Η ενοικίαση καμπινών και ομπρελών, συνήθως στην ίδια τοποθεσία κάθε καλοκαίρι, αποτελεί διαχρονική συνήθεια στην ιταλική κουλτούρα των διακοπών. Ωστόσο, η φετινή σεζόν ξεκίνησε με αισθητή πτώση στον αριθμό των παραθεριστών, καθώς τα ιδιωτικά θέρετρα στις δύο μεγάλες ακτογραμμές της χώρας κατέγραψαν μείωση επισκεπτών κατά 15% έως 25% τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2024.

Η μεγαλύτερη πτώση παρατηρείται τις καθημερινές, ενώ τα Σαββατοκύριακα οι παραλίες κοντά σε μεγάλες πόλεις, όπως η Ρώμη, εξακολουθούν να είναι πολυσύχναστες. Όσοι τις επισκέπτονται, ωστόσο, ξοδεύουν λιγότερα σε φαγητό και ποτό.
Ο Φαμπρίτσιο Λικορντάρι, πρόεδρος της Assobalneari Italia, απέδωσε την πτώση στο υψηλό κόστος ζωής και στη μείωση της αγοραστικής δύναμης. «Ακόμα και με δύο μισθούς, πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Είναι φυσικό τα πρώτα έξοδα που περικόπτονται να είναι αυτά για αναψυχή, ψυχαγωγία και διακοπές», δήλωσε στο πρακτορείο Ansa.

Η μείωση της προσέλευσης συμπίπτει και με τις αυξήσεις τιμών στα ιδιωτικά θέρετρα, καθώς και με την κριτική για την περιορισμένη πρόσβαση σε ελεύθερες παραλίες. Σύμφωνα με την καταναλωτική οργάνωση Altroconsumo, η ενοικίαση ξαπλώστρας κοστίζει κατά μέσο όρο 17% περισσότερο σε σχέση με πριν από τέσσερα χρόνια. Στο Λάτσιο, η ενοικίαση για δύο ξαπλώστρες και μια ομπρέλα ξεκινά από 30 ευρώ την ημέρα, ενώ σε δημοφιλή θέρετρα, όπως η Καλλίπολη στην Απουλία, το κόστος αγγίζει τα 90 ευρώ.
Ο ηθοποιός Αλεσάντρο Γκάσμαν άναψε φωτιές στη δημόσια συζήτηση, δημοσιεύοντας στο Instagram φωτογραφία άδειας παραλίας και σχολιάζοντας: «Ίσως οι υπερβολικές τιμές και η οικονομική κατάσταση ωθούν τους Ιταλούς στις ελεύθερες παραλίες. Χαμηλώστε τις τιμές και ίσως η σεζόν βελτιωθεί».

Από την πλευρά του, ο Μαουρίτσιο Ρουστινιόλι, πρόεδρος της FIBA (Ιταλική Ομοσπονδία Παραθαλάσσιων Θερέτρων), υποστήριξε ότι οι αυξήσεις είναι μικρές και ότι οι επισκέπτες επωφελούνται από παροχές όπως ασφάλεια και ναυαγοσώστες.
Η ένωση καταναλωτών Codacons κατηγόρησε τους ιδιοκτήτες παραλιών για «κροκοδείλια δάκρυα», υποστηρίζοντας ότι οι τιμές καθιστούν την επίσκεψη σε ιδιωτικά θέρετρα πολυτέλεια.

Την ίδια στιγμή, ορεινές περιοχές -και ιδιαίτερα οι Δολομίτες- καταγράφουν άνοδο επισκεπτών, με ορισμένες να ανησυχούν για υπερτουρισμό. Όλο και περισσότεροι Ιταλοί επιλέγουν τις διακοπές στο βουνό, εν μέρει για να αποφύγουν τα ολοένα και πιο ζεστά καλοκαίρια, αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, σύμφωνα με την εφημερίδα Il Messaggero.

Πηγή: Lifo.gr

Δεν ήμουν πολύ ακριβής. Οι λόγοι για να πας στη Σκύρο είναι περισσότεροι από τρεις. Και όσο το σκέφτομαι, μπορώ να μετρήσω πολλούς και με πολλά και διαφορετικά κριτήρια. Η Σκύρος ανήκει στις Σποράδες και μπορείς να φτάσεις είτε αεροπορικώς, είτε με πλοίο από την Κύμη της Εύβοιας. Αυτό και μόνο κάνει πιο οικονομική την πρόσβαση στο νησί – λόγος Νο 1.

Φτάνοντας στο λιμάνι, τη Λιναριά, το νησί σε υποδέχεται μουσικά, με το Thus Spoke Zarathustra, τη μουσική εισαγωγή της όπερας του Richard Straus από το lounge bar Κάβος, που κρέμεται πάνω από την θάλασσα. Η παραμονή σου εδώ ξεκινά πολλά υποσχόμενη.

Κατεβαίνοντας στο μικρό λιμάνι, ο καθένας παίρνει τον δρόμο του. Άλλοι φεύγουν για τη Χώρα, άλλοι για τους παραλιακούς οικισμούς και κάποιοι επιλέγουν κάποιο κατάλυμα στο ίδιο το λιμάνι. Μην φανταστείς κάτι πολύβουο, μια χαρά επιλογή είναι, ειδικά αν θέλεις κάτι απλό, ήρεμο και εύκολο για το βράδυ και να μην χρειαστεί να παίρνεις αυτοκίνητο.

Και Σποράδες και Κυκλάδες

Η Σκύρος έχει δύο πρόσωπα και δύο όψεις, κάτι που την κάνει ακόμη πιο μαγική. To νότιο τμήμα της είναι ξερικό, ένα τοπίο που θυμίζει Κυκλάδες, με τον ήλιο να αντανακλά στην πέτρα. Αλλά και η Χώρα της, με τα λευκά σπίτια, πιο πολύ Κυκλάδες θυμίζει παρά κάτι άλλο. Για λίγο αναρωτιέσαι αν έχεις έρθει στο σωστό νησί ώσπου φτάνεις στην βόρεια πλευρά της, τη γεμάτη με πεύκα που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. Δεν είναι τρόπος του λέγειν, είναι κυριολεξία, εικόνες που γεμίζουν τα μάτια δροσιά, που ξεκουράζουν. Είναι, δε, το νησί μικρό και φιλικό, οι δρόμοι εύκολοι (για νησί, μην υπερβάλουμε!), οι διαδρομές σύντομες και σου επιτρέπουν να κινείσαι σε διαφορετική κατεύθυνση και παραλία κάθε μέρα.

Αυτό το είπα; Οι παραλίες στην Σκύρο είναι πολλές και υπέροχες – σημείωσέ το, λόγος Νο 2. Άλλες οργανωμένες, ήπια και με λογικές τιμές – τουλάχιστον μέχρι πριν από δύο χρόνια που είχα βρεθεί εκεί, άλλες ελεύθερες, η ομπρέλα και μια ψάθα χρειαζούμενες.

Από την Χώρα στις παραλίες της Σκύρου

Σκαρφαλωμένη στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού η Χώρα, με το κάστρο να κρέμεται από πάνω της, είναι ένα η ίδια ένα κομψοτέχνημα: λευκά ασβεστωμένα σπίτια, δαιδαλώδη δρομάκια, κρυμμένα καφέ και μεζεδοπωλεία, καταστήματα με καλόγουστα ρούχα, κοσμήματα και παραδοσιακή τέχνη, αλλά και με τοπικά προϊόντα. Η Χώρα της Σκύρου έχει όλα τα φόντα για να κατακτήσει την ψυχή σου και να βρίσκεις κάθε απόγευμα έναν διαφορετικό λόγο – αφορμή για να την επισκεφθείς.

Αν πρέπει να αναφέρω ένα αρνητικό, θα πω τη δυσκολία στο πάρκινγκ. Αν έχεις αυτοκίνητο, αξίζει να πας νωρίς για βόλτα στη Χώρα ώστε να βρεις να παρκάρεις στο δημοτικό πάρκινγκ. Αλλιώς θα παρκάρεις λίγο πιο μακριά, αλλά τι στο καλό, διακοπές είσαι, καλή καρδιά!

Αν η Χώρα είναι το ένα hit της Σκύρου, οι παραλίες της είναι το άλλο, κάθε μία διαφορετική και πιο δελεαστική από την άλλη. Οργανωμένες με beach bar, με ομπρέλες και ξαπλώστρες, με δέντρα, χωρίς δέντρα, ελεύθερες κι ωραίες, στη Σκύρο μπορείς να κολυμπάς κάθε μέρα σε διαφορετική παραλία, με διαφορικά vibes: από τον Πεύκο με τα πεύκα και τα αλμυρίκια που φτάνουν ως το κύμα και την πιο δυσπρόσιτη Αγαλίπα με τα κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά, μέχρι την πιο trendy παραλία Μαγαζιά και τον Μώλο με τα beach bar και τις ταβέρνες στη σειρά.

Η αγαπημένη μου παραλία της Σκύρου είναι ο λόγος Νο 3 και ο λόγος που ψάχνω να κλείσω και φέτος να πάω λίγες μέρες για αλλαγή παραστάσεων στο νησί: γαλαζοπράσινα νερά κι ένας υδάτινος δρόμος ανάμεσα σε μαλακά βράχια (δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς, δεν είναι άγρια και απρόσιτα βράχια αλλά χαϊδεμένα από τη θάλασσα, λεία σαν απαλό μάρμαρο) που μπορείς να περπατήσεις/κολυμπήσεις και να βρεθείς σε μια δεύτερη παραλία σε απόσταση λίγων λεπτών. Αναφέρομαι στον Άγιο Φωκά, στο δυτικό μέρος του νησιού, έναν ήρεμο κολπίσκο, με ένα συμπαθητικό ταβερνάκι ακριβώς από πίσω και λίγες ομπρέλες και ξαπλώστρες για όσους δεν έχουν φέρει τις δικές τους ή θέλουν μεγαλύτερη άνεση από αυτήν που προσφέρει η απλωμένη στην άμμο ψάθα.

Ο 4ος λόγος

«Μα, μας μιλάς για 3 λόγους στον τίτλο, πώς έφτασες στον τέταρτο;», μπορεί εύλογα να σκεφτείς. Είναι όμως αυτό που παραδέχτηκα από την αρχή, ότι οι λόγοι για να επισκεφθεί κάποιος τη Σκύρο είναι πολλοί περισσότεροι από τρεις.

Ο 4ος, λοιπόν, λόγος είναι για να φας αστακομακαρονάδα στο λιμάνι. Το νησί φημίζεται για το πιάτο αυτό και αξίζει να το απολαύσεις τουλάχιστον μία φορά. Κάτι που με κέρδισε, εκτός από τη γεύση, είναι ότι ο ευγενικός σερβιτόρος στον Ψαριώτη στη Λιναριά, μία από τις πιο γνωστές ταβέρνες για ψαρικά, μας απέτρεψε απ’ το να παραγγείλουμε άλλα πιάτα γιατί δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε τον αστακό. Έτσι περιοριστήκαμε (!) σε μία φρέσκια αχινοσαλάτα, που μύριζε θάλασσα και ιώδιο για να συνοδέψουμε το κρασί μας μέχρι να έρθει το φαγητό. Και οι τιμές, πάλι μιλάω για πριν από δύο χρόνια, αλλά δεν φαντάζομαι να έχει επέλθει τεράστια αλλαγή, πολύ πολύ λογικές.

Κι αν θέλεις κι έναν 5ο λόγο -πάει ξέφυγα!- το νησί αυτό έχει κρατήσει το χρώμα και την παράδοση της φιλοξενίας. Δεν είναι όπως στα 70’ s υποθέτω, αλλά διαθέτει ακόμη όλα όσα κάνουν τις διακοπές μας «διακοπές». Αν πας, περιμένω εντυπώσεις και φωτογραφίες!

Πηγή φωτογραφιών: Shutterstock

Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την διάβρωση των ακτών, σε μία προσπάθεια να περιορίσουν τις μεγάλες απώλειες εκατοντάδων χιλιάδων τόνων ιζήματος από τις παραλίες. Το ανάχωμα στην κορυφή της παραλίας αποτελεί συχνά την πρώτη μορφή φυσικής άμυνας από τις καταιγίδες.

Αν ένας πάρει μερικά βότσαλα από την παραλία, μπορεί να μην επηρεαστεί σημαντικά η παραλία, όμως το σωρευτικό αποτέλεσμα πολλών ατόμων, που αφαιρούν πολλά βότσαλα μπορεί να διαταράξει την συνολική ισορροπία της ακτής. Η έκκληση των επιστημόνων να μην παίρνουμε βότσαλα από την παραλία μπορεί σήμερα να φαίνεται ασήμαντη, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια.

Το κωδικό αλφάβητο αναπτύχθηκε στην Πορτογαλία για όλον τον πληθυσμό παγκοσμίως, που πάσχει από αχρωματοψία και μπορεί να «μεταφράσει» τα χρώματα σε σχήματα, δίνοντας στον θεατή τη σχετική πληροφορία. Για παράδειγμα, το σήμα ενός τριγώνου που στρέφεται προς τα πάνω εκφράζει το κόκκινο χρώμα, το σήμα ενός τριγώνου που στρέφεται προς τα κάτω εκφράζει το μπλε και μια πλάγια γραμμή το κίτρινο. Από τους συνδυασμούς αυτών των τριών βασικών χρωμάτων προκύπτουν όλα τα υπόλοιπα, συνεπώς τα παραπάνω σχήματα, αν συνδυαστούν ανά δύο θα μπορούν να περιγράψουν τα άλλα χρώματα.

Στην περίπτωση της Πιερίας, την σχετική πρωτοβουλία ανέλαβαν η Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας, ο Πιερικός Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.) και το Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος (ΔΙ.ΠΑ.Ε.), ενώ εκτός από την τοποθέτηση της απαραίτητης σήμανσης, εκπαιδεύτηκαν οι διαχειριστές φορείς κάθε παραλίας, οι ναυαγοσώστες, φοιτητές και συνεργάτες του Τμήματος ώστε να δίνουν βαρύτητα στη δημοσιότητα και επικοινωνία των δράσεων, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Σε δηλώσεις της η Αντιπεριφερειάρχης Πιερίας, Σοφία Μαυρίδου, τόνισε ότι δεν μπορεί να παραχθεί υψηλού επιπέδου τουρισμός, χωρίς τις προσφερόμενες υπηρεσίες σε όλους, αλλά και ξεχωριστά στα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την όραση και όχι μόνο.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Π.Ο.Τ.ΑΠ., Γιώργος Καραλής, ανέφερε ότι πλέον η Πιερία αποτελεί προορισμό για όλους καθώς διαθέτει τις σύγχρονες υποδομές και διευκολύνσεις για τους κατοίκους και τους επισκέπτες ενώ το εγχείρημα χαιρέτισαν οι δήμαρχοι Κατερίνης, Ιωάννης Ντούμος, και Δίου – Ολύμπου, Ευάγγελος Γερολιόλιος.

Τη σημασία της κοινωνικής αυτής δράσης για την προώθηση του συμπεριληπτικού τουρισμού υπογράμμισε ο πρόεδρος του Τμήματος Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας του ΔΙ.ΠΑ.Ε., Δημήτρης Αηδόνης.

Πηγή: healthstories.gr

Το ίδιο διάστημα, οι Λειψοί συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο του Vanity Fair με τα καλύτερα ελληνικά νησιά για το 2024. Η δημοφιλής ιταλική ιστοσελίδα κάνει λόγο για έναν άθικτο εξωτικό προορισμό με διάφανα νερά, εξαιρετική τοπική κουζίνα και φιλοσοφία διακοπών που είναι μακριά από την τυποποίηση.

Το «όχι» στις οργανωμένες παραλίες

Σημειώνεται ότι οι Λειψοί, όπως και κάποια ακόμα νησιά, όπως τα Κουφονήσια και η Γαύδος, έχουν επιλέξει να αφήσουν ελεύθερες τις παραλίες, αν και ο τουρισμός τους αυξάνεται.

«Οι Λειψοί έχουν αρχίσει να εδραιώνονται στην αντίληψη του ταξιδιωτικού κοινού, τόσο της Ελλάδας όσο και πολλών χωρών του εξωτερικού, ως ένας προορισμός που διατηρεί αναλλοίωτους τους φυσικούς θησαυρούς του, ενώ ταυτόχρονα γίνονται μεγάλες προσπάθειες από τον δήμο για βελτίωση των υποδομών, των λιμενικών εγκαταστάσεων και των υπηρεσιών μας. Το 2023 αποτέλεσε τουριστική χρονιά ρεκόρ, ενώ αισιοδοξία υπάρχει και για τη νέα σεζόν», έχει τονίσει ο δήμαρχος Λειψών Φώτης Μάγγος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Επίσης, όπως έχει πει ο ίδιος στο παρελθόν, κάθε χρόνο η Κτηματική Υπηρεσία τούς ζητάει με έγγραφό της να της καταστήσουν γνωστό εάν οι δήμοι επιθυμούν να παραχωρήσουν σε ιδιώτες τη χρήση των ακτών για τοποθέτηση καθισμάτων, ομπρελών κτλ.

«Εμείς πάντα απαντούμε αρνητικά ότι δεν θέλουμε να μας παραχωρήσει το δικαίωμα η Κτηματική να παραχωρήσουμε και εμείς με τη σειρά μας επιχειρηματίες και έτσι τελειώνει εκεί. Και αυτό το κάνουμε γιατί το νησάκι μας είναι μικρό. Δεν επιτρέπει η γεωμορφολογία των παραλιών έστω και ελάχιστες να τοποθετήσεις και επίσης γνωρίζουμε πολύ καλά ότι πάντα καταστρατηγείται το δικαίωμα που παραχωρείς σε κάποιους επιχειρηματίες» έχει αναφέρει χαρακτηριστικά.

Πηγή: in.gr

Παραλία Σίμος, Ελαφόνησος. Όσο δύσχρηστα και να είναι τα επίθετα κοραλένιος και σμαραγδένιος, στον Σίμο, γίνεται κανονική κατάχρηση. Καταργείται ο χρόνος, η πόλη, η κοινοτοπία, το λίγο, το προβλεπόμενο. Μιλάμε για κρίνα της θάλασσας, για αμμόλοφους, τα Κύθηρα απέναντι. Όταν πήγα, ξέχασα ότι μετά την Τρίτη ακολουθεί η Τετάρτη.

Παραλία Ναυάγιο, Ζάκυνθος. «Θεέ μου, πόσο μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε» και άλλα τέτοια. Ο Γερμανός περιηγητής E.L. Salvatos αναφέρει το 1901, για την περιοχή του Ναυάγιου, ότι ήταν μία πολύ μικρή παραλία με μαύρες πέτρες. Μετά το 1922, από κατολισθήσεις δημιουργήθηκε αρχικά η πρώτη αξιόλογη παραλία, η οποία ήταν περίπου μέχρι το σημείο που είναι σήμερα το καράβι. Η τελευταία κατολίσθηση μετά το Ναυάγιο δημιούργησε την σημερινή παραλία. Tο ναυάγιο τοποθετείται χρονολογικά στο 1983, ενώ το πλοίο το οποίο ναυάγησε μετέφερε λαθραία τσιγάρα. Σε αυτή την παραλία, λύσσαξα να κάνω βουτιές χωρίς μάσκα και με ανοιχτά μάτια. Την επόμενη μέρα, ξύπνησα αλά Σίρλεϊ Μακ Λέιν.

Υπάρχει παραλία στα Κουφονήσια με το όνομα Πισίνα. Τι έχουν παραπάνω, δηλαδή, τα νησιά Φϊτζι, όπου κατακάηκαν η Μπρουκ Σιλντς και ο Κρίστοφερ Άτκινς; Τίποτα. Γαλάζιο και πράσινο. Πράσινο και γαλάζιο. Διακόπτης σε όλα. Μόνο με το αντηλιακό να είστε προσεκτικοί. Και με τα τραγούδια, που στις διακοπές, γίνονται καθημερινή κουβέντα. Φοίνικας, Φανός, Ιταλίδα, Πορί. Παραδίνομαι.

Στην Αγία Άννα της Εύβοιας, δε φοβάμαι τα κύματα, ούτε τα βαθιά νερά. Αν εσείς δεν είστε σαν κι εμένα, να είστε ένα τσικ πιο προσεκτικοί. Αιγαίο.

Μπάλος. «Θαύμα της φύσης, εξωτικό τοπίο, σκηνικό απερίγραπτης ομορφιάς, γαλάζιος παράδεισος, μαγευτική παραλία». Εξωτική παραλία-λιμνοθάλασσα που σχηματίζεται μεταξύ της χερσονήσου της Γραμβούσας και του ακρωτηρίου Τηγάνι. Στις γύρω σπηλιές, λέει, φωλιάζουν μαυροπετρίτες, θαλασσοκόρακες και κορμοράνοι. Η άμμος, σε κάποια σημεία, είναι ροζ, χρώμα που οφείλει σε χιλιάδες θρυμματισμένα κοχύλια. Νερά, καπέλα, φωτογραφίες στο άγριο τοπίο της Γραμβούσας. Ιδανική ώρα, το βαθύ ξημέρωμα. Είναι αλλιώς όλα.

Η Μεσσηνία έχει δισεκατομμύρια ωραίες παραλίες. Οι πάντες ξέρουν την Βοϊδοκοιλιά, κοντά στην Πύλο. Το όνομα της παραλίας προέρχεται από το Βουφράς, «εκεί που ζουν τα βόδια». Αναφέρεται ακόμα σε αρχαία επιγραφή και ως Βούβοτα – Βοϊδοκοιλιά. Η προφανέστερη, βέβαια, ονομασία ίσως να προέρχεται και από τη μεγάλη καμπυλότητα που σχηματίζει ο κόλπος και το ότι μοιάζει με κοιλιά βοδιού. Την προτιμώ στην ερημιά της, κάτι Σεπτέμβρηδες, που μοιάζουν πολύ στα θερινά ηλιοστάσια.

Η παραλία στα Φαλάσαρνα έχει βραβευτεί σαν η πιο όμορφη παραλία της Κρήτης και συμπεριλαμβάνεται πάντα μέσα στο τοπ-10 των καλύτερων παραλιών στην Ευρώπη. Ανεμοδέρνεται συχνά, οπότε όσοι είστε λάτρεις του σέρφινγκ, τερματίστε το.

Το πάθος μου το αιώνιο σαλεύει στο Ιόνιο. Στο Κάθισμα, είτε ακούγεται στη διαπασών το “Primaverando” του Καροτόνε, είτε η χαρά όσων ξημεροβραδιάζονται στην άμμο -από πείσμα και πάθος και τρέλα-, κολυμπάς μέχρι θανάτου. Σε άλλες εποχές, το Κάθισμα είχε και κατασκηνωτές, αλλά και γυμνιστές. Τετράγωνες, κίτρινες φωτογραφίες για τη φαντασία του Έγκον Σίλε.

Οι Πετανοί είναι μια από τις πλέον διάσημες παραλίες της περιοχής της Παλικής, αλλά και ολόκληρης της Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού, στην χερσόνησο της Παλικής. Η ετυμολογία του ονόματος Πετανοί, κατά πάσα πιθανότητα φτάνει μέχρι τον Όμηρο και σημαίνει «διαρκής κίνηση του νερού». Αν και προτιμώ πάντα το χάραμα, αυτό που συμβαίνει με το ηλιοβασίλεμα εκεί είναι ιμπρεσιονισμός.

Στο βορειοανατολικό άκρο της Σκιάθου, βρίσκεται η παραλία Λαλάρια, μία από της ομορφότερες της Ελλάδας και αυτή που έκανε το νησί διάσημο. Μια παραλία που καλύπτεται από ολοστρόγγυλα, λευκά βότσαλα, τα «λαλάρια». Εκεί πας μόνο με καραβάκι. Φτάνεις. Περνούν οι ώρες. Δε θες να γυρίσεις πουθενά. Τα σημάδια στο μαγιό θα φύγουν, όποτε το αποφασίσεις.

Υγ: Γράφουμε για όσα έχουμε δει, νιώσει κι ενώ η ευγνωμοσύνη μας κυριεύει. Το καλοκαίρι υπάρχει για να παλεύουμε να το φέρνουμε στην κυριολεξία του. Ό,τι και να γίνεται.