Η ανησυχία για τα μικροπλαστικά μεγαλώνει παγκοσμίως, καθώς αυτά διεισδύουν όχι μόνο στο περιβάλλον αλλά και στους ανθρώπους και τα ζώα. Πριν λίγα χρόνια, η Heller διάβασε στην τοπική εφημερίδα του Warrenton για σοβαρά προβλήματα ποιότητας νερού στη γειτονιά της. Εργαστηριακές αναλύσεις είχαν αποκαλύψει υψηλή ρύπανση από PFAS και μικροπλαστικά.

Το δημοσίευμα ανέφερε πως οι κρατικές υπηρεσίες δεν θα χρηματοδοτούσαν την εγκατάσταση φίλτρων, αφήνοντας τους κατοίκους να αναζητήσουν λύσεις μόνοι τους. Οι γονείς της Heller εγκατέστησαν ένα προηγμένο φίλτρο, όμως η συντήρησή του ήταν διαρκής και κοστοβόρα.

Βλέποντας τη μητέρα της να αλλάζει συνεχώς τις μεμβράνες, η Heller αποφάσισε να σχεδιάσει ένα φίλτρο χωρίς μεμβράνες, με στόχο να μειώσει το κόστος και τις ανάγκες συντήρησης. Σήμερα, ως 18χρονη μαθήτρια στο Kettle Run High School, παρακολουθεί παράλληλα πρόγραμμα μαθηματικών και τεχνολογίας στο Mountain Vista Governor’s School.

Η εξάπλωση των μικροπλαστικών και οι κίνδυνοι για την υγεία

Στην Regeneron International Science and Engineering Fair 2025, η Heller τιμήθηκε με βραβείο $500 από την Patent and Trademark Office Society (PTOS) για την καινοτόμα τεχνολογία φιλτραρίσματός της.

Η Environmental Protection Agency (EPA) ορίζει τα μικροπλαστικά ως σωματίδια μεγέθους 1 νανόμετρο έως 5 χιλιοστά. Αυτά έχουν εντοπιστεί σε πάνω από 1.300 είδη, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, και έχουν βρεθεί σε όλο το ανθρώπινο σώμα—από τον εγκέφαλο μέχρι το εσωτερικό των οστών, καθώς και σε όργανα όπως όρχεις, σπέρμα και πλακούντα.

Η πρόσληψη μικροπλαστικών από ζωντανούς οργανισμούς έχει εξαπλασιαστεί από το 1990, ενώ η παραγωγή πλαστικών συνεχίζει να αυξάνεται. Έρευνα του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού το 2025 έδειξε πως τα μικροπλαστικά στον ανθρώπινο εγκέφαλο αυξήθηκαν κατά50% σε λιγότερο από μία δεκαετία.

Ο τοξικολόγος Matthew J. Campen, ο οποίος μελετά τις επιπτώσεις των εισπνεόμενων ρύπων στην υγεία, αναγνωρίζει ότι οι ακριβείς συνέπειες των μικροπλαστικών παραμένουν ασαφείς. Ωστόσο, ορισμένες μελέτες τα συνδέουν με καρκίνο, καρδιοαναπνευστικές παθήσεις, ορμονικές διαταραχές και νόσο Αλτσχάιμερ.

Πρωτογενή & δευτερογενή μικροπλαστικά – Τι είναι;

Σύμφωνα με την EPA, τα πρωτογενή μικροπλαστικά είναι σωματίδια που κατασκευάζονται για χρήση σε καλλυντικά ή βιοϊατρικά προϊόντα. Τα δευτερογενή προκύπτουν από τη διάσπαση μεγαλύτερων πλαστικών αντικειμένων.

Η νέα προσέγγιση στη φίλτρανση νερού

Παρά την ύπαρξη διαφόρων συστημάτων φιλτραρίσματος, πολλά απαιτούν χημικές διεργασίες ή συχνές αλλαγές μεμβρανών—κάτι που συνεπάγεται υψηλό κόστος και δύσκολη συντήρηση. Την άνοιξη του 2024, η Heller συνέλαβε την ιδέα της και μέχρι τον Ιανουάριο του 2025 είχε ολοκληρώσει ένα λειτουργικό πρωτότυπο στο γκαράζ και την κουζίνα της.

Το σύστημά της βασίζεται σε μια επαναχρησιμοποιούμενη μαγνητική ουσία—το ferrofluid—που δεσμεύει επιλεκτικά τα μικροπλαστικά καθώς το νερό περνά μέσα από το φίλτρο. Το πρώτο μοντέλο αφαιρούσε τα μικροπλαστικά σε δύο απλά βήματα αλλά απαιτούσε συνεχή συντήρηση λόγω μη αυτόματης ανακύκλωσης του ferrofluid.

Η πρόκληση ήταν να διαμορφωθεί μια διάταξη ώστε το πυκνό ferrofluid να κινείται εύκολα στο θάλαμο νερού χωρίς να φράζει, ενώ η διαδικασία μαγνητικού διαχωρισμού και ανάκτησης του ferrofluid να λειτουργεί αρμονικά ως ενιαίο σύστημα.

Μετά από πέντε βελτιώσεις, η Heller κατέληξε σε ένα πρωτότυπο μεγέθους περίπου όσο μια σακούλα αλεύρι. Το σύστημα αποτελείται από τρεις ενότητες: μια δεξαμενή ενός λίτρου για το μολυσμένο νερό, μια δεύτερη μονάδα που αποθηκεύει το ferrofluid και μια τρίτη όπου λαμβάνει χώρα ο μαγνητικός διαχωρισμός.

Εκεί, ένα μαγνητικό πεδίο τραβά τα μικροπλαστικά έξω από το νερό, ενώ το ferrofluid ανακυκλώνεται αυτόματα σε κλειστό κύκλωμα. Ως ανεξάρτητο φίλτρο (παρόμοιο με κανάτα Brita), μπορεί να φιλτράρει περίπου ένα λίτρο κάθε φορά.

Αποτελεσματικότητα & επόμενα βήματα

Για τον ακριβή έλεγχο της συσκευής της, η Heller ανέπτυξε έναν αισθητήρα θολότητας που μετρά τα αιωρούμενα στερεά στο υγρό και υπολογίζει το ποσοστό των μικροπλαστικών που αφαιρέθηκαν. Τα τεστ έδειξαν ότι ο πρωτότυπος μηχανισμός αφαιρεί95,52% των μικροπλαστικών ενώ ανακυκλώνει το87,15% του ferrofluid.

Τα παραδοσιακά εργοστάσια επεξεργασίας πόσιμου νερού αφαιρούν περίπου 70–90% των μικροπλαστικών. «Το αποτέλεσμα είναι ένα οικονομικό φίλτρο χαμηλής παραγωγής αποβλήτων χωρίς στερεές μεμβράνες», σημειώνει η Heller.

Για αυτήν της την εφεύρεση έγινε φιναλίστ στον παγκόσμιο διαγωνισμό μαθητικής επιστήμης Regeneron International Science and Engineering Fair 2025, λαμβάνοντας ειδικό βραβείο $500 για την πρωτοποριακή της λύση.

Δυνατότητα ευρείας εφαρμογής & προοπτικές

Ο Campen χαρακτηρίζει τη συσκευή της Heller ως «εξαιρετική ιδέα», σημειώνοντας πως τέτοιες λύσεις είναι απαραίτητες. Επισημαίνει όμως ότι πρέπει να διαπιστωθεί αν τα συλλεγμένα μικροπλαστικά μπορούν να απορριφθούν ή καταστραφούν χωρίς να αφήνουν επιβλαβή υπολείμματα.

Aν αυτό επιτευχθεί, τότε τίθεται το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να εφαρμοστεί μαζικά: ως οικιακό σύστημα κάτω από τον νεροχύτη ή ακόμη και σε δημοτικά εργοστάσια επεξεργασίας νερού; Η ίδια η Heller θεωρεί πως λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής του ferrofluid σε μεγάλη κλίμακα, προς το παρόν η καλύτερη χρήση είναι σε επίπεδο κατοικίας.

Η ίδια θέλει πρώτα να επιβεβαιώσει επιστημονικά τα αποτελέσματά της πριν λανσαριστεί εμπορικά: «Θα ήθελα πολύ να κυκλοφορήσει κάποτε στην αγορά—θα ήταν πραγματικά συναρπαστικό» δηλώνει χαρακτηριστικά.

Σωματίδια που φτάνουν στο αίμα και τους ιστούς

Τα μικρότερα σωματίδια, διαμέτρου 1–10 μικρομέτρων, είναι περίπου επτά φορές πιο λεπτά από μια ανθρώπινη τρίχα. Αυτά μπορούν να διασκορπιστούν στο σώμα, να περάσουν στους ιστούς και να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος. «Μας εξέπληξαν τα επίπεδα μικροπλαστικών που βρήκαμε, ήταν πολύ υψηλότερα απ’ ό,τι είχε υπολογιστεί ως τώρα», ανέφερε η ερευνήτρια Νάντια Γιακοβένκο από το Πανεπιστήμιο της Τουλούζης.

Τα μικροπλαστικά περιέχουν χημικές ουσίες όπως BPA, φθαλικές ενώσεις και PFAS, γνωστές για σοβαρούς κινδύνους στην υγεία. Έχουν εντοπιστεί σε όλο το ανθρώπινο σώμα, ακόμη και σε πλακούντες και στον εγκέφαλο. Συνδέονται με χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου.

Γεμάτος μικροπλαστικά ο αέρας στα σπίτια και τα αυτοκίνητα

Μέσα στα σπίτια τα επίπεδα μικροπλαστικών είναι πολύ υψηλότερα απ’ ό,τι στον εξωτερικό αέρα. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς οι άνθρωποι περνούν σχεδόν το 90% της ημέρας σε κλειστούς χώρους, όπου κυκλοφορεί περισσότερη πλαστική σκόνη και ο αερισμός είναι συχνά ανεπαρκής. Κύριες πηγές θεωρούνται τα ρούχα, τα κουζινικά, τα χαλιά και άλλα καθημερινά προϊόντα

«Κάθε κίνηση –αν περπατήσεις, καθίσεις, σηκωθείς, ανοίξεις παράθυρο– μπορεί να αναταράξει τα σωματίδια και να τα κρατήσει στον αέρα», σημείωσε η Γιακοβένκο. Η συγκέντρωση μικροπλαστικών είναι ακόμη μεγαλύτερη στα αυτοκίνητα, όπου καταγράφεται έως και τετραπλάσια σε σχέση με τα διαμερίσματα. Ο περιορισμένος χώρος, τα πολλά πλαστικά εξαρτήματα (ταμπλό, τιμόνι, πόρτες) και ο ανεπαρκής αερισμός επιτείνουν το πρόβλημα.

Πώς μπορείτε να μειώσετε την έκθεση στα μικροπλαστικά

Αν και η πλήρης αποφυγή μικροπλαστικών στον αέρα θεωρείται αδύνατη, οι ειδικοί συνιστούν τον περιορισμό της χρήσης πλαστικών στο σπίτι. Προτιμώνται προϊόντα από ξύλο, μέταλλο ή φυσικές ίνες, ώστε να μειώνεται η καθημερινή έκθεση.

Πηγή: Lifo.gr

Οι ερευνητές έχουν συνδέσει την έκθεση σε μικροπλαστικά και νανοπλαστικά με την εμφάνιση φλεγμονών, με την ανοσολογική απορρύθμιση και με διαταραχές στον μεταβολισμό. Παρόλα αυτά, η έρευνα για τις πραγματικές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, αφού δεν υπάρχουν καθορισμένα «όρια» ασφαλείας. Όμως, το ότι δεν υπάρχουν «όρια», δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι.

Προκειμένου οι αναγνώστες να καταλάβουν από πού μπορεί να προέρχεται η έκθεση σε μικροπλαστικά, η έρευνα παρουσιάζει μία λίστα με τρόφιμα και ποτά, στα οποία υπάρχει καταγεγραμμένη η παρουσία τους -από το χαμηλότερο ώς το υψηλότερο φορτίο ανά μερίδα. Ωστόσο, το θέμα δεν είναι μόνο ο αριθμός των σωματιδίων. Οι ερευνητές μετρούν την ποσότητα πλαστικού περιέχεται στα τρόφιμα και όχι -ακόμα- τις βλάβες μπορεί να προκαλέσει.

Μικροπλαστικά: ποιους κινδύνους κρύβει η λέξη «micro»

Σε αυτό το σημείο, η έρευνα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα: Στην τοξικολογία, είναι σύνηθες να παρατηρείται αυτό που είναι γνωστό ως καμπύλη απόκρισης δόσης σε σχήμα U, δηλαδή χαμηλές δόσεις ορισμένων ουσιών μπορούν να έχουν δυσανάλογες επιδράσεις (όπως και οι υψηλές δόσεις), ειδικά όταν πρόκειται για ενδοκρινικούς διαταράκτες ή φλεγμονώδεις παράγοντες (π.χ. καταστάσεις κατά τις οποίες το σώμα αντιδρά σε μια ασθένεια, τραυματισμό ή κάτι ξένο, όπως μικρόβια ή τοξικές χημικές ουσίες).

Ο Δρ. Raffaele Marfella, κύριος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Αυτή η έννοια είναι σημαντική όταν εξετάζουμε την έκθεση σε μικροπλαστικά, ιδιαίτερα όσον αφορά στη φλεγμονή των αγγείων και στις συστημικές ανοσολογικές αποκρίσεις. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η χρόνια έκθεση, ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα μικροπλαστικών και νανοπλαστικών -όπως πολυαιθυλένιο και πολυβινυλοχλωρίδιο- μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων».

Ακόμα δεν έχουμε διαπιστώσει τι πραγματικά σημαίνει η λέξη «micro» όταν αναφερόμαστε σε χρόνια έκθεση. Αλλά το να γνωρίζουμε σε ποιες περιπτώσεις μπορούν να εμφανιστούν τα μικροπλαστικά στο πιάτο μας, είναι ένας έξυπνος τρόπος για να ξεκινήσουμε. Είτε μιλάμε για μία μικρή γουλιά, είτε για μία μικρή μπουκιά, αυτές είναι ορισμένες από τις πλέον καταγεγραμμένες πηγές έκθεσης σε μικροπλαστικά στη διατροφική αλυσίδα.

7 τρόφιμα και ποτά με το μεγαλύτερο ποσοστό μικροπλαστικών

Θαλασσινό αλάτι: περιέχει 0,4-5,8 σωματίδια ανά κουταλάκι του γλυκού (5 γρ.)

Λόγω της ρύπανσης των ωκεανών, έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη μικροπλαστικών στο θαλασσινό αλάτι. Μελέτη του 2023, που ανέλυσε 13 ευρωπαϊκές μάρκες, εντόπισε επίπεδα από 74 έως 1.155 σωματίδια ανά κιλό, με τα παραδοσιακά συγκομισμένα άλατα να περιέχουν σημαντικά λιγότερα επίπεδα. Ο πιο κοινός τύπος πλαστικού είναι το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET), που χρησιμοποιείται για την κατασκευή πλαστικών μπουκαλιών. Αν και οι επιπτώσεις στην υγεία παραμένουν ασαφείς, το θαλασσινό αλάτι μπορεί να συμβάλλει στη συνολική έκθεση.

Τι να προτιμήσετε: Επιλέξτε ορυκτό αλάτι ή ροζ αλάτι Ιμαλαΐων, που είναι λιγότερο πιθανό να έχουν μολυνθεί από σύγχρονα μικροπλαστικά. Εν τούτοις, εάν συνεχίσετε να επιλέγετε θαλασσινό αλάτι, προτιμήστε μάρκες με παραδοσιακές μεθόδους συγκομιδής ή εταιρείες που υπόκεινται σε ανεξάρτητο έλεγχο ποιότητας.

Μπίρα: περιέχει από 2 έως 79 σωματίδια ανά λίτρο

Μικροπλαστικά έχουν ανιχνευθεί σε διάφορα δείγματα μπίρας, που προήλθαν είτε μέσω μολυσμένων πηγών νερού ή κατά τη διαδικασία της ζυθοποίησης. Μια μελέτη σε 24 γερμανικές μάρκες μπίρας εντόπισε ίνες, θραύσματα και κοκκώδη υλικά σε όλα τα δείγματα, με μετρήσεις από 2 έως 79 σωματίδια ανά λίτρο. Αντίστοιχη μελέτη στο PLOS ONE βρήκε μικροπλαστικά σε όλες τις 12 μάρκες μπίρας που εξετάστηκαν σε ΗΠΑ και Καναδά.

Τι να προτιμήσετε: Στηρίξτε τοπικές μικρές ζυθοποιίες που δίνουν έμφαση στη βιωσιμότητα και χρησιμοποιούν φιλτραρισμένο νερό. Ο περιορισμός της κατανάλωσης μπίρας και η ενυδάτωση με φιλτραρισμένο νερό μπορούν, επίσης, να μειώσουν τη συνολική έκθεση.

Εμφιαλωμένο Νερό: περιέχει από 325 έως 10.000 σωματίδια ανά λίτρο

Μελέτες δείχνουν ότι το εμφιαλωμένο νερό μπορεί να περιέχει σημαντικό αριθμό μικροπλαστικών, προερχόμενων κυρίως από τη συσκευασία και τη διαδικασία εμφιάλωσης. Δείγματα εμφιαλωμένου νερού περιείχαν κατά μέσο όρο 325 σωματίδια ανά λίτρο, με κάποια να φτάνουν τις 10.000.

Τι να προτιμήσετε: Προτιμήστε φιλτραρισμένο νερό βρύσης, αποθηκευμένο σε δοχεία από ανοξείδωτο ατσάλι ή γυαλί. Ποτέ μην πίνετε νερό από πλαστικό μπουκάλι που έχει εκτεθεί στον ήλιο.

Οστρακοειδή: περιέχουν από 7,6 ώς 10,7 σωματίδια ανά γραμμάριο (γαρίδες), και περίπου 1,4 ανά γραμμάριο (στρείδια)

Οστρακοειδή όπως οι γαρίδες, τα μύδια, οι αχιβάδες και τα στρείδια είναι φίλτρα τροφοδοσίας και συσσωρεύουν μικροπλαστικά, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρονται στον καταναλωτή.

Τι να προτιμήσετε: Μπορείτε να διευρύνετε τις πηγές πρωτεΐνης σας, επιλέγοντας φυτικές πρωτεΐνες, όπως πουλερικά και ψάρια, από πηγές με χαμηλότερη μόλυνση. Μελέτες έδειξαν ότι ψάρια και θαλασσινά από την Αυστραλία περιέχουν λιγότερα μικροπλαστικά.

Ρύζι: περιέχει έως 13 μικρογραμμάρια πλαστικού ανά 100 γραμμάρια προ μαγειρεμένου (στιγμιαίου) ρυζιού, ή 3 έως 4 μικρογραμμάρια ανά 100 γρ. πλυμένου ρυζιού

Το ρύζι, αν και φαίνεται «καθαρό», περιέχει πλαστικά όπως πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο και PET στο 95% των δειγμάτων. Το στιγμιαίο ρύζι περιέχει τέσσερις φορές περισσότερο πλαστικό από το απλό, φτάνοντας τα 13 μικρογραμμάρια ανά 100 γραμμάρια.

Τι να προτιμήσετε: Επίλεξε ρύζι χύμα ή ελάχιστα επεξεργασμένο και ξεπλύνετέ το καλά πριν το μαγείρεμα. Αποφύγετε το στιγμιαίο και επιλέξτε βιολογικές ποικιλίες για μειωμένη έκθεση σε μικροπλαστικά και καλύτερη μεταβολική υγεία.

Μήλα και καρότα: έως 44,6 εκατ. σωματίδια ανά μήλο / έως 14,7 εκατ. ανά 150 γραμμάρια καρότου

Τα μικροπλαστικά δεν περιορίζονται στην επιφάνεια, αλλά απορροφώνται και από τους ιστούς των φυτών. Μια μελέτη του 2020 διαπίστωσε ότι μήλα και καρότα είχαν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις, με τα μήλα να είναι πρώτα μεταξύ των φρούτων και τα καρότα πρώτα μεταξύ των λαχανικών.

Τι να προτιμήσετε: Επιλέξτε χύμα προϊόντα, από τοπικές γεωργικές καλλιέργειες. Πλύνετε καλά τα φρούτα και τα λαχανικά και, ει δυνατόν, καθαρίστε τα. Η επιλογή εποχικών και βιολογικών προϊόντων μειώνει τη μακροχρόνια έκθεση σε μικροπλαστικά.

Τσάι: 1 φακελάκι περιέχει έως 11,6 δισεκατομμύρια σωματίδια

Ορισμένα φακελάκια τσαγιού, όταν βράζουν, απελευθερώνουν στο ρόφημα δισεκατομμύρια μικροπλαστικά και νανοπλαστικά.

Τι να προτιμήσετε: Επιλέξτε το λεγόμενο «τσάι του βουνού» ή τσάι σε βιοδιασπώμενη συσκευασία.

Τέλος, η έρευνα υπογραμμίζει πως η μείωση της έκθεσης στα μικροπλαστικά απαιτεί τη λήψη συνειδητών αποφάσεων ως προς τα ποτά και τρόφιμα που καταναλώνουμε. Επιλέγοντας εναλλακτικές με χαμηλότερο κίνδυνο επιμόλυνσης και στηρίζοντας βιώσιμες πρακτικές, συμβάλλουμε στην προστασία τόσο της υγείας μας όσο και του περιβάλλοντος. «Σε μία εποχή όπου το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται διαρκώς, η ενημέρωση σάς δίνει την ευκαιρία να λαμβάνετε αποφάσεις που ενισχύουν τη ζωτικότητα και παρατείνουν τη μακροζωία σας» καταλήγουν οι ερευνητές.

Πηγή: Cantina

Όπως παρατήρησαν, τα φακελάκια βυθίζονται σε καυτο νερό, απελευθερώνουν εκατομμύρια νανοπλαστικά και μικροπλαστικά. Είναι η πρώτη φορά, που παρατηρείται αλληλεπίδραση με ανθρώπινα κύτταρα. Επίσης, για πρώτη φορά, έγινε κατανοητή η ικανότητα αυτών των σωματιδίων να απορροφώνται από τα ανθρώπινα εντερικά κύτταρα, να εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και να εξαπλώνονται σε όλο το σώμα.

Η παρουσία πλαστικών συναντάται συχνά σε συσκευασίες που έχουν να κάνουν με το φαγητό ή τα αφεψήματα. Ωστόσο, δημιουργείται μια πηγή μόλυνσης από μικρο- και νανοπλαστικά (MNPLs), η εισπνοή και είσοδος των οποίων στον οργανισμό, είναι ανησυχητική για την επιστήμη.

Η επιτυχής μελέτη, κατέληξε στο ότι τα μικρο- και νανοπλαστικά που εντόπισαν, προέρχονται από διάφορους τύπους εμπορικά διαθέσιμων συσκευασιών τσαγιού. Τι γίνεται όταν βυθίζονται στο καυτό νερό; Τα φακελάκια απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες σωματιδίων που συνδέονται άμεσα με πηγή έκθεσης σε MNPLs.

Στην αναδημοσίευση της έκθεσης από διάφορα μέσα, όπως το plasticheal.eu, σημειώνεται ότι τα σακουλάκια τσαγιού που εξετάστηκαν, αποτελούνταν από τα πολυμερή νάιλον-6, πολυπροπυλένιο και κυτταρίνη. Στη διαδικασία παρασκευής τσαγιού, το πολυπροπυλένιο απελευθερώνει περί τα 1,2 δισεκατομμύρια σωματίδια ανά χιλιοστόλιτρο, με μέσο μέγεθος 136,7 νανόμετρα. Η κυτταρίνη, περίπου 135 εκατομμύρια σωματίδια ανά χιλιοστόλιτρο, με μέσο μέγεθος 244 νανόμετρα, ενώ το νάιλον-6, 8,18 εκατομμύρια σωματίδια ανά χιλιοστόλιτρο, με μέσο μέγεθος 138,4 νανόμετρα.

«Καθώς η χρήση του πλαστικού στη συσκευασία τροφίμων συνεχίζει να αυξάνεται, είναι ζωτικής σημασίας να αντιμετωπιστεί η μόλυνση από MNPL για τη διασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων και την προστασία της δημόσιας υγείας», σημειώνουν οι ερευνητές.

Πηγή: Lifo.gr