Το Trees for Life, το φιλανθρωπικό ίδρυμα, σχεδιάζει να δημιουργήσει το πρώτο βρετανικό κοπάδι με έως και 15 ζώα στο κτήμα Dundreggan έκτασης 4.000 στρεμμάτων κοντά στο Loch Ness, σε ένα επιστημονικό ερευνητικό πρόγραμμα που στοχεύει στην ενίσχυση της βιοποικιλότητας, της εκπαίδευσης και του οικοτουρισμού. «Η εισαγωγή των ταύρων που μοιάζουν με ούρους στα Highlands τέσσερις αιώνες αφότου οι άγριοι πρόγονοί τους οδηγήθηκαν στην εξαφάνιση θα ξαναγεμίσει μια ζωτική αλλά άδεια οικολογική θέση – επιτρέποντάς μας να μελετήσουμε πώς αυτά τα αξιοθαύμαστα άγρια ​​βοοειδή μπορούν να αποτελέσουν ισχυρό σύμμαχο για την αντιμετώπιση των εκτάκτων καταστάσεων της φύσης και του κλίματος», δήλωσε ο Steve Micklewright, διευθύνων σύμβουλος της Trees for Life.

Τα βαρύτερα από τα χερσαία θηλαστικά της Ευρώπης μετά το τριχωτό μαμούθ και τον τριχωτό ρινόκερο, οι ούροι εξαφανίστηκαν από τη Βρετανία γύρω στο 1300 π.Χ. Η απώλεια των οικοτόπων και το κυνήγι οδήγησαν στην εξαφάνισή τους, με το τελευταίο θηλυκό να έχει χαθεί στην Πολωνία το 1627. Το DNA των ούρων επιβιώνει σε ορισμένες αρχαίες φυλές βοοειδών.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι επιστήμονες στην Ολλανδία προσπάθησαν να επαναφέρουν τους ούρους, διασταυρώνοντας αρχαίες φυλές βοοειδών που είναι γενετικά πιο κοντά στους προγόνους τους. Αυτό υποβοηθήθηκε από την πρώτη αλληλουχία του πλήρους γονιδιώματος των ούρων, το 2011.

Οι ταύροι έχουν «ανατραφεί» για να αναπαράγονται γενετικά, να μοιάζουν και να συμπεριφέρονται όσο πιο πολύ γίνεται με τους προγόνους τους. Ενώ ταξινομούνται ως οικόσιτα βοοειδή, οι ταύροι μοιάζουν σε μέγεθος με τους ούρους. Οι ταύροι μπορούν να φτάσουν έως και 180 cm, σε σύγκριση με το μέγιστο ύψος των 120 cm μιας αγελάδας Highland. Ευρωπαϊκές μελέτες έχουν βρει ότι οι ταύροι είναι πιο δραστήριοι από άλλα βοοειδή, μετακινούνται σε τοπία σε κοινωνικές ομάδες και δημιουργούν ένα μωσαϊκό διαφορετικών οικοτόπων. Οι αυλακωτοί ταύροι σχηματίζουν «λάκκους ταύρων», δηλαδή κύπελλα από γυμνή γη σκαλισμένα από κέρατα και οπλές ταύρων, με τα πανίσχυρα θηρία να ενισχύουν επίσης τους μυς του λαιμού τους χτυπώντας τα κεφάλια τους στη μία πλευρά του λάκκου. Τέτοιοι μικροβιότοποι υποστηρίζουν τα ασπόνδυλα που κατοικούν στο έδαφος και τα πρωτοπόρα φυτά.

Ο Micklewright πρόσθεσε: «Το πρότζεκτ Tauros έχει να κάνει με το να κοιτάμε μπροστά, μαθαίνοντας από το παρελθόν καθώς αποκαθιστούμε πλούσια σε φύση τοπία που υποστηρίζουν την άγρια ​​ζωή και τους ανθρώπους και είναι ανθεκτικά στις μελλοντικές περιβαλλοντικές προκλήσεις. Θέλουμε επίσης να δώσουμε στους ανθρώπους την ευκαιρία να βιώσουν με ασφαλή τρόπο το δέος και το θαύμα να έρθουν κοντά σε ένα ζώο που αισθάνεται πραγματικά άγριο».

Μια προηγούμενη προσπάθεια εκτροφής βοοειδών που μοιάζουν με τους ούρους, αναπτύχθηκε από τους Lutz και Heinz Heck τη δεκαετία του 1920. Αυτή η επιθετική φυλή – που αρχικά συνδέθηκε με τη Ναζιστική Γερμανία – έχει αναπτυχθεί σε ορισμένα έργα επανατοποθέτησης, αν και ο Derek Gow απαλλάχθηκε από το κοπάδι του με έδρα τη Βρετανία επειδή ήταν πολύ δύσκολο να το χειριστεί. Σύμφωνα με το Trees for Life, οι ταύροι λέγεται ότι είναι ήρεμοι με τους ανθρώπους και προέρχονται από έξι αρχαίες φυλές βοοειδών που είναι φυσικά μη επιθετικές.

Πηγή: The Guardian

Αυτή η εξάπλωση των σπόρων δείχνει στην πραγματικότητα πως κάποια φυτά εξελίχθηκαν και αναπαράχθηκαν και είναι το κλειδί για τη διατήρηση μιας βιοποικιλότητας και ενός εγγενούς οικοσυστήματος.

«Ενδιαφερόμαστε πραγματικά για τις διαδικασίες επαναφοράς, αλλά συχνά περιλαμβάνουν την επανεισαγωγή μεγάλων φυτοφάγων όπως οι βίσονες ή τα άγρια ​​άλογα», δήλωσε ο διευθυντής Dylan Walker από το Railway Land Wildlife Trust που οργάνωσε το έργο το 2019.

«Σε ένα μικρότερο αστικό φυσικό καταφύγιο είναι πραγματικά δύσκολο να κάνεις αυτά τα πράγματα. Έτσι, για να αναπαραγάγουμε την επίδραση που έχουν αυτά τα ζώα στο οικοσύστημα, στοχεύσαμε να χρησιμοποιήσουμε τον τεράστιο αριθμό περιπατητών σκύλων που επισκέπτονται το φυσικό καταφύγιο καθημερινά».

Οι σακούλες είναι γεμάτες με μια ποικιλία από σπόρους φυτών αναμεμειγμένους με άμμο. Αυτό επιτρέπει στον σπόρο να απλώνεται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε μεγαλύτερες αποστάσεις, ενώ παρέχει επίσης ένα χρήσιμο σημάδι παρακολούθησης για να ενημερώνει τους υπαλλήλους του Trust πού περπατούν οι σκύλοι.

«Εγγράφτηκα γιατί μου φάνηκε τόσο καλό. Μου ζητήθηκε να βάλω ένα λουρί στο σοκολατένιο σπάνιελ μου που ονομάζεται Bertie και εκείνος έτρεξε τριγύρω απλώνοντας σπόρους όπως έκαναν οι λύκοι πριν από πολλά χρόνια», είπε στο Guardian η Cressida Murray, μια περιπατήτρια σκύλων που χρησιμοποιεί τακτικά το φυσικό καταφύγιο.

Οι λύκοι διώχθηκαν μέχρι εξαφάνισης στην Αγγλία ήδη από τη βασιλεία του Ερρίκου Ζ’, ο οποίος βασίλεψε στο δεύτερο τρίτο του 15ου αιώνα.

«Ένα έργο που βασίζεται στην κοινότητα, όχι μόνο βοηθά να εμπλακούν και να ενημερωθούν οι άνθρωποι για τις οικολογικές επιπτώσεις της άγριας ζωής, αλλά επίσης μας επιτρέπει να κάνουμε την άγρια ​​ζωή και το περιβάλλον μας πλουσιότερο στη διαδικασία», δήλωσε ο Walker.

Περισσότερες πληροφορίες για το έργο της οργάνωσης, εδώ.

Πηγή: Good News Network