Η Οικία Θεοτοκοπούλου, μια επιβλητική διώροφη νεοκλασική βίλα της οδού Θεοτοκοπούλου 34 στα Άνω Πατήσια με συνολικό εμβαδόν 255 τ.μ. και μία διαμορφωμένη αυλή 250 τ.μ., χτίστηκε το 1914 και υπήρξε για δεκαετίες σημείο αναφοράς για την περιοχή. Πλέον, ανακαινισμένη από τον Δήμο Αθηναίων, η βίλα αυτή αποτελεί ένα στολίδι της αστικής ιστορίας της πόλης και ανοίγει για το επόμενο διάστημα ως ένας πολυχώρος πολιτισμού, ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης.

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της ενεργοποίησής της, η Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων ενώνει τις δυνάμεις της με σημαντικούς συνεργάτες που θα συμβάλλουν στον εμπλουτισμό του προγράμματος, όπως ο οργανισμός “We are Community” που σχεδιάζει και υλοποιεί δράσεις που ενδυναμώνουν τις κοινότητες, δίνοντας έμφαση στη συνεργασία, τη δημιουργικότητα και την κοινωνική συνοχή μέσα από τον πολιτισμό και σχεδιάζει το Φεστιβάλ Refugee Week Greece.

Επίσης, η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Comicdom Press που στοχεύει στην προώθηση και τη διάδοση της 9ης Τέχνης, η καινοτόμος κοινωνική επιχείρηση BrainShot που λειτουργεί ως ένας υβριδικός χώρος τέχνης αφοσιωμένος στις αρχές της αειφορίας, της τέχνης, της μόδας και της εκπαίδευσης και η Torvas Athens ΑΜΚΕ, μία Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία αφιερωμένη στη δημιουργική γραφή και τη δύναμη της κοινότητας.

Πρόκειται για τους τέσσερις πρώτους «ενοίκους» της Οικίας της οδού Θεοτοκοπούλου, οι οποίοι, μέσα από μια επιλεγμένη σειρά ανοιχτών προς το κοινό δράσεων, στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός χώρου πειραματισμού, φαντασίας και δράσης που ενθαρρύνει την αυθεντικότητα και την ελεύθερη έκφραση. Μεταξύ των πρώτων ανοιχτών δράσεων με ελεύθερη είσοδο ή χαμηλό αντίτιμο που θα φιλοξενηθούν είναι το Comicdom Junior, ένα φεστιβάλ comics για νέους δημιουργούς, το βιωματικό εργαστήριο δημιουργικής γραφής «Τι ζόρι τορβάς;», το εργαστήριο μόδας και βιωσιμότητας Upcycling for a Better Future, το Street Art Project για τη σύγχρονη αστική τέχνη, η ζωντανή performance «Είναι η τέχνη που μας ενώνει!» που συνδυάζει ζωγραφική και μουσική, και πολλές ακόμη δραστηριότητες που θα ανακοινώνονται σταδιακά.

Αναλυτικά οι πρώτες δράσεις της Οικίας της οδού Θεοτοκοπούλου:

Comicdom Junior | 5 & 6 Απριλίου, 11:00 – 19:30

Το μεγαλύτερο και μακροβιότερο διεθνές φεστιβάλ comics της Αθήνας, το Comicdom CON Athens και η Athens Comics Library παρουσιάζουν το Comicdom Junior, ένα φεστιβάλ comics από, και για, τους νέους δημιουργούς. Για δύο ημέρες, μαθητές και νέοι ηλικίας 5-18 ετών θα έχουν την ευκαιρία να εκθέσουν τις comics δημιουργίες τους, να αλληλεπιδράσουν με άλλους καλλιτέχνες και να συμμετάσχουν σε διαδραστικά εργαστήρια. Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει επίσης συζητήσεις και panels γύρω από την εκπαιδευτική διάσταση των comics με τη συμμετοχή επαγγελματιών από τους χώρους της εκπαίδευσης, των comics και της εικονογράφησης.

Είσοδος ελεύθερη.
 Πληροφορίες για τη συμμετοχή θα ανακοινωθούν στο cultureisathens.gr.

Τι ζόρι τορβάς; | 10 Απριλίου

Βιωματικό εργαστήριο δημιουργικής γραφής με θεματική «Η καλλιτεχνική δημιουργία, η έκφραση και το να «πιάνεις χώρο» ως θηλυκότητα σήμερα είναι πράξεις καθημερινής αντίστασης». Σε αυτό το εργαστήριο θα πειραματιστούμε με σενάρια αντίστασης, διαλόγους και ασκήσεις αντλώντας έμπνευση από την ποπ κουλτούρα, τα προσωπικά βιώματα και δημιουργικές ιδέες μας για να ανακαλύψουμε τρόπους να συνδεθούμε, να εκφραστούμε αυθεντικά και να διεκδικήσουμε τον χώρο μας με ελευθερία. Θα γράψουμε βιωματικά κείμενα/τραγούδια κάθε είδους, θα γνωριστούμε μέσα από ασκήσεις και θα «πιάσουμε χώρο» μέσω της δημιουργικής έκφρασης.

Είσοδος ελεύθερη.
Ώρες και πληροφορίες για τη συμμετοχή μέσω Instagram.

Brainshot x Μοδίστρα: Upcycling for a Better Future | 6, 13, 20 & 27 Μαΐου

Η Brainshot, σε συνεργασία με τη Μodistra Hopemade, το εργαστήρι ραπτικής του Δικτύου Στήριξης Φυλακισμένων και Αποφυλακισμένων Γυναικών, παρουσιάζει το Upcycling Lab, ένα εργαστήριο μόδας και βιωσιμότητας 4 εβδομάδων, όπου η βιωσιμότητα και η δημιουργικότητα συναντώνται σε ένα περιβάλλον συμπεριληπτικό, συνεργατικό και καλλιτεχνικό. Μέσα από την τέχνη της ανακύκλωσης υφασμάτων και την καθοδήγηση έμπειρων ειδικών, οι συμμετέχοντες θα ανακαλύψουν νέους τρόπους να μεταμορφώσουν παλιά ρούχα και υφάσματα σε μοναδικές δημιουργίες. Κάθε συνάντηση θα συνοδεύεται από ζωντανή μουσική, δημιουργώντας μια ατμοσφαιρική και εμπνευσμένη εμπειρία όπου η τέχνη της μόδας συναντά τη δύναμη της μουσικής, ενώ μέρος των εσόδων των εργαστηρίων θα διατεθεί για την υποστήριξη της δράσης.

Είσοδος με χαμηλό αντίτιμο.
Ώρες, κόστος και πληροφορίες για τη συμμετοχή θα ανακοινωθούν στο cultureisathens.gr.

Street Art Project – ATH by Brainshot | 10 &11 Μαΐου

Το Street Art Project – ATH by BRAINSHOT πραγματοποιείται στην Οικία της οδού Θεοτοκοπούλου, φέρνοντας στο προσκήνιο τη σύγχρονη αστική τέχνη μέσα από μια δυναμική συνάντηση καλλιτεχνών, δημιουργών και κοινού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έκθεση έργων τέχνης, live δημιουργία έργων, μουσικές παραστάσεις, DJ sets, ζωντανή μεταξοτυπία σε ρούχα, διαδραστικά εργαστήρια όπως upcycling, stencil workshop, καθώς και workshop ηχοζωγραφικής διάδρασης, μια μοναδική εμπειρία όπου η τέχνη γίνεται ήχος και ρυθμός. Επιπλέον, θα πραγματοποιηθούν συζητήσεις, spoken word και urban storytelling. Το κοινό θα έχει επίσης την ευκαιρία να συμμετάσχει στη δημιουργία ενός συλλογικού έργου τέχνης, που θα αντανακλά τη συνεργασία, την αλληλεπίδραση και την ελεύθερη έκφραση.

Είσοδος ελεύθερη.
Ώρες και πληροφορίες για τη συμμετοχή θα ανακοινωθούν στο cultureisathens.gr.

Ζωντανή Performance Ζωγραφικής & Μουσικής – «Είναι η τέχνη που μας ενώνει!» | 17 Μαΐου

Μία live performance από την BRAINSHOT, όπου η ζωγραφική και η μουσική ενώνονται σε έναν δυναμικό, συλλογικό καμβά. Με την καθοδήγηση των mantra ήχων και των δονήσεων, οι καλλιτέχνες θα δημιουργήσουν ένα ζωντανό έργο τέχνης μπροστά στο κοινό, αφήνοντας την ενέργεια της στιγμής να αποτυπωθεί στον καμβά. Το τελικό έργο θα πάρει νέα ζωή ως print στην επόμενη συλλογή της BrainShot, διαδίδοντας το μήνυμα της ελεύθερης έκφρασης και της δημιουργικής συνύπαρξης.

Είσοδος με χαμηλό αντίτιμο.
Ώρες, κόστος και πληροφορίες για τη συμμετοχή θα ανακοινωθούν στο cultureisathens.gr.

Refugee Week Greece

Στο πλαίσιο του προγράμματος στην Οικία της οδού Θεοτοκοπούλου το Refugee Week Greece, η ομάδα νέων του Φεστιβάλ, το Youth Council, φιλοξενεί μία σειρά κλειστών δράσεων συζητώντας ενεργά τις ανησυχίες και τις προσδοκίες των συνομηλίκων τους μέσω της αλληλεπίδρασης και της ανοιχτής συζήτησης. Με την ενεργή εμπλοκή τους, εμπνέουν την αλλαγή και λειτουργούν ως πρότυπα, αναδεικνύοντας τον σημαντικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν τα νέα άτομα στη διαμόρφωση μιας κοινωνίας με ενσυναίσθηση χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.

Περισσότερες πληροφορίες στο https://refugeeweek.gr/.

Δεν ξέρω πως θα καταλάβει ποιο μέσο είναι το ταιριαστό γι’ αυτόν να ανέβει ενώ έχει τα μάτια του κλειστά. Ανησυχώ και εύχομαι να ήξερα σε ποιο θα επιβιβαστεί, για να μιλήσω μόνη μου δυνατά και να αναγγείλω το 608, παραδείγματος χάρη. Ξαναφαντάζομαι πως ακούει καλά, παραπάνω από καλά, σχεδόν πιστεύω πως έχει ταλέντο στην ακοή. Χρήσιμος άνθρωπος. Κοιτάζω την ώρα, αυτόν και τις αφίξεις των λεωφορείων (εμένα με εξυπηρετούν μόνο τα λεωφορεία). Σύμφωνα με τις αφίξεις, η επόμενη ευκαιρία μου να είμαι στην ώρα μου, στην ώρα μου μισή ώρα αργότερα, φτάνει σε 19’. Έχω σχεδόν 20’ να φανταστώ ποιος είναι αυτός ο κύριος, να παρατηρήσω τις πλάτες του, να καταλάβω αν γέρνει από κούραση ή επειδή κάποιος ή/και κάτι έχει εγκατασταθεί στις πλάτες του. Έχω 20’ να επινοήσω μια ιστορία γιατί φοβάμαι πως δε θα τον προλάβω, δε θα τον δω ούτε να σηκώνει το κεφάλι ή/και τους ώμους του.

Συνήθως δεν κολλάει η φαντασία μου σε μόνο έναν άνθρωπο. Εννοώ πως τις περισσότερες φορές μπερδεύομαι και μπλέκονται στη φαντασία μου οι ιστορίες παραπάνω από δύο ανθρώπων, που τελικά γίνονται ένας, με μια ιστορία, με περιπέτειες όμως και δυσκολίες πολλών συνανθρώπων τους ταυτόχρονα. Αυτός εδώ όμως, είναι ένας και παρόλο που είναι ένας, οι περιπέτειές του φαντάζομαι πως θα ανήκαν σε τρεις και οι δυσκολίες του σε άλλους τρεις, μπορεί και τέσσερις. Θέλω να τον ελαφρύνω, να δώσω κάποιες απ’ τις δυσκολίες του σε κάποιον άλλον που κάθεται στη στάση. Δε βρίσκω κανέναν να το αξίζει και επιλέγω να μην απογοητευτώ. Μου μένουν 12’. Μου μένουν 12’ για να φανταστώ ένα τέλος. Σκέφτηκα να μπω ακόμα και στο τρόλεϊ που θα διαλέξει κι ας μην εξυπηρετούμαι, να κατέβω λίγο πιο κάτω και να περιμένω το λεωφορείο που θα με πάει σ’ αυτό που λέω δουλειά. Σκέφτηκα πως αν τελικά προλάβαινα να τον δω να ανεβαίνει σε κάποιο από τα έξι μέσα, αν τον έβλεπα να ανοίγει τα μάτια του, να κάθεται σε κάποια άδεια θέση, να συνεχίζει να έχει κλειστά μάτια στην ευθεία του ή προς τα πάνω, να κουνιέται, να σηκώνει το πόδι του με μια ευκολία που σίγουρα δεν είχα φανταστεί, σκέφτηκα πως θα είχε έρθει το τέλος που έψαχνα, ένα τέλος σαν όλα τα άλλα σε κάθε στάση λεωφορείων και τρόλεϊ. Σκέφτηκα γύρω στα 3’ πως θα ήθελα με όλη μου τη δύναμη να αποφύγω ένα τέτοιο τέλος, αποφάσισα να μείνω και να προλάβω να κλείσω τα μάτια να μην το δω. Μου μένουν 4’, είναι λίγα, πρώτη φορά δε με ανακουφίζει που είναι λίγα. Θα πάω πιο κοντά του, μπορεί να μυρίσω κάτι, όσο διαφορετικό το φαντάζομαι, όσο διαφορετικό θέλω για να του αξίζει μια ιστορία με ένα καλύτερο τέλος. 

Το λεωφορείο στρίβει, αλλάζει λεωφόρο, πλησιάζει, ο αριθμός 1 αναβοσβήνει στις αφίξεις. Ήρθε η ώρα να περιμένω τους πρώην επιβάτες να κατέβουν, να μπλεχτώ με τους νυν, να επιβιβαστώ και να κοιτάξω έξω στη στάση, να τον δω στο ίδιο ακριβώς σημείο. Εγώ όμως φαντάζομαι. Φαντάζομαι πως με κλειστά μάτια πλησιάζει το λεωφορείο, το ίδιο με το δικό μου, το ίδιο λεωφορείο που είναι μέρος μιας ρουτίνας που μοιράζεται ανάμεσα σε όρθιους και καθήμενους, μιας ρουτίνας που θυμίζει, που μου θυμίζει ότι δε δυσκολευόμαστε μόνοι, ούτε εγώ ούτε κι αυτός. Φαντάζομαι πως περιμένει κι αυτός για την αποβίβαση των πρώην επιβατών, πως είναι ο τελευταίος νυν επιβάτης που σηκώνει το πόδι του για να επιβιβαστεί. Φαντάζομαι πως από τη δική του ρουτίνα λείπει η επικύρωση του εισιτηρίου και είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν κάθεται, πως έχει συνηθίσει τόσο πολύ εκείνο το βάρος, που μια άδεια θέση δεν του προσφέρει απολύτως καμία ανακούφιση. Τώρα λοιπόν τον βλέπω καθαρά στο μυαλό μου και μπροστά μου, να στέκεται με τα κλειστά του μάτια προς τα κάτω, χωρίς όμως να κοιτάζει κάτω και για τις επόμενες στάσεις να κάνει άκρη για να ξαναγίνει αυτή η ανταλλαγή πρώην και νυν επιβατών. Μέχρι και αυτή τη στιγμή, δεν έχω φανταστεί πως μπορεί να κατέβω νωρίτερα από αυτόν, πως μπορεί αυτός να κατέβει στην πιο συνηθισμένη στάση της γης, πως ούτε μέσα στο κοινό μας δρομολόγιο δε θα προλάβω να του βρω ένα τέλος. 

Ο κύριος αυτός θα κατέβει δύο στάσεις πριν από εμένα. Θα κατέβει σε μια γνωστή πολύχρωμη πλατεία. Θα κοιτάξω από το παράθυρο μέχρι να τον χάσω, μέχρι να μην είμαι ικανή να δω άλλο λόγω της αύξησης της απόστασης μεταξύ μας, αλλά θα προλάβω. Θα προλάβω να τον δω να συναντάει κάποιον άλλον που κάθεται σε ένα παγκάκι, θα προλάβω να τον δω να κάθεται, να κάθεται μαζί του για να νιώσει ανακούφιση.