Το σπίτι ανήκε αρχικά στη Mildred και τον Edwin Knopf, συγγενείς του Alfred Knopf, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του φημισμένου εκδοτικού οίκου, στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Αυτό συνέβη πριν το αποκτήσει η Βρετανίδα ηθοποιός Deborah Kerr και ο σύζυγός της, Peter Viertel. Η Hepburn νοίκιασε το σπίτι δύο φορές από την Kerr, ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό για γυρίσματα ταινιών.

Σύμφωνα με αρκετούς μεσίτες του Sotheby’s International Realty, η Hepburn βρισκόταν εκεί την άνοιξη του 1950, κατά τη διάρκεια μιας δοκιμαστικής ταινίας “Quo Vadis” (η Hepburn εξετάστηκε για τον ρόλο της Lygia, αλλά ο ρόλος, στην πραγματικότητα, πήγε στην Kerr) και ξανά κατά την προετοιμασία της ταινίας “The Children’s Hour” την επόμενη χρονιά (η Hepburn υποδύθηκε την Karen Wright).

Το κτήμα των 2.895 τετραγωνικών μέτρων, κρυμμένο πίσω από πύλες σε έναν από τους πιο περιζήτητους δρόμους του Μπρέντγουντ, εξακολουθεί να αποπνέει την διακριτική κομψότητα για την οποία ήταν γνωστή η Hepburn. Περιποιημένοι κήποι με τριανταφυλλιές πλαισιώνουν το ακίνητο, ενώ μια σκεπαστή βεράντα – εξοπλισμένη με τζάκι, ενσωματωμένες θερμάστρες οροφής και θέα στο εκτεταμένο μπροστινό γκαζόν – δίνει την αίσθηση ότι είναι φτιαγμένη για πρωινά με κρουασάν και καφέ.

Αλλά είναι το ίδιο το σπίτι, χτισμένο το 1939 από έναν άγνωστο κατασκευαστή, που δικαιολογεί μια τόσο υψηλή τιμή. Το στολίδι γεωργιανού στυλ διαθέτει πέντε υπνοδωμάτια, έξιμισι μπάνια και μια εμφάνιση που παντρεύει τη χάρη του παλιού Χόλιγουντ με την ανανεωμένη νεωτερικότητα. Υπάρχει χειροποίητη ταπετσαρία Gracie στην τραπεζαρία, ένα θερμοκήπιο κατάλληλο για την ώρα των κοκτέιλ και κουζίνα με ηλιόλουστη θέα στον κήπο. Η κύρια σουίτα στον επάνω όροφο είναι ουσιαστικά ένα σπίτι από μόνη της, με διπλά μπάνια τύπου spa, τεράστιες γκαρνταρόμπες και ένα μπαλκόνι με θέα στο καταπράσινο μπροστινό γκαζόν του κτήματος.

Στο ισόγειο, υπάρχει ένα οικογενειακό δωμάτιο και μια σουίτα επισκεπτών, ιδανική για τους πολύ τυχερούς συγγενείς και φίλους σας. Α, και αναφέραμε την πισίνα και ένα μικρό γήπεδο γκολφ στην πίσω αυλή;

Σίγουρα, τα Tiffany’s έχουν διαμάντια. Αλλά αυτό το σπίτι έχει Hepburn, ιστορία και ένα μπροστινό γκαζόν κατάλληλο για μια φωτογραφία ταινίας.

Πηγή: ELLE Decor / Φωτογραφίες: Simon Berlyn for Sotheby’s International Realty

Η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί στην ιστοσελίδα της Julien’s Auction και στον οίκο δημοπρασιών Gardena. Προσωπικά αντικείμενα από το σπίτι του Lynch περιλαμβάνουν στηρίγματα, μουσικά όργανα, τέχνη, έπιπλα, διακόσμηση σπιτιού, εργαλεία από το ξυλουργείο του σπιτιού του, προμήθειες μπογιάς από το στούντιο τέχνης του σπιτιού του και πολλά άλλα. Θα παρουσιαστούν αναμνηστικά από τη σειρά “Twin Peaks” και των ταινιών “Mulholland Drive”, “Eraserhead”, “The Elephant Man” και “Blue Velvet”. Τα αντικείμενα που δεν απεικονίζονται περιλαμβάνουν μια ομάδα τεσσάρων prop menu για το Winkie’s Sunset Blvd. από το “Mulholland Drive”, μια ατσάλινη κιθάρα που έπαιζε στο στούντιο του σπιτιού του και έναν vintage καναπέ σενίλ όπως αυτός που βλέπουμε στο “Lost Highway”.

Περισσότερα αντικείμενα του Lynch καθώς και αναμνηστικά από τα “O Brother, Where Art Thou”, “Once Upon a Time in Hollywood” και άλλες ταινίες θα εκτεθούν στη δημοπρασία Hollywood Legends, που θα διεξαχθεί στις 19 και 20 Ιουνίου. Μερικά από τα αντικείμενα από τη δημοπρασία θα εκτεθούν στη sold-out προβολή της ταινίας “Blue Velvet” της Cinespia στις 31 Μαΐου.

«Οι Julien’s και TCM έχουν την τιμή να εκπροσωπούν και να προσφέρουν στο κοινό για πρώτη φορά αυτή την απίστευτη συλλογή ενός από τους μεγαλύτερους και πιο σεβαστούς σκηνοθέτες όλων των εποχών, του David Lynch», δήλωσε η Catherine Williamson, διευθύντρια ψυχαγωγίας της Julien’s Auctions. «Αυτά τα ιστορικά και αγαπημένα κομμάτια που αντανακλούν το μοναδικό καλλιτεχνικό όραμα του David Lynch, καθώς και τα πάθη και τις αναζητήσεις του που κυμαίνονται από την καρέκλα του σκηνοθέτη, την μηχανή εσπρέσο μέχρι την κιθάρα του, τις συλλογές δίσκων και τη διακόσμηση σε στιλ “Twin Peaks”, προέρχονται απευθείας από το σπίτι του οραματιστή καλλιτέχνη του οποίου οι αινιγματικές ταινίες ξεσήκωσαν τα πιο ευφάνταστα και συλλογικά σουρεαλιστικά όνειρά μας».

Δείτε τα αντικείμενα στο παρακάτω βίντεο:

Πηγή: Variety

Παρόλο που η Hepburn δεν κινηματογραφήθηκε ποτέ στο εσωτερικό (οι εσωτερικοί χώροι γυρίστηκαν σε σκηνικά του Χόλιγουντ), το εξωτερικό του αρχοντικού χρησίμευσε ως φόντο σε πολλές σκηνές. Ωστόσο, η κατοικία δεν είναι ακριβώς η ίδια όπως ήταν στην ταινία, καθώς μόλις πέρασε από μια εκτεταμένη ανακαίνιση τριών ετών.

Σε περίπου 4.465 τετραγωνικά πόδια, τώρα περιλαμβάνει τέσσερα υπνοδωμάτια, τέσσερα πλήρη μπάνια και τρεις τουαλέτες. Ο σημερινός ιδιοκτήτης, συνταξιούχο στέλεχος εταιρείας ποτών Joseph Harkins, αγόρασε το ακίνητο το 2015 για 7,4 εκατομμύρια δολάρια και το μετέτρεψε σε ένα πιο μοντέρνο σπίτι διατηρώντας παράλληλα την αρχιτεκτονική του ακεραιότητα του 19ου αιώνα.

Η ανακαίνιση εισήγαγε σύγχρονες ανέσεις, όπως έναν ανελκυστήρα πλήρους μεγέθους που εξυπηρετεί όλα τα επίπεδα, μια κάβα με αίθουσα γευσιγνωσίας στο ανασκαμμένο υπόγειο και έναν εντελώς νέο πέμπτο όροφο με νότια βεράντα. Το ακίνητο λειτουργεί πλέον ως κατοικία δύο οικογενειών, με ξεχωριστό διαμέρισμα σε επίπεδο κήπου.

Στο εσωτερικό, οροφές που ξεπερνούν τα 3,4 μέτρα, δάπεδα από λευκό δρύινο ψαροκόκκαλο με ένθετο από έβενο, αντίκες ράφια και δύο τζάκια. Το δάπεδο του σαλονιού διαθέτει εντυπωσιακή φρεσκάδα, οροφές με δοκάρια με στιλπνές πινελιές σε φύλλα ασημιού και επώνυμα φωτιστικά από την Porta Romana. Μια έξυπνη πινελιά: μια τηλεόραση κρυμμένη πίσω από έναν χειροποίητο καθρέφτη αντίκα πάνω από το τζάκι.

Η κουζίνα επικεντρώνεται γύρω από ένα μαρμάρινο island Calacatta Gold, που συμπληρώνεται από ένα μαρμάρινο μωσαϊκό Calacatta που εισάγεται από την Ιταλία. Η κύρια σουίτα καταλαμβάνει ολόκληρο τον τέταρτο όροφο, με γκαρνταρόμπα, νιπτήρα, τζάκι και πρόσβαση σε ιδιωτική βεράντα 23 τετραγωνικών μέτρων. Το ιδιωτικό μπάνιο είναι επενδυμένο με μάρμαρο Calacatta Gold Damask με καμπίνα ντους και γυαλισμένη μπανιέρα από νικέλιο.

Έξω υπάρχει ένας κήπος 30 ποδιών, δύο βεράντες με οπισθοδρόμηση και ένα μπαλκόνι με νότιο προσανατολισμό.

Η πράκτορας του χρηματιστηρίου Caroline Bass του The Corcoran Group είπε στην The Post: «Με τρεις υπαίθριους χώρους, ένα ασανσέρ, έναν διαμορφωμένο κήπο και την αρχιτεκτονική προέλευση που συνδέεται με ένα κλασικό αμερικανικό κινηματογραφικό έργο, αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία στη ζωή σας να αποκτήσετε ένα εμβληματικό σπίτι».

Πηγή: ELLE Decor

Αυτή είναι η πρώτη φορά που η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί την ίδια εβδομάδα με το Art Basel Hong Kong. Ο εντυπωσιακός, ζεστός ροζ και καφές πίνακας 6,5 πόδια επί 7,5 πόδια του Jean-Michel Basquiat ζωγραφίστηκε αρχικά το 1984 και εκτιμάται ότι θα πουληθεί μεταξύ 13 και 16 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.

Ο πίνακας “Sabado” προέρχεται από μια περίοδο που ο Basquiat συνεργαζόταν στενά με τον Andy Warhol. Από εκείνη τη συγκεκριμένη εποχή, ο Basquiat ζωγράφισε πάνω από 150 κομμάτια.

Ο οίκος Christie’s το αποκαλεί «ένα συναρπαστικό αριστούργημα [που] συγκαταλέγεται στα πιο εμβληματικά έργα του Basquiat, αποτυπώνοντας το χαρακτηριστικό στυλ του να συνδυάζει αριστοτεχνικά κείμενο, εικονογραφία και ανθρώπινες φιγούρες».

Το 1984 ήταν μια μεγάλη χρονιά για τον καλλιτέχνη και θεωρείται ευρέως ως μια καθοριστική στιγμή στην καριέρα του. Είναι την ίδια χρονιά που η πρώτη του ατομική έκθεση στο μουσείο “Jean-Michel Basquiat: Paintings 1981–1984” ταξίδεψε στο Ινστιτούτο Σύγχρονων Τεχνών του Λονδίνου και στο Μουσείο Boijmans Van Beuningen στο Ρότερνταμ μέχρι το 1985.

Σε δήλωσή της, η επικεφαλής βραδινών πωλήσεων και τέχνης του 20ου/21ου αιώνα της Christie’s Ada Tsui είπε: «Είναι προνόμιο να παρουσιάζω το “Sabado por la Noche”, ένα εμβληματικό αριστούργημα που αντηχεί με την αμίμητη οπτική γλώσσα του Basquiat». Αναφέρει ότι ο Christie’s εδώ και χρόνια «καλλιεργούσε την ασιατική αγορά για το Basquiat», που χρονολογείται από το 2021 όταν ο Christie’s στο Χονγκ Κονγκ πούλησε το “Warrior (1982)” για ένα ρεκόρ 41,8 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η δημόσια προεπισκόπηση των έργων ξεκινά από τις 25 έως τις 27 Μαρτίου στο Christie’s Hong Kong πριν από τη ζωντανή δημοπρασία στις 28 Μαρτίου.

Πηγή: Hypebeast / Κεντρική φωτογραφία: Christie’s

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο Elimar (1889), θα είχε δημιουργηθεί ενώ ο καλλιτέχνης βρισκόταν στο ψυχιατρικό ιατρείο Saint-Paul στο Saint-Rémy-de-Provence της Γαλλίας, στο οποίο νοσηλεύτηκε, μεταξύ Μαΐου 1889 και Μαΐου 1890. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ζωγράφισε περίπου 150 καμβάδες, συμπεριλαμβανομένων αριστουργημάτων όπως το Άνθος Αμυγδαλιάς (1890), οι Ίριδες (1889) και Η Έναστρη Νύχτα (1889).

Ο Elimar απεικονίζει έναν ψαρά με άσπρη γενειάδα και ένα στρογγυλό καπέλο να κρατά μια πίπα στο στόμα του κολλημένη καθώς επισκευάζει το δίχτυ του κατά μήκος μιας ερημικής ακτής. Η λέξη “Elimar”, που υποτίθεται ότι είναι το όνομα του άνδρα, είναι χαραγμένη στην κάτω δεξιά γωνία. Έχει διαστάσεις 18 επί 16 ίντσες.

Για την αξιολόγηση του πίνακα, μια ομάδα περίπου 20 ειδικών από διάφορους τομείς —συμπεριλαμβανομένων χημικών, επιμελητών και δικηγόρων ευρεσιτεχνίας— συγκεντρώθηκε από την εταιρεία έρευνας τέχνης LMI Group International με έδρα τη Νέα Υόρκη, η οποία αγόρασε το έργο από τις ανώνυμες αντίκες συλλέκτη για ένα άγνωστο ποσό το 2019.

Μια λεπτομερής αναφορά 458 σελίδων για το κομμάτι αποκάλυψε μερικές συναρπαστικές λεπτομέρειες. Μελετώντας τις χρωστικές και τις ίνες του “Elimar”, για παράδειγμα, η πρόεδρος της Επιστημονικής Ανάλυσης Καλών Τεχνών Jennifer Mass διαπίστωσε ότι ο αριθμός των νημάτων του καμβά ταίριαζε με εκείνους που κατασκευάζονταν την εποχή του Van Gogh, όπως και οι χρωστικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη ζωγραφική του έργου – εκτός από μία. Η οργανική ένωση PR-50, που σχετίζεται με τη δημοφιλή κόκκινη χρωστική της λίμνης, η οποία δημιουργεί βιολετί αποχρώσεις στον ουρανό του πορτρέτου, πιστώνεται σε γαλλικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από το 1905-06.

Ο Ben Appleton, δικηγόρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με τον Wilson Gunn, μπόρεσε να εντοπίσει ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του 1883 για το PR-50 που κατοχυρώθηκε από την Colored Materials and Chemical Products του Saint-Denis σε ένα προάστιο του Παρισιού (τον προμήθευε με αυτές τις μπογιές ο αδελφός του Van Gogh, Theo, που ζούσε στο Παρίσι). Ως αποτέλεσμα, οι συντηρητές μπορούν πλέον να χρονολογούν και να πιστοποιούν τα έργα με αυτή τη χρωστική ουσία στα τέλη του 19ου, αντί για τις αρχές του 20ού αιώνα.

«Η ανάλυση που διεξήχθη σε αυτόν τον ξεχωριστό πίνακα παρέχει νέα εικόνα για το έργο του Van Gogh, ιδιαίτερα καθώς σχετίζεται με την πρακτική του στην επανερμηνεία έργων άλλων καλλιτεχνών», ανέφερε ο Maxwell L. Anderson, Chief Operating Officer του LMI Group και διευθυντής του πρώην Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης, ανέφερε σε δήλωσή του. «Αυτή η κινούμενη ομοιότητα ενσαρκώνει το επαναλαμβανόμενο θέμα της λύτρωσης στον Van Gogh, μια έννοια που συζητείται συχνά στα γράμματα και την τέχνη του. Μέσω του Elimar, ο Van Gogh δημιουργεί μια μορφή πνευματικής αυτοπροσωπογραφίας, επιτρέποντας στους θεατές να δουν τον ζωγράφο όπως ήθελε να τον θυμούνται».

Ο πίνακας, ωστόσο, θα πρέπει να αποδοθεί επίσημα από το Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ. Εάν πρόκειται, στην πραγματικότητα, για έναν αυθεντικό Van Gogh, το κομμάτι θα αξίζει περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια.

Πηγή: ARTnews / Κεντρική φωτογραφία: LMI Group International

Έτσι το δήλωσε ο δημοπράτης Oliver Barker, καθώς προσπαθούσε να διεκδικήσει την τελευταία από τις προσφορές για το viral έργο τέχνης του Maurizio Cattelan, Comedian (2019). Το διάσημο έργο τέχνης, μιας μπανάνας κολλημένης με ταινία σε έναν τοίχο, χτυπήθηκε στα 5,2 εκατομμύρια δολάρια, με την τελική τιμή (συμπεριλαμβανομένου του ασφάλιστρου του αγοραστή) να είναι 6,24 εκατομμύρια δολάρια. Πήγε σε έναν πελάτη της Jen Hua, αντιπροέδρου του Sotheby’s, Asia.

Λίγο μετά την πώληση της παρτίδας, ο οίκος Sotheby’s αποκάλυψε ότι ο Justin Sun, ο Κινέζος δισεκατομμυριούχος και ιδρυτής της πλατφόρμας κρυπτονομισμάτων TRON, είναι ο αγοραστής. Από το 2021, ήταν μεγάλος αγοραστής σε δημοπρασίες.

To Comedian του Cattelan έκανε πάταγο για πρώτη φορά πριν από πέντε χρόνια στην Art Basel Miami Beach, όπου η πρώτη από τις τρεις εκδόσεις του έργου πωλήθηκε για 120.000 δολάρια από την Perrotin. Η γκαλερί αποχωρίστηκε τη δεύτερη έκδοση για την ίδια φιγούρα λίγο αργότερα, πριν αυξήσει την τιμή κατά 30.000 δολάρια για την τρίτη μπανάνα που αγοράστηκε από το Μουσείο Guggenheim.

Όπως είπε ο πρόεδρος του οίκου για τη σύγχρονη τέχνη, Grégoire Billault, στο ARTnews πριν από την πώληση, αυτό είναι προφανώς ένα από τα πάνω από 1.000 άρθρα σχετικά με την μπανάνα.

Γράφοντας στο ARTnews όταν το έργο έκανε το ντεμπούτο του το 2019, ο Andrew Russeth είπε ειρωνικά: «Για πολλούς, το Comedian είναι ένα αντικειμενικό μάθημα στις υπερβολές του κόσμου της τέχνης, τον παραλογισμό της αγοράς τέχνης και τις ανισότητες πλούτου που καθορίζουν τώρα την παγκόσμια οικονομία. Όλα αυτά είναι αληθινά και δίκαια. Στην πραγματικότητα, σχεδόν κάθε κριτική που ασκείτε στα μπανάνα την ενισχύει: είναι τεμπέλικο έργο, είναι κυνικό και δεν είναι καν πολύ πρωτότυπο (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό)»

Το hype, όπως επιβεβαιώνει η τελική τιμή τοτ έργου, δεν είναι πραγματικό. Αλλά ήταν ξεκάθαρος να επισημάνει ότι δεν ήταν άνευ προηγουμένου στην ιστορία της τέχνης, συνδέοντας το Συντριβάνι του Marcel Duchamp (1917), το οποίο «σόκαρε τον κόσμο της τέχνης εκείνη την εποχή» όταν το έτοιμο ουρητήριο εκτέθηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη πάνω από έναν αιώνα πριν. (Μια έκδοση του Fountain πωλήθηκε στον οίκο Sotheby’s πριν από 30 χρόνια για 2 εκατομμύρια δολάρια.) Αλλά, πρόσθεσε ο Billault, «επειδή ζούμε σε μια ψηφιακή εποχή, τα κύματα του Comedian έχουν ταξιδέψει πολύ πιο μακριά».

Πριν από την πώληση, το ARTnews ρώτησε τον Billault εάν πιστεύει ότι η υψηλή εκτίμηση των 1,5 εκατομμυρίων δολαρίων της μπανάνας ήταν συντηρητική δεδομένης της δημοσιότητας του έργου τέχνης. «Ας δούμε πού θα φτάσουμε την Τετάρτη, αλλά για μένα η ιδιοφυΐα αυτής της ιδέας αψηφά την αποτίμηση», είπε. Φαίνεται ότι μπορεί να είχε δίκιο.

Πηγή: ARTnews

Η μαρμάρινη ταμπλέτα βάρους 52 κιλών, ύψους 61 εκατοστών, είναι περίπου 1.500 ετών και είναι εγγεγραμμένη στην Παλαιοεβραϊκή γραφή. Εκτιμάται από 1 έως 2 εκατομμύρια δολάρια και θα προσφερθεί από το τμήμα βιβλίων και χειρογράφων του οίκου δημοπρασιών στις 18 Δεκεμβρίου. «Καταλάβαμε πόσο ισχυρό ήταν το αντικείμενο και ήμασταν πραγματικά ενθουσιασμένοι που μπορέσαμε να το προσφέρουμε προς πώληση στο κοινό », δήλωσε στο ARTnews η Sharon Liberman Mintz, διεθνής ανώτερος ειδικός του Sotheby’s σε θέματα Judaica, βιβλίων και χειρογράφων.

Χρονολογείται στην Ύστερη Ρωμαϊκή-Βυζαντινή Εποχή (περίπου 300–800 μ.Χ.), η πλάκα ανακαλύφθηκε το 1913 κατά τη διάρκεια σιδηροδρομικών ανασκαφών κατά μήκος της νότιας ακτής του Ισραήλ. Η ιστορική του σημασία δεν αναγνωρίστηκε για τρεις δεκαετίες έως ότου πουλήθηκε σε έναν λόγιο το 1943. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η πλάκα να χρησιμοποιηθεί ως πλακόστρωτο στην είσοδο ενός τοπικού σπιτιού, με την επιγραφή στραμμένη προς τα επάνω και εκτεθειμένη στην κίνηση των πεζών, σύμφωνα με δελτίο τύπου από τον οίκο Sotheby’s. «Αυτό είναι πραγματικά μοναδικό στο είδος του», είπε η Mintz στο ARTnews. «Είναι ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά αντικείμενα που έχω χειριστεί ποτέ».

Η Mintz ήταν η κύρια επαφή του Sotheby’s με τον χρηματοδότη Jacob (Jacqui) Safra, όταν ο οίκος δημοπρασιών παρέδωσε την αποστολή για την παλαιότερη σωζόμενη, σχεδόν πλήρη Εβραϊκή Βίβλο πέρυσι. Ο τόμος 1.100 ετών, γνωστός ως Codex Sassoon, πουλήθηκε για 38,1 εκατομμύρια δολάρια στους Αμερικανούς Φίλους του Μουσείου Εβραίων ANU στο Τελ Αβίβ, καθιστώντας τον το δεύτερο πιο ακριβό έγγραφο που πωλήθηκε σε δημοπρασία.

Και τον Σεπτέμβριο, ο οίκος Sotheby’s πούλησε την παλαιότερη, πληρέστερη εβραϊκή Βίβλο από τη μεσαιωνική Ισπανία για 7 εκατομμύρια δολάρια. Το χειρόγραφο 700 ετών, 768 σελίδων, γνωστό ως Βίβλος Shem Tova, προήλθε επίσης από τη συλλογή του Safra.

Η ψήφιση των εθνικών νόμων σχετικά με την εξαγωγή αρχαιοτήτων, καθώς και των διεθνών συνθηκών για τη διακίνηση κλεμμένων και λεηλατημένων αντικειμένων, εξηγούν γιατί αντικείμενα όπως αυτό συνήθως δεν εμφανίζονται σε δημοπρασία. «Είναι σπάνιο να υπάρχουν εξαιρετικά σημαντικά κομμάτια από τους Αγίους Τόπους, τα οποία έχουν εγκαταλείψει το Ισραήλ πριν από το 1978», είπε η Mintz αναφερόμενη στη χρονιά που το Ισραήλ ψήφισε τον νόμο περί αρχαιοτήτων.

Η Mintz είπε ότι ο αποστολέας της μαρμάρινης ταμπλέτας πήγε στον Sotheby’s με όλες τις σωστές άδειες εξαγωγής και επαρκείς πληροφορίες προέλευσης. «Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που κάνει κανείς πάντα», είπε η Liberman Mintz.

Το ενδιαφέρον για την Judaica που προσφέρεται σε δημοπρασία έχει επίσης αυξηθεί μεταξύ των ιδρυμάτων. Πέρυσι, το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης και το Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον άνοιξαν και τα δύο γκαλερί που επικεντρώθηκαν στην εβραϊκή τελετουργική τέχνη. «Είναι κάτι που θέλουν να αποκτήσουν και θέλουν μόνο αριστουργήματα», είπε η Mintz. «Θέλουν το καλύτερο από τα καλύτερα, όπως είναι σωστό για αυτά τα σημαντικά μουσεία. Ως εκ τούτου, όταν ένα κομμάτι αυτού του είδους βγαίνει στην αγορά, υπάρχει μεγάλη ζήτηση επειδή υπάρχουν τόσο θεσμικοί όσο και ιδιώτες συλλέκτες που είναι ενθουσιασμένοι με τις ευκαιρίες».

Τον Δεκέμβριο του 2020, ο οίκος Sotheby’s πούλησε επίσης 68 παρτίδες Judaica από την Οικογενειακή Συλλογή Sassoon. Η Mintz είπε ακόμη και κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid, τα είδη συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον διαδικτυακά από πλειοδότες στην Ανατολική Ασία, την Ευρώπη, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Αναμένει την ίδια παγκόσμια δραστηριότητα για το μαρμάρινο tablet. «Πρόκειται για ένα τόσο ευρύ κοινό με ενδιαφέρον για ένα από τα θεμελιώδη αντικείμενα από την αρχαιότητα που στηρίζει τον δυτικό πολιτισμό», είπε η Mintz στο ARTnews. «Είναι μια τέτοια γέφυρα μεταξύ πολιτισμών και θρησκειών και χρόνου. Είναι συναρπαστικό».

Πηγή: ARTnews

Το Moat Brae στο Dumfries – το οποίο λειτουργούσε ως κέντρο παιδικής λογοτεχνίας – αναγκάστηκε να κλείσει τον περασμένο μήνα. Η διοίκηση έριξε το φταίξιμο στην έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς κόσμου και υπευθύνων, δηλαδή στον φτωχό αριθμό επισκεπτών και τη μειωμένη χρηματοδότηση για τυχόν αλλαγές και προώθηση. Το ακίνητο τέθηκε προς πώληση και έχει πλέον τεθεί σε ισχύ η καταληκτική ημερομηνία στις 12:00 στις 3 Οκτωβρίου.

Το Peter Pan Moat Brae Trust (PPMBT) ανακοίνωσε το κλείσιμο του κτιρίου τον περασμένο μήνα – περίπου πέντε χρόνια αφότου άνοιξε ξανά τις πόρτες του μετά από μια γενική επισκευή πολλών εκατομμυρίων λιρών. Ωστόσο φαίνεται ότι το κέντρο έχανε χρήματα για μια παρατεταμένη περίοδο. Ορισμένοι χρηματοδοτικοί οργανισμοί εξέφρασαν πρόσφατα τις ανησυχίες τους για το κλείσιμο του χώρου και την τύχη του κτιρίου. Είπαν ότι ελπίζουν ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί ένα θετικό αποτέλεσμα και να βρεθεί μια χρήση που θα αρμόζει στην εντυπωσιακή δομή ψαμμίτη.

Όποιος ενδιαφέρεται να το αγοράσει τώρα έχει προθεσμία μέχρι τις αρχές του επόμενου μήνα για να υποβάλει προσφορά.