Την ημέρα αυτή, οι φάροι είναι ανοιχτοί για το κοινό, με την πραγματοποίηση διαφόρων εκδηλώσεων, που στοχεύουν και στην ανάδειξη τους ως μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς κάθε χώρας.

Οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τη συμβολή των φάρων στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, στην αξιοποίηση του φαρικού δικτύου ως πολιτιστικής κληρονομιάς καθώς και την συνεισφορά των φαροφυλάκων στη λειτουργία του εν λόγω δικτύου.

Όπως έχει γίνει γνωστό, 18 φάροι είναι ανοικτοί για το κοινό από τις 17:00 έως τις 20:00. Πρόκειται για τους φάρους:

Μεγάλο Έμβολο – Θεσσαλονίκη (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Ακρωτήρι – Θήρα (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)
Αρκίτσα – Φθιώτιδα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ
Μουδάρι – Κύθηρα (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)
Γουρούνι – Σκόπελος (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Κερί – Ζάκυνθος (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Κρανάη – Γύθειο (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Μελαγκάβι – Λουτράκι (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Πλάκα – Λήμνος (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)
Κόρακα – Πάρος (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)
Αλεξανδρούπολη – Αλεξανδρούπολη (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)
Ταίναρο – Λακωνία (Πρόσβαση στον πύργο: Μόνο στον περιβάλλοντα χώρο)
Κακή Κεφαλή – Χαλκίδα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Βασιλίνα – Εύβοια (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)
Δουκάτο – Λευκάδα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Κατάκολο – Ηλεία (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Δρέπανο – Πάτρα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)
Κάστρο Αντιρρίου – Ναύπακτος

Από τον Όμηρο ως το 1829

Οι πρώτες αναφορές κατασκευής και λειτουργίας πυρσών στην ελληνική αρχαιότητα, ανήκουν στα Ομηρικά έπη, όπου αναφέρεται ότι σε κορυφές πύργων, λόφων ή τοπικών γήινων εξάρσεων, άναβαν εύφλεκτες ύλες προς διευκόλυνση της ναυσιπλοΐας, δηλαδή δημιουργούσαν «πρωτογενείς» φάρους.

Σύμφωνα με κάποιες ιστορικές πηγές, πριν τον διάσημο φάρο της Αλεξάνδρειας, υπήρξαν φάροι έναντι της άκρας του ακρωτηρίου της Έλλης (φάρος Σιγείου), στη La Corunna (Λα Κορούνια) Ισπανίας (Πύργος του Ηρακλέους) και στον Πειραιά.

Η ονομασία «φάρος» θεωρείται ότι προέρχεται από το όνομα της νησίδας «φάρος» πλησίον της Αλεξάνδρειας, επί της οποίας τον 3ο π.Χ. αιώνα κατασκευάστηκε ο ομώνυμος φάρος από τον περιώνυμο αρχιτέκτονα Σώστρατο τον Κνίδιο. Ο «Φάρος της Αλεξάνδρειας», ήταν ο πλέον φημισμένος φάρος της αρχαιότητας και ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου.

Ο φάροι υπήρξαν πολύ πριν από το 1650 στο Αρχιπέλαγος του Αιγαίου, στο Μυρτώο και στο Κρητικό πέλαγος και συγκεκριμένα στα σημαντικότερα λιμάνια της εποχής, όπως στη, Χίο (1420) Μυτιλήνη (1782), Ρόδο (1490) και στη Μεθώνη. Την εποχή της τουρκοκρατίας, το πλέον βέβαιο είναι ότι δεν υπήρξαν πυρσοί στις Ελληνικές ακτές. Αυτό ισχυροποιείται και από το γεγονός ότι την εποχή αυτή, οι συνθήκες διαβιώσεως των Ελλήνων και ο φόβος της πειρατείας στα νησιά και γενικά στις παράκτιες περιοχές, αποτέλεσαν ισχυρούς αποτρεπτικούς παράγοντες στην κατασκευή ή/και στην λειτουργία φάρων.

Οι περισσότεροι πυρσοί κατασκευάστηκαν μεταξύ του 1822 και του 1910. Ο πρώτος φανός του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, άναψε το 1829 ή το 1830 στο λιμάνι της Αίγινας, όταν ο Καποδίστριας ανακήρυξε την Αίγινα Πρωτεύουσα της Ελληνικής Πολιτείας (εκκλησάκι Αγ. Νικολάου Θαλασσινού), ο οποίος για άγνωστη αιτία αργότερα καταστράφηκε.

Το Ελληνικό Φαρικό δίκτυο έχει διαιρεθεί σε 10 περιοχές που χαρακτηρίζονται με τους αριθμούς από 0 μέχρι 9, όπως φαίνεται στον χάρτη. Σκοπός αυτής της διαίρεσης είναι ο άμεσος προσδιορισμός της γενικότερης γεωγραφικής θέσης στην οποία βρίσκεται ένας πυρσός, όταν αυτός αναφέρεται με τον Εθνικό Αριθμό του ή συντομογραφικά ΑΕΦ του πυρσού.

Πηγή: in.gr

Το HeritageWatch.AI με έδρα το Παρίσι, ένα ανεξάρτητο, μη εμπορικό όργανο που αποτελείται από τέσσερις οργανισμούς, ξεκίνησε στο υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας στις 10 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής Δράσης Τεχνητής Νοημοσύνης στη γαλλική πρωτεύουσα. Οι τέσσερις συνιδρυτές είναι η εταιρεία τρισδιάστατων μοντέλων Iconem, η εταιρεία παροχής δορυφορικών εικόνων Planet Labs PBC (που ιδρύθηκε από τρεις επιστήμονες της Nasa), η διακυβερνητική ομάδα πολιτιστικής κληρονομιάς, το Ίδρυμα Aliph (Διεθνής συμμαχία για την προστασία της κληρονομιάς) και η Microsoft.

Η αποστολή του κουαρτέτου είναι να παρέχει πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο για τον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς συλλέγοντας δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης που λαμβάνονται από τον στόλο των 200 δορυφόρων σε τροχιά της Planet Labs PBC. Στη συνέχεια, αυτές οι εικόνες θα χρησιμοποιηθούν από το Iconem για τη δημιουργία τρισδιάστατων μοντέλων κάθε πολιτιστικής κληρονομιάς. Το AI for Good Lab της Microsoft – το οποίο χρησιμοποιεί δεδομένα τεχνητής νοημοσύνης και κλίματος για τον εντοπισμό ευάλωτων κοινοτήτων που κινδυνεύουν από υπερβολική ζέστη, πλημμύρες και άνοδο της στάθμης της θάλασσας – θα επεξεργαστεί τα δεδομένα.

Η Aliph που εδρεύει στη Γενεύη θα χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες για να συνεχίσει να βοηθά τους φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς όταν χτυπούν καταστροφές. Έχει ήδη χορηγήσει 100 εκατομμύρια δολάρια σε επιχορηγήσεις σε περισσότερα από 500 έργα πολιτιστικής κληρονομιάς σε όλο τον κόσμο από τότε που ξεκίνησε το 2017. Το Μουσείο Sursock της Βηρυτού, για παράδειγμα, έλαβε 500.000 δολάρια λίγο μετά την καταστροφική έκρηξη του λιμανιού το 2020. Τα κεφάλαια χρησιμοποιήθηκαν για την προστασία της δομικής ακεραιότητας του μουσείου.

Πολλά μουσεία, βιβλιοθήκες και μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ουκρανία έχουν επίσης ενισχυθεί από τον Aliph στον απόηχο της εισβολής της Ρωσίας το 2022. Σε μια δήλωση είπε, «Το HeritageWatch.AI έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς να κινηθεί προς μια προσέγγιση βασισμένη σε προβλέψεις, προσδιορίζοντας περιοχές που είναι επιρρεπείς σε κρίσεις και εφαρμόζοντας μέτρα. Παρατηρήστε τον προοδευτικό αντίκτυπο της ερημοποίησης στην χωμάτινη αρχιτεκτονική στην περιοχή του Σαχέλ, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας της παράκτιας κληρονομιάς ή τις συνέπειες ενός τυφώνα σε παλιές τοποθεσίες. Με τη σειρά τους, οργανισμοί όπως o Aliph θα έχουν πιο ισχυρά εργαλεία με τα οποία μπορούν να υποστηρίξουν τις επηρεαζόμενες κοινότητες πριν βρεθούν σε κρίση. Με τους εταίρους τους στο έδαφος, ο Aliph και άλλοι οργανισμοί μπορούν να αναπτύξουν σχέδια για την προστασία και την εξασφάλιση της πολιτιστικής κληρονομιάς και τον εντοπισμό και τη συνοδεία των πιο συναφών έργων αποκατάστασης».

Η Microsoft έχει δώσει μια αρχική δέσμευση ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων στο έργο για τέσσερα χρόνια, συν 750.000 $ για «υπηρεσίες σε είδος». Ο Aliph έχει παράσχει 250.000 δολάρια.

Σε ένα βίντεο για το HeritageWatch.AI, ο διευθυντής της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, Lazare Eloundo Assomo, είπε: «Συνήθως σε περίπτωση καταστροφής, δυσκολευόμαστε να αποκτήσουμε έγκαιρη πρόσβαση στα δεδομένα στην πληγείσα τοποθεσία».

Ο Bastien Varoutsikos, διευθυντής στρατηγικής του οργανισμού Aliph, δήλωσε στο βίντεο ότι το HeritageWatch.AI θα μας δώσει «πρόσβαση σε δεδομένα και παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο καθώς και ικανότητα πρόβλεψης, ώστε να μπορέσουμε να αναπτύξουμε ακόμη πιο ισχυρές και γρήγορες απαντήσεις».

Πηγή: ARTnews / Κεντρική φωτογραφία: ALIPH – Antoine Tardy

Η λίστα παρακολούθησης του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων (WMF) περιλαμβάνει συνήθως ευάλωτους πολιτιστικούς χώρους στη Γη. Η φετινή επιλογή – η πρώτη από το 2022 – περιλαμβάνει το Qhapaq Ñan, ένα προ-ισπανικό οδικό σύστημα των Άνδεων. Η Antakya στην Τουρκία και η χερσόνησος Noto στην Ιαπωνία, που υπέστησαν ζημιές από τους σεισμούς, μπήκαν επίσης στη λίστα.

Ο Bénédicte de Montlaur, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του WMF, είπε ότι το φεγγάρι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 25 τοποθεσιών λόγω «εντεινόμενων κινδύνων εν μέσω επιταχυνόμενων σεληνιακών δραστηριοτήτων», οι οποίες, κατά τη γνώμη του WMF, «αναλήφθηκαν χωρίς επαρκή πρωτόκολλα διατήρησης».

Η SpaceX εκτόξευσε δύο σεληνιακά προσεδάφια την Τετάρτη για τη διεξαγωγή έρευνας για μελλοντικές αποστολές. Μόνο πέντε χώρες – οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η πρώην Σοβιετική Ένωση – έχουν προσγειώσει επιτυχώς οχήματα στο φεγγάρι από τη δεκαετία του 1960. Ιδιωτικά ταξίδια στη σεληνιακή επιφάνεια αναμένονται αφού η αποστολή Artemis III της NASA, που ήταν προγραμματισμένη για τα μέσα του 2027, πραγματοποιήσει την πρώτη επαφή με πλήρωμα από τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Αυτές οι επισκέψεις και άλλες αποστολές που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση είναι η κύρια αιτία ανησυχίας για το WMF. Υπάρχει ιδιαίτερο άγχος για τους τουρίστες που ενοχλούν τοποθεσίες, όπως τα ίχνη που άφησαν ο Neil Armstrong και ο Buzz Aldrin.

«Για πρώτη φορά, το φεγγάρι περιλαμβάνεται… για να αντικατοπτρίσει την επείγουσα ανάγκη αναγνώρισης και διατήρησης των τεχνουργημάτων που μαρτυρούν τα πρώτα βήματα της ανθρωπότητας πέρα ​​από τη Γη – μια καθοριστική στιγμή στην κοινή μας ιστορία», είπε ο Montlaur. «Στοιχεία όπως η κάμερα που απαθανάτισε την τηλεοπτική προσγείωση σε φεγγάρι, ένας αναμνηστικός δίσκος που άφησαν οι αστροναύτες Armstrong και Aldrin και εκατοντάδες άλλα αντικείμενα είναι εμβληματικά αυτής της κληρονομιάς… η συμπερίληψη της σελήνης υπογραμμίζει την καθολική ανάγκη για προληπτικές και συνεργατικές στρατηγικές για την προστασία της κληρονομιάς –είτε στη Γη είτε πέρα ​​από αυτήν– που αντικατοπτρίζουν και προστατεύουν τη συλλογική μας αφήγηση».

Ο Montlaur είπε στην Art Newspaper ότι εν μέσω μιας νέας εποχής εξερεύνησης του διαστήματος, ήταν σημαντικό να δημιουργηθούν διεθνείς μηχανισμοί για την προστασία του πολιτιστικού τοπίου της Σελήνης. «Η διασφάλιση της σεληνιακής κληρονομιάς θα αποτρέψει τη ζημιά από την επιτάχυνση των ιδιωτικών και κυβερνητικών δραστηριοτήτων στο διάστημα, διασφαλίζοντας ότι αυτά τα τεχνουργήματα θα διαρκέσουν για τις μελλοντικές γενιές», είπε.

Η συντριπτική πλειοψηφία της λίστας αποτελείται από τοποθεσίες που είτε βρίσκονται σε ζώνες συγκρούσεων, όπως η Ουκρανία και η Γάζα, είτε κινδυνεύουν από την κλιματική κρίση. Η ακτή Σουαχίλι της Αφρικής, η οποία περιλαμβάνει τοποθεσίες όπως την Παλιά Πόλη Λαμού, στην Κένυα. Το Fort Jesus, στην Κένυα είναι στη λίστα, όπως και το νησί της Μοζαμβίκης, το οποίο απειλείται από τη διάβρωση των ακτών. Το WMF πρόσθεσε επίσης τον «ιστορικό αστικό ιστό της Γάζας», ο οποίος έχει καταστραφεί από τον πόλεμο με το Ισραήλ.

Υπάρχουν επίσης τοποθεσίες που ο οργανισμός πιστεύει ότι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από πιο βιώσιμο τουρισμό, όπως τα ορθόδοξα μοναστήρια της κοιλάδας του Drino στην Αλβανία, και επισημαίνει ότι ο συνωστισμός σε άλλες τοποθεσίες, όπως οι βουδιστικές τοποθεσίες Maijishan και Yungang της Κίνας, τις θέτει σε κίνδυνο.

Η λίστα του 2022 περιλάμβανε προϊστορικές ζωγραφιές σε σπήλαια του κρατικού πάρκου Monte Alegre στον Βραζιλιάνικο Αμαζόνιο, τα ερείπια των Αζτέκων του Teotihuacán στο Μεξικό και τον προκολομβιανό αρχαιολογικό χώρο Garcia Pasture στο Τέξας.

Πηγή: The Guardian

Η Sevdalinka, που συχνά αναφέρεται ως Balkan Blues, είναι ένα μελαγχολικό αστικό τραγούδι αγάπης που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα. Είναι μια μίξη της νοτιοσλαβικής προφορικής ποίησης και της μουσικής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Salman είναι ένας από τους λίγους μουσικούς που κρατούν ζωντανή την παλιά παράδοση.

«Παίζω και τραγουδάω Sevdalinka από τα 14 μου», είπε ο Salman πριν από μια πρόσφατη εμφάνιση. Η Sevdalinka, που συχνά εκτελείται ως ακαπέλα ή συνοδεύεται από παραδοσιακά όργανα όπως το λαούτο, μεταφέρεται από γενιά σε γενιά μέσω παραστάσεων σε οικογενειακές συγκεντρώσεις.

Τα τελευταία χρόνια, μυθιστορηματικές ερμηνείες της Sevdalinka από μερικούς νεότερους μουσικούς την έχουν φέρει στο παγκόσμιο κοινό. Ένας από αυτούς είναι ο Damir Imamovic, του οποίου ο πατέρας και ο παππούς του ήταν διάσημοι βάρδοι Sevdalinka. Ο Imamovic κέρδισε βραβεία το 2020/2021 για το καλύτερο ευρωπαϊκό άλμπουμ από τα παγκόσμια μουσικά περιοδικά Songlines και Transglobal. Ο Imamovic προωθεί τη Sevdalinka διεθνώς μέσω του έργου του SevdahLab, το οποίο υποστήριξε την ένταξη του τραγουδιού στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

«Συνειδητοποίησα πόσο λίγα γνωρίζει το κοινό για το είδος Sevdalinka και ήθελα να αποκαλύψω την ιστορία πίσω από αυτή τη μουσική», είπε.

Ο Zanin Berbic, 28 ετών, εθνομουσικολόγος που παίζει σάζι, ένα λαούτο με μακρύ λαιμό που χρησιμοποιείται στην οθωμανική κλασική μουσική, λέει ότι η Sevdalinka αφηγείται την ιστορία της Βοσνίας. «Τις περισσότερες μέρες μου τις περνάω είτε τραγουδώντας ή παίζοντας τραγούδια της Sevdalinka είτε διαβάζοντας ή μιλώντας για αυτά», είπε ο Berbic, ο οποίος εργάζεται ως φύλακας στο μουσικό τμήμα του Περιφερειακού Μουσείου της Βοσνίας στο Σεράγεβο.

«Η Sevdalinka είναι η ζωή μου».

Πηγή: Daily Sabah

Ένα από τα πολιτιστικά ακίνητα, το National Historical Memorial Reserve Babyn Yar στο Kyviv, τιμά τους περισσότερους από 33.000 Εβραίους, καθώς και Ρομά και Σοβιετικούς κρατούμενους, που σκοτώθηκαν από τους Ναζί σε μια διήμερη σφαγή το 1941. Τον Μάρτιο του 2022, ένας ρωσικό βλήμα έπεσε κοντά στο σημείο, σκοτώνοντας πέντε άτομα. Ένα μνημείο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος δεν χτυπήθηκε άμεσα, αλλά ένα κοντινό κτίριο που σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει το κέντρο για ένα νέο μουσείο υπέστη ζημιές.

«Τα πολιτιστικά αγαθά υπό την ενισχυμένη προστασία της UNESCO επωφελούνται από το υψηλότερο επίπεδο ασυλίας από επίθεση και χρήση για στρατιωτικούς σκοπούς. Η μη συμμόρφωση με αυτές τις ρήτρες θα συνιστούσε «σοβαρή παραβίαση» του Δεύτερου Πρωτοκόλλου του 1999 της Σύμβασης της Χάγης, ανοίγοντας τη δυνατότητα δίωξης», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η UNESCO.

Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, η UNESCO ανέφερε ότι 341 πολιτιστικοί χώροι — συμπεριλαμβανομένων 26 θρησκευτικών κατασκευών, 150 κτιρίων ιστορικής ή καλλιτεχνικής σημασίας και 31 μουσείων — σε όλη την Ουκρανία έχουν υποστεί ζημιές από το ξέσπασμα του πολέμου τον Φεβρουάριο του 2022. Το επόμενο έτος, η Audrey Azoulay , ο γενικός διευθυντής της UNESCO, υποσχέθηκε περισσότερα από 10 εκατομμύρια δολάρια σε προσπάθειες αποκατάστασης.

«Σε περιόδους πολέμου, η διεθνής αλληλεγγύη είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία της απειλούμενης πολιτιστικής κληρονομιάς», δήλωσε ο Azoulay σε δήλωση. «Αυτή η απόφαση θα καταστήσει δυνατή την περαιτέρω ενίσχυση της ασφάλειας αυτών των δύο ουκρανικών πολιτιστικών χώρων, συμπεριλαμβανομένου ενός σημαντικού τόπου για τη μνήμη του Ολοκαυτώματος».

Πηγή: ARTnews

Η Umm al-Abed κατασκευάζει σαπούνι στο σπίτι της στο χωριό Salem, ανατολικά της Nablus, σε ένα από τα πολλά μικρά εργαστήρια σαπουνιού στην κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Όχθη. Η διαδικασία είναι υποτυπώδης, περιλαμβάνει έναν πλαστικό κουβά σε μια τσιμεντένια αυλή και τρία μόνο συστατικά: ελαιόλαδο, νερό και αλυσίβα. «Το άτομο που μας έμαθε να φτιάχνουμε το σαπούνι ήταν μια ηλικιωμένη συγγενής από το χωριό Immatin. Πριν από πολύ καιρό, περίπου 20 με 30 χρόνια, ήρθε εδώ και έφτιαχνε σαπούνι», είπε η Umm al-Abed. «Όταν μαγείρευε το λάδι, έβλεπα πώς το έκανε, έμαθα τις διαδικασίες και άρχισα να φτιάχνω σαπούνι για όλους τους κατοίκους», είπε.

Πίσω από την Umm al-Abed , οι γυναίκες δουλεύουν σκληρά. Η μία ρίχνει ελαιόλαδο από ένα δοχείο και μετά προσθέτει την αλισίβα. Με ένα μακρύ ξύλο ανακατεύει το μείγμα με το ένα χέρι και με το άλλο ρίχνει νερό. Καθώς το κάνει, το μείγμα σταδιακά γίνεται ζωντανό πράσινο.

Το μαγείρεμα γίνεται σε λαδόχαρτο πάνω σε φωτιά με ξύλα. Όταν το μείγμα είναι έτοιμο, αδειάζουν σε μεγάλους δίσκους με πλαστική επένδυση και αφήνουν να κρυώσει και να σφίξει. Στη συνέχεια, το γιγάντιο μπλοκ σημειώνεται με το χέρι πριν κοπεί σε μικρές ράβδους σαπουνιού με ένα γιγάντιο μεταλλικό φύλλο.

Η βιοτεχνική διαδικασία, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, προστέθηκε πρόσφατα στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Συνδυάζεται με άλλες παλαιστινιακές συμμετοχές όπως το “hikaye”, μια παράδοση γυναικείας αφήγησης, ο παραδοσιακός χορός “dabkeh” και το κέντημα. Σύμφωνα με τον πολιτιστικό οργανισμό του ΟΗΕ: «Η χρήση του ελαιολάδου αντανακλά την ισχυρή σχέση των ανθρώπων με τη φύση και πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το σπιτικό τους σαπούνι ως προσωπικό δώρο για εορτασμούς όπως γάμους και γενέθλια».

«Οι περισσότερες οικογένειες στην Παλαιστίνη μοιράζονται την παράδοση με άνδρες και γυναίκες να συμμετέχουν σε όλα τα στάδια παραγωγής, με τα παιδιά να βοηθούν στην κοπή και τη συσκευασία του. Στη Nablus, το εργοστάσιο σαπουνιών Tuqan, που ιδρύθηκε το 1872, συνεχίζει να παράγει μπάρες. Ιδρύθηκε κατά την Οθωμανική περίοδο και έκτοτε φτιάχνει σαπούνι», είπε ο Nael Qubbaj, ο επικεφαλής του εργοστασίου.

Κάθεται στο γραφείο του, περιτριγυρισμένος από ξεθωριασμένα πορτρέτα με κοστούμια και άνδρες που φορούν φέσι, όλοι μέλη της οικογένειας Abdul Fattah Tuqan, συνιδρυτές του εργοστασίου. Η παραγωγή του είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτή του εργαστηρίου της Umm al-Abed.

Στο πάτωμα του εργοστασίου, ένα στρώμα σαπουνιού καλύπτει όλο το δωμάτιο από τοίχο σε τοίχο. Ένας ξυπόλητος σαπωνοποιός περπατά αργά προς τα πίσω σε όλο το δωμάτιο κόβοντας το απέραντο χαλί σαπουνιού σε μεμονωμένα κομμάτια τέλειου μεγέθους. Τα χιλιάδες μεμονωμένα σαπούνια στη συνέχεια στοιβάζονται σε κοίλους στρογγυλούς πύργους για να στεγνώσουν πριν τυλιχτούν ξεχωριστά.

Η αναγνώριση από την UNESCO του σαπουνιού Nablus «είναι μια αναγνώριση από την παγκόσμια κοινότητα για τη σημασία αυτής της παράδοσης και της ανάγκης διατήρησής της», δήλωσε ο Qubbaj. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό «δεδομένων των προσπαθειών της ισραηλινής κατοχής να υπονομεύσει αυτές τις παραδοσιακές βιομηχανίες», είπε.

Πηγή: Daily Sabah

Η προειδοποίηση ήρθε κατά τη διάρκεια παρουσίασης στη Γενεύη από την UNESCO και το Δορυφορικό Κέντρο του ΟΗΕ (UNOSAT) σχετικά με το έργο τους στην παρακολούθηση των ζημιών στην πολιτιστική κληρονομιά στο Λίβανο και τη Γάζα. «Όταν μιλάμε για μέρη όπως το Μπάαλμπεκ… δεν πρόκειται μόνο για μεμονωμένες ιδιοκτησίες, είναι η ευρύτερη περιοχή υπό την προστασία της UNESCO», εξήγησε η Krista Pikkat, διευθύντρια της UNESCO για τον πολιτισμό και τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. «Αυτό περιλαμβάνει τοποθεσίες παγκόσμιας κληρονομιάς ή περιοχές υπό ενισχυμένη προστασία, που παρέχουν το υψηλότερο επίπεδο ασυλίας. Αυτό σημαίνει ότι εάν κάποιος στοχοποιήσει εσκεμμένα, αυτή η πράξη μπορεί να συνιστά έγκλημα πολέμου», είπε η Pikkat.

Η ταξινόμηση ισχύει για περιοχές όπως το Μπάαλμπεκ στον Λίβανο, ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO με τεράστια ιστορική και πολιτιστική σημασία. Σημείωσε ότι ο Λίβανος έχει αναφέρει 34 τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένων των τοποθεσιών Παγκόσμιας Κληρονομιάς του Μπάαλμπεκ και της Τύρου – κοντά στα οποία καταγράφηκαν πρόσφατα χτυπήματα, ως δυνητικά απειλούμενα εν μέσω της συνεχιζόμενης περιφερειακής σύγκρουσης. Υπήρξαν μόνο ζημιές ή χτυπήματα στην περιοχή γύρω από τέτοιες περιοχές, σημείωσε η Pikkat.

Στη Γάζα, 69 πολιτιστικές περιουσίες έχουν πληγεί από την κλιμάκωση των εχθροπραξιών και σύμφωνα με την UNESCO αυτά περιλαμβάνουν 43 ιστορικά ή καλλιτεχνικά κτίρια, έξι μνημεία, επτά αρχαιολογικούς χώρους και ένα μουσείο.

Ενώ η Γάζα στερείται Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, περιλαμβάνεται μια τοποθεσία υπό την ενισχυμένη προστασία της Σύμβασης της Χάγης του 1954, ωστόσο ευτυχώς δεν υπάρχει καμία ζημιά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η Σύμβαση της Χάγης του 1954 υποχρεώνει τα μέρη σε σύγκρουση να αποφεύγουν τη στόχευση τοποθεσιών πολιτιστικής κληρονομιάς. Για να επιβάλει αυτές τις προστασίες, η UNESCO μοιράζεται τις συντεταγμένες τέτοιων τοποθεσιών με τις αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται στη σύγκρουση.

Σχετικά με τις πιθανές προφυλάξεις από την UNESCO για τη διατήρηση των αντικειμένων μέσα σε τέτοιους χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς, η Pikkat είπε ότι ο ρόλος της UNESCO δεν είναι απαραίτητα να απομακρύνει τα αντικείμενα. Επικεντρώνεται στην παροχή συμβουλών στις κυβερνήσεις σχετικά με τον τρόπο προστασίας και διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά τη διάρκεια κρίσεων.

Σχετικά με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των ζημιών, η UNESCO και η UNOSAT δήλωσαν ότι χρησιμοποιούν απομακρυσμένη εκτίμηση ζημιών λόγω προβλημάτων πρόσβασης, αντιπαραθέτοντας τις συνθήκες πριν από τη σύγκρουση με οπτικά και δορυφορικά δεδομένα μετά το περιστατικό.

Πηγή: Daily Sabah / Κεντρική φωτογραφία: Λίβανος, AFP photo

Η μελέτη, η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο The Art Newspaper, διεξήχθη από την εταιρεία κλιματικού κινδύνου Climate X. Οι συγγραφείς της αξιολόγησαν και τις 1.223 τοποθεσίες της UNESCO παγκοσμίως, χρησιμοποιώντας μοντέλα για να προβλέψουν πώς θα επηρεάσουν διάφοροι κλιματικοί κίνδυνοι – όπως τροπικοί κυκλώνες, υπερβολική ζέστη και πλημμύρες αυτές τις τοποθεσίες τον επόμενο αιώνα. Η περιοχή που είναι πιο ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή είναι το αρδευτικό σύστημα Subak της Ινδονησίας του 9ου αιώνα, που απειλείται από την ξηρασία, την υπερβολική ζέστη και τις πλημμύρες. Άλλες σημαντικές τοποθεσίες στη λίστα περιλαμβάνουν το διακοσμημένο σπήλαιο Pont d’Arc της Γαλλίας, το οποίο φιλοξενεί μερικά από τα πιο καλοδιατηρημένα εικονιστικά σχέδια στον κόσμο, που κινδυνεύει από πλημμύρες και κατολισθήσεις, και την Όπερα του Σίδνεϊ.

Τέσσερις τοποθεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν εντοπιστεί ως ιδιαίτερα ευάλωτες. Η γέφυρα Forth στη Σκωτία, το ακατοίκητο νησί St Kilda στις Εβρίδες, το χωριό μύλος του 18ου αιώνα στο New Lanark και το Royal Park Studley του Yorkshire, αντιμετωπίζουν κινδύνους από παράκτιες πλημμύρες, κατολισθήσεις και σφοδρές καταιγίδες.

Η έκθεση ώθησε τους πολιτιστικούς ηγέτες να ζητήσουν μεγαλύτερη συμμετοχή από τους τομείς των τεχνών και της πολιτιστικής κληρονομιάς στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Η Alison Tickell, διευθύντρια της φιλανθρωπικής οργάνωσης Julie’s Bicycle, είπε στην The Art Newspaper ότι ο πολιτισμός είναι ένα κρίσιμο, αλλά συχνά υποτιμημένο στοιχείο στη δράση για το κλίμα. «Αυτή η έκθεση είναι μια ξεκάθαρη έκκληση για τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής, που ήδη προκαλεί τρομερή καταστροφή σε μέρη και κοινότητες», είπε.

Η Δρ Nadia Khalaf, αρχαιολόγος τοπίου από το Πανεπιστήμιο του Exeter, επανέλαβε αυτές τις ανησυχίες, σημειώνοντας ότι η απώλεια μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς θα μπορούσε να έχει βαθιές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στον τουρισμό και την ευημερία της κοινότητας.

Σε μια σχετική προσπάθεια, εμπειρογνώμονες πολιτιστικής κληρονομιάς από το Πανεπιστήμιο του Newcastle ξεκινούν μια ξεχωριστή μελέτη για να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε τρεις άλλες τοποθεσίες της UNESCO με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο: το Τείχος του Αδριανού, το Βιόσφαιρο του Βόρειου Ντέβον και το Παγκόσμιο Γεωπάρκο Fforest Fawr στα Brecon Beacons. Χρηματοδοτούμενο από το Ταμείο Shared Outcomes Fund της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, αυτό το έργο ύψους 1,8 εκατομμυρίων λιρών στοχεύει στην ανάπτυξη στρατηγικών που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς για την προστασία αυτών των ευάλωτων τοποθεσιών.

Ο James Bridge, διευθύνων σύμβουλος της εθνικής επιτροπής του Ηνωμένου Βασιλείου για την UNESCO, δήλωσε ότι υπάρχει δυνατότητα αυτό το πιλοτικό έργο να χρησιμεύσει ως πρότυπο για τις προσπάθειες διατήρησης της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς: «Ενώ το πρόγραμμα θα δοκιμάσει προσεγγίσεις προσαρμοσμένες σε τρεις συγκεκριμένες τοποθεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχει η ελπίδα ότι τα αποτελέσματα θα είναι σχετικά, προσαρμόσιμα και χρήσιμα για ανθρώπους και τόπους ευρύτερα, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς».

Πηγή: ARTnews