«Αν δεν μπορείς να ψηφίσεις, δεν μπορείς να εκπροσωπήσεις τους ανθρώπους που σε εξέλεξαν»

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήδη προβλέπει εξάμηνη άδεια μητρότητας για τις νέες μητέρες ευρωβουλευτές, από δύο μήνες πριν από τον τοκετό έως τέσσερις μήνες μετά. Μέχρι σήμερα όμως, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν υπήρχε δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος ψήφου.
Η αλλαγή επιχειρεί να αντιμετωπίσει ακριβώς αυτό το κενό, ώστε οι γυναίκες που αποκτούν παιδί να μη χρειάζεται να επιλέξουν ανάμεσα στη μητρότητα και την κοινοβουλευτική τους παρουσία.

Η Γαλλίδα σοσιαλίστρια ευρωβουλευτής Chloé Ridel, η οποία είναι μητέρα ενός βρέφους τριών μηνών, περιέγραψε στο Euronews την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν πολλές νέες μητέρες στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. «Πέρασα τρεις μήνες άδειας μητρότητας χωρίς να μπορώ να ψηφίσω. Όταν έχεις ένα τόσο μικρό μωρό, δεν μπορείς να έρθεις στο Στρασβούργο χωρίς εκείνο. Αν δεν μπορείς να ψηφίσεις, δεν μπορείς να εκπροσωπήσεις τους ανθρώπους που σε εξέλεξαν».

Η ίδια ανέφερε ακόμη ότι εξακολουθεί να χάνει μέρος των εργασιών της Ολομέλειας προκειμένου να βρίσκεται κοντά στο παιδί της, το οποίο μένει στις Βρυξέλλες όταν εκείνη μεταβαίνει στο Στρασβούργο.
«Χάνω τις ψηφοφορίες της Δευτέρας το βράδυ. Η συμμετοχή στις ψηφοφορίες σημαίνει ότι μένω μακριά από το μωρό μου τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, κάτι που ήδη μου φαίνεται πολύ δύσκολο», είπε χαρακτηριστικά. Η πρόταση εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία, συγκεντρώνοντας 616 ψήφους υπέρ, 24 κατά και 8 αποχές. Για να τεθεί επίσημα σε εφαρμογή, θα πρέπει πλέον να επικυρωθεί από τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X, η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Roberta Metsola μίλησε για ένα ισχυρό μήνυμα: «Σήμερα στέλνουμε ένα ισχυρό και ξεκάθαρο μήνυμα στις γυναίκες που θέλουν να διεκδικήσουν πολιτικό αξίωμα στην Ευρώπη. Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έδωσαν μόλις την τελική έγκρισή τους στους νέους κανόνες που επιτρέπουν την ψήφο μέσω εκπροσώπησης στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας για τις ευρωβουλεύτριες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τη γέννηση παιδιού. Πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός, καθώς πλέον αναμένουμε οι νέοι κανόνες να εγκριθούν και από τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών-μελών. Αυτή είναι πρόοδος. Αυτή είναι ουσιαστική εκπροσώπηση. Αυτό είναι ένα σύγχρονο Κοινοβούλιο».

Στα 44 της χρόνια, η Portman, κόρη γιατρού γονιμότητας, γνωρίζει καλά τις δυσκολίες που μπορεί να συνοδεύουν μια προσπάθεια απόκτησης παιδιού. «Μεγάλωσα ακούγοντας πόσο δύσκολο είναι να μείνεις έγκυος», εξηγεί. «Έχω πολλούς αγαπημένους ανθρώπους που πέρασαν δύσκολα, οπότε θέλω να δείχνω σεβασμό σε αυτό. Είναι κάτι όμορφο και χαρμόσυνο, αλλά όχι πάντα εύκολο». Συμπληρώνει: «Ξέρω πόσο τυχερή είμαι και νιώθω βαθιά εκτίμηση και ευγνωμοσύνη».

Νέα εγκυμοσύνη, νέα συναισθήματα

Η ευγνωμοσύνη είναι το συναίσθημα που βιώνει εντονότερα σε αυτή την εγκυμοσύνη. Από τον προηγούμενο γάμο της με τον χορογράφο Benjamin Millepied, έχει ήδη δύο παιδιά: τον Aleph, 14 ετών, και την Amalia, 9 ετών. «Υπάρχει μια ευγνωμοσύνη που όταν είσαι νέος ίσως δεν καταλαβαίνεις», λέει. «Τώρα ξέρω καλύτερα ποιον θέλω δίπλα μου, τι είδους ενέργεια επιθυμώ γύρω μου, κι αυτό κάνει την εμπειρία πιο όμορφη κάθε μέρα. Και επειδή μάλλον είναι η τελευταία φορά, απολαμβάνω κάθε στιγμή».

Σωματικά δηλώνει πως νιώθει υπέροχα. «Έχω περισσότερη ενέργεια απ’ όσο περίμενα», αναφέρει, παρατηρώντας πως αυτή η εγκυμοσύνη μοιάζει αρκετά με τις προηγούμενες. Κολυμπάει και κάνει Gyrotonics για να διατηρήσει τη δύναμή της, ενώ περνά πολύ χρόνο με τα παιδιά της, κάτι που θεωρεί πάντα το καλύτερο.

Επαγγελματικές προοπτικές και προσωπική ζωή στο Παρίσι

Η Portman έχει ολοκληρώσει δύο νέες ταινίες με την εταιρεία παραγωγής της, MountainA, που ίδρυσε το 2020 μαζί με τη Sophie Mas. Η MountainA δίνει προτεραιότητα σε πρότζεκτ σκηνοθετών με έμφαση στη γυναικεία οπτική. Η ίδια πρωταγωνιστεί στην κωμωδία «The Gallerist» της Cathy Yan, που αναμένεται στα τέλη του 2026. Εκεί υποδύεται μια αγχωμένη έμπορο τέχνης που προσπαθεί να πουλήσει ένα πτώμα στην Art Basel Miami.

Επιπλέον, στη ρομαντική κωμωδία του Netflix «Good Sex», που αναμένεται στις αρχές του 2027 και φέρει την υπογραφή της Lena Dunham, πρωταγωνιστεί μαζί με τους Mark Ruffalo, Meg Ryan και Rashida Jones. Παράλληλα, είναι το νέο πρόσωπο του οίκου κοσμημάτων Tiffany & Co., ενώ διατηρεί μακρόχρονη συνεργασία με τον οίκο Dior.

Αυτό της δίνει τη δυνατότητα να αφιερώσει χρόνο στη νέα της εγκυμοσύνη. Απολαμβάνει τη ζωή στο Παρίσι, όπου ζει τα τελευταία χρόνια κατά διαστήματα. «Ο καιρός την άνοιξη ήταν υπέροχος», λέει χαρακτηριστικά. «Είναι φανταστικό να περπατάς στα καταπληκτικά πάρκα και να βλέπεις τέχνη – αυτά που κάνεις όταν δεν δουλεύεις!». Αστειεύεται επίσης πως στη Γαλλία θεωρούν πλήρη κύηση τις 41 εβδομάδες αντί για 40: «Οπότε έχω μία εβδομάδα παραπάνω αυτή τη φορά!».

Στάση απέναντι στη μητρότητα και τα social media

Όταν ρωτήθηκε αν επηρεάζεται από τις πληροφορίες που κατακλύζουν τις νέες μητέρες στα social media, απαντά: «Δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με τα social media πλέον. Ίσως επειδή το έχω ξαναζήσει… Την πρώτη φορά διάβασα πολλά βιβλία, τώρα νιώθω πως ξέρουμε τι να κάνουμε. Θα κάνουμε λάθη, όσο κι αν προσπαθήσουμε – αλλά θα κάνουμε και πολλά σωστά χωρίς ιδιαίτερη έρευνα. Αν είσαι παρών και δείχνεις αγάπη, αυτό είναι το σημαντικότερο».

Όσο για τις παράξενες λιγούρες; Καμία ιδιαίτερη επιθυμία – μόνο φρούτα, όπως ανανάς και πεπόνι, αποκαλύπτει χαμογελώντας.

Ξέρω όμως ότι δεν είναι τόσο απλό. Γιατί οι χαρές και οι δυσκολίες της μητρότητας παραμένουν ίδιες — είτε έχεις βοήθεια είτε όχι.

Θυμάμαι να λέω στον πατέρα μου, τότε που πάλευα με τον θηλασμό, τα συνεχόμενα γεύματα και τα δύσκολα βράδια, ότι θα μπορούσα να έχω δέκα συζύγους και κανείς τους δεν θα τα κατάφερνε απόλυτα. Από την άλλη, κάποιος θα μπορούσε να έχει πλύνει τα πιάτα. Ή να έχει μαγειρέψει. Ή απλώς να είναι ένα ζεστό σώμα μέσα στο δωμάτιο εκείνον τον πρώτο παγωμένο χειμώνα της COVID, που ορκίζομαι πως κράτησε 50% περισσότερο από κάθε άλλον.

Αυτό είναι και το ζήτημα: ο όρος «single mother by choice» πάντα μου ακουγόταν κάπως παραπλανητικός. Γιατί, στην πραγματικότητα, ελάχιστοι το επιλέγουν αυτό ως πρώτη επιλογή. Οι περισσότερες από εμάς θέλαμε εκείνον τον δεύτερο άνθρωπο — να ερωτευτούμε και να δημιουργήσουμε οικογένεια μαζί. Απλώς δεν συνέβη. Κι έτσι, η μονογονεϊκή μητρότητα γίνεται η επόμενη καλύτερη επιλογή· μια επιλογή που σήμερα κάνουν όλο και περισσότερες γυναίκες (και μερικοί άνδρες).

Γιατί αυξάνονται οι μονογονεϊκές οικογένειες από επιλογή

Τα στοιχεία στις ΗΠΑ είναι ελλιπή, όμως στο Ηνωμένο Βασίλειο ο αριθμός των single γυναικών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία γονιμότητας με δότη σπέρματος αυξήθηκε κατά 62% μεταξύ 2019 και 2022 (χωρίς να υπολογίζονται οι περιπτώσεις υιοθεσίας ή άλλες διαδρομές προς τη μητρότητα). Η πανδημία φαίνεται πως επιτάχυνε το «βιολογικό ρολόι» πολλών γυναικών, ειδικά όταν οι πιθανοί σύντροφοι έγιναν ακόμη πιο δυσεύρετοι.

«Βλέπουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους να επιλέγουν συνειδητά τη μονογονεϊκότητα», επιβεβαιώνει η Cynthia M. Murdock, MD, ενδοκρινολόγος αναπαραγωγής στην Illume Fertility στο Κονέκτικατ. «Πολλοί δεν θέλουν να περιμένουν επ’ αόριστον έναν σύντροφο. Η κοινωνική αποδοχή έχει αυξηθεί, ενώ και οι ιατρικές εξελίξεις —όπως η ασφαλέστερη μεταφορά ενός εμβρύου κάθε φορά, οι καλύτερες επιλογές δοτών και ο γενετικός έλεγχος— έχουν κάνει τη διαδικασία πιο προσβάσιμη.»

Μοναδικές προκλήσεις και ανταμοιβές

Η διαδρομή αυτή έχει σίγουρα δυσκολίες, αλλά και οφέλη που συχνά είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.

Κατά: Όλες οι αποφάσεις είναι δικές σου.
Υπέρ: Όλες οι αποφάσεις είναι δικές σου.

«Δεν χρειάζεται να συμβιβάζομαι με έναν άλλο τρόπο ανατροφής», λέει η Emily M., SMC στο Bridgewater του New Jersey. «Ορίζω εγώ τους κανόνες του σπιτιού μας, κι αυτό είναι πολύ πιο απλό από το να προσπαθώ να συνεννοηθώ και να συμβιβαστώ.»

Η Elizabeth C., μητέρα διδύμων στη Φιλαδέλφεια, το περιγράφει αλλιώς: «Βλέπω ζευγάρια να διαπραγματεύονται για το παραμικρό — εμείς, μέχρι να αποφασίσουν ποιος θα κρατήσει το παιδί και ποιος το καρότσι, έχουμε ήδη φτάσει.»

Από την άλλη, το βάρος των αποφάσεων χωρίς δεύτερο ενήλικα μπορεί να γίνει εξαντλητικό. «Το πιο δύσκολο είναι η έλλειψη συναισθηματικής υποστήριξης — να έχεις κάποιον που καταλαβαίνει ακριβώς τι ζεις», λέει η Emily. «Υπάρχουν στιγμές που θέλεις απλώς να κλάψεις μαζί με κάποιον που νιώθει τα ίδια.»

Κατά: Είσαι υπεύθυνη για όλα.
Υπέρ: Είσαι υπεύθυνη για όλα.

Είναι πράγματι μεγάλο βάρος — αλλά και καθαρότητα. «Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα είναι η ηρεμία», λέει η Tiffany P., SMC στην Tacoma. «Εστιάζω σε μένα και στο παιδί μου χωρίς να διαχειρίζομαι τις ανάγκες ενός άλλου ενήλικα.»

Η Maura D. από το St. Paul συμφωνεί: «Η δυσκολία είναι ότι δεν υπάρχει καμία παύση. Αλλά ταυτόχρονα ξέρεις ακριβώς τι είναι δική σου ευθύνη.»

Και φυσικά, το οικονομικό βάρος είναι πραγματικό. «Ακόμα και τα πιο απλά πράγματα για μένα απαιτούν επιπλέον κόστος», λέει η Melissa T. από τη Μασαχουσέτη. «Από τη φύλαξη μέχρι το κούρεμα του γκαζόν — όλα πρέπει να τα οργανώσω και να τα πληρώσω μόνη μου.»

Δεν ήταν “η πρώτη επιλογή”

Παρά τις δυσκολίες, καμία από εμάς δεν στάθηκε μπροστά σε μια ιδανική επιλογή. Δεν ήταν «ο τέλειος σύντροφος ή η μονογονεϊκότητα». Συχνά ήταν: παιδί μόνη ή καθόλου παιδί.

«Πολλές γυναίκες χρειάζεται πρώτα να θρηνήσουν την παραδοσιακή εικόνα οικογένειας», εξηγεί η ψυχολόγος Leann Diederich, PhD. «Όμως η ίδια η διαδρομή —επειδή είναι τόσο συνειδητή και απαιτητική— συχνά οδηγεί σε βαθύτερη ευγνωμοσύνη για το παιδί και την καθημερινότητα.»

Όσο κουραστικό κι αν είναι το solo parenting, δεν το μετάνιωσα ποτέ. Δεν ξέρω αν ανήκω σε αυτούς που “απολαμβάνουν τις μικρές στιγμές της ανατροφής”, αλλά ξέρω κάτι άλλο: ο πόνος για την οικογένεια που δεν δημιουργήθηκε έχει πια καταλαγιάσει.

Και κάθε μέρα, κοιτάζω την κόρη μου και τη θαυμάζω — αντικειμενικά μιλώντας, μπορεί να είναι το πιο χαριτωμένο και έξυπνο παιδί του κόσμου. (Απλώς καταγράφω τα δεδομένα.)

Συμβουλές για όσους σκέφτονται τη μονογονεϊκή ανατροφή

Τα παιδιά μεγαλώνουν καλά.
Έρευνες δείχνουν ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη παιδιών από single mothers by choice σε σχέση με παιδιά ζευγαριών.

Ξεκινήστε νωρίς τη διαδικασία.
Ο χρόνος και η ενημέρωση για τη γονιμότητα παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Δείτε εγκαίρως τα ασφαλιστικά σας δικαιώματα.
Η πρόσβαση σε θεραπείες διαφέρει σημαντικά ανά χώρα και σύστημα υγείας.

Χτίστε “χωριό”.
Η υποστήριξη δεν είναι πολυτέλεια — είναι ανάγκη.

Γιορτάστε την ιστορία του παιδιού σας.
Η αλήθεια από νωρίς γίνεται κομμάτι της ταυτότητάς του, όχι μια “αποκάλυψη” αργότερα.

«Ναι, είναι το καλύτερο», δήλωσε χαρακτηριστικά στη συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στις 23 Μαρτίου. «Έχοντας κάνει παιδί στα 29, μετά στα 42 και τώρα στα 44, είναι πολύ πιο εύκολο όταν δεν έχεις τη σύγκρουση και το άγχος ότι θες να κάνεις χίλια πράγματα ταυτόχρονα».

Η Μίλερ πρόσθεσε: «Αν είμαι στο κρεβάτι από τις 9 το βράδυ με ένα βιβλίο, είμαι τόσο ευτυχισμένη τώρα. Και πλέον έχω και την τέλεια δικαιολογία. Η ζωή είναι πιο γειωμένη».

Η πρωταγωνίστρια του “Anatomy of a Scandal” – μητέρα μιας δίχρονης κόρης με τον Όλι και της δεκατριάχρονης Μάρλοου με τον πρώην σύντροφό της Τομ Στάριτζ – παραδέχτηκε ότι στην πρώτη εγκυμοσύνη της δεν ένιωθε τέτοια γαλήνη, αφού ανησυχούσε διαρκώς για το μέλλον. «Τα τριάντα είναι χαοτικά. Θέλεις να νοικοκυρευτείς, να κάνεις παιδιά», εξήγησε. «Στα σαράντα όμως ξέρεις ποια είσαι και δεν σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι. Νιώθω πιο γειωμένη από ποτέ».

Η Μίλερ σχολίασε επίσης: «Δεν κρίνουμε τους άντρες που κάνουν παιδιά στα 80 τους. Γιατί να υπάρχει αφήγημα για τις γυναίκες; Όταν θα φτάσουμε τα 60, θα λέμε ‘στα 40 ήμουν μεγάλη’. Είναι απλά μια κοινωνική αφήγηση χωρίς νόημα».

Μητρότητα μετά τα 40: Προσωπικές ιστορίες διάσημων

Η Σιένα μοιράστηκε πως ένας ακόμη λόγος που αποφάσισε να κάνει παιδί αργότερα ήταν επειδή είχε καταψύξει τα ωάριά της στα τέλη των 30 της, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες να γίνει ξανά μητέρα. «Ήμουν τυχερή που κατάφερα να μείνω έγκυος φυσιολογικά», ανέφερε, «αλλά ήταν τεράστια ανακούφιση να ξέρω ότι είχα αυτή την επιλογή».

Η Μίλερ δεν δίστασε επίσης να μιλήσει ανοιχτά για τη σχέση της με τον Όλι Γκριν, ο οποίος είναι 14 χρόνια νεότερός της. «Ίσως για κάποιους να είναι περίπλοκο, αλλά στη δική μας περίπτωση υπάρχει μόνο αγάπη και χαρά», δήλωσε στη Vogue τον Δεκέμβριο του 2022. «Στην καρδιά δεν μπορείς να βάλεις νόμους».

Δεν είναι όμως η μόνη διάσημη που αποφάσισε να γίνει μαμά μετά τα σαράντα. Πολλές γυναίκες του Χόλιγουντ έχουν βιώσει τη μητρότητα σε μεγαλύτερη ηλικία, σπάζοντας στερεότυπα και εμπνέοντας χιλιάδες γυναίκες παγκοσμίως.

Γνωστές μαμάδες που απέκτησαν παιδιά μετά τα 40

Η Ζιζέλ Μπούντχεν, μητέρα του Μπέντζαμιν και της Βίβιαν με τον πρώην σύζυγό της Τομ Μπρέιντι, απέκτησε γιο με τον Ζοακίμ Βαλεντέ στα 44 χρόνια. Η ίδια δήλωσε πως δοκίμασε νέα μέθοδο άσκησης μετά την τρίτη εγκυμοσύνη, βοηθώντας την να επανέλθει πιο γρήγορα.

Η βραβευμένη με Όσκαρ Χίλαρι Σουάνκ απέκτησε δίδυμα στα 48, ενώ είχε καταψύξει τα ωάριά της δέκα χρόνια νωρίτερα. «Είμαι πολύ διαφορετική μαμά απ’ ό,τι θα ήμουν στα σαράντα μου», ανέφερε, τονίζοντας πως πλέον έχει περισσότερη υπομονή και κατανόηση.

Η πρωταγωνίστρια του “Homeland” Κλερ Ντέινς, ήδη μητέρα δύο αγοριών με τον Χιου Ντάνσι, έμεινε έγκυος στο τρίτο παιδί στα μέσα των σαράντα της, γεγονός που την εξέπληξε αφού πίστευε πως δεν ήταν πλέον εφικτό λόγω ηλικίας.

Η τραγουδίστρια των No Doubt Γκουέν Στεφάνι, απέκτησε φυσικά τον μικρότερο γιο της Απόλλο σε ηλικία 44 ετών, χαρακτηρίζοντάς το ως δώρο ζωής. Παρόμοια εμπειρία είχε και η Τζένιφερ Λοβ Χιούιτ, που ανακοίνωσε την τρίτη εγκυμοσύνη στα 42 της.

Διάσημες Ελληνίδες και διεθνείς προσωπικότητες

Η ηθοποιός Milla Jovovich, σε ηλικία 43 ετών και μετά από δύσκολη εγκυμοσύνη στο παρελθόν, απέκτησε το τρίτο παιδί της το 2020. Η τραγουδίστρια Alanis Morissette, επίσης έγινε μαμά για τρίτη φορά στα 44.

Άλλες γνωστές γυναίκες, όπως η Ρασίντα Τζόουνς, η Sophie Hunter, η Γκρέτσεν Ρόσι, η Mπριζίτ Νίλσεν, η Ρέιτσελ Βάις, η Eva Longoria, η Tori Spelling, η Audra McDonald, η Tina Fey, η Mαράια Κάρεϊ, η Susan Sarandon, αλλά και ονόματα όπως οι Nicole Kidman, Susan Sarandon, Sophia Loren, απέκτησαν παιδιά μεταξύ των 40 και των 54 ετών, αποδεικνύοντας ότι η μητρότητα δεν έχει ηλικία.

Η «κουλτούρα της άμυνας» απέναντι στο τραύμα της γέννας

Η έρευνα της Lady Amos δεν μιλά απλώς για ιατρικά λάθη, αλλά για μια επώδυνη έλλειψη ειλικρίνειας. Πολλές γυναίκες που βίωσαν επιπλοκές ή απώλειες κατά τον τοκετό, βρέθηκαν αντιμέτωπες με έναν τοίχο σιωπής. Η έκθεση αποκαλύπτει ότι νοσοκομεία συχνά:

Απέκρυψαν την αλήθεια από τις μητέρες για το τι πραγματικά συνέβη στην αίθουσα τοκετού.

Προχώρησαν σε παραποίηση ιατρικών αρχείων, με σημειώσεις να «εξαφανίζονται» ή να τροποποιούνται εκ των υστέρων.

Αντιμετώπισαν τις οικογένειες με αμυντική στάση, μετατρέποντας μια στιγμή πένθους ή πόνου σε μια εξαντλητική νομική μάχη για την αλήθεια.

Όταν η φροντίδα γίνεται «πολυτέλεια» λόγω ελλείψεων

Η υποστελέχωση δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε έναν προϋπολογισμό· είναι η μαία που δεν προλαβαίνει να έρθει, είναι η παράταση ενός επώδυνου τοκετού, είναι η γυναίκα που επιστρέφει στο σπίτι χωρίς την απαραίτητη ψυχολογική και σωματική υποστήριξη. Σύμφωνα με την έκθεση, οι ελλείψεις προσωπικού οδηγούν σε επικίνδυνες καθυστερήσεις στις καισαρικές τομές και στην ακύρωση των επιλογών για τοκετό στο σπίτι. Το αποτέλεσμα; Οι μέλλουσες μητέρες νιώθουν αόρατες μέσα σε ένα σύστημα που θα έπρεπε να τις αγκαλιάζει.

Οι ανισότητες που κοστίζουν ζωές

Μια από τις πιο σκοτεινές πτυχές της έρευνας είναι η επιβεβαίωση ότι η φροντίδα που λαμβάνει μια γυναίκα εξαρτάται συχνά από το χρώμα του δέρματός της ή την οικονομική της κατάσταση.

Οι μαύρες γυναίκες διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο να χάσουν τη ζωή τους στον τοκετό, ενώ οι γυναίκες από υποβαθμισμένες περιοχές βιώνουν πολύ συχνότερα το μετατραυματικό στρες (PTSD) λόγω κακής αντιμετώπισης από το ιατρικό προσωπικό.

Σπάζοντας τον κύκλο: Η φωνή μας είναι η δύναμή μας

Ο Βρετανός Υπουργός Υγείας, Wes Streeting, δεσμεύτηκε για μια ριζική αναμόρφωση του συστήματος, όμως το μήνυμα της έκθεσης είναι σαφές: η αλλαγή δεν θα έρθει αν δεν σταματήσει η συγκάλυψη. Η Lady Amos τονίζει ότι «αυτός ο κύκλος πρέπει να σταματήσει». Οι γυναίκες δεν ζητούν το τέλειο, ζητούν το αυτονόητο: ασφάλεια, σεβασμό και αλήθεια.

Οδηγός αυτοπροστασίας: Τι πρέπει να γνωρίζεις

Σε μια εποχή που τα συστήματα υγείας πιέζονται, η ενημέρωση είναι η καλύτερη ασπίδα μας.

Εμπιστεύσου το ένστικτό σου: Αν νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού, επέμεινε να εξεταστείς.

Ζήτησε ενημέρωση: Έχεις το δικαίωμα να γνωρίζεις κάθε λεπτομέρεια της φροντίδας σου. Μην διστάζεις να κάνεις ερωτήσεις.

Ο ρόλος του συνοδού: Έχε μαζί σου έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι (σύντροφο, φίλη, συνεργάτιδα) για να λειτουργήσει ως η «φωνή» σου όταν εσύ θα είσαι επικεντρωμένη στον τοκετό.

Ψυχική Υγεία: Το τραύμα του τοκετού είναι πραγματικό. Αν νιώθεις ότι η εμπειρία σου σε έχει σημαδέψει αρνητικά, αναζήτησε εξειδικευμένη βοήθεια. Δεν είσαι μόνη.

Στην εποχή της διευρυμένης αυτονομίας και των νέων οικογενειακών μοντέλων, όλο και περισσότερες γυναίκες εξετάζουν το ενδεχόμενο της μητρότητας χωρίς σύντροφο. Η επιλογή να γίνει μια γυναίκα single mum by choice δεν είναι πλέον ταμπού. Αντίθετα, αποτελεί μια δυναμική απόφαση που συνδυάζει αυτογνωσία, ώριμη σκέψη και βαθιά επιθυμία για οικογένεια. Παρόλα αυτά, πίσω από αυτήν τη γενναία επιλογή, συχνά, κρύβεται ένας σύνθετος συναισθηματικός κόσμος που αξίζει να φωτιστεί.

Για πολλές γυναίκες γύρω στα 30 και 40, η ένταση ανάμεσα στον προσωπικό σχεδιασμό και στην κοινωνική πραγματικότητα μπορεί να δημιουργήσει αίσθημα μοναξιάς, ακόμη και σύγκρισης με συνομήλικες που έχουν ήδη δημιουργήσει «παραδοσιακές» οικογένειες. Η επιθυμία να γίνουν μητέρες συνυπάρχει με σκέψεις απώλειας, θλίψης ή και ζήλιας – συναισθήματα απολύτως ανθρώπινα, που χρειάζονται κατανόηση και όχι σιωπή.

Η επιλογή της μονογονεϊκής μητρότητας και ο σύγχρονος συναισθηματικός χάρτης

Οι ειδικοί στην ψυχική υγεία αναφέρουν ότι πολλές γυναίκες που σχεδιάζουν να γίνουν μητέρες χωρίς σύντροφο βιώνουν ένα είδος «σιωπηλής θλίψης» για την οικογένεια που δεν απέκτησαν με τον τρόπο που είχαν φανταστεί. Παρά τις ισχυρές φιλίες και την προσωπική εξέλιξη, η απόσταση από τον παραδοσιακό οικογενειακό ρόλο μπορεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα «διαφορετικότητας» σε σχέση με τις συνομήλικες γυναίκες.

Ψυχοθεραπευτές επισημαίνουν ότι η επιθυμία της συντροφικότητας –ειδικά όταν άλλες γυναίκες στη ζωή μας δημιουργούν οικογένεια με έναν σύντροφο δίπλα τους– μπορεί να πυροδοτήσει συναισθήματα ζήλιας ή λύπης. Αυτά δεν αποτελούν σημάδι αδυναμίας. Αντίθετα, δείχνουν πόσο βαθιά βρίσκεται μέσα μας η ανάγκη για σύνδεση και υποστήριξη.

Το βάρος της σύγκρισης και η αναζήτηση νοήματος

Αναφορές ειδικών, όπως συμβούλων ψυχικής υγείας, υπογραμμίζουν ότι η περίοδος προετοιμασίας για τη μητρότητα συχνά «ξυπνά» παλιά βιώματα – όπως την αίσθηση του «μη αγαπήσιμου» εαυτού. Πολλές γυναίκες έχουν ενσωματώσει από μικρή ηλικία μια ιστορία για το πώς φαντάζονταν τη μελλοντική τους οικογένεια. Όταν αυτή η αφήγηση δεν πραγματοποιείται όπως είχε προγραμματιστεί, μπορεί να δημιουργηθεί ένα αίσθημα ματαίωσης ή «απώλειας ενός ονείρου».

Επιπλέον, η κοινωνική σύγκριση είναι αναπόφευκτη: όταν μια συνάδελφος ανακοινώνει εγκυμοσύνη, μπορεί να προκύψει χαρά αλλά και πικρή θλίψη. Το ερώτημα «Γιατί εκείνη κι όχι εγώ;» είναι πολύ πιο κοινό απ’ όσο πιστεύουμε. Οι ειδικοί τονίζουν ότι το συναίσθημα αυτό δεν πρέπει να προκαλεί ενοχές, καθώς αποτελεί φυσιολογική αντίδραση σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδο.

Όταν η θεραπεία ανοίγει δρόμους αυτογνωσίας

Οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες των κλινικών γονιμότητας προβλέπουν ειδική ψυχολογική υποστήριξη πριν από τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η συμβουλευτική αυτή βοηθά τις γυναίκες να αναγνωρίσουν όχι μόνο τη χαρά αλλά και την απώλεια που μπορεί να συνοδεύει τη μονογονεϊκή μητρότητα.

Η ψυχοθεραπεύτρια Janet Jaffe, ειδική στην αναπαραγωγική ψυχολογία, εξηγεί ότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του μια «ενδογενή ιστορία γονεϊκότητας», μια εικόνα για το πώς θα γίνει γονέας και υπό ποιες συνθήκες. Όταν οι συνθήκες αυτές αλλάζουν, μπορεί να δημιουργηθεί εσωτερική σύγκρουση, ακόμη κι αν η τελική απόφαση είναι θετική και συνειδητή.

Η αξία της σύνδεσης: Ομιλία, υποστήριξη και θεραπευτική έκφραση

Η εμπειρία δείχνει ότι το αίσθημα μοναξιάς δεν αντιμετωπίζεται με σιωπή αλλά με σύνδεση. Ειδικοί σε θέματα αναπαραγωγικής ψυχολογίας προτείνουν:

· Ανοιχτή συζήτηση με άτομα εμπιστοσύνης

· Επαφή με κοινότητες μονογονεϊκών μητέρων

Η επαφή με άλλες γυναίκες που διανύουν την ίδια διαδρομή αποδεικνύεται συχνά καθοριστική, μειώνοντας το αίσθημα απομόνωσης και ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση.

Η μητρότητα έχει πολλούς δρόμους – και όλοι αξίζουν σεβασμό

Η επιλογή της μονογονεϊκής μητρότητας αποτελεί μια βαθιά προσωπική απόφαση, που συνδυάζει δύναμη, ευαισθησία και ωριμότητα. Όσο δύσκολα κι αν είναι τα συναισθήματα που τη συνοδεύουν, οι ειδικοί επιβεβαιώνουν ότι η συνειδητή προετοιμασία είναι εκείνη που οδηγεί σε υγιή, ισορροπημένη γονεϊκότητα.

Στον σύγχρονο κόσμο, η μητρότητα δεν έχει μία μόνο μορφή. Έχει τόσες όψεις όσες και οι γυναίκες που ονειρεύονται να δημιουργήσουν οικογένεια, με ή χωρίς σύντροφο δίπλα τους.

Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, η ευρωβουλευτής της ΝΔ, Ελεονώρα Μελέτη, με παρέμβασή της μίλησε για την προώθηση της ισότητας των φύλων, τονίζοντας ότι ζητήματα όπως η ισότητα στην εργασία, στην εκπαίδευση και στην υγεία αποτελούν βασικές προτεραιότητες του χάρτη πορείας για τα δικαιώματα της γυναίκας. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα που πρέπει να προστατεύσουμε περισσότερο από ποτέ».

Η ευρωβουλευτής του ΕΛΚ και συντονίστρια της Επιτροπής FEMM ανέδειξε τα αντικρουόμενα κοινωνικά στερεότυπα που βαραίνουν τις γυναίκες και ιδίως τις μητέρες, σημειώνοντας ότι «ό,τι κι αν κάνει η γυναίκα, θα κριθεί». Επεσήμανε την ανάγκη για πλήρως αμειβόμενα συστήματα άδειας μητρότητας, προσβάσιμες υπηρεσίες φροντίδας παιδιών και ουσιαστικά μέτρα επανένταξης των γυναικών στην αγορά εργασίας, υπογραμμίζοντας πως η εφαρμογή της Οδηγίας για την Ισορροπία Επαγγελματικής και Ιδιωτικής Ζωής πρέπει να στηριχθεί.

Η Ελεονώρα Μελέτη τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να περάσει στην πράξη, με πολιτικές που στηρίζουν ουσιαστικά τη γυναίκα, τη μητέρα και την εργαζόμενη. «Καμία γυναίκα δεν πρέπει να φοβάται να μείνει έγκυος, μήπως και χάσει τη δουλειά της», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της παρέμβασης:

«Καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Αναπαραγωγικά δικαιώματα. Ισότητα στην εργασία στην εκπαίδευση στην υγεία, όλα είναι θέματα σύγχρονα και σημαντικές προτεραιότητες του χάρτη πορείας για τα δικαιώματα της γυναίκας.

Όμως, ξέρετε ποια είναι η πιο συχνή ερώτηση που δέχεται σήμερα η γυναίκα; Το αν συνδυάζεται η εργασία με την μητρότητα. Ξέρετε ποια είναι η σωστή απάντηση σε αυτή την ερώτηση; Δεν υπάρχει. Ό,τι κ αν κάνει η γυναίκα, θα κριθεί. Αν η νέα μητέρα θέλει γυρίσει στη δουλειά της, θα κριθεί ως μια φιλόδοξη καριερίστα που δεν νοιάζεται για το παιδί της. Αν πρέπει για βιοποριστικούς λόγους να εργαστεί, θα κατηγορηθεί γιατί έκανε παιδί ενώ δεν μπορεί να το μεγαλώσει.

Αν δεν κάνει παιδί, θα στοχοποιηθεί. Αν σκίζεται σε χίλια κομμάτια για να τα καταφέρει όλα, πάντα θα υπάρχουν εκείνοι που θα την πνίγουν στις ενοχές που αφήνει το παιδί της για τη δουλειά της.
Η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή δεν είναι πολυτέλεια. Θα έπρεπε να είναι δικαίωμα. Δικαίωμα που πρέπει να προστατεύσουμε περισσότερο από ποτέ με τον χάρτη πορείας για τα δικαιώματα των γυναικών. Η Οδηγία για την Ισορροπία Επαγγελματικής και Ιδιωτικής Ζωής είναι ένα σημαντικό βήμα, Ωστόσο, η εφαρμογή της παραμένει άνιση.

Χρειαζόμαστε καλύτερα συστήματα άδειας μητρότητας, πλήρως αμειβόμενα, ώστε καμία μητέρα να μην πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην δουλειά και το παιδί της. Χρειαζόμαστε επίσης προσβάσιμες υπηρεσίες φροντίδας, όχι μόνο για τα βρέφη αλλά και για τα μεγαλύτερα παιδιά. Η στήριξη της μητέρας δεν πρέπει τελειώνει στον πρώτο χρόνο του παιδιού, όπως δεν τελειώνει και ο ρόλος της. Χρειάζεται να διασφαλίσουμε την επανένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας μετά από μακρά άδεια, με κίνητρα για τους εργοδότες, προγράμματα επιμόρφωσης, ευέλικτες μορφές απασχόλησης που να μη στιγματίζουν. Και φυσικά, χρειάζεται να προστατεύσουμε το δικαίωμα στη μητρότητα. Καμία γυναίκα δεν πρέπει να φοβάται να μείνει έγκυος, μήπως και χάσει τη δουλειά της. Δυστυχώς, όμως, το σύστημα τιμωρεί. Η εργασία μιας νέας μητέρας υποτιμάται, η θέση της δεν διασφαλίζεται, οι ευκαιρίες εξέλιξης μειώνονται.

Αν θέλουμε ο χάρτης πορείας για τα δικαιώματα των γυναικών να έχει ουσία, τότε θα πρέπει να δώσει στις γυναίκες όχι μόνο ίσες ευκαιρίες, αλλά και ίσες συνθήκες για να τις αξιοποιήσει. Η Ευρώπη οφείλει να γίνει σύμμαχος της μητέρας και όχι θεατής του αγώνα της.»

Το ζευγάρι ζει στο Λος Άντζελες, όπου απολαμβάνει ήρεμες οικογενειακές στιγμές, με τη μητέρα του Ackerley να ταξιδεύει συχνά από την Αγγλία για να βρίσκεται κοντά τους. Όπως αναφέρουν πηγές, η Robbie έχει προσωρινά αφήσει σε δεύτερη μοίρα τα επαγγελματικά της σχέδια, θέλοντας να αφιερώσει τον χρόνο της στο μωρό. Η ιστορία αγάπης της με τον Tom Ackerley ξεκίνησε το 2013, όταν γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας Suite Française. Το ζευγάρι παντρεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2016 στη Byron Bay της Αυστραλίας και από τότε ζει μια ζωή μακριά από τα υπερβολικά φώτα της δημοσιότητας. Οι ίδιοι αυτοχαρακτηρίζονται «οικιακοί τύποι», απολαμβάνοντας την ηρεμία του σπιτιού τους.

Με τον ερχομό του γιου τους, η ζωή τους απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη πληρότητα. Η Margot Robbie, που έχει κατακτήσει το Χόλιγουντ με τον ταλέντο και τη γοητεία της, δηλώνει σήμερα ότι ο πιο σημαντικός της ρόλος είναι αυτός της μητέρας.

Πηγή: Marie Claire

Κατά την εμφάνισή της στο podcast της Κάιλι Κέλσι, Not Gonna Lie, την Πέμπτη 17 Ιουλίου, η ηθοποιός ρωτήθηκε από την podcaster εάν ο κόσμος σχολίαζε αρνητικά το γεγονός ότι θα γινόταν μητέρα όταν ήταν 40 ετών. Απαντώντας, η Μάντι Μουρ μίλησε για τον όρο «γηριατρική εγκυμοσύνη» – αναφέρεται στην κύηση σε προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία, που κυκλοφορεί. «Είναι μια τόσο ξεπερασμένη ταμπέλα», σημείωσε.

Συνεχίζοντας, σημείωσε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετώπισε με το σύστημα υγείας. «Μας βλέπει σαν μια ανωμαλία, ότι είμαστε πολύ μεγάλες και πολύ περίπλοκες ή υψηλού κινδύνου γυναίκες, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε απλώς άνθρωποι». «Δεν έχει να κάνει τόσο με το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι ή τις αντιλήψεις τους, αλλά περισσότερο με το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Νιώθω ότι είναι τόσο ξεπερασμένο το να έχεις μία συγκεκριμένη προσέγγιση για όλους, ειδικά για τις γυναίκες», συνέχισε.

Τον περασμένο Μάιο, η Μάντι Μουρ γιόρτασε την πρώτη της Γιορτή της Μητέρας ως μητέρα τριών παιδιών, κοινοποιώντας μια ανάρτηση στο Instagram αφιερωμένη στη μητέρα της, Στάσι Μουρ, η οποία έχει επίσης τρία παιδιά. Το καρουζέλ περιείχε τέσσερις παλιές φωτογραφίες της Μάντι με τη μαμά της, μία από τις οποίες απεικόνιζε και τη γιαγιά της. «Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες και τις μητρικές φιγούρες στη ζωή μας, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου μαμάς που τα κατάφερε με 3 παιδιά χωρίς κόπο (ΠΩΣ!??)», έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησης, προτού μιλήσει για την προσωπική της εμπειρία με τη μητρότητα. «Το να είμαι μαμά είναι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου», υποστήριξε.

Πηγή: Jenny.gr