Το πορτρέτο της γυναίκας χάθηκε όταν ο Πικάσο ζωγράφισε πάνω του, πιθανώς λίγους μήνες αργότερα, το 1901 για να απεικονίσει τον φίλο του γλύπτη Mateu Fernández de Soto να κάθεται σε ένα τραπέζι σε αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου. Όμως, σχεδόν 125 χρόνια αργότερα, τα περιγράμματα του αρχικού πορτρέτου αποκαλύφθηκαν από το Ινστιτούτο Τέχνης Courtauld στο Λονδίνο, όταν εξέτασαν το έργο τέχνης χρησιμοποιώντας υπέρυθρες και ακτίνες Χ πριν από μια έκθεση.

Το πορτρέτο της γυναίκας «αναδύθηκε κυριολεκτικά μπροστά στα μάτια μας… κομμάτι-κομμάτι», λόγω του τρόπου που μοιάζει με μωσαϊκό μια υπέρυθρη κάμερα σαρώνει μια εικόνα, εξήγησε ο Barnaby Wright, αναπληρωτής επικεφαλής της γκαλερί Courtauld. Αν και οι ειδικοί «ήταν αρκετά πεπεισμένοι ότι κάτι κρυβόταν κάτω από την επιφάνεια γιατί… μπορείτε να δείτε πινελιές… που δεν σχετίζονταν πραγματικά με το τελειωμένο πορτρέτο», δεν ήξεραν τι θα έβρισκαν μόλις άρχιζαν να το σκανάρουν, είπε ο Wright στο CNN.

Δεν είναι ακόμα σίγουροι για την ταυτότητα της γυναίκας, αν και μοιάζει με πολλές άλλες γυναίκες που ζωγράφισε ο Picasso στο Παρίσι το 1901, καθώς μοιράζεται το χαρακτηριστικό σινιόν χτένισμα που ήταν της μόδας τότε στη γαλλική πρωτεύουσα. «Μπορεί να ήταν απλώς κάποια που έκανε μοντέλο για τον Picasso… μπορεί να ήταν ερωμένη, μπορεί να ήταν φίλη».

Ο Picasso ήταν μόλις 19 ετών όταν έφτασε στο Παρίσι το 1901, αλλά έβρισκε ήδη διαφορετικούς τρόπους να ζωγραφίζει τα θέματά του. Εγκαταλείποντας αυτό το παλαιότερο πορτρέτο και ζωγραφίζοντας πάνω του, ο Picasso πιθανότατα «όχι απλώς άλλαζε θέμα αλλά και το στυλ του καθώς ανέπτυξε τον διάσημο τρόπο ζωγραφικής της Μπλε Περιόδο», είπε ο Wright.

Κατά τη διάρκεια της Μπλε Περιόδου του, ο Picasso χρησιμοποίησε πιο σκοτεινά χρώματα για να απεικονίσει τα θέματά του καθώς απομακρύνθηκε από το προηγούμενο ιμπρεσιονιστικό στυλ του, μια αλλαγή που εν μέρει επηρεάστηκε από την αυτοκτονία του καλού του φίλου Carlos Casagemas.

Η απεικόνιση μέσω των ακτίνων Χ υποδηλώνει ότι ο Picasso ξαναδούλεψε αυτόν τον καμβά ίσως έως και τρεις ή τέσσερις φορές, εν μέρει επειδή δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει νέα υλικά αλλά και επειδή «είναι ξεκάθαρο ότι του άρεσε η διαδικασία μετατροπής μιας εικόνας σε άλλη», είπε ο Wright. «Ζωγράφισε τη φιγούρα του φίλου του ακριβώς πάνω από τη γυναίκα… η μια φιγούρα αναδύεται από την άλλη, μεταμορφώνοντας τη μια στην άλλη».

Ωστόσο, τα υπολείμματα του πορτρέτου της γυναίκας παραμένουν ορατά στο εκπαιδευμένο μάτι. «Μόλις μάθετε τι υπάρχει από κάτω από αυτήν την τεχνική εικόνα και επιστρέψετε στον τελειωμένο πίνακα, μπορείτε να δείτε μερικά από αυτά τα σημάδια πολύ καθαρά – το μάτι, το αυτί και τα μαλλιά της», είπε ο Wright. «Αυτή η απόκοσμη παρουσία της γυναίκας, στην πραγματικότητα δεν είναι απλώς κάτω από την επιφάνεια, αλλά στην πραγματικότητα πιέζει την ίδια την επιφάνεια».

Πηγή: CNN UK / Κεντρική φωτογραφία:  
The Courtauld Institute of Art

Αποκτήθηκε πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια από έναν ιδιώτη πωλητή, το ανυπόγραφο πορτρέτο -ζωγραφισμένο στο Παρίσι το 1906- επικυρώθηκε πρόσφατα και δημοσιεύτηκε στο αρχείο Modigliani της Ρώμης. Η ανακάλυψη ήρθε όταν ο Guzzini, περίεργος για μια χαρακτηριστική σφραγίδα στο πίσω μέρος του πορτρέτου. Ύστερα από μικρή έρευνα, η σφραγίδα αποδείχθηκε ότι ήταν το σήμα ενός καταστήματος όπου καλλιτέχνες στην αλλαγή του αιώνα στη Μονμάρτρη αγόραζαν προμήθειες. Το επόμενο βήμα ήταν η διαβούλευση με το Fondazione Amedeo Modigliani στη Ρώμη.

Η επιστημονική ανάλυση αποκάλυψε χαρακτηριστικά που συνάδουν με την πρώιμη παριζιάνικη περίοδο του Modigliani, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης φθηνής λευκής μπογιάς που προτιμούσαν καλλιτέχνες της εποχής που εξοικονομούσαν κόστος. Το θέμα πιστεύεται ότι είναι ο Mario Cavalieri, ένας Βενετός φίλος του καλλιτέχνη. «Η αξία αυτού του έργου τέχνης σήμερα δεν έγκειται μόνο στην τιμή αγοράς του, αλλά κυρίως στην ιστορική του σημασία», είπε ο Guzzini.

Τον Νοέμβριο του 2023, ένα παρόμοιο ευμετάβλητο πρώιμο έργο του Modigliani πουλήθηκε σε δημοπρασία του Sotheby’s Paris “Impressionist and Modern”, για περισσότερα από 403.000 δολάρια.

Νωρίτερα φέτος, ένα σπάνιο τοπίο ακουαρέλας από τον καλλιτέχνη της Φιλαδέλφειας του 19ου αιώνα, William H. Dorsey, βρέθηκε σε ένα κατάστημα ειδών στο Glendale της Πενσυλβάνια. Η αγορά των 10 $ βρίσκεται τώρα στην Ιστορική Εταιρεία της Πενσυλβάνια. Και το 2023, ένας πίνακας 4 δολαρίων που βγήκε από κάδο στο Manchester αποκαλύφθηκε ως ελαιογραφία από τον N. C. Wyeth, με εκτιμώμενη αξία έως και 250.000 $.

Ωστόσο, δεν κερδίζει το τζακ ποτ κάθε αγοραστής αντικών. Ένας άνδρας στη Μινεσότα πίστευε ότι ένας πίνακας 50 δολαρίων που παραλήφθηκε σε μια πώληση σε γκαράζ αναγνωρίστηκε ως ένας πιθανός χαμένος από καιρό Vincent Van Gogh με τίτλο Elimar. Η εταιρεία ερευνών τέχνης LMI Group International με έδρα τη Νέα Υόρκη αγόρασε το έργο από τον ανώνυμο συλλέκτη για ένα άγνωστο ποσό το 2019 και στη συνέχεια δημοσίευσε μια έκθεση 458 σελίδων υποστηρίζοντας ότι το πορτρέτο ήταν πρωτότυπο.

Το Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ σκέφτηκε διαφορετικά και είπε ότι η εικόνα δεν μπορούσε να αποδοθεί στον ζωγράφο, κάτι που άφησε την LMI Group «μπερδεμένη».

Πηγή: ARTnews / Φωτογραφία: Tate Britain

Στις 31 Οκτωβρίου ο οίκος δημοπρασιών θα πουλήσει το A.I. God. Portrait of Alan Turing, από τον ανθρωποειδές ρομπότ καλλιτέχνη Ai-Da. Το πορτρέτο του μαθηματικού και επιστήμονα υπολογιστών Alan Turing δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τους αλγόριθμους AI του Ai-Da Robot. Ο έμπορος έργων τέχνης και ιδιοκτήτης γκαλερί, Aidan Meller, με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, δημιούργησε το ανθρωποειδές ρομπότ Ai-Da, που απεικονίζεται ως γυναίκα με ένα μαύρο bob και ντυμένη με t-shirt και τζιν φόρμες. Το ρομπότ σχεδιάζει και ζωγραφίζει μέσω ενός συνδυασμού καμερών στα μάτια του, αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης και ενός ρομποτικού βραχίονα.

Η μικτή τεχνική 162.5 εκατοστών επί 230 εκατοστών σε καμβά εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 120.000 έως 180.000 δολάρια, με εγγύηση τρίτου μέρους. «Αυτό που κάνει αυτό το έργο τέχνης διαφορετικό από άλλα έργα που δημιουργούνται από την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι με τον Ai-Da υπάρχει μια φυσική εκδήλωση και αυτή είναι η πρώτη φορά που ένα έργο από ένα ρομπότ αυτού του τύπου βγαίνει ποτέ σε δημοπρασία», είπε ο Meller στο CBS MoneyWatch, το οποίο ανέφερε για πρώτη φορά τα νέα της πώλησης. Ο Meller είπε επίσης ότι η δημοπρασία υπογραμμίζει την άνοδο και τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης.

«Υπάρχει πολλή καινοτομία – ένας τεράστιος αριθμός ρομπότ έρχεται – και τελικά θα κάνουν κάθε είδους διαφορετικές εργασίες. Η τέχνη είναι ένας τρόπος να συζητηθούν οι απίστευτες αλλαγές στην κοινωνία που συμβαίνουν λόγω της τεχνολογίας», πρόσθεσε στο CBS, σημειώνοντας ότι τα έσοδα από την πώληση θα επανεπενδυθούν στο έργο, το οποίο είναι ακριβό σε ισχύ.

«Μπορεί να υπάρχει περιορισμένο δημόσιο αρχείο για την αξιολόγηση της αγοράς για μοναδικά έργα όπως αυτό του Ai-Da, αλλά μετά από εκτενείς συνομιλίες με εξέχοντες συλλέκτες στη διασταύρωση της τέχνης και της τεχνολογίας – ιδιαίτερα στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης – έγινε σαφές ότι η ζήτηση για αυτό το κομμάτι είναι ισχυρή», δήλωσε ο αντιπρόεδρος και επικεφαλής του Sotheby’s για την ψηφιακή τέχνη, Michael Bouhanna σε δήλωση στο ARTnews. «Ο ενθουσιασμός και το ενδιαφέρον αυτών των συλλεκτών, σε συνδυασμό με την πεποίθησή τους για τη σημασία αυτού του έργου στον χώρο τέχνης AI, επηρέασαν άμεσα την απόφασή μου να τοποθετήσω την εκτίμηση της προπώλησης σε ένα επίπεδο που αντικατοπτρίζει την αναμενόμενη επιθυμία και τις δυνατότητες της αγοράς».

Το πορτρέτο του Alan Turing εκτέθηκε στην AI for Good Global Summit στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη της Ελβετίας νωρίτερα φέτος τον Μάιο «ως μέρος ενός πολύπτυχου με πέντε ταμπλό».

Εκτός από το πορτρέτο του ανθρωποειδούς ρομπότ, η πώληση ψηφιακής τέχνης του Sotheby’s στις 31 Οκτωβρίου θα περιλαμβάνει έργα των Refik Anadol, PAK, Xcopy, DesLucrece και άλλων ψηφιακών καλλιτεχνών.

Πηγή: ARTnews

Σύμφωνα με την Art Newspaper, το μουσείο αγόρασε τον πίνακα του 1885 από τον έμπορο τέχνης και συλλέκτη με έδρα το Λονδίνο, Daniel Katz, ο οποίος αποκαλύφθηκε ως ο αγοραστής του έργου όταν εμφανίστηκε στη δημοπρασία του Christie’s πέρυσι. Το Μουσείο Noordbrabants φέρεται να πλήρωσε 8,6 εκατομμύρια ευρώ για το πορτρέτο της αγρότισσας, καθιστώντας το μεταξύ των πιο ακριβών εικόνων του Van Gogh που έχουν αγοραστεί ποτέ από ίδρυμα.

Ο Katz αγόρασε το έργο στη βραδινή δημοπρασία του Christie’s 20ου/21ου αιώνα στο Λονδίνο τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους. Εκείνη την εποχή, το έργο είχε εκτίμηση 1 εκατομμύριο-2 εκατομμύρια λίρες. Πριν από την πώληση η εικόνα βρισκόταν στην ίδια οικογενειακή συλλογή για 120 χρόνια. Οι Noordbrabants ήταν ανάμεσα στους πλειοδότες εκείνο το βράδυ, αλλά έπρεπε να αποχωρήσουν όταν τα πράγματα έγιναν σοβαρά, αφήνοντας τον Katz με το τελικό έπαθλο για 4,8 εκατομμύρια λίρες.

Ο Katz, ο οποίος είναι επίσης έμπορος, αγόρασε το έργο για την ιδιωτική του συλλογή. Λίγους μήνες αργότερα, απέκτησε το αρχικό πλαίσιο που είχε αντικατασταθεί για τη βραδινή πώληση. Εκείνο το καλοκαίρι, η διευθύντρια των Noordbrabants, Jacqueline Grandjean και η επιμελήτριά της, Helewise Berger, πλησίασαν τον Katz ρωτώντας αν θα σκεφτόταν να αποχωριστεί τον φρεσκοαγορασμένο Van Gogh. Συμφώνησε σε δανεισμό. Ο πίνακας εμφανίστηκε στο Noordbrabants τον Ιανουάριο.

Το μουσείο συνέχισε να προσπαθεί να αποκτήσει το έργο, ξεκινώντας ακόμη και μια εκστρατεία συγκέντρωσης κεφαλαίων για να πληρώσει για αυτό που ονόμασαν «η Μόνα Λίζα της Μπραμπάντ».

Το Μουσείο Noordbrabants έχει αποκτήσει πέντε Van Gogh από το 2016 και αυτή τη στιγμή έχει άλλα έξι ως δανεικά. Η εξασφάλιση αυτού του πορτρέτου του είναι μόνο ένα μέρος ενός σχεδίου για σοβαρή επέκταση των έργων του Van Gogh , που περιλαμβάνει το άνοιγμα μιας ξεχωριστής πτέρυγας Van Gogh στο μουσείο, που πρόκειται να ανοίξει το 2026.

Πηγή: ARTnews