Κατά τη διάρκεια της υποτροφίας της στο UNU-BIOLAC, η Dr. Vit εστίασε στην έρευνα του μικροβιώματος των φωλιών άκεντρων μελισσών, διερευνώντας τη δυνατότητά τους ως πηγές αντιμικροβιακών ουσιών κατά της μικροβιακής αντοχής (anti-AMR). Η εργασία αυτή ανταποκρίνεται στην επιτακτική ανάγκη εντοπισμού νέων βιοδραστικών ενώσεων, αναδεικνύοντας πώς τα μοναδικά μικροβιακά οικοσυστήματα των μελισσών meliponine μπορούν να συνεισφέρουν στην ανθρώπινη υγεία και στη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Η Dr. Vit συνδυάζει μοριακή επιστήμη με παραδοσιακή οικολογική γνώση για την ανάδειξη καινοτόμων, φυσικών λύσεων. Οι συνεισφορές της εκτείνονται πολύ πέρα από το εργαστήριο: επί δεκαετίες, υπήρξε υπέρμαχος της μελέτης και προστασίας των άκεντρων μελισσών στη Βενεζουέλα και σε όλη την Αμερική, ενώ παράλληλα ενίσχυσε τη συμμετοχή τοπικών κοινοτήτων στην ακαδημαϊκή γνώση.

Μία από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες της πραγματοποιήθηκε στον Δήμο Atures (Αμαζόνιος, Βενεζουέλα), όπου η ενημερωτική της δράση για τη μελιπονική προσέλκυσε το ενδιαφέρον του τότε δημάρχου José Moreno. Εμπνευσμένος από το έργο της, ο δήμος ανακηρύχθηκε επισήμως ως το πρώτο καταφύγιο για άκεντρες μέλισσες στη Βενεζουέλα στις 4 Ιουλίου 2024.

Ανάδειξη μέσω γνώσης και δημιουργικότητας

Η ιστορία αυτή εξελίχθηκε περαιτέρω μέσα από διάχυση γνώσης και δημιουργικές πρωτοβουλίες. Η Dr. Vit συν-έγραψε βιβλίο που τεκμηριώνει το εγχείρημα του καταφυγίου και, τιμώντας τη σημασία της ανακήρυξης, δημιούργησε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο μαγειρικής αφιερωμένο στη βιοποικιλότητα και την πολιτισμική αξία των προϊόντων άκεντρων μελισσών.

Όπως η ίδια σημειώνει: «Συγκινήθηκα βαθιά με την ανακήρυξη του Δήμου Atures ως καταφυγίου για άκεντρες μέλισσες… και έγραψα αυτό το e-book για να τιμήσω την καλοσύνη του Δημάρχου José Moreno…». Η συγκινητική αυτή έκδοση, που διανεμήθηκε μέσω του UNU-BIOLAC, έφτασε σε παγκόσμιο κοινό.

Ο Édouard Cointreau ανακάλυψε το βιβλίο, το οποίο απέσπασε τελικά το βραβείο Gourmand Award 2025 για το Καλύτερο Βιβλίο Μαγειρικής με Μέλι στον Κόσμο—όχι μόνο για τις συνταγές του, αλλά επειδή γεφυρώνει την επιστήμη με τη γαστρονομία, τη βιοποικιλότητα και την πολιτιστική κληρονομιά.

Συνεχής ακαδημαϊκή διάκριση και νέοι στόχοι

Παράλληλα, η Dr. Vit εξακολουθεί να συμβάλλει στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία. Συγγραφικό έργο της για το κερί (cerumen) και την πρόπολη των φωλιών άκεντρων μελισσών τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο Apimondia 2025 ως Επιστημονικό Βιβλίο της Χρονιάς. Αυτή την περίοδο ετοιμάζει νέο τόμο για τα βιοδραστικά συστατικά των μικροβιωμάτων άκεντρων μελισσών, ενισχύοντας περαιτέρω τον ηγετικό της ρόλο στον χώρο.

Σήμερα, η Dr. Patricia Vit αποδεικνύει πως η μοριακή επιστήμη, η διατήρηση του περιβάλλοντος και η ενεργή συμμετοχή των κοινοτήτων είναι στενά συνδεδεμένες. Η προστασία των επικονιαστών αποτελεί ζήτημα όχι μόνο οικολογίας αλλά και πολιτισμού, καινοτομίας και παγκόσμιας ανθεκτικότητας.

Οι μέλισσες είναι ζωτικής σημασίας για την αγροτική παραγωγή, καθώς συμβάλλουν στην επικονίαση περίπου του 70% των κυριότερων καλλιεργειών παγκοσμίως. «Η ανακάλυψη αυτή παρέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται οι μέλισσες για να επιβιώσουν, κάτι που σημαίνει ότι μπορούμε να τις τρέφουμε ακόμη και όταν δεν υπάρχει επαρκής γύρη στη φύση», δήλωσε στο BBC η επικεφαλής της μελέτης, καθηγήτρια Τζεραλντίν Ράιτ.

Οι μέλισσες διεθνώς αντιμετωπίζουν σοβαρή μείωση πληθυσμών, εξαιτίας διατροφικών ελλείψεων, ιώσεων, κλιματικών μεταβολών και άλλων παραγόντων. Στις ΗΠΑ, οι ετήσιες απώλειες κυψελών κυμαίνονται την τελευταία δεκαετία μεταξύ 40% και 50%. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μελισσοκόμοι αναφέρουν ότι χάνουν μεγάλες ποσότητες αποικιών, με τον πρόεδρο του Συλλόγου Μελισσοκόμων Καρντίφ, Νικ Μένσικοφ, να δηλώνει πως έχασε το 75% των μελισσιών του τον περασμένο χειμώνα.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το κρίσιμο θρεπτικό στοιχείο για τις μέλισσες είναι οι στερόλες, λιπίδια απαραίτητα για την ανάπτυξή τους, τα οποία μέχρι σήμερα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να παραχθούν τεχνητά. Η ομάδα της Ράιτ, έπειτα από 15 χρόνια έρευνας, κατάφερε μέσω γενετικής τροποποίησης ζυμομυκήτων να παραγάγει τις έξι στερόλες που χρειάζονται οι μέλισσες.

Η «υπερτροφή» δοκιμάστηκε σε κυψέλες για τρεις μήνες και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, καθώς οι αποικίες παρουσίασαν πολλαπλάσια ανάπτυξη. «Με πλήρη διατροφή οι μέλισσες είναι υγιέστερες και λιγότερο ευάλωτες σε ασθένειες», εξηγεί η καθηγήτρια.
Το νέο συμπλήρωμα εκτιμάται ότι θα είναι διαθέσιμο σε μελισσοκόμους και αγρότες μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, αφού προηγηθούν δοκιμές μεγαλύτερης κλίμακας για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τους Βασιλικούς Βοτανικούς Κήπους του Κιου, το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας, και δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature.

Πηγή: Lifo.gr

«Έχουμε ενδεικτικά στοιχεία πως οι μέλισσες διαθέτουν κάποιο επίπεδο συνειδητής επίγνωσης – πως υπάρχει συναίσθηση, έχουν συναίσθημα», εξηγεί ο Λαρς Τσίτκα (Lars Chittka), καθηγητής αισθητηριακής και συμπεριφορικής οικολογίας στο πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου.

Ο ίδιος μελετά το μεγαλειώδες αυτό έντομο εδώ και τριάντα χρόνια και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ειδικούς στον κόσμο επί των αισθητηριακών και γνωστικών συστημάτων της μέλισσας.

Στο τελευταίο του βιβλίο “The Mind of a Bee”, υποστηρίζει πως οι μέλισσες χρειάζονται την προστασία τοy ανθρώπου, όχι γιατί είναι χρήσιμες στην επικονίαση και τη βιοποικιλότητα, αλλά επειδή ίσως είναι πλάσματα με αισθήματα – στα οποία πλάσματα ο άνθρωπος έχει την ηθική υποχρέωση να διασφαλίσει την επιβίωσή τους.

«Η δουλειά μας και εκείνη άλλων εργαστηρίων καταδεικνύει πως οι μέλισσες είναι εξαιρετικά ευφυή πλάσματα. Πως μπορούν να μετρούν, να αναγνωρίζουν εικόνες ανθρώπινων προσώπων και να μαθαίνουν τη χρήση βασικών εργαλείων και αφηρημένων εννοιών», υποστηρίζει ο ίδιος.

Επιπλέον, πιστεύει πως οι μέλισσες έχουν αισθήματα, μπορούν να σχεδιάσουν και να φανταστούν πράγματα, μπορούν να αναγνωρίσουν τις ίδιες ως μοναδικά πλάσματα, διαφορετικά από άλλες μέλισσες. Τα συμπεράσματά του αυτά προκύπτουν από πειράματα στο εργαστήριό του με μέλισσες εργάτριες.

Τα πειράματα

«Όποτε κάνει κάτι σωστό μια μέλισσα, επιβραβεύεται με ζάχαρη. Έτσι τις εκπαιδεύουμε, για παράδειγμα, να αναγνωρίζουν ανθρώπινα πρόσωπα» λέει, προσθέτοντας πως χρειάζονται 12 – 24 συνεδρίες για να «γίνουν άριστες στην αναγνώριση προσώπων».

Στο πείραμα με τη μέτρηση, οι μέλισσες εκπαιδεύονται να περνούν από τρία σημεία προς μια πηγή τροφής. «Αφού περάσουν τα τρία σημεία, είτε τους αυξάνουμε τον αριθμό των σημείων στην ίδια απόσταση, είτε τον μειώνουμε». Όταν τα σημεία αυτά αναφοράς τοποθετήθηκαν πιο κοντά το ένα στο άλλο, οι μέλισσες έτειναν να σταματούν νωρίτερα για την τροφή και το αντίστροφο, όταν μοιράζονταν σε μεγαλύτερη απόσταση. «Οπότε χρησιμοποιούσαν τον αριθμό των σημείων αναφοράς, λέγοντας: Αχά! πέταξα αρκετά, αυτό είναι ένα καλό σημείο να προσγειωθώ».

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μέλισσες έχουν την ικανότητα να φαντάζονται πώς φαίνονται ή τι αίσθηση έχουν τα πράγματα. Για παράδειγμα, μπορούν να αναγνωρίσουν οπτικά μια σφαίρα, την οποία προηγουμένως είχαν μόλις αισθανθεί στο σκοτάδι – και το αντίστροφο. Μπορούν επίσης να καταλάβουν αφηρημένες έννοιες όπως «το ίδιο» ή «το διαφορετικό»

Ο Τσίτκα άρχισε να συνειδητοποιεί πως κάποιες μέλισσες ήταν πιο περίεργες ή με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από άλλες. «Βρίσκεις, επίσης, την περίεργη “μέλισσα-ιδιοφυΐα” που κάνει κάτι καλύτερα από τις άλλες της αποικίας ή τις άλλες που έχουμε ήδη δοκιμάσει» επιβεβαιώνει ο επιστήμονας.

Όπως ανακάλυψε, οι μέλισσες μαθαίνουν καλύτερα παρακολουθώντας άλλες μέλισσες να ολοκληρώνουν επιτυχώς μια ενέργεια, οπότε «από τη στιγμή που εκπαιδεύεις μια μέλισσα στην αποικία, η ικανότητα εξαπλώνεται γρήγορα και στις άλλες». Και δε σταματούν εκεί. Όταν ο Τσίτκα εκπαίδευσε μια «μέλισσα επίδειξης» να ολοκληρώσει μια πρόκληση, αυτή που παρακολουθούσε, δε μιμήθηκε απλώς αντιγράφοντας την ενέργεια της πρώτης, αλλά στην πραγματικότητα βελτίωσε την τεχνική της, φέρνοντας σε πέρας το τασκ πιο αποτελεσματικά «χωρίς ίχνος δοκιμής και λάθους».

Σε κάποιο σημείο ο επιστήμονας άρχισε να διερωτάται κατά πόσο τα ευφυή αυτά πλάσματα είχαν αισθήματα. Σε ένα πείραμα, μέλισσες που κάθονται σε ένα λουλούδι, δέχονται τεχνητή επίθεση από αράχνη. «Αμέσως η όλη τους συμπεριφορά άλλαξε. Έγιναν πολύ διστακτικές στο να πλησιάσουν λουλούδι, το οποίο επιθεωρούσαν εκτεταμένα προτού αποφασίσουν να προσγειωθούν πάνω του».

Οι μέλισσες, μάλιστα, συνέχισαν να επιδεικνύουν την αγχωμένη αυτή συμπεριφορά μέρες μετά την υποτιθέμενη επίθεση και κάποιες φορές φέρονταν «σαν να είχαν δει φάντασμα. Δηλαδή, ερευνούσαν ένα λουλούδι και το απέρριπταν ακόμη κι αν δεν είχαν αράχνη εκεί», συμπεριφερόμενες σαν να είχαν κάποιου είδους σύνδρομο μετατραυματικού στρες.

Ο επιστήμονας έδωσε στις μέλισσες μια μικρή επιβράβευση πάνω στο λουλούδι «απειλή», ώστε να διαπιστώσει αν θα έμπαιναν στον κόπο να αξιολογήσουν το κίνητρο αυτό. Και πράγματι, «η επιβράβευση αυτή τους έφτιαξε τη διάθεση και αποδέχονταν το ερέθισμα με λιγότερο δισταγμό».

Παρότι άλλοι επιστήμονες εκφράζουν την επιφυλακτικότητά τους για τις γνωστικές και συναισθηματικές επιδόσεις των μελισσών, ο Τσίτκα εμφανίζεται «σχεδόν πεπεισμένος» πως πρόκειται για πλάσματα με αισθήματα.

«Τις εκθέτουμε σε προκλήσεις που καμία μέλισσα δεν αντιμετώπισε στην εξελικτική της ιστορία. Και τις λύνουν», υπερθεματίζει ο ίδιος.

Πηγή: Lifo.gr

Οι ερευνητές τονίζουν ότι η αύξηση των ένοπλων συγκρούσεων, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, έχει άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στις μέλισσες, καθώς οδηγεί στη μονοκαλλιέργεια και περιορίζει τη βιοποικιλία τροφής για τους επικονιαστές σε κρίσιμες περιόδους του έτους. Ανησυχητικά είναι και τα ευρήματα από 315 μελισσοσμήνη σε όλη την Ευρώπη, στα οποία εντοπίστηκαν σωματίδια μικροπλαστικών μέσα στις κυψέλες — κυρίως PET και άλλα συνθετικά υλικά.

Η ρύπανση του αέρα συνδέεται επίσης με μειωμένη επιβίωση, αναπαραγωγή και ανάπτυξη των μελισσών. Ο τεχνητός φωτισμός τη νύχτα, κυρίως από φανούς δρόμου, μειώνει κατά 62% τις επισκέψεις επικονιαστών σε λουλούδια, επηρεάζοντας τον κύκλο γονιμοποίησης των φυτών.

Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται στη γεωργία καταλήγουν σε μέλι και κυψέλες, επηρεάζοντας τη συμπεριφορά των μελισσών, όπως η μείωση της αναζήτησης τροφής. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα “κοκτέιλ” φυτοφαρμάκων, αν και συχνά εντός επιτρεπτών ορίων, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και προκαλούν σωρευτικά επικίνδυνες επιπτώσεις.

Τι προτείνουν οι επιστήμονες

Ο καθηγητής Simon Potts, επικεφαλής της έρευνας, τονίζει ότι η έγκαιρη αναγνώριση και διαχείριση αυτών των απειλών είναι κρίσιμη όχι μόνο για τη βιοποικιλότητα αλλά και για τη διατροφική ασφάλεια και την οικονομία.

Οι προτεινόμενες λύσεις περιλαμβάνουν:

Νομοθετικούς περιορισμούς στη ρύπανση από αντιβιοτικά

Μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα για μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης

Δημιουργία πλούσιων σε άνθη οικοτόπων σε ηλιακά πάρκα

Καλλιέργειες με αυξημένη παραγωγή γύρης και νέκταρ

Η συν-συγγραφέας της έκθεσης, Δρ Deepa Senapathi, τονίζει ότι ατομικές ενέργειες, όπως η φύτευση λουλουδιών και η δημιουργία χώρων φωλιάσματος στις αυλές μας, μπορούν να έχουν μεγάλο αντίκτυπο.

Όμως, υπογραμμίζει πως οι πολιτικές αποφάσεις και οι ατομικές πρωτοβουλίες πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά, ώστε οι πόλεις, τα αγροκτήματα και οι φυσικοί χώροι να μετατραπούν σε φιλικά περιβάλλοντα για επικονιαστές.

Οι μέλισσες βρίσκονται σε κίνδυνο από μια σειρά νέων, συχνά υποτιμημένων απειλών, από τα μικροπλαστικά και την ατμοσφαιρική ρύπανση μέχρι τις παγκόσμιες συγκρούσεις. Η προστασία τους είναι ζωτικής σημασίας για τη γεωργία, την κλιματική ανθεκτικότητα και την ίδια τη διατροφή μας.

Πηγή: Lifo.gr

Τώρα, οι ερευνητές ετοιμάζονται να εμβαθύνουν στη βιολογία των εντόμων αυτών με την ελπίδα ότι η κατανόηση του τι κάνει τις βασίλισσες των μελισσών να ευδοκιμούν, θα ξεκλειδώσει ριζικές θεραπείες για την παράταση της ανθρώπινης ζωής και την παράταση των γόνιμων ετών.

Το φιλόδοξο έργο βρίσκεται υπό ανάπτυξη στο Advanced Research + Invention Agency (Aria). «Είναι αυτές οι παράξενες ιδέες που έχουν τη δυνατότητα να μεταμορφώσουν πραγματικά τις ζωές όλων», δήλωσε ο Yannick Wurm, ένας από τους οκτώ διευθυντές προγραμμάτων που ανακοίνωσε η Aria τη Δευτέρα. Ο Wurm, πρώην καθηγητής εξελικτικής γονιδιωματικής και βιοπληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου, θα επιβλέπει έργα για τη μελέτη των μελισσών, των σφηκών, των μυρμηγκιών και των τερμιτών προς όφελος του ανθρώπου. «Εάν είμαστε σε θέση να ξεμπερδέψουμε και να αντιστρέψουμε τον τρόπο με τον οποίο η φύση έχει λύσει αυτές τις προκλήσεις για αυτούς, αυτό μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα για την παύση της γήρανσης, την ανθρώπινη γονιμότητα, τη μεταφορά οργάνων και την παροχή νέων μέσων καταπολέμησης των ασθενειών», είπε.

Νεαρές βασίλισσες ζευγαρώνουν και αποθηκεύουν σπέρμα από πολλά αρσενικά σε ένα όργανο που ονομάζεται spermatheca. Στη συνέχεια, οι βασίλισσες απελευθερώνουν το σπέρμα κατά τη διάρκεια της ζωής τους για να γονιμοποιήσουν τα ωάρια τους. Ο πολτός της βασίλισσας των μελισσών είναι μια θρεπτική και πλούσια σε βιταμίνες έκκριση, η οποία θεωρείται ότι συμβάλλει στη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μέλισσας, μαζί με συγκεκριμένα αντιοξειδωτικά και μικρόβια του εντέρου. Πέρυσι, οι επιστήμονες παρέτειναν τη ζωή των εργατριών μελισσών μεταμοσχεύοντας μικρόβια του εντέρου από βασίλισσες.

Πηγή: Lifo.gr

Έχουν αναφερθεί τέσσερις πιθανές αιτίες που ίσως σχετίζονται με τον θάνατο των μελισσών:

1. Τα υβριδικά, γενετικά μεταλλαγμένα φυτά που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια.
2. Η πιθανότητα ότι οι συχνότητες που χρησιμοποιούνται για τα κινητά τηλέφωνα μπορεί να εμποδίζουν τις μέλισσες να εντοπίσουν τις κυψέλες τους.
3. Η πιθανότητα ύπαρξης ενός ιού.
4. Η πιθανότητα να υπάρχει κάποιο ζωύφιο που να μολύνει τις μέλισσες.

Η μεγαλύτερη όμως απειλή για τις μέλισσες προέρχεται από τα χημικά φυτοφάρμακα υψηλής τοξικότητας που χρησιμοποιούνται στις βιομηχανικές καλλιέργειες. Αυτά τα πολύ επικίνδυνα φυτοφάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των νεονικοτινοειδών, έχουν την ιδιότητα να κυκλοφορούν σε όλα τα μέρη του φυτού. Οι μέλισσες τα προσλαμβάνουν από τη γύρη και το νέκταρ, κάτι που βλάπτει το νευρικό τους σύστημα και πολύ συχνά τις οδηγεί στο θάνατο. Οι ολοένα περισσότερες μονοκαλλιέργειες που προωθεί η βιομηχανική γεωργία έχουν οδηγήσει στη μείωση της βιοποικιλότητας και την καταστροφή πλούσιων σε ποικιλία οικοσυστημάτων. Οι μονοκαλλιέργειες αποτελούν μεγάλο κίνδυνο γιατί οι μέλισσες για να επιβιώσουν θα πρέπει να τρέφονται από μία μεγάλη ποικιλία ανθοφόρων φυτών.

Χρειάζεται μία μέλισσα για να γίνει το λουλούδι πεπόνι, αγγουράκι, κολοκυθάκι και μελιτζάνα. Αν όμως εξαφανιστούν οι μέλισσες, δεν θα γίνει… τίποτα! Η επικονίαση, η γονιμοποίηση δηλαδή του άνθους για να γίνει καρπός, είναι το πολυτιμότερο αγαθό που προσφέρουν οι μέλισσες στον άνθρωπο και το περιβάλλον. Χωρίς την επικονίαση, η τροφή που καταλήγει στο πιάτο μας θα ήταν πολύ λιγότερη, καθώς το 1/3 των καλλιεργειών βασίζεται σε αυτήν.

Εάν οι μέλισσες αφανιστούν, οι 71 από τις 100 πιο σημαντικές φυτικές καλλιέργειες παγκοσμίως που επικονιάζονται από τις μέλισσες, θα αρχίσουν να εξαφανίζονται και αυτές. Ειδικότερα, καρποί όπως τα μήλα, οι φράουλες και τα αμύγδαλα θα εμφανίσουν απότομη πτώση. Η εξαφάνιση των μελισσών όμως θα έχει και καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία, αν αναλογιστούμε ότι η οικονομική αξία της επικονίασης των μελισσών αποτιμάται σε € 265 δις τον χρόνο παγκοσμίως.

Πηγή: b-honey.gr

Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα πολυετές βότανο, που φτάνει σε ύψος έως και 90 εκατοστά. Έχει μικρά λευκά ή μωβ λουλούδια και δυνατά αρωματικά φύλλα, που απελευθερώνουν ένα ευχάριστο άρωμα λεμονιού.

Το μελισσόχορτο περιέχει μια σειρά από φυτικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των φλαβονοειδών, που έχουν αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και ηρεμιστικές ιδιότητες. Αυτές οι ιδιότητες ενισχύουν τον ανθρώπινο οργανισμό και βοηθούν στην αντιμετώπιση διάφορων ασθενειών. Μερικές από τις κύριες θεραπευτικές χρήσεις του περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση της αϋπνίας, της κατάθλιψης, του άγχους, της άσθματος και των πεπτικών διαταραχών. Επιπλέον, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα κι ανακουφίζει από τους πόνους της εμμηνορρυσίας.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος χρήσης του μελισσόχορτου είναι σε μορφή τσαγιού. Μπορείτε, επίσης, να το βρείτε σε μορφή κρέμας ή λαδιού για την ανακούφιση δερματικών προβλημάτων, όπως το έκζεμα, ενώ είναι κατάλληλο και για τα ακνεϊκά σπυράκια. Επιπλέον, λειτουργεί ως εντομοαπωθητικό κι αντικουνουπικό. Η προσθήκη του σε σαλάτες και σε άλλα φαγητά είναι μοναδική. Ενισχύει την γεύση, δίνοντας μια ξεχωριστή νότα λεμονιού, ενώ παράλληλα μας ωφελεί.

Παρά τις πολλές θεραπευτικές ιδιότητες του μελισσόχορτου, είναι σημαντικό να το χρησιμοποιούμε με προσοχή. Οι άνθρωποι με ευαισθησία στην οικογένεια των Χειλανθών (Lamiaceae) πρέπει να αποφεύγουν την χρήση του, ενώ οι έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες θα πρέπει, επίσης, να το αποφεύγουν.

Επιπλέον, το μελισσόχορτο είναι ένα από τα αγαπημένα φυτά των μελισσών. Προσφέρει πολλή γύρη και νέκταρ, δύο σημαντικά συστατικά για την παραγωγή μελιού. Έτσι, η καλλιέργειά του μπορεί να βοηθήσει στην υποστήριξη των μελισσοκομικών δραστηριοτήτων και της βιοποικιλότητας.

Για την ιστορία, το μελισσόχορτο ή αλλιώς η μέλισσα, η φαρμακευτική μπορεί να είναι το «μελισσόφυλλον», που αναφέρεται στον Θεόφραστο.

Τα τελευταία χρόνια, ο πληθυσμός των μελισσών έχει μειωθεί δραματικά σε όλο τον κόσμο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι μια στις τρεις μπουκιές φαγητού που τρώμε είναι από καλλιέργεια, που έχει επικονιαστεί από μέλισσες. Ολόκληρη η ύπαρξη του ίδιου του φυτικού βασιλείου απειλείται από τη ραγδαία μείωσή τους, σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PloS One.

Ευτυχώς, όμως, υπάρχουν αρκετοί τρόποι να βοηθήσουμε τις μέλισσες και τα άλλα είδη, ξεκινώντας από τον μικρόκοσμό μας. Απλά.

1. Φυτεύουμε λουλούδια φιλικά στους επικονιαστές.
2. Δημιουργούμε γωνιές για να μπορούν να φωλιάσουν. Μπορούμε να το κάνουμε με παλέτες ξύλου ή δέματα από μπαμπού
3. Αποφεύγουμε τη χρήση φυτοφαρμάκων, ειδικά συστημικά εντομοκτόνα, όπως τα νεονικοτινοειδή.
4. Προτιμούμε τα οργανικά. Επιλέγοντας βιολογικά τρόφιμα όχι μόνο τρεφόμαστε πιο υγιεινά, αλλά είναι πιο υγιεινό για τους επικονιαστές και το περιβάλλον.
5. Δραστηριοποιούμαστε στην κοινότητά μας. Υποστηρίζουμε τους τοπικούς μελισσοκόμους αγοράζοντας το μέλι τους.

Πάνω από το 35% της παγκόσμιας παραγωγής τροφής εξαρτάται από τα έντομα-επικονιαστές. Εάν οι μέλισσες αφανιστούν, οι 71 από τις 100 πιο σημαντικές φυτικές καλλιέργειες παγκοσμίως, που επικονιάζονται από τις μέλισσες, θα αρχίσουν να εξαφανίζονται κι αυτές. Καρποί, όπως τα μήλα, οι φράουλες και τα αμύγδαλα θα εμφανίσουν απότομη πτώση. Χωρίς τις καλλιέργειες αυτές, εκατομμύρια άνθρωποι και ζώα θα υπέφεραν από στέρηση τροφής, αφού το 1/3 των καλλιεργειών βασίζεται στην επικονίαση. Στην Ευρώπη μόνο, πάνω από 4.000 είδη λαχανικών μεγαλώνουν χάρη στην ακούραστη δουλειά των μελισσών.

*Πληροφορίες: Εναλλακτική δράση, Greenpeace