Στις 21 Ιουνίου, στο πλαίσιο της παράστασης Hide to show του μουσικού συνόλου Nadar Ensemble και του συνθέτη Michael Beil (που ανεβαίνει στην Πειραιώς 260 στις 20 και 21 Ιουνίου) ο καλλιτεχνικός συνδιευθυντής του Nadar Ensemble, Pieter Matthynssens και ο προϊστάμενος διοίκησης Robin Goossens παρουσιάζουν μια διαδραστική διάλεξη με τίτλο Curating an Ensemble.

Αντανακλώντας τη δημιουργική φιλοσοφία του συνόλου –η οποία συνδυάζει το πρωτοποριακό καλλιτεχνικό όραμα με την ενεργή δέσμευση στις δίκαιες πρακτικές και στην ουσιαστική φροντίδα των μελών του– η διάλεξη απευθύνεται σε μουσικούς (επαγγελματίες και μη), προσκαλώντας τους σε μια εισαγωγή στο σύμπαν του Nadar Ensemble και τις προκλήσεις της διεπιστημονικής (interdisciplinary) δημιουργίας στη σύγχρονη μουσική.

Στις 28 Ιουνίου, ο συνθέτης, εικαστικός και πρόεδρος της Ακαδημίας των Τεχνών του Βερολίνου, Μάνος Τσαγκάρης έρχεται στην Πειραιώς 260 για να παρουσιάσει τη lecture performance Reinventing the wheel.

Ο Τσαγκάρης καλλιεργεί από τη δεκαετία του 1970 ένα αυτοφυές είδος μουσικού θεάτρου στο οποίο πρωτεύοντα ρόλο διαδραματίζουν οι συνθήκες της μουσικής επιτέλεσης (performance) και ο τρόπος που αυτές γίνονται αντιληπτές από τους θεατές ως κορμός της σύνθεσης. Ως συνθέτης, φωτογραφίζει εκείνη την αδιόρατη στιγμή όπου η εκτέλεση μετουσιώνεται σε επιτέλεση και η τέχνη αιωρείται ως ζώσα πραγματικότητα πριν αποκρυσταλλωθεί σε καλλιτεχνικό προϊόν (performance art).

Το Reinventing the wheel γίνεται μια δράση-ύμνος στα προσωπικά ‘εύρηκα’ που αρθρώνονται σε πείσμα του καθιερωμένου κανόνα τέχνης εκεί έξω, ένα στιγμιαίο και ένσαρκο θέατρο χωρίς αφήγηση –και πολύ περισσότερο χωρίς προφανείς δραματουργικές στρατηγικές– ένας νευρώδης συλλογισμός που ‘ακούει’ τα δημιουργικά μας ένστικτα και εκχωρεί αδιαπραγμάτευτη εμπιστοσύνη στα θεμελιώδη υλικά της καλλιτεχνικής πράξης.

Οι δύο εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του νέου κύκλου C_Music NOW, μιας επιμελητικής πρότασης που φιλοδοξεί να συστήσει εκ νέου το πεδίο της σύγχρονης μουσικής, να διευρύνει το κοινό του και να το εντάξει οργανικά στον καλλιτεχνικό πυρήνα του Φεστιβάλ ως ισότιμο συνομιλητή του χορού και του θεάτρου.

Διαδικασία συμμετοχής

Για το Reinventing the wheel του Μάνου Τσαγκάρη μπορείτε να κλείσετε τα δωρεάν εισιτήριά σας στο aefestival.gr και στην more.com, στην Πλατεία Συντάγματος (This is Athens info point Δήμου Αθηναίων) Δε-Πα 10:00-18:00 και στα εκδοτήρια των χώρων του Φεστιβάλ την ημέρα της παράστασης.

Για τη διάλεξη Curating an Ensemble του Nadar Ensemble οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να στείλουν email στη διεύθυνση seminars@aefestival.gr με τίτλο «Curating an Ensemble» μέχρι τις 15 Ιουνίου 2026.
Διαθέσιμες θέσεις: 50

Η Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, στην ομιλία της επισήμανε τη λυτρωτική δύναμη της τέχνης, τονίζοντας πως, σε καιρούς αβεβαιότητας, οι δράσεις της διοργάνωσης προσφέρουν μια ουσιαστική αφορμή για συνάντηση και παρηγορία. Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία του θεσμού του Φεστιβάλ και με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών λειτουργίας της Πειραιώς 260, υπογράμμισε ότι το φετινό πρόγραμμα αποδίδει την οφειλόμενη τιμή στο παρελθόν, ενώ ταυτόχρονα προσβλέπει με καθαρό βλέμμα στο μέλλον.

Εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού –σημαντικού και σταθερού υποστηρικτή του Φεστιβάλ όλα αυτά τα χρόνια– ο Υφυπουργός Ιάσωνας Φωτήλας χαρακτήρισε το πρόγραμμα του 2026 ως την «πρώτη σελίδα» ενός φιλόδοξου τριετούς αφηγήματος, υπογραμμίζοντας τη σημασία της καλλιτεχνικής συνέχειας και της εξωστρέφειας του θεσμού. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάπλαση της Πειραιώς 260 από το Υπουργείο Πολιτισμού, ένα έργο που μεταμορφώνει το ιστορικό συγκρότημα σε έναν σύγχρονο πολιτιστικό πόλο για την περιοχή, διαβεβαιώνοντας ότι το Φεστιβάλ αποκτά πλέον ένα μόνιμο και αναβαθμισμένο ‘σπίτι’, αντάξιο της διεθνούς του ακτινοβολίας.

Τη νέα οπτική ταυτότητα του 2026 παρουσίασαν οι ιδρυτές του δημιουργικού γραφείου Polkadot Design, Κλαίρη Γεωργέλλη και Νέαρχος Ντάσκας. Όπως ανέφεραν, η οπτική γλώσσα του Φεστιβάλ προέκυψε μέσα από μια χειρωνακτική και σχεδόν τελετουργική διαδικασία, όπου η απλή χειρονομία μετατρέπεται σε ίχνος και εικόνα. Στόχος της φετινής ταυτότητας δεν είναι να προσφέρει μια έτοιμη εξήγηση, αλλά να λειτουργήσει ως ένα οπτικό ερέθισμα που προκαλεί τον θεατή να συμμετάσχει ενεργά, δίνοντας τη δική του προσωπική ερμηνεία στο έργο και ολοκληρώνοντας έτσι τη σημασία του μέσα από το δικό του συνθετικό βλέμμα.

Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Μιχαήλ Μαρμαρινός περιέγραψε το Φεστιβάλ ως ένα δυναμικό πεδίο συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών που φέρνει σε επαφή το ελληνικό κοινό με την πιο τρέχουσα ταραχή της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας σε διεθνές επίπεδο. Εστίασε στην έννοια του «Κάθετου Χρόνου», του χρόνου δηλαδή της προσωπικής εμπειρίας που ανασκάπτει το αίσθημα, και χαρακτήρισε το σκοτάδι της αίθουσας θεραπευτικό, καθώς λειτουργεί ως πέρασμα προς έναν νέο, άγνωστο εαυτό που μας αποκαλύπτεται μετά την παράσταση. Στο πλαίσιο αυτό, το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου επανασυνδέεται φέτος με το ιερό του Ασκληπιείου, υπενθυμίζοντας τον ‘θεραπευτικό’ χαρακτήρα της Τέχνης.

Εκτός από τις εννέα σημαντικές παραγωγές που θα παρουσιαστούν στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, εισάγονται φέτος καινοτόμες δράσεις όπως η Αφηγηματική Αρχαιολογία στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου και η νέα θεματική 1-1-1στο Αρχαίο Στάδιο – όπου η μουσική διαδραματίζει τον πρωτεύοντα ρόλο στην ανάγνωση του αρχαίου έργου.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο φετινό πρόγραμμα στον χορό, ο οποίος έχει την τιμητική του ως ένα ανοιχτό πεδίο συνάντησης σωμάτων, μνήμης και συλλογικής εμπειρίας. Για τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, η κίνηση δεν αποτελεί μια απλή καλλιτεχνική έκφραση, αλλά έναν αυτόνομο τρόπο σκέψης και μια στάση απέναντι στον κόσμο, όπου το σώμα αναδεικνύεται σε φορέα Ιστορίας και πολιτικής ευαισθησίας που διεκδικεί τον χώρο του στο παρόν.

Στην Πειραιώς 260, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να περιηγηθεί σε μια ενότητα παραστάσεων χορού που περιλαμβάνει από μικρές, προσωπικές ιστορίες έως διεθνείς παραγωγές μεγάλης κλίμακας. Η δυναμική αυτή παρουσία του χορού επεκτείνεται φέτος μέχρι το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, με μια μεγάλη παραγωγή της Αντιγόνης, σε σκηνοθεσία του Άλαν Λουσιέν Όγεν, που «δραπετεύει» από τα όρια των κλειστών θεάτρων για να συναντήσει το κοινό κάτω από τον αργολικό ουρανό.

Η επέτειος των 20 ετών της Πειραιώς 260 τιμάται με ένα συγκινητικό αφιέρωμα στον πρώην Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ Γιώργο Λούκο. Αυτό, καταρχήν, περιλαμβάνει ένα ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Ηλία Γιαννακάκη, όπως και την παρουσία του ιστορικού Τροχόσπιτου –αυτής της ‘κινούμενης παρηγοριάς της τέχνης’– σε επιμέλεια Όλιας Λαζαρίδου. Το πρόγραμμα της Πειραιώς εμπλουτίζεται με το νέο μίνι-φεστιβάλ Gen260, ένα φυτώριο για τη νέα γενιά σκηνοθετών που αποφοίτησαν πρόσφατα από τις δύο σχολές σκηνοθεσίας της ελληνικής επικράτειας (Α.Π.Θ. και Εθνικού Θεάτρου), ενώ η σύγχρονη μουσική φέτος επαναπροσδιορίζεται μέσα από τον νέο κύκλο C_Music NOW, μια πρόταση μέσα από την οποία συστήνεται εκ νέου μέσα στη φυσική της συνθήκη: σε διάλογο με τις άλλες τέχνες. Οι βραδιές ολοκληρώνονται με μεταμεσονύκτιες προβολές εξαιρετικών κινηματογραφημένων ελληνικών και διεθνών παραστάσεων κάτω από τον Έναστρο ουρανό, καθώς και τα μεταμεσονύκτια μουσικά live ΑΦTER στην Πλατεία, αλλά πλέον και στον Κήπο της Πειραιώς 260.

Σημαντική ανακοίνωση πολιτιστικής πολιτικής του Φεστιβάλ είναι το SYSTEMA – For the Greek Performing Arts, μια σημαντική σύμπραξη του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, του Εθνικού Θεάτρου και του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, με σκοπό τη δυναμική προβολή της ελληνικής δημιουργίας στο εξωτερικό. Σε κοινή τους ανακοίνωση, οι Καλλιτεχνικοί Διευθυντές / τριες των τριών θεσμών παρουσίασαν αυτήν τη χειρονομία συνεργατικού ήθους, η οποία πραγματοποιείται με την αποκλειστική υποστήριξη της Mastercard και της Εθνικής Τράπεζας.

Από τη μεριά της η κ. Χιώτη σχολίασε ότι το SYSTEMA «αποτελεί ένα παράδειγμα ουσιαστικής σύμπραξης που μπορεί να ενδυναμώσει σε μεγάλο βαθμό τον αντίκτυπο της σύγχρονης δημιουργίας στις παραστατικές τέχνες της χώρας μας διεθνώς», ενώ η κ. Αργυρίου συμπλήρωσε ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, στην τέταρτη πια δεκαετία ζωής του, θα συμβάλει ενεργά στο κοινό όραμα για την προβολή της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας. Λεπτομερής αναφορά στη συγκεκριμένη σύμπραξη θα γίνει και από τους τρεις θεσμούς στις 8 Ιουνίου.

Η επιτυχής υλοποίηση του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στηρίζεται διαχρονικά στην πολύτιμη συμβολή των υποστηρικτών του. Η στρατηγική συνεργασία με τη ΔΕΗ ως Μέγα Χορηγό αποτελεί θεμέλιο λίθο για τη διοργάνωση, ενισχύοντας τη δυναμική του Φεστιβάλ και την πρόσβαση του κοινού σε κορυφαίες καλλιτεχνικές παραγωγές.

Χρυσοί Χορηγοί του Φεστιβάλ είναι η MASTERCARD και η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, που εδώ και πολλά χρόνια στηρίζουν γενικότερα το Φεστιβάλ και ειδικότερα συμβάλλουν στην ανάδειξη των ελληνικών παραστατικών τεχνών στο εξωτερικό. Επίσης, Χρυσός Χορηγός είναι η πλατφόρμα more.com που, εκτός από τη διαχείριση των εισιτηρίων του Φεστιβάλ, συνεισφέρει και στην προβολή των παραστάσεων.

Η Τράπεζα Πειραιώς ως Ειδικός Χορηγός χορηγεί φέτος δύο συναυλίες στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

Το Φεστιβάλ ευχαριστεί την Ακαδημία Αθηνών για την υποστήριξή της στο πλαίσιο των εορτασμών των 100 χρόνων από την ίδρυσή της.

Ευχαριστεί επίσης τον ΑΔΜΗΕ, το Fougaro Art Center, τον οργανισμό ΝΕΟΝ και την AEGEAN για την υποστήριξή τους.

Την πολύτιμη στήριξή τους προσφέρουν και φέτος η ΣΤΑΣΥ, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών, η Ολυμπία Οδός και ο Δήμος Αθηναίων. Χορηγός Ενυδάτωσης φέτος είναι τα Νερά Ζήρεια και χορηγοί φιλοξενίας τα ξενοδοχεία Academia και A77.

Σημαντική και φέτος η συνεργασία με τις Πρεσβείες Γερμανίας, Νορβηγίας και Πολωνίας, το Γαλλικό Ινστιτούτο, το Ιταλικό Ινστιτούτο και το Ινστιτούτο Γκαίτε, το Athens Pride και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και βέβαια τους Χορηγούς Επικοινωνίας.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη στενή συνεργασία φέτος του Φεστιβάλ με τον Δήμο Επιδαύρου και ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Δήμαρχο Τάσο Χρόνη για τη στήριξη και την υποστήριξή του.

Η παράσταση Taverna Miresia – Mario, Bella, Anastasia επιστρέφει από τις 14 έως τις 29 Δεκεμβρίου 2025 και μας καλεί σε μια αναμέτρηση με την μνήμη, την απώλεια και την ενηλικίωση. Η Πειραιώς 260, παραμένοντας τόπος συνάντησης και δημιουργίας και μετά το πέρας των θερινών μηνών του Φεστιβάλ, υποδέχεται την πολυταξιδεμένη παράσταση, που αγαπήθηκε από κοινό και κριτικούς ανά τον κόσμο.

Όλα ξεκινούν από ένα απρόοπτο γεγονός που συνέβη υπό το φως της επιγραφής μιας οικογενειακής ταβέρνας σε ένα προάστιο των Τιράνων. Το γεγονός αυτό σφραγίζει τη ζωή του νεαρού γιου της οικογένειας. Χρόνια αργότερα, ως ενήλικος και σκηνοθέτης πλέον, ο Banushi μεταφέρει αυτήν την επιγραφή από την Αλβανία στη θεατρική σκηνή, τοποθετώντας την στον πυρήνα του κόσμου που οικοδομεί. Τι μένει ακόμα να φωτίσει αυτή η επιγραφή;

Οι προσωπικές μνήμες γίνονται το υλικό της δραματουργίας και μετατρέπονται σε τελετουργία κάθαρσης. Η ταβέρνα ανασυστήνεται ως τόπος όπου το παρελθόν συναντά το παρόν: εκεί όπου ο πρόσφατα εκλιπών πατέρας του, μάγειρας και ιδιοκτήτης της ταβέρνας, υποδεχόταν κάθε βράδυ τους πελάτες· και εκεί όπου τώρα, γύρω από ένα οικογενειακό τραπέζι με άδειες καρέκλες, ακούγονται όλα όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ. Ο Mario αποχαιρετά τον πατέρα του και ξεκινά το μακρύ ταξίδι προς την ενηλικίωση.

“Taverna Miresia” σημαίνει στα αλβανικά «Ταβέρνα Καλοσύνη», ενώ τα ονόματα Mario, Bella, Anastasia αντιστοιχούν στα ονόματα του δημιουργού και των δύο αδελφών του – υπογραμμίζοντας τον βαθιά προσωπικό χαρακτήρα του έργου.

Με την παράσταση αυτή, ο Banushi ολοκλήρωσε την τριλογία που ξεκίνησε με τη Ragada και συνεχίστηκε με το Goodbye, Lindita· μια τριλογία όπου κάθε μέρος αντλεί έμπνευση από τη μητέρα, τη μητριά και, τέλος, τον πατέρα του.

Το έργο παρουσιάζεται για τρίτη φορά στην Ελλάδα και έχει ήδη ταξιδέψει σε Ιταλία, Ελβετία, Ρουμανία, Γερμανία, Βέλγιο, Καναδά, Βρετανία και Ταϊβάν. Η παράσταση είναι συμπαραγωγή της TooFarEast με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.

Το ταξίδι του έργου

Το έργο Taverna Miresia – Mario, Bella, Anastasia παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου το 2023 (Εθνικό Θέατρο, Σκηνή Ελένη Παπαδάκη) στο πλαίσιο του grape, στο πλαίσιο του grape – Greek Agora of Performance, της πλατφόρμας του Φεστιβάλ για την προβολή και την προώθηση της ελληνικής δημιουργίας στο εξωτερικό.

Παρουσιάστηκε ξανά το 2024 στην Πειραιώς 260 και παράλληλα ταξίδεψε στις παρακάτω σκηνές στο εξωτερικό:

• Teszt Festival, Τιμισοάρα, Ρουμανία, Μάιος 2024
• Zürcher Theater Spektakel, Ζυρίχη, Ελβετία, Αύγουστος 2024
• TeatroStabile, Τορίνο, Ιταλία, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2024
• Thalia Theater, Αμβούργο, Γερμανία, Ιανουάριος 2025
• DeSingel, Αμβέρσα, Βέλγιο, Μάιος 2025
• FTA – Festival TransAmériques, Μόντρεαλ, Καναδάς, Μάιος 2025
• The Coronet Theatre, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιούνιος 2025
• National Theatre and Concert Hall, Ταϊπέι, Ταϊβάν, Νοέμβριος 2025

Ο επόμενος σταθμός θα είναι τον Μάρτιο 2026 στην Comédie de Genève, Γενεύη, Ελβετία.

Οι συντελεστές της παράστασης

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Μario Βanushi
Σκηνικά – Κοστούμια: Σωτήρης Μελανός
Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Μουσική σύνθεση: Jeph Vanger
Φωνητικοί αυτοσχεδιασμοί: Σαβίνα Γιαννάτου
Συνεργάτρια δραματουργός: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Αντωνίου
Βοηθός ενδυματολόγου: Βασιάνα Σκοπετέα
Σχεδιασμός φωτισμών περιοδείας – Φωτιστική προσαρμογή: Μαριέττα Παυλάκη
Χειριστής κονσόλας ήχου: Κώστας Χάιδος (2023)
Τεχνικός διευθυντής: Γιώργος Αντωνόπουλος
Φωτογραφίες: Νάσια Στουραΐτη, Θεόφιλος Τσιμάς

Παίζουν: Χρυσή Βιδαλάκη, Σαβίνα Γιαννάτου, Πηνελόπη Τσούτσουβα (2025), Κατερίνα Κρίστο (2023 – 2025), Ευτυχία Στεφάνου, Mario Banushi

Οργάνωση περιοδείας TooFarEast / Νίκος Μαυράκης
Διεύθυνση παραγωγής TooFarEast / Αριστείδης Κρεατσούλας

Σε συνεργασία με το Θέατρο στη Σάλα

Συμπαραγωγή της TooFarEast με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

Πληροφορίες

Πειραιώς 260, Χώρος Η

Παραστάσεις: 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 28, 29 Δεκεμβρίου 2025

Ώρα έναρξης: 21.00 ( Κυριακές στις 20.00)

Διάρκεια: 70 λεπτά
Προπώληση εισιτηρίων εδώ

Πέντε γυναίκες επί σκηνής αφηγούνται τη ζωή μιας γυναίκας με φόντο έναν κόσμο που αλλάζει. Μεγαλώνοντας στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ηρωίδα σπάει τα δεσμά της μεσοαστικής της ανατροφής και μέσα από το γράψιμο αναπτύσσει οξεία πολιτική και κοινωνική συνείδηση. Πόσο μεγαλειώδης μπορεί να είναι η ζωή μιας «συνηθισμένης» γυναίκας;

«Τα  Χρόνια» της Ανί Ερνό (της νέας καλλιτεχνικής διευθύντριας του εμβληματικού Internationaal Theater Amsterdam) είναι μια αφηγηματική περιπλάνηση που συνθέτει χαρισματικά το γυναικείο βίωμα με τη συλλογική περιπέτεια. Με έναυσμα φωτογραφίες, τραγούδια και ρεπορτάζ που κινητοποιούν τη λειτουργία της μνήμης, το έργο αποτυπώνει την πορεία της αφηγήτριας προς τη χειραφέτηση αναδεικνύοντας πώς η γυναικεία ταυτότητα διαπλέκεται σ’ όλες της τις πτυχές με τη σεξουαλικότητα, την ταξική καταγωγή, τους προσωπικούς στόχους. Η ιστορία μιας γυναίκας μετατρέπεται έτσι σε βιογραφία της μεταπολεμικής Δυτικής Ευρώπης.

«Εκθαμβωτική εξιστόρηση μιας ολόκληρης περιόδου και ταυτόχρονα μιας ολόκληρης ζωής», όπως το χαρακτήρισε το εβδομαδιαίο ένθετο De Standaard der Letteren, το βιβλίο της Ερνό αποτέλεσε για τη Ελίνε Άρμπο ένα «υλικό ονείρων», και μέσα από μια τέτοια ονειρική οπτική το αντιμετώπισε δραματουργικά.

Ταυτόχρονα, το βιβλίο συνδυάζει δύο στοιχεία που την ενδιαφέρουν ιδιαίτερα στο έργο της: αφενός μια κοινωνιολογική ματιά, ενδεικτική από τη σκηνική μεταφορά του Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ του Εντουάρ Λουί (The End of Eddy, 2020), και αφετέρου τη δυναμική γυναικεία παρουσία επί σκηνής, κρίνοντας από τις πρόσφατες σκηνοθεσίες της έργων όπως Οι ώρες, θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος της Βιρτζίνια Γουλφ Η Κυρία Ντάλογουεϊ (The Hours, 2021), Πενθεσίλεια του Χάινριχ φον Κλάιστ (Penthesilea, 2023) και Οι νόμοι, διασκευή του μυθιστορήματος της Κόνι Πάλμεν (The Laws, 2024) με γυναικείους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

«Όταν διάβασα τα Χρόνια, αμέσως είπα μέσα μου: αυτό το βιβλίο έχει γραφτεί για μένα. Το ύφος της Ανί Ερνό είναι τόσο διεισδυτικό και οικουμενικό που κάνει όλες αυτές τις μνήμες που περιγράφει βαθιά οικείες. Οι εικόνες της ξυπνούν μέσα μου μια αίσθηση νοσταλγίας, αλλά ταυτόχρονα ντροπής και θυμού», εκμυστηρεύεται η σκηνοθέτιδα.

Και αυτή η σύνδεση αποτυπώνεται ισχυρά στη σκηνοθεσία: «Χάρη στις καταπληκτικές ερμηνείες, οι ώρες –και την ίδια στιγμή τα χρόνια– περνούν αστραπιαία», σημειώνει η ολλανδική εφημερίδα de Volkskrant, ενώ, αντίστοιχα, η Telegraaf υπογραμμίζει ότι «η Άρμπο, σ’ αυτή τη θεσπέσια παραγωγή, δείχνει πόσο μεγαλειώδης μπορεί να είναι η ζωή μιας συνηθισμένης γυναίκας».

Σύμφωνα με το περιοδικό Theaterkrant, «η Άρμπο αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι η πιο άξια σκηνοθέτιδα θεατρικών συνόλων στην Ολλανδία: στα χέρια της το βιβλίο γίνεται από τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς». Ένας ακόμη λόγος να την ανακαλύψουμε και στην Ελλάδα.

Κύκλος «Η σκηνή των βιβλίων»- Παραστάσεις που γεννήθηκαν από ένα βιβλίο

Στον νέο Κύκλο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τα βιβλία ανεβαίνουν στη σκηνή, με 8 παραστάσεις (6 ελληνικές και 2 ξένες) βασισμένες σε σύγχρονα λογοτεχνικά αριστουργήματα από διάσημους συγγραφείς αλλά και λιγότερο γνωστές φωνές της λογοτεχνίας. Ανάμεσά τους τρία βιβλία βραβευμένα με Νομπέλ: η Ανί Ερνό, η Χαν Γκανγκ και ο Ζοζέ Σαραμάγκου δίνουν, με την αριστοτεχνική γραφή τους, νέα πνοή στη θεατρική εμπειρία θέτοντας θεμελιώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη κατάσταση. 

Συντελεστές

Σκηνοθεσία και προσαρμογή: Eline Arbo

Βασισμένο στο βιβλίο της Annie Ernaux

Μετάφραση: Rokus Hofstede

Μουσική: Thijs van Vuure

Σχεδιασμός σκηνικών: Juul Dekker

Σχεδιασμός κοστουμιών: Rebekka Wörmann

Βοηθός: Bonnie Brandt

Σχεδιασμός φωτισμού: Varja Klosse

Βοηθός: Emanuel Nijkerk

Δραματουργία: Willemijn Barelds

Βοηθός: Hiske Krammer

Βοηθός σκηνοθέτιδας: Ludy Golstein

Παίζουν: Mariana Aparicio, Nettie Blanken, Janni Goslinga, Ilke Paddenburg και June Yanez

Συμπαραγωγή: Het Nationale Theater και Internationaal Theater Amsterdam

Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά σε μετάφραση Ρίτας Κολαΐτη από τις εκδόσεις Μεταίχμιο (2021).

Πληροφορίες

Πειραιώς 260 (ΧΩΡΟΣ Δ)
13 και 14/07/2025 στις 21:00

Γλώσσα: ολλανδικά με ελληνικούς υπέρτιτλους

Η Κίττυ Αρσένη (1934-2013) δραπέτευσε από την Ελλάδα της Δικτατορίας, νεαρή τότε ηθοποιός, το 1968. Στις διαδρομές του τρένου Παρίσι – Στρασβούργο πηγαίνοντας να καταθέσει ως μάρτυρας στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τα βασανιστήρια που υπέστη στην Υποδιεύθυνση Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, έγραψε μια συγκλονιστική μαρτυρία που συνετέλεσε μαζί με πολυάριθμες ακόμα καταθέσεις Ελλήνων μαρτύρων, στη δημόσια καταγγελία της συστηματικής άσκησης βασανιστηρίων την περίοδο της Χούντας.

Προκαλώντας δραματικό αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, η διαρροή της Έκθεσης της Επιτροπής στον Τύπο εξώθησε την ελληνική κυβέρνηση να αποχωρήσει από το Συμβούλιο της Ευρώπης και αποτέλεσε ισχυρό πλήγμα κατά της Δικτατορίας.

Από τα πιο εμβληματικά και αναγνωρίσιμα κείμενα της Μεταπολίτευσης, η μαρτυρία της Αρσένη εκδόθηκε το 1975 σφραγίζοντας με τον τίτλο Μπουμπουλίνας 18 μια ολόκληρη εποχή: «Η μαρτυρία τούτη γράφτηκε το 1968 στις διαδρομές του τρένου Παρίσι-Στρασβούργο. (…) Γράφτηκε γιατί το πλαστό μου διαβατήριο, οι πεδιάδες της Αλσατίας δε μ’ έπειθαν ότι είχα φύγει από την Ελλάδα, από τη φυλακή, από την Ασφάλεια», εξηγεί. Έπρεπε λοιπόν να μιλήσει, να καταγράψει με άμεσο τρόπο τα όσα έζησε στα κρατητήρια, στην ταράτσα της Ασφάλειας, στην απομόνωση.

H μαρτυρία της δεν εμμένει διόλου στη βία, την ταπείνωση και την εξαθλίωση που υπέστη. Η φόρτιση της αφήγησης και η αποπνικτική ατμόσφαιρα δεν εξαντλούνται στις ωμές περιγραφές, που δεν επιβάλλονται και δεν κυριαρχούν. Ίσως επειδή δεν επικεντρώνεται στα πρόσωπα των βασανιστών, αλλά σ’ εκείνα των φίλων και συναγωνιστών της και στο κοινό τους όραμα.

Η απομόνωση και τα βασανιστήρια την έκαναν να χάσει τον προσανατολισμό της, τόσο που δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν βρισκόταν στο κελί ή στο καμαρίνι της. Αυτή η αίσθηση αποτυπώνεται στη σκηνική σύλληψη: Το κτίριο της οδού Μπουμπουλίνας, φορτισμένο με τις πιο σκοτεινές σελίδες της νεότερης Ιστορίας, μεταμορφώνεται σε έναν χώρο προετοιμασίας λίγο πριν την αποκάλυψη της εμπειρίας της. Εκεί, μέσα από μια ιδιότυπη μεταμόρφωση, αναβιώνει τους τρεις μήνες του εγκλεισμού της.

Η σκηνοθεσία της Σοφίας Καραγιάννη αξιοποιεί επίσης ως στοιχείο την αιτία σύλληψής της: μια κασέτα με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που βρέθηκε στα χέρια της. Ο Θεοδωράκης είχε συλληφθεί και βρισκόταν στην Μπουμπουλίνας την ίδια περίοδο, η ίδια δεν μπορεί να τον δει, αλλά ακούει μόνιμα το σφύριγμά του. Η αφήγηση ρυθμίζεται απ’ αυτό το σφύριγμα, ως ηχοτοπίο της βίας αλλά κυρίως της δίψας για ελευθερία στην παράσταση που τιμά έτσι με τον πιο ουσιαστικό τρόπο τον μεγάλο μας συνθέτη ειδικά φέτος, Έτος Μίκη Θεοδωράκη, 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Κύκλος «Η σκηνή των βιβλίων»- Παραστάσεις που γεννήθηκαν από ένα βιβλίο

Στον νέο Κύκλο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τα βιβλία ανεβαίνουν στη σκηνή, με 8 παραστάσεις (6 ελληνικές και 2 ξένες) βασισμένες σε σύγχρονα λογοτεχνικά αριστουργήματα από διάσημους συγγραφείς αλλά και λιγότερο γνωστές φωνές της λογοτεχνίας. Ανάμεσά τους τρία βιβλία βραβευμένα με Νομπέλ: η Ανί Ερνό, η Χαν Γκανγκ και ο Ζοζέ Σαραμάγκου δίνουν, με την αριστοτεχνική γραφή τους, νέα πνοή στη θεατρική εμπειρία θέτοντας θεμελιώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη κατάσταση. 

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Δραματουργία: Σοφία Καραγιάννη, Αμαλία Αρσένη
Μουσική σύνθεση: Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Φωτισμοί: Βασιλική Γώγου
Βοηθοί σκηνοθέτιδας: Iοκάστη Σαράντη, Σοφία Χατζηευθυμιάδη
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Ηρώ Παρδαβέλλα
Κινησιολογική επιμέλεια: Μαργαρίτα Τρίκκα

Ερμηνεία: Αμαλία Αρσένη

*Το βιβλίο Μπουμπουλίνας 18 της Κίττυ Αρσένη επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Θεμέλιο (2025).

Πληροφορίες

Σοφία Καραγιάννη
Μπουμπουλίνας 18
Πειραιώς 260 (ΧΩΡΟΣ Β)
13 έως 16/07/2025 στις 21:30

Δευτέρα 14 Ιουλίου: Παράσταση καθολικά προσβάσιμη
Διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα και υπερτιτλισμός για κωφά και βαρήκοα άτομα, απτική ξενάγηση στον σκηνικό χώρο και ακουστική περιγραφή για άτομα με οπτική αναπηρία. Σε συνεργασία με τον πολιτιστικό οργανισμό liminal.

Αγορά εισιτηρίων εδώ

Η σχέση του ζευγαριού ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται, πρωί, μεσημέρι, βράδυ και πάλι από την αρχή, καθώς ο χρόνος περνάει. Μέχρι τη στιγμή που μια μετακίνηση, μια μικρή διαφοροποίηση γίνεται το «άνοιγμα» για ένα άλλο βλέμμα, μια άλλη εκδοχή. Η μία όψη του ζευγαριού ανεξαρτητοποιείται, ακολουθεί διαφορετική πορεία.

Στο «Κάπως, αλλιώς, καθόλου, μαζί» το βλέμμα του θεατή είναι αυτό που θα αποφασίσει ποια είναι η ιστορία. Καθώς δεν γίνεται να παρακολουθεί ταυτόχρονα και τα δύο ζευγάρια επί σκηνής, (Παναγιώτα Καλλιμάνη, Rafael Pardillo, Αντιγόνη Φρυδά, Γιώργος Ʃυμεωνίδης), ό,τι επιλέξει να δει είναι, τελικά, η δική του εκδοχή.

Συντελεστές

Ʃύλληψη – Χορογραφία – Ερμηνεία: Παναγιώτα Καλλιμάνη
Ερμηνευτής – Χορευτής: Rafael Pardillo
Ερμηνεύτρια – Ηθοποιός: Αντιγόνη Φρυδά
Ερμηνευτής – Ηθοποιός: Γιώργος Ʃυμεωνίδης
Βοηθός χορογράφου: Αναστάσης Καραχανίδης
Δραματουργία: Άρτεμις Μάνου
Μουσική σύνθεση: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου - Drums: Σωκράτης Τσεντόγλου Τραγούδι & φωνητικά: Τέρη Βακιρτζόγλου
Ʃκηνικά: Μαρία Πανουργιά
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Σταθοπούλου
Κοστούμια Παναγιώτα Καλλιμάνη, Μαρία Πανουργιά
Φωτισμοί: Ʃάκης Μπιρμπίλης
Οργάνωση – εκτέλεση παραγωγής: Delta Pi

Με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ

Πληροφορίες

Παναγιώτα Καλλιμάνη

«Κάπως, αλλιώς, καθόλου, μαζί»

Πειραιώς 260 (Χώρος Η)

27/06/2025 στις 21:30

28- 29/06/2025 στις 20:30

Αγορά εισιτηρίων εδώ κι εδώ

Κεντρικά εκδοτήρια: Πλατεία Συντάγματος (This is Athens Infopoint Δήμου Αθηναίων) Δε-Πα 10:00-18:00

Πληροφορίες εισιτηρίων εδώ

O Χρήστος Θάνος σκηνοθετεί και υπογράφει από κοινού με την Ηρώ Μπέζου τη δραματουργική σύνθεση της παράστασης «Πολεμικοί ανταποκριτές», που ανεβαίνει στην Πειραιώς, από τις 5 έως τις 8 Ιουλίου 2025.

Σε ένα περιβάλλον άχρονο, έξι ανθρώπινα σώματα, ξεπροβάλλουν σαν χαλάσματα της πιο αποτρόπαιης ιστορικής μνήμης. Αφηγούνται με τη φωνή τους τη φρίκη που βίωσαν, με οδηγό τον εκκωφαντικό παλμό του χρόνου που κυλά αδιάκοπα ως ο μέγας παρατηρητής. Θέατρο και μουσική συνυπάρχουν επί σκηνής οργανικά, χωρίς να είναι διακριτά τα μεταξύ τους όρια.

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν η Sophie Lies, η Ηρώ Μπέζου, ο Φοίβος Ριμένας, η Πηνελόπη Σκαλκώτου, ο Φώτης Στρατηγός, η Μαρία Χάνου και ο Αποστόλης Ψυχράμης. Τη ζωντανή μουσική (που έχει γράψει ο Χρήστος Θάνος) ερμηνεύουν ο Παναγιώτης Γκίκας, ο Στέφανος Δουβίτσας και ο ίδιος ο σκηνοθέτης.

Η παράσταση «Πολεμικοί ανταποκριτές» θέτει μια σειρά από καίρια ερωτήματα σε μια περίοδο που ο πόλεμος αποτελεί βασικό συστατικό της καθημερινότητάς μας. Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τον πόλεμο ανάμεσα σε δύο αγέλες ζώων και ανάμεσα σε δύο λαούς; Ποια τα κίνητρα που οδηγούν τον άνθρωπο στον πόλεμο; Γιατί να καταφεύγει σε αυτήν την επιλογή, όταν, σε αντίθεση με τα ζώα, η επιβίωσή του μπορεί να εξασφαλιστεί χωρίς την άσκηση βίας; Κατά πόσο η πληροφορία που λαμβάνουμε για ένα γεγονός είναι ακριβής ως προς αυτό; Ποιοι είναι οι παράγοντες που μεσολαβούν μεταξύ γεγονότος και πληροφορίας και πώς διαμορφώνουν την τελική καταγραφή που πιθανώς να αποτελέσει προϊόν ιστορικής μνήμης;

Συντελεστές

Δραματουργική σύνθεση: Χρήστος Θάνος, Ηρώ Μπέζου
Σκηνοθεσία – Μουσική: Χρήστος Θάνος
Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Μαρία Καραθάνου
Σχεδιασμός φωτισμού: Κωνσταντίνος Μπεθάνης
Σχεδιασμός ήχου: Μάνος Γεωργακόπουλος
Επιμέλεια κίνησης: Λία Χαμηλοθώρη
Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Ζορμπαλή
Οργάνωση παραγωγής: Κορίνα Βασιλειάδου

Παίζουν (αλφαβητικά): Sophie Lies, Ηρώ Μπέζου, Φοίβος Ριμένας, Πηνελόπη Σκαλκώτου, Φώτης Στρατηγός, Μαρία Χάνου, Αποστόλης Ψυχράμης

Ζωντανή ερμηνεία της μουσικής: Παναγιώτης Γκίκας, Στέφανος Δουβίτσας, Χρήστος Θάνος

Πληροφορίες

Χρήστος Θάνος
Πολεμικοί ανταποκριτές
Πειραιώς 260
5-8 Ιουλίου 2025 στις 21:00

H παράσταση είναι καθολικά προσβάσιμη στις 8 Ιουλίου. Παρέχονται: διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα και υπερτιτλισμός για κωφά και βαρήκοα άτομα, απτική ξενάγηση στον σκηνικό χώρο και ακουστική περιγραφή για άτομα με οπτική αναπηρία. Σε συνεργασία με τον πολιτιστικό οργανισμό liminal.

Αγορά εισιτηρίων εδώ

Κεντρικά εκδοτήρια: Πλατεία Συντάγματος (This is Athens Infopoint Δήμου Αθηναίων) Δε-Πα 10:00-18:00

Οι θεατές θα πρέπει να ενημερώνουν ποια από τις τέσσερις υπηρεσίες επιθυμούν (Διερμηνεία, Υπέρτιτλους, Ακουστική Περιγραφή, Απτική Ξενάγηση).

Πληροφορίες εισιτηρίων εδώ

Η κωμωδία Κατσούρμπος του Γεώργιου Χορτάτση (1550 – 1610), γραμμένη από τον Κρητικό θεατρικό συγγραφέα ανάμεσα στο 1580 και το 1600, αποτελεί ιδιάζον δείγμα του Κρητικού Θεάτρου, αλλά και σαγηνευτικό αίνιγμα για την εποχή της Αναγέννησης.

Πώς όμως αυτό το έργο, που ανεβαίνει πλέον σπάνια στην ελληνική σκηνή, μπορεί να εγγραφεί σκηνικά σήμερα;

Η παράδοση συναντά τα σύγχρονα εκφραστικά μέσα

Ο Γιάννος Περλέγκας επιλέγει ένα μικρό σχήμα ηθοποιών (Δημήτρης «Χαΐνης» Αποστολάκης, Ανθή Ευστρατιάδου, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής, Χριστίνα Σουγιουλτζή, Μιχάλης Τιτόπουλος) για να σπάσει τα όρια μιας κλασικότροπης αναπαράστασης και αναζητά μια συνομιλία του κειμένου με τη γλώσσα χορευτών και ακροβατών.

Στο αισθητικό επίπεδο, τα σκηνικά και τα κοστούμια «κλείνουν το μάτι» στην Αναγέννηση υπονομεύοντάς την αδιόρατα, ενώ το ηχητικό περιβάλλον της παράστασης «πειράζει» με σύγχρονο τρόπο τα μαδριγάλια (κοσμική, πολυφωνική μουσική της Αναγέννησης) του Μοντεβέρντι αφενός και την κρητική μουσική παράδοση αφετέρου.

Ο Γιάννος Περλέγκας συνεργάζεται στη σκηνοθεσία με τη χορογράφο και χορεύτρια Χριστίνα Σουγιουλτζή, γνωστή από την ομάδα ακροβατών και χορευτών «κι όμΩς κινείται», η οποία έχει αναλάβει και την κινησιολογία της παράστασης.

Κάτι παραπάνω από μια ανάλαφρη αναγεννησιακή κωμωδία

Το έργο ανήκει στην παράδοση των έργων της κομέντια ερουντίτα, της λόγιας κωμωδίας. Δανείζεται όμως πολλά από τα χαρακτηριστικά και τους κωμικούς τύπους της αυτοσχεδιαστικής κομέντια ντελ άρτε. Αντλεί τα ποιητικά του πρότυπα από τα ποιήματα του Ιταλού λόγιου Πετράρχη και τις ιταλικές κωμωδίες της ίδιας περιόδου του Λουντοβίκο Αριόστο και του Τορκουάτο Τάσο. Ωστόσο, η υψηλή ποιητική του Χορτάτση εξελίσσει τους κώδικες της χοντροκομμένης κωμωδίας και προσδίδει στο έργο λεπτά στρώματα ειρωνείας και οξυμμένης κοινωνικής ανάλυσης για το ήθος των χαρακτήρων και της εποχής.

Πέρα απ’ την επιφάνεια μια ανάλαφρης κωμωδίας, ο Κατσούρμπος κρύβει μια αγωνιώδη περιγραφή της αστικής τάξης του αναγεννησιακού Ηρακλείου στα τέλη του 16ου αιώνα. Οι ήρωες μοιάζουν να παραπαίουν ανάμεσα στην ασφάλεια που νιώθουν λόγω της κοινωνικής και οικονομικής τους θέσης και στην ασάφεια της ιστορικής στιγμής: το τέλος εποχής με την κατάρρευση της Ενετοκρατίας έρχεται καλπάζοντας.

Το ιστορικό πλαίσιο του Κατσούρμπου

Μας χωρίζουν πλέον 500 χρόνια από την περίοδο της ακμής του Κρητικού Θεάτρου. Το έργο γράφεται, και ίσως παρασταίνεται, σε μια περίοδο που οι εξεγέρσεις εναντίον της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας έχουν καταπνιγεί, η συμφιλίωση και μοιραία η συμβίωση Ιταλών και Κρητικών έχει βαθύνει και εδραιωθεί, και τα χαρακτηριστικά και τα ήθη της ιταλικής Αναγέννησης μοιάζουν να έχουν μεταλλάξει βαθιά την κρητική κοινωνία.

Η κατάληψη του νησιού από τους Τούρκους δεν θα αργήσει: Το Ηράκλειο παραδίδεται τελικά το 1669, αλλά ήδη από την παράδοση της Κύπρου το 1570 έχουν ξεκινήσει οι αμυντικοί εξοπλισμοί. Ο κοινός τρόμος Κρητικών και Βενετών απέναντι στον επικείμενο πόλεμο είναι κάτι παραπάνω από ορατός, και θα μπορούσε να πει κανείς ότι σφραγίζει ύπουλα την ελαφρότητα της κωμωδίας.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Γιάννος Περλέγκας • Κίνηση – Συνεργασία στη σκηνοθεσία: Χριστίνα Σουγιουλτζή • Σκηνικά – Κοστούμια: Άγγελος Μέντης • Μουσική: Δημήτρης «Χαΐνης» Αποστολάκης, Κλέων Αντωνίου • Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος • Παίζουν: Δημήτρης «Χαΐνης» Αποστολάκης, Ανθή Ευστρατιάδου, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής, Χριστίνα Σουγιουλτζή, Μιχάλης Τιτόπουλος• Οργάνωση – Εκτέλεση παραγωγής: Delta Pi

Η παράσταση υλοποιείται στο πλαίσιο της Πράξης «Διοργάνωση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου για τα έτη 2024 και 2025», η οποία εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική» ΕΣΠΑ 2021-2027 και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και από εθνικούς πόρους.

Κύκλος Ρίζες

O κύκλος Ρίζες σηματοδοτεί την επιστροφή στις ρίζες του θεατρικού λόγου και της ελληνικής παράδοσης με πέντε θεατρικά έργα: τον Κατσούρμπο του Χορτάτση σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα, τον Καραγκιόζη Μad Max από τον Σπύρο Αγγελόπουλο, τα Κακά Σκηνικά σε σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα και Οι Γριές που μαζέουν την τσουκνίδα σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ντέλλα. Ο Κύκλος Ρίζες ολοκληρώνεται με τη μουσική παράσταση του ντουέτου Seeds με την Alcmini.

Πληροφορίες

Κατσούρμπος
Γιάννος Περλέγκας
Πειραιώς 260 – Χώρος Δ
19 – 22 Ιουνίου στις 21.00

Καλεσμένη του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, η Αριάν Μνουσκίν και ο θρυλικός θίασος Θεάτρου του Ήλιου βρέθηκαν αυτές τις ημέρες στη χώρα μας παρουσιάζοντας τη –sold out– παράσταση Εδώ έχει δράκους / Hic sunt dracones στην Πειραιώς 260.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα–με παρόντες μαθητές και φοιτητές δραματικών σχολών, θεατρόφιλους, αλλά και μέλη του ιστορικού Théâtre du Soleil– η ιδρύτρια του εμβληματικού θιάσου απάντησε με θέρμη στις ερωτήσεις της δημοσιογράφου και κριτικού θεάτρου Μυρτώς Λοβέρδου, αλλά και του κοινού. Με λόγο αιχμηρό αλλά και βαθιά ανθρώπινο, η Μνουσκίν μοιράστηκε εμπειρίες δεκαετιών, αναδεικνύοντας τη φιλοσοφία και την πολιτική ουσία του Θεάτρου του Ήλιου.

Η παράσταση Εδώ έχει δράκους / Hic sunt dracones, που ξεδιπλώνει την ιστορία της Οκτωβριανής Επανάστασης και παράλληλα εστιάζει στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, έχει προκαλέσει τις τελευταίες ημέρες έντονες συζητήσεις στο αθηναϊκό κοινό. Μιλώντας για το έργο, η ιδρύτρια του Théâtre du Soleil, Αριάν Μνουσκίν τόνισε ότι η παράσταση «αντλεί έμπνευση από τα πραγματικά γεγονότα του 1917», υπογραμμίζοντας: «Δεν ήρθαμε ούτε για να σας εντυπωσιάσουμε ούτε για να σας κολακέψουμε. Ήρθαμε για να μιλήσουμε γι’ αυτά που γνωρίζουμε με ακρίβεια, μέσα από τη μελέτη που κάναμε σε ιστορικά κείμενα. Γιατί το θέατρο είναι πάντα ιστορικό. Ωστόσο, οι παραστάσεις μας χαρακτηρίζονται από την ερμηνεία που επιλέγουμε εμείς να δώσουμε ως θίασος.»

Σε ερώτηση γιατί επέλεξαν να μιλήσουν συγκεκριμένα για την Ουκρανία, σχολίασε ότι πρόκειται για έναν πόλεμο που απασχολεί τόσο τους ίδιους ως καλλιτέχνες όσο και την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ως θίασος επιλέγουν να στέκονται στο πλευρό του Ουκρανικού λάου, στηρίζοντας τον αγώνα του για την προάσπιση της ελευθερίας του. Στο πλαίσιο αυτό και επιδιώκοντας να συμβάλουν με θεατρικούς όρους στην καταδίκη του πολέμου, η Μνουσκίν ανέφερε ότι το 2023, εν μέσω εχθροπραξιών, το Théâtre du Soleil ταξίδεψε στην Ουκρανία και για δύο εβδομάδες εργάστηκε με Ουκρανούς ηθοποιούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της παραμονής η Μνουσκίν και οι συνεργάτες της μοιράστηκαν μαζί τους τον τρόπο που δουλεύουν, έναν τρόπο που διαφέρει ριζικά από τη σοβιετική θεατρική σχολή, βιώνοντας μια εμπειρία βαθιάς καλλιτεχνικής και ανθρώπινης συνάντησης.

Μιλώντας για τη σπουδαία πορεία του Théâtre du Soleil, που ιδρύθηκε το 1964 στο Παρίσι, η σκηνοθέτρια υπογράμμισε πως η ομάδα εξακολουθεί να είναι πιστή στην ιδρυτική της ταυτότητα, παραμένοντας μια συλλογικότητα που αντλεί δύναμη από την πολυπολιτισμικότητα των μελών της. Η πολιτισμική ποικιλομορφία δεν είναι απλώς στοιχείο της ταυτότητάς του Θεάτρου του Ήλιου αλλά επιπλέον η δημιουργική του κινητήρια δύναμη. Στην καρδιά αυτής της πολύχρωμης, ζωντανής θεατρικής κοινότητας παραμένει, όπως η ίδια ανέφερε, ένας κοινός παλμός: «Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσά μας είναι η αγάπη για το θέατρο και η κοινή μας ζωή. Με μια λέξη, είναι κάτι το ιερό».

Όταν ρωτήθηκε αν έξι δεκαετίες θεατρικής εμπειρίας κάνουν τη δημιουργία κάθε νέας παράστασης ευκολότερη, η απάντηση της Αριάν Μνουσκίν ήταν αφοπλιστική: «Καθόλου. Αντιθέτως, όλα γίνονται πιο απαιτητικά, πιο περίπλοκα, πιο επικίνδυνα. Κάθε φορά που μαθαίνουμε κάτι, καταλαβαίνουμε πόσα λίγα ξέρουμε…».

Η εκδήλωση έκλεισε με θερμό χειροκρότημα, ενώ πλήθος παρευρισκόμενων έσπευσε να χαιρετήσει τη μυθική δημιουργό, να της σφίξει το χέρι ή να της ζητήσει να υπογράψει ένα από τα βιβλία της – σαν να ήθελαν να κρατήσουν κάτι από τη φλόγα της.

Far from the End / Μακριά από το τέλος

Χριστίνα Γουζέλη – Paul Blackman

Το χορογραφικό δίδυμο Χριστίνα Γουζέλη– Paul Blackman
στην Πειραιώς 260 με ένα νέο τολμηρό έργο.

Το διεθνώς αναγνωρισμένο χορογραφικό δίδυμο της Χριστίνας Γουζέλη και του Πολ Μπλάκμαν επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με ένα νέο έργο, μετά την πρώτη του παρουσία το 2018. Η παράσταση χορού Far from the End / Μακριά από το τέλος ανεβαίνει για τρεις βραδιές, στις 6, 7 και 8 Ιουνίου στην Πειραιώς 260.

Το Far from the end εξερευνά τα θέματα των ημιτελών, ατελών και εγκαταλελειμμένων έργων τέχνης. Δημιουργημένο για τρία ανερχόμενα αστέρια της ελληνικής χορευτικής κοινότητας (Μαριάνα Τζούδα, Σεβαστή Ζαφείρα, Ναταλία Βαγενά) το έργο υμνεί την άπειρη ομορφιά που προκύπτει από την απουσία τέλους, θέτοντας το ερώτημα αν κάτι πρέπει να «τελειώσει» για να είναι ολοκληρωμένο.

Far from the End / Μακριά από το τέλος
Χριστίνα Γουζέλη – Paul Blackman

Πειραιώς 260 (Β)
06/06/2025 στις 21:00
07/06/2025 στις 21:30
08/06/2025 στις 21:00

Στην παράσταση γίνεται χρήση στροβοσκοπικού φωτισμού.

Vagabundus

Idio Chichava

Η μέθεξη του τελετουργικού χορού από τη Μοζαμβίκη.

Η Πειραιώς 260 υποδέχεται τον πολυβραβευμένο Μοζαμβικανό χορογράφο Idio Chichava (Ίντιο Σισάβα) και 13 από τους χορευτές της ομάδας του Converge+ σε μια παράσταση που καταπιάνεται με το διαχρονικό, όσο και επίκαιρο, θέμα της μετανάστευσης.

Με τίτλο Vagabundus–που στα λατινικά σημαίνει περιπλανώμενος– αυτή η χορευτική παραγωγή μεταφέρει στη σκηνή τη σωματική, ψυχική και κοινωνική διάσταση της μετανάστευσης. Δεκατρείς χορευτές κινούνται αδιάκοπα, συνθέτοντας ένα δυναμικό, πολυφωνικό έργο που συνδυάζει παραδοσιακούς αφρικανικούς χορούς και σύγχρονα κινησιολογικά μοτίβα.

Idio Chichava
Vagabundus

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260- ΧΩΡΟΣ Η
7 & 8 Ιουνίου στις 21.00

Η Στιγμή της Καρδιάς/ Heart Moment

Alexandra Waierstall

Μια παράσταση σύγχρονου χορού φτιαγμένη ειδικά για την Αθήνα.

Στις 12 και 13 Ιουνίου το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου υποδέχεται ξανά, έπειτα από τέσσερα χρόνια, τη χορογράφο Alexandra Waierstall (Αλεξάντρα Βάιερσταλ) με την παράσταση Η Στιγμή της Καρδιάς.

Μετά το 2021, όταν παρουσίασε στο φεστιβάλ την αισθησιακή παράσταση “ANNNA³. The Worlds of Infinite Shifts”, η Alexandra Waierstall επιστρέφει στην Αθήνα με το Heart Moment, το οποίο είναι κάτι περισσότερο από μια χορογραφία – είναι ένα άνοιγμα στον χώρο και τον χρόνο, μια διακριτική, σχεδόν αθόρυβη πρόσκληση σε ένα κοινό βίωμα. Είναι η υλοποίηση του μότο της χορογράφου: «Ο χορός δεν είναι παρά ένας επιδέξιος τρόπος να υπάρχεις στον κόσμο».

Η Στιγμή της Καρδιάς / Heart Moment
Alexandra Waierstall

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260- ΧΩΡΟΣ Δ
12 Ιουνίου στις 21.00
13 Ιουνίου στις 21.30

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.