«Απόψε, θέλω να αναφερθώ σε ένα σημαντικό ζήτημα που συμβαίνει εδώ στο Λος Άντζελες και σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε τη Δευτέρα το βράδυ, η οποία ήταν η πρώτη φορά που παρουσίαζε μια βραδινή εκπομπή. «Με όλα όσα συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα γύρω από τη μετανάστευση και τις αυταρχικές πολιτικές του Donald Trump, δεν είναι λίγο που ένας Μεξικανός παρουσιάζει μια τόσο σημαντική εκπομπή. Είναι μεγάλη υπόθεση και πραγματικά ελπίζω να μην το χαλάσω».

Ο Luna, ο οποίος έχει κερδίσει διθυραμβικές κριτικές για τη 2η σεζόν της σειράς του “Star Wars” “Andor”, μίλησε για την αγάπη του για το Λος Άντζελες και τους ανθρώπους του, στους οποίους περιλαμβάνονται πολλοί μετανάστες.

«Οι άνθρωποι που με ανέβασαν ήταν κυρίως άνθρωποι που είχαν εγκαταλείψει τις χώρες τους για να βρουν μια νέα ζωή, ή οι γιοι και οι κόρες μεταναστών που είχαν έρθει εδώ για να εργαστούν και να χτίσουν μια υγιή, ευχάριστη και αξιοπρεπή ζωή, μακριά από τον τόπο καταγωγής τους», είπε. «Μια ροή τέτοιας κλίμακας, δεν είναι φυσική, εκτός αν κάτι είναι πολύ, πολύ λάθος στον τόπο από τον οποίο προέρχεσαι. Κανείς δεν εγκαταλείπει τη γη του αν η επιβίωσή του δεν εξαρτάται από αυτό. Κανείς δεν αφήνει το παρελθόν του πίσω, απλώς για διασκέδαση. Αλλά ξέρετε κάτι; Όλοι οι άνθρωποι που γνώρισα μοιράζονταν μια ανείπωτη ευγνωμοσύνη σε αυτή τη χώρα, μια χώρα που τους άνοιξε τις πόρτες της».

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Trump έστειλε στρατεύματα της Εθνοφρουράς στο Λος Άντζελες εν μέσω επιδρομών της ICE σε ολόκληρη την πόλη, οι οποίες προκάλεσαν μαζικές διαμαρτυρίες σε όλη τη χώρα.

«Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πλήρως πώς γίνεται κάποιος σαν τον Donald Trump να μπορεί να αποκτήσει αυτό το επίπεδο εξουσίας. Πάντα δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς η ρητορική μίσους του μπορεί να ριζώσει σε μια χώρα της οποίας η φύση ήταν πάντα φιλόξενη», είπε ο Luna.

«Σήμερα, πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι διώκονται. Πάρα πολλοί άνθρωποι ζουν με φόβο. Φόβο να πάνε τα παιδιά τους στο σχολείο ή να πάνε σε μέρη όπου κερδίζουν έντιμα τα προς το ζην. Αυτοί οι άνθρωποι, είναι οι γείτονές σας, οι φίλοι σας, οι μετανάστες. Αυτό είναι πολύ άδικο και επιτρέψτε μου να σας πω γιατί: τις πολλές φορές που αυτή η χώρα χρειάστηκε να ανοικοδομηθεί, οι μετανάστες ήταν πάντα εκεί για να καλύψουν τα κενά. Νωρίτερα φέτος, όταν το Λος Άντζελες καιγόταν, οι μετανάστες εργάτες ρίσκαραν τη ζωή τους για να σταματήσουν τις φλόγες».

Πρόσθεσε: «Αυτοί είναι που χτίζουν αυτή τη χώρα, την ταΐζουν, φροντίζουν και διδάσκουν τα παιδιά της, φροντίζουν τους ηλικιωμένους, εργάζονται στις κατασκευές, στη φιλοξενία, διαχειρίζονται κουζίνες. Είναι τεχνικοί, έμποροι, αθλητές, οδηγοί, αγρότες. Πληρώνουν πολλούς φόρους, πολλούς από αυτούς, με τις δουλειές τους, τα χαρτιά τους ή χωρίς χαρτιά. Το 2022, οι παράνομοι μετανάστες συνεισέφεραν φόρους αξίας περίπου 96,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αλλά αυτό είναι κάτι που η κυβέρνηση Trump δεν θέλει να ξέρετε. Υπάρχουν πολλά ψέματα που κυκλοφορούν για τους μετανάστες, αλλά είμαι σίγουρος ότι έχετε περισσότερες από μία ιστορίες που μπορούν να επιβεβαιώσουν το αντίθετο. Μιλήστε γι’ αυτό, μοιραστείτε την. Αυτό βοηθάει. Σήμερα, πρέπει να ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι. Αυτές ήταν μερικές σκοτεινές εβδομάδες. Δεν είναι αποδεκτό ούτε είναι φυσιολογικό να χωρίζονται οικογένειες. Η βία και η τρομοκρατία δεν είναι εντάξει. Οι μετανάστες πρέπει να ξέρουν ότι ο αγώνας τους είναι και δικός σας. Οι πολιτικοί έχουν αγνοήσει αυτό το πρόβλημα επειδή είναι πιο εύκολο από το να το αναγνωρίσουν. Επειδή αυτή η χώρα επωφελείται από το έργο των μεταναστών, αλλά αρνείται να αναγνωρίσει τη σημασία τους. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει. Πρόκειται για την αναγνώριση των έργων εκατομμυρίων ανθρώπων και του πόσο άδικο είναι να ζουν κρυμμένοι. Η μόνη λύση είναι ξεκάθαρη τώρα, και ήταν ξεκάθαρη εδώ και δεκαετίες, να τους δώσουμε έναν δρόμο προς την ασφάλεια δικαίου».

Ο Luna ολοκλήρωσε τον μονόλογό του ενθαρρύνοντας τους θεατές να κάνουν δωρεές σε οργανισμούς όπως το Public Counsel και το Kids in Need of Defense.

«Αυτό είναι που πραγματικά αξίζουν οι γείτονές σας, να είναι πλήρως ευπρόσδεκτοι σε αυτή τη χώρα όπου ήδη ανήκουν», είπε. «Σε κάθε πολίτη που το παρακολουθεί αυτό, σας ενθαρρύνω να καλέσετε τους εκπροσώπους σας, να τους πείτε τι πιστεύετε. Χρειάζεται μόνο ένα λεπτό. Και αν θέλετε να στηρίξετε όσους έχουν πληγεί ή που μπορεί να χρειάζονται βοήθεια, υπάρχουν μερικοί εξαιρετικοί οργανισμοί που κάνουν ακριβώς αυτό, όπως το Public Counsel και το Kids in Need of Defense. Σας παροτρύνω να μάθετε περισσότερα για αυτούς τους οργανισμούς. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε».

Πηγή: Variety / Κεντρική φωτογραφία: Jimmy Kimmel Live

Όλοι επιθυμούμε την αλληλεγγύη, αυτή είναι η φύση των ανθρώπων. Να ζούμε με την ευτυχία των άλλων, και όχι με τη δυστυχία τους. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε, ούτε να περιφρονούμε. Περισσότερο κι από τις μηχανές, χρειαζόμαστε την ανθρωπιά.

Ακόμη κι αυτή τη στιγμή, η φωνή μου φτάνει στα αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων, απελπισμένων γυναικών, παιδιών, που είναι θύματα ενός συστήματος που ξέρει μόνο να βασανίζει και να φυλακίζει αθώους ανθρώπους.

Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου.

Το μίσος των ανθρώπων θα περάσει και οι δικτάτορες πεθαίνουν. Και η δύναμη που αφαίρεσαν από τον λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά. Όσο οι άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα αφανιστεί ποτέ».

Λίγα λόγια για την ταινία «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΚΤΑΤΩΡ»: Βρισκόμαστε στο 1937 και ο Τσάρλι Τσάπλιν αρχίζει να δουλεύει σε μια νέα ταινία βασιζόμενος στην ομοιότητά του με τον Αδόλφο Χίτλερ. Έχει προηγηθεί ο θρίαμβος της ταινίας «Μοντέρνοι Καιροί» και στα πρώιμα στάδια της παραγωγής της νέας ταινίας το στόρι είναι διαφορετικό, καθώς εκείνη την εποχή ο Χίτλερ ήταν σύμμαχος της Αμερικής και κανείς δεν φανταζόταν την πορεία και τις θηριωδίες του ναζισμού. Η ταινία θα πάρει άλλη τροπή, όταν ο Τσάπλιν θα παρακολουθήσει την προπαγανδιστική ταινία «Ο θρίαμβος της θέλησης» της Λένι Ρίφενσταλ («Θεά του κινηματογράφου» για τον Φύρερ), που θα τρομάξει πολλούς κινηματογραφιστές με τον αντίκτυπό της και θα δώσει υλικό στον Τσάπλιν για να μιμηθεί τον Χίτλερ. Το δεύτερο γεγονός θα είναι η εισβολή στην Γαλλία, που τον ενέπνευσε να αλλάξει το τέλος και να συμπεριλάβει τον περίφημο μονόλογο ενάντια στους δυνάστες των λαών.

Η ταινία θα γυριστεί τελικά το 1939 και θα κυκλοφορήσει ένα χρόνο αργότερα, όταν πλέον η ιδεολογία του Χίτλερ είναι ξεκάθαρη σε όλους. Ο ίδιος ο Τσάπλιν θα δηλώσει ότι «αν γνώριζε την πραγματική έκταση των κτηνωδιών των ναζί δεν θα διακωμωδούσε ποτέ τη δολοφονική τους παράνοια». Στην ταινία βρισκόμαστε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου ένας εβραίος κουρέας (Τσάρλι Τσάπλιν) τραυματίζεται πολεμώντας για το φανταστικό έθνος της Τομανία και μένει χρόνια σε ένα νοσοκομείο βετεράνων. Όταν θα επιστρέψει, ο Αντενόιντ Χίνκελ (επίσης, ο Τσάπλιν) έχει αποκτήσει απόλυτη δύναμη και έχει μετατρέψει την Τομανία σε μια αντισημιτική μηχανή πολέμου. Ενώ υπερασπίζεται το κουρείο του από μια επίθεση, ο κουρέας συναντά την όμορφη Χάνα (Πολέτ Γκοντάρ) και γίνεται άθελά του ο ήρωας του κινήματος αντίστασης που αναπτύσσεται στο γκέτο. Στο μεταξύ, ο Χίνκελ σχεδιάζει να κατακτήσει το γειτονικό έθνος του Ότσερλιχ και να γίνει Παγκόσμιος Αυτοκράτορας. Λόγω της ομοιότητάς τους, οι δυνάμεις της Τομανίας μπερδεύουν τον κουρέα με τον Χίνκελ, γεγονός που οδηγεί τον εβραίο κουρέα να απονείμει δικαιοσύνη.

Η ταινία υπήρξε η πρώτη ομιλούσα του Τσάπλιν, απαγορεύτηκε από τους δικτάτορες της Ευρώπης Χίτλερ, Μουσολίνι και Φράνκο -ο Χίτλερ την είδε από περιέργεια-, προτάθηκε για 5 Όσκαρ και έγινε η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της καριέρας του. Συμπεριλαμβάνεται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, σε αμέτρητες λίστες με τις καλύτερες ταινίες που έχουν γυριστεί, ενώ σκηνές όπως αυτή που ο Τσάπλιν χορεύει μπαλέτο με την υδρόγειο και το ανθρωπιστικό του μήνυμα έχουν μείνει στην ανθολογία του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Ο σερ Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (αγγλικά: Charles Spencer “Charlie” Chaplin, 16 Απριλίου 1889 − 25 Δεκεμβρίου 1977), γνωστός στην Ελλάδα και με το προσωνύμιο «Σαρλό», ήταν Άγγλος ηθοποιός, σκηνοθέτης και συνθέτης, του οποίου η φήμη ανήλθε κατά τη διάρκεια της εποχής του βουβού κινηματογράφου. Μεγαλούργησε στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ. Είναι χρονικά η πρώτη παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα της κινηματογραφικής τέχνης, κυρίως μέσω του χαρακτήρα «Σαρλό» που ενσάρκωνε στις πρώτες ταινίες του.

Όχι, δε γνώριζα το θύμα. Δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ. Πρώτη φορά, τον είδα εκείνο το βράδυ.
Όχι, ούτε τους κατηγορούμενους γνώριζα προσωπικά, γνώριζα, όμως, την οργάνωση. Είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος της γειτονιάς.

Μια χώρα παραδομένη στη φρίκη ακροδεξιών εγκλημάτων. Άνθρωποι υπομένουν σιωπηλοί τις απειλές, τη βία, το θάνατο. Φόβος κυρίαρχος, φόβος παντού. Δεν έχω καμία αμφιβολία. Έγιναν όλα, όπως σας τα είπα. Όσες φορές κι αν μου κάνετε αυτή την ερώτηση, θα δίνω την ίδια απάντηση.
Ναι, μπορώ να τους αναγνωρίσω. Είμαι έτοιμη.

Το «18/9» είναι ένας μονόλογος αγωνίας και αγώνα. Στο επίκεντρο, βρίσκεται η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η εμβληματική δίκη για τη ναζιστική οργάνωση. Στοιχεία από αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά μπλέκονται μέσα από τη μυθοπλασία με το κοινωνικό ψυχογράφημα ενός κοριτσιού, που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας σ’ ένα ακροδεξιό έγκλημα, με αποτέλεσμα να αλλάξει η ζωή της και να βρεθεί μπροστά σε αδυσώπητα διλήμματα. Η ηρωίδα στο «18/9» δεν είναι αήττητη, ατρόμητη, γυαλιστερή ηρωίδα. Είναι διάφανη κι εύθραυστη. Μπορούμε να δούμε όλες τις πληγές της. Είναι δικός μας άνθρωπος, γειτόνισσα, φίλη, αδελφή, που παλεύει με τους φόβους της, τώρα, λίγες ώρες πριν από την κατάθεσή της στην δίκη για τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής.

Ένας απλός άνθρωπος, που γίνεται υποκείμενο της ιστορίας.

Ταυτότητα παράστασης

Ιδέα: Δώρα Χρυσικού
Κείμενο: Μαρία Λούκα, Κοραής Δαμάτης
Συμμετοχή στην α’ γραφή του δικαστικού κειμένου: Χρύσα Λύκου
Σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Κοραής Δαμάτης
Δημιουργία σκηνικού χώρου: Αρετή Μουστάκα
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Βίντεο παράστασης: Πηγή Δημητρακοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Παύλος Ιωάννου
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασσόπουλος
Εκφώνηση δελτίου ειδήσεων: Νατάσα Γιάμαλη
Φωνή μητέρας: Ασπασία Κράλλη
Φωτογραφίες: Μάριος Λώλος – Αλέξανδρος Κατσής
Γραφιστική Επιμέλεια & Trailer : Mαύρα Γίδια
Γραφείο Τύπου & Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Social Media : Social Wave Ath
Εκτέλεση παραγωγής: Αναστασία Παπαγεωργίου

Ερμηνεύει η Δώρα Χρυσικού

Παραγωγή: Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή.
Χορηγός: Symbeeosis
Υποστήριξη: Σημείο για την Μελέτη και την Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς

Ευχαριστίες:
Ευχαριστούμε θερμά τον Κώστα Κουτσογιάννη και τον Γιώργο Παξινό για την στήριξη και την βοήθεια τους.

Πληροφορίες παράστασης

Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, από τις 10 Οκτωβρίου 2024 έως τις 3 Νοεμβρίου 2024 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων

Πέμπτη, Παρασκευή 20.30
Σάββατο 18.30 & 20.30
Κυριακή 19.30 ( μετά την παράσταση ακολουθεί συζήτηση με το κοινό)

Εισιτήρια
Γενική είσοδος: 15€
Μειωμένο: 12€
Ανέργων: 10€

Διάρκεια: 70 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Προπώληση εισιτηρίων, εδώ.

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα
τηλ. 2103418550 – info@mcf.gr

*Mέρος των εσόδων θα διατεθούν για την ενίσχυση του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας».