Αφού εξασφάλισε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Grand Palais, έκανε έναν γύρο γύρω από το ταπί κρατώντας μια σημαία με το λογότυπο των Παραολυμπιακών, με την οποία αγωνίζεται η Παραολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων. Η προπονήτριά της Haby Niare συμμετείχε στη γιορτή, καθώς το πλήθος βρυχόταν. «Είμαι τόσο περήφανη για αυτή τη σημαία γιατί σήμερα είμαι προσφύγισσα», είπε η Khudadadi, η οποία αυτή τη στιγμή ζει και εκπαιδεύεται στη Γαλλία. «Δούλεψα σκληρά αυτά τα τρία χρόνια και υπήρχαν προβλήματα που είχα, αλλά αυτό ανήκει στο παρελθόν. Τώρα είναι σημαντικό. Τώρα είμαι χάλκινη».

Δημιουργός ιστορίας η Khudadadi αγωνίστηκε την πρώτη μέρα του αγώνα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού 2024. Ενώ έχασε από την Ziyodakhon Isakova από το Ουζμπεκιστάν στους προημιτελικούς, η Khudadadi κέρδισε τον αγώνα της στο ρεπεσάζ εναντίον της Nurcihan Ekinci από την Τουρκία, κερδίζοντας με 9-1. Εξασφάλισε το παρθενικό της μετάλλιο μετά την αποχώρηση της αντιπάλου της στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο.

Το γαλλικό κοινό ήταν πίσω από κάθε αγώνα της στο Grand Palais. Όταν πήγε στο ταπί για τον εναρκτήριο αγώνα της, το πλήθος εξερράγη και δεν σταμάτησε να ζητωκραυγάζει. Ο κόσμος κρατούσε αφίσες που έγραφαν “Zakia”, ενώ κάποιοι κρατούσαν μια μεγάλη σημαία του Agitos, του λογοτύπου των Παραολυμπιακών Αγώνων κάτω από το οποίο αγωνίζονται οι αθλητές της Παραολυμπιακής Ομάδας Προσφύγων.

Η Niare, η οποία προπονεί τον Khudadadi στη Γαλλία, λέει ότι ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα για το ζευγάρι. «Το κάναμε. Είμαστε τόσο χαρούμενοι. Της αξίζει. Δούλευε σκληρά κάθε μέρα. Κάθε μέρα, δεν είναι εύκολο, αλλά σήμερα ήταν η μέρα. Δεν είχε άλλη επιλογή σήμερα», είπε η Niare, ασημένια στην κατηγορία welterweight γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016. «Της είπα «θέλω ένα μετάλλιο» και μου είπε «Θα σου δώσω ένα μετάλλιο σήμερα». Έτσι ήμασταν στο ίδιο επίπεδο σήμερα και είμαι πολύ χαρούμενη», είπε η προπονήτρια.

Από το Τόκιο στο Παρίσι, η Khudadadi ασχολήθηκε με το Para Sport όταν ήταν εννέα ετών με στόχο να αγωνιστεί στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Έκανε το ντεμπούτο της στους Παραολυμπιακούς στο Τόκιο 2020 λίγες μέρες μετά από μια οδυνηρή απόδραση από την πατρίδα της. Έχει πει ότι συνδέει το Τόκιο 2020 με θλιβερές αναμνήσεις. Αφού ξεκίνησε μια νέα ζωή στη Γαλλία, υπήρξαν προκλήσεις που έπρεπε να αντιμετωπίσει. «Όταν έγινα προαφύγισσα στο Παρίσι, προσπάθησα να γίνω πιο δυνατή από πριν. Αυτά τα δύο χρόνια ήταν απόδειξη ότι μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε, παρά τις δυσκολίες», δήλωσε η αθλήτρια νωρίτερα στο τουρνουά. Αλλά τρία χρόνια αργότερα, αγωνίστηκε στο Παρίσι με περισσότερη αυτοπεποίθηση και έχει μόνο χαρούμενες αναμνήσεις. «Αυτό είναι ένα τρομερό μετάλλιο στη ζωή μου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημερομηνία γιατί κέρδισα το χάλκινο μετάλλιο».

«Θέλω να δώσω αυτό το μετάλλιο σε όλο τον κόσμο. Ελπίζω ότι μια μέρα θα υπάρξει ελευθερία στη χώρα μου, για όλο τον κόσμο, για όλα τα κορίτσια, για όλες τις γυναίκες, για όλους τους πρόσφυγες στον κόσμο. Και γι’ αυτό εργαζόμαστε όλοι μας, για την ελευθερία και την ισότητα».

Αφού πέτυχε τον στόχο της να γίνει Παραολυμπιονίκης, η Khudadadi στοχεύει τώρα να κερδίσει ένα χρυσό μετάλλιο στο Λος Άντζελες το 2028. Και η Niare είναι επίσης σίγουρη ότι αυτό είναι δυνατό. «Δεν είναι το ίδιο πρόσωπο που ήταν. Σε τέσσερα χρόνια, είμαι σίγουρη ότι θα είναι παραολυμπιακή πρωταθλήτρια».

Πηγή: Paralympics.org

Αντιπροσωπεύοντας περισσότερους από 120 εκατομμύρια αναγκαστικά εκτοπισμένους παγκοσμίως, οι οκτώ αθλητές και οι δύο οδηγοί δρομείς αποτελούν τη μεγαλύτερη Παρολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων (RPT) που έγινε ποτέ, αφού η ομάδα έκανε το ντεμπούτο της στους Παρολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016 με δύο αθλητές. Η RPT θα είναι στο επίκεντρο βαδίζοντας κατά μήκος των Ηλυσίων Πεδίων στην εμβληματική Place de la Concorde του Παρισιού. Μιλώντας για την επιλογή του ως σημαιοφόρου της ομάδας, ο Atangana είπε: «Είμαι πολύ συγκινημένος και χαρούμενος. Μου προκαλεί ρίγη. Μπορώ ήδη να το φανταστώ στο μυαλό μου. Βλέπω τον εαυτό μου ως έναν μεγάλο πρωταθλητή, αυτόν που έκανε τα όνειρά του πραγματικότητα».

Ο Atangana θα φέρει την παρολυμπιακή σημαία μαζί με τον οδηγό τρεξίματος και πρόσφυγα, Donard Ndim Nyamjua. Ο Atangana σκέφτηκε ότι τα όνειρά του να γίνει μεγάλος αθλητής είχαν τελειώσει όταν έχασε την όρασή του ως παιδί, αλλά στράφηκε στον αθλητισμό και στο σπριντ. Τερμάτισε τέταρτος στα 400 μέτρα T11 στους Παρολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο 2020, χάνοντας απλώς ένα μετάλλιο.

Οι οκτώ πρόσφυγες αθλητές φιλοξενούνται σε έξι χώρες και θα αγωνιστούν σε έξι αθλήματα – Para athletics, Para powerlifting, Para table tennis, Para taekwondo, Para triathlon και ξιφασκία με αναπηρικό αμαξίδιο.

Το πρώτο μέλος της RPT που θα αγωνιστεί την πρώτη μέρα θα είναι η σταρ του Para taekwondo Zakia Khudadadi, η πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2023 στην κατηγορία των 47 κιλών. Η Khudadadi είναι υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλο τον κόσμο και έγινε πρωτοσέλιδο μετά από μια οδυνηρή απόδραση από τη χώρα της λίγες μέρες πριν το Τόκιο 2020.

Αυτή είναι η τρίτη φορά που η Παρολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων θα αγωνιστεί στους Αγώνες. Παρά το γεγονός ότι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και αντιμετώπισαν τεράστια εμπόδια, τα μέλη της ομάδας επέμειναν και κράτησαν τα όνειρά τους ζωντανά, εξασφαλίζοντας μια θέση στους Αγώνες. Ο Andrew Parsons, Πρόεδρος της Διεθνούς Παρολυμπιακής Επιτροπής, μετέδωσε τα νέα προσωπικά στον Atangana μέσω βιντεοκλήσης στο προπονητικό στρατόπεδο της ομάδας στο Reims της Γαλλίας.

«Επιλέχτηκες λόγω της ιστορίας σου, του αθλητή που είσαι. Είστε ένα σημαντικό παράδειγμα για άλλους πρόσφυγες αθλητές και άλλους αθλητές από διάφορα μέρη του κόσμου που πέρασαν όσα έχετε περάσει», είπε ο Parsons. «Αυτή η Παρολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων είναι μια από τις σπουδαίες ιστορίες των Παρολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού 2024. Καθένας από αυτούς τους αθλητές έχει ξεπεράσει τεράστιες πιθανότητες για να φτάσει εδώ και έχει ένα συναρπαστικό μήνυμα να μοιραστεί με τον κόσμο. Είναι όλοι ήδη μεγάλοι πρωταθλητές».

Σε παγκόσμιο επίπεδο, υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 18 εκατομμύρια άτομα με αναπηρία έχουν εκτοπιστεί βίαια από τα σπίτια τους, ως αποτέλεσμα πολέμου, συγκρούσεων, βίας και παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πολλοί αντιμετωπίζουν υψηλότερους κινδύνους βίας, διακρίσεων, εκμετάλλευσης και κακοποίησης, καθώς και φραγμούς στην πρόσβαση σε κρίσιμη υποστήριξη, βοήθεια, εκπαίδευση, αθλητισμό και ευκαιρίες διαβίωσης.

«Η Παρολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων είναι έμπνευση για όλους μας. Αυτοί οι απίστευτοι αθλητές έχουν ξεπεράσει αφάνταστες αντιξοότητες για να επιτύχουν την υψηλότερη κορυφαία αθλητική επιτυχία», δήλωσε ο Filippo Grandi, Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

«Η παρουσία τους στην παγκόσμια σκηνή στέλνει ένα μήνυμα ελπίδας σε εκατομμύρια πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο, και μάλιστα σε όλους εμάς. Αυτή η αξιόλογη ομάδα μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι για τα άτομα με αναπηρία να έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνία σε ισότιμη βάση».

Πηγή: paralympic.org

Την Κυριακή, η Ngamba κέρδισε τη Γαλλίδα Davina Michel με ομόφωνη απόφαση να φτάσει στους ημιτελικούς πυγμαχίας 75 κιλών, και έγινε η πρώτη αθλήτρια από την Ολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων που εξασφάλισε Ολυμπιακό μετάλλιο. «Αυτό σημαίνει τα πάντα για μένα. Ελπίζω ότι μπορώ να αλλάξω το χρώμα του μεταλλίου μου στον επόμενο αγώνα», είπε η Ngamba. «Θέλω να πω στους πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο, συνεχίστε να εργάζεστε σκληρά, συνεχίστε να πιέζετε τον εαυτό σας και μπορείτε να καταφέρετε τα πάντα».

Η Ngamba πρόκειται να αγωνιστεί την Πέμπτη με την Atheyna Bylon του Παναμά για μια θέση στον αγώνα για το χρυσό μετάλλιο. Αλλά ακόμα κι αν χάσει τον επόμενο αγώνα, η Ngamba έχει ήδη γράψει ιστορία, εγγυάται ένα χάλκινο για τις ηρωικές της προσπάθειες στο North Paris Arena.

Η γεννημένη στο Καμερούν και με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο Ngamba, η οποία ήταν μία από τους δύο σημαιοφόρους της Ολυμπιακής Ομάδας των Προσφύγων στην Τελετή Έναρξης, έχει υποστηριχθεί σε μεγάλο βαθμό στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά αντιμετώπισε ένα διχασμένο πλήθος δεδομένου ότι η Michel στόχευε για τη δόξα στη χώρα της.

Η Ngamba κέρδισε με μοιρασμένες αποφάσεις 3-2 επί της Καναδής Tammara Thibeault την Τετάρτη και αυτή τη φορά φορώντας κόκκινα έκανε ένα επιθετικό ξεκίνημα απέναντι στην Michel με τους πρόσφυγες συμπαίκτες της να παρακολουθούν και να επευφημούν.

Η Michel χρειαζόταν τα σχοινιά για να παραμείνει όρθια σε αυτά τα δύο λεπτά, καθώς η Ngamba εντυπωσίασε στον πρώτο γύρο, κερδίζοντάς τον 10-9 σε τρία από τα πέντε φύλλα σκορ.

Έχοντας προηγηθεί, η Ngamba ανέβασε ταχύτητα και οδηγήθηκε στη νίκη και στις πέντε κάρτες σκορ στον δεύτερο γύρο. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος στην κόκκινη γωνία, η Ngamba κλήθηκε να αγωνιστεί έξυπνα με τον αγώνα ουσιαστικά κερδισμένο, αλλά και πάλι τελείωσε με άνθηση, εξασφαλίζοντας ξανά 10s σε όλη την επιφάνεια για να φτάσει στους τέσσερις τελευταίους με στυλ.

«Σήμερα αγωνιζόμουν με μία πολύ σκληρή αντίπαλο, αλλά άκουσα τον εαυτό μου. Επέμεινα στην τακτική μου και τελείωσα τη δουλειά», είπε η Ngamba.

Και αφού ανακοινώθηκε η νίκη της, άρπαξε ένα ταμπλό που έφερε το όνομα της Ολυμπιακής Ομάδας των Προσφύγων, δείχνοντάς το και γνωστοποιώντας στον κόσμο τι κατάφερε μόλις, όχι μόνο για τον εαυτό της, αλλά και για την ομάδα που εκπροσωπεί.

Πηγή: Olympics.com

Τι σημαίνει η ΔΟΕ;

Η ΔΟΕ, ή Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, είναι ο μη κερδοσκοπικός διεθνής οργανισμός πίσω από τους Αγώνες.

Τι είναι η προσφυγική Ολυμπιακή ομάδα της ΔΟΕ;

Η Ολυμπιακή ομάδα προσφύγων για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού 2024 αποτελείται από 37 αθλητές από 11 διαφορετικές χώρες που συμμετέχουν σε 12 αθλήματα. Η ΔΟΕ δημιούργησε την ομάδα για να διασφαλίσει ότι οι άνθρωποι που έχουν εκτοπιστεί από τις χώρες τους μπορούν να έχουν πρόσβαση και χρηματοδότηση για να συμμετέχουν σε αθλήματα στο υψηλότερο επίπεδο. Η ομάδα θα αγωνιστεί με το ακρωνύμιο EOR, με βάση το γαλλικό όνομα Équipe Olympique des Réfugiés.

Ποιος είναι στην ομάδα προσφύγων της ΔΟΕ για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024;

Η ομάδα αντιπροσωπεύει περισσότερα από 100 εκατομμύρια εκτοπισμένα άτομα σε όλο τον κόσμο. Οι απαιτήσεις για την ένταξη στην ομάδα ήταν οι αθλητικές επιδόσεις κάθε αθλητή και το καθεστώς πρόσφυγα, όπως αυτό επαληθεύτηκε από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και την υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες. Η Ύπατη Αρμοστεία ορίζει ως πρόσφυγα κάποιον που «δεν μπορεί ή δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του λόγω βάσιμου φόβου ότι θα διωχθεί για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω πολιτικών πεποιθήσεων». Η πλειοψηφία των αθλητών επιλέχτηκε από το Πρόγραμμα Υποτροφιών Προσφύγων Αθλητών, το οποίο χρηματοδοτείται από την Ολυμπιακή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και την οποία διαχειρίζεται το Ολυμπιακό Ίδρυμα Προσφύγων. Οι 37 επιλεγμένοι αθλητές φιλοξενούνται από τις Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές της Αυστρίας, του Καναδά, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Μεγάλης Βρετανίας, του Ισραήλ, της Ιταλίας, της Ιορδανίας, της Κένυας, του Μεξικού, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Σουηδίας, της Ελβετίας και των ΗΠΑ. Θα αγωνιστούν σε στίβο, μπάντμιντον, πυγμαχία, breaking dance, κανό, ποδηλασία, τζούντο, αθλητική σκοποβολή, κολύμβηση, ταεκβοντό, άρση βαρών και πάλη. Παρακάτω είναι οι διαγωνιζόμενοι, όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα των Ολυμπιακών Αγώνων: Adnan Khankan, τζούντο – Alaa Maso, κολύμπι – Amir Ansari, ποδηλασία – Amir Rezanejad Hassanjani, κανό σλάλομ – Arab Sibghatullah, τζούντο – Cindy Ngamba, πυγμαχία – Dina Pouryones Langeroudi, ταεκβοντό – Dorian Keletela, στίβος – Dorsa Yavarivafa, μπάντμιντον – Eyeru Gebru, ποδηλασία – Farida Abaroge, στίβος – Farzad Mansouri, ταεκβοντό – Fernando Dayan Jorge Enriquez, σπριντ – κανό Francisco Edilio Centeno Nieves, σκοποβολή – Hadi Tiranvalipour, ταεκβοντό – Iman Mahdavi, πάλη – Jamal Abdelmaji, στίβος – Jamal Valizadeh, ελληνορωμαϊκή πάλη – Kasra Mehdipournejad, ταεκβοντό – Luna Solomon, πυροβολισμός – Mahboubeh Barbari Yharfi, τζούντο – Manizha Talash, breaking dance – Matin Balsini, κολύμβηση – Mohammad Amin Alsalami, στίβος – Mohammad Rashnonezhad, τζούντο – Muna Dahouk, τζούντο – Musa Suliman, στίβος – Nigara Shaheen, τζούντο – Omid Ahmadisafa, πυγμαχία – Perina Lokure Nakang, στίβος – Ramiro Mora, άρση βαρών – Saeid Fazloula, σπριντ κανό – Saman Soltani, σπριντ κανό – Tachlowini Gabriyesos, στίβος – Yahya Al Ghotany, ταεκβοντό – Yekta Jamali Galeh, άρση βαρών.

Πότε δημιούργησε η ΔΟΕ την προσφυγική ομάδα;

Ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας προσφυγικής κρίσης το 2015, ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Thomas Bach ανακοίνωσε τη δημιουργία της Ολυμπιακής ομάδας προσφύγων κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίο του 2016 ήταν οι πρώτοι που παρουσίασαν ομάδα προσφύγων. Δέκα αθλητές από τη Συρία, το Νότιο Σουδάν, την Αιθιοπία και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, παρέλασαν στην Τελετή Έναρξης κάτω από την Ολυμπιακή Σημαία αμέσως πριν από τη διοργανώτρια χώρα της Βραζιλίας. Φέτος, για πρώτη φορά η Ολυμπιακή ομάδα των προσφύγων θα αγωνιστεί με το δικό της έμβλημα που αποτελείται από μια καρδιά που περιβάλλεται από διάφορα χρωματιστά βέλη, που έχουν σκοπό να αντιπροσωπεύουν την αίσθηση του ανήκειν για τα 100 εκατομμύρια ανθρώπους που όλοι μοιράζονται την ιστορία του εκτοπισμού.

Πηγή: CBS news