Ο Mostafa Nili είπε ότι οι αξιωματούχοι ανέστειλαν την ποινή φυλάκισης της πελάτισσάς του μετά από συμβουλή του γιατρού, αφού η κυρία Mohammadi υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση όγκου. Η οικογένειά της και οι υποστηρικτές της ζήτησαν να απελευθερωθεί οριστικά, περιγράφοντας την προσωρινή αποφυλάκιση ως «πολύ λίγη και πολύ αργά».

Η 52χρονη ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών κρατείται στη διαβόητη φυλακή Evin της Τεχεράνης από το 2021. Μετά την προσωρινή απελευθέρωσή της, δημοσιεύτηκε ένα βίντεο στον λογαριασμό της κυρίας Mohammadi στο Instagram που την δείχνει να κάθεται σε φορείο και να βγαίνει από το ασθενοφόρο. Στο βίντεο, φωνάζει «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» – το σύνθημα του κινήματος διαμαρτυρίας 2022-2023 που συγκλόνισε τις ισλαμικές αρχές.

Οι εικόνες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειχναν το δεξί πόδι της κυρίας Mohammadi βαριά δεμένο. Κράτησε επίσης μια φωτογραφία της Mahsa Amini, της 22χρονης Ιρανής γυναίκας της οποίας ο θάνατος στη φυλακή τον Σεπτέμβριο του 2022 πυροδότησε τις διαδηλώσεις.

Ο σύζυγος της κυρίας Mohammadi, Taghi Rahmani, είπε στους δημοσιογράφους ότι η σύζυγός του «βγήκε σε καλή ψυχική κατάσταση, σε κατάσταση μαχητική παρά την πολύ εύθραυστη κατάσταση της υγείας της». Ο 18χρονος γιος της Ali Rahmani είπε ότι είχαν μια τηλεφωνική συνομιλία που ήταν σύντομη αλλά έντονη. «Μπορούσε να μου πει ότι με αγαπάει», πρόσθεσε. «Το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν ότι είχε φύγει από τη φυλακή Evin χωρίς την υποχρεωτική μαντίλα».

Ο επικεφαλής της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ, Jorgen Watne Frydnes, κάλεσε τις ιρανικές αρχές «να τερματίσουν οριστικά τη φυλάκισή της και να εξασφαλίσουν ότι θα λάβει επαρκή ιατρική περίθαλψη για τις ασθένειές της». Ένας εκπρόσωπος του Γραφείου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στη Γενεύη χαρακτήρισε την προσωρινή απελευθέρωση ως «σημαντική».

Επαναλήφθηκε η έκκληση του ΟΗΕ «για την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση της κυρίας Mohammadi» μαζί με άλλους Ιρανούς άνδρες και γυναίκες που «κρατούνται ή φυλακίζονται για τη νόμιμη άσκηση της ελευθερίας της έκφρασης και άλλων ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Ο κύριος Nili έγραψε στο X ότι, με βάση τη συμβουλή ενός εξεταζόμενου γιατρού, ο εισαγγελέας είχε αναστείλει την ποινή φυλάκισής της για τρεις εβδομάδες και είχε αποφυλακιστεί. Σε ανακοίνωσή της, το Ίδρυμα Narges Mohammadi είπε ότι υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση τον περασμένο μήνα αφού οι γιατροί ανακάλυψαν μια οστική βλάβη στο δεξί της πόδι που υποπτεύονταν ότι ήταν καρκινική. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε πίσω στη φυλακή μετά από μόλις δύο ημέρες. Η ομάδα είπε ότι αυτό έγινε «παρά τις συμβουλές του γιατρού της και το αίτημα της νομικής της ομάδας, παρόλο που δεν μπορούσε να περπατήσει ή ακόμα και να καθίσει». Έκτοτε, η κυρία Mohammadi έχει δει μια «ταχεία ανάπτυξη κατακλίσεων και έντονο πόνο στην πλάτη και στα πόδια της».

Το ίδρυμα χαρακτήρισε την αναστολή των 21 ημερών «ανεπαρκή» και είπε ότι τουλάχιστον τρεις μήνες είναι κρίσιμοι για την ανάρρωσή της. Σε αντίθεση με μια ιατρική άδεια, η οποία θα επέτρεπε την περίοδο ανάρρωσης να υπολογίζεται στη φυλάκισή της, αυτή η αναστολή σημαίνει ότι θα της ζητηθεί να εκτίσει επιπλέον 21 ημέρες μετά την επιστροφή της στη φυλακή, πρόσθεσε το ίδρυμα.

Η κυρία Mohammadi κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης 2023 για την εκστρατεία της κατά της καταπίεσης των γυναικών στο Ιράν. Τα έφηβα παιδιά της δέχτηκαν το βραβείο στο Όσλο για λογαριασμό της και διάβασαν μια ομιλία που είχε βγει λαθραία από τη φυλακή. «Γράφω αυτό το μήνυμα πίσω από τους ψηλούς, κρύους τοίχους μιας φυλακής. Ο ιρανικός λαός, με επιμονή, θα ξεπεράσει την καταστολή και τον αυταρχισμό», είχε γράψει η κυρία Mohammadi.

Το 2016, καταδικάστηκε σε 16 χρόνια φυλάκιση, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερη με εγγύηση. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια εκστρατεία για να σταματήσει την απομόνωση και δημοσίευσε δύο βιβλία και μια ταινία ντοκιμαντέρ. Συνελήφθη ξανά το 2021 και έκτοτε βρίσκεται στη φυλακή.

Η κυρία Mohammadi έχει συλληφθεί συνολικά 13 φορές, έχει δικαστεί πέντε φορές και έχει καταδικαστεί σε περισσότερα από 32 χρόνια φυλάκιση και 154 χτυπήματα με μαστιγώματα, σύμφωνα με το ίδρυμά της.

Πηγή: BBC / Φωτογραφίες: Instagram

Η Ιαπωνική Συνομοσπονδία Οργανώσεων Πασχόντων Βομβών Α και Η – κοινώς γνωστή ως Nihon Hidankyo – έλαβε τη διάκριση ένα χρόνο πριν από την 80η επέτειο από τους βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, και σε μια εποχή αυξανόμενης ανησυχίας για την πιθανή χρήση πυρηνικών όπλων. Η επιτροπή Νόμπελ είπε ότι αποφάσισε να απονείμει το βραβείο στη Nihon Hidankyo «για τις προσπάθειές της να επιτύχει έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα και για την απόδειξη μέσω καταθέσεων μαρτύρων ότι τα πυρηνικά όπλα δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιηθούν ξανά».

Η νορβηγική επιτροπή είπε ότι οι μαρτυρίες των Hibakusha – των επιζώντων των βομβαρδισμών του Αυγούστου του 1945 από τις ΗΠΑ – «βοήθησαν στη δημιουργία και την εδραίωση ευρείας αντίθεσης στα πυρηνικά όπλα σε όλο τον κόσμο βασιζόμενη σε προσωπικές ιστορίες, δημιουργώντας εκπαιδευτικές εκστρατείες βασισμένες στη δική τους εμπειρία και εκδίδοντας επείγουσες προειδοποιήσεις κατά της διάδοσης και χρήσης πυρηνικών όπλων». Πρόσθεσε: «Οι hibakusha μας βοηθούν να περιγράψουμε το απερίγραπτο, να σκεφτούμε το αδιανόητο και να αντιληφθούμε με κάποιο τρόπο τον ακατανόητο πόνο και την ταλαιπωρία που προκαλούν τα πυρηνικά όπλα».

Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Shigeru Ishiba, ο οποίος συμμετέχει στη σύνοδο κορυφής της Ανατολικής Ασίας στο Λάος, είπε στους δημοσιογράφους: «Είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι ο οργανισμός που έχει εργαστεί για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης». Ενώ η επιτροπή σημείωσε ότι τα πυρηνικά όπλα δεν είχαν χρησιμοποιηθεί από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είπε ότι το «ταμπού» κατά της χρήσης τους ήταν «υπό πίεση».

Ο Ρώσος πρόεδρος, Vladimir Putin, αρνήθηκε να αποκλείσει τη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων κατά της Ουκρανίας, ενώ η Βόρεια Κορέα συνέχισε να αναπτύσσει πυρηνικά όπλα που ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι είναι ικανά να πλήξουν την ηπειρωτική χώρα των ΗΠΑ. Κάποιοι θα δουν το βραβείο ως επίπληξη στη συντηρητική κυβέρνηση της Ιαπωνίας, η οποία εξαρτάται για την άμυνά της από την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ και δε βρίσκεται ανάμεσα στις περισσότερες από 60 χώρες που έχουν επικυρώσει μια συνθήκη του 2021 για την απαγόρευση της κατοχής και χρήσης πυρηνικών όπλων. «Αυτή τη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας, αξίζει να θυμηθούμε τι είναι τα πυρηνικά όπλα: τα πιο καταστροφικά όπλα που έχει δει ποτέ ο κόσμος», ανέφερε η επιτροπή Νόμπελ.

Περίπου 60.000 με 80.000 άνθρωποι πέθαναν ακαριαία αμέσως μετά το Enola Gay, ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό B-29, που έριξε μια πυρηνική βόμβα 15 κιλοτόνων στη Χιροσίμα το πρωί της 6ης Αυγούστου 1945, με τον αριθμό των νεκρών να ανέρχεται σε 140.000 μέχρι το τέλος του έτους. Τρεις μέρες αργότερα, οι Αμερικανοί έριξαν μια βόμβα πλουτωνίου στο Ναγκασάκι, σκοτώνοντας 74.000. Σήμερα, ο αριθμός των ανθρώπων που αναγνωρίζεται επίσημα ότι έχασαν τη ζωή τους από τις επιπτώσεις των βομβαρδισμών ανέρχεται σε 344.306 στη Χιροσίμα και 198.785 στο Ναγκασάκι. Η μέση ηλικία των 106.000 επιζώντων είναι σχεδόν 86, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Ιαπωνίας.

«Μια μέρα, οι hibakusha δεν θα είναι πλέον ανάμεσά μας ως μάρτυρες της ιστορίας», είπε η επιτροπή Νόμπελ. «Αλλά με μια ισχυρή κουλτούρα μνήμης και συνεχή δέσμευση, οι νέες γενιές στην Ιαπωνία μεταφέρουν την εμπειρία και το μήνυμα των μαρτύρων».

Ο συμπρόεδρος του Nihon Hidankyo, Toshiyuki Mimaki, 81 ετών, είπε σε συνέντευξη Τύπου στη Χιροσίμα ότι η αναγνώριση της ομάδας θα δώσει μεγάλη ώθηση στις προσπάθειές της να αποδείξει ότι η κατάργηση των πυρηνικών όπλων είναι δυνατή, ανέφεραν το Reuters και το Agence France-Presse.

«Θα ήταν μεγάλη δύναμη να απευθύνω έκκληση στον κόσμο ότι μπορεί να επιτευχθεί η κατάργηση των πυρηνικών όπλων», είπε ο Mimaki. «Τα πυρηνικά όπλα πρέπει οπωσδήποτε να καταργηθούν». Είπε ότι η ιδέα ότι τα πυρηνικά όπλα έφεραν την ειρήνη ήταν μια πλάνη. «Έχει ειπωθεί ότι λόγω των πυρηνικών όπλων, ο κόσμος διατηρεί την ειρήνη. Αλλά τα πυρηνικά όπλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τρομοκράτες. Για παράδειγμα, εάν η Ρωσία τα χρησιμοποιήσει εναντίον της Ουκρανίας, το Ισραήλ εναντίον της Γάζας, δεν θα τελειώσει εκεί. Οι πολιτικοί πρέπει να τα γνωρίζουν αυτά».

Ο MG Sheftall, ο συγγραφέας του Hiroshima: The Last Witnesses, το οποίο δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα, είπε ότι ήταν «απόλυτα ενθουσιασμένος» από τα νέα. «Από το ζενίθ του Ψυχρού Πολέμου, δεν νομίζω ότι ο κόσμος χρειάζεται την ανανεωμένη συνειδητοποίηση της φρίκης των πυρηνικών όπλων περισσότερο από όσο τη χρειάζεται σήμερα», είπε.

Πηγή: The Guardian