Κατά την εμφάνισή της στο podcast της Κάιλι Κέλσι, Not Gonna Lie, την Πέμπτη 17 Ιουλίου, η ηθοποιός ρωτήθηκε από την podcaster εάν ο κόσμος σχολίαζε αρνητικά το γεγονός ότι θα γινόταν μητέρα όταν ήταν 40 ετών. Απαντώντας, η Μάντι Μουρ μίλησε για τον όρο «γηριατρική εγκυμοσύνη» – αναφέρεται στην κύηση σε προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία, που κυκλοφορεί. «Είναι μια τόσο ξεπερασμένη ταμπέλα», σημείωσε.

Συνεχίζοντας, σημείωσε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετώπισε με το σύστημα υγείας. «Μας βλέπει σαν μια ανωμαλία, ότι είμαστε πολύ μεγάλες και πολύ περίπλοκες ή υψηλού κινδύνου γυναίκες, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε απλώς άνθρωποι». «Δεν έχει να κάνει τόσο με το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι ή τις αντιλήψεις τους, αλλά περισσότερο με το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Νιώθω ότι είναι τόσο ξεπερασμένο το να έχεις μία συγκεκριμένη προσέγγιση για όλους, ειδικά για τις γυναίκες», συνέχισε.

Τον περασμένο Μάιο, η Μάντι Μουρ γιόρτασε την πρώτη της Γιορτή της Μητέρας ως μητέρα τριών παιδιών, κοινοποιώντας μια ανάρτηση στο Instagram αφιερωμένη στη μητέρα της, Στάσι Μουρ, η οποία έχει επίσης τρία παιδιά. Το καρουζέλ περιείχε τέσσερις παλιές φωτογραφίες της Μάντι με τη μαμά της, μία από τις οποίες απεικόνιζε και τη γιαγιά της. «Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες και τις μητρικές φιγούρες στη ζωή μας, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου μαμάς που τα κατάφερε με 3 παιδιά χωρίς κόπο (ΠΩΣ!??)», έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησης, προτού μιλήσει για την προσωπική της εμπειρία με τη μητρότητα. «Το να είμαι μαμά είναι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου», υποστήριξε.

Πηγή: Jenny.gr

Ο Pitt είπε κατά τη διάρκεια του podcast “Armchair Expert” του Dax Shepard ότι μετά από μια σειρά από μεγάλες απογοητεύσεις στο box office στις αρχές της δεκαετίας του ’90, επανεκτίμησε τη ζωή του το καλοκαίρι του 1994. Μέχρι τότε, ο Pitt είχε πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως “The Favor”, “Cool World” και “Legends of the Fall”. (Η επιτυχία του “Interview with the Vampire” δεν κυκλοφόρησε μέχρι τον Νοέμβριο του 1994.)

Ο Pitt θυμήθηκε ότι ήταν «η πιο ανθυγιεινή περίοδος» της ζωής του, κάτι που τον οδήγησε να κοιτάξει και να «εξετάσει» το Χόλιγουντ στο σύνολό του. «Ξυπνούσα, έπινα από το μπονγκ, έπινα τέσσερις Coca-Cola με πάγο, χωρίς φαγητό», είπε ο Pitt. «Αυτό το συγκεκριμένο καλοκαίρι, παρακολούθησα τη δίκη του O.J. και προσπαθούσα απλώς να καταλάβω, “Τι να κάνω στη συνέχεια; Τι να κάνω στη συνέχεια;”»

Μόνο όταν έφτασε το σενάριο για το “Se7en” ο Pitt ένιωσε την επιθυμία να ξαναδουλέψει. «Η αγαπημένη μου φίλη και μάνατζερ και, ουσιαστικά η αδερφή μου τώρα, η Cynthia, στέλνει [το σενάριο του “Se7en”]», είπε ο Pitt. «Μου λέει, “Πρέπει να το διαβάσεις αυτό”. Διάβασα τις πρώτες επτά σελίδες, την πήρα τηλέφωνο, της είπα, “Μου κάνεις πλάκα; Ο κλισέ γέρος αστυνομικός θέλει να φύγει, ο νεαρός αστυνομικός μπαίνει και κοιτάζει τα τρόπαια του από το λύκειο;” Εκείνη λέει, “Απλώς τελείωσέ το”. Μετά πήγα να συναντηθώ με τον Finch, και μιλούσε απλώς για ταινίες και δεν είχα ξανακούσει ποτέ κανέναν να μιλάει για ταινίες. Μόλις είχα πάρει τα πάνω μου ξανά. Το να το βρω αυτό το πράγμα κάπως… απλώς αναζωογόνησε αυτό που ήθελα από αυτόν τον χώρο».

Ο Pitt πρωταγωνίστησε στο “Se7en” και θα ξανασυνεργαζόταν με τον Fincher για τις εμβληματικές ταινίες “Fight Club” και “The Curious Case of Benjamin Button”.

Σύμφωνα με πληροφορίες, θα συνεργαστεί ξανά με τον σκηνοθέτη για την spin-off ταινία “Once Upon a Time in Hollywood” που αφορά τον φανταστικό χαρακτήρα του, τον κασκαντέρ Cliff Booth. Ο Quentin Tarantino έγραψε το σενάριο του σχεδόν σίκουελ, το οποίο θα κυκλοφορήσει από το Netflix.

Πηγή: IndieWire

Παρακολουθώ το έγκλημα από παλιά. Από τα 14 μου, και όχι φυσικά ψυχαγωγικά, αλλά ως χόμπι, αν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο. Ξεκίνησα, λοιπόν, αρχικά να μαθαίνω για εγκλήματα, που είχαν γίνει σε χώρες του εξωτερικού. Είχα και την ανάγκη, εκείνη την εποχή, να εξασκήσω και τα αγγλικά μου. Έμπαινα πολύ συχνά στο Youtube, που ήταν το πιο διαδεδομένο μέσο τότε, και παρακολουθούσα videos, που σχετίζονταν με οποιοδήποτε έγκλημα του εξωτερικού. Και κάπως έτσι, ανέπτυξα αυτό το ενδιαφέρον. Με τον καιρό, παρατήρησα ότι ανάλογο ενδιαφέρον υπάρχει γενικότερα στην Ελλάδα. Ψάχνοντας, βρήκα και κάποιους Έλληνες youtubers, που ασχολούνταν συστηματικά. Σιγά σιγά, το χόμπι έγινε συστηματική έρευνα (ήθελα να διευρύνω τις γνώσεις μου, πρωτίστως). Μάθαινα λεπτομέρειες κι έπειτα όλα αυτά τα έκανα κείμενο.

Στην αρχή, έψαξα να δω πώς θα μπορούσα να κάνω τα podcast μόνη μου. Αλλά δεν είναι εύκολο, όταν έχεις και μια άλλη δουλειά, η οποία είναι απαιτητική. Έτσι προσέγγισα το pod.gr, συζητήσαμε, τους άρεσε η ιδέα, οπότε δουλέψαμε και κάναμε την ιδέα πραγματικότητα. Συνήθως, βγάζουμε τα επεισόδιά μας βδομάδα παρά βδομάδα. Η μέρα μας φέτος είναι η Πέμπτη. Τα επεισόδια συνήθως έχουν ηχογραφηθεί το πολύ έναν μήνα πριν. Τα δουλεύω μέσα στη χρονιά. Δεν είναι ότι τα έχω όλα έτοιμα και βγαίνουν.

Αυτό που κάνουμε στο pod.gr με τους συνεργάτες, που επιμελούνται το ηχητικό κομμάτι, –γιατί εγώ δεν εμπλέκομαι στο μοντάζ- είναι ότι προσπαθούμε ώστε η κάθε υπόθεση, η οποία προφανώς και στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, να μοιάζει, μέσω της ροής, με ιστορία. Να είναι μια αφήγηση.

Σπουδάζω Επικοινωνία και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στο ΕΚΠΑ. Έχω σχεδόν ολοκληρώσει τις σπουδές μου. Ήδη εργάζομαι στο «Πρωινό» του ANT1, κάνοντας ελεύθερο ρεπορτάζ. Όταν τελειώσω τη σχολή, θα δω αν θα ασχοληθώ με έναν τομέα πιο εξειδικευμένο.

Τη στοιχειώδη έρευνα για να δομήσω το κείμενο συνήθως την κάνω μέσω του διαδικτύου. Μου αρέσει να εμβαθύνω, ψάχνοντας παλιότερα δημοσιεύματα. Φυσικά έχω και τα βιβλία του κ. Πάνου Σόμπολου, που είναι ο βετεράνος του αστυνομικού ρεπορτάζ.

Δουλεύοντας και στο «Πρωινό», όπου ασχολούμαστε και με εγκλήματα, αυτό που έχω συμπεράνει είναι ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου το μοτίβο του εγκλήματος. Αν προσέξουμε κάποια εγκλήματα, που συνέβησαν τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, θα δούμε ότι το μοτίβο είναι το ίδιο. Απλώς, τότε, στα εγκλήματα, απέδιδαν χαρακτηρισμούς, όπως «έγκλημα τιμής» ή «έγκλημα πάθους». Ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Στον τρόπο που οι άνθρωποι τα αντιλαμβάνονταν, όχι ως προς την αγριότητα. Μια γυναίκα που σκοτώνεται σήμερα, δεν αφήνει περιθώριο ερωτηματικών στον κόσμο, που έχει συνειδητοποιήσει την κατάσταση κι έχει και τα κοινωνικά ερεθίσματα. Παλιότερα, υπήρχε πάντα ένα «αλλά» και σίγουρα μια εντελώς αλλιώτικη φωταγώγηση στον χαρακτήρα του θύματος και του θύτη. Μπορεί ο δράστης να έκανε την αποτρόπαια πράξη, αλλά «ήταν και καλός πατέρας», ας πούμε. Κάτι που πλέον δεν μας ενδιαφέρει καθόλου, από τη στιγμή, που δολοφόνησε τη γυναίκα του και στέρησε τη μητέρα από το παιδί του.

Η υπόθεση των Γλυκών Νερών διαφοροποιήθηκε (ας θυμηθούμε πώς την προσέγγισε ο τύπος) γιατί, μεταξύ άλλων, είχε να κάνει με δύο εμφανίσιμους ανθρώπους και με ένα lifestyle, όσον αφορά στον δολοφόνο, πολύ διαφορετικό. Πόσους πιλότους ξέρεις ή ξέρω; Ενώ π.χ οικοδόμους, εργάτες ξέρουμε πολλούς. Το επάγγελμα του πιλότου είναι κάτι εντυπωσιακό και πουλάει κι από μόνο του.

Ό,τι έχει να κάνει με παιδιά, για μένα, είναι το πιο βαρύ. Δε θα ξεχάσω σίγουρα την ιστορία της μικρής Άννυ. Ήμουν πολύ μικρή τότε, αλλά ήταν ένα έγκλημα, που για αρκετά χρόνια ήταν στις πρώτες ειδήσεις. Το ακούγαμε και το διαβάζαμε. Επίσης, με σοκάρουν οι εξαφανίσεις, το μυστήριο των οποίων δε λύθηκε ποτέ. Νομίζω ότι είναι χειρότερο να μην έχεις καμία απάντηση.

Τα τελευταία χρόνια, όσα βήματα γίνονται μπροστά, γίνονται κι άλλα αντίστοιχα πίσω. Έχουν σημειωθεί βήματα, έχουν κατοχυρωθεί κάποια δικαιώματα, -τα οποία όμως στην πράξη, δεν ξέρω πόσο κατοχυρωμένα είναι-. Θα πρέπει να ρωτήσουμε και τους ανθρώπους, που βάλλονται καθημερινά τι γνώμη έχουν. Πρέπει ο καθένας μας να ξέρει να προστατεύεται και να προστατεύει και τον διπλανό του. Να κοιτάζει με συμπάθεια και κατανόηση τον συνάνθρωπο.

Έχω συναντήσει ανθρώπους, αρκετά μεγαλύτερούς μου, με πολύ προοδευτικές απόψεις κι έχω δει και συνομήλικούς μου ή μικρότερούς μου να εκφράζουν πράγματα, που δεν περίμενα ποτέ να ακούσω. Δεν μ’ αρέσει καθόλου η δικαιολογία της γενιάς. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να κατηγορούμε μια ολόκληρη γενιά εξαιτίας κάποιων περιστατικών. Υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι, που, ενώ έχουν μεγαλώσει με διαφορετικά ερεθίσματα, ξέρουν καλά ότι η ευγένεια, η καλοσύνη και η αποδοχή είναι καθολικά. Το να είσαι ευγενικός και καλός με κάποιον δεν έχει να κάνει με τη γενιά.

Πληροφορίες 

Podcast – Άγρια Εγκλήματα, με την Άννα Καλλινίκου | Pod.gr
Ηχοληψία- Μουσική επιμέλεια: Μάριος Πλασκασοβίτης