Η «Νέκυια» ξεκίνησε από μια φιλική κουβέντα του Γιάννη Αγγελάκα με την Όλια Λαζαρίδου και το 2023, με τους δυο τους επί σκηνής και σε σκηνοθεσία του Χρήστου Παπαδόπουλου, ανέβηκε στη Στέγη, έγινε sold-out, εκδόθηκε σε βιβλίο και ταξίδεψε σε Άμστερνταμ και Θεσσαλονίκη.

«Το Μπλουζ του Μικρού Πρίγκιπα» ξεκίνησε ακόμη νωρίτερα: από την εφηβεία του Αγγελάκα, όταν πρωτοανακάλυψε τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Σαιντ-Εξυπερύ. Ένα βιβλίο που κράτησε στη βιβλιοθήκη του με το εξώφυλλο στραμμένο πάντα προς τα έξω. Για να θυμάται. Για να μην ξεχνά πως «όλοι οι μεγάλοι ήταν κάποτε παιδιά… αλλά λίγοι το θυμούνται». Ή, όπως λέει ο ίδιος: «Ένας κόσμος εκτοπισμένος από την παιδικότητά του είναι άψυχος, τρομακτικός και δυσοίωνος».

Σαν ένα μπλουζ, έναν μακρύ παλμό — κάποτε μελαγχολικό και άλλοτε δοξαστικό — που αποτίνει φόρο τιμής στον Παύλο Σιδηρόπουλο και στον δικό του εμβληματικό δίσκο, «Τα μπλουζ του Πρίγκιπα», φαντάστηκε ο Αγγελάκας τη σκηνική εκδοχή στο διάσημο βιβλίο του 1943. Σαν ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα από λόγια, μουσικές και τραγούδια που διαπερνούν την ψυχή και το σώμα, τους επί γης πολέμους και τα διαπλανητικά ταξίδια, τον Πιλότο και τον Μικρό Πρίγκιπα, τους μουσικούς και ερμηνευτές που βρίσκονται πάνω στη σκηνή και το κοινό.

Με τον ίδιο τον Αγγελάκα πρωταγωνιστή και τον βραβευμένο κινηματογραφιστή των «Μαγνητικών πεδίων» Γιώργο Γούση στη σκηνοθετική επιμέλεια, η σκηνή γίνεται σύμπαν, φτιαγμένο από λόγια και σκέψεις που αστραποβολούν φως σε μια παράσταση-κατάφαση στη ζωή, την αγάπη, τη φιλία. Γιατί όλοι πια ξέρουμε:

«Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια».

Το κείμενο της παράστασης θα κυκλοφορήσει σε έκδοση των Onassis Publications, η οποία θα είναι διαθέσιμη στο Onassis Shop και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία.

Συντελεστές

Μετάφραση — Στράτης Τσίρκας
Σύλληψη, μουσική σύνθεση, καλλιτεχνική επιμέλεια — Γιάννης Αγγελάκας
Σκηνοθετική επιμέλεια — Γιώργος Γούσης
Ελεύθερη διασκευή & πρωτότυποι στίχοι — Γιάννης Αγγελάκας, Θεοδώρα Καπράλου
Ενορχήστρωση — Γιάννης Αγγελάκας, Coti K.
Δραματουργική επεξεργασία — Γιώργος Γούσης, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος
Σκηνικά — Λουκάς Μπάκας
Φωτιστικός σχεδιασμός — Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Visuals & animation — Αριστοτέλης Μαράγκος
Επιμέλεια κίνησης — Αλεξάνδρα Καζάζου
Ενδυματολογική επιμέλεια — Κατερίνα Ζούρα
Βοηθός σκηνοθέτη — Άννα Νικολάου
Διεύθυνση παραγωγής — Κάσση Καφέτση

Μουσικοί
Coti K. — Παραγωγή ήχου, μπάσο & ηλεκτρονικά
Νίκος Γιουσέφ — Μουσικό πριόνι
Περικλής Τσουκαλάς — «Μέδουσα» (custom ηλεκτρικό, βαρύτονο έγχορδο εμπνευσμένο από το cümbüş), ηλεκτρική κιθάρα εναλλακτικών κουρδισμάτων με εφέ
Κωνσταντίνος Ζάμπος — Κρουστά, synths
Δημήτρης Σαλεπάκης — Παραγωγή ήχων, προηχογραφημένο modular synthesizer

Αφήγηση & τραγούδι — Γιάννης Αγγελάκας, Νάντια Κατσούρα, Νάντια Μπαϊμπά, Ειρήνη Μπουντάλη, Νικόλας Παπουλιάς

Εκτέλεση παραγωγής — Plankton – Κωνσταντίνος Κουκούλης, Wild Rose Productions / Γιώργης Δραγατάκης, Ευαγγελία Πετράκη
Ανάθεση & παραγωγή — Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Πρεμιέρα — Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Υποστηρίζεται από το — Onassis Stegi Touring Program

Πληροφορίες

Ημερομηνίες — 12.03 – 26.04.2026
Τιμές — 10 – 40 €
Τοποθεσία — Κεντρική Σκηνή, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Κι εδώ κάπου αρχίζει μια μορφή πένθους και μια ανταλλαγή μηνυμάτων με τη λέξη κρίμα στην αρχή της πρότασης και ξανά στο τέλος της. Σκέφτομαι – με πολύ κλισέ διάθεση – πως κάθε φορά που κλείνει ένας χώρος που φιλοξενεί γράμματα και ταξίδια μέσα από αυτά, γινόμαστε όλο και πιο άτυχοι – κάτι που θα αντιληφθούμε σε ένα μέλλον που δεν ανήκει μόνο σε εμάς, μα κυρίως σε εκείνα τα παιδιά που έρχονται.

Σκέφτομαι τι είναι για εμένα το μικρό βιβλιοπωλείο και θυμάμαι πως έχω δουλέψει σε ένα τέτοιο, σε ένα μικρό στην επαρχία, και θα αναπολώ πάντα τους κύκλους ιστοριών που κάναμε. Γνώρισα ανθρώπους του βιβλίου, ανθρώπους με βιβλιοθήκες – δωμάτια στο σπίτι τους, ανθρώπους που διαβάζουν με τη μανία της τελειομανίας τους, ανθρώπους που επισκέπτονταν το αγαπημένο τους βιβλιοπωλείο κάθε εβδομάδα σε ένα ραντεβού με τον εαυτό τους… Γνώρισα πολλούς ανθρώπους και συνδέθηκα. Και συνδεθήκαμε όλοι κάτω από το προστατευτικό πέπλο ενός χώρου που αγκαλιάζει την έκφραση.

Πάνω κάτω μου είπε τα ίδια και η Νατάσα που έκανε το βήμα και άνοιξε ένα μικρό βιβλιοπωλείο στη γειτονιά της Κυψέλης, τον Μικρό Πρίγκιπα, που δυστυχώς θα αναγκαστεί να κλείσει στα τέλη Ιουνίου. Στην πρώτη της συμμετοχή – και ίσως στην τελευταία, τουλάχιστον με τον Μικρό της Πρίγκιπα – στο αγαπημένο βιβλιοφιλικό φεστιβάλ, πέρασε πολύ ωραία και βίωσε την υποστήριξη και το μοίρασμα του συλλογικού οράματος. Κι ακόμα κι αν τα νέα δεν είναι τόσο καλά, τα όμορφα ήταν εκείνα που μου τόνισε, τα όμορφα που έζησε με τους ανθρώπους, ακόμα και με εκείνους που περνούσαν για ένα «γεια».

«Ήθελα, να δημιουργήσω έναν χώρο συνάντησης ανθρώπων, μια σύνδεση, γιατί έχουμε πάρα πολύ ανάγκη την επαφή σήμερα»

Τη ρωτάω τι σημαίνει ένα μικρό βιβλιοπωλείο για την ίδια και τι την οδήγησε να ανοίξει το δικό της: «Για εμένα είναι μια γωνιά που πηγαίνεις, και έχεις αυτήν την δημιουργική ανησυχία του να ψάξεις να βρεις τίτλους, τίτλους που ενδεχόμενως δεν ξέρεις. Δηλαδή, εγώ πήγαινα να αγοράσω ένα και τελικά έφευγα με τρία αγκαλιά. Επίσης, βλέπεις και γνωρίζεις τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που το τρέχουν κι έτσι δημιουργείται μια πιο προσωπική επαφή, γίνεται ένα μοίρασμα. Εγώ σαν πελάτισσα – πριν ανοίξω τον δικό μου χώρο που πήγαινα στα μικρά της γειτονιάς, αυτό ένιωθα. Και αυτό ουσιαστικά συνέβη και στον δικό μου χώρο, δηλαδή με αυτό το σκεπτικό είχα σκεφτεί να τον ανοίξω.
Γενικά, εγώ ήθελα να ανοίξω ένα χώρο για να συνδυάσω πράγματα που αγαπώ, όπως το βιβλίο,την τέχνη και τη διδασκαλία μέσα από τα εργαστήριά μου. Γιατί είμαι και κεντίστρια από το 2020 και τρέχω ένα project κεντήματος μέσα από μια πορεία με εργαστήρια και με pop-up markets. Έγινε λοιπόν, μια όμορφη ανάγκη να υπάρξει προσωπικός χώρος, να μην πηγαίνω σε άλλους χώρους, και να δώσω μέσα στο βιβλιοπωλείο την προσωπική μου ταυτότητα. Αναρωτήθηκα ακόμα πώς θα μπορούσα να το συνδυάσω βάζοντας και άλλα πράγματα μέσα, όπως είναι χειροποίητες δημιουργίες άλλων καλλιτεχνών και τεχνητών, που γνωρίζω, είμαστε φίλοι, έχουμε συνεργαστεί, και φυσικά βιβλία. Πολλά βιβλία. Ήθελα, να δημιουργήσω έναν χώρο συνάντησης ανθρώπων, μια σύνδεση, γιατί έχουμε πάρα πολύ ανάγκη την επαφή σήμερα».

«Αυτό που ήθελα να γίνει τόπος συνάντησης και σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων, έγινε»

Η επόμενή μου ερώτηση είναι αν τελικά τα κατάφερε, αν κατάφερε να χτίσει αυτή τη σύνδεση που όλοι αποζητάμε. Μου απαντά: «Αυτό επετεύχθη γενικότερα, γιατί η γειτονιά αγκάλιασε, ήρθε, αγόρασε βιβλία για τα παιδιά της, συμμετείχε στα εργαστήρια, πέρναγε έλεγε ένα καλημέρα… Και μιλάω για όλες τις ηλικίες. Για παράδειγμα, μια κυρία, 74 ετών, είχε χαρεί τόσο πολύ που άνοιξε το βιβλιοπωλείο στη γειτονιά της, που αναπτύξαμε μια πιο ουσιαστική σχέση, μου έφερνε πραγματάκια, μου έφερνε και φαγητό. Ήρθαν στο βιβλιοπωλείο άνθρωποι από την ευρύτερη περιοχή της Κυψέλης, τα Εξάρχεια, το Γκύζη, δηλαδή, ήρθαν, συμμετείχαν στα εργαστήρια, ξαναήρθαν… Για μένα αυτό είναι πάρα πολύ τιμητικό. Ακόμα και από τον Πειραιά, το Παγκράτι, τη Νέα Σμύρνη, που είναι μακριά. Κι όμως αφιέρωσαν τον χρόνο τους να έρθουν, να συμμετάσχουν σε μια δράση, να κάνουν έστω μια αγορά. Τελικά, αυτό που ήθελα να γίνει τόπος συνάντησης και σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων, έγινε».

«Η γειτονιά με στήριξε πολύ»

«Ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Γιατί ξέρουν τον κόπο που κρύβει όλο αυτό, ξέρουν την αγάπη, μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες, την ίδια αγάπη για το βιβλίο, πολλές φορές, ακόμα και τα ίδια γούστα. Και αυτό είναι πολύ όμορφο, γιατί μιλάμε για κάτι παρόμοιο και εκεί, τσουκ, πάλι συνδεόμαστε».

Τη ρωτάω για τη γενική εμπειρία της στην αγορά και στη διατήρηση μιας μικρής επιχείρησης στην Ελλάδα του σήμερα: «Όλο το γύρω-γύρω είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι σαν να κολυμπάς σε θάλασσα με καρχαρίες. Και επίσης, η συνθήκη με τα ενοίκια είναι ακόμα πιο τραγική. Όλοι αυτοί οι λογαριασμοί, η ακρίβεια. Ο κόσμος δεν αγοράζει πράγματα, τα οποία δεν καλύπτουν μία ανάγκη του, μία πρακτική ανάγκη. Το βιβλίο είναι μια πιο πνευματική ανάγκη και έχει γίνει και λίγο πολυτέλεια, λοιπόν, κι αυτό. Είναι, έχει γίνει λίγο πολυτέλεια. Κλείνουν αρκετά βιβλιοπωλεία, τα οποίο μπορεί να μην κοινοποιείται, να μη μαθαίνεται. Δυστυχώς είναι κάτι που συμβαίνει».

Της ζητάω μια τελευταία σκέψη, κάτι τελευταίο που έχει ανάγκη να μοιραστεί: «Αν οι συνθήκες της χώρας με οδηγούν να κλείσω έναν κύκλο, θα κρατήσω τα καλά και μόνο, τους ανθρώπους δηλαδή».

*Το μικρό βιβλιοπωλείο Μικρός Πρίγκιπας, θα μείνει για λίγο ακόμα στα στενά της Κυψέλης, για τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού. Μια βόλτα λοιπόν και ένα απλό «γεια», είναι απαραίτητα.

Βιβλιοπωλείο Μικρός Πρίγκιπας – Φαιδριάδων 11, Αθήνα, Άνω Κυψέλη, 113 64

Το τεχνούργημα παρουσιάζει αυτό που πιστεύεται ότι είναι η πρώτη γραπτή εμφάνιση των διάσημων γραμμών: «On ne voit bien qu’avec le cœur. L’essentiel est invisible pour les yeux», μεταφράστηκε ότι σημαίνει: «Μόνο με την καρδιά μπορεί κανείς να δει σωστά. Αυτό που είναι ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι».

Σε προηγούμενα προσχέδια, ο Saint-Exupéry «έπαιζε και γυρνούσε αυτή τη φράση πίσω και μπροστά στο κεφάλι του», εξηγεί ο Sammy Jay, ανώτερος ειδικός στη λογοτεχνία στον έμπορο βιβλίων με έδρα το Λονδίνο, Peter Harrington. Στη γραφομηχανή, «μπορείτε πραγματικά να δείτε τον συγγραφέα να κάνει αυτή την ανακάλυψη και να γράφει αυτή την πλήρη πρόταση για πρώτη φορά».

Η δακτυλογράφηση κοστίζει 1,25 εκατομμύρια δολάρια. Θα παρουσιαστεί στο Abu Dhabi Art, μια ετήσια έκθεση τέχνης που πραγματοποιείται στα τέλη Νοεμβρίου.

Ο Μικρός Πρίγκιπας εκδόθηκε στις ΗΠΑ το 1943 στα γαλλικά και στα αγγλικά – με τον τίτλο The Little Prince – και στη Γαλλία το 1946. Εκτός από διάφορα θρησκευτικά κείμενα, είναι το πιο πολυμεταφρασμένο βιβλίο στον κόσμο. Η ιστορία αφηγείται έναν πιλότο που συναντά τον μικρό πρίγκιπα που, όπως προκύπτει, έχει έρθει στη Γη από έναν μακρινό πλανήτη, όπου ο μοναδικός του φίλος ήταν ένα τριαντάφυλλο. Ο Saint-Exupéry το έγραψε στη Νέα Υόρκη ενώ ήταν εξόριστος από την κατεχόμενη Γαλλία.

Ο τόμος συνοδεύεται από δύο πρωτότυπα σκίτσα του πρίγκιπα με μολύβι, συμπεριλαμβανομένου ενός προσχεδίου για την τελική εικονογράφηση του βιβλίου του πρίγκιπα που επιστρέφει στο σπίτι και μιας επιταγής υπογεγραμμένη από τον Saint-Exupéry.

Ο Peter Harrington απέκτησε τη δακτυλογράφηση από μια ιδιόκτητη συλλογή υλικών που σχετίζονται με τον Saint-Exupéry. Ο δακτυλόγραφος είναι «ένα πραγματικά υποβλητικό αντικείμενο», παρά το γεγονός ότι φαίνεται «μη υποβλητικό» εξωτερικά, λέει ο Jay. Περιέχεται σε ένα φάκελο με μαύρο χαρτί χωρίς τίποτα στο εξώφυλλο και συρράπτεται κατά τόπους – ένα «υπέροχα αυτοσχέδιο αντικείμενο κατά κάποιον τρόπο». Το εσωτερικό του φακέλου είναι «μάλλον αξιαγάπητο» γεμάτο με doodles, σημειώσεις και σκίτσα.

Ένα από τα άλλα αντίγραφα άνθρακα βρίσκεται στο Harry Ransom Center στο Austin του Τέξας, ενώ το άλλο μπορεί να βρεθεί στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού. Η έκδοση προς πώληση φαίνεται να είναι η μόνη που ο Saint-Exupéry κράτησε ως δικό του αντίγραφο εργασίας. «Έχει γεμίσει το δακτυλογραφημένο κείμενο με τους δικούς του χειρόγραφους σχολιασμούς, διορθώσεις, προσθήκες, για την τελειοποίηση και την οριστικοποίηση του κειμένου», λέει ο Jay. Οι περισσότερες σελίδες έχουν διορθώσεις χεριών.

Μεταξύ των αλλαγών είναι η κατάργηση των αναφορών στη Νέα Υόρκη, οι οποίες αντικαταστάθηκαν με πιο καθολικές εικόνες. Η επιταγή των 100 $ που περιλαμβάνεται στο πακέτο πιθανότατα προστέθηκε στο φάκελο από τον συλλέκτη, λέει ο Jay. Γραμμένο στις 26 Φεβρουαρίου 1943, αποστέλλεται στην “Brooks Uniform Co” για μια «προσέγγιση μιας στολής της γαλλικής αεροπορίας» που είχε παραγγείλει, σύμφωνα με τη βιογράφο Stacy Schiff.

Φόρεσε τη στολή την τελευταία φορά που επισκέφτηκε το διαμέρισμα της ερωμένης του Silvia Hamilton πριν επιστρέψει στον πόλεμο. Με εκείνη την ευκαιρία, της άφησε το πρωτότυπο χειρόγραφο του Μικρού Πρίγκιπα, το οποίο τώρα φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη Morgan στη Νέα Υόρκη.

Έφυγε από τις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 1943 και πιστεύεται ότι πέθανε κατά τη διάρκεια μιας αποστολής αναγνώρισης τον Ιούλιο του 1944.

Πηγή: The Guardian