, ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος στον ρόλο του Κρέοντα, η Αλίσα Κολόσοβα ως Νέρις και η Δανάη Κοντόρα στον ρόλο της Γλαύκης.

Ιστορική παράσταση του 1961

Σκηνοθεσία Αλέξης Μινωτής • Σκηνικά – Κοστούμια Γιάννης Τσαρούχης • Χορογραφία Μαρία Χορς

Ανασύνθεση της ιστορικής παράστασης του 1961 από τους:

Καλλιτεχνική διεύθυνση Γιώργος Κουμεντάκης • Μουσική διεύθυνση θ.α. • Σκηνοθεσία Παναγής Παγουλάτος • Σκηνικά Λίλη Πεζανού • Κοστούμια Τότα Πρίτσα • Φωτισμοί Χρήστος Τζιόγκας • Διεύθυνση χορωδίας Αγαθάγγελος Γεωργακάτος • Ερμηνεύουν Άννα Πιρότσι Μήδεια, Δανάη Κοντόρα Γλαύκη, Αλίσια Κολόσοβα Νέρις, Ζαν-Φρανσουά Μποράς Ιάσων, Τάσης Χριστογιαννόπουλος Κρέων • Με Μονωδούς, την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Η Εθνική Λυρική Σκηνή επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Μέγας Δωρητής ΕΛΣ & Δωρητής παράστασης Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

Μεγάλος Χορηγός ΔΕΗ

ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

3 & 4 Ιουλίου

Χρήστος Θεοδωρίδης

Πέρσες

του Αισχύλου

Αχ μια φορά πόσο μεγάλη και

γλυκειά ήταν στ’ αλήθεια η ζωή μας.

Αυτήν τη νύχτα, μια νύχτα βαθιά σαν χίλια χρόνια, κάπου στον κόσμο, εικοσιπέντε άνθρωποι περιμένουν τα νέα μιας βέβαιης καταστροφής. Οι φόβοι όλων επιβεβαιώνονται. Ανάμεσα στο μέγεθος του πένθους και την πράξη αντίδρασης που μοιάζει ανέφικτη, αισθάνονται μετέωροι και ανήμποροι. Αυτήν τη νύχτα, έξι άνθρωποι μπορούν μόνο να κλάψουν.

Με αφηγηματικό σημείο εκκίνησης την είδηση της καταστροφικής ήττας στη Σαλαμίνα, κεντρικός άξονας της ιστορίας είναι ο θρήνος –αδιαπραγμάτευτος, διαρκής, επαναλαμβανόμενος– για όσους χάθηκαν, για το ευτυχισμένο παρελθόν που απωλέσθηκε.

Στην πρώτη του κάθοδο στο αργολικό θέατρο, αυτός ο νεαρός σκηνοθέτης από τη Θεσσαλονίκη αναμετριέται με την αισχύλεια τραγωδία. Γραμμένη το 472 π.Χ., αποτελεί το αρχαιότερο σωζόμενο πλήρες έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας και, ταυτόχρονα, την παλαιότερη μεταγραφή γεγονότων της Ιστορίας σε θέατρο. Ο Χρήστος Θεοδωρίδης εργάζεται πάνω στο αντιπολεμικό έργο των Περσών, συνεχίζοντας έτσι τη νοητή πορεία που έχει σχηματίσει τα τελευταία χρόνια με έργα πολιτικά φορτισμένα και ιδιαίτερα επίκαιρα (Σ’ εσάς που με ακούτε/Λούλα Αναγνωστάκη, Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου/Εντουάρ Λουί, Συνέδριο για το Ιράν/Ιβάν Βιριπάγεφ, κ.ά.).

Αποκλίνοντας από τη μυθική αφήγηση που κατά κανόνα κυριαρχεί στην τραγωδία, ο Αισχύλος, εδώ, συνθέτει το μοναδικό έργο του είδους «θέατρο-ντοκουμέντο» που απαντάται στο σώμα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.

Αυτόπτης μάρτυρας και στρατιώτης των Αθηναίων στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.), ο ίδιος δημιουργεί μια πρωτοφανή μορφή παραστατικού «ρεπορτάζ» πολέμου μόλις οχτώ χρόνια μετά. Η Ιστορία ανεβαίνει πρώτη φορά στη σκηνή.

Σε αυτό το καλλιτεχνικό εγχείρημα συναντάμε στο επίκεντρο τον άνθρωπο και την απώλεια. Τα ονόματα ανθρώπων, για τα οποία με τόση εμμονή ρωτάει ο Χορός τον αγγελιοφόρο, δεν είναι μόνο περσικά, αλλά είναι ονόματα ανθρώπων που χάθηκαν και χάνονται κάθε λεπτό στο σήμερα. Εικοσιπέντε ηθοποιοί, που παραμένουν διαρκώς επί σκηνής, συνθέτουν έναν Χορό-πρωταγωνιστή, που με μόνα εργαλεία τον λόγο, την κίνηση και τη μουσική, εκφράζει το συλλογικό τραύμα μιας μουδιασμένης κοινωνίας.

Μετάφραση Παναγιώτης Μουλλάς • Σκηνοθεσία Χρήστος Θεοδωρίδης • Δραματουργική επεξεργασία Ιζαμπέλλα Κωνσταντινίδου, Χρήστος Θεοδωρίδης • Κοστούμια Άγγελος Μέντης • Φωτισμοί Τάσος Παλαιορούτας • Μουσική The Boy • Χορογραφία – Κίνηση Ξένια Θεμελή • Παραγωγή Marossoulis Productions • Συμπαραγωγή Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

*

10 & 11 Ιουλίου

Σύντομα θα ανακοινωθούν περισσότερα.

17 & 18 Ιουλίου

Εθνικό Θέατρο

Δημήτρης Καραντζάς

Άλκηστις

του Ευριπίδη

Μια σύγχρονη παραβολή με έντονο πολιτικό πρόσημο. Ένα έργο διφυές. Μια διαρκής αιώρηση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, στο παιχνίδι και τον εφιάλτη, στη συντριπτική τραγωδία και την απροσδόκητη κωμικότητα. Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, την Άλκηστη του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.

Ο Άδμητος θα σωθεί από τον θάνατο μόνο εάν κάποιος άλλος δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Η Άλκηστις, η σύζυγός του, προσφέρει τον εαυτό της ως αντάλλαγμα. Η θυσία της εκτυλίσσεται δημόσια, μπροστά στα μάτια των πολιτών, ως μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία – μια πράξη που σήμερα διαβάζεται αναπόφευκτα ως γυναικοκτονία, νομιμοποιημένη από την κοινωνική και πολιτική τάξη.

Η Άλκηστις είναι το μοναδικό σωζόμενο έργο της αρχαίας τραγωδίας που φέρνει επί σκηνής όχι μόνο τον Θάνατο, αλλά και την Ανάσταση. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: τι σημαίνει επιστροφή στη ζωή όταν η θυσία έχει ήδη συντελεστεί; Τι σηματοδοτεί η εκκωφαντική σιωπή της Άλκηστης; Και ποιο είναι το τίμημα της σωτηρίας όταν βασίζεται στην αυτοθυσία του πιο αδύναμου;

Η Άλκηστις ενορχηστρώνεται από τον Δημήτρη Καραντζά ως σκηνικό πείραμα, όπου η μουσική, ο ήχος, η κίνηση και η ακροβασία του θεατρικού ύφους συνυπάρχουν οργανικά, δημιουργώντας έναν κόσμο ρευστό, οριακό και διαρκώς μεταβαλλόμενο. Με μια σπουδαία ομάδα ηθοποιών και συντελεστών, η παράσταση γίνεται ένα σκηνικό επιχείρημα που δεν αφηγείται απλώς τον μύθο, αλλά θέτει καίρια ερωτήματα για την εξουσία, το φύλο, τη θυσία και την ευθύνη της κοινωνίας απέναντι στον θάνατο της ομώνυμης –και όχι μόνο– ηρωίδας.

Απόδοση – Σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς • Σύμβουλος δραματουργίας Γκέλυ Καλαμπάκα • Σκηνικά Κωνσταντίνος Σκουρλέτης • Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη • Μουσική Παναγιώτης Μανουηλίδης • Κίνηση Τάσος Καραχάλιος • Φωτισμοί Ελίζα Αλεξανδροπούλου • Παίζουν (αλφαβητικά) Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης Φέρης, Δήμητρα Βλαγκοπούλου Υπηρέτρια, Γιώργος Ζυγούρης Ηρακλής, Ηρώ Μπέζου Άλκηστις, Γιάννης Νιάρρος Άδμητος, Κώστας Νικούλι Απόλλων, Αινείας Τσαμάτης Υπηρέτης, Θεοδώρα Τζήμου Θάνατος

Ο Χορός θα ανακοινωθεί σύντομα.

Το Εθνικό Θέατρο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

24 & 25 Ιουλίου

Νίκος Καραθάνος

Ειρήνη

Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη

Ποιος θα ζει το καλοκαίρι

Και ποιος αύριο;

Ούτε ο χρόνος δεν το ξέρει

Πόσο μάλλον το αστέρι

Το Επιδαύριο

Πέφτουνε ξανά τα Έθνη

Στα πατώματα

Τη γλυκειά πενιά μου άκου

Απ’ την άκρη αυτού του λάκκου

Με τα πτώματα

Πες μια ευχή για την Ειρήνη

Μις Υφήλιος

Γιατί ο κάθε πόλεμός μου

Είμ’ εγώ κι ο εαυτός μου

Ειν’ Εμφύλιος

H Ειρήνη είναι η γιορτή ενός αγροτικού κόσμου που χάθηκε, ένα κωμικό, ακατανίκητο επιχείρημα, ένα πανηγύρι του λαϊκού ανθρώπου με υλικό τους ίδιους τους καπνούς του πολέμου, ένας αναμμένος μπερντές μέσα στη φρίκη.

Ο Νίκος Καραθάνος, ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Άγγελος Τριανταφύλλου είναι οι βασικοί συνένοχοι μιας νέας παράστασης, μιας νέας διασκευής, μιας απάντησης στην τρέλα με την τρέλα.

Η πρωτότυπη κωμωδία του Αριστοφάνη διδάχθηκε για πρώτη φορά στα Μεγάλα Διονύσια του 421 π.Χ., όπου τιμήθηκε με το δεύτερο βραβείο. Γράφτηκε σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία, λίγο πριν από τη Νικίειο Ειρήνη, ως έκφραση της ελπίδας για κατάπαυση των εχθροπραξιών, η οποία και ανέτειλε χάρη στον θάνατο των φιλοπόλεμων στρατηγών, του Αθηναίου Κλέωνα και του Σπαρτιάτη Βρασίδα, στη μάχη της Αμφίπολης. Η κωμωδία αντανακλά την έντονη κοινωνική κόπωση από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και πραγματεύεται με λυρική ευφράδεια και τον γνώριμο αριστοφανικό σαρκασμό την παράλογη εμμονή στον πόλεμο και τις καταστροφικές συνέπειές του στην καθημερινή ζωή, την εργασία και την ευτυχία των ανθρώπων. Ο Αριστοφάνης αντιπαραβάλλει τη βία και το κέρδος των πολεμοκάπηλων με τη γονιμότητα, τον έρωτα και τη συλλογική ευημερία που φέρνει η ειρήνη. Παρά τη φαινομενικά ουτοπική λύση, η κωμωδία δεν είναι αφελής, καθώς αναγνωρίζει τις αντιστάσεις, τα συμφέροντα και την αδράνεια που εμποδίζουν την αποκατάσταση της ειρήνης.

Η Ειρήνη κατέχει κομβική θέση στο συνολικό έργο του Αριστοφάνη ως η άκρως συμφιλιωτική και πλέον αισιόδοξη από τις πολιτικές του κωμωδίες. Παρά τον ισχυρό δεσμό της με την εποχή που τη γέννησε, παραμένει διαχρονική γιατί φωτίζει έναν μηχανισμό που επαναλαμβάνεται μέχρι σήμερα: τους πολέμους που παρατείνονται εις βάρος των πολλών και προς όφελος λίγων. Η επιμονή του απλού ανθρώπου να διεκδικήσει την ειρήνη, ακόμα και ενάντια στη λογική της εξουσίας, καθιστά το έργο απόλυτα επίκαιρο σε έναν κόσμο όπως ο σύγχρονος, όπου οι εισβολές, η βία, οι απειλές, η ανασφάλεια και ο κυνισμός εξακολουθούν να παρουσιάζονται ως μια αναπόφευκτη πραγματικότητα.

Διασκευή – Πρωτότυπο κείμενο – Τραγούδια Φοίβος Δεληβοριάς • Σκηνοθεσία – Σύλληψη Νίκος Καραθάνος • Συνεργασία στη σκηνοθεσία Άγγελος Τριανταφύλλου • Συνεργάτις δραματουργός Έρι Κύργια • Σκηνικά Εύα Μανιδάκη • Κοστούμια Άγγελος Μέντης • Μουσική Φοίβος Δεληβοριάς, Άγγελος Τριανταφύλλου • Τραγούδια – Στίχοι Φοίβος Δεληβοριάς • Φωτισμοί Ελίζα Αλεξανδροπούλου • Κίνηση Αμαλία Μπένετ • Σύμβουλος επί του αρχαίου κειμένου Γιάννης Αστερής • Βοηθοί σκηνοθέτη Δημήτρης και Ορέστης Σταυρόπουλος • Παίζουν Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Θανάσης Αλευράς, Πάνος Παπαδόπουλος, Γιάννης Κότσιφας, Ιωάννα Μαυρέα, Βάσω Καβαλιεράτου, Φοίβος Δεληβοριάς, Νίκος Καραθάνος, Άγγελος Τριανταφύλλου, Γιλμάζ Χουσμέν, Άλκης Μπακογιάννης, Κωνσταντίνος Κοντογεωργόπουλος, Κωνσταντίνος Ζωγράφος, Βασίλης Παπαδόπουλος, Γιάννης Σαμψαλάκης, Σπύρος Μπόσγας, Αντώνης Χρήστου • Συμμετέχουν Ανδρέας Πολυζωγόπουλος σολίστ στην τρομπέτα και άλλοι μουσικοί • Παραγωγή Θεατρικές Παραγωγές Τεχνηχώρος • Συμπαραγωγή Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου

Εθνικό Θέατρο

Ελένη Ευθυμίου

Τρωάδες

του Ευριπίδη

Το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό και βαθιά αντιπολεμικό έργο του μεγάλου τραγωδού ζωντανεύει από ένα σύνολο είκοσι δύο ερμηνευτριών και ερμηνευτών –ανάμεσά τους μέλη της Ομάδας Εν Δυνάμει– κάθε ηλικίας, με και χωρίς αναπηρία, και με ζωντανή μουσική επί σκηνής. Στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει τις Τρωάδες του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, σε μια παράσταση για τη διαχρονική φρίκη του πολέμου και την απώλεια ως συλλογική μνήμη, μα – κυρίως– για το γυναικείο σώμα ως παγκόσμιο σύμβολο της ανθρώπινης τραγωδίας.

Στις Τρωάδες του Ευριπίδη, τα σώματα των γυναικών δεν βρίσκονταν πάντοτε υπό αιχμαλωσία. Αν και ανήκαν σε μια βαθιά πατριαρχική κοινωνία, ήταν –για τα μέτρα της εποχής– ελεύθερα: είχαν επιλογές, όνειρα και τη δυνατότητα μιας αξιοπρεπούς ζωής. Καθώς, όμως, πλησιάζει το τέλος μιας εποχής –μιας ζωής δοξασμένης και άλλοτε απλώς υποφερτής, της ίδιας της Ιστορίας τους– οι Τρωάδες μιλούν για τη φρίκη του πολέμου μέσα από το φίλτρο του (θηλυκού) σώματος, που διαισθάνεται πως θα αντικειμενοποιηθεί και θα απανθρωποποιηθεί.

Στο ανέβασμα της Ελένης Ευθυμίου, οι Τρωάδες δεν είναι μόνο τα όμορφα, υγιή κορμιά των προνομιούχων γυναικών της βασιλικής οικογένειας που αναμένουν την τελική διαλογή. Τα σώματά τους αναμειγνύονται με άλλα σώματα –ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα– που ούτε πριν τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους και που συνήθως δεν έχουν το προνόμιο της αφήγησης. Σώματα που το σύστημα αγνοεί επιδεικτικά, που η εξουσία επιλέγει με ποιον τρόπο θα διαχειριστεί ή θα αφανίσει. Σε αυτό, άλλωστε, ο πόλεμος είναι ‘δίκαιος’: εξισώνει πάντα το πολύ με το λίγο και με το καθόλου.

Κι αν όλα αυτά τα δέρματα, οι ψυχές, τα βλέμματα, οι μήτρες, οι μνήμες μπορούν να ιδωθούν συμβολικά ως οι (από πάντα) καταπιεσμένες αυτού του κόσμου, μπορούν αυτά τα υποκείμενα να ξανακερδίσουν το δικαίωμα της επιλογής; Πώς; Κραυγάζοντας το μίσος; Θρηνώντας ή γελώντας μέσα στο χάος και το αδιέξοδο; Υπάρχει άραγε τρόπος οι ηρωίδες να επαναοικειοποιηθούν τα σώματά τους;

Μετάφραση Γιάννης Τσαρούχης • Διασκευή – Σκηνοθεσία Ελένη Ευθυμίου • Σύμβουλος δραματουργίας Σοφία Ευτυχιάδου • Σκηνικά Ευαγγελία Κιρκινέ • Κοστούμια Άγγελος Μέντης • Μουσική Λευτέρης Βενιάδης • Φωτισμοί Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη • Σχεδιασμός ήχου Σοφία Καμαγιάννη • Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου • Παίζουν (αλφαβητικά) Γιώργος Καραμίχος Μενέλαος, Αργύρης Ξάφης Ταλθύβιος, Εύη Σαουλίδου Ανδρομάχη, Νάνσυ Σιδέρη Κασσάνδρα, Βασιλική Τρουφάκου Ελένη, Λυδία Φωτοπούλου Εκάβη • Χορός Μύριαμ Αρτζανίδου, Μαρία Δαχλύθρα, Eλένη Δημοπούλου, Νίκος Κυπαρίσσης, Ειρήνη Κουρούβανη, Λωξάνδρα Λούκας, Λυγερή Μητροπούλου, Θεανώ Παπαβασιλείου, Κατερίνα Παπανδρέου, Νίκη Πεταλά, Χρύσα Τουμανίδου • Στον ρόλο του μικρού Αστυάνακτα ο Μιχάλης Μήτσης

Το Εθνικό Θέατρο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Χορηγός παράστασης Alpha Bank

ΧΟΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

7 & 8 Αυγούστου

Alan Lucien Øyen

Αντιγόνη

Εμπνευσμένο από το έργο του Σοφοκλή

Δεν παρουσιάζουμε απλώς ξανά την Αντιγόνη.

Την απογυμνώνουμε στην ουσία της.

Όχι μόνο τα λόγια, αλλά και το βάρος τους.

Όχι μόνο τη σύγκρουση, αλλά και το κόστος της.

Alan Lucien Øyen

Μία νέα, ριζοσπαστική ερμηνεία της Αντιγόνης, μια παράσταση που ενώνει την ποίηση της κίνησης με την ποίηση του κειμένου και του προφορικού λόγου.

Δημιουργός της ο Άλαν Λουσιέν Όγεν, ένας από τους πιο ανήσυχους σύγχρονους χορογράφους, συγγραφείς και σκηνοθέτες της Νορβηγίας. Επί σκηνής, η καλλιτεχνική ομάδα παραστατικών τεχνών winter guests, που ο ίδιος ίδρυσε πριν από είκοσι χρόνια και αποτελείται από χορευτές, ηθοποιούς, συγγραφείς και σχεδιαστές. Μαζί τους, σημαντικοί συνεργάτες-χορευτές του Tanztheater Wuppertal της Pina Bausch, με τον Όγεν να είναι ο πρώτος χορογράφος που προσκλήθηκε να δημιουργήσει ένα νέο, ολοκληρωμένο έργο για την ομάδα μετά τον θάνατο της ιδρύτριάς της.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος ο Όγεν, «η δική μας Αντιγόνη δεν είναι απλώς μια σκηνική παρουσίαση του κειμένου του Σοφοκλή, αλλά μια τολμηρή επανερμηνεία της διαχρονικής τραγωδίας του, μέσα από τη σωματική ποίηση του Tanztheater, σε διάλογο με τον προφορικό λόγο και τον σύγχρονο χορό».

Περισσότερο από μια αναδιήγηση, είναι μια εκ νέου ανακάλυψη των ιδεών του έργου μέσα από την κίνηση, τον λόγο και τις καταστάσεις. Η παράσταση φωτίζει τη βαθιά ανθρώπινη έκφραση, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με τα άλυτα διλήμματα του έργου: το καθήκον, την αξιοπρέπεια, την ηθική και την πολυπλοκότητα της εξουσίας.

Σε μια εποχή όπου το λάθος χαρακτηρίζεται κακό και το σωστό απορρίπτεται ως ηθικολογία, πού βρίσκεται ο Θεός μέσα σε όλο αυτό το χάος; Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η ταπεινότητα διακυβεύονται σε έναν αγώνα για τον σεβασμό των ανθρώπινων νόμων.

Μέσα από ουρλιαχτά ανέμων και κραυγές πουλιών, μέσα από απελπισμένο πένθος και βίαιη τυραννία, οι σκηνές του έργου εκσφενδονίζουν τη σημασία τους πίσω στα σύγχρονα διλήμματά μας. Απαιτητική και καθηλωτική, πολιτική χωρίς διδακτισμό και λυρική χωρίς στολίδια, η Αντιγόνη θέτει το επιτακτικό ερώτημα: τί σημαίνει να ενεργείς όταν ο νόμος και η δικαιοσύνη δεν συμβαδίζουν;

Σκηνοθεσία – Χορογραφία Alan Lucien Øyen • Καλλιτεχνικοί συνεργάτες Andrew Wale, Daniel Proietto • Ερμηνεύουν Enoch Grubb, Douglas Letheren, Pascal Marty, Antonin Monié, Nazareth Panadero, Héléna Pikon, Julie Shanahan, Fernando Suels Mendoza, Meng-Ke Wu • Σκηνικά Åsmund Færavaag • Κοστούμια Stine Sjøgren • Φωτισμοί Martin Flack • Ήχος Gunnar Innvær, Mathias Grønsdal • Βίντεο Mathias Grønsdal • Φωτογραφίες Mats Bäcker • Τεχνική διεύθυνση Chris Sanders • Διεύθυνση σκηνής Daniel Hones • Γκαρνταρόμπα Anna Lena Dresia • Παραγωγή winter guests • Συμπαραγωγή Fondazione Teatro di Roma, The Norwegian Opera and Ballet, Centro Servizi Culturali Santa Chiara • Εκτέλεση παραγωγής Essar Gabriel • Υπεύθυνοι παραγωγής Ornella Salloum, Syv mil / Tora De Zwart Rørholt, Ingrid Saltvik Faanes (για την ομάδα winter guests) • Με την υποστήριξη Arts Council Norway City of Bergen • Ευγενική παραχώρηση χώρου προβών Pina Bausch Zentrum

ΘΕΑΤΡΟ

21 & 22 Αυγούστου

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Αστέριος Πελτέκης

Λυσιστράτη

του Αριστοφάνη

Η Λυσιστράτη δεν αποτελεί απλώς μια κωμωδία για τον πόλεμο και τον έρωτα. Επιμένει να είναι ένα βαθύτατα πολιτικό, ανθρωποκεντρικό έργο που εστιάζει στη στιγμή κατά την οποία μια κοινωνία, εξαντλημένη από τη φθορά, αναζητά επειγόντως έναν νέο τρόπο οργάνωσης.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της κωμωδίας του Αριστοφάνη, που με όχημα το γέλιο, μας απευθύνεται με γνήσια λυρική «κωμική» σοβαρότητα για την εντροπία στην οποία συχνά εκπίπτει μια κοινωνία.

Η εντροπία –ως φυσικός αλλά και φιλοσοφικός όρος– δηλώνει τη σταδιακή αποσύνθεση της τάξης, τη διάχυση της ενέργειας, την αδυναμία ενός συστήματος να «αυτορρυθμιστεί».

Στη Λυσιστράτη, η πόλη-κράτος βρίσκεται σε παρατεταμένη φθορά: ο πόλεμος έχει καταστεί αυτοσκοπός, η πολιτική έχει αποκοπεί από την ανθρώπινη εμπειρία και το σώμα έχει εξοριστεί από τον δημόσιο λόγο.

Η αρχετυπική μορφή/ηρωίδα δεν προτείνει μια μεταρρύθμιση, ούτε εισηγείται έναν νέο θεσμό. Η Λυσιστράτη εισάγει κάτι ριζικά διαφορετικό: την επανεμφάνιση του σώματος, της επιθυμίας, της φροντίδας και της συλλογικής ευθύνης ως πολιτικής πράξης. Η αποχή από τον έρωτα δεν λειτουργεί «τιμωρητικά» αλλά ως πράξη «αναστολής της εντροπίας». Ένα προσωρινό «πάγωμα» του συστήματος, ώστε να καταστεί δυνατή η επανεκκίνησή του.

Στον πυρήνα της σκηνοθετικής προσέγγισης του Αστέριου Πελτέκη βρίσκεται ακριβώς αυτή η χειρονομία, η οποία δεν επιτυγχάνεται μέσα από τη βία ή την επιβολή, αλλά μέσα από τη συνειδητή άρνηση συμμετοχής σε έναν φαύλο κύκλο. Οι γυναίκες δεν καταλαμβάνουν απλώς την Ακρόπολη, «καταλαμβάνουν» τον χρόνο, τη ροή των πραγμάτων, την ίδια τη λογική της αναπόφευκτης καταστροφής. Η κωμωδία, εδώ, δεν λειτουργεί ως εκτόνωση, αλλά ως μηχανισμός αποκάλυψης.

Ο Αριστοφάνης μας υπενθυμίζει ότι κάθε κοινωνία που χάνει την επαφή με το «σώμα» και τη χαρά οδηγείται αναπόφευκτα στη βία, και ότι η ανασύνταξη δεν ξεκινά από «επάνω», από την εξουσία, αλλά από το συλλογικό ένστικτο επιβίωσης – από τη στιγμή που κάποιος άνθρωπος τολμά να πει: «ως εδώ».

Στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, εκεί όπου η κοινότητα συναντιέται εδώ και αιώνες για να αναμετρηθεί με τα όριά της, η δική μας Λυσιστράτηφιλοδοξεί να επιστρέψει όχι ως μνημείο της αρχαίας δραματουργίας και ανάμνηση μιας έκφρασης του αρχαίου κόσμου, αλλά ως ζωντανό πολιτικό γεγονός. Μια υπενθύμιση ότι, ακόμη και μέσα στη μεγαλύτερη φθορά, η επανεκκίνηση είναι δυνατή – αρκεί να τολμήσουμε να φανταστούμε αλλιώς την ύπαρξη και, κυρίως, τη συνύπαρξή μας. Σαν σε όνειρο.

Μετάφραση Κωνσταντίνος Μπούρας • Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία Αστέριος Πελτέκης • Παίζουν Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Κρατερός Κατσούλης, Παναγιώτης Πετράκης, Νίκος Γεωργάκης, κ.ά.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

ΘΕΑΤΡΟ

28 & 29 Αυγούστου

Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου

Θωμάς Μοσχόπουλος

Ίων

του Ευριπίδη

Πρόκειται για ένα από τα πιο αινιγματικά έργα του αρχαίου δράματος. Ο Ίων δεν είναι μια «καθαρή» τραγωδία: κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ τραγικού και κωμικού, μύθου και ρεαλισμού, μυστικισμού και σκεπτικισμού, θέτοντας στο επίκεντρο το ζήτημα της ταυτότητας και του ανήκειν. Είναι ένα έργο που δείχνει να συνομιλεί άμεσα με τη σύγχρονη εμπειρία, σε μια εποχή όπου όλα τίθενται διαρκώς υπό αμφισβήτηση και επαναδιαπραγμάτευση.

Η δράση εκτυλίσσεται στο ιερό μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς, έναν χώρο που συνιστά κατώφλι ανάμεσα στο αισθητό και το αόρατο, ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό. Εκεί μεγαλώνει ο νεαρός Ίων, χωρίς όνομα και επίγνωση της καταγωγής του. Πασχίζει να συγκροτήσει μέσα από σπαράγματα μια ταυτότητα, την ίδια στιγμή που οι θεατές γνωρίζουν ήδη την αλήθεια. Μέσα από αντιφάσεις, διαθλάσεις και παρερμηνείες, το θολό, σχεδόν αόρατο παρελθόν αποκρυσταλλώνεται σε ατόφιο, χειροπιαστό παρόν και μια προσδοκία νοήματος αναδύεται μέσα από το κενό.

Η παράσταση, μια παραγωγή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου, επιχειρεί να αναδείξει το παιγνιώδες και αμφίσημο πνεύμα του έργου, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν πολυπρισματικό χώρο αναστοχασμού όπου τα είδωλα της αλήθειας και του ψεύδους αλληλεπικαλύπτονται, αποκαλύπτουν και αποκρύπτουν, με το ερώτημα της ταυτότητας να παραμένει ανοιχτό, ρευστό και αγωνιώδες.

Σκηνοθεσία – Μετάφραση – Δραματουργική επεξεργασία Θωμάς Μοσχόπουλος

Η διανομή και οι συντελεστές βρίσκονται σε εξέλιξη.

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Μεγάλος χορηγός ΔΕΗ

Χρυσός χορηγός more.com

Η αποκατάσταση της καθημερινότητας γίνεται πιο εύκολη αν ακολουθηθούν μερικές απλές συμβουλές, όπως η προσαρμογή του ωραρίου ύπνου τις τελευταίες ημέρες πριν το σχολείο ή η επανάληψη βασικών γνώσεων από την προηγούμενη χρονιά. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, παράγοντες όπως η ώρα που ξυπνούν και κοιμούνται τα παιδιά, η εκπαιδευτική μάθηση ή η διατροφή συχνά γίνονται πιο ακανόνιστοι.

Σταδιακή επιστροφή στη σχολική ρουτίνα

Η παιδοψυχολόγος Σίλβια Άλαβα συνιστά πάντα να ξεκινά η ρύθμιση της καθημερινότητας λίγες μέρες πριν το σχολείο. «Είναι θετικό να επανέρχεται σταδιακά το σχολικό ωράριο και οι ευθύνες κατά την εβδομάδα που προηγείται, γιατί η ρουτίνα βοηθά ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά και τους προσφέρει ασφάλεια», εξηγεί. Επιπλέον, προτείνει να παρουσιαστεί η επιστροφή στο σχολείο ως κάτι «θετικό» και να αποφεύγονται φράσεις που τη συνδέουν με κάτι βαρετό. Τους καλοκαιρινούς μήνες τα παιδιά νιώθουν μεγαλύτερη αίσθηση ελευθερίας στον χρόνο, σημειώνει η Άλαβα, γι’ αυτό είναι σημαντικό να επανέλθει σταδιακά η τάξη.

Εκπαιδευτική προετοιμασία πριν το σχολείο

Ένα ακόμα θέμα που απασχολεί πολλές οικογένειες είναι ο φόβος ότι τα παιδιά έχασαν σημαντικό μέρος των γνώσεων μετά από τρεις μήνες διακοπών. Η διευθύντρια έρευνας του Ιδρύματος Bofill, Mònica Nadal, αναφέρει πως «μελέτες δείχνουν ότι η λεγόμενη ‘καλοκαιρινή αποσύνδεση’ μειώνεται σημαντικά όταν τα παιδιά συμμετέχουν τουλάχιστον για τρεις εβδομάδες σε δραστηριότητες με εκπαιδευτική αξία».

Για να αντιστραφεί αυτή η εκπαιδευτική απομάκρυνση, τόσο η Nadal όσο και η Άλαβα συστήνουν να γίνεται μια γενική επανάληψη των γνώσεων της περασμένης χρονιάς μαζί με τα παιδιά. Θεωρούν επίσης χρήσιμο αυτή η διαδικασία να ενσωματωθεί στο πρόγραμμα των σχολείων. «Έτσι θα εξισορροπηθούν οι πιθανές διαφορές που δημιουργήθηκαν κατά τις διακοπές και θα αποφευχθεί η διεύρυνση του χάσματος κάθε χρόνο», επισημαίνει η Nadal.

Ο Βίκτορ Ρόσεν Μαρτίν, δάσκαλος σε νηπιαγωγείο στη Βαλένθια, αναφέρει ότι στέλνει στους γονείς λίστα με προτεινόμενες εκπαιδευτικές δραστηριότητες για το καλοκαίρι. Οι δραστηριότητες είναι διασκεδαστικές και προαιρετικές. «Προσπαθούμε να είναι όσο το δυνατόν πιο εξατομικευμένες ανάλογα με τις ανάγκες κάθε μαθητή. Για παράδειγμα, αν κάποιο παιδί έχει κινητικές δυσκολίες, προτείνουμε ορειβασία ή ποδηλασία. Αν υπάρχει έλλειμμα προσοχής, τους παροτρύνουμε να διαβάζουν βιβλία», εξηγεί ο Μαρτίν, προσθέτοντας ότι «οι βελτιώσεις είναι σημαντικές όταν οι οικογένειες μπορούν και ακολουθούν τις οδηγίες».

Ομαλή προσαρμογή για τα πρωτάκια

Όταν υποδέχονται τριών ετών παιδιά για πρώτη φορά στο σχολείο, αφιερώνουν τις δύο πρώτες εβδομάδες σε σταδιακή προσαρμογή: μειώνουν το ωράριο και επιτρέπουν στους γονείς να συνοδεύουν τα παιδιά κυρίως τις πρώτες ημέρες ώστε το σοκ της αλλαγής να είναι μικρότερο, εξηγεί ο Μαρτίν.

Απέναντι σε πιθανές αντιστάσεις για την επιστροφή στο σχολείο, η παιδοψυχολόγος συστήνει στους γονείς να «επικυρώνουν τα συναισθήματα» των παιδιών κατανοώντας πώς νιώθουν και προσφέροντάς τους στρατηγικές ώστε να καταλάβουν και να αποδεχτούν την αλλαγή. «Το κλειδί είναι μια θετική προσέγγιση —να τονίζουμε τα καλά της επιστροφής στο σχολείο αλλά παράλληλα να κατανοούμε πως αν κλάψουν είναι απολύτως φυσιολογικό», καταλήγει.

Πηγή: EL PAÍS

Φέτος, το Φεστιβάλ Δράμας θα προβάλλει συνολικά 151 ταινίες μικρού μήκους σε όλα τα διαγωνιστικά του τμήματα. Από αυτές, 35 ταινίες θα διαγωνιστούν στο επίσημο ελληνικό πρόγραμμα και 24 στο ελληνικό σπουδαστικό -οι περισσότερες σε παγκόσμια πρεμιέρα. Συνολικά υποβλήθηκαν 3714 ταινίες απ’ όλον τον κόσμο.

Η οπτική ταυτότητα του φετινού Φεστιβάλ της Δράμας αντλεί τη δύναμή της από τη γεωμετρία. Στο κέντρο της, βρίσκεται ένα μάτι – το βλέμμα κυριολεκτικά ως μέσο θέασης, αλλά και μεταφορικά ως το φίλτρο μέσα από το οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και τις ιστορίες του κινηματογράφου. Λειτουργεί ως ένα κάλεσμα προς τον θεατή, τον οδηγεί να στρέψει το βλέμμα στο σινεμά, να παρατηρήσει, να νιώσει και να εμπλακεί. Οι γεωμετρικές φόρμες, απλές και με έντονα χρώματα, συνθέτουν ένα ευέλικτο οπτικό σύστημα, το οποίο έχει την ιδιότητα της αναδιάταξης και της ανασύνθεσης. Τα σχεδιαστικά στοιχεία μετατοπίζονται και αλλάζουν θέση. Όπως οι ταινίες, οι ήρωες τους και οι ιστορίες τους.

Τη φετινή οπτική ταυτότητα του Φεστιβάλ, υπογράφει για ακόμη μια φορά ο designer Κωνσταντίνος Παυλίδης, με έδρα τη Δράμα. Το σποτ μας είναι μια παραγωγή της Normal Toast, σε σκηνοθεσία του Άγγελου Γουρζή και πρωτότυπη μουσική από τον Γρηγόρη Ελευθερίου.

Θυμίζουμε πως από το 2023 ,οι ταινίες που αποσπούν τις κορυφαίες διακρίσεις στο Εθνικό, αλλά και το Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ κάθε Σεπτέμβριο, εξασφαλίζουν αυτόματα το πολυπόθητο «εισιτήριο» για τη συμμετοχή στη διαδικασία των Όσκαρ®. Η σύνδεση με τα Βραβεία της Ακαδημίας® έδωσε στο DISFF την επιπλέον ώθηση που χρειάζεται για να επιτελέσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον ρόλο του.

Καλωσορίζοντας το κοινό της εκδήλωσης,δημοσιογράφους και επαγγελματίες του οπτικοακουστικού χώρου, ο Γιώργος Αγγελόπουλος ανέφερε:

«Οι αλλαγές είναι, πολλές φορές, τρομακτικές. Μας κρατάνε σε επιφυλακή, εγρήγορση κι ανησυχία αλλά μπορούν να προκαλέσουν κι ενθουσιασμό, ελπίδα ή κι ανυπομονησία. Ο κινηματογράφος από τη γέννηση του είχε πάντα μια οργανική σχέση με την αλλαγή. Σαν το ίδιο το μέσο, το οποίο βασίζεται στην εναλλαγή εικόνων, να είναι προορισμένο συνεχώς να αλλάζει και να εξελίσσεται. Από το ασπρόμαυρο στο έγχρωμο, από το βωβό στον ήχο, από την σκοτεινή αίθουσα σε κινητά τηλέφωνα, οι ταινίες παραμένουν κομμάτι της ζωής μας όχι μόνο παρά τις αλλαγές, αλλά ίσως και λόγω αυτών.

Αντίστοιχα κι ένα Φεστιβάλ Κινηματογράφου οφείλει να αλλάζει, να δοκιμάζεται, να αμφισβητεί και να διερευνά τρόπους να εξελίσσεται και πάντα να παραμένει επίκαιρο. Η αλλαγή της καλλιτεχνικής διεύθυνσης σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο για το φεστιβάλ. Είναι μεγάλη πρόκληση ο εκσυγχρονισμός ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ, όπως μεγάλη πρόκληση είναι και να βρεθεί ο δρόμος να πάει ακόμη ένα βήμα παραπέρα, ακόμη ένα σκαλί παραπάνω».

Αναφερόμενος στη φετινή, 48η του διοργάνωση, ο Γιώργος Αγγελόπουλος είπε πως «το Φεστιβάλ Δράμας αλλάζει. Αλλά παραμένει σταθερό στον πυρήνα του: την ανάδειξη της δημιουργικότητας, της ελευθερίας, της πολυφωνίας και της φλόγας της μικρού μήκους ταινίας. Μιας φλόγας που, παρά τις εναλλαγές προσώπων και συνθηκών, δεν έσβησε ποτέ. Την κρατούν ζωντανή οι νέοι κινηματογραφιστές με το ταλέντο τους, το πάθος τους και τη δίψα για δημιουργία.

Η φετινή διοργάνωση είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Ευχαριστώ θερμά όσους στήριξαν, καθοδήγησαν, δούλεψαν και πίστεψαν. Ήταν μια δύσκολη χρονιά, αλλά και πότε δεν είναι στον ελληνικό κινηματογράφο; Ίσως τα αποτελέσματα της προσπάθειάς μας φανούν γρήγορα, ίσως χρειαστεί χρόνος. Το σίγουρο είναι ότι η θαλπωρή των ταινιών, τα χαμόγελα, η συγκίνηση, οι κουβέντες μετά τις προβολές θα είναι εκεί για να μας θυμίζουν γιατί αγαπάμε το Φεστιβάλ αυτό.
Λένε ότι το μοναδικό πράγμα που γνωρίζουμε για το μέλλον, είναι ότι θα είναι διαφορετικό. Εύχομαι λοιπόν ένα πάντα διαφορετικό φεστιβάλ Δράμας».

Τον χαιρετισμό του απέστειλε ο Δήμαρχος Δράμας και Πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Γιώργος Παπαδόπουλος:

«Με ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνεια, σας καλωσορίζουμε στην καρδιά ενός θεσμού που εδώ και 48 χρόνια αναδεικνύει τη δύναμη της μικρού μήκους κινηματογραφικής δημιουργίας. Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, που πραγματοποιείται από τις 8 έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2025, αποτελεί έναν φωτεινό φάρο πολιτισμού για την πόλη μας, την Ελλάδα και την παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα. Καλωσορίζουμε με ανοιχτή καρδιά, σε αυτή τη μεγάλη γιορτή, όλους τους σκηνοθέτες, καλλιτέχνες και φίλους του σινεμάπου θα βρεθούν φέτος κοντά μας.

Σας προσκαλούμε να ζήσετε μαζί μας τη μαγεία του σινεμά. Να γίνουμε κοινωνοί σε αυτήν την «αντανάκλαση της ζωής». Να συγκινηθούμε, να προβληματιστούμε, να εμπνευστούμε. Στη Δράμα, όπου η μικρού μήκους ταινία βρίσκει τον μεγάλο της χώρο. Και αν, κατά τον John Huston, το Χόλυγουντ ήταν πάντα ένα κλουβί, που αιχμαλωτίζει τα όνειρα, εμείς λέμε σε όλους τους νέους δημιουργούς: Η Δράμα είναι το παράθυρο που δίνει αέρα στα φτερά σας, για να πετάξουν τα όνειρά σας μακριά – σε όλο τον κόσμο. Ευχαριστούμε δημιουργούς και κοινό που είστε μαζί μας».

Ο Βασίλης Τερζόπουλος, οικοδεσπότης της βραδιάς, ανέγνωσε και τον χαιρετισμό του Αντιπροέδρου του Φεστιβάλ Δράμας Πέτρου Παρασκευαΐδη:

«Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή να σας προσκαλούμε στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Ένα Φεστιβάλ που, εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, αποτελεί ένα ζωντανό εργαστήρι ονείρων και αφηγήσεων, μια πύλη σε κόσμους φαντασίας και προβληματισμού. Ο κινηματογράφος, και ειδικά η ταινία μικρού μήκους, αποτελεί μια συμπυκνωμένη αφήγηση συναισθημάτων, εμπειριών και ονείρων. Κάθε δημιουργία που θα δείτε στις οθόνες μας είναι ένα μικρό σύμπαν που μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα και να χαράξει ανεξίτηλες στιγμές στη μνήμη των θεατών. Είμαστε περήφανοι που φέτος, για άλλη μια φορά, η Δράμα θα αποτελέσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των καλλιτεχνών από κάθε γωνιά του πλανήτη, οι οποίοι επιλέγουν το Φεστιβάλ για να αναδείξουν το έργο τους.

Το Φεστιβάλ μας, με τη μακρά ιστορία του, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς στον χώρο του κινηματογράφου, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Η ανοδική του πορεία δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, αφοσίωσης, αλλά και μιας σταθερής δέσμευσης στην ανοιχτότητα και τις διαφανείς διαδικασίες που χαρακτηρίζουν κάθε πτυχή της λειτουργίας μας. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η τέχνη ανθίζει σε ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης και ίσων ευκαιριών, και αυτό ακριβώς επιδιώκουμε να προσφέρουμε σε όλους τους συμμετέχοντες και το κοινό μας.

Φέτος, με ιδιαίτερη χαρά και προσμονή, υποδεχόμαστε τον νέο Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ, τον κύριο Γιώργο Αγγελόπουλο, ο οποίος με την εμπειρία και το όραμά του θα συμβάλλει καθοριστικά στην περαιτέρω ανάπτυξη και εξέλιξη του Φεστιβάλ. Μαζί του, και με ολόκληρη την καλλιτεχνική ομάδα μας, φιλοδοξούμε να παραμείνουμε κορυφαίος προορισμός για τους ανερχόμενους σκηνοθέτες, προσφέροντάς τους μια ευκαιρία για την ανάδειξη του ταλέντου τους, διεθνώς, όπως άλλωστε αποδεικνύουν και οι προηγούμενες επιτυχίες μας με υποψηφιότητες για Όσκαρ και EFA. Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας δεν είναι απλά ένα πολιτιστικό γεγονός. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχώς εξελίσσεται, εμπνέει και δημιουργεί αναμνήσεις που θα συνοδεύουν τους θεατές για πάντα.

Το 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ανοίγει την αυλαία του τη Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2025 στην αγαπημένη μας Δράμα, και σας καλεί, όλες και όλους, σε ένα μοναδικό «κινηματογραφικό ταξίδι» που θα σας μείνει αξέχαστο».

H ΝΕΑ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ PROGRAMMERS ΤΟΥ DISFF:
Νέοι και παλιοί γνώριμοι απαρτίζουν τη νέα ομάδα προγραμματιστών του Φεστιβάλ Δράμας:
*Βασίλης Τερζόπουλος, επικεφαλής Διεθνούς Διαγωνιστικού προγράμματος
*Παναγιώτης Ιωσηφέλης, επικεφαλής Εθνικού Σπουδαστικού Διαγωνιστικού προγράμματος
*Κωστής Χαραμουντάνης, επικεφαλής Διεθνούς Σπουδαστικού Διαγωνιστικούπρογράμματος
*Σπύρος Σιάκας, επικεφαλής Διεθνούς Διαγωνιστικού προγράμματος Animation
*Μάγια Σφακιανάκη, επικεφαλής Διεθνούς Διαγωνιστικού προγράμματος Short & Green
*Αντιγόνη Παπαντώνη, επικεφαλής Short Film Hub
*Βαρβάρα Δούκα, επικεφαλής Pitching Lab
και
*Γιώργος Αγγελόπουλος, επικεφαλής Εθνικού Διαγωνιστικού προγράμματος και Kiddo

Εθνικό Διαγωνιστικό: Εκεί που χτυπά η καρδιά του Φεστιβάλ Δράμας

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος, αναφερόμενος στη φετινή σοδειά ελληνικών ταινιών που επιλέχθηκαν για το Εθνικό Διαγωνιστικό, επεσήμανε τα εξής:

«Αν το Φεστιβάλ Δράμας είχε καρδιά, αυτή θα χτυπούσε σίγουρα από το Εθνικό Διαγωνιστικό. Είναι το τμήμα στο οποίο πρωτογνωρίσαμε αγαπημένους πλέον Έλληνες δημιουργούς. Το τμήμα στο οποίο θα ανατρέχουμε για να σχηματίσουμε μια καλή εικόνα για το τι συνέβαινε στη χώρα αλλά και στον κόσμο τη χρονική στιγμή της δημιουργίας μιας ταινίας. Τι μας απασχολούσε, τι μας φόβιζε, τι μας κινούσε την περιέργεια ή και τι δεν ήμασταν ακόμη έτοιμοι να κατανοήσουμε.

Η φετινή χρονιά καταγράφει και πάλι τα σημάδια της εποχής στην οποία ζούμε. Ταινίες με τάσεις φυγής, ταξίδια του μυαλού και της φαντασίας, κόσμοι πλασμένοι διαφορετικά από τον δικό μας και χαρακτήρες ανοίκειοι δίνουν ένα στίγμα για την πραγματικότητα και την αγωνία των δημιουργών να δραπετεύσουν από αυτήν ή να την φανταστούν με τους δικούς τους κανόνες. Έναςκαθρέφτης της κοινωνίας μας όπου οι προσδοκίες από τον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο δημιουργούν αναπόφευκτες απογοητεύσεις.

Οι παιδικοί χαρακτήρες γνωρίζουν άνθιση και το σχεδόν ανύπαρκτο για την Ελλάδα είδος της νεανικής ταινίας εμφανίζεται δυναμικά. Με τη διαφορετικότητα να βρίσκεται στο προσκήνιο τα προηγούμενα χρόνια, οι δημιουργοί πλέον βρίσκουν τρόπους να επανεφεύρουν queerθεματικές με πρωταγωνιστές υπερφυσικά και μυθολογικά όντα.

Οι δημιουργοί που συνειδητά τοποθετούν την ιστορία τους στηνσύγχρονηΕλλάδα, έχουν την πρόθεση κυρίως να καυτηριάσουν και να καταδείξουν τα κακώς κείμενα του τόπου, τη διαφθορά, τη μισαλλοδοξία, την υποταγή στο κεφάλαιο και την καταπάτηση των αξιών. Σε συνδυασμό με την επίσης δημοφιλή θεματική της «μνήμης» και της προστασίας ή αναδιατύπωσής της αλλά και το μοτίβο του πένθους που ανά καιρούς επανέρχεται, δημιουργείται μια εντύπωση ότι οι καλές μέρες βρίσκονται πίσω μας.

Κι όμως. Τις περισσότερες φορές οι χαρακτήρες των ταινιών δεν επιλέγουν την παραίτηση. Ακόμη κι όταν όλα είναι εναντίον τους, κατευθύνονται προς το φως, επιμένουν, προσπαθούν και διεκδικούν. Όπως και οι ίδιοι οι δημιουργοί των ταινιών αυτών. Ας ελπίσουμε ότι θα αποτελέσουν έμπνευση για να κάνουμε όλοι το ίδιο».

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΣΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 48ου DISFF

ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ – 2025 DISFF48
Οι Κύκλοι της Ρο, Μυρτώ Αποστολίδου
Γοργόνες , Λήδα Βαρτζιώτη, Δημήτρης Τσακαλέας
3 cm of Complexity, Άννα Βάσοφ
100 χρόνια μπροστά, Μιχαήλ Γιγιντής
ΜΙΤΣΗ, Γεύη Δημητρακοπούλου
Ρίζες, Κωνσταντίνος Δοξιάδης
Noi, Νεριτάν Ζιντζιρία
Fouetté, Δημήτρης Ζούρας
Αυτός που Κάποτε Υπήρχε, Κωστής Θεοδοσόπουλος
Παντάξενος , Ευτυχία Ιωσηφίδου
Ο άρρωστος 1789, Ειρήνη Καραγκιοζίδου
Κρύο;, Ανδρέας Κοντόπουλος
Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος Χρόνος, Γιάννης Καρπούζης
Να φοβάσαι τ’ άστρα του Νοτιά, Χρήστος Καρτέρης
Hopepunk, ΒασιλικήΛαζαρίδου (they/them)
Performer, Γιάννης Μπερέτσος
Οι λύκοι επιστρέφουν, Στέλιος Μωραϊτίδης
Requiem in Salt, Σύλβια Νικολαΐδη, Νικόλας Ιορδάνου
Χίλιες Λεύγες κάτω από τη Θάλασσα, Νατάσσα Ξύδη
ΠΛΑΝΗΤΕΣ, Φίλη Ολσέφσκι
Η μέρα που γίναμε ήρωες, Σελήνη Παπαγεωργίου
Κάνε αυτό που πρέπει, Μάνος Παπαδάκης
Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει, Δημήτρης Παπαθανάσης
Pirateland, Σταύρος Πετρόπουλος
ΛΟΥΔΙΑΣ, Άκης Πολύζος
ΔΩΣΕ ΜΟΥ 5 ΛΕΠΤΑ, Μαρθίλια Σβάρνα
Carcass, Μάκης Σέμπος
ΝΙΚΗ (or the impossible hope of trying), ΣάββαςΣταύρου
Μικρό Σώμα, Γιάννης Συμβώνης
AΒΑΝΤΑΖ, Χρήστος Τάτσης
Last Tropics, Θανάσης Τρουμπούκης
Μικρές Ζωές, Δημήτρης Τσαλαπάτης
Το τίποτα και τα πάντα, Λία Τσάλτα
Φούιτ, Αλέξανδρος Χαντζής
Τα Κρυμμένα Από Την Ίδρυση Του Κόσμου, Kevin Walker, Irene Zahariadis

Στο Εθνικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα συμμετέχουν 31 ταινίες μυθοπλασίας και 4 ντοκιμαντερ (Οι Κύκλοι της Ρο, 3 cm of Complexity, Να φοβάσαι τ’ άστρα του Νοτιά και Requiem in Salt).

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ -2025 DISFF48
Noi, Νεριτάν Ζιντζιρία
Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος Χρόνος, Γιάννης Καρπούζης
400 Κασέτες, Θέλγια Πετράκη
Pirateland, Σταύρος Πετρόπουλος

ΕΘΝΙΚΟ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ – 2025 DISFF48
Ο Κύκλος Ζωής των Τζιτζικιών, Ines Perot
Πρελούδιο για μια Σουπερνόβα, Αρτεμίου Χρίστος
Στο παζάρι, Κώστας Φούντας Αλουπογιάννης
Fragments of Life from the Place I Call Home, Ανδρέας Λαζίδης
Βόλτα, Σωκράτης Μουσμουλίδης
Υπνος, Cos Mandis, Jay McNeil
Κοσμικό Αυγό, Νεφέλη Ψύκου, Χριστόφορος Αλαμάνης
Λευρεσθής, Ιωάννα Ρουμελιώτη
Transwalking, Ευθυμία Κωτούλα
Το νησί της Αφροδίτης, Ρωξάνη Βαρελά
Or How to Disappear, ΓιώργοςΑγγελόπουλος
Ο Πατέρας Μου, Χριστίνα Σφακιανάκη
Ήταν Πολύ Καλή Στο Να Φεύγει, Βασίλης Παντελίδης
Μεταμόρφωση, Θάνος Καρανίκας, Δήμητρα Κοσμά
Ραφαέλα, Ηλίας Μαρούτσης
Νέο Μεξικό, Αντώνης Γκούμας
Το κίνητρο, Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης
Όταν άφησες την άνοιξη, Δήμητρα Παπαευθυμίου
Χαμένες Γαρδένιες, Γαλάτεια Λαγουτάρη
Αγριοκέρασο, Παναγιώτης Ζιώγας
Ο Πράσινος Κήπος, Ελένη Τσέκερη
Το ήσυχο βάρος των πραγμάτων, Δήμητρα Πετμεζά
όnλy connέcτ, Betty Κostadinova
Σμύριδα, μάρμαρο και αμπέλι, Ορέστης Ρούσκας

Όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Ιωσηφέλης, σεναριογράφος και καθηγητής σεναρίου (Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης):

«Τέταρτη χρονιά, φέτος, του νέου Εθνικού Σπουδαστικού Προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.Είναι ακόμα νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα για το νέο πρόγραμμα, βρισκόμαστε ακόμα, προφανώς, στην αρχή. Η αρχή, από την άλλη, σ΄ αυτό το πρόγραμμα αποτελεί τη φυσική μας κατάσταση, τη φύση και τη θέση μας : ο ενθουσιασμός, τα λάθη, οι συνήθως μηδενικοί προϋπολογισμοί, η εκταμίευση τεράστιας προσπάθειας (απολύτως αμισθί), η ελπίδα και η διάψευσή της, η παραίτηση και το ξαναξεκίνημα, η ανωριμότητα και το ταλέντο, να θέλουμε να τα πούμε όλα και να λέμε τα μισά ή και τίποτα, να θέλουμε να εξομολογηθούμε μια πολύ μικρή προσωπική ιστορία και να καταλήγουμε να αγγίζουμε τις ψυχές των θεατών σε πολύ μεγάλα φεστιβάλ σ΄ όλο τον κόσμο -όλα είναι, για μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στο πρόγραμμα.

Και φέτος περισσότερες αιτήσεις από την προηγούμενη χρονιά (έφτασαν αισίως τις διακόσιες), τροποποιήσεις στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα κινηματογραφικών τμημάτων ώστε οι παρουσιάσεις των σπουδαστικών τους ταινιών να μην αντιβαίνουν στο κανόνα του φεστιβάλ για Ελληνική πρεμιέρα της ταινίας, επιδοτήσεις σπουδαστικών μικρού μήκους από χρηματοδοτικά κέντρα αλλά και (σε κάποιες περιπτώσεις) από τις σχολές τους, υποστήριξη σπουδαστικών ταινιών μικρού μήκους από τις περιφέρειες, συμμετοχή έμπειρων ηθοποιών οι οποίοι δείχνουν πίστη στο καλλιτεχνικό όραμα των νέων δημιουργών».Φέτος επιλέχθηκαν είκοσι τέσσερις (24) ταινίες. «Από πολλά και διαφορετικά σχολεία, δημόσια, ιδιωτικά, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου, ελληνικά και ξένα (στα οποία, βέβαια, φοιτούν Ελληνίδες και Έλληνες).

Σχολεία γνωστά από τις προηγούμενες χρονιές αλλά και αρκετά καινούρια. Ανάμεσά τους το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου, το Τμήμα Σκηνοθεσίας της Σχολής Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου, το τμήμα Κινηματογράφου της σχολής Καλών τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Εφαρμοσμένη Κλινική Κοινωνιολογία και Τέχνη» του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το πρόγραμμα Σπουδών Κινηματογραφικής Γραφής, Πρακτικής και Έρευνας του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, το τμήμα Ψηφιακών Τεχνών κα Κινηματογράφου του ΕΚΠΑ, το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του τμήματος Πολιτιστικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το ΑΚΤΟ, το Filmschool.gr, το Queen Mary του Πανεπιστήμιου του Λονδίνου».

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ -2025 DISFF 48
Ο Κύκλος Ζωής των Τζιτζικιών, Ινές Περό
Simon at the Night shop, Θανάσης Τσιμπίνης

ΑΝΙΜΑΤΙΟΝ– 2025 DISFF48
Η Συνθετική Εποχή, Δημήτρης Αρμενάκης
Poplars, Αλέξανδρος Βουνάτσος
Holy shit, Ταξιάρχης Δεληγιάννης – Βασίλης Τσιουβάρας
13m2, Αντώνης Δημητρόπουλος

SHORTAND GREEN– 2025 DISFF48
Don’t try this in the woods, Έμμα Δοξιάδη
Green, Δημήτρης Ιωσηφίδης Χοκμετίδης

KIDDΟ– 2025 DISFF48
Η πρώτη εικόνα, Όλια Βερρoιοπούλου
Maternelle, Βασίλης Δογάνης
Φθινοπωρινά Χριστούγεννα, Κώστας Μπακούρης
Γιατί, Νίκος Παυλινέρης
The Fight, Αντώνης Πέτρου
Πάπια από αλάτι, Ανδρέας Ράπτης
Ατλαντικός, Aλέξανδρος Σταματιάδης
The T3st, Αλέξανδρος Τσιλιφώνης

SHORT FILM LAB
Οι πλούσιες δράσεις του Short Film Hub, το οποίο υποστηρίζεται από το CREATIVE EUROPE, απλώνονται σε όλη την διάρκεια του Φεστιβάλ. Καθημερινά θα πραγματοποιούνται one-to-one συναντήσεις μεταξύ σκηνοθετών, σεναριογράφων και παραγωγών και επαγγελματιών του χώρου, ανοιχτές συζητήσεις, panels και round tables.

Δεν θα μπορούσε να λείπει το καθιερωμένο διεθνές Pitching Lab, συγκεντρώνοντας τις 10 καλύτερες προτάσεις (σχέδια σεναρίων) από όλον τον κόσμο.

Tα ελληνικά σχέδια που επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν είναι τα εξής:
Aσκός (σενάριο: Φοίβος Ήμελλος)
Αsifl had you next to me (σενάριο: Δέσποινα Λάδη)
Mom is alive (σενάριο: Ισαβέλλα Αϊβαλιώτη)
και η ελληνική συμπαραγωγή (Ηνωμένο Βασίλειο/ Η.Π.Α./ Ελλάδα):
EO1 (σενάριο: Ruby Mastrodimos)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: 30 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ / ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Φέτος το Φεστιβάλ Δράμας γιορτάζει τα 30 χρόνια από τη διεθνοποίησή του, με ένα αφιέρωμα που περιλαμβάνει μία επιλογή από τις ταινίες που απέσπασαν το Grand Prix του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος, όλα αυτά τα χρόνια. Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς αυτής της δημιουργικής πορείας, υπήρξε η μικρού μήκους ταινία Next Floor (2008) του -διάσημου σήμερα- γαλλοκαναδού δημιουργού Ντενί Βιλνέβ, σκηνοθέτη του Dune και της νέας ταινίας Τζέιμς Μποντ, που παρουσιάστηκε χθες στην ταράτσα της Ταινιοθήκης ως προβολή-έκπληξη, και θα παιχτεί στο πλαίσιο του αφιερώματος στην Δράμα. Σε αυτήν την υποδειγματική δουλειά μικρής φόρμας, κατά τη διάρκεια ενό ςπολυτελούς συμποσίου, έντεκα κακομαθημένοι καλεσμένοι συμμετέχουν σε μία τελετουργική γαστρονομική σφαγή. Σε αυτό το παράλογο και γκροτέσκο σύμπαν, μία απροσδόκητη αλληλουχία γεγονότων υπονομεύει αυτήν την χωρίς τέλος συμφωνία της αφθονίας.

Η ταινία του Ντενί Βιλνέβ, απέσπασε το 2008 το Grand Prix καλύτερης μικρού μήκους ταινίαςστο DISFF, επιβεβαιώνοντας ότι το Φεστιβάλ Δράμας κάθε χρόνο μας συστήνει τους δημιουργούς που θα μας απασχολήσουν στο μέλλον.

Το αναλυτικό πρόγραμμα των παράλληλων δράσεων του φεστιβάλ θα ανακοινωθεί τον Αύγουστο.

Περισσότερες πληροφορίες

info@dramafilmfestival.gr (Γραμματεία Φεστιβάλ Δράμας)
Γραφεία Δράμας: τηλ. 25210 47575
Γραφεία Αθήνας: τηλ. 210 3300309

Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με μία ημερίδα, την Τρίτη 3 Ιουνίου, αφιερωμένη στις προκλήσεις της σύγχρονης ευρωπαϊκής κινηματογραφικής παραγωγής. Μέσα από δύο ανοιχτές συζητήσεις, προσκεκλημένοι από το εξωτερικό θα συνομιλήσουν με εγχώριους κινηματογραφιστές, παραγωγούς και θεσμικούς παράγοντες για τη σημασία της στήριξης των εθνικών κινηματογραφιών και των μεθόδων χρηματοδότησής τους σε διαφορετικές χώρες της Ευρώπης.

Τα Βραβεία ‘Ιρις 2025 θα απονεμηθούν την Τετάρτη 11 Ιουνίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, με οικοδεσπότη τον ηθοποιό Δημήτρη Δημόπουλο, σε σκηνοθεσία του Παναγιώτη Φαφούτη.

Ας δούμε το πρόγραμμα:

Τετάρτη 28 Μαΐου

Αίθουσα Α

19:30 «Θολός Βυθός» της Ελένης Αλεξανδράκη (90’)

21:15 «Υπάρχω» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (130’)

Αίθουσα Β

20:00 Μικρού Μήκους Σπουδαστικές Ταινίες (100’):

«Απαρατάτεμε» της Μένης Τσιλιανίδου

«Αχέροντας» της Κωνσταντίνας Παπαδοπούλου

«Dracaena» των Σοφίας Πριόβολου και Ιωάννη Παναγιωτίδη

«Πίτυλος» της Γαλάτειας Λαγουτάρη

«Ποπ» της Λίνας Κουντουρά

22:00 “Luna Park” του Florenc Papas (100’)

Πέμπτη 29 Μαΐου

Αίθουσα Α

19:00 Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ (70’):

«Άσκοπη Μετακίνηση» της Νικολέτας Λεούση

«Αυτό που ζητάμε από ένα άγαλμα είναι να μην κινείται» της Δάφνης Χαιρετάκη

«Ο Τελάλης» του Βαγγέλη Πυρπύλη

20:20 «Αρκάντια» του Γιώργου Ζώη (100’)

22:00 «Λούλα LeBlanc» του Στέργιου Πάσχου (95’)

Αίθουσα Β

20:00 «Η επιστροφή/The Return» του Umberto Pasolini (115’)

22:00 «Λεσβία» της Τζέλης Χατζηδημητρίου (80’)

Παρασκευή 30 Μαΐου

Αίθουσα Β

19:30 «Σε μια Άγνωστη Χώρα/To a Land Unknown» του Mahdi Fleifel (105’)

21:30 «Κυνήγι» του Χρήστου Πυθαρά (75’)

Σάββατο 31 Μαΐου

Αίθουσα Α

19:00 Ταινίες Μικρού Μήκους (70’):

«Γκέκας» του Δημήτρη Μουτσιάκα

«Φοίβη» της Βαγγελιώς Σουμέλη

“Honeymoon” του Άλκι Παπασταθόπουλου

20:20 «Μαλδίβες» του Daniel Bolda (80’)

22:00 «Κιούκα, πριν το τέλος του καλοκαιριού» του Κωστή Χαραμουντάνη (105’)

Αίθουσα Β

20:00 «Ο Κόκκινος Δάσκαλος» του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου (100’)

22:00 Ταινίες Μικρού Μήκους (85’)

“MJ” του Γιώργου Φουρτούνη

«Αυτό που δεν ήξερε η Μαίρη» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη

Κυριακή 1 Ιουνίου

Αίθουσα Α

19:30 «Το Ποτάμι» του Χάρη Ραφτογιάννη (95’)

21:15 «Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο» του Γιάννη Βεσλεμέ (85’)

Αίθουσα Β

19:30 Μικρού Μήκους Animation (25’):

«Ανοιχτά Φτερά» των Ταξιάρχη Δεληγιάννη και Βασίλη Τσιουβάρα

«Η Ζωή και το Έργο του Γιαννούλη Χαλεπά» της Ζίνας Παπαδοπούλου

“Underground” του Γιάννη Χριστοφόρου

«Πανελλήνιον» των Σπύρου Μαντζαβίνου και Κώστα Ανταραχά (80’)

21:30 «Κρέας» του Δημήτρη Νάκου (100’)

Δευτέρα 2 Ιουνίου

Αίθουσα Α

19:30 «Ο Νόμος του Μέρφι» του Άγγελου Φραντζή (130’)

22:00 “Wishbone” της Πέννυς Παναγιωτοπούλου (125’)

Αίθουσα Β

20:00 «Αδέσποτα Κορμιά» της Ελίνας Ψύκου (110’)

22:00 “Tack” της Βάνιας Τέρνερ (95’)

Τρίτη 3 Ιουνίου

Αίθουσα Α

19:00 Ανοιχτή Συζήτηση

Εισιτήρια: 6 ευρώ γενική είσοδος

Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Μεγ. Αλεξάνδρου 136, Αθήνα

Σημείωμα Καλλιτεχνικής Διευθύντριας

Το Εθνικό Θέατρο είναι φάρος, βρίσκεται στο κέντρο του θεατρικού χάρτη της Ελλάδας και αποτελεί σημείο αναφοράς της.

Το Εθνικό Θέατρο καλλιεργεί τον χώρο, το εύρος, την ταυτότητά του στο σήμερα.

Το Εθνικό Θέατρο εκπέμπει σήμα, δίνει στίγμα διακριτό και σταθερό.

Γίνεται ένας ζωντανός πυρήνας δημιουργίας, πρωτοπόρων καλλιτεχνικών ζυμώσεων, ουσιαστικής έρευνας και κοινωνικοπολιτικού προβληματισμού. Γίνεται ένα κέντρο που ανοίγεται από την άμεση γειτονιά του και τους ανθρώπους της ως τις διεθνείς τάσεις στις παραστατικές τέχνες και τα κρίσιμα ερωτήματα των καιρών μας. Το Εθνικό Θέατρο συνδέεται και συνδέει. Δημιουργεί ένα ανοιχτό και διαδραστικό δίκτυο. Δίκτυο δημιουργών, θεατών, ιδεών, γλωσσών. Το Εθνικό θέατρο θέτει ερωτήματα, επανεξετάζει την ιστορία του, επανασυστήνει κλασικά έργα, προτείνει έργα δυναμικά, έργα που φέρουν ισχυρό καλλιτεχνικό αποτύπωμα και υψηλή αισθητική πρόταση.

Το συνολικό μας πρόγραμμα ξεκινά από μεγάλα έργα και κλασικές δραματουργίες, και ταυτόχρονα, στρέφεται προς ένα διερευνητικό θέατρο του σήμερα: διαπεδιακό και διακαλλιτεχνικό, συνειδητά ανοιχτό προς την πολυφωνία και τη διαφορετικότητα κάθε είδους. Οι βασικοί άξονες που συνθέτουν τον σχεδιασμό μας είναι: ζεύξη της θεωρίας με την πράξη, αλλά και της ιστορίας με το σήμερα, στήριξη της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας, δημιουργία ισότιμων συμπαραγωγών και συμπράξεων με δημιουργούς και θέατρα του εξωτερικού και ενίσχυση του διεθνούς εκτοπίσματος του θεάτρου μέσα από ουσιαστική και συστηματική εξωστρέφεια εμβάθυνση στη σκηνική γλώσσα, τη μέθοδο και τη σκέψη του κάθε δημιουργού, αλλά και στα ερωτήματα που εγείρει το έργο του πλαισίωση των παραστάσεων με ποικίλες παράλληλες δράσεις και άλλα βραχύχρονα και ευέλικτα καλλιτεχνικά συμβάντα (μικρά θεματικά Φεστιβάλ).

Όχημά μας η γλώσσα και το ευρύτερο δίκτυο που αυτή διαμορφώνει. Κάθε παράσταση εμπνέεται από μια πτυχή της γλώσσας, και συνομιλεί με τις έννοιες, τις ιδέες, τα ερωτήματα που αυτή θέτει. Συνδέει όλες τις θεματικές των παραστάσεων, τις άλλες δράσεις, όλες τις σκηνές του Θεάτρου. Το δίκτυο της γλώσσας γίνεται ολόκληρη η φιλοσοφία μας.

«Κι αν τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου», θα πω:

Ας διευρύνουμε τα όριά μας.

Καλοκαίρι

Το καλοκαίρι του 2025, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, πρόκειται να πραγματοποιηθεί η παράσταση Αντιγόνη του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Urlich Rasche σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, η Ορέστεια του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου, που μετά από τεράστια ζήτηση, επιστρέφει δυναμικά φέτος στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, ενώ περιοδεύει σε επιλεγμένους σταθμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και η παράσταση Ιππόλυτος του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και τον θεατρικό οργανισμό Λυκόφως, που θα παρουσιαστεί στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

2ος χρόνος παραστάσεων

ΓΛΩΣΣΑ ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΑΜΥΑΛΑ ΛΑΛΕΙ | ΦΑΟΥΣΤ βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Γκαίτε – Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης –Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ

Η βασισμένη στον Φάουστ του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε ομώνυμη παράσταση, σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, επιστρέφει με ανανεωμένη διανομή, για να μας ταξιδέψει ξανά στο υποσυνείδητο ενός από τους πιο συναρπαστικούς χαρακτήρες της δυτικής λογοτεχνίας. Μια εμβυθιστική εμπειρία, ένα περιπετειώδες ψυχικό ταξίδι στις ανεξάντλητες πτυχές ενός ήρωα που αποτελεί διαχρονικά σύμβολο της ανθρώπινης εξερεύνησης, των ηθικών διλημμάτων, του υπαρξιακού αδιεξόδου.

ΚΟΚΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΣΑΚΙΖΕΙ | Η ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ! του Γιώργου Καπουτζίδη – Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαυρογεώργη – Θέατρο Κάππα

Η σπαρταριστή κωμωδία για τη μεγαλειώδη και ιστορική ικανότητα του πολύπαθου αυτού τόπου, να μπλέκει μόνιμα σε κωμικοτραγικές περιπέτειες, επιστρέφει πιο… ανελέητη από ποτέ. Μετά από αιχμαλωσία δεκαετιών ολόκληρων στο Βρετανικό Μουσείο, η αιθέρια Καρυάτιδα, το απαστράπτον σύμβολο ενός ολόκληρου πολιτισμού, επιστρέφει ανέλπιστα στην πατρίδα! Η υποδοχή της, όμως, δεν θα είναι όπως τη φανταστήκαμε. Η υποδοχή της είναι κωμωδία. Ξεκαρδιστική μεν, αμείλικτη δε.

Η ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ | ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ του Αντόν Τσέχωφ – Σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη – Πλαγία Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ

Το αριστούργημα του Άντον Τσέχωφ ζωντανεύει ξανά σε μια παράσταση – αφιέρωση στον άνθρωπο που -ενώ λαχταρά- δεν έχει το κουράγιο να γίνει μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Ένα έργο για την προσδοκία, τον χρόνο και τη μνήμη, μα κυρίως για την αναζήτηση μιας «Μόσχας» που βρίσκεται πάντοτε εκεί όπου δεν είμαστε εμείς.

Το 9ο FeCHA θα πραγματοποιηθεί στους θερινούς κινηματογράφους Ελληνίς Cinemax Europa Cinemas, Αελλώ Cinemax, ενώ προβολές θα φιλοξενήσουν το Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας, η Ελληνοαμερικανική Ένωση και ο θερινός κινηματογράφος ΒΟΞ Europa Cinemas.

Η επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ θα γίνει με την ταινία «Διπλή Ταυτότητα» (La Infiltrada) της βραβευμένης σκηνοθέτιδας Arantxa Echevarría. Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία μιας πράκτορα της Εθνικής Αστυνομίας της Ισπανίας, που διείσδυσε στην τρομοκρατική ομάδα ETA για 8 χρόνια. Η ταινία κέρδισε Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για την Carolina Yuste στα Βραβεία Goya 2025, ενώ είχε 11 ακόμη υποψηφιότητες ανάμεσα στις οποίες στις κατηγορίες Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου Σεναρίου, Μοντάζ, Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου (Luis Tosar) και Καλύτερου Β’ Γυναικείου Ρόλου (Nausicaa Bonnín).

Το 9ο FeCHA θα ρίξει αυλαία με την ταινία «Βασίλισσες» (Reinas), της Klaudia Reynicker Zalla, επίσημη πρόταση της Ελβετίας για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας 2025. Έχοντας κερδίσει το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, η ταινία μας μεταφέρει στο Περού, τη δεκαετία του ‘90, σε μια περίοδο που η πολιτική κατάσταση στη χώρα είναι σε κρίσιμο σημείο, με τον στρατό να ελέγχει τους δρόμους. Δύο έφηβες αδελφές είναι έτοιμες να εγκαταλείψουν τη χώρα για πάντα, όταν ξαναβρίσκονται απροσδόκητα με τον απόντα πατέρα τους.

Ποιοι θα είναι οι καλεσμένοι του Φεστιβάλ;

Το 9ο FeCHA θα υποδεχτεί τη βραβευμένη σκηνοθέτιδα Marina Seresesky και τον παραγωγό Álvaro Lavín, οι οποίοι θα παρουσιάσουν στο ελληνικό κοινό τις ταινίες «Ας Ξεκινήσει ο Χορός» (Empieza El Baile) και «Χωρίς Οδηγίες» (Sin Instrucciones).

Έχοντας κερδίσει Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μάλαγας, η ταινία «Ας Ξεκινήσει ο Χορός» θα μας γνωρίσει το πιο διάσημο ζευγάρι τανγκό στον κόσμο. Μετά από χρόνια που οι δυο τους ζουν μακριά -ο Κάρλος στη Μαδρίτη και η Μαργαρίτα στο Μπουένος Άιρες- ένα ξαφνικό γεγονός θα αναγκάσει το ζευγάρι να ξανασμίξει και θα τους φέρει αντιμέτωπους με τις αναμνήσεις, τους φόβους, αλλά πάνω απ’ όλα με τις αληθινές τους επιθυμίες.

Η ταινία «Χωρίς Οδηγίες» αποτελεί διασκευή της επιτυχημένης μεξικανικής ταινίας «Πουθενά Χωρίς την Κόρη μου». Ο κόσμος του Αντάι, ενός ανέμελου γυναικά, που ζει στα Κανάρια Νησιά θα ανατραπεί όταν μια γυναίκα από μια παλιά περιστασιακή σχέση εμφανίζεται, του αφήνει την κόρη τους και φεύγει, καθιστώντας τον υπεύθυνο γι’ αυτήν.

Το 9ο FeCHA θα τιμήσει με την παρουσία της η María Ruiz-Falcó Tejeda, Διευθύντριας Παραγωγής, Προγραμματισμού και Συνδιεύθυνσης στο BUEU Film Festival, η οποία θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα ταινιών μικρού μήκους γαλικιανού κινηματογράφου.

Στα highlights του 9ου Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας περιλαμβάνεται η ταινία «Ρίτα» (Rita) σε σκηνοθεσία της Paz Vega. Η ηθοποιός που ενσάρκωσε την Lucia στην εμβληματική ταινία «Το Σεξ και η Λουσία» κάνει το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με μια ταινία που θα μας μεταφέρει στην Σεβίλλη, το καλοκαίρι του 1984. Θα μας γνωρίσει τους Ρίτα και Λόλο, δυο αδέρφια, 7 και 5 ετών, που ζουν στην καρδιά μιας ταπεινής, εργατικής οικογένειας. Με τις καλοκαιρινές διακοπές να ξεκινούν, τη χώρα να ζει στον ποδοσφαιρικό πυρετό της πρόκρισης της Ισπανίας στα προημιτελικά του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, η Ρίτα αρχίζει να αναρωτιέται αν το σπίτι της είναι απόλυτα ασφαλές για την ίδια και τη μητέρα της, σε ένα καλοκαίρι που θα αποτελέσει το τελευταίο της ως αθώο παιδί.

Βασισμένη στο ομώνυμο πολυβραβευμένο graphic novel του Paco Roca, η ταινία «Το Πατρικό» (La Casa) του Álex Montoya ακολουθεί τρία αδέλφια, που μετά το θάνατο του πατέρα τους, επιστρέφουν στο πατρικό σπίτι όπου μεγάλωσαν. Παρότι σκοπεύουν να το πουλήσουν και να συνεχίσουν τις ζωές τους, οι αναμνήσεις από το παρελθόν έρχονται στην επιφάνεια και μαζί η επιθυμία να αναπληρώσουν τον χαμένο χρόνο. H ταινία ήταν υποψήφια για 2 Βραβεία Goya 2025 (Διασκευασμένο σενάριο για τους Álex Montoya και Joana M. Ortueta και Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Óscar de la Fuente).

Η αφίσα του 9ου Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA, δημιουργία και φέτος του creative studio Holysee αντλεί έμπνευση από «το papel picado, την περίτεχνη, χειροποίητη χάρτινη τέχνη που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στις γιορτές του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής». Ο δημιουργός της σημειώνει: «Δημιουργήσαμε για το 9o FeCHA ένα πρωτότυπο μοτίβο, που ενσωματώνει οπτικά το πνεύμα του FeCHA: μια γιορτή για τον ισπανόφωνο κινηματογράφο και τους πλούσιους πολιτιστικούς διαλόγους που εμπνέει πέρα από σύνορα.»

Πληροφορίες για το πώς θα προμηθευτείτε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Το 9ο FeCHA πραγματοποιείται
στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί φέτος από τις 18 έως τις 27 Ιουλίου, και περιλαμβάνει 20 συνολικά έργα χορού, σε διάλογο και με άλλες τέχνες, από την Ελλάδα και από το εξωτερικό: Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, Νορβηγία, Πορτογαλία, Μ. Βρετανία, Λίβανος, Ελβετία. Με παράλληλες δράσεις να διατρέχουν όλη την πόλη της Καλαμάτας, αλλά και γειτονικές πόλεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου, το πολυσύνθετο πρόγραμμα του φεστιβάλ ενεργοποιεί ολόκληρες κοινότητες να συμμετάσχουν σε μια γιορτή της τέχνης του χορού, «αποδεικνύοντας πώς ο πολιτισμός είναι κρίσιμος για τη συνοχή, τη δημιουργία και τη φαντασία μιας κοινωνίας», σύμφωνα με τα λόγια της νέας καλλιτεχνικής διευθύντριας, Τζένη Αργυρίου.

Η νέα Καλλιτεχνική Διευθύντρια, Τζένη Αργυρίου, στην πρώτη της χρονιά στο τιμόνι του Φεστιβάλ δεν παρέλειψε να τονίσει τη σημαντική δουλειά των προκατόχων της αλλά και τη συνεχή υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Καλαμάτας, και στη συνέχεια της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Μίλησε για έμπνευση, δυναμισμό και όραμα, ένα όραμα που μεταμόρφωσε την Καλαμάτα σε πόλη του χορού όπου συναντιούνται και συζητούν μέσω του χορού άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Μετά από τη σύντομη διαδρομή στην ιστορία του Φεστιβάλ που απλώνεται εδώ και 30 χρόνια, ενημερωθήκαμε για τον σκοπό της δημιουργίας του θεσμού του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς και έξω από τα πλαίσια του Φεστιβάλ, καθώς και για τη μετατροπή του μοναδικού στην Ελλάδα Μεγάρου Χορού σε έναν ζωντανό και ενεργό πυρήνα καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Το όραμα της νέας Καλλιτεχνικής Διευθύντριας, αφορά σε ένα Κέντρο Χορού που «θα κινείται ταυτόχρονα σε τοπική, εθνική και διεθνή κλίμακα και θα λειτουργεί ως χώρος φιλοξενίας καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, με ιδιαίτερο προσανατολισμό στους Έλληνες δημιουργούς. Ένα κέντρο που θα αγκαλιάζει τα διαφορετικά στάδια που εμπλέκονται στην καλλιτεχνική δημιουργία ενός έργου, την έρευνα, την παραγωγή, την παρουσίαση και την προώθηση. Ένα κέντρο που θα διευρύνει τα όρια της χορογραφίας μέσα από τη συνομιλία της με άλλες τέχνες, θα τροφοδοτεί το διάλογο των τεχνών με τις επιστήμες, τις παραδόσεις και τις τεχνολογίες, και θα φροντίζει για τη σύνδεση της τέχνης του χορού με την κοινωνία, τονίζοντας ότι ο χορός αποτελεί ένα πανάρχαιο και ζωτικής σημασίας μέσο έκφρασης για όλους».

Στο φετινό Φεστιβάλ θα γίνουμε θεατές πολλών συνεργειών με άλλους πολιτιστικούς φορείς, μορφωτικά ιδρύματα, δήμους, συλλόγους και οργανισμούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό -γεγονός που αποδεικνύει για ακόμα μια φορά τον ότι ο σκοπός του Φεστιβάλ είναι και η συμπερίληψη ολόκληρων κοινοτήτων- όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή και η Ανώτερη Επαγγελματική της Σχολή, η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το Γαλλικό Ινστιτούτο, το Ινστιτούτο Goethe, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, το Qualco Foundation, το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας, η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας, οι Λέσχες Φιλίας του Δήμου Καλαμάτας, ο Σύλλογος Εστίασης Μεσσηνίας, το Κέντρο Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης Καλαμάτας.

Ποιος είναι ο ρόλος όμως, ενός Φεστιβάλ Χορού, σε μια εποχή που οι εξελίξεις είναι ραγδαίες σε τομείς όπως η τεχνολογία; Aλλά και όσον αφορά σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, καθώς σήμερα όσο ποτέ άλλοτε υποφέρουμε στην απομόνωση και την αποξένωσή μας από τη φύση; Πώς συνδέεται η τέχνη του χορού με τις ανησυχίες και τις συνθήκες της εποχής; Η Τζένη Αργυρίου απαντά: «Προσπάθησα να σχεδιάσω ένα φεστιβάλ που αφουγκράζεται τις αγωνίες της εποχής και δίνει βήμα σε έργα που συνομιλούν με τον δικό τους τρόπο με το παρόν. Έργα διαφορετικά, μοναδικά, με προσωπική καλλιτεχνική γραφή, που καταθέτουν κάτι ευαίσθητο και ευάλωτο και αφυπνίζουν σκέψεις και συναισθήματα. Έργα χορογραφικά που συνθέτουν τα σώματα με μαεστρία στο χώρο και στο χρόνο και άλλα όπου ο χορός συνομιλεί με άλλες τέχνες όπως η μουσική, τα εικαστικά, το θέατρο, η φωτογραφία, ο κινηματογράφος. Έργα που εκκινούν διαδικασίες όπως η συμμετοχή της κοινότητας, η τελετουργία, η θεραπεία και που αναπτύσσονται γύρω από απλές αλλά πολύτιμες έννοιες όπως ο άνθρωπος, η φύση, η αναπνοή, η παύση. Στον πυρήνα του Φεστιβάλ είναι ο χορός που μιλάει για την ανθρώπινη κατάσταση, που μας συνδέει με τα βαθιά κομμάτια του εαυτού μας και που μας βοηθάει να χτίσουμε γέφυρες κατανόησης και αλληλεγγύης. Ο παλμός του Φεστιβάλ χτίζεται μέσα από τη διαδοχή των έργων, αναπτύσσοντας σταδιακά ένα συλλογικό σώμα, που μας τροφοδοτεί την περιέργεια για ανακάλυψη, την επιθυμία για παρατήρηση, που διαστέλλει το χρόνο και μας καλεί να ταξιδέψουμε από τον κόσμο του ενός καλλιτέχνη στον άλλον, για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας και να ξαναβρεθούμε με τους άλλους. Ο χορός είναι ένα μέσο που ξεπερνά τα πολιτισμικά σύνορα, που μας επιτρέπει να συνομιλούμε μεταξύ μας και να εφευρίσκουμε νέους κώδικες, ίσως και νέους κόσμους».

Το Φεστιβάλ φέτος, εμφανίζεται με νέο λογότυπο και η οπτική του ταυτότητα κυριαρχείται από το χρώμα πορτοκαλί, το οποίο συμβολίζει χαρά και παίρνει έμπνευση από το φως του ήλιου, τη δυναμική του σύγχρονου χορού και την καλοκαιρινή διάθεση του Φεστιβάλ. Έτσι, το 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας δεν αποτελεί απλώς έναν σταθμό στην ιστορία αυτού του θεσμού αλλά αποτελεί και την εκκίνηση ενός νέου, πάντα δημιουργικού κεφαλαίου για την τέχνη του χορού στη χώρα κι έτσι φέτος τιμά τους Έλληνες δημιουργούς, τονίζοντας τη δυναμική τους παρουσία στη διεθνή σκηνή.

Η τέχνη του χορού, μια ωδή στην ελευθερία της σωματικής έκφρασης, ξεπερνά πολιτισμικά σύνορα, δημιουργεί νέους κόσμους, γέφυρες κατανόησης και αλληλεγγύης, εγείρει την περιέργεια του ατόμου και την επιθυμία του και είναι πάντα συμπεριληπτική και πιστή στην ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί με τον δικό του τρόπο. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας συμβάλλει σε όλα τα παραπάνω εδώ και 31 χρόνια και θα συμβάλλει και για πολλά χρόνια ακόμα καθώς όπως σημείωσε και η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ: «Ο χορός μας συνδέει με τα βαθιά κομμάτια του εαυτού μας».

Στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας θα απολαύσουμε ένα πλούσιο πρόγραμμα που στόχο έχει να ενεργοποιήσει ολόκληρη την πόλη και την Περιφέρεια Πελοποννήσου. Με 12 παραστάσεις στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας (5 στην Κεντρική Σκηνή, 6 στην Εναλλακτική και μία στο φουαγιέ), 6 υπαίθριες παραστάσεις στην πόλη της Καλαμάτας, 8 παρουσιάσεις σε πόλεις της Περιφέρειας, μία επετειακή έκθεση και 2 νέες θεματικές ενότητες, το φετινό φεστιβάλ γίνεται ένας ασφαλής χώρος μιας ζωντανής τέχνης, που συνομιλεί, εμπνέει και ανυψώνει τον πνεύμα. Οι νέες ενότητες και οι παράλληλες δράσεις περιλαμβάνουν το “Dancing on Screen”, που εξερευνά τη σχέση χορού και με τον κινηματογράφο. Επιπλέον, τις «Συναντήσεις εκτός Σκηνής» όπου θα γίνει δημόσια συζήτηση για τον ρόλο της ηλικίας στην τέχνη και την «Επετειακή Έκθεση» όπου θα δούμε μια περιοδική αναδρομή στην ιστορία και την εξέλιξη του Φεστιβάλ σε όλη τη διάρκειά του.

Οι δράσεις του Φεστιβάλ θα φιλοξενηθούν σε πολυάριθμους χώρους: το Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, το Αμφιθέατρο Κάστρου, η Κεντρική Πλατεία, το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων, το Λιμάνι, αλλά και το Δημοτικό Στάδιο, το Costa Navarino και άλλους δημόσιους χώρους εντός και εκτός πόλης. Μάλιστα, το πρόγραμμα «Χορός σε Πόλεις της Περιφέρειας» επεκτείνει τη δυναμική του Φεστιβάλ και συμβάλλει στην εξωστρέφεια και την προσβασιμότητα του σύγχρονου χορού.

Πρόγραμμα

“Mellowing” του Χρήστου Παπαδόπουλου: Πρεμιέρα με ένα έργο-ωδή στην ωριμότητα του σώματος από τον διακεκριμένο Έλληνα χορογράφο, με χορευτές άνω των 40 ετών, σε συνεργασία με την ομάδα Dance On Ensemble του Βερολίνου (Κεντρική Σκηνή, 18/7).

“MATERIA”– Andrea Salustri: Μια παράσταση με φελιζόλ και ένα σώμα σε κίνηση (Εναλλακτική Σκηνή, 19/7).

“Future Cargo”– Frauke Requardt & David Rosenberg: Φουτουριστική performance μέσα σε φορτηγό, που ταξιδεύει και σε άλλες πόλεις της Πελοποννήσου (Κεντρική Πλατεία, 19/7).

“Fantasie Minor”– Marco da Silva Ferreira: Urban dance και Schubert, σε ένα έργο χαράς και μουσικής σύνδεσης (Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων, 20/7).

«Ραντάρ» – Μαριάννα Καβαλλιεράτου & Θοδωρής Οικονόμου: Ένα παιχνίδι ήχου και κίνησης μεταξύ σώματος και πιάνου (Φουαγιέ, 20/7).

“The Kitchen Dance”-Κατερίνα Φώτη: Οικιακή κίνηση ως χορός, μέσα από ένα γυναικείο, συλλογικό βλέμμα (Εναλλακτική Σκηνή, 21/7).

“May B”– Maguy Marin: Κλασικό έργο εμπνευσμένο από τον Samuel Beckett (Κεντρική Σκηνή, 21/7).

«Φωνές» – Παναγιώτα Καλλιμάνη: Συμμετοχική δημιουργία με μέλη της τοπικής κοινότητας (Αμφιθέατρο Κάστρου, 22/7).

“Dive / Skipping on Stardust”: Δίπτυχο από σπουδαστές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε συνεργασία με διεθνείς χορογράφους (Λιμάνι, 22/7).

“Τhrice”– Damien Jalet : Έργο παγκόσμιας ακτινοβολίας, με σύμπραξη μουσικής και χορού (Κεντρική Σκηνή, 23/7).

«Ο Γρίφος του Δάσους» – Ν. Σταματοπούλου & Τ. Βρεττός: Τελετουργία και φύση με έμπνευση από τον Ταΰγετο (Εναλλακτική Σκηνή, 24/7).

“Dance Your Way Out”– Μάρθα Πασακοπούλου: Ακουστικός περίπατος με το κοινό να συμμετέχει (Πάρκο Σιδηροδρόμων, 24/7).

“Tomorrow / Three Friends of Winter”: Δίπτυχο από αποφοίτους της ΚΣΟΤ, με τους Jasmin Vardimon και το δίδυμο Δανάη & Διονύσιος (Λιμάνι, 24/7).

“Slamming”– Ξένια Κογχυλάκη: Mosh pit ως σκηνική εμπειρία (Εναλλακτική Σκηνή, 25/7).

“Dive Into You”– Kat Válastur: Μια σόλο τελετουργία εμπνευσμένη από τη λειτουργία των δέντρων (Κεντρική Σκηνή, 25/7).

«Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω» -Α. Παπαδέλη Ρωσσέτου : Αναπνοές και σύνδεση μέσα από τη χορογραφία (Εναλλακτική Σκηνή, 26/7).

”Beytna”– Omar Rajeh: Τέσσερις χορογράφοι και τέσσερις μουσικοί από τον Λίβανο, την Κορέα, την Παλαιστίνη, το Βέλγιο και το Τόγκο μεταμορφώνουν μία κοινή και παραδοσιακή οικογενειακή συνάντηση σε μια καλλιτεχνική συνάντηση χορού, μουσικής και μαγειρικής. (Κεντρική Σκηνή, 26 &27/7. Στις 27/7 μετά την παράσταση, live μουσική συμπαραγωγή με Καλαματιανούς μουσικούς).

”For All We Know”– Hauert & Μαλκότσης: Αυτοσχεδιαστικό ντουέτο – συνάντηση δύο βετεράνων της performance (Εναλλακτική Σκηνή, 27/7).

Το ιστορικό Cine Paris επαναλειτούργησε πέρυσι τον Μάιο, μετά από 4 χρόνια απουσίας, υπό την επιμέλεια της streaming πλατφόρμας Cinobo, υποσχόμενο μια νέα εποχή και την προβολή των καλύτερων ελληνικών ταινιών και ξένων, κλασικών και νέων ταινίων κάθε σεζόν, στην ποιότητα ήχου και εικόνας που τους αξίζει.

Έτσι και φέτος, θα απολαύσουμε ένα πρόγραμμα αμέτρητων επιλογών, συμπεριλαμβανομένων κλασικών αριστουργημάτων, νέων κυκλοφοριών και μοναδικών αφιερωμάτων, κάτω ακριβώς από την σκιά της Ακρόπολης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ταινία έναρξης: Φαίδρα | Phaedra (1-4/5)

Ο Ζυλ Ντασσέν συναντάει για άλλη μια φορά τη μούσα του Μελίνα Μερκούρη, σε μια ακόμη παγκόσμια στιγμή του ελληνικού σινεμά.

Δευτέρες με την Μελίνα

Κάθε Δευτέρα το Cine Paris παρουσιάζει τις πιο εμβληματικές ταινίες της Μελίνας Μερκούρη – ένας φόρος τιμής σε μια προσωπικότητα που καθόρισε τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό.

Θα προβληθούν οι ταινίες: Τοπ Καπί (12/5), Ποτέ Την Κυριακή (19/5), 10:30 SUMMER NIGHT (26/5), Φαίδρα (ΔΕ 2/6).

Το Παιδί και το Δελφίνι

Η πρώτη ταινία του Hollywood που γυρίστηκε στην Ελλάδα το 1957 με την μοναδική Σοφία Λορεν, έρχεται αποκλειστικά στο Cine Paris από τις 19 Ιουνίου.

Οι Απάχηδες Των Αθηνών

Η ιστορική πλέον πρώτη ελληνική ταινία μεγάλου μήκους με ήχο, γυρισμένη στην προπολεμική Αθηνά, έρχεται για τρεις μοναδικές προβολές στην οθόνη του Cine Paris, τις πρώτες εβδομάδες του καλοκαιριού. Η ταινία θα προβληθεί για πρώτη φορά μετά την αποκατάσταση της χαμένης κόπιας από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας, με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταυρός Νιάρχος.

Το Μίσος

Η καθηλωτική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς που συμπληρώνει 30 χρόνια από την μέρα που πρωτοπαίχτηκε στους κινηματογράφους σημαδεύοντας μια ολόκληρη εποχή, έρχεται από τις 22 Μαΐου στο Cine Paris.

Ο Χρυσοθήρας

Το Cine Paris συμμετέχει την Πέμπτη 26/6 σε ένα παγκόσμιο event, με την προβολή της all time classic ταινίας του Τσάρλι Τσάπλιν «Ο Χρυσοθήρας», 100 χρόνια μετά την πρεμιέρα της.

Κιούκα, Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κωστή Χαραμουντάνη, μετά την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Καννών και την σαρωτική της παρουσία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης όπου κέρδισε 4 σημαντικά βραβεία, έρχεται στο Cine Paris από τις 15/5.

Οι Άγριες Μέρες Μας

Η πολυαναμενόμενη πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα Έλληνα σκηνοθέτη Βασίλη Κεκάτου, μετά την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βερολίνου, έρχεται και αυτή στο Cine Paris από τις 12/6.

Νέες Κυκλοφορίες

Η ρομαντική κομεντί της Λορά Πιανί, «Η Τζέιν Όστεν Μου Κατέστρεψε τη Ζωή», έρχεται από τις 26 Ιουνίου στο Cine Paris. Ακόμη, η αίθουσα θα φιλοξενήσει και την ανατρεπτική γαλλική μαύρη κωμωδία «Οι Μπαλκονάτες» και την πιο ρομαντική ερωτική ιστορία του φετινού καλοκαιριού, το ισπανικό «Έρωτας στη Βαρκελώνη».

Love Stories Under The Stars

Τέλος, ένα εβδομαδιαίο αφιέρωμα με 9 ερωτικές ιστορίες του κλασικού και του σύγχρονου σινεμά που θα έχει την υπογραφή του Cinobo, έρχεται να προστεθεί στο πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα του Cine Paris.

Cine Paris
Κυδαθηναίων 22
210 3252996

Κλείστε τα εισιτήριά σας ηλεκτρονικά, εδώ.

Κεντρική φωτογραφία: Thalia Galanopoulou

Η φράση έκανε την εμφάνισή της σε μια μελέτη του 2014 και περιγράφει «την αποτυχία μας να πάμε για ύπνο την ώρα που σκοπεύουμε, παρόλο που δεν μας εμποδίζει κανένας εξωτερικός παράγοντας». Πιο ευάλωτοι σε αυτήν είναι όσοι έχουν μια καθημερινότητα γεμάτη στρες, όπου μπορούν να ασκήσουν ελάχιστο έλεγχο στο πώς χρησιμοποιούν τον χρόνο τους, όπως λέει στο περιοδικό Time η ψυχολόγος σε θέματα ύπνου Lynelle Schneeberg, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. Όπως γονείς μικρών παιδιών, φοιτητές αλλά και επαγγελματίες με ιδιαίτερα απαιτητικές δουλειές. Πιο ευάλωτοι είναι, επίσης, όσοι υποφέρουν από αϋπνία ή έχουν ΔΕΠΥ.

Ο λόγος; Όταν πλέον έχουμε ξεμπερδέψει επίσημα με το πρόγραμμα της ημέρας, προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε λίγο χρόνο για τον εαυτό μας, στη διάρκεια του οποίου ωστόσο ίσως δεν αντέχουμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να σκρολάρουμε στα social media ή έστω να παρακολουθήσουμε ένα επεισόδιο της αγαπημένης μας σειράς.

Το αποτέλεσμα είναι να ξυπνάμε την επόμενη ημέρα χωρίς να έχουμε χορτάσει ύπνο και να υποβάλλουμε τον οργανισμό μας σε ακόμα περισσότερο στρες. Κι αυτό γιατί, όπως εξηγεί η γιατρός ύπνου Dr. Safia Khan, όποτε πιέζουμε τον εαυτό μας να μείνει ξύπνιος την ώρα που στην πραγματικότητα θα έπρεπε να κοιμόμαστε, διαταράσσουμε τους φυσιολογικούς ρυθμούς μας, πιέζουμε τους αδένες που παράγουν ορμόνες, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό σύστημά μας, επειδή πολύ απλά «κάνουμε κάτι για το οποίο δεν είναι προγραμματισμένο το σώμα μας».

Μερικές από τις πιθανές συνέπειες; Υπέρταση, σάκχαρο, διαταραχές διάθεσης, άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, κόπωση στους μυς, πόνοι στις αρθρώσεις. Ακόμα, η μακροχρόνια έλλειψη ύπνου επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη και τις άλλες νοητικές λειτουργίες μας: είναι τόσο επικίνδυνη όσο η οδήγηση σε κατάσταση μέθης.

Ένας ακόμα λόγος που καθυστερούμε να πέσουμε για ύπνο, σύμφωνα με μια μελέτη του 2023 (British Journal of Health Psychology) είναι γιατί, ίσως, θέλουμε να καθυστερήσουμε να έρθει η επόμενη ημέρα. Δεν είμαστε δηλαδή, για να το πούμε διπλωματικά, ιδιαίτερα ανυπόμονοι με ό,τι περιμένουμε να φέρει.

Όποια κι αν είναι η αιτία, οι σύγχρονοι αντιπερισπασμοί της τεχνολογίας, από το Netflix μέχρι το Instagram, μας δίνουν ντοπαμίνη, την ορμόνη της επιβράβευσης, και άπειρες αφορμές να ξενυχτάμε στο σπίτι. Μπορεί όμως μακροπρόθεσμα να μας κάνουν δυσλειτουργικούς στην καθημερινότητά μας, συντελώντας σε διάφορα προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας, όπως είδαμε παραπάνω.

Οι λύσεις που προτείνουν οι ειδικοί;

Να κάνουμε χώρο και στη διάρκεια της ημέρας για λίγο προσωπικό χρόνο – ακόμα και αν μιλάμε για μισή ώρα γυμναστικής ενώ περιμένουμε τα παιδιά μας να σχολάσουν από μια δραστηριότητα. Να χρησιμοποιούμε το κρεβάτι μας μόνο για ύπνο, ώστε να μην το συνδέσουμε με συνήθειες που τον σαμποτάρουν, όπως η παρακολούθηση ταινιών και το scroll down. Και να προσπαθήσουμε, γενικά, να τηρούμε ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, ώστε να μη διαταράσσονται οι φυσιολογικοί ρυθμοί του οργανισμού μας. «Από τη στιγμή που αρχίζουμε να νυστάζουμε, έχουμε περίπου 20 λεπτά περιθώριο να αποκοιμηθούμε» εξηγεί η Schneeberg. «Αν χάσουμε αυτό το “παράθυρο”, μπορεί μετά να παραμείνουμε ξύπνιοι για ώρες».

Πηγή: Marie Claire

Το φετινό, πολλά υποσχόμενο πρόγραμμα, περιλαμβάνει σημαντικές παγκόσμιες πρεμιέρες, εμβληματικές παραγωγές, σπουδαίες συμπαραγωγές, ειδικές αναθέσεις, αξεπέραστα κλασικά κείμενα σε σύγχρονη ανάγνωση, νέες δημιουργίες και κορυφαία ονόματα της ελληνικής και διεθνούς θεατρικής και μουσικής σκηνής και του χορού. Το ένθερμο και παρατεταμένο χειροκρότημα των παρευρισκόμενων, μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης από την Καλλιτεχνική Διευθύντρια Κατερίνα Ευαγγελάτου, δείχνει ότι φέτος το Φεστιβάλ αναμένεται να αφήσει μια ξεχωριστή σφραγίδα στην ιστορία του.

Με 107 μοναδικές παραγωγές, σχεδόν 3000 καλλιτέχνες, θρυλικές προσωπικότητες της παγκόσμιας σκηνής και με την μεγαλύτερη συμμετοχή νέων καλλιτεχνών από κάθε άλλη φορά, η Αθήνα και η Επίδαυρος θα γίνουν το απόλυτο πολιτιστικό hotspot. Η διάσημη σταρ του κινηματογράφου Juliette Binoche, ο σπουδαίος Γερμανός σκηνοθέτης Ulrich Rasche, η μυσταγωγική Arca, ο καθηλωτικός Θεόδωρος Κουρεντζής, η αγαπημένη στο ελληνικό κοινό Ariane Mnouchkine, η πολυζητημένη περφόμερ Carolina Bianchi, η Φιλαρμονική του Μονάχου με την Hilary Hahn, ο ιδιοφυής μαέστρος Κωνσταντίνος Kαρύδης, η σπουδαία πιανίστρια Yuja Wang, ο πολυσχιδής William Kentridge, αλλά και αγαπημένα βιβλία που «ανεβαίνουν» στη σκηνή (όπως Τα χρόνια της Annie Ernaux και Η χορτοφάγος της Χαν Γκανγκ) από σημαντικούς σκηνοθέτες, είναι μόνο μερικές από τις στιγμές, που θα έχει τη δυνατότητα να απολαύσει το κοινό του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στο φετινό πλούσιο, επετειακό πρόγραμμά του.

«Επιθυμούμε το Φεστιβάλ να αποτελεί ένα προσιτό και γόνιμο έδαφος για την καλλιτεχνική δημιουργία και εφαλτήριο για τη διάδοση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης έξω από τα σύνορα της χώρας. Μιας τέχνης που δεν γνωρίζει όρια και περιορισμούς», δήλωσε ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Φεστιβάλ Δημήτρης Πασσάς. Συμπλήρωσε επίσης ότι το φετινό πολυδιάστατο και πλούσιο πρόγραμμα υλοποιήθηκε χάρη στη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού -το οποίο μάλιστα φέτος προχώρησε σε έκτακτη χρηματοδότηση- αλλά και στις γενναιόδωρες δωρεές και χορηγίες των υποστηρικτών του Φεστιβάλ».

«Σε λίγες μέρες, το θαύμα του πολιτισμού επιχειρεί για μια ακόμη φορά να αντισταθεί στο σκότος. Ας γίνουμε οι πιο φωτεινοί πολλαπλασιαστές του», είπε χαρακτηριστικά ο Υφυπουργός Πολιτισμού Ιάσονας Φωτήλας. Αναφέρθηκε επιπλέον στην αδιάλειπτη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού προς το Φεστιβάλ, τονίζοντας ότι πρωταγωνιστές του είναι οι άνθρωποι που το απαρτίζουν: οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοί του. Αναφερόμενος στο πλούσιο, πολυσυλλεκτικό φετινό πρόγραμμα, είπε χαρακτηριστικά: «Ήδη χιλιάδες άτομα περιμένουν να ανοίξει η προπώληση των εισιτηρίων για να τα κάνουν ανάρπαστα!».

Από τη μεριά της η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, Κατερίνα Ευαγγελάτου, αναφερόμενη στα 70 χρόνια που γιορτάζει φέτος ο θεσμός τόνισε: «Η επέτειοςαυτή δεν αποτελεί για εμάς απλώς αφορμή για μια –επιβεβλημένη– ιστορική ανασκόπηση, είναι, κυρίως, ένα δημιουργικό εφαλτήριο προς το μέλλον». Ταυτόχρονα έθεσε καίρια ερωτήματα για τη σχέση του Φεστιβάλ με το κοινό και τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. «Μπορούμε να λειτουργήσουμε ως πλατφόρμα νέων, ριζοσπαστικών προσεγγίσεων; Μπορεί το Φεστιβάλ να αγκαλιάσει ακόμα πιο ευρεία γκάμα καλλιτεχνικών φωνών, να γίνει σημείο συνάντησης διαφορετικών τεχνών και να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής μας; Και τι σηματοδοτεί μια επέτειος σε μια εποχή, όπου η Τέχνη κινδυνεύει;

Σε μια εποχή, όπου προαιώνιες κατακτήσεις για την ελευθερία της έκφρασης τίθενται υπό αμφισβήτηση και ο φανατισμός της ρητορικής του μίσους κερδίζει έδαφος;». Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην ευθύνη του Φεστιβάλ να παρουσιάζει έργα που «μας βοηθούν να πλοηγηθούμε σε αφιλόξενες εποχές, που σκιαγραφούν και μας προετοιμάζουν για τις προκλήσεις του μέλλοντος, γιατί όχι έργα που μας συγχύζουν και μας αποπροσανατολίζουν. Έργα που τολμούν να ενοχλήσουν, έργαπαρηγορητικά, έργα που αφυπνίζουν».

Παράλληλα παρουσιάστηκε η οπτική ταυτότητα του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου από το πολυβραβευμένο δημιουργικό γραφείο Beetroot, η οποία συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον οργανισμό. Eκ μέρους της ομάδας, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, μίλησε για την κεντρική θεματική της οπτικής ταυτότητας του Φεστιβάλ που φέτος εστιάζει στους ανθρώπους του: τους δημιουργούς, τους συντελεστές και το κοινό του. Ένα ζωηρό, πολύχρωμο κοινό, και ανάμεσά τους εμβληματικές προσωπικότητες, συγγραφείς, συνθέτες, συγγραφείς, ηθοποιοί, αλλά και μυθικά πλάσματα και στοιχεία, που απαρτίζουν την ιστορία και την ουσία του Φεστιβάλ.

Σπουδαίες παραγωγές και εκλεκτοί καλλιτέχνες στην Επίδαυρο

Το φετινό πρόγραμμα της Επιδαύρου, που ήδη από την ανακοίνωσή του τον προηγούμενο μήνα είχε προκαλέσει τεράστια αίσθηση, περιλαμβάνει σπουδαίες παραγωγές που μάλιστα, στην πλειονότητά τους, θα παρουσιαστούν αποκλειστικά στο Αρχαίο Θέατρο. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει κορυφαίους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες από το χώρο του θεάτρου και της λόγιας μουσικής.

Στην αιχμή του προγράμματος οι τέσσερις παραγωγές του Φεστιβάλ (η Αντιγόνη σε σκηνοθεσία του Ulrich Rasche- σε συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο, η συναυλία του Θεόδωρου Κουρεντζή με την Utopia Orchestra, το έργο Ο Όρκος της Ευρώπης σε κείμενο και σκηνοθεσία του Wajdi Mouawad και η θεατρική σύνθεση Οιδίπους. Η ιστορία μιας μεταμόρφωσης από το σκοτάδι στο φως σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά – σε συμπαραγωγή με την εταιρία Λυκόφως), που σχεδιάστηκαν με αφορμή την επέτειο των 70 χρόνων του και παρουσιάζονται χάρη στη γενναιόδωρη υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), το οποίο συμβάλει καθοριστικά στη φετινή διοργάνωση ως Μέγας Δωρητής του Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο.

Μια γιορτή πολιτισμού και στην Αθήνα

Ιδιαίτερα πλούσιο και εντυπωσιακό είναι και το πρόγραμμα θα «απλωθεί» στους χώρους της Αθήνας, για δύο μήνες από το Ωδείο Ηρώδου Αττικού και το θρυλικό θέατρο του Λυκαβηττού μέχρι την Πειραιώς 260, το Αδριάνειο Υδραγωγείο, τον Θόλο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Πλήθος παραστάσεων θεάτρου, χορού, συναυλίες, performances, συζητήσεις και πολλές άλλες εκδηλώσεις θα προσφέρουν στο κοινόσυναρπαστικές στιγμές.

Το φετινό πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα υλοποιείται χάρη στην αμέριστη στήριξη της ΔΕΗ που είναι ο Μέγας Χορηγός. Η ΔΕΗ επιπλέον στηρίζει το σχεδιασμό και την υλοποίηση του νέου pavilion πολλαπλών χρήσεων του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, καθώς και την παραγωγή της της ταινίας «Ηλέκτρα 7», η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.

Το Φεστιβάλ στηρίζουν επίσης οι Χρυσοί Χορηγοί MASTERCARD, ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ και MORE.COM, η Τράπεζα Πειραιώς ως Ειδικός Χορηγός, ο ΑΔΜΗΕ, η AEGEAN (Χορηγός Αερομεταφορών), το ΑCADEMIAS HOTEL (Χορηγός Φιλοξενίας) και η ΚΟRRES (Χορηγός Προϊόντων). Τη στήριξή τους προσφέρουν και οι: Δήμος Αθηναίων, Τεχνόπολις, Δημοτικό ΘέατροΛυκαβηττού, Δήμος Κηφισιάς, Ωδείο Αθηνών, Goethe-Institut, Institut Français, Athens Pride, Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, Χαρτιά Περράκη.