Αντίστοιχα, το NIAAA σημειώνει ότι ακόμα και μία φορά υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο, το ανοσοποιητικό και το νευρικό σύστημα.

Πότε ζητάμε βοήθεια

Η αναζήτηση βοήθειας και υποστήριξης σχετικά με την χρήση αλκοόλ δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη και αυτογνωσία. Οι ειδικοί συμφωνούν ότι χρειάζεται επαγγελματική υποστήριξη όταν:

• νιώθουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο της κατανάλωσης
• το αλκοόλ επηρεάζει την εργασία, τις σχέσεις ή την υγεία μας
• προσπαθούμε να μειώσουμε και δεν τα καταφέρνουμε
• συνοδεύεται από έντονη ψυχολογική επιβάρυνση

Η παρέμβαση μπορεί να ξεκινήσει απλά, με μια συζήτηση με ειδικό ψυχικής υγείας, πριν χρειαστούν πιο οργανωμένα θεραπευτικά σχήματα.

Πώς μπορούμε να απολαύσουμε το αλκοόλ με όριο στις γιορτές

Χωρίς στερήσεις και χωρίς υπερβολές, μπορούμε να κρατήσουμε κάποιες απλές ισορροπίες

• δεν πίνουμε με άδειο στομάχι
• εναλλάσσουμε αλκοόλ με νερό
• θέτουμε από πριν ένα προσωπικό όριο
• αποφεύγουμε το ποτό όταν νιώθουμε έντονα φορτισμένοι
• δίνουμε στον εαυτό μας την άδεια να πει και «όχι»

Μήπως φέτος να δοκιμάσουμε να ζήσουμε τη χαρά, την κοινονικοποίηση, τη συγκίνηση και τη χαλάρωση των γιορτών χωρίς να έχουμε συνεχώς ένα ποτήρι αλκοόλ στο χέρι; Εάν διαβάσουμε όσα σχολιάζουν οι ειδικοί, το πιθανότερο είναι ότι θα περάσουμε καλύτερα.

Το όριο αυτό προτείνεται για όλους τους κατοίκους της πόλης Τογιοάκε, στην κεντρική Ιαπωνία, αλλά δεν θα είναι υποχρεωτικό και αν κάποιος το ξεπεράσει δεν θα κινδυνεύει με πρόστιμο, σύμφωνα με την τρέχουσα εκδοχή του σχεδίου. Το σχέδιο αυτό έχει στόχο «να εμποδίσει την υπερβολική χρήση συσκευών που προκαλούν προβλήματα στη σωματική και ψυχική υγεία (…) κυρίως διαταραχές στον ύπνο», δήλωσε ο δήμαρχος Μασαφούμι Κόκι σε ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα.

Εξάλλου οι αρχές της Τογιοάκε καλούν τους μαθητές των δημοτικών σχολείων να μην χρησιμοποιούν smartphones μετά τις 9 το βράδυ και τους μαθητές μεγαλύτερων τάξεων μετά τις 10 το βράδυ. Η πρόταση αυτή έχει προκαλέσει αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με κάποιους να εκτιμούν ότι δεν είναι ρεαλιστική.

«Κατανοώ την πρόθεσή τους, αλλά το όριο των δύο ωρών είναι ανέφικτο», έγραψε ένας χρήστης του Χ. «Μέσα σε δύο ώρες δεν προλαβαίνω καν να διαβάσω ένα βιβλίο ή να δω μια ταινία» στο κινητό μου, παραπονέθηκε ένας άλλος.

Κάποιοι χρήστες εκτίμησαν ότι κάθε οικογένεια θα πρέπει να αποφασίζει για τα όρια που θα πρέπει να τίθενται στη χρήση των smartphones. Μπροστά στις αντιδράσεις ο δήμαρχος της πόλης διευκρίνισε σήμερα ότι το όριο των δύο ωρών δεν είναι υποχρεωτικό και πρόσθεσε ότι στο κείμενο υπογραμμίζεται ότι «τα κινητά τηλέφωνα είναι χρήσιμα και απαραίτητα» στην καθημερινή ζωή, όμως «η υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των πλατφορμών παρακολούθησης βίντεο μπορεί να βλάψει την υγεία και την οικογενειακή ζωή».

Το μέτρο θα εξεταστεί από το δημοτικό συμβούλιο της πόλης την επόμενη εβδομάδα και αν εγκριθεί θα τεθεί σε ισχύ τον Οκτώβριο. Το 2020 η επαρχία Καγκάουα, στη δυτική Ιαπωνία, είχε λάβει μια πρωτοφανή για την εποχή απόφαση καλώντας τα παιδιά να μην περνούν περισσότερο από μία ώρα την ημέρα τις καθημερινές παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και περισσότερο από μιάμιση ώρα τα Σαββατοκύριακα. Παράλληλα προέτρεπε τους γονείς να μην επιτρέπουν στα παιδιά ηλικίας 12 με 15 ετών να χρησιμοποιούν τα smartphones τους μετά τις 9 το βράδυ ή τις 10 το βράδυ για τους έφηβους 15 με 18 ετών.

Οι νεαροί Ιάπωνες περνούν κατά μέσο όρο λίγες περισσότερες από πέντε ώρες ημερησίως στο διαδίκτυο, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο από την υπηρεσία Παιδιών και Οικογενειών.

Πηγή: Cibum

Οι ερευνητές πίσω από την μελέτη δήλωσαν ότι η μετατόπιση προς τα πάνω μπορεί να οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και της ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και σε άλλους παράγοντες.
«Οι άνθρωποι έχουν αρκετά διαφορετικές απόψεις όσον αφορά το πότε πιστεύουν ότι αρχίζει το γήρας, ανάλογα με την ηλικία τους, τη γεννητική τους συνομοταξία, αλλά και την υγεία τους κλπ.», έχει δηλώσει ο Δρ. Μάρκους Βέτσταϊν, συν-συγγραφέας της μελέτης, από το Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου.

Ανεβάζουν το όριο

Γράφοντας στο περιοδικό Psychology and Aging, ο Βέτσταϊν και οι συνεργάτες του αναφέρουν πώς ανέλυσαν τις απαντήσεις στην ερώτηση: «Σε ποια ηλικία θα χαρακτηρίζατε κάποιον ως ηλικιωμένο;», η οποία αποτελεί μέρος γερμανικής έρευνας γήρανσης που παρακολουθεί άτομα, που γεννήθηκαν μεταξύ του 1911 και του 1974.

Τα αποτελέσματα από 14.056 μεσήλικες και ηλικιωμένους που απάντησαν στην ερώτηση από μία έως οκτώ φορές σε μια περίοδο 25 ετών από το 1996, όταν ήταν μεταξύ 40 και 100 ετών, αποκαλύπτουν ότι το σημείο στο οποίο θεωρείται ότι αρχίζει το γήρας έχει ανέβει.

«Για όσους γεννήθηκαν το 1931, η αντιλαμβανόμενη έναρξη του γήρατος είναι στα 74, όταν είναι 65 ετών. Για όσους γεννήθηκαν το 1944, είναι στα 75, όταν είναι 65 ετών», δήλωσε ο Βέτσταϊν, προσθέτοντας ότι ενώ η μελέτη δεν μπορούσε να ρωτήσει τους 65χρονους που γεννήθηκαν το 1911 πότε θεωρούσαν ότι άρχιζε το γήρας, τα μοντέλα δείχνουν ότι η αντιλαμβανόμενη έναρξη θα ήταν στα 71.

Ωστόσο, φαίνεται ότι οι αντιλήψεις σταθεροποιούνται σταδιακά: ενώ η ομάδα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν μετά το 1935 αντιλαμβάνονται ότι το γήρας αρχίζει αργότερα στη ζωή τους από εκείνους που γεννήθηκαν μεταξύ 1911 και 1935, δεν υπήρχε αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ εκείνων που γεννήθηκαν μεταξύ 1936 και 1951 και εκείνων που γεννήθηκαν μεταξύ 1952 και 1974.

«Αναβάλλουν την έναρξη των γηρατειών»

Επιπλέον, καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, αναθεωρούν προς τα πάνω την ηλικία που θεωρούν ότι είναι ηλικιωμένοι.

«Αυτό θα μπορούσε να έχει να κάνει με το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να γεράσουν, οπότε αναβάλλουν την έναρξη των γηρατειών», δήλωσε ο Βέτσταϊν, προσθέτοντας ότι αυτό θα μπορούσε να σχετίζεται με τα ηλικιακά στερεότυπα.

Ωστόσο, φαίνεται ότι όσοι γεννιούνται αργότερα μετατοπίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό το ορόσημο: ενώ οι άνθρωποι που γεννήθηκαν το 1944 αναθεώρησαν την αντίληψή τους για το γήρας προς τα πάνω κατά 1,9 χρόνια καθώς πήγαιναν από τα 64 στα 74, οι γεννημένοι το 1934 μετατόπισαν την άποψή τους κατά λιγότερο από ένα μήνα μεταξύ αυτών των ηλικιών.

Η ομάδα προσθέτει ότι ενώ η αντίληψη για το πότε αρχίζει το γήρας ήταν υψηλότερη για τις γυναίκες από ό,τι για τους άνδρες και χαμηλότερη για όσους είχαν κακή υγεία ή ήταν πιο μοναχικοί, ούτε αυτοί οι παράγοντες ούτε το μορφωτικό επίπεδο ή το πόσο ηλικιωμένοι αισθάνονταν οι συμμετέχοντες, εξηγούσαν πλήρως τα ευρήματά τους.

Πηγή: cnngreece