Λίγες ημέρες αργότερα έγινε γνωστό ότι το αυστραλιανό pop είδωλο είχε υποβληθεί με επιτυχία σε επέμβαση, όμως τα επόμενα χρόνια η καριέρα της επηρεάστηκε έντονα από τη νόσο. Χρειάστηκε ακόμη και να διακόψει συναυλία στη μέση λόγω προβλημάτων υγείας — τελικά απαλλάχθηκε από τον καρκίνο τον Φεβρουάριο του 2006.

Η κρυφή δοκιμασία του 2021

Στο νέο της ντοκιμαντέρ για τη ζωή της, που έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 20 Μαΐου, η Μινόγκ αποκαλύπτει πως αυτό δεν ήταν το μόνο επεισόδιο με καρκίνο. «Η δεύτερη διάγνωση καρκίνου ήρθε στις αρχές του 2021. Κατάφερα να το κρατήσω μυστικό… Όχι όπως την πρώτη φορά», εξομολογείται στη σειρά τριών επεισοδίων με τίτλο KYLIE.

Στη σειρά η τραγουδίστρια ξετυλίγει τις δεκαετίες καριέρας της, τα προσωπικά εμπόδια που αντιμετώπισε, τον δημόσιο έλεγχο των πρώτων χρόνων και τη μάχη με την ασθένεια. «Ευτυχώς, το ξεπέρασα. Ξανά. Και όλα είναι καλά. Ποιος ξέρει τι μου επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά η ποπ μουσική με τρέφει… Το πάθος μου για τη μουσική είναι μεγαλύτερο από ποτέ», δηλώνει στην παραγωγή του Netflix.

Η Μινόγκ παραδέχεται ότι μετά τη θεραπεία δυσκολεύτηκε να βρει τη σωστή στιγμή να το ανακοινώσει δημόσια: «Δεν νιώθω υποχρεωμένη να το πω στον κόσμο, και στην πραγματικότητα εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα γιατί ήμουν μόνο ένα άδειο κέλυφος», λέει χαρακτηριστικά.

Οι δυσκολίες πίσω από τις επιτυχίες

Ακόμη και μετά τον τεράστιο θρίαμβο του single Padam Padam, που κέρδισε Grammy το 2023, η Μινόγκ δεν μπορούσε να μιλήσει ανοιχτά: «Έφτασε ένα σημείο που δεν ήθελα να ξαναβγώ από το σπίτι. Το Padam Padam μου άνοιξε πολλές πόρτες, αλλά μέσα μου ήξερα πως ο καρκίνος δεν ήταν απλώς ένα περαστικό επεισόδιο στη ζωή μου. Και πραγματικά ήθελα απλώς να μοιραστώ τι συνέβη για να το ξεπεράσω. Καθόμουν σε συνεντεύξεις και κάθε φορά σκεφτόμουν: “Τώρα είναι η στιγμή”, αλλά τελικά το κράτησα για μένα».

Αναφέρει επίσης ότι το τραγούδι της Story, του 2023 από το άλμπουμ Tension, αναφέρεται σε αυτή την περίοδο της ζωής της, όταν τραγουδούσε στίχους όπως «είχα ένα μυστικό που κράταγα για μένα… Γύρνα σελίδα, αγάπη μου, βγες στη σκηνή».

Στα προωθητικά υλικά του ντοκιμαντέρ, η Μινόγκ τονίζει πως ήταν δική της απόφαση να μοιραστεί τώρα αυτή την πληροφορία και πως διαγνώστηκε μετά από έναν απλό προληπτικό έλεγχο: «Σίγουρα υπάρχει κάποιος εκεί έξω που χρειάζεται μια μικρή υπενθύμιση να κάνει εξετάσεις… Η έγκαιρη διάγνωση ήταν πολύτιμη και είμαι ευγνώμων που σήμερα είμαι καλά».

KYLIE: Η ζωή και οι συνεργασίες μιας σταρ

Κατά τη διάρκεια των τριών επεισοδίων του KYLIE, η τραγουδίστρια επιτυχιών όπως Can’t Get You Out of My Head και Spinning Around μοιράζεται βίντεο και φωτογραφίες από το προσωπικό της αρχείο και μιλά για την άνοδό της στη διεθνή φήμη: «Υπήρχαν εκπλήξεις παντού — του τύπου ‘Αυτό ήταν καλό. Αυτό δεν έπρεπε ποτέ να συμβεί’. Ήταν σαν να υπήρχαν κόσμοι μέσα σε κόσμους στο αρχείο μου», ανέφερε σε συνέντευξή της στο πρακτορείο Reuters σχετικά με τα γυρίσματα.

«Είναι ευχάριστη έκπληξη που μπορώ να αναγνωρίσω τον εαυτό μου από την αρχή… Δεν ξέρω αν έχω αλλάξει τόσο πολύ. Το επίπεδο εμπειρίας μου σίγουρα έχει αλλάξει… Αλλά μπορώ να δω τον σπόρο αυτού που ήμουν και αυτό είναι πραγματικά συγκινητικό». Για την εξέλιξή της όλα αυτά τα χρόνια σημειώνει: «Απλά ακολουθώ το ένστικτό μου. Πηγαίνω όπου με εμπνέει κάθε φορά. Πιστεύω ότι όλα όσα κάνω εξαρτώνται απ’ όσα έχω ήδη κάνει».

Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει ακόμη συνεντεύξεις με τη Ντάνι Μινόγκ, αδελφή της Κάιλι και επίσης τραγουδίστρια, τον παλιό συμπρωταγωνιστή της στη σειρά Neighbours Τζέισον Ντόνοβαν, καθώς και τον τραγουδιστή Νικ Κέιβ.

Η Μινόγκ έκανε τα πρώτα της βήματα στην αυστραλιανή σαπουνόπερα Neighbours τη δεκαετία του ’80 πριν ξεκινήσει μια λαμπρή μουσική πορεία με επιτυχίες όπως The Loco-Motion και I Should Be So Lucky. Έχει πουλήσει πάνω από 80 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων δύο Grammy.

«Η δημιουργία αυτού του ντοκιμαντέρ ήταν μια συναισθηματική διαδρομή και πράξη πίστης. Είμαι ενθουσιασμένη που μπορείς να ταξιδέψεις μαζί μου και με τον σκηνοθέτη Μάικλ Χαρτ μέσα από τη ζωή και την καριέρα μου αλλά και κάποιους σημαντικούς ανθρώπους, τόπους και στιγμές. Θα γελάσεις και θα κλάψεις… Εγώ πάντως το έκανα!», εξηγεί η ίδια σε ανάρτησή της στο Instagram όπου αριθμεί 3,3 εκατομμύρια ακολούθους.

Η ίδια η Jonas υπογράφει το σενάριο, τη δημιουργία και την παραγωγή της σειράς, διασφαλίζοντας πως παραμένουν ανέπαφα το πνεύμα, η αυτοπεποίθηση και –κυρίως– η διάθεσή της να εμβαθύνει σε «γκρίζες ζώνες» και να εξερευνήσει τις περίπλοκες ισορροπίες της μέσης ηλικίας.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκουμε τη Ρέιτσελ Βάις, η οποία δίνει μια αφοπλιστικά δυνατή ερμηνεία ως ανώνυμη καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας, αγαπητή στους φοιτητές της. Ο σύζυγός της, John (τον υποδύεται ο John Slattery, πάντα στο γνώριμο ύφος του αλλά με αξεπέραστη δεξιοτεχνία), είναι επίσης καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο, όμως έχει μόλις τεθεί σε διαθεσιμότητα λόγω ερωτικών σχέσεων με φοιτήτριες.

Η υπεράσπισή του βασίζεται στο επιχείρημα ότι όλα συνέβησαν «πριν αλλάξουν οι κανόνες». Η φράση «Ήταν μια άλλη εποχή» επανέρχεται συχνά – όχι μόνο από τον ίδιο, αλλά και από τη σύζυγο και άλλους συναδέλφους τους, άνδρες και γυναίκες. Εδώ ξεκινά η ανατροπή της Jonas, που θέτει υπό αμφισβήτηση τις βεβαιότητες.

Η ηρωίδα της Βάις ήξερε πάντα για τις εξωσυζυγικές σχέσεις του John. Όπως λέει χαρακτηριστικά, είχαν μεταξύ τους «μια συμφωνία – αυτό που σήμερα τα παιδιά θα αποκαλούσαν ανοιχτό γάμο, αλλά χωρίς όλη αυτή την ενοχλητική επικοινωνία». Μια ατάκα γεμάτη σοφία και χιούμορ, που συνοψίζει το χάσμα των γενεών μέσα από τα λόγια μιας γυναίκας που πάντα προτάσσει τη λογική έναντι του συναισθήματος.

Αυτή η στάση όμως δεν τη βοηθά όταν ερωτεύεται ξαφνικά τον νέο συνάδελφο στη δουλειά – τον γοητευτικό Vladimir (Leo Woodall). Εκείνος είναι έξυπνος, ελκυστικός και φλερτάρει διακριτικά – αλλά ίσως με όλους; Είναι επίσης παντρεμένος με τη Cynthia, επίσης πολλά υποσχόμενη νεαρή ακαδημαϊκό, που σύντομα γίνεται δημοφιλής επιλογή των φοιτητών για τα μαθήματά τους.

Σύγχρονες σχέσεις εξουσίας και ηθικά διλήμματα

Η δύναμη των φοιτητών να καθορίζουν τις τύχες των καθηγητών – όχι μόνο μέσω καταγγελιών για παρενόχληση αλλά και επιλέγοντας ποιο μάθημα θα παρακολουθήσουν – αποτελεί ένα ακόμη νήμα στην ολοένα πιο περίπλοκη πλοκή.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον βρίσκεται στις διαφορετικές αντιλήψεις των γενεών γύρω από τις πράξεις του John. Καθώς αυξάνονται οι καταγγελίες, η πρωταγωνίστρια βρίσκεται περικυκλωμένη από κουτσομπολιά, αντικρουόμενες απόψεις και την ανάγκη να ισορροπήσει ανάμεσα στην αυτοπροστασία (που συχνά σημαίνει προστασία του συζύγου της για χάρη της σύνταξής του), την οικογένειά της (ειδικά την κόρη τους Sid, την οποία υποδύεται η Ellen Robertson) και την αναζήτηση δικαιοσύνης.

Αλλά τι σημαίνει πραγματικά δικαιοσύνη; Σε μια από τις πολλές άμεσες τοποθετήσεις της προς την κάμερα – τεχνική που εδώ λειτουργεί εξαιρετικά – η Βάις αναρωτιέται: «Μου είναι δύσκολο να καταλάβω πώς συναινετικές σχέσεις που ήταν απολαυστικές όχι παρά τη διαφορά ισχύος αλλά λόγω αυτής μπορούν εκ των υστέρων να θεωρηθούν επιβλαβείς. Ως γυναίκα, το βρίσκω κάπως προσβλητικό».

Σε άλλη σκηνή, όταν προσπαθεί να πείσει τη σύζυγο του προέδρου του κολεγίου να αναβάλουν την ακρόαση μέχρι να συνταξιοδοτηθεί ο John, μοιράζονται μαζί αναμνήσεις από δικές τους σχέσεις με καθηγητές («Ήταν μια άλλη εποχή»). Πρόκειται για αυταπάτη ή αυτοπροστασία; Βλέπουν μια άβολη ερωτική αλήθεια στην καρδιά μιας κοινής ανθρώπινης εμπειρίας;

Νωρίτερα, η πρωταγωνίστρια παραδέχεται πως δύσκολα θα ξαναέχει εξουσία – είτε ερωτική είτε διανοητική (καθώς μάταια προσπαθεί να κάνει τους φοιτητές της να εκτιμήσουν τη «Rebecca» της Daphne Du Maurier, όταν εκείνοι βλέπουν μόνο τον μισογυνισμό της εποχής). Δρα άραγε από ζήλια ή θυμό;

Καμία απάντηση δεν είναι απλή στη “Vladimir”

Η σειρά εξερευνά όλες αυτές τις πλευρές. Η δύναμή της έγκειται στην επιμονή ότι κανείς μας δεν είναι αγνός στα κίνητρα ή απόλυτα ειλικρινής με τον εαυτό του ή τους άλλους. Δεν αντιμετωπίζουμε τη ζωή όπως της αξίζει ούτε δείχνουμε πάντα την απαραίτητη συμπόνια στους ανθρώπους γύρω μας. Τίποτα δεν είναι μαύρο-άσπρο· όλοι έχουμε αντιφάσεις. Και όσο κι αν διαφωνούν οι νεότερες γενιές σήμερα, θα μάθουν κι αυτές – πιθανότατα νωρίτερα απ’ όσο νομίζουν.

Η σειρά Vladimir προβάλλεται ήδη στο Netflix.

Μασήστε τσίχλα με πλαστικά. Αγοράστε ένα σνακ τυλιγμένο σε πλαστικό και λάβετε μια απόδειξη τυπωμένη σε χαρτί με πλαστική επίστρωση. Επιστρέφοντας σπίτι, βγάζετε το φαγητό από τη συσκευασία του, το μαγειρεύετε με πλαστικά σκεύη, αποθηκεύετε τα περισσεύματα σε πλαστικά δοχεία και καθαρίζετε με απορρυπαντικά που περιέχουν και αυτά πλαστικά – όλα μέσα σε πλαστικές φιάλες. Βουρτσίζετε τα δόντια σας με μια πλαστική οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα με προσμίξεις πλαστικού. Και στο τέλος της ημέρας, ξανά στο κρεβάτι.

Ο κατάλογος των τρόπων με τους οποίους η ανθρωπότητα οδηγείται στην αυτοκαταστροφή είναι μακρύς και διαρκώς αυξανόμενος, αλλά το ντοκιμαντέρ The Plastic Detox έρχεται να τονίσει ότι η αλόγιστη χρήση των παραγόμενων από πετροχημικά πλαστικών πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά. Εστιάζει ιδιαίτερα σε μία συνέπεια των μικροπλαστικών – των απειροελάχιστων σωματιδίων που εισέρχονται στο σώμα μας αφού αποκολληθούν από την επιφάνεια του πλαστικού: τη διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος. Αυτοί οι μικροσκοπικοί εισβολείς διαταράσσουν τις ορμόνες μας και συμβάλλουν σε ποικίλα προβλήματα υγείας, όπως η υπογονιμότητα.

Αυτό είναι και το βασικό θέμα της πρωταγωνίστριας του ντοκιμαντέρ, της επιδημιολόγου Shanna Swan, η οποία στο βιβλίο της “Count Down” (2021) υποστηρίζει ότι τα χημικά των πλαστικών αποτελούν σημαντικό παράγοντα στη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. (Το ντοκιμαντέρ δεν εμβαθύνει στη διαμάχη σχετικά με τη δυσκολία μέτρησης της πραγματικής επικινδυνότητας των μικροπλαστικών, καθώς κάποιες έρευνες έχουν δώσει υπερβολικά νούμερα.)

Η δράση της Shanna Swan και τα ζευγάρια

Η Swan, δυναμική γιαγιά έξι εγγονιών και προγιαγιά ενός πολύτιμου μικρού, μας «κερδίζει» με ένα πείραμα που θυμίζει reality show. Επισκέπτεται τη Φλόριντα, την Καλιφόρνια και το Άινταχο, όπου βρίσκει έξι ζευγάρια που δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδί και τους προκαλεί να ζήσουν για τρεις μήνες περιορίζοντας δραματικά την έκθεσή τους στα πλαστικά.

Όπως μια “Queer Eye” που προσφέρει γυάλινα μπουκάλια αντί για καλύτερα τζιν ή μια Μαρί Κόντο που φέρνει χαρά αντικαθιστώντας τις πλαστικές σπάτουλες με ξύλινες, ή ακόμα σαν μια Supernanny που έρχεται… χρόνια πριν γεννηθεί το παιδί σας για να βοηθήσει, η Swan ανατρέπει τις καθημερινές συνήθειες των συμμετεχόντων. Τα ντουλάπια αναστατώνονται. Οι επισκέψεις στο σούπερ μάρκετ μετατρέπονται σε προειδοποιήσεις για τον όγκο των βλαβερών προϊόντων στα ράφια.

Τα ζευγάρια, που προσπαθούν μάταια να αποκτήσουν παιδί για χρονικό διάστημα από 22 μήνες έως 10 χρόνια, μιλούν συγκινητικά για τη θλίψη τους να παραμένουν άτεκνα. Οι σύντροφοι αισθάνονται ανήμποροι να κάνουν ευτυχισμένο τον άνθρωπο που αγαπούν, καθώς οι Γιορτές της Μητέρας ή του Πατέρα περνούν απαρατήρητες και οι οικογενειακές ή φιλικές συγκεντρώσεις γίνονται υπενθυμίσεις της άπιαστης χαράς της γονεϊκότητας.

Το παγκόσμιο πρόβλημα των πλαστικών

Αν και οι προσωπικές ιστορίες είναι συγκινητικές, λειτουργούν ως αφετηρία για το ευρύτερο θέμα του The Plastic Detox. Το ντοκιμαντέρ εγκαταλείπει συχνά το πείραμα για να εξηγήσει τον μηχανισμό ενός προβλήματος τόσο τρομακτικού όσο και εξοργιστικού: το μέγεθός του φαίνεται αδύνατον να αντιμετωπιστεί.

Παρουσιάζεται σύντομα η ιστορία των πλαστικών: πώς έγιναν πιο προβληματικά όταν ανακαλύφθηκε ότι μπορούν να παραχθούν φθηνά από ορυκτά καύσιμα, πόσο πανταχού παρόντα είναι σήμερα, αλλά και πώς η ρύπανση από την παραγωγή και τη διάθεσή τους αποτελεί περιβαλλοντική καταστροφή – ακόμη και πριν καν ληφθούν υπόψη τα μικροπλαστικά.

Αποκαλύπτεται πώς οι πετροχημικές εταιρείες δημιούργησαν μύθους περί εύκολης ανακύκλωσης των πλαστικών, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν την ισχύ και τον πλούτο τους για να επηρεάζουν κυβερνήσεις. Ένα εντυπωσιακό αρχειακό στιγμιότυπο από ακρόαση της Γερουσίας στις ΗΠΑ το 2011, δείχνει τον John Kerry να πιέζει εκπρόσωπο της Υπηρεσίας Τροφίμων & Φαρμάκων (FDA) να παραδεχτεί ότι τα στοιχεία τους για την τοξικότητα των πλαστικών προέρχονται από τις ίδιες τις κατασκευάστριες εταιρείες.

Γίνονται συγκρίσεις με ζητήματα όπως η αμόλυβδη βενζίνη ή ο καπνός, όπου αναγνωρίστηκε η βλάβη κι ελήφθησαν μέτρα – όμως στην περίπτωση των πλαστικών, δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα επαρκές για τον περιορισμό της ζημιάς.

Η παγκόσμια πρόκληση και η ελπίδα αλλαγής

Όχι όλα όσα παρουσιάζονται μεταφέρονται αυτούσια στο Ηνωμένο Βασίλειο, αφού οι ΗΠΑ έχουν ιδιαίτερα χαλαρούς κανονισμούς – αν και αυτό τονίζει πως οι αυστηρότερες ευρωπαϊκές ρυθμίσεις αποτελούν προνόμιο της συμμετοχής στην ΕΕ. Παρόλα αυτά, το κάλεσμα δράσης του The Plastic Detox είναι παγκόσμιο.

Το ντοκιμαντέρ υποστηρίζει ένθερμα ανεξάρτητους παραγωγούς που δημιουργούν βιολογικά προϊόντα χωρίς πλαστικό στους κλάδους μόδας, ομορφιάς και ειδών σπιτιού και εξυμνεί τους ακτιβιστές στη Λουιζιάνα που εμπόδισαν την κατασκευή ενός εργοστασίου χημικών δισεκατομμυρίων δολαρίων δίπλα στα σπίτια τους. Η διάγνωση είναι ξεκάθαρη: η βαθύτερη αιτία του προβλήματος είναι η επιδίωξη αέναου κέρδους.

Μετά από όλη αυτή τη ζοφερή ανάλυση, οι τελικές επισκέψεις της Swan στα έξι ζευγάρια προσφέρουν δάκρυα χαράς: το μικρό αυτό πείραμα είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα – κάποια πέρα από το αν πέτυχαν εγκυμοσύνη ή όχι. Μένει όμως το ερώτημα: αλλάζουν στ’ αλήθεια τρόπο ζωής όσοι βλέπουν τέτοιες ταινίες; Το The Plastic Detox είναι σαφές: πρέπει πραγματικά να αλλάξουμε συνήθειες – κι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.

Με πληροφορίες από The Guardian

Το Netflix επιχειρεί να αποκαλύψει ένα-ένα τα στρώματα που καλύπτουν τους καλλιτέχνες, σαν να φτάνει στην καρδιά ενός κρεμμυδιού, και ετοιμάζει μια σειρά που θα εμβαθύνει στην ταραχώδη ιστορία αγάπης των δύο ζωγράφων. «Θέλουμε να είναι πονηρή, ανατρεπτική, διασκεδαστική και σύγχρονη», δηλώνουν οι Μεξικανοί σκηνοθέτες της παραγωγής, Πατρίσια Ρίγκεν και Γκαμπριέλ Ρίπσταϊν, σε αποκλειστική συνέντευξη στην εφημερίδα EL PAÍS.

Η σειρά βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της συγγραφής και δεν έχει οριστεί ημερομηνία έναρξης γυρισμάτων, όμως οι δημιουργοί έχουν ξεκάθαρο όραμα: «Δεν θέλουμε να πέσουμε στην παγίδα μιας τυπικής εποχής ή ενός μαγικού Μεξικού. Αυτά έχουν ήδη γίνει», επισημαίνει ο Ρίπσταϊν. «Ο κόσμος τους είναι βαθιά σαρκικός και αισθησιακός. Ξεχειλίζει από μουσική, ποτά, σεξ και πάθος».

Οι σκηνοθέτες στοχεύουν ιδιαίτερα στη νεότερη γενιά, που ίσως γνωρίζει τη Φρίντα μόνο από μπλουζάκια ή κούπες που κατακλύζουν τα καταστήματα σε Μεξικό και εξωτερικό. Θέλουν να ξεφύγουν από κάθε κλισέ. «Το γεγονός ότι πρόκειται για σειρά και όχι ταινία μας δίνει το περιθώριο να απομακρυνθούμε από όσα όλοι ήδη ξέρουν», προσθέτει η Ρίγκεν.

Η αληθινή Φρίντα πίσω από τον μύθο

Για τη Ρίγκεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να διερευνήσει τη ζωή της Φρίντα, «που δεν αναγνωρίστηκε πραγματικά όσο ζούσε». «Τα έργα της εκτέθηκαν μόνο μία φορά, λίγο πριν πεθάνει», σημειώνει με λύπη. «Ήταν πολύ αστεία ως νέα – είχε απίστευτο χιούμορ και ήταν πάντα ανατρεπτική. Όμως μεγάλωσε σε μια ιδιαίτερη εποχή, στη σκιά ενός τιτάνα άντρα. Ο Ντιέγκο ήταν ο διασημότερος ζωγράφος στο Μεξικό», τονίζει.

Αυτή η σκιά δεν θα κυριαρχεί στη νέα αφήγηση, που επιδιώκει ισορροπία ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες: τον συμβολικό εκπρόσωπο του μεξικανικού μπουραλισμού και το ποπ είδωλο με την καριέρα κοντά στον σουρεαλισμό.

«Είναι ένα πολύπλοκο, αστείο και μακάβριο δίδυμο. Εξαιρετικά λαμπερό», προσθέτει ο Ρίπσταϊν. Θέλει να παρουσιάσει έναν «άντρα σε κρίση μέσης ηλικίας – επαγγελματικά στο απόγειο αλλά με προσωπική ζωή σε διάλυση» και μια «ανυπότακτη νέα γυναίκα που μετά από ένα ατύχημα πρέπει να πάρει κρίσιμες αποφάσεις». Ο συνδετικός κρίκος θα είναι η «συναισθηματική τους χημεία»: πώς συμπληρώνει ο ένας τον άλλον, πώς αλληλοχρειάζονται αλλά και πώς μισούνται ή πληγώνουν ο ένας τον άλλον – η λεγόμενη «τοξικότητα» στη σημερινή γλώσσα.

Έρευνα στις προσωπικές στιγμές του ζεύγους

Η ομάδα του Netflix εξετάζει ημερολόγια, επιστολές και φωτογραφίες – κάθε υλικό που μπορεί να αποκαλύψει την ιδιωτική ζωή των δύο εμβληματικών προσώπων. Οι ηθοποιοί δεν έχουν ακόμη επιλεγεί. «Πιστεύω πως δεν θα δυσκολευτούμε να βρούμε τη δική μας Φρίντα – υπάρχουν πολλές Μεξικανές ηθοποιοί με τεράστιο ταλέντο. Ο Ντιέγκο όμως είναι πρόκληση, καθώς σήμερα σπάνια βρίσκεις άντρα με τέτοια χαρακτηριστικά», σχολιάζει η Ρίγκεν. Εκτιμά ότι θα χρειαστεί «βαθύτερη δουλειά μεταμόρφωσης» για ρεαλιστικό αποτέλεσμα.

Στο φόντο δεσπόζει το μεταεπαναστατικό Μεξικό – μια χώρα που απογειώνεται και τραβά παγκόσμια προσοχή. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σήμερα, λένε οι σκηνοθέτες. «Ζω στις ΗΠΑ εδώ και 20 χρόνια κι αίφνης όλοι θέλουν να ταξιδέψουν στο Μεξικό», λέει η Ρίγκεν από το Λος Άντζελες.

Η στρατηγική του Netflix για λατινοαμερικανικές ιστορίες

Η Πατρίσια Ρίγκεν έχει σκηνοθετήσει ταινίες όπως το Under the Same Moon (2007), Lemonade Mouth (2011) και The 33 (2015) με τους Αντόνιο Μπαντέρας και Ζιλιέτ Μπινός, καθώς και τηλεοπτικές σειρές όπως το Tom Clancy’s Jack Ryan.

Ο Γκαμπριέλ Ρίπσταϊν, γνωστός παραγωγός και σκηνοθέτης, έκανε ντεμπούτο το 2015 με το 600 Miles που βραβεύτηκε στη Berlinale κι επιλέχθηκε ως υποβολή του Μεξικού στα Όσκαρ. Έχει επίσης συμμετάσχει στα φιλμ No One Writes to the Colonel (1999) του πατέρα του Αρτούρο Ριπστάιν και Chronic (2015), αμφότερα διαγωνιζόμενα στις Κάννες με σημαντικές διακρίσεις.

Το νέο τους εγχείρημα εντάσσεται στη στρατηγική του Netflix να επενδύσει σε τοπικές ιστορίες – όπως οι διασκευές λογοτεχνικών κλασικών της Λατινικής Αμερικής (Pedro Páramo του Χουάν Ρούλφο ή Εκατό Χρόνια Μοναξιάς του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες). Η πλατφόρμα φέρνει επίσης στο προσκήνιο προσωπικότητες κι επεισόδια άγνωστα εκτός Μεξικού: το ντοκιμαντέρ Un hijo propio της Μαϊτέ Αλμπέρντι ή τη φετινή ταινία Mexico 86 του ίδιου του Ρίπσταϊν για τα παρασκήνια της ανάθεσης του Μουντιάλ.

Η ιστορία της Φρίντα Κάλο και του Ντιέγκο Ριβέρα, λοιπόν, υπόσχεται να συναρπάσει παγκόσμιο κοινό — το ενδιαφέρον για το ζευγάρι, ειδικά για τη Φρίντα, παραμένει αμείωτο. Θα είναι τελικά μια θλιβερή ή χαρούμενη αφήγηση; «Νομίζω πως θα είναι και τα δύο», απαντά η Ρίγκεν. Στόχος τους, όπως τονίζει ο Ρίπσταϊν: μια «εκρηκτική βιογραφία» — ένα πιστό, ειλικρινές και ωμό πορτρέτο ενός θρυλικού ζευγαριού.

Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου στο Co-op Live του Μάντσεστερ, την ίδια μέρα που κυκλοφόρησε το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του καλλιτέχνη. Πλέον, οι θαυμαστές μπορούν να απολαύσουν ολόκληρη τη βραδιά μέσω της πλατφόρμας, καθώς πρόκειται για την πρώτη live συναυλία του Styles που διατίθεται σε streaming υπηρεσία.

Η παραγωγή της παράστασης φέρει την υπογραφή της Fulwell Entertainment, προσφέροντας στους θεατές τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν το show όσες φορές επιθυμούν, από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου.

Όλα όσα θα δείτε στη συναυλία

Το Harry Styles. One Night in Manchester. προετοιμάζει το έδαφος για τη μεγάλη παγκόσμια περιοδεία του τραγουδιστή, με τίτλο Together, Together, η οποία ξεκινά στις 16 Μαΐου. Το νέο άλμπουμ έρχεται σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τον θρίαμβο του Harry’s House, που απέσπασε το βραβείο Album of the Year στα Grammy 2023.

Η set list της συναυλίας περιλαμβάνει τα εξής τραγούδια: Aperture, American Girls, Ready, Steady, Go!, Are You Listening Yet?, Taste Back, The Waiting Game, Season 2 Weight Loss, Coming Up Roses, PopDance No More, Paint By Numbers, Carla’s Song, From the Dining Table, Golden, Watermelon Sugar, As It Was και Sign of the Times.

Για τους φαν που αναρωτιούνται αν η συναυλία διατίθεται δωρεάν: ναι, η παράσταση συμπεριλαμβάνεται σε όλα τα πλάνα συνδρομής του Netflix και μπορείτε να τη δείτε όσες φορές θέλετε.

Αν είστε λάτρεις της μουσικής και των θεαματικών live εμφανίσεων, το Harry Styles. One Night in Manchester. είναι η ιδανική επιλογή για να ανακαλύψετε τη νέα εποχή του καλλιτέχνη — απευθείας από το σαλόνι σας.

Στην ταινία “Beetlejuice, Beetlejuice”, η Ortega υποδύθηκε την κόρη της Ryder, ενώ ο Burton – μακροχρόνιος συνεργάτης της Ryder – υπέγραψε τη σκηνοθεσία τόσο της ταινίας όσο και της σειράς “Wednesday”, όπου παραμένει και ως executive producer. Επιπλέον, οι δημιουργοί και showrunners του “Wednesday”, Al Gough και Miles Millar, ήταν υπεύθυνοι για το σενάριο του νέου “Beetlejuice”.

Η επιστροφή της Winona Ryder στο Netflix

Σε δήλωσή του, ο Burton ανέφερε: «Είμαι πολύ χαρούμενος που η Winona είναι μαζί μας· ταιριάζει απόλυτα σε αυτόν τον κόσμο. Είναι αγαπημένη φίλη και κάθε φορά που δουλεύω μαζί της νιώθω τυχερός». Πρόκειται για μια γρήγορη επιστροφή της Ryder στο Netflix, μετά το φινάλε της πέμπτης και τελευταίας σεζόν του “Stranger Things”, όπου πρωταγωνίστησε από το 2016.

Οι λεπτομέρειες για τον ρόλο που θα υποδυθεί στη νέα σεζόν παραμένουν επτασφράγιστο μυστικό. Οι Gough & Millar δήλωσαν χαρακτηριστικά: «Όταν πρόκειται για Outcasts, η Winona Ryder είναι η GOAT. Η θρυλική συνεργασία της με τον Tim Burton έχει χαρίσει στον κινηματογράφο μερικούς από τους πιο αξέχαστους χαρακτήρες. Απολαύσαμε τη συνεργασία μας στο ‘Beetlejuice Beetlejuice’ και ανυπομονούμε να την καλωσορίσουμε στο Nevermore».

Νέες προσθήκες και επιστροφές στη σειρά

Η Ryder είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στο καστ για τη 3η σεζόν, ακολουθώντας την ανακοίνωση ότι η Eva Green θα υποδυθεί την αδερφή της Morticia Addams, Ophelia. Η Ryder έγινε γνωστή από τον αρχικό “Beetlejuice” του 1988 και επέστρεψε φέτος στη συνέχεια του 2024. Μαζί με τον Burton έχουν συνεργαστεί επίσης στα “Edward Scissorhands” και στο animation “Frankenweenie” (2012).

Η Winona Ryder έχει προταθεί δύο φορές για Όσκαρ – μία για Β’ Γυναικείο Ρόλο στο “The Age of Innocence” και μία για Α’ Γυναικείο Ρόλο στις “Little Women”. Εκτός από το “Stranger Things”, έχει εμφανιστεί στις σειρές “The Plot Against America” και “Show Me a Hero”. Εκπροσωπείται από τα πρακτορεία WME, Anonymous Content και Hirsch Wallerstein.

Το καστ του “Wednesday”, πέρα από την Ortega, περιλαμβάνει τους Emma Myers, Hunter Doohan, Joy Sunday, Moosa Mostafa, Georgie Farmer, Isaac Ordonez, Billie Piper, Luyanda Unati Lewis-Nyawo, Victor Dorobantu, Evie Templeton, καθώς και τους Luis Guzmán, Catherine Zeta-Jones, Joanna Lumley και Fred Armisen. Η σειρά βασίζεται στους χαρακτήρες που δημιούργησε ο Charles Addams. Εκτελεστικοί παραγωγοί είναι οι Gough, Millar και Burton, ενώ παραγωγή αναλαμβάνει η MGM Television.

Η 2η σεζόν κυκλοφόρησε σε δύο μέρη τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο 2025. Όπως συνέβη με την πρώτη σεζόν, γνώρισε τεράστια επιτυχία στο Netflix και βρίσκεται πλέον στην πέμπτη θέση των πιο δημοφιλών αγγλόφωνων σειρών στην πλατφόρμα. Η πρώτη σεζόν διατηρεί το ρεκόρ ως η πλέον προβεβλημένη.

Η νέα σειρά κινουμένων σχεδίων τοποθετείται μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης σεζόν του Stranger Things.

Η επίσημη σύνοψη αναφέρει: «Το τρέιλερ ξεκινά το 1985: είναι χειμώνας στο Χόκινς, η ιδανική εποχή για έλκηθρο, χιονοπόλεμο και μερικές ζεστές παρτίδες Dungeons & Dragons όταν κάνει πολύ κρύο έξω. Εν τω μεταξύ, παρά το κρύο του χειμώνα, ο έρωτας ανθίζει μεταξύ του Mike και της Eleven (παρά τις αντιρρήσεις του Jim Hopper) και μεταξύ του Lucas και της Max. Ακόμα και ο Steve αναζητά τον έρωτα, αν και δεν έχει ξεπεράσει ακόμα τη Nancy. Όμως, επειδή πρόκειται για το Χόκινς, υπάρχει σκοτάδι στα περίχωρα της πόλης, καθώς μια νέα ομάδα τρομακτικών πλασμάτων έχει εμφανιστεί για να απειλήσει τους ήρωές μας: γιγάντιες αράχνες, μίνι Mind Flayers και ένα τέρας με κεφάλι κολοκύθας πιο τρομακτικό από οτιδήποτε. Έχει επιβιώσει κάτι από το Upside Down ή αυτά τέρατα έχουν μια ακόμα πιο σκοτεινή προέλευση; Θα πρέπει να συντονιστείτε στο Netflix αυτή την άνοιξη για να μάθετε».

Οι δημιουργοί του Stranger Things, τα αδέρφια Matt και Ross Duffer, επιστρέφουν ως εκτελεστικοί παραγωγοί για το Tales of ’85, όπως και ο Shawn Levy. Η σκηνοθεσία ανήκει στον βετεράνο του animation Eric Robles (Fanboy and Chum Chum, Glitch Techs). Ο Robles δίνει μια γεύση από τη νέα σειρά, δηλώνοντας: «Περνάμε χρόνο με αυτά τα παιδιά με έναν τρόπο που δεν είχατε την ευκαιρία να κάνετε στην κύρια σειρά. Καταφέραμε να παγώσουμε το χρόνο και να ζήσουμε μαζί τους αυτές τις πρωτόγνωρες περιπέτειες σε αυτή τη χρονική περίοδο. Θέλουμε το κοινό να νιώσει ότι αυτά τα παιδιά βρίσκονται σε κίνδυνο, ότι τα διακυβεύματα είναι πραγματικά και ότι κακά πράγματα μπορούν να συμβούν σε οποιονδήποτε. Και όντως συμβαίνουν πράγματα που είναι πολύ τρομακτικά κατά μία έννοια, κάτι που κάνει τον κίνδυνο για τα παιδιά ακόμα πιο απτό».

Το Tales From ’85 περιλαμβάνει τις φωνές των Brooklyn Davey Norstedt ως Eleven, Jolie Hoang-Rappaport ως Max, Luca Diaz ως Mike, Elisha «EJ» Williams ως Lucas, Braxton Quinney ως Dustin, Ben Plessala ως Will, Jeremy Jordan ως Steve και Brett Gipson ως Hopper.

Θα περιλαμβάνει επίσης νέους χαρακτήρες με τις φωνές των Odessa A’zion (Marty Supreme), Lou Diamond Phillips (The Chair Company) και Janeane Garofalo (Reality Bites). Το Stranger Things: Tales From ’85 θα κάνει πρεμιέρα αποκλειστικά στο Netflix στις 23 Απριλίου 2026.

Η ματιά αυτή στις σκέψεις της Γκούντολ παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ του Netflix “Famous Last Words”, που γυρίστηκε τον Μάρτιο και παρέμεινε αδημοσίευτο μέχρι τον θάνατό της την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 91 ετών. «Υπάρχουν άνθρωποι που δεν συμπαθώ και θα ήθελα να τους βάλω σε ένα από τα διαστημόπλοια του Μασκ και να τους στείλω στον πλανήτη που είναι σίγουρος ότι θα ανακαλύψει», λέει στον δημοσιογράφο Μπραντ Φάλτσακ στη διάρκεια της αποκαλυπτικής 55λεπτης συνέντευξης για τη ζωή, το έργο και την κληρονομιά της.

Όταν ο Φάλτσακ τη ρωτά αν ο ίδιος ο Μασκ, ιδρυτής της SpaceX και σύμμαχος του Τραμπ, θα ήταν ανάμεσά τους, η Γκούντολ απαντά: «Ω, φυσικά. Αυτός θα ήταν ο οικοδεσπότης. Μπορείς να φανταστείς ποιον θα έβαζα σε αυτό το διαστημόπλοιο. Μαζί με τον Μασκ, θα ήταν ο Τραμπ και μερικοί από τους πραγματικούς υποστηρικτές του».

Στη συνέχεια προσθέτει: «Θα έβαζα επίσης μέσα τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ, σίγουρα τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και την ακροδεξιά κυβέρνησή του. Να τους βάλουμε όλους σε αυτό το διαστημόπλοιο και να τους στείλουμε μακριά».

Κριτική στους ισχυρούς και η επιθετικότητα των χιμπατζήδων

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Γκούντολ, γνωστή για τη δράση της υπέρ του περιβάλλοντος, ασκεί κριτική ειδικά στον Τραμπ. Σε συνέντευξή της το 2022 στο MSNBC είχε δηλώσει ότι ο πρώην πρόεδρος επέδειξε «την ίδια συμπεριφορά με ένα αρσενικό χιμπατζή όταν ανταγωνίζεται για κυριαρχία. Στέκεται όρθιος, περπατά με αλαζονεία, παρουσιάζει τον εαυτό του ως μεγαλύτερο και πιο επιθετικό απ’ όσο είναι πραγματικά για να εκφοβίσει τους αντιπάλους του».

Στη συνέντευξή της στο Netflix – την πρώτη μιας νέας σειράς που καταγράφει τις σκέψεις εμβληματικών προσωπικοτήτων για να μεταδοθούν μετά τον θάνατό τους – εξηγεί περαιτέρω: «Έχουμε, ενδιαφέρον, δύο τύπους κυρίαρχων. Ο ένας χρησιμοποιεί μόνο επιθετικότητα· επειδή είναι δυνατός και πολεμά, δεν διαρκεί πολύ. Άλλοι χρησιμοποιούν το μυαλό τους – ένας νεαρός αρσενικός θα προκαλέσει έναν ανώτερο μόνο αν έχει δίπλα του έναν φίλο ή συχνά τον αδελφό του. Αυτοί διαρκούν πολύ περισσότερο».

Η Γκούντολ εξετάζει επίσης την «πολιτικοποίηση» της συμπεριφοράς και τι δίδαξαν οι μελέτες της σχετικά με τις επιθετικές συμπεριφορές ομάδων ανθρώπων και χιμπατζήδων απέναντι σε κάτι που θεωρούν εχθρικό, ακόμα κι αν δεν υπάρχει πραγματική απειλή. «Οι χιμπατζήδες βλέπουν έναν ξένο από γειτονική κοινότητα, ενθουσιάζονται, σηκώνεται η τρίχα τους, αγγίζουν ο ένας τον άλλον, έχουν πρόσωπα γεμάτα θυμό και φόβο· αυτό μεταδίδεται στους υπόλοιπους και όλοι γίνονται επιθετικοί», αναφέρει.

«Είναι μεταδοτικό», προσθέτει. «Ορισμένες διαδηλώσεις που γίνονται βίαιες σαρώνονται σαν κύμα. Όλοι θέλουν να συμμετέχουν στην επιθετικότητα – προστατεύουν την περιοχή ή διεκδικούν κυριαρχία».

Ελπίδα για τη νέα γενιά παρά τις προκλήσεις

Όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί πως ισχύει το ίδιο για τους ανθρώπους, απαντά: «Πιθανώς, κάποιες φορές ναι. Αλλά πιστεύω πραγματικά ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι καλοί». Η μεγαλύτερη ελπίδα της είναι να μεγαλώσει μια νέα γενιά συμπονετικών πολιτών μέσω του προγράμματος “roots and shoots”. Ωστόσο αναρωτιέται: «Έχουμε χρόνο; Δεν ξέρω. Είναι πραγματικά ζοφερή εποχή».

Γεννημένη στο Λονδίνο, πέντε χρόνια πριν ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Γκούντολ παρομοιάζει τη σημερινή μάχη ενάντια στο σκοτάδι της πολιτικής με την αντίσταση της Βρετανίας στη ναζιστική Γερμανία και το πνεύμα επιμονής του Ουίνστον Τσόρτσιλ. «Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν στιγμές κατάθλιψης – αλλά μετά βγαίνεις από αυτές και λες: “Δεν θα τους αφήσω να νικήσουν”», λέει.

«Είναι όπως ο Τσόρτσιλ στον πόλεμο – η διάσημη ομιλία του: “Θα πολεμήσουμε στις παραλίες, θα πολεμήσουμε στους δρόμους και στις πόλεις”, κι ύστερα στράφηκε σε έναν φίλο λέγοντας: “Και θα πολεμήσουμε με σπασμένα μπουκάλια γιατί αυτό μόνο έχουμε”».

Σε μήνυμα μετά τη συνέντευξη μπροστά στην κάμερα, η Γκούντολ κλείνει με λόγια ενθάρρυνσης για όσους αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική καταπίεση και την κλιματική κρίση: «Ακόμα κι όταν ο πλανήτης είναι σκοτεινός, υπάρχει ελπίδα. Μην τη χάσετε. Αν χάσετε την ελπίδα, παύετε να δρας». Συμπληρώνει: «Αν θέλετε να σώσετε όσα όμορφα απέμειναν στον κόσμο – αν θέλετε να σώσετε τον πλανήτη για τις επόμενες γενιές, τα εγγόνια σας και τα δικά τους παιδιά – σκεφτείτε κάθε σας πράξη καθημερινά. Γιατί αν πολλαπλασιαστεί εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια φορές, ακόμα κι οι μικρές πράξεις φέρνουν μεγάλες αλλαγές».

Πηγή: The Guardian

«Πριν τρία χρόνια δεν ήμουν τίποτα – τώρα είμαι εδώ», δήλωσε εμφανώς συγκινημένος ο Owen Cooper. Όπως σημειώνει ο Max Goldbart, Διεθνής Συντάκτης Τηλεόρασης του Deadline, «κάποιοι σταρ του Χόλιγουντ περιμένουν μια ολόκληρη καριέρα για ένα Emmy, αλλά ο Cooper το απέσπασε σχεδόν με την πρώτη του εμφάνιση». Η Roxana Zal παραμένει πάντως η νεότερη νικήτρια όλων των εποχών, καθώς κέρδισε Emmy στα 14 της το 1984 για το Something About Amelia.

Στο κομμάτι της δραματικής σειράς, η αμερικανική ιατρική παραγωγή The Pitt – που ακόμη δεν προβάλλεται στο Ηνωμένο Βασίλειο – επικράτησε των Severance και The White Lotus και κατέκτησε το βραβείο Καλύτερης Δραματικής Σειράς. Παράλληλα, η σειρά The Studio του Apple TV απέσπασε τέσσερα βραβεία, μεταξύ των οποίων και εκείνο της Καλύτερης Κωμικής Σειράς.

Η βραδιά ήταν γεμάτη έντονες στιγμές, ανατροπές και νέα ρεκόρ. Ο Owen Cooper, πλαισιωμένος από τους γονείς του, ανέβηκε στη σκηνή ως ο νεότερος άνδρας νικητής Emmy στην ιστορία. Οι Alexis Bledel και Lauren Graham από το Gilmore Girls παρέδωσαν το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου σε κωμική σειρά στον Seth Rogen, ενώ ο Stephen Colbert αποθεώθηκε για τον λόγο του, με το The Late Show να κερδίζει δύο βραβεία λίγο μετά την ακύρωσή του.

Οι προβλέψεις, οι εκπλήξεις και τα φαβορί που «έπεσαν έξω»

Πολλοί ειδικοί είχαν προβλέψει σωστά αρκετούς από τους φετινούς νικητές: ο Noah Wyle κέρδισε τον τίτλο του Α’ Ανδρικού Ρόλου σε δραματική σειρά για το The Pitt, η Jean Smart ξεχώρισε στην κατηγορία Α’ Γυναικείου σε κωμωδία για το Hacks και ο Seth Rogen στην αντίστοιχη ανδρική. Ωστόσο, υπήρξαν και ανατροπές: παρά τις προσδοκίες για θρίαμβο της τρίτης σεζόν του The White Lotus στις κατηγορίες Β’ Ρόλων, τα βραβεία πήγαν τελικά στην Katherine LaNasa (The Pitt) και τον Tramell Tillman (Severance).

Στην κατηγορία Β’ Ανδρικού Ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία, ο Colin Farrell (The Penguin) και ο Harrison Ford (Shrinking) έμειναν εκτός νίκης απέναντι στους Stephen Graham (Adolescence) και Jeff Hiller (Somebody Somewhere), αντίστοιχα. Επίσης, το Severance δεν κατάφερε να επικρατήσει του The Pitt στην κορυφαία δραματική κατηγορία.

Το μυστικό της επιτυχίας της Adolescence

Ένα από τα στοιχεία που εντυπωσίασαν στο Adolescence, πέρα από το σενάριο και τις ερμηνείες, ήταν η πρωτοποριακή τεχνική κινηματογράφησης: όλα τα επεισόδια διάρκειας μιας ώρας γυρίστηκαν μονοπλάνο, χωρίς διακοπή. Αυτό προσέδωσε στη σειρά μια καθηλωτική αίσθηση αυθεντικότητας που αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς τον Μάρτιο κατά την κυκλοφορία της.

Η υπόθεση παρακολουθεί έναν έφηβο που κατηγορείται για τη δολοφονία συμμαθήτριάς του με μαχαίρι. Όμως η σειρά ξεχωρίζει όχι μόνο ως αστυνομικό δράμα αλλά κυρίως για την ευαίσθητη προσέγγιση θεμάτων όπως η επίδραση των social media στους εφήβους και οι φόβοι των γονιών παγκοσμίως. Ο Owen Cooper, γεννημένος στο Warrington, ήταν μόλις 14 όταν γυρίστηκε η σειρά.

Στιγμιότυπα και παρασκήνια από τη βραδιά των Emmy

Ο φετινός παρουσιαστής των Emmy, Nate Bargatze, κατάφερε να κρατήσει τη διοργάνωση εντός χρονοδιαγράμματος με έναν πρωτότυπο τρόπο: ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει $100.000 σε φιλανθρωπικό σκοπό, ποσό που θα μειωνόταν κάθε φορά που μια ευχαριστήρια ομιλία ξεπερνούσε τα 45 δευτερόλεπτα. Τελικά, μαζί με το CBS, ανακοίνωσαν δωρεά $250.000 στους Boys & Girls Clubs of America.

Ανάμεσα στους νικητές ξεχώρισαν επίσης οι Katherine LaNasa και Noah Wyle για τις ερμηνείες τους στο The Pitt. Στην πλήρη λίστα διακρίσεων περιλαμβάνονται ακόμη οι Seth Rogen (The Studio), Jean Smart (Hacks), Britt Lower (Severance), Stephen Graham (Adolescence), Cristin Milioti (The Penguin), Tramell Tillman (Severance), Jeff Hiller (Somebody Somewhere), Hannah Einbinder (Hacks) και Erin Doherty (Adolescence).

Tα μεγάλα φαβορί της βραδιάς & τα ρεκόρ

The Studio, Adolescence και The Pitt ήταν οι σειρές με τις περισσότερες διακρίσεις. Το The Studio έκανε μάλιστα ιστορία με συνολικά 13 βραβεία, ενώ το Adolescence έφτασε τα οκτώ – συμπεριλαμβανομένων δύο στα Creative Arts Emmys.

Ο Mark Herbert, εκτελεστικός παραγωγός του Adolescence, δήλωσε πως στόχος τους ήταν «να κρατήσουν έναν καθρέφτη μπροστά στην κοινωνία» και ότι η ανταπόκριση παγκοσμίως «ξεπέρασε κάθε προσδοκία». Η σειρά παρουσιάζει τις συνέπειες της δολοφονίας μιας έφηβης κοπέλας από έναν 13χρονο συμμαθητή της, προκαλώντας συζητήσεις μεταξύ γονιών και παιδιών.

Tα πρόσωπα που ξεχώρισαν & η λάμψη στο κόκκινο χαλί

Sydney Sweeney, Jenna Ortega, Scarlett Johansson και Javier Bardem ήταν ανάμεσα στους σταρ που περπάτησαν στο κόκκινο χαλί πριν την τελετή. Από ελληνικό ενδιαφέρον ξεχώρισε επίσης η παρουσία της Lisa από τις Blackpink στη σειρά The White Lotus.

Ο Stephen Graham, πρωταγωνιστής του Adolescence, μίλησε για τη βαθιά επίδραση που είχε η σειρά στο κοινό: «Ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να έχω μια συζήτηση με τον γιο μου που δεν είχαμε ποτέ ξανά», δήλωσε χαρακτηριστικά ένας θεατής στον ίδιο.

Ποιος είναι ο Owen Cooper;

Ο Owen Cooper, μόλις 15 ετών σήμερα, έγινε ο νεότερος άντρας νικητής στην ιστορία των Emmy χάρη στη συγκλονιστική ερμηνεία του ως Jamie στο Adolescence. Γεννημένος στο Warrington της Αγγλίας, ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής στα 10 του χωρίς προηγούμενες τηλεοπτικές ή κινηματογραφικές εμπειρίες. Έπειτα από δύο χρόνια μαθημάτων στο Manchester ήρθε η μεγάλη ευκαιρία με τη συμμετοχή του στη σειρά.

Ο Cooper έσπασε έτσι το προηγούμενο ρεκόρ του Scott Jacoby που είχε τιμηθεί με Emmy στα 16 του το 1973. Οι συντελεστές της σειράς μιλούν για έναν χαρισματικό νεαρό που εντυπωσίασε εξαρχής ακόμα κι από τις πρώτες δοκιμαστικές λήψεις.

Aξέχαστες στιγμές & παραλειπόμενα από τα φετινά Emmy

Lauren Graham και Alexis Bledel επανενώθηκαν επί σκηνής χαρίζοντας γέλιο στους θαυμαστές του Gilmore Girls. Ο Nate Bargatze εμφανίστηκε με τζιν κοστούμι σατιρίζοντας διαφήμιση γνωστής εταιρείας jeans με πρωταγωνίστρια τη Sydney Sweeney. Ο Stephen Colbert αυτοσαρκάστηκε λέγοντας «ψάχνω δουλειά» μετά την ακύρωση της εκπομπής του.

Ο Noah Wyle, νικητής Α’ Ανδρικού Ρόλου στη δραματική κατηγορία για το The Pitt, αφιέρωσε τη διάκριση στους υγειονομικούς πρώτης γραμμής μετά τον Covid-19. Ο δημιουργός Joe Sachs τόνισε πως πολλοί εργαζόμενοι ένιωσαν ότι επιτέλους «τους βλέπει» κάποιος μέσω της σειράς.

Ο Alan Cumming, παρουσιαστής του The Traitors – νικητή στην κατηγορία Reality Competition Programme – αστειεύτηκε πως ακόμη κι ο Donald Trump θα μπορούσε να συμμετάσχει λόγω… χάους! Την ίδια ώρα ο Stephen Colbert δήλωσε πως θέλει να απολαύσει κάθε μέρα μέχρι τη λήξη της εκπομπής τον Μάιο.

Η τελετή ολοκληρώθηκε με έξι μεγάλες διακρίσεις για το Adolescence και δυνατές στιγμές συγκίνησης αλλά και χιούμορ – δικαιώνοντας όσους παρακολούθησαν ζωντανά ή διαδικτυακά μια αξέχαστη βραδιά για την παγκόσμια τηλεόραση.

Πηγή: BBC

Η Mary Katrantzou: Η Ελληνίδα που κατέκτησε τη διεθνή μόδα

Γεννημένη στην Αθήνα το 1983, η Mary Katrantzou σπούδασε στο Central Saint Martins στο Λονδίνο, όπου ανέπτυξε το μοναδικό της στυλ. Από το ντεμπούτο της το 2008, έχει κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση με τα ιδιαίτερα prints της που συνδυάζουν τεχνολογία, τέχνη και παραδοσιακή χειροτεχνία. Η επιλογή της Collins να φορέσει δημιουργία της, σε μια από τις πιο πολυαναμενόμενες σειρές του Netflix, αποτελεί μια ακόμη στιγμή καταξίωσης για τη διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνίδα σχεδιάστρια.

Όλα όσα ξέρουμε για την 5η σεζόν του Emily in Paris

Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τις 18 Δεκεμβρίου 2025 και υπόσχεται νέες ανατροπές στη ζωή της Emily Cooper. Αυτή τη φορά, η ηρωίδα αφήνει το Παρίσι για τη Ρώμη, όπου αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο στο γραφείο Agence Grateau Rome.

Με νέα πρόσωπα, διαφορετικά επαγγελματικά διλήμματα και πιο ώριμη πλοκή, η σειρά δείχνει να μπαίνει σε μια φάση ανανέωσης, διατηρώντας όμως το σήμα κατατεθέν της: την εκρηκτική μόδα και τα ρομαντικά σκηνικά.

Η επιλογή της παραγωγής να συμπεριλάβει και τη Βενετία στα γυρίσματα, σε συνδυασμό με τη συνεργασία με κορυφαίους σχεδιαστές όπως η Katrantzou, ενισχύει τη λάμψη της σειράς και προϊδεάζει το κοινό για ακόμα πιο glamorous εμφανίσεις.

Η συνεργασία της Lily Collins με την Mary Katrantzou στο Emily in Paris αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα του πώς η ελληνική μόδα μπορεί να λάμψει σε διεθνείς παραγωγές. Με φόντο τη Ρώμη και τη Βενετία, η νέα σεζόν υπόσχεται να συνδυάσει ιταλική φινέτσα με διεθνές glam, ενώ η επιλογή της Collins να τιμήσει την Katrantzou δείχνει πως η δημιουργικότητα της Ελληνίδας σχεδιάστριας έχει ξεπεράσει κάθε σύνορο.

Πηγή: The Grace