«ΟΡΕΣΤΗΣ: Και να θυμάστε τ’ όνομά μου: ο ζωντανός -νεκρός, της γης ο αλήτης, ο ξένος.

Ο Ορέστης στο στομάχι του μεγάλου νεκρού ελαφιού. Ολόρθος, βουτηγμένος στα αίματα. Κρατά μαχαίρι. Χαμογελάει τρυφερά. Το ελάφι ολάνοιχτο, τα σπλάχνα του γυαλίζουν. Τα μάτια του ζώου ακόμα σαν να κοιτούν πέρα απ’ την αλήθεια -το αγόρι που έχει πια ενηλικιωθεί. Ο Ορέστης ανασαίνει γοργά. Τα γόνατά του τρέμουν. Όμως χαμογελά. Από το στομάχι του ελαφιού πετάγονται μαύρα γυαλιστερά πουλιά».

Συντελεστές

Σύλληψη / δραματουργία: Μάρθα Φριντζήλα
Σκηνοθεσία: Πάνος Ανδριανός, Μάρθα Φριντζήλα
Κείμενα: Αισχύλος, Μαργκερίτ Γιουρσεναρ, Μάρθα Φριντζήλα, Ακύλλας Καραζήσης, Θεανώ Μεταξά, Κόρα Καρβούνη
Μεταφράσεις: Νικολέττα Φριντζήλα
Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης
Μουσική συνοδεία: Βασίλης Μαντζούκης, Νίκος Παπαιωάννου

Σχολιασμός: Μάρθα Φριντζήλα, Μενέλαος Κυπαρίσσης

Παίζουν

Κώστας Μπερικόπουλος – Αίγισθος
Λίντα Καπετανέα – Αθηνά
Μενέλαος Κυπαρίσσης – Ορέστης
Αλεξάνδρα Χασάνι – Ηλέκτρα
Νάνσυ Σιδέρη – Ηλέκτρα
Ακύλλας Καραζήσης -Αγαμέμνων
Θεανώ Μεταξά – Κασσάνδρα
Φοίβος Δεληβοριάς – Απόλλων
Βασίλης Μαντζούκης – Απόλλων
Σαβίνα Γιαννάτου- Πυθία
Φοίβος Συμεωνίδης – Πυλάδης
Καμίλο Μπετανκόρ – Πυλάδης
Κόρα Καρβούνη- Κλυταιμήστρα
Φέλιξ και Μπάστερ

Πρώτα από όλα: Τι είναι η Γλυπία;

Η Γλυπία είναι περιοχή του Πάρνωνα στα 1000μ. υψόμετρο στον Δήμο Νότιας Κυνουρίας, περίπου 30 λεπτά από το Λεωνίδιο. Αποτελείται από τρία χωριά: τον Άγιο Βασίλειο, το Παλιοχώρι και το Πλατανάκι. Στα τρία αυτά χωριά, ετοιμάζεται ένα εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό πενθήμερο στην καρδιά του Πάρνωνα με δυνατότητα επταήμερης διαμονής σε camping.

Καλεσμένοι: Αργύρης Μπακιρτζής, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Άθως Δανέλλης, Κωσταντής Πιστιόλης, Μάρθα Φριντζήλα, Καντινέλια, Ρεμπετί, Συνεννόηση Μπουζούκι, Utopia Quartet + Utopia

Αναλυτικά το πρόγραμμα

Παρασκευή 25/07
Μεσημέρι-Καλωσόρισμα – Πλατανάκι
Γνωριμία με τους επισκέπτες και ξενάγηση.
Συζήτηση με τους κατοίκους της περιοχής για το παρελθόν,
το παρόν, και το μέλλον των χωριών του Πάρνωνα

Σάββατο 26/07
Workshop – Πλατανάκι:
Παραδοσιακοί χοροί και έθιμα του Πάρνωνα με τον δάσκαλου χορού Νίκο Μπαριάμη από τη Λαογραφική Ομάδα Λακωνίας

Workshop – Πλατανάκι:
Μάθημα: Ο κύκλος της ζωής στο δημοτικό τραγούδι με την Μάρθα Φριντζήλα

Παράσταση Θεάτρου Σκιών – Άη Βασίλης:
«Επιστροφή στο χωριό!» από τον Άθω Δανέλλη

Σινεμά – Άη Βασίλης
«Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε» του Σταύρου Τσιώλη

Κυριακή 27/07
Workshop – Πλατανάκι:
Παραδοσιακοί χοροί και έθιμα της Νότιας Κυνουρίας με την δασκάλα χορού Χριστίνα Μάνου

Workshop – Πλατανάκι:
Τσακώνικα – η αρχαία διάλεκτος της Αρκαδίας με την εκπαιδευτικό και συγγραφέα Ελένη Μάνου

Θεατρική παράσταση
«Η Δημοπρασία» του Σταύρου Τσιώλη με τον Αργύρη Μπακιρτζή

Συναυλία – Άη Βασίλης:
Utopia Quartet+ & Αργύρης Μπακιρτζής
Κιρκή Αδαμαντία – Κιθάρα, Φωνή
Μπραντίτσας Νίκος Μπουζούκι – Φωνή
Ευαγγελάτος Αλκιβιάδης – Πλήκτρα
Γιάννης Κατσάπης – Κιθάρα, φωνή
Ορέστης Κατσάπης – Ηλεκτρική Κιθάρα

Δευτέρα 28/07
Workshop – Πλατανάκι:
Γνωριμία με τα βότανα του Πάρνωνα με την Αντιγόνη Χειλάρη

Workshop – Πλατανάκι:
Οι γεύσεις της Γλυπίας με το Μορφωτικό Σύλλογο Λεωνιδίου

Συναυλία – Παλιοχώρι:
με ρεμπέτικα και λαϊκά με τους Συνεννόηση Μπουζούκι
Νικόλας Χασιώτης – Μπουζούκι, Φωνή
Αλκμήνη Γκιβίση – Φωνή
Γιώργος Μαρκάκος – Κιθάρα, Φωνή

Συναυλία – Παλιοχώρι:
με τους Ρεμπετί, συμμετέχει η Μάρθα Φριντζήλα
Γιάννης Κατος – Κοντραμπάσο
Φώτης Βεργόπουλος – Μπουζούκι, Φωνή
Αυγερινή Γάτση – Ακορντεόν, Φωνή
Κωστής Κωστάκης – Κιθάρα, Φωνή

Τρίτη 29/07
Workshop – Πλατανάκι – Αρχαία Γλυπία – Άη Βασίλης:
Περίπατος στο βουνό από τον Ορειβατικό Λεωνιδίου

Workshop – Πλατανάκι:
Ο κύκλος της ζωής στο δημοτικό τραγούδι με την Μάρθα Φριντζήλα

Συναυλία – Άη Βασίλης:
Καντινέλια
Εύη Σεϊτανίδου – Κιθάρα, Λύρα, Loopstation, Φωνή
Θανάσης Ζήκας – Κιθάρα, Τσαμπούνα, Φώνη
Αλέξανδρος Ριζόπουλος – Κρούστα

Συναυλία – Άη Βασίλης:
με τον Κωσταντή Πιστιόλη
Βαγγέλη Καζαντζή – ηλεκτρική κιθάρα, λαούτο, φωνητικά
Γιάννη Ριζόπουλο – κρουστά setup, φωνητικά
Κώστα Τσαρούχη – κοντραμπάσο, φωνητικά

Τετάρτη 30/07 | Αη Βασίλης
Επίσκεψη και πικ νικ στο ιστορικό Μοναστήρι των Ταξιαρχών

Προβολή του ντοκιμαντέρ – Άη Βασίλης:
Περί-ληψη με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και συζήτηση μετά με το κοινό

Συναυλία – Άη Βασίλης:
Utopia Band και αφιέρωμα στον Θανάση Παπακωνσταντίνου
Στέλλα Τσουρούνη – Φώνη
Μιχάλης Πάντος – Κρούστα
Παναγιώτης Γαλανάκος – Μπάσο
Ορέστης Κατσάπης – Ηλέκτρική Κιθάρα, Φωνή
Ευλαλία Μπαρδούνια – Ηλεκτρική Κιθάρα
Νίκος Χριστάκης – Μπουζούκι

Πέμπτη 31/07
Ανοικτή συζήτηση – αποτίμηση επισκεπτών & διοργανωτών με τους κατοίκους.
Αποχώρηση έως το βράδυ

Ποια είναι τα πρώτα σου βήματα στη μουσική και πώς εξελίχθηκε η σχέση σου μαζί της μέχρι σήμερα;

Τα πρώτα βήματα έγιναν σε ερασιτεχνικούς συλλόγους τη δεκαετία του ’80. Τότε, στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης που μεγάλωσα, υπήρχαν πάρα πολλοί αυτό-οργανωμένοι πολιτιστικοί σύλλογοι, μουσικοί και θεατρικοί. Μέσα από εκεί, κατάφερα να γνωρίσω τη μουσική, γιατί ήταν δύσκολο, εκείνα τα χρόνια, να πηγαίνω σε ωδεία κτλ. Για εμάς, ήταν ταξίδι ολόκληρο μέχρι το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Οπότε όλα έγιναν μέσα από τις παρέες. Ζούσαμε, επίσης, τότε και την αναβίωση του ρεμπέτικου, αρχές της δεκαετίας του ’80.

Οπότε ξεκίνησες με κιθάρα από εκείνα τα χρόνια;

Έπαιζα οτιδήποτε δεν υπήρχε άλλος να παίξει. Μου άρεσε να παίζω. Δεν είχα στο μυαλό μου κάποιο συγκεκριμένο όργανο. Είχα και μια ευκολία. Δεν ξέρω ίσως αυτό να είναι το ταλέντο, που λένε. Έπαιζα, λοιπόν, με πολλή ευκολία ό,τι έλειπε. Και συνήθως, έλειπε η κιθάρα, γιατί όλοι σολίστες θέλουν να γίνουν. Αλλά στη μουσική που έπαιζα εγώ, ήμασταν εμείς που κάναμε αυτό που δεν ήθελαν να κάνουν οι άλλοι.

Άρα στην πορεία, μελέτησες κατά βάση την κιθάρα.

Σπούδασα κιθάρα και μπάσο στο Σύγχρονο Ωδείο της Θεσσαλονίκης. Στο μπάσο, έφτασα μέχρι το δεύτερο έτος αρμονίας και μετά τα παράτησα.

Έχεις αφιερώσει σημαντικό κομμάτι της δουλειάς σου στην τεχνική της λαϊκής κιθάρας. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά, που τη διαφοροποιούν από άλλες τεχνικές παιξίματος;

Το ρεπερτόριο που υπηρετεί και ο πολλαπλός της ρόλος. Δηλαδή, η λαϊκή κιθάρα, σε μια λαϊκή ορχήστρα, έχει τον ρόλο της αρμονικής συνοδείας, της ρυθμικής συνοδείας και της ενίσχυσης της μελωδίας, γιατί τα σχήματα εκείνα ήταν μικρά. Οπότε η κιθάρα έπρεπε να κάνει αυτές τις τρεις δουλειές. Αυτό είναι το πρώτο χαρακτηριστικό της τεχνικής της.

Ανά δεκαετία, αν παρακολουθήσεις την εξέλιξη και της λαϊκής μουσικής, αλλά και της λαϊκής κιθάρας, οι τεχνικές αυτές αναπροσαρμόζονταν, εμπλουτίζονταν και με άλλα πράγματα, λόγω της εμφάνισης πολλών σπουδαίων μουσικών, όπως ήταν ο Σκαρβέλης, ο Καρίπης, κ.α. Αυτό, κάποια στιγμή, σταμάτησε απότομα, όταν οι ορχήστρες μεγάλωσαν μετά τον πόλεμο και δημιουργήθηκαν μεγαλύτερα μαγαζιά, που έπαιζαν λαϊκή μουσική. Έτσι δεν υπήρχε ο λόγος να κάνει όλα αυτά τα πράγματα η λαϊκή κιθάρα, ενώ η συγκεκριμένη τεχνική εγκαταλείφθηκε. Τα σχήματα είχαν μεγαλώσει, είχαν μέσα μπάσο, πολλές φορές, είχαν και τύμπανα. Αν παρακολουθήσουμε πώς έπαιζε ο Τσιτσάνης, τη δεκαετία του ’70, βλέπουμε ότι έπαιζε με τύμπανα και ηλεκτρικό μπάσο. Όλο αυτό ξαναήρθε πίσω στη δεύτερη αναβίωση του ρεμπέτικου, αρχές της δεκαετίας του ’80. Τότε επέστρεψαν ο ακουστικός ήχος και τα μικρά σχήματα. Επανήλθαν όλα, αλλά η τεχνική της κιθάρας δεν επανήλθε. Χάθηκε λίγο η συνέχεια. Αυτό που έκανα εγώ ήταν να ξαναθυμίσω την τεχνική, που υπήρχε τότε. Δεν ανακάλυψα κάτι καινούριο, δηλαδή.

Ούτε έβαλες κάποια δικά σου στοιχεία απ’ ό,τι λες.

Αυτό που έβαλα, αν έβαλα κάτι, είναι τώρα, όσο μπορώ, στην τσιμπητή κιθάρα, που είναι μια πολύ ιδιαίτερη τεχνική της λαϊκής κιθάρας και που έχει να κάνει με τη μουσική κυρίως στην Αμερική.

Μου δίνεις ωραία πάσα να σε ρωτήσω το εξής: τα τελευταία χρόνια, το ρεμπέτικο γνωρίζει μια αναβίωση και νέες γενιές το ανακαλύπτουν. Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό το φαινόμενο;

Δε νομίζω ότι υπάρχει λαϊκή μουσική, που να μην κερδίζει τους νέους. Από τα μπλουζ, το φλαμένκο, όποια λαϊκή μουσική και να πιάσεις, κάποια στιγμή, οι νέοι την ανακαλύπτουν και κολλούν πάνω της. Γιατί; Γιατί είναι αληθινή. Και γιατί είναι μια μουσική που έρχεται πάντα από κάτω προς τα πάνω, αν θες να το δούμε και πολιτικά. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει νέος άνθρωπος, που να μην τον συγκινεί αυτό το πράγμα. Και η ποιότητα της λαϊκής μουσικής, αλλά και η ιστορία της. Οπότε αυτό είναι που κάνει πάντα τους νέους να έρχονται στο ρεμπέτικο. Τώρα, όμως, νομίζω ότι είναι στα κάτω του και όχι στα πάνω του το ρεμπέτικο. Αυτή τη στιγμή, το παραδοσιακό τραγούδι έχει κερδίσει πιο πολύ έδαφος.

Παρόλα αυτά, παραμένει και το λαϊκό ψηλά.

Εννοείται ότι έχει κόσμο, αλλά δεν είναι viral.

Έχεις κάνει πολλούς δίσκους κι έχεις δώσει αναρίθμητες συναυλίες. Υπάρχει κάποια στιγμή στην καριέρα σου που ξεχωρίζεις ως ιδιαίτερα σημαντική ή συγκινητική;

Δεν είναι μια στιγμή, είναι μια περίοδος. Για μένα, η πιο ωραία περίοδος ήταν η περίοδος με τους «Λαϊκεδέλικα». Σε όλες τις περιόδους, πέρασα πολύ καλά, αλλά εκεί ήταν εξαιρετικά.

Φαντάζομαι ότι έπαιξε, πέρα από τα παιδιά, και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου ρόλο.

Φυσικά. Ήταν όλο το πράγμα. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κάτι. Ήταν μια συνάντηση, που οδήγησε σε ένα αποτέλεσμα πολλαπλό της αξίας του καθένα. Δούλεψε πολύ η χημεία εκεί. Και φυσικά η «μπαγκέτα» του Μπάμπη Παπαδόπουλου.

Είσαι ενεργός και στην εκπαίδευση, διδάσκοντας νέους μουσικούς. Τι είναι αυτό που προσπαθείς να μεταδώσεις στους μαθητές σου, πέρα από τις τεχνικές δεξιότητες;

Πρώτα απ’ όλα, τη χαρά που έχει αυτό το πράγμα. Η μουσική έχει ένα «κακό»: αν δεν την κάνεις επειδή τη γουστάρεις πολύ, υποφέρεις. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνεις μουσική, αν δε σ’ αρέσει. Αν δεν μουρλαίνεσαι γι’ αυτό το πράγμα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές ότι η ενασχόληση με τη μουσική είναι χαρά. Από εκεί και μετά, είναι ένα φοβερό εργαλείο, το οποίο ο καθένας χρησιμοποιεί ανάλογα με την ηθική του. Το πώς χρησιμοποιείς τη μουσική έχει να κάνει με την εκπαίδευση και την ποιότητά σου ως άνθρωπος. Σε αυτό δεν μπορώ να τους νουθετήσω, γιατί το πλαίσιο που είμαι είναι ένα πλαίσιο ακαδημαϊκό και οφείλω να κρατώ κάποιες ισορροπίες. Αλλά μέσα από παραδείγματα, αυτό που είναι να πω το λέω.

Σε παρακολουθώ καιρό. Ως άνθρωπος και καλλιτέχνης, συχνά εκφράζεις τη θέση σου σε πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Πώς αξιολογείς τη σημερινή κατάσταση; Πιστεύεις ότι το «οξυγόνο» που ζητά ο κόσμος θα έρθει κάποτε;

Από εμάς εξαρτάται. Είδες τι έγινε. Έγινε μια κινητοποίηση και ήρθαν τα πάνω κάτω. Αν έχουμε το κουράγιο να το συνεχίσουμε διεκδικώντας, φυσικά και θα έρθει. Εμείς παίρνουμε όλες τις αποφάσεις. Δεν δέχομαι ότι είμαστε έρμαια των πολιτικών. Ό,τι κάνουμε, το κάνουμε εμείς. Οπότε και τις συνέπειες εμείς θα τις υποστούμε. Δεν μπορώ καθόλου τη μοιρολατρία.

Κανένας μας. Έχεις δίκιο. Έχεις πραγματοποιήσει όλα όσα έχεις σκεφτεί να κάνεις με τη μουσική; Τι μένει να γίνει;

Δεν έχω κανένα απωθημένο. Όλα μου τα όνειρα, σε σχέση με τη μουσική, πραγματοποιήθηκαν στα 26 μου χρόνια. Όλα τα άλλα είναι «επιπλέον». Τα τελευταία δύο χρόνια, βγαίνω και με δικά μου τραγούδια. Το οποίο οκ, θέλει τον χρόνο του, δεν πάει σούπερ, αλλά δεν πάει και χάλια. Ελπίζω να τα καταφέρω, αν αξίζουν τα κομμάτια, και να προχωρήσει λίγο καλύτερα αυτό. Αλλά δεν είναι απωθημένο, σε καμία περίπτωση.

Άρα έχεις ξεπεράσει τις προσδοκίες που είχες.

Κατά πολύ.

Αν μπορούσες να μεταφερθείς σε μια άλλη εποχή για να παίξεις μουσική, ποια θα ήταν και γιατί;

Η απάντηση είναι λίγο δεδομένη. Επειδή έχω «αρρώστια» με τον Κώστα Σκαρβέλη, θα ‘θελα να ήταν 1935 και να έβλεπα τον Σκαρβέλη να παίζει.

Να το έβλεπες μόνο ή να παίζατε και μαζί;

Να παίζαμε, φυσικά. Μακάρι. Θαυμάζω πολύ τον συγκεκριμένο μουσικό, γιατί έκανε πολύ πρωτοποριακά πράγματα για την εποχή του. Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω πώς σκέφτηκε όσα έκανε.

Δεν έχω εντρυφήσει και τόσο βαθιά, αλλά το καταλαβαίνω. Ποιο είναι το επόμενο καλλιτεχνικό σου βήμα; Να περιμένουμε κάτι νέο από εσένα σύντομα;

Δεν αξίζει τον κόπο να βγάζουμε δίσκους, γιατί δεν τους αγοράζει πια ο κόσμος. Ό,τι τραγούδι βγάζω, το βγάζω ένα – ένα. Έχω βγάλει ήδη τρία, μέσα σε τρεις μήνες. Το καλοκαίρι, εκτός από τις συναυλίες που θα κάνω μόνος μου, θα κάνουμε κι αρκετές με την Μάρθα Φριντζήλα.

Τέλειο θα είναι αυτό. Σε ευχαριστώ πολύ, Δημήτρη!

Κι εγώ!

Με τα δικά του λόγια:

«Ευτυχές και στο χέρι μας το Νέο Έτος», έλεγα σε ένα παλιότερο τραγούδι μου. Να που έφτασε η ώρα να το αποδείξω. Δέχτηκα την ευγενική πρόταση των ανθρώπων της Τεχνόπολης να κάνω μιαν ειδική «Ταράτσα» για την καθιερωμένη πρωτοχρονιάτικη συναυλία του Δήμου Αθηναίων στο Σύνταγμα. Μοναδικός όρος μου να μην είναι τίποτα «απ’ τα έτοιμα», το κλασικό setlist με τα χιτάκια των γιορτών κλπ. Κάτι όσο γίνεται πρωτότυπο και όσο λιγότερο προσωποπαγές. Που να δίνει την ευκαιρία σε συναδέλφους, μουσικούς και καλλιτέχνες του θεάματος που θαυμάζω βαθύτατα, να συμπράξουν και να φτιάξουν μιαν ωραία γιορτή όλοι μαζί.

Συνέστησα λοιπόν, μια μεγάλη ομάδα συνεργατών και – μετά από πολλή δουλειά – προτείναμε την «Ταράτσα του Χρόνου». Ένα 80λεπτο μουσικοθεατρικό χρονικό της Αθήνας από το 1945 ως το 2025. Ένα αναψυκτήριο-χρονομηχανή που (μέσα από μουσική, χορό, κωμωδία και κινηματογραφικές προβολές) θα ταξιδεύει από εποχή σε εποχή, μέσα από τα τραγούδια της πόλης.

Ο ρόλος ο δικός μου θα είναι εκείνος του «κομπέρ», του πιλότου, του κειμενογράφου και του τραγουδιστή. Αυτό που έχει σημασία, όμως, είναι το πλήρωμα. Κι εδώ έχω τη μοναδική χαρά να συν-δημιουργήσω με μια φοβερή ομάδα κι έναν ονειρεμένο θίασο. Ορίστε, λοιπόν:

• Την ελαφρά τραγουδίστρια της κάθε δεκαετίας (την ντιζέζ, που λέγαν οι παλιοί) θα ενσαρκώσει η υπέροχη Νατάσα Μποφίλιου

• Τη λαϊκή αοιδό που θα κάψει το σανίδι, η σπουδαία Μάρθα Φριντζήλα

• Τον κωμικό-μίμο που θα διατρέχει τα έτη, ο μοναδικός Θανάσης Αλευράς

• Την σκηνοθεσία θα υπογράψει ο πάντα παθιασμένος και εμπνευστικός Άγγελος Τριανταφύλλου.
• Τα σκηνικά – και είναι μεγάλη μας τιμή αυτό – θα είναι του «ποιητή» Άγγελου Μέντη.

• Τα κοστούμια, της εξαιρετικής Αλεξάνδρας Αναστασίας Φτούλη.

• Την ορχήστρα – με 10 κορυφαίους έλληνες μουσικούς – θα διευθύνει ο μαγικά ανεξάντλητος Θύμιος Παπαδόπουλος.

• Τους 3 θαυμάσιους χορευτές (Περικλής Σιούντας , Έλσα Σίσκου και Θάνος Ραγούσης) θα χορογραφήσει η «ιπτάμενη» Εύη Σούλη

• Το σύνολο θα πλαισιωθεί από τις ταλαντούχες νέες τραγουδίστριες Έλενα Λεόνη και Λετώ Αμπατζή

• Τα φώτα θα σχεδιάσει ο «κινηματογραφικός» Παναγιώτης Τσεβρένης και τον ήχο, το dynamic duo Γιάννης Πετρόλιας (πλατεία), και Νίκος Κόλλιας (stage)

• Τα video art – με σπάνιες εικόνες της Αθήνας – τα μη εξαιρετέα «Μαύρα Γίδια» και ο Μάριος Γαμπιεράκης.

• Την τηλεσκηνοθεσία θα αναλάβει ο πολύπειρος και ταλαντούχος Δημήτρης Τσίγκος.

• Και το ξέφρενο πάρτι που θα ακολουθήσει την παράσταση, οι φοβεροί ΛΑΤΕΡΝΑΤΙΒ με το σαρωτικό dj set τους.

• Πολύτιμη πάντα η συνέργεια του αγαπημένου μας φωτογράφου και δημιουργού των promo video μας Δημήτρη Μακρή.

• Και ορατή στο αποτέλεσμα η εκτέλεση παραγωγής από την Prospero.

Θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω όλη την ομάδα της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων για το κέφι και τη δημιουργικότητα.

Και να σας καλέσω να αφήσετε τα σπίτια σας φέτος. Ελάτε στο Σύνταγμα ( από τις 10.30 που θα αρχίσουμε) να αλλάξουμε τον χρόνο παρέα. Να φτιάξουμε όλοι μαζί μια διαφορετική γιορτή, άξια της πόλης και της Ιστορίας της. Χειροποίητη και ξεσηκωτική.

Δείτε το βίντεο, εδώ.

ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΩ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ

Σινεφίλ ομοιοπαθητική ΙII με τον Φοίβο Δεληβοριά

21 Τετάρτες στο Baumstrasse/Δρόμος με Δέντρα

O Φοίβος Δεληβοριάς, ως γνωστόν, δεν είναι άνθρωπος του σινεμά. Δεν είναι θεράπων του, ούτε ως δημιουργός, ούτε ως κριτικός. Δηλώνει όμως θεραπευμένος από αυτό. Και – στα πλαίσια των ερευνητικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων του Baumstrasse – μοιράζεται με άλλους «ασθενείς» την θεραπεία του.

Για 21 Τετάρτες, λοιπόν, στο ατμοσφαιρικό Baumstrasse, ο τραγουδοποιός για 3η χρονιά θα δημιουργήσει μιαν άτυπη κινηματογραφική λέσχη, όπου διαλέγοντας 21 από τις σημαντικότερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου – χωρισμένες σε μικρά αφιερώματα των 3 ταινιών – θα ταξιδέψει στην ιστορία του, όχι πια μόνος, ως εμμονικός χομπίστας, αλλά με μια παρέα συνταξιδιωτών που ανυπομονεί να γνωρίσει. Κάποιοι, έτσι κι αλλιώς, είναι ήδη γνωστοί από τις προηγούμενες χρονιές, οι παρέες όμως είναι για να μεγαλώνουν.

Τι θα είναι λοιπόν η καθεμιά από τις 21 αυτές Τετάρτες; Χρονομηχανή; Μάθημα; Συνεδρία; Εκκλησίασμα στο σκοτάδι; Βραδιά κουβέντας για όσα αγαπήσαμε και νιώσαμε με αφορμή τις ταινίες; Αγωνιώδης αγρυπνία της κινηματογραφικής τέχνης; Αναπαράσταση παλιάς, μαγεμένης αίθουσας; Σύσταση συμμορίας; Βραδιά παιχνιδιών σε φιλικό σπίτι;

Αν είμαστε τυχεροί, θα είναι όλα αυτά μαζί. Η μουσική που θα προηγείται, η μάζωξη, οι συστάσεις, ο προσωπικός πρόλογος του Φοίβου, οι – ιδανικές, με όλες μας τις δυνάμεις – συνθήκες προβολής και οι συζητήσεις που θα ακολουθούν – με τσάϊ φτιαγμένο από τα χεράκια της οικοδέσποινας Μάρθας Φριντζήλα – είναι απλώς οι προϋποθέσεις.

Το τι θα ακολουθήσει άγνωστο – και ευτυχώς.

Κάλεσμα λοιπόν του Φοίβου Δεληβοριά στην κινηματογραφική του λέσχη. Γραφτείτε εγκαίρως.

Το ταξίδι ξεκινάει την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2024, ώρα 21.00

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΕΓΓΡΑΦΕΣ: info@dentra.gr