Η σπατάλη τροφίμων, καθώς και η απώλεια τροφίμων που προκύπτει όταν ποσότητες τροφίμων χάνονται προτού φτάσουν στους καταναλωτές, αποτελούν παγκόσμια πρόκληση.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), περίπου το ένα τρίτο του συνόλου των τροφίμων που παράγονται ανά τον κόσμο χάνεται ή σπαταλάται σε κάποιο στάδιο της αλυσίδας εφοδιασμού. Στην ΕΕ, η ετήσια σπατάλη τροφίμων υπολογίζεται σε πάνω από 59 εκατομμύρια τόνους, που αντιστοιχούν σε 132 κιλά ανά άτομο.

Πάνω από το ήμισυ της σπατάλης τροφίμων στην ΕΕ προέρχεται από τα νοικοκυριά. Η ποσότητα αυτή είναι σχεδόν διπλάσια από τη σπατάλη τροφίμων που γίνεται κατά την παραγωγή ή την επεξεργασία. Ο μέσος Αμερικανός πετάει τρόφιμα αξίας 728 δολαρίων ετησίως, ποσό που αντιστοιχεί σε σχεδόν 3.000 δολάρια για μια τετραμελή οικογένεια, σύμφωνα με έκθεση της Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ.

Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 23% μεταξύ 2020 και 2024, σύμφωνα με την Υπηρεσία Οικονομικής Έρευνας του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, ποσοστό που είναι 2% υψηλότερο από το συνολικό ποσοστό πληθωρισμού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Σπατάλη τροφίμων: Σεφ αποκαλύπτουν τα μυστικά τους

«Η σπατάλη τροφίμων μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον οικονομικό μήνα ή το έτος μιας κουζίνας. Τα περιθώρια κέρδους μας είναι πάντα εξαιρετικά μικρά και εύθραυστα. Πολλά εστιατόρια προσπαθούν να σπαταλούν το 4% ή λιγότερο του κόστους των τροφίμων τους. Εδώ, στοχεύουμε στο 1% έως 2%», δήλωσε ο Tim Mangun, executive chef του Majordomo στο Λος Άντζελες.

«Η μείωση της σπατάλης τροφίμων δεν αφορά μόνο την εξοικονόμηση χρημάτων- αν και γι’ αυτό πολλά άτομα και εστιατόρια επικεντρώνονται αρχικά σε αυτήν», δήλωσε ο George Formaro, chef partner των εστιατορίων Orchestrate Hospitality στο Ντε Μόιν της Αϊόβα. Κάθε πράγμα που καταλήγει στα σκουπίδια απαιτεί χρόνο και εργασία για να παραχθεί. Επιπλέον, τα απόβλητα επηρεάζουν άμεσα το περιβάλλον.

«Τα υπολείμματα φαγητού έχουν τεράστιες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις», δήλωσε η Lindsay-Jean Hard, συγγραφέας του βιβλίου «Cooking With Scraps». «Όλοι οι πόροι που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια, την εκτροφή, τη μεταφορά και την ψύξη αυτών των τροφίμων σπαταλώνται μαζί με αυτά», πρόσθεσε η Hard. «Στη συνέχεια, όταν όλα αυτά τα σπαταλημένα τρόφιμα καταλήγουν σε ειδικούς χώρους, δεν έχουν τις συνθήκες για να διασπαστούν σωστά και, ως αποτέλεσμα, απελευθερώνουν μεθάνιο, ένα από τα χειρότερα αέρια του θερμοκηπίου».

Με την οικονομία σε άνοδο και τις τιμές των παντοπωλείων να συνεχίζουν να ανεβαίνουν, το CNN ζήτησε από σεφ να μοιραστούν τους πιο δημιουργικούς τους τρόπους για να μειώσουν τη σπατάλη τροφίμων ώστε να εξοικονομήσουν χρήματα και να βοηθήσουν το περιβάλλον ταυτόχρονα.

Ψώνια με σκοπό

Πολλοί από εμάς ψωνίζουμε με φιλοδοξίες λέγοντας στους ίδιους «θα τρώω πέντε φρούτα και λαχανικά καθημερινά!», αντί να έχει ο καθένας ρεαλιστικές προθέσεις, δήλωσε ο George Duran, διάσημος σεφ στη Νέα Υόρκη. Όταν έρχεται η ώρα να αξιοποιήσει κανείς όλα αυτά τα καρότα και το λάχανο, «επειδή η ζωή συχνά γίνεται πολύ κουραστική, φορτώνοντάς τη με υποχρεώσεις, θα ανακαλύψετε ότι όλα έχουν μαραθεί», πρόσθεσε. Οι σεφ σχεδόν πάντα γράφουν τα μενού τους πριν ψωνίσουν τα υλικά και είναι συνετό αυτό το παράδειγμα. «Σημειώστε ένα πρόχειρο πρόγραμμα γευμάτων και στη συνέχεια φτιάξτε μια λίστα με τα υλικά», συνέστησε ο Hard.

Στόχος τα «ευέλικτα» υλικά

Ιδανικά, αυτό το πρόγραμμα γευμάτων θα περιλαμβάνει συνταγές που αξιοποιούν τα φρέσκα υλικά με περισσότερους από έναν τρόπους. Πολλοί επαγγελματίες σεφ παραμελούν να σχεδιάσουν το πώς θα χρησιμοποιήσουν τα υλικά, δήλωσε ο Ken Bell, επικεφαλής σεφ και συνιδιοκτήτης του εστιατορίου Over Yonder στο Boone της Βόρειας Καρολίνας. «Η αγορά ”ευέλικτων” συστατικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους για πολλά γεύματα είναι απαραίτητη για την ελαχιστοποίηση της σπατάλης τροφίμων στο σπίτι», σημείωσε ο Bell. «Έφαγα πουρέ πατάτας για δείπνο, αλλά έφτιαξα πάρα πολύ; Προσθέστε επιπλέον γάλα, κρέμα γάλακτος ή ζωμό (και οποιαδήποτε άλλα λαχανικά σας αρέσουν) και ανακατέψτε τα δημιουργώντας μια νόστιμη σούπα πατάτας, για παράδειγμα».

Η λίστα «απογραφής»

Οι περισσότερες επαγγελματικές κουζίνες έχουν μια διαδικασία για την απογραφή, ώστε να παρακολουθούν τι υπάρχει σε απόθεμα και τι χρειάζεται ανανέωση. Ο Mangun έχει εφαρμόσει μια παρόμοια στρατηγική στο σπίτι: «Η σύζυγός μου και εγώ γράφουμε σε έναν λευκό πίνακα τι μας λείπει ή μας τελειώνει και δημιουργούμε τη λίστα με τα ψώνια μας χρησιμοποιώντας αυτήν ως οδηγό». Πριν μπείτε σε ένα παντοπωλείο ή κατευθυνθείτε στη λαϊκή αγορά, «κάντε… απογραφή όσων έχετε στο ντουλάπι, το ψυγείο και την κατάψυξή σας», είπε ο Mangun.

Η κατάψυξη είναι φίλος

Ο Duran, πατέρας δύο παιδιών, καταψύχει πολύ περισσότερα πράγματα από τον μέσο μάγειρα. «Η κατάψυξή μου είναι ο υπερήρωάς μου για τα απορρίμματα τροφίμων», είπε. «Καταψύχω τα βότανα που περίσσεψαν σε ελαιόλαδο. Καταψύχω ακόμη και κρεμμύδια, πιπεριές και καρότα, όλα ψιλοκομμένα σε μια επανασφραγιζόμενη πλαστική σακούλα», για σούπες, σάλτσες και άλλα. «Μπορείτε επίσης, να καταψύξετε τα περισσότερα από όσα περισσεύουν για τρεις έως τέσσερις μήνες, αν τυχόν φτιάξετε πάρα πολλά. Απλώς θυμηθείτε να αφιερώσετε χρόνο για να βάλετε ετικέτες σε τι βάζετε, ώστε να μην αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας σε έναν μήνα από τώρα».

Τα υπολείμματα γίνονται ζωμός

Ένα πράγμα που πολλοί σεφ κάνουν, είναι να αξιοποιούν τα υπολείμματα για ζωμό. Κρατήστε τις φλούδες κρεμμυδιού, τις φλούδες καρότου, τις άκρες σέλινου, τα επιπλέον βότανα, καθώς και τα κόκαλα από κοτόπουλο, μοσχάρι, χοιρινό ή ψάρι για να φτιάξετε σπιτικό ζωμό. Ακόμα και τα κελύφη γαρίδας φτιάχνουν εξαιρετικούς ζωμούς. «Ο σπιτικός ζωμός είναι πάντα πολύ καλύτερος από αυτόν που αγοράζετε στο κατάστημα, και το τελικό προϊόν καταψύχεται επίσης καλά, ώστε να μπορείτε να τον διατηρήσετε για μεγάλο χρονικό διάστημα και να το χρησιμοποιήσετε ανάλογα με τις ανάγκες», είπε ο Bell.

Φτιάξτε ένα γρήγορο τουρσί

Ένας άλλος τρόπος για να εξοικονομήσετε τα προϊόντα είναι να φτιάξετε ένα τουρσί: «Το γρήγορο τουρσί είναι εξαιρετικά εύκολο», είπε ο Bell. «Το μόνο που χρειάζεστε είναι το αγαπημένο σας ξύδι, ζάχαρη, αλάτι και νερό. Μπορείτε να κάνετε τουρσί σχεδόν οποιοδήποτε είδος λαχανικού», και τα αλμυρά προϊόντα μπορούν να μείνουν στο ψυγείο για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες. «Επιλέξτε τη δική σας γευστική περιπέτεια με τη μέθοδο του America’s Test Kitchen: Βράστε 1 ½ φλιτζάνι ξύδι, 1 ½ φλιτζάνι νερό, 3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη, 2 ½ κουταλιές της σούπας αλάτι και τα αγαπημένα σας καρυκεύματα σε μια κατσαρόλα, στη συνέχεια αποσύρετέ το από τη φωτιά και αφήστε το για 10 λεπτά. Βάλτε 450 γραμμάρια ομοιόμορφα κομμένα, γερά φρούτα ή λαχανικά σε βάζα, βράστε ξανά την άλμη και στη συνέχεια ρίξτε το μείγμα ξιδιού στα βάζα. Αφήστε τα βάζα να κρυώσουν, καλύψτε με τα καπάκια και στη συνέχεια βάλτε τα στο ψυγείο για τουλάχιστον 24 ώρες» συμπλήρωσε.

Πηγή: Lifo.gr

Συγχρόνως για συγκυριακούς λόγους η πολιτική τάξη και η κοινωνία βρίσκονται αντιμέτωποι με βαριές διαρθρωτικές παθογένειες όπως π.χ. ο τρόπος διαχείρισης «δημόσιων κεφαλαίων» (κοινοτικά κεφάλαια συνήθως) ή αδυναμίες διοίκησης που ενώ ήταν γνωστές από πολλά χρόνια θα πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστούν.

Διερχόμαστε διεθνώς μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο η οποία σχετίζεται με την συνολική εξέλιξη της παγκόσμιας δραστηριότητας (μακροχρόνια οικονομική κύμανση) σύμφωνα με την οποία βρισκόμαστε (σε σύγκριση με το παρελθόν) στην χαμηλότερη φάση οικονομικής δραστηριότητας. Ως αποτέλεσμα της κοινωνικοοικονομικής πίεσης, αλλά και της μεταβολής της τεχνολογίας οι εργαζόμενοι στον δυτικό κόσμο αντιμετωπίζουν μια κατάσταση όπου αύριο απειλείται η εργασιακή τους ασφάλεια οπότε ζουν με αυξανόμενη αβεβαιότητα με όφελος την Ανατολή και σε βάρος της Δύσης. Παράλληλα οι συνεχιζόμενοι πόλεμοι στην «γείτονά μας» Ουκρανία, Μέση Ανατολή αλλά και Β.Α. Αφρική διογκώνουν τα κύματα αβεβαιότητας και οι μετανάστες του Νότου έρχονται στον Βορά οπότε όμως αυξάνεται η πολιτική και κοινωνική ανισορροπία στις ανεπτυγμένες χώρες, στην Ευρώπη αλλά και στην δική μας χώρα. Κατά συνέπεια πυροδοτούνται λαϊκιστικές πιέσεις με «νοσταλγικό περιεχόμενο» εθνικιστικού χαρακτήρα που μπορεί να μετατραπούν σε συγκρουσιακή γεωστρατηγική διάθεση. Η εικόνα αυτή επιδεινώνεται με τους συνεχείς πολιτικούς και κοινωνικούς αιφνιδιασμούς του Trump η πολιτική του οποίου δίνει προσοχή στην ικανοποίηση στο παρόν σε βάρος του μέλλοντος και του ορθολογισμού.

Αρχίζουν όμως να δημιουργούνται πυρήνες ουσιαστικής ανησυχίας που εκδηλώνονται κυρίως στην λειτουργία των αγορών κεφαλαίων. Ο μακροχρόνιος δανεισμός γίνεται προοδευτικά ακριβότερος σε όλο τον κόσμο ενώ ταυτοχρόνως οι πολιτικοί στον παγκόσμιο βορά πιέζουν για φθηνότερο μεσοβραχυπρόθεσμο δανεισμό. Το μεγάλο ερώτημα είναι εάν οι αντιφατικές πιέσεις αυτές οδηγούν σε ένα αδιέξοδο που μπορεί να μετατραπεί σε οικονομική κρίση.

Από όλα τα παραπάνω γίνεται αισθητό ότι το να έχεις μια οικονομία (την Ελληνική) η οποία παρουσιάζει υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από την Ευρωζώνη είναι πολύ θετικό εφόδιο για την οικονομική πολιτική. Συνήθως βέβαια το θετικό αυτό μήνυμα μεταφράζεται στην δυνατότητα παροχών προς τους πολίτες. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι εάν οι ρυθμοί ανάπτυξης δημιουργούν ικανά δημοσιονομικά πλεονάσματα για να μετατραπούν σε παροχές. Μάλιστα στις ημέρες μας (νέο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο, διαχείριση αμυντικών δαπανών) τα πλεονάσματα αυτά πρέπει να έχουν μόνιμο χαρακτήρα και να μην προέρχονται από την οικονομική συγκυρία αλλά να προέρχονται από αποτελεσματικές νέες πρωτοβουλίες πολιτικής. Μάλιστα θα πρέπει να υπάρχει άλλος ένας περιορισμός. Η προς εξαγγελία πολιτικές δεν πρέπει να δημιουργούν συνθήκες ανισότητας με τον ιδιωτικό τομέα. Με αλλά λόγια η δημοσιονομική πολιτική δεν θα πρέπει να συμβάλει στην δημιουργία εργαζόμενων δυο ταχυτήτων με προνομιούχους (δημόσιος τομέας) και μη προνομιούχους εργαζόμενους (ιδιωτικός τομέας). Το τελευταίο αυτό σημείο οδηγεί προς την κατεύθυνση οι εξαγγελίες να πρέπει να έχουν ένα διαρθρωτικό αναπτυξιακό και όχι επιδοματικό χαρακτήρα. Εάν πάντως ήταν δυνατόν με μια κίνηση να μπορούσαν να καλυφθούν οι μνημονιακές εισοδηματικές επιβαρύνσεις ίσως κάποιος θα σκεφτόταν την εκδοχή των επιδοματικών ενισχύσεων. Αλλά είμαστε μακριά από αυτήν την δυνατότητα.

Η δημοσιονομική δυνατότητα παροχών σήμερα (2025) προσεγγίζει γύρω στα 2 με 2.5 δις. Είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής απόφασης της κυβέρνησης να «μαζέψει» την φοροδιαφυγή και της υιοθέτησης τεχνολογικών μέσων που συμβάλουν στον περιορισμό της. Γι’ αυτό είναι και δυνατόν να χρησιμοποιηθούν σε παροχές παρόλο που η αύξηση των εισοδημάτων είναι μεγαλύτερη λόγω πληθωριστικής αύξησης τους. Τα 2 με 2.5 δις πρέπει να γυρίσουν στην κοινωνία και είναι πολύ σωστή πολιτική απόφαση. Όχι όμως μόνο για κοινωνικούς λόγους αλλά πρωτίστως οικονομικούς. Εάν παραμείνουν εκτός της οικονομίας (π.χ. αποπληρωμή χρεών η αγορά εξοπλισμών), τότε θα αποκτήσουν υφεσιακό χαρακτήρα αφού προφανώς προέρχονται από την παραοικονομία και είναι σφόδρα πιθανόν ότι θα ανακυκλώνονταν στην οικονομία. Η πτώση της ανεργίας εξάλλου οδηγεί γρήγορα στην αποστράγγιση των εργασιακών εφεδρειών. Κατά συνέπεια ικανό εργατικό δυναμικό που δεν βρίσκεται στην εργασία και στην εκπαίδευση αλλά στο σπίτι του (450.000 σήμερα υπολογίζονται στην Ελλάδα) πρέπει να ενεργοποιηθεί. Η διαρθρωτική αναπτυξιακή χρήση των πλεονασμάτων θα μπορούσε να οδηγήσει σε προτάσεις όπως π.χ. α) η μείωση της φορολογίας στα δημιουργικά άτομα και επιχειρήσεις, β) η βελτίωση της οικογενειακής ευημερίας θέτοντας ως στόχο την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας και την παροχή βοήθειας στην οικογενειακή ισορροπία για την απελευθέρωση του αργούντος εργατικού δυναμικού, γ) στρατηγικές επενδύσεις (λειψυδρία), δ) bonus παραγωγικότητας στον δημόσιο τομέα.

Βεβαίως η παραπάνω ανάλυση οδηγεί και στην σκέψη ότι εφόσον η διεθνή γεωστρατηγική κατάσταση παραμένει τόσο ρευστή θα πρέπει να διατηρούνται αξιόλογες οικονομικές εφεδρείες. Είναι σφόδρα πιθανόν ότι μπορεί να τις χρειαστούμε.

Το επιτελικό κράτος της Ν.Δ. ενώ διέθετε τα μέσα για να στηρίξει ουσιαστικά τα εισοδήματα των πολιτών όλα αυτά τα χρόνια επέλεξε να μην πράξει αναλόγως. Έτσι, τα έσοδα από το Φ.Π.Α., ενός φόρου έμμεσου, που θίγει περισσότερο τα φτωχότερα εισοδηματικά κοινωνικά στρώματα, αυξήθηκαν κατά 17% από το 2023, ανερχόμενα από 11 δις ευρώ σε 12,88 δις ευρώ το 2025 και αυτό τη στιγμή που η κυβέρνηση όφειλε να εφαρμόσει τις ευρωπαϊκές οδηγίες που επιτάσσουν μειωμένο, ακόμα και μηδενικό συντελεστή Φ.Π.Α. σε τρόφιμα και φάρμακα, φέρνοντας τη χώρα ένα βήμα πριν από την παραπομπή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για μη συμμόρφωση. Αντίστοιχα, την τελευταία εξαετία όχι μόνο επέτρεψε να εδραιωθούν οι αντι-ανταγωνιστικές πρακτικές με καθοριστικό αντίκτυπο στην άνοδο των τιμών σε κλάδους όπως των τροφίμων, της ενέργειας, των τραπεζών, της υγείας, αλλά φέρει ακέραια την ευθύνη για την επιστροφή στη γενικευμένη διαφθορά με ενδεικτικό μόνο το σκάνδαλο των ευρωπαϊκών γεωργικών επιδοτήσεων.

Η αποτίμηση της πολιτικής που εφάρμοσε όλα αυτά τα χρόνια η Ν.Δ. δε μπορεί να τεθεί επ’ ουδενί, υπό ερμηνευτική αμφισβήτηση. Απέναντι στις πολιτικές που οδήγησαν στην αύξηση του κόστους ζωής και στην επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποστηρίζει ότι απαιτείται, μεταξύ άλλων, η αποκατάσταση της απώλειας των εισοδημάτων που υπέστησαν οι Έλληνες πολίτες, με καθοριστικό και αναγκαίο βήμα την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο. Η επαναφορά αυτή, είναι σύμφωνη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και στην υποχρέωση του κράτους για τη διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους δικαίου ενώ η παράλειψή της, αντίκειται στη συνταγματική δέσμευση για σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αλλά και στην ισότιμη εκπλήρωση του χρέους για κοινωνική και εθνική αλληλεγγύη.

Οι αξιοπρεπείς αμοιβές είναι η βάση για μια δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία. Οι συνθήκες που ευνοούν τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων πρέπει να εκλείψουν και ένας συνολικός σχεδιασμός, με όρους βιωσιμότητας που θέτει στο επίκεντρο τους ασθενέστερους είναι περισσότερο από απαραίτητος. Σε μία χώρα υπερπλεονασμάτων είναι τουλάχιστον αντιφατικό η πλειοψηφία των πολιτών να ζει ελλειμματικά!

Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε τη σπατάλη φαγητού στο σπίτι;

Παρακάτω σας παρουσιάζουμε μερικές από τις πιο δημοφιλείς μεθόδους συντήρησης φαγητού, που μπορούν να γίνουν εύκολα στην κουζίνα σας και μία μέθοδο πρόληψης της σπατάλης. Πριν ξεκινήσετε να θυμάστε ότι όλες οι νέες διαδικασίες (κυρίως στην αρχή) απαιτούν χρόνο και υπομονή.

Ψύξη
Ο πιο εύκολος και διαδεδομένος τρόπος, ειδικά τώρα που τα ψυγεία έχουν γίνει «έξυπνα» και μπορούν να ενημερώνουν ακόμη και για τη στιγμή που κάτι χαλάει στα ράφια τους. Για να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματικός ο τρόπος σημειώστε πάνω στις συσκευασίες πότε τις τοποθετήσατε στο ψυγείο, για να γνωρίζετε ακριβώς τον χρόνο συντήρησής τους. Επιλέξτε επαναχρησιμοποιούμενες συσκευασίες και μειώστε έτσι περισσότερο τα σκουπίδια που μπορεί να αφήνετε στο περιβάλλον.

Μπορείτε να κρατήσετε στο ψυγείο σας μία τροφή μέχρι και τρεις μήνες, ανάλογα με τη σύστασή της, χωρίς να αλλοιωθεί πολύ η γεύση της. Μην ξεχνάτε να σημειώνετε τις ημερομηνίες ψύξης για γνωρίζετε επακριβώς πόσο καιρό μπορείτε να κρατήσετε κάτι πριν το καταναλώσετε.

Αποξήρανση
Μία από τις πιο παλιές μεθόδους συντήρησης φαγητών, η οποία δεν χρειάζεται και περίπλοκο εξοπλισμό για να υλοποιηθεί. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η συγκέντρωση σε μικρότερη ποσότητα των χύμα τροφών. Σχεδόν όλα τα φαγητά μπορούν να αποξηραθούν (σκεφτείτε τις λιαστές τομάτες ή τα αποξηραμένα φρούτα). Ίσως φανεί λιγάκι δύσκολη στην αρχή, αλλά με τα σωστά εργαλεία (αποχυμωτής, κοφτερά μαχαίρια, μεγάλες λεκάνες και γυάλινα βάζα για την αποθήκευση) και λίγη εξάσκηση γίνεται πολύ εύκολη. Είναι ιδανική μέθοδος αν θέλετε να κρατήσετε κάποιο τρόφιμο για όλο τον χρόνο, ειδικά αν διατηρήσετε την τροφή καλά κλεισμένη και μακριά από την υγρασία.

Ζύμωση
Μία επίσης αρκετά διαδεδομένη μέθοδος η οποία περιλαμβάνει το τουρσί, την διατήρηση σε άλμη (κονσέρβα) και τη ζύμωση. Όλες οι μέθοδοι χρησιμοποιούν φρέσκα λαχανικά, ξύδι και μπαχαρικά για να διατηρήσουν ένα τρόφιμο για περισσότερο. Η ζύμωση είναι πιο δύσκολη, ενώ το να κάνετε κάτι τουρσί είναι πιο απλό. Η διαδικασία, ωστόσο, είναι περίπου η ίδια: λαχανικά, όπως τα αγγούρια ή τα καρότα, τοποθετούνται σε γυάλινα βάζα, βυθίζονται σε ένα διάλυμα οξέος, όπως το ξύδι και διατηρούνται για αρκετές εβδομάδες, ενώ η γεύση τους γίνεται πιο όξινη. Όταν κάτι γίνεται τουρσί μπορεί να διατηρηθεί σχεδόν για έναν μήνα, ενώ αν γίνει κονσέρβα ή υποστεί ζύμωση τότε διατηρείται έως και 6 μήνες χωρίς να ανοιχτεί ή να έρθει σε επαφή με υψηλές θερμοκρασίες και το φως του ήλιου.

Πώς δεν θα περισσεύει φαγητό στο σπίτι
Για να μειώσετε τα περισσεύματα φαγητού, προγραμματίστε από την αρχή της εβδομάδας τι θα μαγειρέψετε κάθε μέρα. Υπολογίστε τις ποσότητες που θέλετε να φτιάξετε, αγοράστε τα κατάλληλα υλικά και αν προλαβαίνετε μαγειρέψτε από νωρίς για όλη την εβδομάδα. Έτσι και έτοιμο φαγητό θα έχετε και δεν θα παρασύρεστε στις αγορές σας στο σούπερ μάρκετ.

Πηγή: Marie Claire

Το 2009, τα μέσα ενημέρωσης επινόησαν τον όρο «ύφεση μαλλιών», σύμφωνα με τον οποίο πολλοί παραιτήθηκαν από το ραντεβού τους για κούρεμα και το styling ως αποτέλεσμα του κραχ του χρηματιστηρίου το 2008. Τώρα, το 2025, το TikTok το πάει ένα βήμα παραπέρα και ασχολείται ειδικά με το χρώμα των μαλλιών το οποίο και ονομάζει «ξανθό ύφεσης».

Το Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών δεν έχει ακόμη κηρύξει επίσημα ύφεση στις ΗΠΑ. Αλλά με το χρηματιστήριο σε ελεύθερη πτώση, πολλές βιομηχανίες που αντιμετωπίζουν τεράστιες απολύσεις, έναν εμπορικό πόλεμο που επηρεάζει πολλά από τα εισαγόμενα προϊόντα και τις τιμές που συνεχίζουν να αυξάνονται, όλα αρχίζουν να μειώνονται στο πώς ο καθένας θέλει να ξοδέψει (ή να εξοικονομήσει) τα χρήματά του – ειδικά όταν πρόκειται για τη ρουτίνα των μαλλιών του.

Τι είναι το «ξανθό της ύφεσης»;

Το ξανθό ύφεσης (ή μελαχρινό ύφεσης) αναφέρεται στην πιο σκούρα, πιο καστανή απόχρωση που πολλοί αφήνουν να αναπτυχθεί με τα κανονικά φωτεινά, χρυσά σκέλη της. Οι χρήστες του TikTok εξηγούν ότι παρόλο που μπορεί να μοιάζει με «ξανθό από παλιά», το να αφήνουν τις φυσικές τους ρίζες να μεγαλώνουν υποδηλώνει πραγματικά πώς η οικονομία επηρεάζει τις συνήθειες δαπανών τους. Πολλοί επιλέγουν να αποκλείσουν τα ραντεβού τους για να εξοικονομήσουν χρήματα. Αν και το κόστος εξακολουθεί να εξαρτάται από το πού θα φτιάξετε το χρώμα σας, η συντήρηση για ξανθά μαλλιά μπορεί να είναι αρκετά μεγάλη επένδυση και πολλές φορές η πιο ακριβή επιλογή.

«Υπάρχουν τόσες πολλές περιπλοκές στο να είσαι ξανθιά και τόσες πολλές διαφορετικές μέθοδοι για να φτάσεις στον τελικό στόχο», λέει στη Vogue η Jenna Perry, διάσημη colorist. «Μια διπλή διαδικασία, το υπερ ξανθό, είναι ένα από τα πιο απαιτητικά για τον colorist σας για να προσφέρει το μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο στο ξανθό. Τα highlights είναι γενικά πιο φυσικά, αν και το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να φαίνεται αβίαστο. Μια εξειδικευμένη εφαρμογή είναι παρόμοια με αυτή ενός εκπαιδευμένου ζωγράφου και το [κόστος] κυμαίνεται ανάλογα με τον colorist σας επίσης».

Η Olivia Casanova, colorist και συνιδιοκτήτρια του κομμωτηρίου IGK, συμφωνεί. Στα σαλόνια της, που βρίσκονται στο Soho και στο Upper East Side του Μανχάταν, οι ξανθές ανταύγειες και οι πινελιές μπορεί να κυμαίνονται από 200 $ με έναν junior colorist έως 600 $ με έναν ανώτερο χρωματιστή. Οι χρωματικές θεραπείες με χαμηλότερη διατήρηση, όπως η επισήμανση του πλαισίου προσώπου ή η μερική επισήμανση βρίσκονται στο χαμηλότερο άκρο της τιμολόγησης, αλλά η τιμολόγηση μπορεί να είναι ακόμα περιστασιακή. «Χονδρικά, μπορείτε να εξοικονομήσετε περίπου 100 έως 300 δολάρια τη φορά σε αντίθεση με μια ξανθιά [βαφή] με υψηλότερη συντήρηση», λέει. «Και πάλι, αυτό εξαρτάται από το φυσικό χρώμα των μαλλιών σας, τον επιθυμητό στόχο και το κομμωτήριο που επιλέγετε».

Αλλά οι ειδικοί είναι επιφυλακτικοί σχετικά με τη συσχέτιση της επιθυμίας των ανθρώπων για πιο σκούρα ή πιο φυσικά μαλλιά με την οικονομία που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Κάποιοι εξακολουθούν να προβλέπουν ότι οι χρυσές ασημένιες και οι βουτυρένιες ξανθές αποχρώσεις θα συνεχίσουν να είναι τάση μέσα στη χρονιά, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχουν άλλοι παράγοντες.

Μερικά tips για μείωση του κόστους

Η πιο φιλική προς το πορτοφόλι επιλογή σε τέτοιες στιγμές είναι να μακρύνετε τα μαλλιά σας και να αναδείξετε το φυσικό σας χρώμα. Αλλά αν εξακολουθείτε να θέλετε να δώσετε στα μαλλιά σας μια ελαφρώς νέα εμφάνιση, ενώ προσπαθείτε να μειώσετε το κόστος όπου μπορείτε, υπάρχουν μερικές επιλογές. Πρώτον, τα lowlights: Το να κάνετε lowlights κατά τη διάρκεια του αρχικού ραντεβού με βαφή θα σας βοηθήσει να παρατείνετε τα ραντεβού στο ενδιάμεσο. Οι ειδικοί λένε: «Συχνά προσθέτω lowlights σε μια υπηρεσία highlight για να προσθέσω μεγαλύτερη διάσταση. Αν και αυτή η αρχική υπηρεσία μπορεί να μην κοστίζει λιγότερο, γενικά βοηθά στην παράταση της διάρκειας ζωής των σημείων των μαλλιών σας καθώς αυτά μακραίνουν».

Έπειτα, υπάρχει η «ζωντανή» εμφάνιση, την οποία και οι ειδικοί περιγράφουν ως μια πιο φυσική απόχρωση με βαθύτερες ρίζες που μοιάζουν με το φυσικό σας χρώμα. «Τα πάντα έχουν να κάνουν με τη μακροζωία. Τα μαλλιά ενός πελάτη θα πρέπει να φαίνονται όμορφα ανά πάσα στιγμή καθώς συνεχίζουν να μεγαλώνουν», λέει η Perry. «Το NYC Blonde (ένας όρος που έχει επινοήσει η Perry ως εκδοχή του ζωντανού χρώματος) είναι τόσο δροσερό, εύκολο, εν κινήσει, και ποτέ πολύ έντονο χρώμα. Οι πελάτισσες που αναζητούν μαλλιά χωρίς κόπο θα πρέπει να δίνουν έμφαση στην εύκολη ανάπτυξη, αφήνοντας πολλές φυσικές ρίζες και έναν γενικό ζεστό ή χρυσαφένιο τόνο».

Για όσες θέλουν να διατηρήσουν τις αποχρώσεις τους είτε σε ξανθό, είτε σε μελαχρινό, η Casanova συνιστά ένα απλό γυαλιστερό για να διατηρήσει το χρώμα. «Χρειάζονται ελάχιστη έως καθόλου συντήρηση. Κατά τη διάρκεια δύο έως τριών μηνών, ξεθωριάζουν εντελώς. Επομένως, εξαρτάται από εσάς το πότε θέλετε να επαναλάβετε τη διαδικασία».

Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν η αγορά θα επηρεάσει με τον ίδιο τρόπο τις τάσεις στα νύχια, το δέρμα ή ακόμα και τα αρώματα (και αν στην πραγματικότητα οδεύουμε σε ύφεση). Αλλά αν αισθάνεστε λιγότερο σίγουροι με τα χρήματά σας και τις ρουτίνες των μαλλιών σας, υπάρχουν πολλές άλλες επιλογές για τις οποίες το πορτοφόλι σας θα σας ευχαριστεί μακροπρόθεσμα.

Πηγή:Vogue UK

Οι επανειλημμένες κυρώσεις στις εισαγωγές Ρωσικού Φυσικού Αερίου, οδήγησαν, κατά ένα σημαντικό μέρος, στην εισαγωγή Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG), κυρίως Αμερικανικού, στο ενεργειακό μείγμα, αλλά σε τιμές πολλαπλάσιες από το Ρωσικό αέριο. Αυτό έχει οδηγήσει και το γενικότερο κόστος της ενέργειας (του πετρελαίου και των προϊόντων του καθώς και του ηλεκτρικού ρεύματος) σε δυσθεώρητα ύψη. 

Παράλληλα, στον απόηχο της επαναφοράς της οικονομίας μετά την πανδημία, οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι έχουν καταφέρει ελέγχοντας την αγορά, να εκτοξεύσουν τα κέρδη τους σε επίπεδα υπερδιπλάσια από τα ιστορικά τους. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και η κυβέρνηση, αφήνοντας ανέγγιχτα τα καρτέλ από τη μια, μαζεύοντας παράλληλα έμμεσους φόρους (ΕΦΚ και ΦΠΑ) από την άλλη. Επιπρόσθετα, ειδικά στον Ηλεκτρισμό και το Φυσικό αέριο η μεταβολή της ενέργειας σε χρηματιστηριακό προϊόν έχει δώσει την δυνατότητα απόλυτης χειραγώγησης της αγοράς, αθέμιτη κερδοσκοπία και ουρανοκατέβατα κέρδη. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο στην Ελλάδα που ολιγοπωλείται η αγορά της. 

Κερδοσκοπία και χειραγώγηση της αγοράς

Σήμερα, οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι έχουν καταγράψει σημαντική αύξηση των κερδών τους. Για παράδειγμα, η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή παρουσίασε αύξηση εσόδων κατά 42.6% και καθαρή κερδοφορία κατά 45.3% το εννεάμηνο του 2024, κυρίως λόγω της αυξημένης εγκατεστημένης ισχύος.  Στην Ελλάδα, η ΔΕΗ σημείωσε αύξηση της παραγωγής κατά 44% από ΑΠΕ το ίδιο διάστημα, με την παραγωγή να ανέρχεται σε 4.8 TWh, που αντιστοιχεί στο 31% της συνολικής παραγωγής της εταιρείας.  Ωστόσο, η χειραγώγηση της αγοράς, η αθέμιτη κερδοσκοπία και η αποκόμιση υπερκερδών, ειδικά σε αγορές όπως η ελληνική, όπου επικρατούν ολιγοπωλιακές συνθήκες, είναι η νέα πραγματικότητα. 

Επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει το ενεργειακό κόστος στην Ευρώπη (στην Ελλάδα ακόμη περισσότερο) σε επίπεδα πολλαπλάσια (π.χ. στο Φυσικό αέριο πενταπλάσια) των ΗΠΑ με συνέπεια την επιτάχυνση της αποβιομηχανοποίησης της Ευρώπης και επιδείνωση της ενεργειακής φτώχειας στα νοικοκυριά. Το κλείσιμο επιχειρήσεων λόγω υπέρογκου κόστους ενέργειας είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο. Στην Γερμανία για παράδειγμα, με την βαριά ενεργοβόρα παραγωγική βάση της, ανακοινώνονται ήδη, μεταφορές παραγωγικής δραστηριότητας. 

Η όλη κατάσταση, οδηγεί τις πιο συντηρητικές δυνάμεις να αμφισβητήσουν ακόμα και την κλιματική κρίση, παρά το ότι γίνεται όλο και πιο εμφανής και με μεγαλύτερες εξάρσεις καταστροφών και ακραίων κλιματικών φαινομένων.

Η Ευρώπη, θεωρητικά ηγέτιδα στην «πράσινη μετάβαση», φαίνεται αποσβολωμένη μπροστά στο “Drill baby, Drill” του προέδρου Trump. Η άνοδος των ακροδεξιών κυβερνήσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες έρχεται να αμφισβητήσει δικαιώματα και κατακτήσεις και ταυτόχρονα να επαναπροσδιορίσει το ενεργειακό portfolio. Η αμηχανία όμως των ευρωπαϊκών ελίτ δεν γίνεται στο κενό. Έχουν προηγηθεί οι αποτυχημένες πολιτικές, που στο όνομα της πράσινης μετάβασης, οδήγησαν την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας και αποκλεισμού. 

Οι πολίτες όμως και οι προοδευτικές δυνάμεις δεν πρέπει να χάσουν τον κρίσιμο στόχο για την ενεργειακή δημοκρατία. Είναι δυνατή και η προστασία του περιβάλλοντος και η μείωση των τιμών.

Η Ευρώπη λοιπόν βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι με τρεις πιθανές κατευθύνσεις :

Α. Οπισθοδρόμηση  

Συνέχιση της υπάρχουσας ανεπαρκούς πολιτικής που βασίζεται μεταβατικά όλο και περισσότερο στο πανάκριβο Υγροποιημένο, κυρίως Αμερικάνικο LNG, που στην πορεία δημιουργεί νέες ενεργειακές εταιρίες με νέα υπερκέρδη ενώ το κόστος της φορτώνεται στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Επίσης η επαναφορά στην υπερ-εξαρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, με ένταση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου, είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. 

Β. Πρόοδος

Αναθεώρηση της ενεργειακής μετάβασης με την κοινωνία και την ευρύτερη οικονομία στο επίκεντρο (σε αντίθεση με την σημερινή επικέντρωση μόνο στις ενεργειακές εταιρίες). Έτσι ώστε η πράσινη ενεργειακή μετάβαση να είναι επιτυχής και δίκαιη. Σήμερα, ότι γίνεται, ενώ παρουσιάζεται ως «πράσινο», επί της ουσίας δεν είναι. Μεγάλα, φαραωνικά έργα ΑΠΕ, χωρίς διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες, μακριά από τις κοινωνικές ανάγκες και την μετατροπή μεγάλων περιοχών (βλέπε Αιτωλοακαρνία κα.) σε ενεργειακές αποικίες με ερημοποίηση του τόπου από το παραγωγικό ανθρώπινο δυναμικό της περιοχής. 

Συνεπώς, αυτά που θα έπρεπε να γίνουν —τόσο άμεσα όσο και στρατηγικά — και δεν έχουν γίνει είναι: 

Άμεσα, είναι απαραίτητο να παρθούν μέτρα που θα κρατήσουν την ενέργεια (τόσο στον ηλεκτρισμό όσο και τα υγρά καύσιμα) σε προσιτό επίπεδο τόσο για τους πολίτες όσο και τις επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα:

• Πρέπει να μονιμοποιηθεί ένα σύστημα περιορισμού (στην πηγή με πλαφόν περιθωρίων κέρδους) ουρανοκατέβατων κερδών απέναντι στις εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας και τα διυλιστήρια. Η σημερινή τακτική των (ισχνών) επιδοτήσεων το μόνο που κάνει είναι να διατηρεί τα υπερκέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων με χρήματα του λαού. 

• Πρέπει να επανέλθει η ΔΕΗ σε δημόσιο έλεγχο. Η ιδιωτικοποίηση της έχει φέρει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας απολύτως έλεγχος στις στρεβλώσεις της αγοράς. Το «αόρατο» χέρι της αγοράς που θα ρύθμιζε το ενεργειακό τοπίο, θα ήταν ανέκδοτο αν δεν ήταν εφιάλτης για τους καταναλωτές. 

• Να επιταχυνθεί η αποφασιστική στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων με επιδότηση στις επενδύσεις αυτοπαραγωγής/ αυτοκατανάλωσης, με στόχο να απεγκλωβιστούν από την ενεργειακή φτώχεια τα νοικοκυριά και ειδικά οι πιο ευάλωτοι. Η κυβέρνηση της ΝΔ επιλεγεί να στηρίζει ενεργειακές επιχειρήσεις (βλ. πρόγραμμα «Απόλλων») βάζοντας μεσάζοντα ιδιωτικές εταιρείες που έχουν σκοπό το κέρδος, αντί να στηρίζει τους ίδιους του Δήμους, τις ΔΕΥΑ, τους ΤΟΕΒ να δημιουργήσουν Ενεργειακές κοινότητες. Μόνο έτσι μπορούν να διαχέονται άμεσα τα οφέλη στην κοινωνία. 

Και ενώ θα έπρεπε εδώ και χρόνια να επιταχυνθούν οι επενδύσεις δικτύων και σε μια νέα αρχιτεκτονική πολύ-πολικών δικτύων ηλεκτρισμού που θα εξισορροπήσει την δομή κεντρικών δικτύων μεταφοράς με περιφερικά δίκτυα διανομής, με στόχο να εκμεταλλευόμαστε τις δυνατότητες αυτοπαραγωγής / αυτοκατανάλωσης (Prosumers), εκχωρούν τον ηλεκτρικό χώρο στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Με άλλα λόγια δεν γίνεται ο ΑΔΜΗΕ και ο ΔΕΔΔΗΕ, που έχουν μονοπωλιακή θέση και έσοδα εγγυημένα από την πολιτεία να μην κάνουν αυτά που εν τέλει η πολιτεία για την ενεργειακή μετάβαση. Και σε ορισμένες περιπτώσεις να γίνονται εμπόδιο. 

• Τέλος, είναι αδήριτη ανάγκη να μειωθεί ο ΕΦΚ στα καύσιμα στο ελάχιστο επιτρεπτό των συντελεστών της ΕΕ.

Με βάση τις παραπάνω βασικές κατευθύνσεις που χρειάζεται η χώρα, θα εξασφαλίσει και τις τρεις κρίσιμες παραμέτρους για την ενέργεια (ενεργειακή ασφάλεια, ενεργειακή συμβατότητα με το περιβάλλον και την προστασία των οικοσυστημάτων, και ενεργειακή προσιτότητα, δηλαδή ενέργεια φτηνή και προσιτή για τον πολίτη) ώστε όλοι να απολαμβάνουν τα οφέλη της και όχι οι λίγοι και πλουσιότεροι. 

Αυτοί οι παραπάνω άξονες στρατηγικής —που βρίσκονται στον αντίποδα των σημερινών κυβερνητικών επιλογών — είναι η μόνη βιώσιμη λύση για το περιβάλλον, την οικονομία, την κοινωνία και τις επόμενες γενιές. 

*Μίλτος Ζαμπάρας, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Με περισσότερα από 70 χρόνια παρουσίας, η ΔΕΗ συνεχίζει να ηγείται στον ενεργειακό τομέα, επενδύοντας συστηματικά στην πράσινη μετάβαση, την τεχνολογική και ψηφιακή καινοτομία, και την προσφορά ολοκληρωμένων ενεργειακών λύσεων.

Στο επίκεντρο της στρατηγικής της βρίσκεται η δημιουργία ενός βιώσιμου μέλλοντος με ένα μοντέλο ανάπτυξης που συνδυάζει την οικονομική ευρωστία με την περιβαλλοντική ευθύνη.

Ο Όμιλος ΔΕΗ, εφαρμόζει με επιτυχία μια ολιστική προσέγγιση που εξελίσσει διαρκώς τον μετασχηματισμό του καθιστώντας τον σύγχρονο, αποτελεσματικό και με διαρκή ανάπτυξη, με σταθερό προσανατολισμό την πράσινη μετάβαση μέσα από το τρίπτυχο καθαρή παράγωγή ενέργειας, σύγχρονα δίκτυα και πελατοκεντρική φιλοσοφία.

Στόχος είναι ο Όμιλος ΔΕΗ να αποτελεί για τις επόμενες δεκαετίες τον ενεργειακό ηγέτηστην ευρύτερη περιοχή καθώς κι έναν σημαντικό παίκτη στην Ευρώπη, με υγιή οικονομικάκαι ολοκληρωμένες υπηρεσίες.

Οδηγεί την πράσινη μετάβαση της ενέργειας

Σήμερα, ο Όμιλος ΔΕΗ αποτελεί τον μεγαλύτερο προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα και τη Ρουμανία, εξυπηρετώντας 8,8 εκατ. πελάτες στους οποίους παρέχει περίπου 33TWh ενέργειας και μία ευρεία σειρά ενεργειακών προϊόντων και υπηρεσιών.

Το παραγωγικό δυναμικό της ΔΕΗ ανέρχεται σε 11,5GW, με θερμικούς, υδροηλεκτρικούς σταθμούς και εγκαταστάσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας με συνολική ετήσια παραγωγή ενέργειας περίπου 21TWh, ενώ η συνολική Ρυθμιζόμενη Περιουσιακή Βάση στα δίκτυα διανομής της ανέρχεται σε περίπου €4,3 δισ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το α’ εξάμηνο του 2024, η ΔΕΗ κατέγραψε ιδιαίτερα ισχυρές επιδόσεις, με το προσαρμοσμένο EBITDA να ανέρχεται στα 927 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 57% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2023 εξασφαλίζοντας χρηματοοικονομική σταθερότητα και ανθεκτικότητα.

Ένα αποτέλεσμα που οφείλεται σε μια σειρά στρατηγικών επενδύσεων και αποφάσεων που ενίσχυσαν την παραγωγική ικανότητα του Ομίλου, κυρίως μέσω της αύξησης της συμμετοχής των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στο ενεργειακό μείγμα. Πιο συγκεκριμένα, η παραγωγή από ΑΠΕ αυξήθηκε κατά 65%, φτάνοντας τις 3,1 TWh, που αντιπροσωπεύουν το 33% της συνολικής παραγωγής ενέργειας του Ομίλου.

Η ΔΕΗ όμως συνεχίζεινα επενδύει δυναμικά σε έργα πράσινης ενέργειας, με συνολικές επενδύσεις ύψους 1,1 δισ. ευρώ στο ίδιο διάστημα που αναμένεται να συμβάλλουν περαιτέρω στην ανάπτυξηενόςισχυρούκαιανθεκτικούενεργειακούδικτύου, που θα ενισχύσει την ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας. Χαρακτηριστικότης προσήλωσης της εταιρείας προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί το γεγονός ότι οι επενδύσεις στις δραστηριότητες ΑΠΕ,  διανομής και ψηφιοποίησης σημείωσαν αύξηση κατά 120% σε σχέση με το α’ εξάμηνο του 2023. Από αυτές τις επενδύσεις, περίπου το 70% κατευθύνθηκε σε έργα ΑΠΕ και ψηφιοποίησης, ενισχύοντας την παρουσία της ΔΕΗ στον ενεργειακό τομέα και επιβεβαιώνοντας τη δέσμευσή της για μια βιώσιμη ενεργειακή μετάβαση. Μια μετάβαση που μπορεί να υποστηρίξει την αύξηση της ισχύος με παράλληλη μείωση των εκπομπών CO2, που ήδη φτάνει το 8% μέσα στο 2024.

Ανοίγει την «βεντάλια» των δραστηριοτήτων της συνεχώς

Ο Όμιλος ΔΕΗ επενδύει σε ένα ευρύ φάσμα καινοτόμων υπηρεσιών και έργων υλοποιώντας ένα φιλόδοξο στρατηγικό πλάνο μετασχηματισμού του που είναι ήδη σε εξέλιξη και προχωρά με επιτυχία.

Η ενεργειακή μετάβαση και η τεχνολογία αλλάζουν ολόκληρη την αγορά της ενέργειας. Για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, αυτό που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν μία απλή σύνδεση με το δίκτυο, στην εποχή του νέου εξηλεκτρισμού διαμορφώνεται ένας ολόκληρος νέος κόσμος λύσεων για εξοικονόμηση ενέργειας, μηδενικό αποτύπωμα, αυτοπαραγωγή και έξυπνες λύσεις που κάνουν τη ζωή ευκολότερη.

Η ΔΕΗ στοχεύει σε μία νέα ολιστική εμπειρία, πέρα από την απλή προμήθεια ενέργειας, για τους πελάτες χτίζοντας μια νέα σχέση μαζί τους, αξιοποιώντας τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα για μια νέα ψηφιακή εμπειρία σε όλα τα επίπεδα. Με ένα δίκτυο καταστημάτων που μεγαλώνει και εκσυγχρονίζεται συνεχώς. Από την εγκατάσταση και λειτουργία ενεργειακών λύσεων (φωτοβολταϊκά, αντλίες θερμότητας, οικιακούς φορτιστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων, λύσεις smarthome) και συμβουλευτική για θέματα ενέργειας, μέχρι υπηρεσίες για το σπίτι, παραδόσεις παραγγελιών και λύσεις προστιθέμενης αξίας, όπως πληρωμές και ασφαλιστικές λύσεις.

Η εξαγορά της Κωτσόβολος είναι απολύτως συμβατή με τη στρατηγική αυτή, καθώς της δίνει τη δυνατότητα, άμεσα και επιτυχημένα, να οικοδομήσει μια μακροχρόνια σχέση με τους πελάτες της, μέσω ενός υφιστάμενου και ισχυρού δικτύου καταστημάτων και logistics, αξιοποιώντας παράλληλα ένα κορυφαίο brand για προϊόντα γύρω από το σπίτι. Παράλληλα, η ΔΕΗ επικεντρώνεται στην ανάπτυξη λύσεων προστιθέμενης αξίας γύρω από τα βασικά προϊόντα της για την επίτευξη καλύτερης εμπειρίας του πελάτη.

Ο πήχης έχει μπει σε κάθε περίπτωση ψηλά και σε αυτό το πεδίο καθώς σύμφωνα με το Στρατηγικό Σχέδιο 2024-2026, ο Όμιλος ΔΕΗ στοχεύει το NPS, ο βασικός δείκτης ικανοποίησης του πελάτη, να αυξηθεί το 2026 σε 75 από 53 σήμερα (και μόλις 3 το 2021).

Ταυτόχρονα, ο Όμιλος κάνει τα πρώτα, καθόλου δειλά, βήματά του σε τομείς που το μέλλον τους ανήκει. Έχει μπει δυναμικά στην αγορά των τηλεπικοινωνιών με την ανάπτυξη του δικτύου Fiber-to-the-home να προχωράει με γρήγορο ρυθμό στην Αττική, έχοντας φτάσει σε 377.000 σπίτια/επιχειρήσεις τον Ιούνιο 2024, μέγεθος διπλάσιο σε σχέση με τον Μάρτιο. Το κατασκευαστικό πλάνο για το 2024-2025 προχωρά γρήγορα και σταθερά με στόχο το δίκτυο FTTH να φτάσει σε 1,7 εκατ. νοικοκυριά και επιχειρήσεις μέχρι το τέλος του 2025.

Ανάλογη είναι και η κινητικότητα του Ομίλου ΔΕΗ στον τομέα της ηλεκτροκίνησης. Μέσω της ΔΕΗ blue, η ΔΕΗ κατέχει ηγετικό μερίδιο αγοράς 34% στα δημόσια σημεία φόρτισης στην Ελλάδα. Η ΔΕΗ είναι επίσης ενεργή στον τομέα της ηλεκτροκίνησης στη Ρουμανία, με τον συνολικό αριθμό σημείων φόρτισης να ανέρχεται κοντά στα 2.700 στο τέλος του α΄ εξαμήνου 2024 και στις δύο χώρες.

Η ΔΕΗ, με την ιστορική της πορεία, τον στρατηγικό μετασχηματισμό και τις επενδύσεις της σε καθαρή ενέργεια και καινοτόμες υπηρεσίες, αποτελεί έναν βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας και έναν αξιόπιστο εταίρο για την κοινωνία. Το σχέδιο της για το μέλλον διασφαλίζει τη συνέχιση αυτής της πορείας με σταθερότητα, υγεία και αποτελεσματικότητα.