Πού να κρύψεις ένα αστέρι

Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του Oliver Jeffers «Πώς να πιάσεις ένα αστέρι», με ήρωες το αγόρι και τον πιγκουίνο, που αγαπήθηκε σε όλο τον κόσμο κυκλοφορεί η πολυαναμενόμενη συνέχειά του «Πού να κρύψεις ένα αστέρι»!

Μια φορά ήταν ένα αγόρι που έπαιζε πολύ συχνά κρυφτό με τους δυο του φίλους, το αστέρι και τον πιγκουίνο. Το αστέρι είχε πάντα τις πιο εύκολες κρυψώνες, μέχρι που μια μέρα χάθηκε, δεν το έβρισκαν πουθενά! Έτσι το αγόρι ζήτησε τη βοήθεια του Αρειανού για να το εντοπίσει, και σύντομα βρέθηκε σε μια συναρπαστική αποστολή διάσωσης διαστημόπλοιου στον Βόρειο Πόλο. Εκεί, όμως, ανακάλυψε ότι δεν ήταν ο μόνος που ονειρευόταν να έχει ένα αστέρι για φίλο…

Η καρδιά ευχήθηκε

Εάν έπρεπε να εγκαταλείψεις τα πάντα
και να ταξιδέψεις με μια βάρκα
σε τρικυμισμένη θάλασσα
γυρεύοντας ένα ασφαλές λιμάνι…

Τι θα ευχόσουν;

Μες στη νύχτα, μια οικογένεια μαζεύει βιαστικά
όσα πράγματα μπορεί να μεταφέρει,
αφήνει πίσω της μια ολόκληρη ζωή και ξεκινά
ένα επικίνδυνο ταξίδι σε άγνωστο μέρος.

Και η καρδιά ευχήθηκε, σε αυτό το συγκινητικό ταξίδι
υπομονής και επιμονής, συντροφικότητας και ελπίδας.

Το παγκάκι της αγκαλιάς

Ένα παγκάκι έξω από το προνήπιο γίνεται ο αγαπημένος τόπος μαμάς και κόρης. Εκεί αγκαλιάζονται, εκεί λένε τα νέα τους, τις πρώτες τους σκέψεις από τη μέρα που πέρασε. Όταν όμως η μικρή βλέπει να κάθονται άλλοι στο παγκάκι, θυμώνει. Είναι δικό της, είναι το παγκάκι της αγκαλιάς!

Μια τρυφερή ιστορία για τις πολύτιμες μικρές στιγμές αγάπης που τόπος τους τελικά είναι η καρδιά.

Στα κύματα της Έλλης

Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να είναι μια ιστορία για ένα κορίτσι, την Έλλη. Για τα συναισθήματά της που όλο αλλάζουν και τα βιώνει όπως κάθε παιδί υπερβολικά, για τα ταλέντα και τις δυσκολίες της, για τα πάνω και τα κάτω της, για όσα τη θυμώνουν και όσα την ενθουσιάζουν.

Όμως όχι. Δεν είναι. Είναι απλώς ένα βιβλίο για ναυτικές περιπέτειες και θαλασσινά ταξίδια!

Το σεντούκι με τις λέξεις

Μόλις οι λέξεις βγουν από το στόµα σου, αποκτούν µια µαγική δύναµη. Να τις χρησιµοποιείς µε σύνεση. Με τη βοήθειά τους, κάνε τον κόσµο να ανθίσει. Και κάπου κάπου, θα βρίσκεται κάποιος να σου χαρίζει κι εσένα µια λέξη. Το «Σεντούκι µε τις λέξεις» ενισχύει την αγάπη για το διάβασµα και για τη γλώσσα.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Με αφορμή την ομαδική έκθεση, στην Λέρο, με τίτλο «All Things Become Islands Before My Senses», στην οποία συμμετέχει και η καταξιωμένη Τουρκάλα καλλιτέχνιδα, Necla Rüzgar. Δημιουργίες της οποίας έχουν παρουσιαστεί πρόσφατα στην Akademie der Künste στο Βερολίνο και στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Βουκουρέστι, ενώ για την συγκεκριμένη έκθεση, που διοργανώνει η καλλιτεχνική πλατφόρμα Perasma στο νησί των Δωδεκανήσων, έχει φιλοτεχνήσει και μερικά καινούρια έργα.

Η ίδια η εικαστικός αναφέρει συχνά ότι μέρος της φαντασίας της οφείλεται στον χρόνο, που πέρασε ως παιδί κοντά στους παππούδες της. Μια οξυμένη φαντασία, που την οδηγούσε, τις πιο πολλές φορές, να σχεδιάζει από την αρχή την δικαιοσύνη, την ισότητα, την αγάπη, την προσπάθεια, το περιβάλλον, την ύπαρξη, γενικότερα, στον πλανήτη. Αυτό κάνει πάντα. Εξάλλου, πόσα «κακά κορίτσια» να κείτονται δίπλα σε τόσα «καλά αγόρια», στις αράδες τόσων και τόσων σελίδων;

Με λίγα λόγια, η Necla Rüzgar παίρνει την ελευθερία και την κάνει μότο ζωής. Την υψώνει. Αναπνέει χωρίς να την ορίζουν επιβεβλημένοι κανόνες. Συντονίζεται με όλες τις γυναίκες του κόσμου για τα θεμέλια μιας τέχνης χωρίς αγκυλώσεις και δήθεν ωραιοποιήσεις. Μιας τέχνης όλο αέρα και νερό. Όπως ένα νησί.

*Πληροφορίες
Η έκθεση «All Things Become Islands Before My Senses», στην κατοικία Ε. Κανδιόγλου, στην Αγία Μαρίνα Λέρου, θα διαρκέσει μέχρι 31/8