Το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, πιστό στην αποστολή του να στηρίζει και να αναδεικνύει το σύγχρονο ελληνικό έργο, φέρνει την «Άνοιξη ελληνικού έργου» με νέα, ενδιαφέροντα κείμενα, αλλά και δράσεις που επιδιώκουν να ενισχύσουν τη διάδραση των θεατρικών συγγραφέων με την ευρύτερη θεατρική κοινότητα, ενθαρρύνοντας νέες συνεργασίες, δίνοντας ευκαιρίες σε νέους και νέες δημιουργούς και προβάλλοντας τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία.

Το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, από την ίδρυσή του το 1942 μέχρι σήμερα, δεν έχειπάψει να στηρίζει έμπρακτα και με κάθε τρόπο το νεοελληνικό έργο.

Τα τελευταία δέκα χρόνια, αξίζει να σημειωθεί ότι στις δύο σκηνές του Θεάτρου Τέχνης ανέβηκαν συνολικά 68 έργα ελληνικού ρεπερτορίου, εκ των οποίων τα 44 ήταν νέα ελληνικά κείμενα σε πανελλήνια πρώτη και σχεδόν τα μισά από αυτά δημιουργήθηκαν μετά από ανάθεση σε δραματουργούς ή ξεχώρισαν σε διαγωνισμό θεατρικού έργου.

Κείμενά τους- στην πλειονότητά τους μάλιστα πάνω από μια φορά- παρουσίασαν οι (αλφαβητικά): Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης, Άκης Δήμου, Ελένη Ευθυμίου, Σοφία Ευτυχιάδου, Γιάννης Καλαβριανός, Μαριάννα Κάλμπαρη, Λένα Κιτσοπούλου, Περικλής Κοροβέσης, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Παναγιώτης Μέντης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Βαγγέλης Ρωμνιός, Πάρις Τακόπουλος, Γιάννης Τσίρος, Ανδρέας Φλουράκης, Ομάδα blitz, Ομάδα RMSMATAROA, SUYAKO, ενώ πρωτοπαρουσιάστηκαν ως θεατρικοί συγγραφείς οι: Έλσα Ανδριανού, Κωνσταντίνος Ευστρατίου. Ηρώ Μπέζου, Εύα Οικονόμου-Βαμβακά.

Επίσης, σε μορφή ανάγνωσης ή ημι-σκηνοθετημένου αναλογίου παρουσιάστηκαν τουλάχιστον 80 νέα ελληνικά έργα με αποκορύφωμα την περσινή διοργάνωση «Δραματουργία τώρα!», όπου ανατέθηκε σε διαφορετικές ομάδες νέων συγγραφέων να γράψουν και να παρουσιάσουν μικρής φόρμας θεατρικά κείμενα (5 έως 15 λεπτών) που μιλούν για σύγχρονα ζητήματα (κλιματική κρίση, τεχνητή νοημοσύνη, βία στον σύγχρονο κόσμο, κείμεναφεμινιστικά, queerκ.α.) Ένα μάλιστα από αυτά τα κείμενα που πρωτοπαρουσιάστηκε πέρσι σε μικρή φόρμα, θα το δούμε αυτή την άνοιξη σε ολοκληρωμένη μορφή, μαζί με τρία ολοκαίνουρια ελληνικά έργα και μια πρωτότυπη performance.

Τώρα, στο πλαίσιο της «Ανοιχτής Σκηνής», το Θέατρο Τέχνης εγκαινιάζει έναν ακόμα θεσμό στήριξης του ελληνικού έργου: την «Διασύνδεση θεατρικών δημιουργών», έναν πρωτότυπο χώρο διαλόγου και συνεργασίας για νέους/νέες θεατρικούς συγγραφείς. Μια πρωτοβουλία που θα τους δώσει την ευκαιρία να παρουσιάσουν τα έργα τους, να συνδεθούν με σκηνοθέτες, δραματουργούς, θεατρικές ομάδες, θεατρικούς παραγωγούς και να συμμετάσχουν σε μια σειρά από ομιλίες και δράσεις για τη σύγχρονη ελληνική σκηνή, με άξονα το μότο της φετινής θεατρικής περιόδου-στίχο του Γιάννη Ρίτσου «Να βρούμε τις λέξεις που θα μας σώσουν».

Οι εκδηλώσεις της «Διασύνδεσης νέων δημιουργών» θα πραγματοποιηθούν 26-27-28 Μαΐου, στην Φρυνίχου, στο πλαίσιο της «Ανοιχτής Σκηνής».

Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει:

• Παρουσίαση έργου/ιδέας για ένα έργο (“pitching”) από τους συγγραφείς σε επαγγελματίες του θεατρικού χώρου και στο κοινό
• Ομιλίες / συζητήσεις με τη συμμετοχή καταξιωμένων θεατρικών συγγραφέων, σκηνοθετών, θεατρολόγων, παραγωγών που συνεργάζονται με το Θέατρο Τέχνης με θέμα «να βρούμε τις λέξεις που θα μας σώσουν»
• Δράσεις δικτύωσης («networking») για την ενίσχυση της αλληλεπίδρασης και της στήριξης των νέων θεατρικών δημιουργών.

Με αυτή τη δράση, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν συνεχίζει να υποστηρίζει τη νέα γενιά θεατρικών συγγραφέων, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να ακουστούν, να δικτυωθούν και να ενταχθούν ενεργά στη θεατρική σκηνή της χώρας.

Υποβολή συμμετοχών

Όσοι και όσες θεατρικοί συγγραφείς επιθυμούν να συμμετάσχουν, καλούνται να αποστείλουν μέχρι και τις 10 Μαΐουemail εκδήλωσης ενδιαφέροντος στη διεύθυνση production@theatro-technis.gr με τα εξής συνοδευτικά:
• Βιογραφικό σημείωμα
• Εργογραφία
• Περίληψη του θεατρικού έργουή της ιδέας που προτείνουν
• Απόσπασμα κειμένουτου εν λόγω έργου διάρκειας 5-8 λεπτών

Οι συγγραφείς θα κληθούν κατά τη διάρκεια της «Διασύνδεσης» να παρουσιάσουν το έργο που θα έχουν προτείνει και στη συνέχεια να διαβάσουν είτε οι ίδιοι, είτε ηθοποιοί της επιλογής τους το επιλεγμένο απόσπασμα.

Να σημειωθεί ότι σε περίπτωση μεγάλης συμμετοχής ενδέχεται να γίνει επιλογή των έργων που θα παρουσιαστούν.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Θεάτρου Τέχνης ή επικοινωνήστε μαζί τους μέσω email: info@theatro-technis.gr, τηλέφωνο: +30 210 3228706

Το αναλυτικό πρόγραμμα της «Ανοιχτής Σκηνής- Δικτύωση Νέων Δημιουργών» (pitching-ομιλίες-δράσεις κτλ) θα ανακοινωθεί αφού συγκεντρωθούν οι προτάσεις των νέων συγγραφέων.

Το πρόγραμμα θα πλαισιώσει:

Μια πρωτότυπη performance με θέμα την σύγχρονη ελληνική θεατρική σκηνή από τον Κώστα Κουτσολέλο (πρεμιέρα Τρίτη, 20 Μαΐου, Φρυνίχου)

Τα τέσσερα νέα ελληνικά έργα που θα παρουσιαστούν είναι:

«Το τέρας»

Κείμενο-σκηνοθεσία: Ηρώ Μπέζου-
Πρεμιέρα 25 Απριλίου , παραστάσεις Πέμπτη-Κυριακή (για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων) Φρυνίχου 14-Πλάκα

«Λίβινγκ ρουμ»

Κείμενο-σκηνοθεσία:Εύα Οικονόμου- Βαμβακά
Πρεμιέρα 5 Μαΐου, παραστάσεις Δευτέρα-Τρίτη-Τετάρτη
Μόνο για 6 παραστάσεις στη Φρυνίχου 14-Πλάκα και στη συνέχεια στην κεντρική σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

«Σιωπή» του Γρηγόρη Λιακόπουλου

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αμπαζής
Πρεμιέρα 8 Μαΐου, παραστάσεις Τετάρτη-Κυριακή για λίγες παραστάσεις στο Υπόγειο-Πεσμαζόγλου 5

«Πλεκτά στην ντουλάπα»

Κείμενο-σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ευστρατίου
Πρεμιέρα 30 Μαΐου για λίγες παραστάσεις στο Υπόγειο, Πεσμαζόγλου 5

ΤΟ ΤΕΡΑΣ, το νέο έργο της Ηρώς Μπέζου

Μετά τους επιτυχημένους «Ναυαγούς», η Ηρώ Μπέζου επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης με το νέο της έργο «Το τέρας», που ανεβαίνει σε δική της σκηνοθεσία, στη σκηνή της Φρυνίχου. Πρεμιέρα Παρασκευή 25 Απριλίου 2025.

Τέσσερις εξαιρετικοί ηθοποιοί, η Δήμητρα Βλαγκοπούλου, η Στέλλα Βογιατζάκη, η Κατερίνα Νταλιάνη και ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ερμηνεύουν τους ρόλους του έργου. Μαζί τους, επί σκηνής, ο μουσικός Γιώργος Σταυρίδης.
Μια νέα γυναίκα προκαλεί μια μεγάλη καταστροφή. Κυριευμένη από μια ανεξέλεγκτη δύναμη που την αλλοιώνει, εσωτερικά και εξωτερικά, μια καλόκαρδη κοπέλα εξοντώνει σταδιακά την πόλη όπου μεγάλωσε και τα αγαπημένα της πρόσωπα. Η παράσταση αφηγείται μια ονειρική «τρομακτική» ιστορία για την μεταμόρφωση και την ελευθερία.

Σημείωμα Ηρώς Μπέζου

«Το τέρας» διαδραματίζεται σε μια μικρή πόλη που κανείς δεν γνωρίζει και σε μια εποχή που δεν μας αφορά. Θα τολμούσα να το ονομάσω «σουρεαλιστικό» γιατί αυτό με αποδεσμεύει από την ανάγκη εκλογίκευσης των στοιχείων του. Στ’ αλήθεια είναι μια ιστορία για τις ανθρώπινες σχέσεις, τοποθετημένη στον χώρο του παραμυθιού και του ονείρου. Για μένα πολύ πιο πραγματική από οποιαδήποτε ρεαλιστική απεικόνιση γεγονότων. Είμαι ευγνώμων στους ανθρώπους που μαζί φέρνουμε αυτήν την ιστορία στην επιφάνεια και ανυπομονώ να την μοιραστούμε με οποιονδήποτε θελήσει να μπει στον κόσμο της.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο-Σκηνοθεσία: Ηρώ Μπέζου
Σκηνικά-Κοστούμια: Ιωάννα Πλέσσα
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Μουσική: Φάνης Ζαχόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτριας: Λήδα Κουτσοδασκάλου
Βίντεο-Φωτογραφίες: Γιάννης Καραμπάτσος
Μοντάζ: Ελισάβετ Πηρούνια
Γραφίστας: Γιάννης Σταματόπουλος
SocialMedia: Ανδρέας Λεύκιος Καψαμπέλης
Διεύθυνση-Εκτέλεση παραγωγής: KartProductions

ΠΑΙΖΟΥΝ
Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Στέλλα Βογιατζάκη, Κατερίνα Νταλιάνη, Γιάννης Παπαδόπουλος
Μουσικός επί σκηνής Γιώργος Σταυρίδης

Trailer

Προπώληση

ΛΙΒΙΝΓΚ ΡΟΥΜ, της Εύας Οικονόμου- Βαμβακά

Ή Πότε Ήταν Η Τελευταία Φορά Που Ονειρεύτηκες Κάτι;

Μόνο για 6 παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Φρυνίχου) και στη συνέχεια στην κεντρική σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

«Λίβινγκ Ρουμ» η νέα παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας σε κείμενο-σκηνοθεσία της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, παρουσιάζεται για έξι παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σκηνή Φρυνίχου, από τις 5 Μαΐου 2025. Μετά την πρεμιέρα στην Αθήνα, η παράσταση θα ανέβει για οκτώ παραστάσεις στο θέατρο «Αντιγόνη Βαλάκου», ως κεντρική παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας.

Τον κόσμο του «Λίβινγκ Ρούμ» ζωντανεύει ένα σύνολο εξαιρετικών ηθοποιών: Δημήτρης Πετρόπουλος, Μαρία Τσιμά, Αλέξανδρος Σκουρλέτης, Νικόλας Μίχας, Κωνσταντίνα Βέρρου.

Το «Λίβινγκ Ρουμ» είναι ένα νέο σύγχρονο έργο που μιλάει για την προσπάθεια επιβίωσης ενός νέου ζευγαριού στην Ελλάδα του σήμερα, όπου τα πάντα καταρρέουν και η στεγαστική κρίση βαθαίνει.

Ελλάδα 2025. Σε μια επαρχιακή πόλη που φωτίζεται από τον λαμπερό ήλιο και την παντελή έλλειψη ελπίδας, ένα ζευγάρι γνωρίζεται, δοκιμάζει και αποτυγχάνει καθώς η έλλειψη ζωτικού χώρου έχει ήδη προδιαγράψει το μέλλον του. Μια οικογένεια εξαντλεί την εφευρετικότητά της προκειμένου να καταφέρει να επιβιώσει. Μια χώρα που καταρρέει οικονομικά, η στεγαστική κρίση που βαθαίνει, ανθρώπινες ζωές που βουλιάζουν καθώς δεν έχουν το απαραίτητο οξυγόνο για να αναπνεύσουν. Μια γλυκόπικρη ιστορία που αν δεν ήταν τραγική θα έμοιαζε αυθεντικά κωμική.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Στα χρόνια μας, οι οικονομικές συνθήκες έχουν αλλάξει άρδην, έχει αναδυθεί το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης αλλά και του braindrain, οι κοινωνικές ανισότητες τείνουν να διογκώνονται και το μέλλον φαντάζει σκοτεινό. Το καινούργιο καταφθάνει αλλά δε μοιάζει να είναι αυτό που περιμέναμε. Κι εμείς δεν έχουμε καν τα όπλα να το αντιμετωπίσουμε. Και έτσι ίσως το μόνο που μας μένει είναι να το καταγράψουμε, να το μεταποιήσουμε σε τέχνη και κάπως έτσι να το ξορκίσουμε. Να αποτυπώσουμε αυτό το γλίστρημα από τη ζωή στην επιβίωση, που δεν ξέρουμε σε ποια ακριβώς χρονιά συνέβη και πώς του επιτρέψαμε να φράξει και το δικό μας δρόμο. Στη συγκεκριμένη προσέγγιση, που εμπνέεται από τα γεγονότα των τελευταίων ετών της χώρας μας αλλά και από την ισπανική ταινία Picadero, παρακολουθούμε μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας να καθρεφτίζεται η ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς και μιας χώρας που γίνεται μέρα με τη μέρα το- σκηνικό-μέσα-στο-οποίο-δε-θέλεις-να-ζήσεις. Και εμείς, μένουμε να αναρωτιόμαστε πως θα ήταν η μοίρα των πέντε πρωταγωνιστών ΑΝ γεννιόταν σε μια άλλη εποχή ή σε μια άλλη χώρα, κι ΑΝ ίσως τότε να είχαν το δικαίωμα να ονειρευτούν κάτι διαφορετικό…

Συντελεστές

Κείμενο/Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου – Βαμβακά
Σκηνικός χώρος: Βασίλης Αποστολάτος & Μιχαήλα Πλιαπλιά
Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος
Βοηθός σκηνοθέτης & ενδυματολόγος: Βάσια Χρονοπούλου
Πρωτότυπη Μουσική & Μουσικοί επί σκηνής: AcidPlato
Κινησιολογία: Αλέξανδρος Σταυρόπουλος
Οργάνωση Παραγωγής – Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη
Οργάνωση Παραγωγής – φωτογραφίες &trailer: Λιλή Νταλανίκα
Κατασκευή σκηνικού: Γιώργος Μαστοράκης, Γιάννης Σταυρίδης, Κώστας Γαρουφαλίδης

Συμπαραγωγή: ΔΗΠΕΘΕ ΚΑΒΑΛΑΣ – Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν
Με την υποστήριξη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Παίζουν οι ηθοποιοί (αλφαβητικά): Κωνσταντίνα Βέρρου, Νικόλας Μίχας, Δημήτρης Πετρόπουλος, Αλέξανδρος Σκουρλέτης, Μαρία Τσιμά

Trailer

Προπώληση

Σιωπή, του Γρηγόρη Λιακόπουλου

Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην αναπαράστασή της; Ποιοι είναι οι μηχανισμοί, γλωσσικοί, ψυχολογικοί και πολιτισμικοί, που δημιουργούν, συντηρούν και επικοινωνούν τα ζωτικά ψέματα που είναι απαραίτητα για τη διατήρηση κάθε ανθρώπινης κοινωνίας;

Ο Θοδωρής Αμπαζής επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης και σκηνοθετεί σε πρώτη παρουσίαση το νέο έργο του Γρηγόρη Λιακόπουλου, δημιουργώντας μία ατμοσφαιρική παράσταση υπαρξιακής αγωνίας και υποδόριου χιούμορ.

Δύο γυναίκες, ηθοποιοί που αναλώνονται σε προχειροδουλειές, συγκατοικούν εδώ και χρόνια σε ένα μικρό διαμέρισμα. Πλέον επικοινωνούν κωδικοποιημένα, ελλειπτικά, έμμεσα. Οι καθημερινές συζητήσεις και οι τυπικές κουβέντες έχουν πλέον αντικατασταθεί από την αδιάκοπη αναπαραγωγή σκηνών από κινηματογραφικές ταινίες. Η αναπαράσταση της ζωής έχει υποκαταστήσει την ίδια τη ζωή. Όταν όμως η μία προσπαθήσει να απεγκλωβιστεί από τη συνθήκη αυτή, θα αναγκαστεί να επανεφεύρει κάθε κώδικα επικοινωνίας που γνωρίζει, μαζί και τον εαυτό της.

Υπάρχει κάτι βαθιά υπαρξιακό στην εργασία του ηθοποιού. Το παιχνίδι, μια διαδικασία χωρίς κανένα σκοπό πέρα από τον ίδιο τον εαυτό της, είναι μια διακοπή της πραγματικότητας και της καθημερινότητας, μια αναστολή των υφιστάμενων κοινωνικών σχέσεων – ιεραρχικών, εργασιακών, προσωπικών. Είναι μια αναδιανομή των ρόλων, προς όφελος μια αυτόνομης αισθητικής εμπειρίας. Όμως οι τρόποι και οι κανόνες του κάθε παιχνιδιού δεν είναι αγνοί, δεν υφίστανται από μόνοι τους. Επηρεάζονται και καθορίζονται από τα πολιτισμικά προϊόντα που καταναλώνουμε, από τις εικόνες και τις αφηγήσεις με τις οποίες έχουμε μεγαλώσει και γαλουχηθεί.

Μπορούμε να φανταστούμε ένα ηλιοβασίλεμα, χωρίς να έρθει στο μυαλό μας ένας κόκκινος ήλιος που δύει στο βάθος μιας ερήμου – στην οποία δεν έχουμε βέβαια ποτέ βρεθεί; Μπορούμε να αναπαραστήσουμε μια σχέση ανάμεσα σε ανθρώπους, χωρίς να αναπαράγουμε το σενάριο μιας χολιγουντιανής ταινίας; Αν ακόμα και η διαδικασία του παιχνιδιού δεν είναι παρά αναπαραγωγή αναπαραστάσεων της πολιτισμικής βιομηχανίας, τότε πότε είναι τελικά ο άνθρωπος ελεύθερος; Και πότε είναι ο εαυτός του;

Σκηνοθεσία & μουσική: Θοδωρής Αμπαζής
Σκηνικά & Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ιωάννα Ζέρβα
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Ψαρράς
Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη
Προώθηση-επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Οργάνωση & Εκτέλεση παραγωγής: Ομάδα Θεάτρου Όπερα

Παίζουν: Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Καλλιρόη Μυριαγκού

Προπώληση

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

ΠΛΕΚΤΑ ΣΤΗ ΝΤΟΥΛΑΠΑ

Μια γυναίκα που ζει στο χωριό. Μια τρανς θηλυκότητα που έρχεται από την πόλη. Δύο κόσμοι φαινομενικά ξένοι μεταξύ τους, μοιράζονται ένα συνταρακτικό μυστικό που έχει έρθει η ώρα να αποκαλυφθεί. Όπως τα πλεκτά που ασφυκτιούν κρυμμένα στην ντουλάπα, έτσι και οι ηρωΐδες καλούνται να βγουν από τη δική τους «ντουλάπα» προκειμένου να αντιμετωπίσουν επιτέλους η μια την άλλη, αλλά και η κάθε μια τον εαυτό της και τον κόσμο.

Η παράσταση «Πλεκτά στη Ντουλάπα» είναι ένα σύγχρονο ελληνικό έργο που μιλά με τρυφερότητα, χιούμορ και συγκίνηση για όλα εκείνα που μας στοιχειώνουν αλλά φοβόμαστε να θίξουμε με ειλικρίνεια: τη διαφορετικότητα, τα έμφυλα στερεότυπα, τις κοινωνικές προκαταλήψεις, το δικαίωμα στην επιλογή, το θαύμα αλλά και βάσανο της μητρότητας και πάνω απ΄όλα την λαχτάρα της αληθινής αγάπης που μπορεί να γεφυρώσει κάθε χάσμα, να ρίξει κάθε εμπόδιο ανάμεσα στους ανθρώπους.
Το έργο ξεχώρισε στην πρώτη, «μικρού μήκους» μορφή του στη διοργάνωση σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας 2024 του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν «Δραματουργία Τώρα!». Η ανεπτυγμένη, ολοκληρωμένη του μορφή, θα κάνει πρεμιέρα στις 30 Μαΐου, στη σκηνή του Υπογείου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ευστρατίου
Σκηνικά -: Δημήτρης Αλεξανδρής
Κοστούμια:GeorgeTrochopoulos
Μουσικές επιλογές: CarnivalQueen
Βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης Τσιγκριμάνης

Ερμηνεύουν:
Μαριάννα Τουμασάτου, Χράζα
Πρεμιέρα: 30 Μαΐου για 8 παραστάσεις
Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Υπόγειο

Το project αυτό, είπε σε δήλωσή της, της προσφέρει την ευκαιρία να επανεξετάσει την καριέρα της τεσσάρων δεκαετιών, κατά τη διάρκεια της οποίας πρωταγωνίστησε σε ταινίες από πειραματικές ινδικές έως παραγωγές του Χόλιγουντ μεγάλου προϋπολογισμού. Είναι μια εργασιακή πρακτική, πρόσθεσε, που «έχει στηριχτεί στην – πάντα παρούσα – σύνδεση και τον ηλεκτρισμό των στενών συνεργασιών που βίωσα από την πρώτη κιόλας στιγμή και συνεχίζω να αισθάνομαι μέχρι σήμερα».

Από τότε που έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1986, με το Caravaggio, η βιογραφική ταινία του Derek Jarman για τον Ιταλό ζωγράφο που δεν έπινε αλκοόλ, η Swinton έχει αποδείξει μια εντυπωσιακή, ευέλικτη παρουσία στην οθόνη. Κατά τη διάρκεια μιας ιστορικής καριέρας, έπαιξε την πρωταγωνίστρια ως άφυλο στο Orlando της Sally Potter (1992), μια ταραγμένη δικηγόρο στο Michael Clayton (2007), μια βαμπίρ στο ονειρικό Only Lovers Left Alive (2013) του Jim Jarmusch και μια αρχαία μάγισσα στο Doctor Strange (2016).

Τόσο χαμαιλέοντας είναι η Swinton που έχει παίξει δύο, ακόμη και τρεις, ξεχωριστούς ρόλους σε μεμονωμένες ταινίες — βλέπε: The Eternal Daughter (2022) της Joanna Hogg και το ριμέικ του Suspiria του Luca Guadagnino το 2018 — μερικές φορές εξαφανίζεται κάτω από στρώματα μακιγιάζ, προσθετικά και αλλαγές προφοράς. Είναι σχεδόν αγνώριστη στο Snowpiercer (2013) του Bong Joon-ho και στο Problemista του Julio Torres (2024).

«Δεν μοιάζω πραγματικά με τους ανθρώπους στις ταινίες», σκέφτηκε το 2014. «Μοιάζω με ανθρώπους σε πίνακες ζωγραφικής». Καθ’ όλη τη διάρκεια, η Swinton ξεκίνησε συνεργασίες με τον κόσμο της μόδας (με τον Viktor και τον Rolf για την πασαρέλα τους το 2003, με τον φωτογράφο Tim Walker για μια σειρά από editorials) καθώς και με καλλιτέχνες όπως οι Doug Aitken και Lynn Hershman Leeson.

Η έκθεση θα εμβαθύνει στα διάφορα θέματα που εμφανίζονται στο έργο της Swinton, μεταξύ των οποίων η φύση, η μνήμη, οι πρόγονοι, τα πνεύματα και οι κοινότητες. Για την καλύτερη αποσύνθεση αυτών των ιδεών, η ηθοποιός θα παρουσιάσει οκτώ έργα, έξι από αυτά νέα, που δημιουργήθηκαν με τους εκλεκτούς της συνεργάτες.

Πέντε από τα κομμάτια συνοδηγούνται από κινηματογραφιστές. Συγκεκριμένα: ο Pedro Almodóvar, στου οποίου το The Room Next Door (2024) πρωταγωνιστούσε η Swinton και η Julianne Moore ως φίλες που αντιμετωπίζουν τον θάνατο, ο Guadagnino, με τον οποίο έχει κάνει πέντε ταινίες, ο Hogg, του οποίου η συνεργασία με τη Swinton χρονολογείται από το 1986, ο Jarmusch, ο οποίος την έχει σκηνοθετήσει σε τέσσερις ταινίες και ο Apichatpong Weerasethakul, ο οποίος σκηνοθέτησε τη Swinton στο Memoria του 2021.

Ένα άλλο έργο έχει τη μορφή performance και εγκατάστασης που βασίζεται σε αντικείμενα από το προσωπικό αρχείο της Swinton, που αναπτύχθηκε μαζί με τον διάσημο επιμελητή μόδας Olivier Saillard. Ένα άλλο κομμάτι, που θα εξερευνά παρομοίως τις ρίζες της ηθοποιού, θα φωτογραφηθεί από τον Walker, ο οποίος πρόσφατα φωτογράφησε τη Swinton για μια σειρά εμπνευσμένη από τον John Singer Sargent, μεταξύ άλλων έργων.

Το όγδοο και τελευταίο έργο χρησιμεύει ως φόρος τιμής στον Jarman, ο οποίος πέθανε το 1994 — μια παρουσίαση υλικού που δεν είχε προηγουμένως παρουσιαστεί, από το αρχείο 8 χιλιοστών του σκηνοθέτη, σε επιμέλεια της Swinton.

«Εστιάζω την προσοχή στον βαθύτατο εμπλουτισμό των δημιουργικών σχέσεων στη ζωή μου», είπε η Swinton, «μοιραζόμαστε τις αφηγήσεις και τις ατμόσφαιρες που μας εμπνέουν: προσφέρουμε νέα δουλειά, ειδικά για την έκθεση Eye, ως τις πιο πρόσφατες χειρονομίες που προκύπτουν από διάφορες συντροφικές συζητήσεις που με κρατούν περίεργη, δεσμευμένη και πεινασμένη».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Swinton ενορχηστρώνει έκθεση. Το 2019, διοργάνωσε την πρώτη της performance, “Orlando”, στο Ίδρυμα Aperture της Νέας Υόρκης, συγκεντρώνοντας 50 φωτογραφίες από 11 καλλιτέχνες που βασίζονται στα θέματα του παιχνιδιάρικου μυθιστορήματος της Βιρτζίνια Γουλφ, στο οποίο βασίζεται η ταινία του 1992. Επιπλέον, μια έκθεση της Βρετανίδας σχεδιάστριας Marianna Kennedy, υπό την επίβλεψη της Swinton, πρόκειται να ανοίξει στον οίκο Christie’s στο Παρίσι τον Μάιο.

Η έκθεση της “Tilda Swinton – Ongoing” θα παρουσιαστεί στο Eye Filmmuseum στο Άμστερνταμ στην Ολλανδία, από τις 28 Σεπτεμβρίου 2025 έως τις 8 Φεβρουαρίου 2026.

Πηγή: Artnet / Κεντρική φωτογραφία και Φωτογραφία 1: Tim Walker, Φωτογραφία 2: Jacqueline Lucas Palmer, Φωτογραφία 3: Ruediger Glatz

Μια κωμική πανδαισία τεσσάρων περφόρμερ πάνω στις τεχνικές κλόουν, κουκλοθέατρου, κινούμενων σχεδίων, θέατρου σκιών, stop motion και δημιουργίας ζωντανών ήχων με φυσικά υλικά (foley techniques) και με ό,τι άλλο βρουν μπροστά τους! Κίνηση, μουσική, χορός και multimedia σε μια αξέχαστη εμπειρία που έρχεται κατευθείαν από την καρδιά του Μανχάταν.

Οι “The Back Pack” είναι μια από τις σημαντικότερες ομάδες κωμωδίας και χορού των ΗΠΑ, της οποίας τα σόου χαρακτηρίζονται ως «ζωντανά κινούμενα σχέδια». Ξεκίνησαν από τα βορειοδυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών και εργάζονται πλέον με έδρα τη Νέα Υόρκη.

Τα ιδρυτικά της μέλη (Katie Kohler, Pete Betcher, Jeremiah Rosenberger και Justin Morley), άρχισαν να δημιουργούν και να παρουσιάζουν αυτές τις «λοξές», σιωπηρές, κωμικές παραστάσεις κατά τη διάρκεια της φοιτητικής τους ζωής στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα, το 2008. Όλες οι δουλειές τους αποτελούν πρωτότυπη σύλληψη, δημιουργία και εκτέλεση εξ ολοκλήρου των τεσσάρων αυτών εξαιρετικών περφόρμερς. Έχουν βραβευθεί, για τις δουλειές τους, μεταξύ άλλων, με δύο βραβεία B. Iden Payne, ένα βραβείο Austin Critics Table Award, τέσσερα βραβεία Best of Fest από το Frontera Fest και έχουν διακριθεί μεταξύ των 4 κορυφαίων ομάδων στο τελευταίο Philadelphia Fringe Festival.

Η παράσταση “NOTED” που θα δούμε στην Αθήνα, παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία την τρέχουσα σεζόν στο THE TANK THEATRE της Νέας Υόρκης.

Δείτε το τρέιλερ της παράστασης.

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Στο Θέατρο Ροές, Ιάκχου 16, Γκάζι.

Η performance «A Piece of Me…» συνδυάζει την τέχνη του Lied (μελοποιημένη γερμανική -και όχι μόνο- ποίηση) με το drag, δημιουργώντας έναν διάλογο γύρω από τις τοξικές σχέσεις, το αποτύπωμα που αυτές αφήνουν, αλλά και την ενδυνάμωση που φέρνει η επανοικειοποίηση του ατόμου.

Έμπνευση για την παράσταση αποτελούν τα γράμματα των γονιών της Μαρίας Κάλλας προς την ίδια – πολύτιμα τεκμήρια της συλλογής του μουσείου – μέσα από τα οποία διαφαίνεται η προσπάθειά τους να οικειοποιηθούν ένα κομμάτι της, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.

Ωστόσο, η performance δεν είναι για την Κάλλας. Τι άλλο να ειπωθεί πια. Είναι για όλους όσοι μπορεί να ταυτίζονται ή να βλέπουν κομμάτια του εαυτού τους μέσα σε αυτή την ιστορία.

Στο πιάνο, ο καταξιωμένος μαέστρος Γιώργος Ζιάβρας και στα κοστούμια η ανατρεπτική fashion designer Daglara.

Πληροφορίες

Ημερομηνία: Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου
Ώρες παραστάσεων: 19:30 & 21:00
Διάρκεια: 45’
Κόστος: 25€. Στην τιμή, συμπεριλαμβάνεται και η είσοδος στο Μουσείο πριν την έναρξη (προαιρετικά) – Ώρες προσέλευσης: 18:45 & 20:15

Απαραίτητη η προκράτηση θέσης μέσω more.com. Κλείστε το εισιτήριό σας εδώ.

Σημαντική σημείωση: Μέρος της performance οι θεατές θα το παρακολουθήσουν όρθιοι.

Στην έκθεση “Dreams, Fame, and the Savage” παρουσιάζονται νέα έργα που δημιουργήθηκαν από κοινού, καθώς και ατομικά έργα, που εξερευνούν ζητήματα όπως η φήμη, οι ηθικές αξίες και οι κοινωνικοί ρόλοι, μέσα από το πρίσμα της μαζικής κουλτούρας, των ριάλιτι σόου και του Χόλιγουντ.

Στην έκθεση κάνει πρεμιέρα το σατιρικό φιλμ “The Real Housewives in Tulsa” των Kalup Linzy και James Franco, που υιοθετεί την αισθητική της ριάλιτι τηλεόρασης για να εξετάσει ηθικά συστήματα, διαπροσωπικές σχέσεις και κοινωνικές δυναμικές. Παράλληλα, παρουσιάζεται μια σειρά από συνεργατικά κολάζ σε καμβά, εμπνευσμένα από τους χαρακτήρες του φιλμ, που συνδυάζουν τις προσεγγίσεις των δύο καλλιτεχνών.

Για πρώτη φορά, προβάλλεται επίσης το μιούζικαλ “Lana Land” του James Franco, εμπνευσμένο από τη ζωή της θρυλικής ηθοποιού του Χόλιγουντ Lana Turner, συνοδευόμενο από ζωγραφικά έργα του σε βαμβακερό ύφασμα. O Kalup Linzy παρουσιάζει μια ιδιαίτερα προσωπική σειρά σχεδίων σε χαρτί, υπό τη μορφή storyboard, που αντανακλούν την ιστορία της ζωής του, αναδεικνύοντας το χαρακτηριστικό του ύφος.

Η καλλιτεχνική συνεργασία μεταξύ των Kalup Linzy και James Franco ξεκίνησε το 2009, πυροδοτώντας μια σειρά έργων που ισορροπεί μεταξύ των εικαστικών, του κινηματογράφου και της περφόρμανς. Από την κοινή τους εμφάνιση στη σειρά General Hospital έως τις ζωντανές παραστάσεις και τις μουσικές συνέργειες, οι δύο καλλιτέχνες έχουν επεκτείνει τα όρια της δημιουργικής τους πρακτικής.

Η έκθεση “Dreams, Fame, and the Savage” επανασυνδέει τους δυο καλλιτέχνες και συνδυάζει τη διεισδυτική πολιτιστική κριτική του Kalup Linzy με την πολυδιάστατη αφηγηματική προσέγγιση του James Franco σε ένα δυναμικό διάλογο.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2025, 19:00 – 21:30 παρουσία των καλλιτεχνών.

Λίγα λόγια για τους δημιουργούς

Ο Kalup Linzy (γεν. 1977, Κλέρμοντ, Φλόριντα) έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα και παρακολούθησε τη Σχολή Ζωγραφικής και Γλυπτικής του Skowhegan. Έχει λάβει διακρίσεις, όπως την υποτροφία του Ιδρύματος John Simon Guggenheim Memorial, το Creative Capital Foundation Grant και τo New York Foundation for the Arts Fellowship στον τομέα του Κινηματογράφου και Βίντεο. Το έργο του βρίσκεται στις συλλογές του The Studio Museum in Harlem, του Whitney Museum of American Art, του Museum of Modern Art και του Metropolitan Museum of Art. Έχει συνεργαστεί με τους Chloë Sevigny, Natasha Lyonne, Liya Kebede, Proenza Schouler και Diane von Fürstenberg. Είναι ο ιδρυτής και διευθυντής του Queen Rose Art House και απόφοιτος του Tulsa Art Fellowship Alumni in Residence.

Ο James Franco (1978, Πάλο Άλτο, Καλιφόρνια) εστιάζει σε θέματα ταυτότητας, διασημότητας και αυτοαναπαράστασης στην καλλιτεχνική του πρακτική. Εξετάζει συχνά τις δομές του Χόλιγουντ και της μαζικής ψυχαγωγίας, αποδομώντας τη λάμψη και τη μυθολογία της φήμης μέσα από έναν συνδυασμό ζωγραφικής, βίντεο και performance. Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικά ιδρύματα όπως το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Λος Άντζελες, το The Clocktower Gallery στη Νέα Υόρκη, το Peres Projects στο Βερολίνο, τη Gagosian στο Beverly Hills και την Pace Gallery στην Νέα Υόρκη.

Διάρκεια έκθεσης: 23/01/2025 – 22/02/2025
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή 11 π.μ.-7 μ.μ. | Σάββατο 11 π.μ.-5 μ.μ. Τοποθεσία: Γκαλερί The Breeder, Ιάσονος 45, Aθήνα

Σε ανάρτησή της μετά την ερμηνεία της, η Gaga έγραψε: «Δεν είναι η πρώτη φορά που διασταυρώνονται οι δρόμοι μας. Η Zizi πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ του Cole Porter «Anything Goes» που ήταν η πρώτη μου τζαζ κυκλοφορία. Παρόλο που δεν είμαι Γαλλίδα καλλιτέχνιδα, πάντα ένιωθα μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με τους Γάλλους και τραγουδώντας γαλλική μουσική — δεν ήθελα τίποτα άλλο από το να δημιουργήσω μια παράσταση που θα ζέσταινε την καρδιά της Γαλλίας, θα γιόρταζε τη γαλλική τέχνη και μουσική και άλλα τέτοια, μια σημαντική περίσταση που θα θύμιζε σε όλους ότι βρισκόμαστε σε μια από τις πιο μαγικές πόλεις στη γη – το Παρίσι».

Η Gaga εξήγησε ότι τα κοστούμια της ήταν κατασκευασμένα κατά παραγγελία από τον Dior και ότι «έχω σπουδάσει χορό. Έκανα πρόβες ακούραστα για να μελετήσω αυτόν τον χαρούμενο γαλλικό χορό, αναδεικνύοντας κάποιες παλιές δεξιότητες – στοιχηματίζω ότι δεν ξέρατε ότι χόρευα σε ένα γαλλικό πάρτι της δεκαετίας του ’60 στην κάτω ανατολική πλευρά όταν πρωτοξεκίνησα».

Εκτός από την παράσταση της Gaga, η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων περιελάμβανε 85 σκάφη που μετέφεραν τους Ολυμπιακούς αθλητές από κάθε χώρα σε μια παρέλαση τεσσάρων μιλίων κατά μήκος του ποταμού Σηκουάνα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η Gaga εμφανίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με αυτή τη σύντομη αλλά επιδεικτική performance, να συναγωνίζεται το 2017 SuperBowl Halftime Show της σε άμεσο παγκόσμιο αντίκτυπο.

Το τραγούδι που ερμήνευσε η Gaga έγινε διάσημο στο κοινό των ΗΠΑ όταν η Zizi Jeanmaire το ερμήνευσε στο “The Ed Sullivan Show” στις 10 Ιανουαρίου του 1965. Ο σκηνοθέτης του θεάτρου Thomas Jolly, γνωστός για το επιτυχημένο μιούζικαλ ροκ όπερας “Starmania” , σχεδίασε την επική εναρκτήρια παράσταση και συγκέντρωσε 3.500 ηθοποιούς, χορευτές και μουσικούς ερμηνευτές.

Η χθεσινή τελετή πραγματοποιήθηκε έξω από ένα στάδιο για πρώτη φορά στην ιστορία και παρουσίασε μερικά από τα εμβληματικά ορόσημα του Παρισιού, συμπεριλαμβανομένου του Πύργου του Άιφελ.

Το επόμενο βήμα για την Gaga είναι η πρεμιέρα του “Joker: Folie à Deux” στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου υποδύεται τον ρόλο της Harley Quinn απέναντι στον Joker του Joaquin Phoenix. Επιστρέφει επίσης στο στούντιο δουλεύοντας το έβδομο άλμπουμ της. Τους τελευταίους μήνες, η Gaga δημοσιεύει φωτογραφίες με κάποια λόγια στους προσωπικούς της λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα για την επερχόμενη κυκλοφορία. «Ανυπομονώ να ακούσετε πάνω σε τι δουλεύω», έγραψε η Gaga. «Γράφω μερικές από τις καλύτερες μουσικές μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου».

Με πληροφορίες από Variety.