Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης καθιερώθηκε το 1999 με σκοπό να γιορτάσει την ποίηση ως πολιτιστική και εκπαιδευτική μορφή έκφρασης. Σε όλο τον κόσμο διοργανώνονται αναγνώσεις ποιημάτων, εργαστήρια και άλλες δραστηριότητες για τον εορτασμό της ημέρας.

Η ημέρα αυτή γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, σύμφωνα με απόφαση των Ηνωμένων Εθνών. Πρόκειται για μια διεθνή αναγνώριση, ανεξάρτητη από τον Εθνικό Μήνα Ποίησης που τιμάται στις ΗΠΑ τον Απρίλιο.

Η παγκόσμια αξία της ποίησης

Η ποίηση καλλιεργείται διαχρονικά σε κάθε πολιτισμό και ήπειρο. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε τη συμβολή της στη διατήρηση της γλώσσας και της πολιτιστικής ταυτότητας, ενώ ταυτόχρονα ενθαρρύνει τον διάλογο μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών και γενεών. Μέσα από την ποίηση, οι άνθρωποι θυμούνται την κοινή τους ανθρωπιά και τις κοινές αξίες.

Στην πρώιμη εκπαίδευση, η ποίηση ενισχύει την ανάπτυξη των παιδιών, συμβάλλοντας στην εκμάθηση της γλώσσας, στην ανάπτυξη της σκέψης και στην καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης μέσω του ρυθμού, της ομοιοκαταληξίας και της δημιουργικής έκφρασης. Τα παιδιά συχνά μαθαίνουν ποιήματα στις πρώτες τάξεις του σχολείου, καθώς ο ρυθμός τα βοηθά να αντιληφθούν τους ήχους των λέξεων—βασική δεξιότητα για το διάβασμα και τη γραφή. Η επαναληπτική φύση της ποίησης ενισχύει επίσης τη μνήμη τους.

Ποίηση: Έκφραση συναισθημάτων & δημιουργικότητα

Η ποίηση ενθαρρύνει τα παιδιά να φαντάζονται, να οραματίζονται και να σκέφτονται δημιουργικά. Μέσα από λογοτεχνικά εργαλεία όπως οι μεταφορές, η εικόνα και ο συμβολισμός, τα παιδιά αναπτύσσουν κριτική σκέψη. Παράλληλα, η ποίηση προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για να κατανοήσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, ενώ έρχονται σε επαφή με διαφορετικές οπτικές. Για παιδιά κάθε ηλικίας παγκοσμίως, η ποίηση μπορεί να αποτελέσει πηγή δημιουργικότητας και αυτοπεποίθησης—βοηθώντας τα να βρουν τη φωνή τους και να αφηγηθούν τις προσωπικές τους ιστορίες.

Η UNICEF εργάζεται ώστε όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση που περιλαμβάνει την ενίσχυση της δημιουργικής έκφρασης. Μέσα από προγράμματα όπως ασφαλείς εκπαιδευτικοί χώροι σε περιοχές με βία ή καταστροφές, προσφέρει διέξοδο για συναισθηματική έκφραση—μεταξύ άλλων μέσω της ποίησης.

Ποιήματα για την Ειρήνη: Ελπίδα και ανθεκτικότητα μέσα από λέξεις

Συναισθήματα όπως ο θυμός, ο φόβος ή η ελπίδα συχνά είναι δύσκολο να εκφραστούν. Μέσα από το διάβασμα ή τη συγγραφή ποιημάτων, τα παιδιά μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα όσα νιώθουν και να βρουν τρόπους διαχείρισης. Η ποίηση δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να διηγούνται τις δικές τους ιστορίες με δικά τους λόγια—διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους και την προσωπική τους φωνή. Γράφοντας για το πώς ξεπερνούν δυσκολίες, παιδιά σε όλο τον κόσμο μπορούν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητά τους και να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον.

Το πρόγραμμα “Poems for Peace” της UNICEF, που ξεκίνησε το 2020, έδωσε σε παιδιά από εμπόλεμες ζώνες την ευκαιρία να αποτυπώσουν τις προκλήσεις αλλά και τις ελπίδες τους σε ποιήματα. Σε εργαστήριο στη Μπουρκίνα Φάσο, υπεύθυνος υποστήριξης της UNICEF βοήθησε παιδιά στη συγγραφή ποιημάτων για την ειρήνη.

Το “Poems for Peace” ενισχύει τις φωνές των νέων αυτών ώστε οι εμπειρίες τους να ακουστούν στις διαδικασίες οικοδόμησης ειρήνης, ενώ εμπνέει το κοινό διεθνώς να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των παιδιών σε εμπόλεμες περιοχές. Τα ποιήματα συχνά αναδεικνύουν πώς ο πόλεμος επηρεάζει τα παιδιά αλλά μεταφέρουν παράλληλα ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας.

Ένα απόσπασμα από το ποίημα “Για τον Μπαμπά”, γραμμένο το 2025 από την τότε 11χρονη Βικτόρια από το Κρίβι Ριχ της Ουκρανίας:

Με μολύβι στα κρυφά σχεδιάζω την άνοιξη
Όπου θα ανθίσουν λουλούδια όταν έρθει η ειρήνη
Εκεί που θα επιστρέψεις σαν πουλί στον ουρανό
Και ποτέ ξανά ο πόνος δε θα μας κάνει να κλάψουμε

Διαβάζοντας ποιήματα, τα παιδιά μαθαίνουν επίσης για την ενσυναίσθηση—κατανοώντας καλύτερα τις εμπειρίες των άλλων.

Οι νέοι ποιητές στη σύγχρονη εποχή: Από την τέχνη στην ακτιβιστική δράση

Σήμερα, νεαροί ποιητές έχουν αναδειχθεί σε δυναμικές φωνές που γεφυρώνουν την τέχνη με τον ακτιβισμό. Συχνά χρησιμοποιούν γραπτά έργα, παραστάσεις spoken word αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διαμορφώσουν δημόσιο διάλογο και να ακουστούν οι θέσεις τους.

Νέοι ποιητές παγκοσμίως αξιοποιούν τη φωνή τους για κοινωνικά ζητήματα όπως η δικαιοσύνη, η πολιτική, η κλιματική αλλαγή, η ταυτότητα ή η ψυχική υγεία. Η Amanda Gorman, καταξιωμένη νέα ποιήτρια, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των παιδιών ως Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF, χρησιμοποιεί το έργο της για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των παιδιών διεθνώς.

Απόσπασμα από το ποίημά της “With this Bright Voice”:

Πρέπει να νοιαζόμαστε για κάθε παιδί παντού
Όποιο κι αν είναι το χρώμα του, η θρησκεία ή το φύλο
Σε αυτό δεν κάνουμε πίσω ποτέ
Γιατί κάθε παιδί αξίζει μια ευκαιρία
Και αυτός ο κόσμος αξίζει μια αλλαγή

Πώς μπορείτε να στηρίξετε τις παιδικές φωνές μέσω της ποίησης;

Ως Εθνική Επιτροπή της UNICEF, η UNICEF USA εξασφαλίζει κρίσιμη χρηματοδότηση και κρατική στήριξη για τα προγράμματα της UNICEF. Παράλληλα ενημερώνει το αμερικανικό κοινό και κινητοποιεί υποστήριξη υπέρ των παιδιών—ενισχύοντας έτσι τη δυνατότητα των παιδιών να ακουστούν.

Συχνές ερωτήσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης:

Γιατί είναι σημαντική η ποίηση για τα παιδιά;

Η ποίηση βοηθά στην ανάπτυξη του λόγου, στη βελτίωση των δεξιοτήτων ανάγνωσης και στη δημιουργική σκέψη—καλλιεργώντας στα παιδιά τη δυνατότητα εξερεύνησης συναισθημάτων κι εμπειριών. Μέσα από αυτήν μπορούν να μοιράζονται τις μοναδικές τους οπτικές.

Πώς μπορούν οι οικογένειες να γιορτάσουν την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης;

Γιορτάστε διαβάζοντας μαζί ποιήματα ή ενθαρρύνοντας τα παιδιά σας να γράψουν και να μοιραστούν τα δικά τους έργα. Ανακαλύψτε ποιήματα από παιδιά άλλων χωρών ή πολιτισμών για μια ολοκληρωμένη εμπειρία.

Πώς μπορούμε όλοι να στηρίξουμε τις παιδικές φωνές αυτήν την ημέρα;

Αναζητήστε και μοιραστείτε ιστορίες ή ποιήματα γραμμένα από παιδιά που εκφράζουν τις δικές τους εμπειρίες. Αξιοποιήστε τη μέρα αυτή ως αφορμή για συζητήσεις ή δράσεις υπέρ των δικαιωμάτων των παιδιών—στηρίζοντας εκπαιδευτικά προγράμματα όπως η καμπάνια Every Child Educated της UNICEF.

Kεντρική φωτογραφία:
Ο 11χρονος Temesgen Haile γράφει στο τετράδιό του στο σχολείο Hawelti στη Aιθιοπία, όπου φιλοξενούνται άνθρωποι που διαφεύγουν λόγω συγκρούσεων. Ο Temesgen κρατά ημερολόγιο κι έχει γράψει ποιήματα καθώς και σύντομα θεατρικά έργα βασισμένα στις εμπειρίες του—βοηθώντας τον έτσι να κατανοήσει καλύτερα όσα έχει ζήσει.

(24.5.1936) – Γιώργος Σαραντάρης

Πώς καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

H Παγκόσμια Ημέρα Ποιήσης γιορτάζεται κάθε χρόνο την 21η Μαρτίου. Η αρχική της έμπνευση ανήκει στον Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, o οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες.

Η Λύντια Στεφάνου, από τις γνωστές ποιητικές φωνές της Μεταπολεμικής Ποίησης, είπε ότι η πρώτη μέρα της Άνοιξης είναι η κατάλληλη για τη γιορτή της Ποίησης. Και ο Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης στην UNESCO, πρότεινε η 21η Μαρτίου να κηρυχτεί η Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης. Στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO, τον Οκτώβρη του 1999, κηρύχθηκε επισήμως.

«Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη, αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες και τη φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά “Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση”».

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, το Θέατρο Σταθμός έχει εντάξει στο καλλιτεχνικό του πρόγραμμα, την Πέμπτη, 19 Μαρτίου, και ώρα 20:00, εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη της Τζένης Μαστοράκη. Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την επιμέλεια των Γιάννη Αντιόχου και Ευτυχίας Παναγιώτου, εστιάζοντας στο έργο και τη διαδρομή της ποιήτριας,μέσα από την παρουσίαση σπάνιου αρχειακού υλικού.

Απαγγέλει η Ρένη Πιττακή. Συμμετέχουν: Δημήτρης Αθηνάκης, Γιάννης Αντιόχου, Φωτεινή Καπελλάκη, Μενέλαος Καραμαγγιώλης, Μάνος Καρατζογιάννης, Αχιλλέας Κυριακίδης, Χριστίνα Ντουνιά, Ευτυχία Παναγιώτου, Νίκη Χαλκιαδάκη.

Πληροφορίες

Θέατρο Σταθμός
Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο Αθήνα (πλησίον του ΜΕΤΡΟ ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ)
Τηλέφωνο κρατήσεων | πληροφορίες: 210 52 30 26

Λίγα λόγια για τον Διονύση Σαββόπουλο

Ο Διονύσης Σαββόπουλος είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδοποιούς. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Στη διάρκεια της Χούντας το 1967 φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Απεβίωσε 21 Οκτωβρίου 2025.

Το μουσικό βιογραφικό του μετράει 14 δίσκους, συνθέσεις για θέατρο και κινηματογράφο αλλά και εκπομπές στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Έχουν εκδοθεί 5 βιβλία που περιέχουν στίχους τραγουδιών του, παρτιτούρες και συνεντεύξεις του.

Πληροφορίες

Ημ/νία: Πέμπτη 19 Μαρτίου

Ώρα: 19.00

Αν όμως η ποίηση τρυπώνει σαν επιθυμητός εισβολέας εκείνες τις μέρες που τα πάντα θυμίζουν πραγματικότητα, εκείνη την πραγματικότητα μπροστά από έναν υπολογιστή, μέσα σε ένα ασφυκτικά γεμάτο λεωφορείο, μετά από έναν λεκτικό διαπληκτισμό στον οποίο είτε συμμετείχες είτε ήσουν παρών, ανάμεσα σε σκυφτούς και άδειους ανθρώπους, κολλημένος στην κίνηση, κολλημένος σε κάποιο ψυχικό αδιέξοδο, καθισμένος σε ένα παγκάκι σε ένα διάλειμμα από τη ζωή που κρατά μονάχα 30 λεπτά, τότε η πραγματικότητα αντέχεται και θα αντέχεται και τις επόμενες μέρες, γιατί η ποίηση είναι καταφύγιο, ελευθερία, ανάσα, είναι οι πιο όμορφες λέξεις του κόσμου που μπήκαν στη σειρά για να σε σώσουν.

Ποίηση είναι ο ήλιος στο πρόσωπο του ανθρώπου που κάθεται στο παγκάκι για να τον απολαύσει. Ποίηση είναι ο σύντροφος που θέλει και περιμένει την κυρία εκείνη που μπορεί και πηγαίνει στο κομμωτήριο μία φορά την εβδομάδα.

Ποίηση είναι ο οδηγός του 608 που κατέβηκε για να ανεβάσει ο ίδιος στο λεωφορείο έναν άνθρωπο σε αμαξίδιο. Ποίηση είναι ο γείτονας που τραγουδάει κάθε Κυριακή που δε δουλεύει.

Ποίηση είναι το χαμόγελο μιας μετανάστριας που παραχωρεί τη θέση της σε μια άλλη μετανάστρια που θα γεννήσει το παιδί της σε μια χώρα πολύ μακρινή από εκείνη που γεννήθηκε αυτή. Ποίηση είναι το αγαπημένο σου τραγούδι στο Spotify, ενώ περιμένεις σε μια ατελείωτη ουρά σε μια δημόσια υπηρεσία.

Ποίηση είναι μια παράδοση με τον εαυτό σου να αγοράζεις κάποιο βιβλίο κάθε τέτοια μέρα. Ποίηση είναι ο μαθητής που διάλεξε έναν αγαπημένο του στίχο από το ποίημα της ημέρας και έγραψε τι νιώθει – κι ένιωσε πολλά.

Ποίηση είναι το γατί σου που νομίζεις ότι απαντάει κάθε φορά που του μιλάς. Ποίηση είναι ο χρόνος, ο δικός σου χρόνος, αγκαλιά με ό, τι θες, λίγο πριν κοιμηθείς.

Ποίηση είναι κάθε φορά που δεν το ξεχνάς και κοιτάς ουρανό. Ποίηση είναι ο παππούς που δείχνει στο 4χρόνο λιλιπούτειο ένα θερινό σινεμά στα Πατήσια. Ποίηση είναι και θα είναι η καλοσύνη των ανθρώπων που δε θα μας κάνει πια εντύπωση γιατί θα μεγαλώνουμε και θα υπάρχουμε μόνο μέσα σε αυτή.

Ποίηση είναι πως όλα αυτά κάνουν τη σχέση μας με την πραγματικότητα πιο υποφερτή.

Πρέπει να είναι στιγμή σπάνιας δυναμικής, όταν ατόφια ποίηση τραγουδιέται, νιώθεται, αγγίζεται, μπαίνει στο άθροισμα των εμπειριών, γίνεται οικεία πατρίδα. H ελληνική περίπτωση, που αφορά στην μελοποιημένη ποίηση, είναι ίσως μοναδική στην Ευρώπη. Περισσότερο γιατί την πόρτα της ποίησης την πέρασε τόσος κόσμος, που δεν ένιωσε ποτέ αποξενωμένος. Ίσα-ίσα.

Τα μελοποιημένα ποιήματα που ακολουθούν είναι αγαπημένα μας. Υπάρχουν στις συζητήσεις μας, στις ζωές μας. Ως παραδομένο υλικό που διαρκώς ανακαλύπτεται για να βρίσκει πάντα τη θέση του στη ζωή.

*

Δικαίωσις

Τότε λοιπόν αδέσποτο θ’ αφήσω
να βουίζει το Τραγούδι απάνωθέ μου.
Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου
το σφύριγμα, θα του κρατούν τον ίσο.

Θα ξαπλωθώ, τα μάτια μου θα κλείσω,
και ο ίδιος θα γελώ καθώς ποτέ μου.
«Καληνύχτα, το φώς χαιρέτισέ μου»
θα πώ στον τελευταίο που θ’ αντικρίσω.

Όταν αργά θα παίρνουμε το δρόμο,
η παρουσία μου κάπως θα βαραίνει
— πρώτη φορά — σε τέσσερων τον ώμο.

Ύστερα, και του βίου μου την προσπάθεια
αμείβοντας, το φτυάρι θα με ραίνει
ωραία-ωραία με χώμα και με αγκάθια.

Κώστας Καρυωτάκης
Από τη συλλογή Ελεγεία και σάτιρες (1927)
Μουσική: Ηδύλη Τσαλίκη

*
Πες της το μ’ ένα γιουκαλίλι

Πες της το μ’ ένα γιουκαλίλι γκρινιάζει κάποιος φωνογράφος
Πες μου τι να τής πω Χριστέ μου, τώρα συνήθισα μονάχος
Πες της το μ’ ένα γιουκαλίλι λόγια για λόγια κι άλλα λόγια
Αγάπη, πού είν’ η εκκλησιά σου βαρέθηκα πια στα μετόχια

Α, να ‘ταν η ζωή μας ίσια πώς θα την παίρναμε κατόπι
Μ’ αλλιώς η μοίρα το βουλήθη πρέπει να στρίψει σε μια κόχη
Τάχα παρηγοριά θα βρούμε
Η μέρα φόρεσε τη νύχτα
Όλα είναι νύχτα, όλα είναι νύχτα κάτι θα βρούμε ζήτα, ζήτα

Πες της το μ’ ένα γιουκαλίλι Βλέπω τα κόκκινα της νύχια
μπρος στη φωτιά πώς θα γυαλίζουν και τη θυμάμαι με το βήχα

Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Δήμος Μούτσης

*
Δρόμοι παλιοί

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε

Μανόλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

*
Γερνάς και σκοτεινιάζει

Ήταν ατέλειωτη η μέρα
κι ως νύχτωνε σε μια γωνιά
μ’ ένα τσιγάρο του πατέρα
τους άντρες παίζαμε κρυφά

Τώρα η μέρα σε τρομάζει
γύρω αποτσίγαρα σωρός
και πια δεν είναι γυρισμός
γερνάς και σκοτεινιάζει

Γέλια παιδιών έξω απ’ το σπίτι
πέτρες στην τσέπη της ποδιάς
μα έφτανε ένα νεκρό σπουργίτι
για να σε κάνει να πονάς

Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος

*
Χρέος

Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
Διώχνοντας απ’ τα κυπαρίσσια τα σπουργίτια
Τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
Περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
Κόβοντας με τις ρόδες στα δυο τον ήλιο
Περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
Έμεινε πάλι πολύ σκόνη τ’απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους
Τα μαύρα φουστάνια των μανάδων
Καθώς γυρνάνε απ’ του Αβέρωφ ή απ’ του Χατζηκώνστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί
Που δεν μπορεί να το μασήσει
Που δεν μπορεί να το μασήσει μήτε ο θάνατος

Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

*
Στο Πέραμα

Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκα
κάτω στο πέραμα με τους γέρους
στη θάλασσα να βρίζεις
τη κάμαρα που σε γέννησε
και τον Ξέρξη

Στάθηκα δίπλα σου και σου είπα
τα κεραμίδια θα γίνουνε τσιμέντο
τα ξύλα θα γίνουνε πέτρες
η αγάπη θα γίνει χρήμα

Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκα
κάτω στο πέραμα με τους γέρους
στάθηκα δίπλα σου και σου είπα
θα μας ξεχάσουνε την Πέμπτη
το Σάββατο, το Σάββατο την ίδια ώρα
θα αναστηθούμε

Γιώργος Χρόνας
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

*
Ποιος είν΄ τρελός από έρωτα

Ποιος είν’ τρελός από έρωτα;
Ας κάνει λάκκους την αυγή.
να πάμε εκεί να πιούμε
την βροχή.

Μια που εμείς σε όποια
στέγη αράξουμε, σε όποια
αυλή, ο άνεμος χαλνάει
τον ουρανό, τα δέντρα
κι η στείρα γη
μέσα σε μας βουλιάζει

Γιώργος Σαραντάρης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

*
Του Έρωτα

Άϊ σκοτεινό φως
τρεμάμενο αίμα του Έρωτα
μες στη γητειά σου απολησμόνησα
τους φονιάδες καιρούς
γέννησα ρόδινα μωρά
σε αστερωμένο μέλλον·

Άϊ της αγάπης μαχαιριά
στης νιότης το κρουστό κορμί
πληγή που ανάβλυζε ευωδιές φιλιών
και μουσική
ντύνοντας το γυμνό έρημο κόσμο.

Απόψε
μέσα στης μνήμης τα βαθιά βελούδα
κυλιέμαι και σε καλώ
με τη φωνή την απερίγραπτη
των απαρηγόρητων
τη γυάλινη, χλωμή φωνή
των διψασμένων που αγαπούν τη δίψα τους
κι ας ξέρουν πως
όλες τις θάλασσες και τα ποτάμια κι αν θα πιουν
ποτέ τους δε θα ξεδιψάσουν

Λένα Παππά
Μουσική: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

*
Άρνηση (Στο περιγιάλι το κρυφό)

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή .

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή

Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Όταν χρησιμοποιώ
τα μέσα στην Αθήνα
παρατηρώ πως οι άντρες
φοράνε ακουστικά
–τα περισσότερα ακριβά–
σε ποσοστό
πολύ μεγαλύτερο
από τις γυναίκες
Οι φίλες μου
οι όποιες συντρόφισσές μου
πάντα το ένα ακουστικό μονάχα
στο αυτί
Το βλέμμα
πουθενά
να μη στέκεται
Ολόκληρες σ ’ επιφυλακή
Ύστερα
στον δρόμο
τα κλειδιά στο χέρι
κι αυτοσχέδιο
σπρέι πιπεριού
φτιαγμένο
με συνταγή
απ’ το YouTube
Από την άλλη
τα ακουστικά
των 400 ευρώ
αποδίδουν
το επιθυμητό noise cancelling
Έτσι
μπορείς να πεις
δεν άκουσα
Έτσι
μπορείς να πεις
τα μάτια μου στον δρόμο
είχα
Δεν είδα

Είναι κι αυτό
προνόμιο

Ακραία καιρικά φαινόμενα, Θίνες, 2023 

*
Άτιτλο 1

Θα σου πω για καλημέρες σήμερα.
Για κείνα όλα που στο μυαλό σου χωνεύτηκαν
κι ήρθε πια η ώρα να ξεράσεις
στο νιπτήρα τον ξημερωμένο.
Οι φωτιές,
χορεύουν όταν σφίγγεις τις κόρες σου,
να ξυπνήσεις με σημάδια πίσω απ’ τα βλέφαρα,
πυγολαμπίδες που το ‘σκασαν από όνειρα.
Ακολούθησε τα ίχνη τους,
τα βήματά σου να πατήσεις ξανά.
Να βρεις τον τόπο
που προσπαθείς ως το ξημέρωμα να ξεχάσεις.

Να σας πω μια ιστορία,
μια ιστορία που ξεκινά από το πρώτο χαμένο γκολ στην
αυλή του σχολείου σε κάποιο διάλειμμα,
συνεχίζει με μπόλικους χαμένους έρωτες,
ευκαιρίες για επαναστάσεις που έσβησαν πριν προλάβουμε
να τις λαχταρήσουμε αρκετά,
πριν προλάβουμε να θυσιαστούμε γι’ αυτές
και τώρα βρισκόμαστε να μιλάμε για εγκεφαλικά κύτταρα,
θυσία στο Θεό του νερού της φωτιάς.
Κάτι τρίχες θυσία στην στην κανονικότητα των τριάντα.
Απ’ όλα έχει το καλάθι μου,
τι λαχταράει η όρεξή σας,
τι αντέχουν τ’ αυτιά σας;

Μια ζωή, απώλειες.

Αντάρτικο 2, Κουρσάλ Συνεργατικές Εκδόσεις, 2016

* 
Σήμερα ή σαν σήμερα

Σήμερα ή σαν σήμερα
πήρα στα χέρια μου το απολυτήριο
Γυμνασίου της μάνας μου.
Εξατάξιο τότε το γυμνάσιο.
Αγόρια και κορίτσια χωρισμένα
με ποδιές.

Σήμερα ή σαν σήμερα
πήρα στα χέρια μου το απολυτήριο
Γυμνασίου της μάνας μου.
Εξατάξιο τότε το γυμνάσιο.
«Πατρός εργάτου»
έγραφε.

Σήμερα ή σαν σήμερα
πήρα στα χέρια μου το απολυτήριο
Γυμνασίου της μάνας μου
και τίποτα περισσότερο δεν μ’ έμαθε
το σχολείο.

Αστικά δύστυχα, Θίνες, 2020 

*Ο Δημήτρης Γκιούλος γεννήθηκε το 1984. Μεγάλωσε στην Άμφισσα. Σπούδασε μαθηματικά, μετάφραση κι Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Βγάζει τα προς το ζην ως copywriter και μεταφραστής, αλλά κατά καιρούς, έχει εργαστεί σε διάφορες δουλειές. Γι’ αυτόν, μάλλον, οι λέξεις έχουν μεγαλύτερη σημασία απ’ ό,τι οι αριθμοί. Έτσι, αποφάσισε να τις αραδιάσει και να κάνει βιβλία.

Από τις 9 το πρωί ως τις 9 το βράδυ, φοιτήτριες και φοιτητές της Κλασικής Φιλολογίας του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σε φιλολογική επιμέλεια του Αν. Καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας Βασίλη Π. Βερτουδάκη, θα απαγγείλουν την Ιλιάδα του Ομήρου – κατ’ επιλογήν δώδεκα ραψωδίες από την Α ως την Ω, σε νεοελληνική μετάφραση. Μέρος της πρώτης ραψωδίας θα απαγγείλει ο Γενικός Διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης, Καθηγητής Νικόλαος Χρ. Σταμπολίδης.

Το ομηρικό έπος, το αρχαιότερο όχι μόνο της ελληνικής, αλλά και της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, τοποθετείται γύρω στο 750 π.Χ., και διασώζει τους μύθους, τις αξίες και τα ιδανικά του αρχαίου κόσμου. Από τον ηρωισμό του Αχιλλέα έως τη μοίρα της Τροίας, η Ιλιάδα εξακολουθεί να εμπνέει, να συγκινεί και να θέτει ερωτήματα για τον πόλεμο, τη δόξα και την ανθρώπινη φύση. Λίγα έργα συνδυάζουν με τόσο μοναδικό τρόπο την αγριότητα του πολέμου με το ανθρώπινο συναίσθημα, τους φόβους, τις ελπίδες και τα πάθη των πρωταγωνιστών του.

Η Ιλιάδα εντάσσεται στον κορμό της παραδοσιακής προφορικής ποίησης, κι είναι βαθύτατα ακροαματική, μιας και λειτουργούσε ως ακροαματικός λόγος στη μεγάλη γιορτή της Περίκλειας, Αθηναϊκής Δημοκρατίας προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, τα Παναθήναια, αλλά και σε άλλες γιορτές, σε διάφορες περιοχές του ελληνικού κόσμου.

Πληροφορίες

Απαγγελία: Βερτουδάκης Βασίλειος, Γιαννακοπούλου Μαρία-Ειρήνη, Γκοτζαμπασοπούλου Φωτεινή, Γυφτάκης Θεόδωρος, Δήμος Θεοδόσης, Καταχανά Δήμητρα, Κατωπόδη Λαμπρινή, Μανιάτη Μαίρη, Ξυναροπούλου Ιωάννα, Παναγιώτου Αντώνης, Σταμπόλης Δημήτρης, Τζαφέρη Άρτεμις, Τσούτσιας Κωστής, Φροσυνάκης Χρήστος, Χριστοφοράτου Άννα-Μαρία.
Στη ραψωδία Τ, θα συνοδεύει με την αρχαία λύρα ο Νίκος Ξανθούλης.
Παρουσίαση: Πάρις Μέξης, Διονύσης Μαλλούχος, Νίκος Ξανθούλης, Αφροδίτη Κοσμά, Γιώργος Φλωράκης.
Φωνητική προπαίδευση: Άγης Γυφτόπουλος, Μάρα Καλούδη.
Ηχοληψία: Μιχάλης Συγλέτος, Βασίλης Κατσαρός, Αργύρης Παντελιάδης, Σπύρος Ηλιάδης, Χρήστος Γιαννόπουλος.

Live streaming εδώ

Στην καρδιά της Αθήνας, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου, από τις 10:00 έως τις 22:00, φοιτητές, διδακτικό και διοικητικό προσωπικό, μέλη από ολόκληρη την κοινότητα των ΕΚΠΑ, κάτοικοι της Αθήνας, ακόμη και περαστικοί, θα μπορούν να απαγγείλουν αντιπροσωπευτικά έργα από την ελληνική και παγκόσμια ποιητική παράδοση, καθιστώντας την ποίηση μέρος της καθημερινότητας της πόλης. H εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με το γνωστό γυναικείο χορωδιακό σύνολο CHÓRES [ˈkɔɾɛs].

Όσες και όσοι επιθυμείτε να συμμετάσχετε στον «Μαραθώνιο Ποίησης» με την ανάγνωση ποιήματος, γραμμένου σε οποιαδήποτε γλώσσα, μπορείτε να επισκεφθείτε τον συγκεκριμένο σύνδεσμο και να συμπληρώσετε τη φόρμα συμμετοχής, για το οικείο χρονικό πλαίσιο κάθε ορισμένης κατηγορίας [μέλη του ΕΚΠΑ (ΔΕΠ, ΕΕΠ, ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, βιβλιοθηκονόμοι, διοικητικοί υπάλληλοι, φοιτήτριες/φοιτητές) και Αθηναίοι πολίτες]. Στην ίδια φόρμα, θα πρέπει να συμπληρώσετε επίσης το όνομα του ποιητή ή της ποιήτριας (που μπορεί να είστε και εσείς) και τον τίτλο του ποιήματος, δημοσιευμένου ή ανέκδοτου, που θα επιλέξετε να διαβάσετε. Το ποίημα πρέπει να έχει διάρκεια ανάγνωσης μέχρι τρία λεπτά. Σε κάθε ζώνη ώρας υπολογίζεται να απαγγέλλονται είκοσι (20) ποιήματα. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Την ευθύνη και την οργανωτική μέριμνα διεξαγωγής του «Μαραθωνίου Ποίησης» έχει ομάδα μελών του ΕΚΠΑ, που υποστηρίζεται δυναμικά και από πολυπληθή όμιλο προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητριών και φοιτητών του Ιδρύματος.

Πηγή: Αθηνόραμα

Εγώ, η άνθρωπος

Η καταξιωμένη ηθοποιός Σοφία Σεϊρλή και η δημοφιλής τραγουδοποιός Ευσταθία ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα ξεχωριστό μουσικό και λογοτεχνικό ανθολόγιο σύγχρονων γυναικών δημιουργών, με αφορμή τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου. Μαζί τους στο πιάνο ο Χάρης Μπότσης.

Μουσική επιμέλεια: Ευσταθία

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μάνος Καρατζογιάννης

Σάββατο 22 Μαρτίου στις 21:00, είσοδος ελεύθερη

*

ΤσιμάραςΤζανάτος: Η Βία του Βίου

Μια φορά αν αγαπήσεις,

μετά δεν καταδέχεσαι την πραγματικότητα

– Αγνώστου

Το Θέατρο Σταθμός γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με ένα μοναδικό αφιέρωμα στον ποιητή, ηθοποιό, θεατρικό συγγραφέα και ραδιοφωνικό παραγωγό ΤσιμάραΤζανάτο από φίλους και συνεργάτες.

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιάννης Αρβανίτης – Σπύρος Βάρελης
Παρεμβαίνουν:ΈλσηΣακελλαρίδου, Αθηνά Σοκόλη, Γιώργος Σαμπατακάκης
Συμμετέχουν αλφαβητικά: Χριστίνα Ασημακοπούλου, Σπύρος Γκέκας, Ίρινα Δημάκη, Πολυξένη Θάνου, Μάνος Καρατζογιάννης, Χρύσα Καψούλη, Βίκυ Κυριακουλάκου, Υβόννη Μαλτέζου, Αθηνά Μαξίμου, Ναταλία Παπαδοπούλου, Παρθενόπη Μπουζούρη, Άντζελα Μπρούσκου, Βασίλης Νούλας, Νίκος Παντελίδης, Λευτέρης Παπακώστας, Βάλια Παπαχρήστου, Κατερίνα Παρισσινού, Ρούλα Πατεράκη, Άγγελος Ραουζαίος, Γιάννης Τσαπαρέγκας, Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, LibroCoro – Ανθή Γουρουντή

Πληροφορίες

Με την υποστήριξη της Κάπα Εκδοτική

Κυριακή 23 Μαρτίου στις 21:00, είσοδος ελεύθερη