Ο Sheen ξεκίνησε μια εταιρεία εξαγοράς χρέους για να βοηθήσει 900 άτομα στη νότια Ουαλία. Έχει τεκμηριωθεί σε μια νέα εκπομπή του Channel 4 που ονομάζεται “Michael Sheen’s Secret Million Pound Giveaway” και έρχεται πέντε μήνες μετά το κλείσιμο της τελευταίας υψικάμινου του Port Talbot, που σήμανε το τέλος της παραδοσιακής χαλυβουργίας στη Νότια Ουαλία. Η εκπομπή στοχεύει να αποκαλύψει πώς ορισμένες τράπεζες και εταιρείες χρηματοδότησης επωφελούνται από τους πιο ευάλωτους της κοινωνίας.

Ο Sheen είπε ότι δεν είχε 100.000 λίρες για να «πετάξει» και ως εκ τούτου ήθελε το έργο να είναι «αποτελεσματικό». Παρά τις αρχικές αμφιβολίες, μια συνάντηση με μια γυναίκα σε ένα καφέ του Πορτ Τάλμποτ, η οποία μοιράστηκε την ιστορία των «δακρυσμένων χαλυβουργών» που έχασαν τη δουλειά τους, τον έπεισε να συνεχίσει.

Έρχεται δύο μήνες αφότου ο Sheen ανακοίνωσε ότι χρηματοδοτούσε μια νέα θεατρική εταιρεία για να καλύψει το κενό που άφησε η αναδίπλωση του National Theatre Wales. Το 2021, δήλωσε τον εαυτό του ως «μη κερδοσκοπικό» ηθοποιό, δεσμευόμενος να χρησιμοποιήσει όλα τα χρήματα που κερδίζει για καλούς σκοπούς. Ο 56χρονος, ο οποίος έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως οι Frost/Nixon και The Damned United, πούλησε επίσης τα σπίτια του για να διασφαλίσει ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων του 2019 θα διεξαχθεί στο Κάρντιφ.

Εμφανιζόμενος στο One Show την Τρίτη, ο ηθοποιός εξήγησε πώς ακριβώς λειτουργεί το σύστημα των χρεών. Βλέπει τα χρέη των ανθρώπων να μπαίνουν σε μια δέσμη, με μια εταιρεία που αγοράζει χρέη στη συνέχεια να μπορεί να αγοράσει αυτά τα πακέτα σε χαμηλότερη τιμή. Παρά τα χρήματα που οφείλονται από τους ανθρώπους που παραμένουν ίδια, οι εταιρείες που κατέχουν το χρέος μπορούν στη συνέχεια να τα πουλήσουν για όλο και λιγότερα χρήματα.

Ο Sheen είπε ότι μπόρεσε να δημιουργήσει μια εταιρεία εξαγοράς χρέους με 100.000 £ από τα δικά του χρήματα για να αγοράσει χρέος αξίας 1 εκατομμυρίου λιρών, επειδή είχε μειωθεί σε αξία. Παρόλο που το σύστημα ήταν «περίεργο» και αρχικά «δεν είχε ιδέα» πώς λειτουργούσε, ο Sheen είπε «φαινόταν σαν καλό πράγμα να γίνει». Η εταιρεία δεν είχε συσταθεί στο όνομα του Sheen και έπρεπε να είναι σε απόσταση αναπνοής από αυτήν. Δεν ήξερε την ταυτότητα των χρεών των ανθρώπων που εξόφλησε, ήξερε μόνο πού ζούσαν και το είδος του χρέους. Ο Sheen πρόσθεσε: «Δεν θα ήξερα ποτέ ποιοι είναι – ακόμα δεν ξέρω ποιοι είναι».

Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του ντοκιμαντέρ, η διαδικασία έγινε πολύ πιο περίπλοκη από όσο περίμενε. «Σκέφτηκα ότι θα δούλευα σε αυτό μόνο για μερικές εβδομάδες ή ένα μήνα ή κάτι τέτοιο, και έγινε δύο χρόνια, γιατί έπρεπε να το κάνουμε κρυφά», είπε.

Ο Sheen πρόσθεσε ότι η δημιουργία της εταιρείας χρειάστηκε τόσο πολύ χρόνο που κάποια στιγμή ένιωσε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να το κάνει. Η νοοτροπία του άλλαξε μετά τα γυρίσματα σε ένα καφέ στη γενέτειρά του, στο Πορτ Τάλμποτ, καθώς η τοπική χαλυβουργία ετοιμαζόταν να κλείσει. «Η γυναίκα που δούλευε στο καφέ στο οποίο γυρίζαμε μου είπε την ιστορία των ανδρών που κάθονταν σε κάθε τραπέζι κλαίγοντας, οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους», είπε.

Το ωριαίο ντοκιμαντέρ θα προβληθεί πέντε μήνες μετά το κλείσιμο της τελευταίας υψικάμινου στο Πορτ Τάλμποτ – που έδωσε τέλος στην παραδοσιακή μέθοδο παραγωγής χάλυβα στη νότια Ουαλία. Ως αποτέλεσμα, η Tata Steel ανακοίνωσε ότι 2.800 θέσεις εργασίας επρόκειτο να περικοπούν, γεγονός που δημιούργησε αβεβαιότητα και άγχος σε πολλές οικογένειες.

Επί του παρόντος, ο Sheen επιβεβαίωσε ότι έχει βοηθήσει 900 άτομα με τα χρέη τους στη Νότια Ουαλία. Πρόσθεσε ότι λόγω του «στίγματος» γύρω από τη συζήτηση για τα χρήματα, κάποιοι μπορεί να μην συνειδητοποιήσουν καν ότι τα χρέη τους έχουν εξοφληθεί και ως εκ τούτου προέτρεψε τους ανθρώπους να ελέγξουν τους λογαριασμούς τους.

Πηγή: BBC

Αυτή η ιστορική κίνηση είναι μέρος ενός αυξανόμενου παγκόσμιου κινήματος για τον τερματισμό της εκμετάλλευσης των ζώων με σκοπό το κέρδος. Κατά τη διάρκεια της ανακοίνωσης, η κυβέρνηση της Ουαλίας ανέφερε ότι η απαγόρευση θα μπορούσε να εφαρμοστεί το συντομότερο δυνατό και θα μπορούσε να εφαρμοστεί πριν από τις επόμενες εκλογές το 2026.

«Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να προχωρήσουμε στην απαγόρευση των κυνοδρομιών στην Ουαλία», δήλωσε ο αναπληρωτής πρώτος υπουργός Huw Irranca-Davies, αφού 35.000 άτομα υπέγραψαν μια αίτηση.

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα απαγορεύσει επίσημα τις κυνοδρομίες. Αυτή η ιστορική είδηση ​​έρχεται μετά από το κλείσιμο πολλών πιστών στην Αγγλία τον περασμένο χρόνο, με μόνο ένα κομμάτι να παραμένει στη Σκωτία. Είναι σαφές ότι αυτό είναι μέρος ενός αυξανόμενου, παγκόσμιου κινήματος για τον τερματισμό της εκμετάλλευσης αυτών των ευγενικών σκύλων για κέρδος. Το κοινό αίσθημα γύρω από τις κυνοδρομίες έχει αλλάξει δραματικά, με την αυξανόμενη αναγνώριση της αχαλίνωτης σκληρότητας των ζώων που είναι εγγενής στη βιομηχανία.

Ζώα όπως τα λαγωνικά χρησιμοποιούνται εδώ και καιρό ως εμπορεύματα σε βιομηχανίες που επωφελούνται από τον πόνο τους. Από τους τραυματισμούς και το ντόπινγκ, μέχρι την υπερβολική αναπαραγωγή και τις μαζικές δολοφονίες, η βιομηχανία των κυνοδρομιών έχει αφήσει ένα ίχνος ζημιάς στο πέρασμά της. Ο αγώνας δεν είναι μόνο για ταχύτητα, αλλά για τζόγο — με ελάχιστη προσοχή στα ζώα που συμμετέχουν. Αυτή η μνημειώδης απόφαση αντιπροσωπεύει μια ισχυρή στάση ενάντια στην εμπορευματοποίηση των ζώων με σκοπό το κέρδος.

Αν και αυτή είναι μια σημαντική νίκη, υπογραμμίζει επίσης την επείγουσα ανάγκη συνέχισης του αγώνα για την απελευθέρωση όλων των ζώων που χρησιμοποιούνται σε εκμεταλλευτικές βιομηχανίες, είτε πρόκειται για λαγωνικά που χρησιμοποιούνται για τυχερά παιχνίδια, για ζώα που εκτρέφονται σε εργοστάσια που υπόκεινται σε απάνθρωπες συνθήκες, είτε για άγρια ​​ζώα που εκμεταλλεύονται για διασκέδαση. Κάθε νίκη, όπως αυτή στην Ουαλία, χρησιμεύει ως υπενθύμιση ότι οι συλλογικές φωνές έχουν σημασία, αλλά πρέπει να γίνει ακόμα πολύ δουλειά.

Ο αγώνας για τα δικαιώματα των ζώων απέχει πολύ από το να τελειώσει, αλλά με κάθε νίκη, πλησιάζουμε ένα βήμα πιο κοντά σε έναν κόσμο όπου τα ζώα δεν θεωρούνται πλέον ως εμπόρευμα, αλλά αναγνωρίζονται ως αισθανόμενα όντα που είναι πραγματικά. Ας συνεχίσουμε να πιέζουμε για αλλαγή — μαζί, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μέλλον απαλλαγμένο από εκμετάλλευση.

Πηγή: Word Animal News

Η έκταση 80 στρεμμάτων έχει πουληθεί σε μια γυναίκα που ονομάζεται Rachel May, η οποία θέλει να τη μετατρέψει σε ένα ησυχαστήριο και έχει ξεκινήσει νομικές ενέργειες για την απομάκρυνση των σημερινών ενοικιαστών. «Η αβεβαιότητα είναι πολύ δύσκολη και δυσάρεστη», είπε ο Will Cooke, που ζει εδώ τεσσεράμισι χρόνια. «Ήρθα για δύο εβδομάδες αρχικά και έμεινα. Ένιωσα πολύ ευπρόσδεκτος αμέσως. Νιώθω ότι αυτή είναι ιερή γη».

Η ιδέα του ξεριζωμού της κοινότητας μοιάζει με μια βίαιη πράξη για τον Cooke: «Δεν μετακινείς απλώς μια βελανιδιά. Δεν θα λειτουργήσει.» Μέλη της κοινότητας ισχυρίζονται ότι υπάρχουν στοιχεία «αποικιοκρατίας» σε αυτό που συμβαίνει. Ο Cooke, ο οποίος εργαζόταν για την Extinction Rebellion UK, είπε: «Έρχεται εδώ και χρησιμοποιεί την εξουσία που έχει λόγω των χρημάτων που έχει».

Τα μέλη έχουν ενημερωθεί ότι τα δικαιώματα μίσθωσης έληξαν στις 31 Δεκεμβρίου. Στις 17 Ιανουαρίου ο δικηγόρος του νέου ιδιοκτήτη τους έδωσε επτά ημέρες για να απομακρυνθούν – διαφορετικά θα εκκινούνταν διαδικασίες για κατοχή. Κάποιοι έφυγαν, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιδιών, αλλά έξι ενήλικες και τρεις μακροχρόνιοι εθελοντές παραμένουν και στις 8 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιήσουν μια συγκέντρωση «Είμαστε ακόμα εδώ», μια κραυγή που δανείστηκαν από το προκλητικό δημοτικό τραγούδι της Ουαλίας Yma o Hyd.

Ο Nick Ward ζει στο Brithdir Mawr για μια δεκαετία και τα δύο παιδιά του μεγάλωσαν εδώ. «Ήταν ένα καταπληκτικό μέρος για να τα αναδείξω», είπε. «Είχαν ελευθερία και ευδοκίμησαν. Αυτό που συμβαίνει μας κάνει όλους πολύ λυπημένους.»

Η κοινότητα έστειλε επιστολή στη May υποστηρίζοντας ότι η νομική διαδικασία δεν είναι ο σωστός τρόπος, ότι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να ζουν μαζί στη γη. Τονίζουν ότι δεν την κατηγορούν, αλλά πιστεύουν ότι η κατάστασή τους είναι αποτέλεσμα ενός χαλασμένου συστήματος.

Το Brithdir Mawr (το οποίο θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «μεγάλο συνονθύλευμα», προφανώς μια αναφορά στο μείγμα εδαφών και τοπίων στο αγρόκτημα) ιδρύθηκε διακριτικά το 1994 και έγινε πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο το 1998 αφού εντοπίστηκε από αεροπλάνο έρευνας, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να χαρακτηρίζονται στον Τύπο ως «χαμένη φυλή». Στόχος τους, λένε, είναι να «ενθαρρύνουν και να επιτρέψουν την ανάδυση μιας θρεπτικής, ώριμης και οικοκεντρικής ανθρώπινης κουλτούρας που προωθεί τη σύνδεση σε κάθε επίπεδο: σύνδεση μεταξύ τους, την ανθρώπινη φυλή μας, τη γη, αυτά τα όντα- από τον άνθρωπο, τους εσωτερικούς μας κόσμους και τους ατομικούς σκοπούς και τα δώρα που φέρνουμε στον κόσμο».

Αλλά δεν είναι φευγαλέοι ή εσωστρεφείς και έχουν προσλάβει εθελοντές εργάτες όλα αυτά τα χρόνια και έχουν παρακολουθήσει μαθήματα, συμπεριλαμβανομένων των κελτικών γλωσσών και της αυτάρκειας. Πολλοί είχαν δουλειές σε κοντινές πόλεις και χωριά και ήταν επίσης στο κέντρο της πολιτικής ανάπτυξης ενός πλανήτη της Ουαλίας, η οποία διευκολύνει την κατασκευή οικολογικών κατοικιών και κοινοτήτων.

Ο ιδιοκτήτης, ο οποίος ήταν ένας από τους αρχικούς ιδρυτές αλλά απομακρύνθηκε, αποφάσισε να το πουλήσει πριν από μερικά χρόνια. Τα μέλη του συνεταιρισμού συγκέντρωσαν 800.000 λίρες για να προσπαθήσουν να αγοράσουν τη γη, αλλά πουλήθηκε στη May, μια δασκάλα, μια dula και μια προπονήτρια εργασίας σκιών για ένα ποσό που η κοινότητα πιστεύει ότι ήταν περίπου 1 εκατομμύριο λίρες. Είπε στον Guardian ότι ήθελε να ανακαινίσει το κτίρια, τα οποία περιλαμβάνουν μια ωραία παλιά αγροικία και δημιουργούν ένα οικονομικό θεραπευτικό κέντρο καταφυγής που συνδέεται με το Carningli (βουνό Αγγέλων), το οποίο υψώνεται πάνω από την τοποθεσία.

Η May είπε ότι είχε διερευνήσει τις δυνατότητες συνεργασίας με τα σημερινά μέλη. «Τους είπα ότι ήμουν διατεθειμένη να διαπραγματευτώ, αλλά αυτό απαιτούσε ένα καθαρό φύλλο με τα υπάρχοντα δικαιώματα μίσθωσης να πρέπει να τερματιστούν. Δεν τους ενδιέφερε το νέο όραμα και οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν στο τέλος. Ένιωσα ότι αυτό μου άφησε ελάχιστη εναλλακτική από το να επιδιώξω την έξωση.» Απορρίπτει τις κατηγορίες για αποικιοκρατία, λέγοντας ότι έχει μακροχρόνια σχέση με τη δυτική Ουαλία και πούλησε το σπίτι της οικογένειάς της για να επενδύσει. «Δεν είμαι εταιρική ιδιοκτήτρια. Μερικά από τα μέλη της κοινότητας δεν μπορούν ή δεν θα παραδεχτούν ότι είμαι ιδιοκτήτρια της γης. Αρνούνται να αντιμετωπίσουν τα γεγονότα».

Η Emma Orbach, μια άλλη ιδρύτρια της Brithdir Mawr, η οποία τώρα ζει στη διπλανή γη, περιέγραψε την κατάσταση ως «βαθιά οδυνηρή», αλλά υποστήριξε τη May και είπε ότι θα συνεργαστούν. «Δεν είναι μόνο η γη και η απόκτηση πραγμάτων από αυτήν, πρόκειται για την πνευματική μας σύνδεση με τη γη», είπε.

Προς το παρόν, τα μέλη του Brithdir Mawr προσπαθούν να συνεχίσουν τη συνηθισμένη τους ρουτίνα. Η Anna ήταν γεμάτη χαμόγελα καθώς φρόντιζε τις οκτώ κατσίκες Toggenburg και έναν επισκέπτη – τον ​​Billy Fury – αλλά δάκρυσε όταν ρωτήθηκε πώς ένιωθε. «Είμαι ραγισμένη, αυτή είναι η αλήθεια», είπε.

Η Rosie Gillam, που μεγάλωσε εκεί κοντά και ήρθε για πρώτη φορά σε ηλικία οκτώ ετών για να μάθει δεξιότητες στο τσίρκο, σταμάτησε να κόβει ξύλα για να πει τη γνώμη της. «Αυτό είναι ένα τόσο ιδιαίτερο σημείο. Πρέπει να υπάρχουν περισσότερα μέρη όπως αυτό, όχι λιγότερα».

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: Dimitris Legakis

Ένα αντίγραφο του Poetry of Byron βρέθηκε από έναν άνδρα στο Carmarthenshire της Νότιας Ουαλίας, ο οποίος θεώρησε ότι έπρεπε να επιστραφεί στο σχολείο St Bees, κοντά στο Whitehaven, στην Cumbria, από όπου το είχε δανειστεί ένας μαθητή. Μέσα στο μπλε υφασμάτινο βιβλίο είναι γραμμένο το όνομα Leonard Ewbank, μαζί με την ημερομηνία 25 Σεπτεμβρίου 1911.

Ο Ewbank, ο οποίος γεννήθηκε το 1893, ήταν μαθητής του St Bees μεταξύ 1902 και 1911, πριν συνεχίσει τις σπουδές του στο Queen’s College της Οξφόρδης. Τα αρχεία δείχνουν ότι, παρά την κακή του όραση, στρατολογήθηκε στο 15ο Σύνταγμα Συνόρων το 1915 για να πολεμήσει στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Σκοτώθηκε στη μάχη στις 23 Φεβρουαρίου 1916 από σφαίρα στο κεφάλι και θάφτηκε στο ταφικό γραφείο Railway Dugouts στο Υπουργείου του Βελγίου, ένα νεκροταφείο που περιέχει τους τάφους 2.463 στρατιωτών. Ο Ewbank τιμάται στον κατάλογο τιμής του σχολείου ως «Άγγλος, γενναίος, έντιμος και πιστός».

Το σχολείο ένιωσε «τιμή» που του επεστράφη το βιβλίο, είπε ο διευθυντής, Andrew Keep. Ο Keep είπε στο BBC: «Είναι απίστευτο να πιστεύει κανείς ότι ένα κομμάτι της ιστορίας του St Bees έχει βρει τον δρόμο του πίσω σε εμάς μετά από τόσα χρόνια».

Το St Bees είναι ένα συνεκπαιδευτικό οικοτροφείο και ημερήσιο σχολείο ηλικίας 430 ετών και κοστίζει 16.000-40.000 £ ετησίως. Ο Rowan Atkinson είναι πρώην μαθητής, μαζί με δύο αντιπρύτανες του Πανεπιστημίου του Cambridge , αρκετούς καθηγητές και τρεις παραλήπτες του Victoria Cross.

Το βιβλίο, που παρουσιάζει το έργο του Λόρδου Μπάιρον, ενός ρομαντικού ποιητή που περιγράφεται ως «τρελός, κακός και επικίνδυνος να τον ξέρεις», δεν είναι το πρώτο που επιστρέφεται σε βιβλιοθήκη αφού πέρασε μια ζωή αλλού, αλλά θα μπορούσε να είναι ένα από τα πιο καθυστερημένα βιβλία της βιβλιοθήκης όλων των εποχών.

Τον Μάιο, ένα βιβλίο δανεισμένο από μια βιβλιοθήκη στο Ελσίνκι επιστράφηκε με καθυστέρηση 84 ετών. Μια φινλανδική μετάφραση του ιστορικού μυθιστορήματος του Sir Arthur Conan Doyle, The Refugees, είχε προγραμματιστεί για τις 26 Δεκεμβρίου 1939, έναν μήνα μετά τη σοβιετική εισβολή στη Φινλανδία, επομένως «ίσως να μην ήταν το πρώτο πράγμα στο μυαλό του δανειολήπτη», είπε ο Heini Strand, βιβλιοθηκάριος στην κεντρική βιβλιοθήκη Oodi του Ελσίνκι.

Τον Ιούλιο, το Canoe Building in Glass-Reinforced Plastic από τον Alan Byde επιστράφηκε στη βιβλιοθήκη του Orkney με καθυστέρηση μεγαλύτερη των 47 ετών, αφού βρέθηκε κατά τη διάρκεια εκκαθάρισης σπιτιού. Ο John Peterson της βιβλιοθήκης είπε: «Ευτυχώς δεν χρεώνουμε πρόστιμα εκπρόθεσμα».

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: Richard Westall, Lord Byron (detail), 1813, στη συλλογή National Portrait Gallery, Λονδίνο

Οι παλαιοντολόγοι πιστεύουν ότι τα ίχνη, τα οποία απέχουν μεταξύ τους έως και 75 εκατοστά, έγιναν από ένα τεράστιο φυτοφάγο προερχόμενο από την ύστερη τριασική περίοδο και τώρα γίνονται προσπάθειες για την επαλήθευση της αυθεντικότητάς τους.

Η Tegan και η μαμά Claire έχουν ενημερωθεί από την επιμελήτρια παλαιοντολογίας του Εθνικού Μουσείου της Ουαλίας ότι είναι αρκετά σίγουροι για τη γνησιότητα των αποτυπωμάτων. «Έχουμε πέντε ίχνη και μιλάμε για μισό έως τρία τέταρτα του μέτρου μεταξύ του καθενός», είπε η Cindy Howells στην εκπομπή The Dinohunters του BBC. «Αυτά τα ίχνη είναι τόσο μεγάλα, που θα έπρεπε να είναι ένας τύπος δεινοσαύρου που ονομάζεται σαυροποδόμορφο».

Η ανακάλυψη από την Tegan έγινε στη νότια ακτή της Ουαλίας, κοντά στο σημείο που ζούσε παλιότερα η μαμά της.

«Ήταν τόσο cool και συναρπαστικό», είπε η Tegan, η οποία είχε ταξιδέψει από το Pontardawe κοντά στο Swansea στην Vale of Glamorgan αναζητώντας απολιθώματα. «Απλώς ήμασταν έξω ψάχνοντας να δούμε τι θα μπορούσαμε να βρούμε, δεν πιστεύαμε ότι θα βρίσκαμε τίποτα. Βρήκαμε ότι αυτές ήταν μεγάλες τρύπες που έμοιαζαν με ίχνη δεινοσαύρων, οπότε η μαμά τράβηξε μερικές φωτογραφίες, έστειλε email στο μουσείο και ήταν τελικά από έναν δεινόσαυρο με μακρύ λαιμό».

Η Claire έστειλε email στη Cindy λίγες μέρες μετά τα ευρήματα στην κόκκινη λάσπη στο σημείο Lavernock μεταξύ του Cardiff και του Barry σε ένα τμήμα της Glamorgan Heritage Coast που είναι γνωστό ότι είναι ένα προϊστορικό hotspot.

Η Cindy, η επί 40 χρόνια εμπειρογνώμονας για τους δεινόσαυρους στο Ηνωμένο Βασίλειο, είπε ότι αυτό που την έπεισε ότι ήταν γνήσια αποτυπώματα ήταν το σταθερό μοτίβο βημάτων. «Αν ήταν τυχαίες τρύπες, θα ήμασταν επιφυλακτικοί, αλλά επειδή έχουμε ένα αριστερό πόδι, ένα δεξί πόδι και μετά ένα αριστερό και ένα άλλο δεξί… υπάρχει μια σταθερή απόσταση μεταξύ τους», είπε. «Είναι ένα πολύ σημαντικό εύρημα – το κουδούνισμα όταν κάποιος επικοινωνεί μαζί μας για ένα συγκεκριμένο εύρημα δεινοσαύρων, είναι κάθε φορά ένα εκπληκτικό γεγονός».

Η Claire ένιωσε μεγάλη ικανοποίηση για τα αποτελέσματα του ευρήματός της κάτι που έχει αναζωογονήσει ιδιαίτερα την μικρή κόρη της και κυνηγό dino.

«Είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι περπατάμε στην ίδια παραλία που πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια ήταν εδώ ένα τεράστιο προϊστορικό ζώο», είπε. «Μπορεί κανείς να περάσει μια ζωή ψάχνοντας για θησαυρούς δεινοσαύρων, οπότε είναι υπέροχο να συμβεί στην Tegan σε αυτή την ηλικία».

Πηγή: BBC

Η Sarah Vincent τριάντα εννέα εβδομάδων έγκυος, επισκέφτηκε το Cineworld στο Newport Spytty Park την προηγούμενη εβδομάδα, με τον τρίχρονο γιο της, Liam, και τους γονείς της, James και Helen Vincent, για να παρακολουθήσει μια επαναπροβολή της ταινίας κινουμένων σχεδίων Sing 2. Είκοσι λεπτά μετά την προβολή, η Sarah άρχισε να νιώθει κάποια δυσφορία και έτσι πήγε στις τουαλέτες. Εκεί κατάλαβε ότι «κάτι συνέβαινε» και ζήτησε από κάποιον να πάει να πάρει τους γονείς της. Τη βοήθησαν και προσπάθησαν να τη συνοδεύσουν πίσω στο αυτοκίνητο, αλλά έφτασε μόνο μέχρι το φουαγιέ του κινηματογράφου, πριν νιώσει την ανάγκη να ξαπλώσει. Εκεί έσπασαν τα νερά της.

Οι εργαζόμενοι του κινηματογράφου έσπευσαν σε δράση για να βοηθήσουν τη Sarah. Ένα μέλος του προσωπικού, ο Andrew Brown, κάλεσε για ασθενοφόρο, ο οποίος μετέφερε οδηγίες στον υπεύθυνο υπηρεσίας, Jacey Howcroft, και ένα μέλος του κοινού, την Amy Screen, σχετικά με το τι να κάνουν.Και μόλις δέκα λεπτά αργότερα, γεννήθηκε η υγιέστατη Lowri.

Ο σύντροφός της, Gareth Miles, δούλευε την ώρα που έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον πατέρα της Sarah που τον ενημέρωσε για το τι συνέβαινε και έσπευσε να φτάσει εκεί όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

«Η Sarah τα πάει καλά. Πήγαμε στο Grange με το ασθενοφόρο. Τη μικρή την είπαμε Lowri και είναι μια χαρά. Όταν αποκτήσαμε τον άλλο γιο μας, τον Liam, ο οποίος είναι τώρα τριών, έφτασε επίσης πολύ γρήγορα, αφού γεννήθηκε στο αυτοκίνητο στο δρόμο για το νοσοκομείο. Είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ. Νόμιζα ότι το αυτοκίνητο ήταν αρκετά φοβερό, αλλά έχουμε να πούμε και την κινηματογραφική ιστορία τώρα», είπε ο σύζυγος.

Ο γενικός διευθυντής του Cineworld Newport Spytty Park, Mo Williams, δήλωσε: «Με έκπληξη και χαρά καλωσορίσαμε έναν ολοκαίνουργιο θαυμαστή ταινιών στον κόσμο. Είμαστε απίστευτα ευγνώμονες στους γρήγορους ηγέτες της ομάδας μας Jacey και Andrew, οι οποίοι παρενέβησαν για να βοηθήσουν στη γέννηση του μωρού με ασφάλεια στο φουαγιέ μας. Είμαστε ενθουσιασμένοι που αναφέρουμε ότι τόσο η μαμά όσο και το μωρό πάνε καλά και για να γιορτάσουμε αυτό το χαρούμενο και εξαιρετικό γεγονός, χαρίζουμε στο νεότερο μέλος της οικογένειας μας στο Cineworld μια ζωή απεριόριστων ταινιών με μια δωρεάν ισόβια συνδρομή στο Cineworld Unlimited. Ανυπομονούμε να καλωσορίσουμε ξανά την οικογένεια για να απολαύσουμε σύντομα μια ταινία μαζί μας».

Και ο επικεφαλής της ομάδας Jacey Howcroft πρόσθεσε: «Ήταν μια ολόπλευρα φανταστική προσπάθεια από όλους τους εμπλεκόμενους και σίγουρα μια κατάσταση που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Εύχομαι στην οικογένεια ό,τι καλύτερο και ελπίζω να τους ξαναδώ στο μέλλον, ήταν ευλογία να είμαι μέρος της εμπειρίας».

Πηγή: Good News Network