Σήμερα, ο καρκίνος δεν είναι πια η λέξη που ψιθυρίζουμε με φόβο, αλλά μια μάχη που κερδίζεται ημέρα με την ημέρα, με το ποσοστό επιβίωσης να αγγίζει πλέον ιστορικά υψηλά επίπεδα.

Όμως, η μεγαλύτερη νίκη δε βρίσκεται μόνο στο χειρουργικό τραπέζι ή στο εργαστήριο, αλλά στα δικά μας χέρια. Μια νέα, παγκόσμια μελέτη-σταθμός μας αποκαλύπτει το πιο ισχυρό μας «όπλο»: Την Πρόληψη.

4 στις 10 περιπτώσεις καρκίνου μπορούν να προληφθούν: Εσύ ξέρεις πώς;

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ανάλυση* του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και της Διεθνούς Υπηρεσίας Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), το 40% των περιπτώσεων καρκίνου παγκοσμίως θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Αυτό σημαίνει ότι 7,1 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο θα μπορούσαν να είναι υγιείς, αν γνωρίζαμε πώς να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας.

Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες δεν μιλούν μόνο για το κάπνισμα ή τη διατροφή, αλλά βάζουν στο μικροσκόπιο 9 λοιμώξεις που ευθύνονται για πολλές διαγνώσεις, αποδεικνύοντας ότι η υγεία μας είναι ένα παζλ που απαιτεί προσοχή σε κάθε του κομμάτι.

Το “Female Factor” στην πρόληψη

Η έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες έχουμε το δικό μας προφίλ επικινδυνότητας, αλλά και τις δικές μας μοναδικές ευκαιρίες για προστασία:

Η απειλή των Λοιμώξεων: Για εμάς τις γυναίκες, οι λοιμώξεις (όπως ο ιός HPV) αποτελούν την κύρια προλήψιμη αιτία καρκίνου (11%). Ο εμβολιασμός και ο τακτικός έλεγχος (Pap test & HPV test) είναι η απόλυτη πράξη αυτοφροντίδας.

Body & Soul: Ο υψηλός δείκτης μάζας σώματος και η καθιστική ζωή αναδεικνύονται σε σημαντικούς παράγοντες. Η μεσογειακή διατροφή και η κίνηση δεν αφορούν πλέον την εικόνα μας στον καθρέφτη, αλλά τη θωράκιση των κυττάρων μας.

Ατμόσφαιρα & Περιβάλλον: Ο αέρας που αναπνέουμε και η ποιότητα του περιβάλλοντος στο οποίο εργαζόμαστε παίζουν ρόλο-κλειδί.

Οι τρεις «μεγάλοι» της πρόληψης

Η μελέτη αποκαλύπτει ότι σχεδόν οι μισές προλήψιμες περιπτώσεις αφορούν τρεις τύπους: τον καρκίνο του πνεύμονα (κάπνισμα & ρύπανση), του στομάχου (ελικοβακτηρίδιο) και του τραχήλου της μήτρας (HPV). Η γνώση είναι δύναμη: Γνωρίζοντας τον εχθρό, μπορούμε να τον εμποδίσουμε να εμφανιστεί.

Όσα μένει να κερδίσουμε: Ο δρόμος προς την καθολική ίαση

Παρά τις σπουδαίες νίκες και την αισιοδοξία που μας γεμίζει η φετινή επέτειος, η διαδρομή δεν έχει τελειώσει. Το μεγάλο στοίχημα για τα επόμενα χρόνια δεν είναι μόνο η ανακάλυψη νέων φαρμάκων, αλλά η ισότητα στην υγεία.

Αυτό που μένει να κερδίσουμε είναι:

Πρόσβαση για όλες: Καμία γυναίκα, σε κανένα μέρος του κόσμου, να μη χάνει τη μάχη επειδή δεν είχε πρόσβαση σε ένα εμβόλιο ή σε μια μαστογραφία.

Νωρίτερη Διάγνωση: Να γίνει ο προληπτικός έλεγχος μέρος της κουλτούρας μας, τόσο αυτονόητος όσο το να τρώμε σωστά και να κοιμόμαστε επαρκώς.

Ποιότητα Ζωής: Να κερδίσουμε όχι μόνο χρόνια ζωής, αλλά χρόνια γεμάτα ενέργεια, χωρίς το στίγμα και τον πόνο της ασθένειας.

Η επιστήμη κάνει το καθήκον της. Τώρα είναι η σειρά μας. Ας γίνει η φετινή 4η Φεβρουαρίου η αφετηρία για μια νέα δέσμευση: Να ακούμε το σώμα μας, να το φροντίζουμε και να μην αφήνουμε την υγεία μας στην τύχη.

*Πηγή: Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Η έγκαιρη διάγνωση δεν είναι ένα βήμα, είναι ΤΟ βήμα για τη θεραπεία πολλών μορφών της νόσου. Από τον καρκίνο του παχέος εντέρου και του τραχήλου, όπου έγκαιρη διάγνωση θεωρείται ουσιαστικά ίαση, μέχρι τον καρκίνο του πνεύμονα και του μαστού. Η νέα αυτή συνεργασία της Microsoft με τους ερευνητές από το Massachusetts Institute of Technology δείχνει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα, με τον εντοπισμό του καρκίνου σε εξαιρετικά πρώιμο στάδιο και χωρίς επεμβατικές εξετάσεις. Αν αυτό δεν είναι καλό νέο για τη σημερινή ημέρα, τότε ποιο είναι;

Μία καινοτομία στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου που αναπτύσσεται γοργά

«Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφόρησε μια είδηση που πέρασε σχετικά ήσυχα, αλλά κατά τη γνώμη μου αγγίζει την καρδιά της σύγχρονης ιατρικής: την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Ερευνητές από το Massachusetts Institute of Technology σε συνεργασία με τη Microsoft παρουσίασαν μια νέα τεχνολογία μοριακών αισθητήρων, η οποία στοχεύει να ανιχνεύει τον καρκίνο σε εξαιρετικά πρώιμο στάδιο, πριν ακόμη εμφανιστούν συμπτώματα.

Για να καταλάβουμε τη σημασία αυτής της εξέλιξης, πρέπει πρώτα να θυμηθούμε κάτι βασικό. Ο καρκίνος στα αρχικά του στάδια είναι συνήθως «σιωπηλός». Δεν πονά, δεν δίνει σαφή σημάδια, δεν ενοχλεί. Και όμως, σε αυτό ακριβώς το στάδιο, οι πιθανότητες ίασης είναι πολύ μεγαλύτερες. Το πρόβλημα της ιατρικής εδώ και δεκαετίες δεν είναι τόσο η θεραπεία, όσο το να τον εντοπίσει έγκαιρα.

Η νέα αυτή προσέγγιση δεν βασίζεται σε απεικονιστικές εξετάσεις, ούτε σε κλασικούς καρκινικούς δείκτες αίματος. Βασίζεται στη βιολογία του ίδιου του καρκίνου. Τα καρκινικά κύτταρα, από πολύ νωρίς, αρχίζουν να παράγουν και να ενεργοποιούν συγκεκριμένα ένζυμα, κυρίως πρωτεάσες, τα οποία χρησιμοποιούν για να εισβάλλουν στους γύρω ιστούς και να αναπτύσσονται. Αυτή η ενζυμική δραστηριότητα αποτελεί ένα από τα πρώτα μοριακά ίχνη της καρκινικής διεργασίας.

Οι ερευνητές σχεδίασαν, με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, μικρούς μοριακούς αισθητήρες που «αναγνωρίζουν» αυτή τη δραστηριότητα. Οι αισθητήρες αυτοί ενσωματώνονται σε νανοσωματίδια και, όταν βρεθούν στον οργανισμό, αλληλεπιδρούν με τα ένζυμα που σχετίζονται με την καρκινική ανάπτυξη. Όταν συμβεί αυτή η αλληλεπίδραση, απελευθερώνονται συγκεκριμένα μόρια-σήματα, τα οποία φιλτράρονται από τους νεφρούς και ανιχνεύονται στα ούρα.

Με απλά λόγια, μιλάμε για μια τεχνολογία που μετατρέπει την πρώιμη καρκινική δραστηριότητα σε ένα ανιχνεύσιμο χημικό αποτύπωμα. Και αυτό το αποτύπωμα θα μπορούσε, στο μέλλον, να εντοπίζεται με μια απλή εξέταση ούρων. Ακόμη και εκτός νοσοκομείου.

Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης εδώ είναι καθοριστική. Δεν πρόκειται απλώς για αυτοματισμό. Οι αλγόριθμοι χρησιμοποιήθηκαν για να σχεδιάσουν αισθητήρες με υψηλή εξειδίκευση, ικανούς να διακρίνουν διαφορετικά πρότυπα ενζυμικής δραστηριότητας. Αυτό ανοίγει τον δρόμο όχι μόνο για πρώιμη ανίχνευση καρκίνου γενικά, αλλά δυνητικά και για διαφοροποίηση μεταξύ τύπων καρκίνου.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αυτή η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Δεν μιλάμε για κάτι που θα εφαρμοστεί αύριο στην καθημερινή κλινική πράξη. Όμως η κατεύθυνση είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Για πρώτη φορά βλέπουμε μια τόσο καθαρή προσπάθεια να γεφυρωθεί η μοριακή ογκολογία με απλές, μη επεμβατικές εξετάσεις.

Αν αυτή η προσέγγιση επιβεβαιωθεί σε μεγάλες κλινικές μελέτες, οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες. Η έγκαιρη διάγνωση δεν σημαίνει μόνο καλύτερη πρόγνωση. Σημαίνει λιγότερο επιθετικές θεραπείες, λιγότερες επιπλοκές, καλύτερη ποιότητα ζωής. Σημαίνει μετατόπιση της ιατρικής από την αντιμετώπιση της νόσου στη φάση που έχει ήδη εγκατασταθεί, στην πρόληψη της προχωρημένης νόσου.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο βαθύ σε αυτή την εξέλιξη. Μας δείχνει πώς η ιατρική αλλάζει φιλοσοφία. Από την αναζήτηση μαζικών, γενικών δεικτών, περνάμε στη χαρτογράφηση της ίδιας της βιολογικής συμπεριφοράς της νόσου. Δεν ψάχνουμε πια απλώς έναν αριθμό. Ψάχνουμε τη λειτουργία.
Και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, το πραγματικό μήνυμα αυτής της είδησης. Όχι ότι βρέθηκε ένα «τεστ για τον καρκίνο». Αλλά ότι η επιστήμη αρχίζει να διαβάζει τη νόσο στο επίπεδο που γεννιέται: στο μοριακό της αποτύπωμα. Αν αυτό το μονοπάτι αποδώσει, τότε μιλάμε για μια εντυπωσιακή εξέλιξη στην έγκαιρη διάγνωση.

Η ιατρική πρόοδος σπάνια έρχεται με θόρυβο. Συνήθως έρχεται ήσυχα, μέσα από τέτοιες ειδήσεις. Και αξίζει να τις παρακολουθούμε προσεκτικά, γιατί μέσα τους κρύβεται το πώς θα διαγιγνώσκουμε και θα αντιμετωπίζουμε τον καρκίνο τα επόμενα χρόνια».

Η Μαρία Πολύζου διατηρεί το πανελλήνιο ρεκόρ μαραθώνιου δρόμου και έχει πολλές πρωτιές στο παλμαρέ της. Μία από τις σημαντικότερες ίσως στιγμές της ζωής της ήταν η μάχη που έδωσε με τον καρκίνο του μαστού το 2019. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου, στις 4 Φεβρουαρίου, μεταφέρουμε εδώ τα δικά της λόγια σχετικά με τη χημειοθεραπεία και την άσκηση, όπως τα μοιράστηκε σε ανάρτησή της στο Facebook.

Χημειοθεραπεία και άσκηση

«Χρειάστηκε να κάνω 16 χημειοθεραπείες και 32 ακτινοβολίες μετά την επέμβαση για τον καρκίνο του μαστού για να κερδίσω και πάλι την ζωή μου.

Ως γυμνάστρια και δρομέας μεγάλων αποστάσεων δεν θα μπορούσα με τίποτα να βγάλω την άσκηση από την ζωή μου, ακόμα κι αν πήγαινα στο νοσοκομείο. Έτσι παρόλο που τις περισσότερες φορές οι περισσότεροι μου έλεγαν να μην κουράζομαι ή να κάθομαι στο κρεβάτι και να περιμένω την επόμενη χημειοθεραπεία μου, εγώ δεν άκουγα κανέναν.

Το σώμα μου είχε ανάγκη από την άσκηση. Μετά την πρώτη χημειοθεραπεία, την επομένη ημέρα το πρωί, φόρεσα τα αθλητικά μου παπούτσια και βγήκα στο δρόμο. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ περίμενα να δω, τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στην απόδοση μου και κυρίως αν θα ένιωθα κουρασμένη ή εξαντλημένη μετά.

Όταν επέστρεψα στο σπίτι μου και έχοντας διανύσει 10 χλμ, όχι μόνο δεν ένιωθα εξάντληση,  απεναντίας, ένιωθα μικρότερες τις ενοχλήσεις που είχα στο σώμα μου και οι πόνοι να έχουν μετριαστεί. Η τάση μου για εμετό το ίδιο. Ο πονοκέφαλος και η θολούρα είχε σχεδόν εξαφανιστεί.

Η ψυχική μου διάθεση και ψυχολογία είχε εκτοξευτεί στα ύψη!

Έτσι συνέχισα σε όλη την μακρά περίοδο που κράτησαν οι χημειοθεραπείες. Θα προσθέσω ότι όσο περισσότερο ήμουν ενεργή και γυμναζόμουν, τόσο λιγότερο είχα ανάγκη τα φάρμακα και τα παυσίπονα που παίρνουμε εμείς οι γυναίκες τις επόμενες ημέρες μετά την θεραπεία. Πολλές φορές μάλιστα, δεν παρέλειπα να πηγαίνω για λίγα χιλιόμετρα, νωρίτερα από την χημειοθεραπεία μου.

Η άσκηση πιστεύω ότι συμπληρώνει την θεραπεία που κάνουμε στο νοσοκομείο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι στην Αμερική η άσκηση συνταγογραφείται για τις γυναίκες που νοσούν από καρκίνο.

 Τι θα αποκομίσει μία γυναίκα από την άσκηση όταν κάνει χημειοθεραπείες;

Τα οφέλη είναι πολλαπλά: 

– Η άσκηση βοηθάει περισσότερο την γυναίκα να αντέχει την σκληρή επίδραση που έχει η χημειοθεραπεία στον οργανισμό της.

– Προλαβαίνει την μυϊκή ατροφία και αυξάνει την αντοχή κατά την διάρκεια της ημέρας μας.

– Διατήρηση του σωματικού βάρους.

– Γρήγορη αποτοξίνωση του οργανισμού μέσω του ιδρώτα και αυτό το θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό για το συκώτι που δέχεται μεγάλο σοκ λόγο των ισχυρών φαρμάκων.

– Επίσης, επιτυγχάνουμε καλύτερη λειτουργία των εντέρων. Άλλωστε ένα από τα πιο γνωστά προβλήματα που δημιουργεί η χημειοθεραπεία είναι η δυσκοιλιότητα.

– Οι ενδορφίνες που παράγονται στον οργανισμό κατά την διάρκεια της άσκησης ωφελούν τον ψυχισμό της γυναίκας που παλεύει με τον καρκίνο και την κάνει πιο δυνατή.

– Νιώθει καλύτερη διάθεση και ευεξία και μειώνει την κατάθλιψη, κάτι που παρατηρείται συχνά στις γυναίκες που νοσούν από καρκίνο.

– Η άσκηση μειώνει το πρήξιμο που νιώθουμε στο σώμα μας και έχουμε καλύτερη κυκλοφορία του αίματος.

Πόσο άσκηση να κάνω;

Πιστεύω ότι κάθε γυναίκα θα πρέπει να συμβουλευτεί τον γιατρό της και μετά θα μπορούσε να  απευθυνθεί  στον γυμναστή της για να βρει το ιδανικό τρόπο άσκησης.

Το σίγουρο είναι ότι κάθε γυναίκα έχει τον δικό της τρόπο  και φυσική αντοχή που γνωρίζει καλύτερα.

• Ωφέλιμο είναι να μην νιώθουμε εξάντληση μετά την άσκηση αλλά αναζωογόνηση.
• Θα μπορούσε να είναι μία δραστηριότητα  30- 40 λεπτά τρέξιμο – περπάτημα εναλλάξ.
• Ή μόνο δυναμικό βάδισμα, ποδήλατο ή κολύμπι. Όλα ωφελούν φθάνει να βρίσκεται το σώμα σε κίνηση. 
• Ιδανικά θα έλεγα να γυμνάζεστε στη φύση διότι  τα οφέλη είναι πολλαπλά.

Προσωπικά, δεν με ενοχλούσε καθόλου, να οδηγήσω μερικά χιλιόμετρα για να πάω να τρέξω ή να περπατήσω, δίπλα στην θάλασσα ή στο βουνό ή στο δάσος μέσα στο πράσινο. Το όφελος είναι διπλάσιο. Ο καθαρός αέρας και το οξυγόνο που παίρνουμε μας ωφελεί και μας αναζωογονεί.

Επίσης, με την άσκηση φεύγει η γνωστή θολούρα που έχει ο εγκέφαλος μας λόγω των φαρμάκων. Μετά την άσκηση, ιδανικά θα ήταν να ακολουθήσουν ασκήσεις διατάσεων για όλο το σώμα.

Ενδυνάμωση. Είναι σημαντικό να μην παραλείψετε να κάνετε ενδυνάμωση στο σώμα σας.

Μετά τον λεμφαδενικό καθαρισμό

Προσοχή θα πρέπει να δείξουν οι γυναίκες που έχουν κάνει λεμφαδενικό καθαρισμό, όπως έκανα και εγώ και αφαίρεσα 27 λεμφαδένες. Ειδικά, σε αυτή την περιοχή θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να δείξουμε υπομονή και επιμονή. Οι ασκήσεις θα πρέπει να είναι ήπιες, με στόχο να κερδίσουμε και πάλι την έκταση των χεριού μας. Θα πρέπει να διατείνετε  τον μυ χωρίς να πονάτε και να επιμένετε μέχρι να τα καταφέρετε. Δεν θέλουμε πόνο στην περιοχή. Θέλουμε να νιώσουμε ένα αίσθημα ελαφρού τραβήγματος που μας ανακουφίζει.

Η αποκατάσταση στους μυς της μασχάλης μπορεί να αργήσει, αλλά να είστε σίγουρες ότι επανέρχεται. Οι  ασκήσεις αυτές αφορούν στην βελτίωση ολόκληρης της κίνησης στον ώμο, τον αγκώνα, στα χέρια, στον καρπό. Για τις ασκήσεις των μυών των δαχτύλων και του χεριού χρησιμοποιήστε ένα ελαστικό μπαλάκι, το οποίο το σφίγγεται και το αφήνεται να χαλαρώσει ξανά και επαναλαμβάνεται την άσκηση πολλές φορές.

Πόσες φορές την εβδομάδα να κάνω άσκηση;

Αυτό εξαρτάται από την κάθε γυναίκα. Προσωπικά, έκανα κάθε μέρα γιατί με ωφελούσε.

Θα σας πρότεινα 3 με 4 φορές την εβδομάδα θα ήταν πολύ καλό. Τις ενδιάμεσες ημέρες, θα μπορούσατε να κάνετε πολύ ήπια δραστηριότητα μέσα στο σπίτι ή στον κήπο ή χορό.

Το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να τα παρατάς!

Διαβάστε όλη την ιστορία στο βιβλίο μου “ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ”, εκδόσεις Key Books και συμβουλευτείτε την ιστοσελίδα μου γύρω από συμβουλές άσκησης κι ενδυνάμωσης».

Το ερώτημα του τίτλου είναι «υπερβολικό», το παραδεχόμαστε. Ωστόσο είναι ένα δυνατό μήνυμα ότι ο καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί, να «θεραπευτεί», προτού καν εμφανιστεί. Κι αυτό μπορεί να συμβεί μέσω της πρωτογενούς πρόληψης, όλων των καλών συνηθειών δηλαδή που μπορούμε να υιοθετήσουμε ώστε να μειωθεί η πιθανότητα για εμφάνιση καρκίνου.

Μπορεί πραγματικά να προληφθεί ο καρκίνος;

Υπάρχει άραγε μια ενέργεια ή ένα σύνολο ενεργειών που μπορούν να σταματήσουν τον καρκίνο, όχι εντοπίζοντάς τον πρώιμα, αλλά πριν ακόμα εκδηλωθεί; «Η επιστημονική κοινότητα έχει ήδη απαντήσει «ΝΑΙ», και μεγάλοι επιστημονικοί οργανισμοί σε όλο τον κόσμο (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, American Institute of Cancer Research και πολλοί άλλοι διεθνείς οργανισμοί που ασχολούνται με την έρευνα και την αντιμετώπιση του καρκίνου) αναφέρουν ότι «η πρόληψη είναι η θεραπεία πριν την ασθένεια». Πρόκειται για μια «θεραπεία» που μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου μέχρι και 40%, είναι απλή, ευχάριστη, οικονομική και, το κυριότερο, δεν έχει προϋποθέσεις ή προαπαιτούμενα, κάτι που σημαίνει ότι μπορούμε όλες και όλοι να υποβληθούμε σε αυτήν» διαβάζουμε στον ιστότοπο του Μη Κερδοσκοπικού Σωματείου του Πανελλήνιου Συλλόγου Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής».

12 καλές συνήθειες που μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου

Πώς μπορούμε να δράσουμε προληπτικά και να σταματήσουμε την εκδήλωση καρκίνου; Οι ειδικοί από το Άλμα Ζωής μας προτείνουν τους παρακάτω τρόπους:

Διατηρώντας υγιές σωματικό βάρος. Αυτό δεν αφορά σε κάποια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας αλλά όλη τη ζωή μας.

Με τουλάχιστον 150-300 λεπτά μέτριας έντασης άσκηση (π.χ γρήγορο περπάτημα), ή 75-150 λεπτά έντονης άσκησης την εβδομάδα, ή και με συνδυασμό μέτριας-έντονης άσκησης. Αν, μάλιστα αντιμετωπίζουμε τα ανώτατα όρια κάθε τύπου άσκησης ως το μίνιμουμ της προσπάθειάς μας, ακόμα καλύτερα. Για παιδιά και εφήβους, συνιστάται μέτριας ή έντονης έντασης άσκηση τουλάχιστον 1 ώρα κάθε μέρα. Η άσκηση μας βοηθάει να προστατευτούμε, ακόμα κι αν δεν χάνουμε βάρος.

Αποφεύγοντας την καθιστική ζωή όσο μπορούμε καθώς και την ψυχαγωγία που βασίζεται σε ακινησία μπροστά σε κάποια οθόνη (τηλεόραση, tablet, smartphone).

Ακολουθώντας συστηματικά μια υγιεινή, κατά προτίμηση μεσογειακού τύπου διατροφή, η οποία περιλαμβάνει τρόφιμα με μεγάλη περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά, σε λογικές ποσότητες, (έτσι ώστε να φροντίζουμε ταυτόχρονα και για υγιές σωματικό βάρος). Λέμε ναι σε λαχανικά και φρούτα όλων των ειδών και των χρωμάτων, όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης καθώς και ανάλατους και άψητους ξηρούς καρπούς. Λέμε όχι ή περιορίζουμε κατά πολύ τα κόκκινα και επεξεργασμένα κρέατα (λουκάνικα, μπέικον, κρέας σε κονσέρβα κλπ.), τα σακχαρούχα αναψυκτικά και τα υπέρ-επεξεργασμένα προϊόντα που συχνά περιέχουν πολλές θερμίδες, μεγάλη ποσότητα ζάχαρης, κορεσμένων λιπαρών και αλατιού και έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες.

Αποφεύγοντας την κατανάλωση αλκοόλ ή περιορίζοντάς την σε 1 ποτό την ημέρα οι γυναίκες ή 2 οι άντρες.

Αποφεύγοντας τα συμπληρώματα διατροφής ως βοήθεια στην πρόληψη του καρκίνου, γιατί απλώς δεν βοηθούν.

Αποφεύγοντας τον καπνό σε όλες τις μορφές του, συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης στο παθητικό κάπνισμα.

Θηλάζοντας τα παιδιά μας όταν και όσο το μπορούμε.

Προστατεύοντας την επιδερμίδα μας από την υπερβολική έκθεση στον ήλιο.

Αποφεύγοντας την έκθεση σε βιομηχανικές και περιβαλλοντικές τοξίνες, όπως οι ίνες αμιάντου, το βενζόλιο, οι αρωματικές αμίνες και τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB).

Κάνοντας τα εμβόλια κατά της ηπατίτιδας Β και του ιού HPV.

Κάνοντας προτεραιότητά μας τον ποιοτικό ύπνο. Παρόλο που αυτός δεν συνδέεται τεκμηριωμένα με τον καρκίνο όταν είναι κακός ή ανεπαρκής σχετίζεται με την αύξηση του σωματικού βάρους, η οποία σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο.

United by Unique: «Ενωμένοι από τη μοναδικότητά μας»

Το 2025 σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου τριετούς κύκλου εκστρατειών για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, με κεντρικό μήνυμα «Ενωμένοι από τη μοναδικότητά μας» (#UnitedbyUnique).

Επικέντρωση στον ασθενή και όχι μόνο στη νόσο

Η κατανόηση της ετερογένειας της νόσου έχει οδηγήσει στην αναγνώριση ότι κάθε περίπτωση καρκίνου είναι μοναδική και πρέπει να αντιμετωπίζεται με εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η φετινή καμπάνια επεκτείνει την έννοια της μοναδικότητας όχι μόνο στη βιολογία του καρκίνου, αλλά και στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε ασθενούς, με κοινό όραμα την καταπολέμηση της νόσου.

Ο στόχος της εκστρατείας είναι η ανάδειξη της σημασίας της ασθενοκεντρικής προσέγγισης, η οποία μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών, να ενισχύσει τη σχέση ασθενών και ιατρών και να αυξήσει τη συνολική αποτελεσματικότητα των συστημάτων υγείας.

Νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις και η σημασία της εξατομίκευσης

Οι πρόσφατες επιστημονικές εξελίξεις, όπως η ανοσοθεραπεία, η γονιδιακή θεραπεία και η εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης στη διάγνωση και πρόγνωση, προσφέρουν νέες ελπίδες και δυνατότητες στην αντιμετώπιση του καρκίνου. Με αυτές τις καινοτομίες, η νόσος καθίσταται ολοένα και πιο διαχειρίσιμη, ενώ η έγκαιρη διάγνωση, η πρόληψη και η εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση παραμένουν οι βασικοί άξονες μιας επιτυχημένης στρατηγικής αντιμετώπισης.

Πρόληψη: Ένα κρίσιμο βήμα στη μάχη κατά του καρκίνου

Η πρόληψη διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη μείωση της επίπτωσης και της θνητότητας από καρκίνο. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, περίπου το 30% των περιστατικών καρκίνου μπορούν να προληφθούν μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και την υιοθέτηση προληπτικών μέτρων.

Βασικές πρακτικές που συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου περιλαμβάνουν:

· Τη διακοπή του καπνίσματος.

· Την υγιεινή διατροφή.

· Την τακτική σωματική άσκηση.

· Τη μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ.

Επιπλέον, η συμμετοχή σε προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου είναι κρίσιμη για την έγκαιρη διάγνωση και τη βελτίωση των θεραπευτικών εκβάσεων.

Στην Ευρώπη, οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιλαμβάνουν:

· Τη διενέργεια μαστογραφίας κάθε δύο χρόνια για γυναίκες 50-69 ετών, με προτεινόμενη επέκταση του ελέγχου στις ηλικίες 45-74 ετών.

· Τον έλεγχο για τον ιό HPV ως μέθοδο προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας, που πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 5 έτη για γυναίκες 30-65 ετών.

· Τον ποσοτικό ανοσοχημικό έλεγχο των κοπράνων για τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε άτομα 50-74 ετών και, σε περίπτωση θετικού αποτελέσματος, τη διενέργεια κολονοσκόπησης.

Επιπρόσθετα, η επιστημονική κοινότητα διερευνά την εφαρμογή προσυμπτωματικού ελέγχου για:

· Τον καρκίνο του πνεύμονα, με ετήσια χαμηλής δόσης αξονική τομογραφία θώρακος για καπνιστές ή πρώην καπνιστές (έως 15 χρόνια διακοπής) ηλικίας 50-80 ετών.

· Τον καρκίνο του προστάτη, μέσω μέτρησης PSA σε συνδυασμό με μαγνητική τομογραφία προστάτη.

Συμπερασματικά, ο καρκίνος είναι μια πολυδιάστατη νόσος, με συνεχώς μεταβαλλόμενα δεδομένα που η επιστήμη κατανοεί και αναλύει, προσαρμόζοντας αναλόγως τους θεραπευτικούς στόχους.

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου αποτελεί μια σημαντική υπενθύμιση ότι η μάχη ενάντια στη νόσο απαιτεί συλλογική προσπάθεια, έρευνα και στρατηγικές που εστιάζουν στην πρόληψη, την καινοτομία, την εκπαίδευση και τη συνεργασία. Με τη συντονισμένη δράση της επιστημονικής κοινότητας και της κοινωνίας, μπορούμε να επιτύχουμε σημαντικά βήματα προόδου στην καταπολέμηση του καρκίνου.