Τον τελευταίο καιρό, οι Λονδρέζοι εντοπίζουν συχνά φώκιες στα νερά, καθώς τα φιλικά θηλαστικά κάνουν το δρόμο τους προς το κέντρο του Λονδίνου για να εξερευνήσουν και να αναζητήσουν τροφή. «Αυτήν τη στιγμή βλέπουμε μια απότομη αύξηση στις εμφανίσεις φώκιας στο Λονδίνο», είπε η Mary Tester στην Standard, ιδρύτρια του Thames Seal Watch. «Οι φώκιες ζουν εδώ και πολύ καιρό στον ποταμό με τους πιο πρόσφατους πληθυσμούς εκβολών από τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου (ZSL) να μετρούν σχεδόν 600 φώκιες λιμανιού και 3.000 γκρι φώκιες. Η νεότερη τάση είναι ότι φαίνεται να εξερευνούν πιο τακτικά περιοχές του Λονδίνου», πρόσθεσε.

Όσο δελεαστικό κι αν είναι να έρθετε κοντά στα ζώα, το RSPCA και το ZSL συνιστούν να κρατάτε περίπου 50-100 μέτρα απόσταση από τις φώκιες. Στην πραγματικότητα, οι φώκιες είναι πιο ευάλωτες όταν βγαίνουν στην ξηρά, καθώς έρχονται στη στεριά για να κοιμηθούν, να χωνέψουν την τροφή και να γεννήσουν. Η ενόχλησή τους σε αυτές τις καταστάσεις μπορεί να τις ταράξει πολύ, γεγονός που μπορεί να τις κάνει να τρέμουν, να τραυματιστούν ή να δαγκώσουν ανθρώπους.

«Η αναζήτηση τροφής στην ξηρά θα μπορούσε να τις θέσει σε κίνδυνο προσελκύοντας άλλα αρπακτικά όπως πουλιά ή αλεπούδες και να τις κάνει να συσχετίσουν τους ανθρώπους με τα τρόφιμα, κάτι που έχει προκαλέσει θανατηφόρα ατυχήματα στο παρελθόν», είπε η Tester.

Οι ιδιοκτήτες σκύλων θα πρέπει επίσης να φροντίζουν να κρατούν τα σκυλιά τους με λουρί όταν βρίσκονται γύρω από φώκιες καθώς οι συναντήσεις μπορεί να είναι επικίνδυνες και για τα δύο ζώα. Οι ειδικοί προειδοποιούν για να μην επαναληφθεί μια τραγική περίπτωση που έλαβε χώρα το 2021 όταν μια φώκια στο Hammersmith, που είχε βαπτιστεί “Freddie” από τους ντόπιους, χρειάστηκε να θανατωθεί μετά την επίθεση από έναν σκύλο.

Λοιπόν, γιατί είναι σημαντικό να έχουμε φώκιες στον Τάμεση; Οι ίδιες οι φώκιες (και όλη η βιοποικιλότητα) αποτελούν δείκτη της υγείας του ποταμού και δείχνουν ότι οι προσπάθειες διατήρησης ήταν επιτυχείς.

Εάν συναντήσετε μια φώκια που απειλείται με εξαφάνιση, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το British Divers Marine Life Rescue (BDMLR) και σε περίπτωση νεκρής φώκιας, επικοινωνήστε με το Πρόγραμμα Διερεύνησης Κητωδών Strandings.

Και καλύτερα να συνηθίσουμε να τις βλέπουμε στην πρωτεύουσα. Η Tester είπε: «Μπαίνουμε στη νέα μας κανονικότητα και πρέπει να μάθουμε πώς να συνυπάρχουμε με σεβασμό στους θαλάσσιους γείτονές μας».

Πηγή: Time Out London

Το currach, που κατασκευάστηκε για πρώτη φορά στο δυτικό Clare από τον ντόπιο Carraignaholt Derry Hedderman το 1984, έπλευσε στον ποταμό Liffey στο Garda Boat Club σε μια τελετή το πρωί του Σαββάτου. Σε μια προηγούμενη ζωή, το παραδοσιακό σκάφος οδηγούταν από τον Martin Keating από την Κομητεία Wexford, τη δεκαετία του 1980.

Ο Brian Cahill, επικεφαλής της Εκπαιδευτικής Μονάδας του Mountjoy, είπε ότι το έργο ανέλαβαν κρατούμενοι στο Ανδρικό υπόστεγο της φυλακής. «Είμαστε πολύ περήφανοι για αυτό», είπε ο κ. Cahill. «Ενεπλάκησαν πολλοί άνδρες εδώ». Είπε ακόμα ότι το όνομα του σκάφους “Spleodar” ταίριαζε. «Είναι ιρλανδικό και σημαίνει έξαρση ή χαρά. Και νιώσαμε ότι ταίριαζε με το σκάφος, γιατί πραγματικά εν μέσω αυτού του αισθήματος το ανέλαβε ο κόσμος που ασχολήθηκε πραγματικά με αυτό».

Ο κ. Holland, ο γλύπτης και καλλιτέχνης, είπε ότι οι κρατούμενοι αποκόμισαν πολλά από τη διαδικασία αποκατάστασης. «Περάσαμε τους τελευταίους οκτώ μήνες δουλεύοντας στη Μονάδα Εκπαίδευσης Mountjoy, δουλεύοντας με έξι ή οκτώ από τους κρατούμενους του Men’s Shed για να αποκαταστήσουμε αυτό το σκάφος από ένα ναυάγιο, ένα σκάφος –που συνήθιζε να αγωνίζεται στο δυτικό Clare και στο Wexford– και που τώρα επέστρεψε στο ποτάμι», είπε ο κ. Holland. «Θα χρησιμοποιηθεί από παιδιά στην κοινότητα του Δουβλίνου», πρόσθεσε.

Σε μια δήλωσή του, ο Chris Killeen, από την ομάδα Outdoor Learning της Crosscare είπε ότι το πρόγραμμα σπουδών θα αφορά προγράμματα βασισμένα σε δημιουργικές δραστηριότητες μαζί με όσους χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες τους. «Είμαστε πολύ ευγνώμονες που έχουμε αυτό το currach ως μια μοναδική προσθήκη στη δουλειά μας», είπε.

Πηγή: The Irish Times