Πράγματι, από τότε που εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο Homo sapiens σε αυτόν τον πλανήτη πριν από 300.000 χρόνια, οι κομψοί πελάτες έχουν προχωρήσει στο παρελθόν από το φαγητό με τα χέρια ή με κλαδιά και κόκαλα, στην εφεύρεση εργαλείων που μετατρέπουν την εμπειρία σε κάτι περισσότερο από τη μεταφορά τροφής από πιάτο σε στόμα. Τα αρχεία δείχνουν ότι από τις πρώτες μέρες των προνομιούχων τάξεων, φιλόδοξοι οικοδεσπότες έχουν δημιουργήσει επιτραπέζια σκεύη από πολύτιμα υλικά. Πέρα από τη χρηστική τους λειτουργία, αυτά τα πολύ ωραία και συχνά πρωτότυπα εργαλεία πρόσθεταν εξωτισμό, στάτους και λάμψη σε ένα τραπέζι. Υπάρχουν σωζόμενα παραδείγματα φαγητού σε όλη την ιστορία, από τα χάλκινα μαχαίρια και πιρούνια και τα ξύλινα κουτάλια που βρέθηκαν στους τάφους των Φαραώ μέχρι τα ασημένια κουτάλια και τις κουτάλες που ανακαλύφθηκαν ανέπαφες στα ερείπια της Πομπηίας.

Είτε των Βίκινγκ, είτε ελληνικό, μανδαρινικό, οθωμανικό ή σαξονικό, τα στυλ μαχαιροπίρουνων εξελίσσονται συνεχώς. Η μία σταθερά: Τα πιο δημιουργικά επιτραπέζια τοπία περιλαμβάνουν χειροποίητα μαχαιροπίρουνα που ξεχωρίζουν για τη σπανιότητά τους. Αυτά τα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων των φορητών σετ μαχαιροπίρουνων των ταξιδιωτών της Αναγέννησης και των αποστολικών κουταλιών του 16ου αιώνα, σχεδιάστηκαν για φαγητό, αλλά και για να θαμπώσουν και να εντυπωσιάσουν.

Μόλις καθιερώθηκε το κλασικό τρίο (κουτάλι, μαχαίρι, πιρούνι), ξεκίνησε ο αγώνας για όλο και πιο περίτεχνες εκδόσεις. Πολύτιμα και ημιπολύτιμα πετράδια, ασήμι και χρυσός, σπάνια ξύλα, κοράλλια και ελεφαντόδοντο μετατράπηκαν σε σκεύη φιλοτεχνημένα με εξαιρετική πρωτοτυπία και ομορφιά. Οι Βικτωριανοί, με τα δρεπάνια τους, το ψαλίδι σταφυλιών και τα πιρούνια τους, το πήγαν στο επόμενο επίπεδο, εφευρίσκοντας ένα εργαλείο διατροφής για κάθε πιθανή κατάσταση. Εν τω μεταξύ, στη Ρωσία, ο Οίκος του Φαμπερζέ προμήθευε ασημένια και χρυσά επιτραπέζια σκεύη στα αυτοκρατορικά ανάκτορα (μεγάλο μέρος των οποίων λιώθηκε από τους Μπολσεβίκους κατά τη διάρκεια της επανάστασης). Στις Η.Π.Α., η Tiffany & Co. ήταν η επιχρυσωμένη εποχή για κομψές υπηρεσίες μαχαιροπίρουνων με κομμάτια που αριθμούν εκατοντάδες.

Πολλοί καλλιτέχνες έχουν αναδειχθεί στον σχεδιασμό μαχαιροπίρουνων όλα αυτά τα χρόνια. Το 1966 η Claude Lalanne σχεδίασε τα εμβληματικά της ασημικά Iolas—πλήρη σετ με πιρούνια, μαχαίρια, κουτάλια, εργαλεία για την κατανάλωση ψαριών και μαχαίρια κέικ—σε ένα σχέδιο που αναμείγνυε πλεγμένα φύλλα με μοτίβα καρκινοειδών. Αν αυτό ακούγεται σαν κάτι που θα έκανε ο Dalí, ο ίδιος ο σουρεαλιστής δημιούργησε ασημένια επιχρυσωμένα μαχαιροπίρουνα, συμπεριλαμβανομένου ενός πιρουνιού που μοιάζει με ελέφαντα με τρία δόντια και δύο ρουμπινί μάτια. Στη δεκαετία του 1930, ο κύριος της τέχνης σε κίνηση, Alexander Calder, έβαλε τη δική του σφραγίδα σε σκεύη με σετ από ορείχαλκο, σίδερο και ασημένιο σύρμα.

Σήμερα μια νέα γενιά τεχνιτών δημιουργεί μαχαιροπίρουνα που είναι τόσο γλυπτό, ή επιτραπέζιο κόσμημα, όσο και λειτουργικό αντικείμενο. Είναι ένα φαινόμενο που καθοδηγείται από την άνοδο των εκθέσεων τέχνης και σχεδίου. Ο σύγχρονος καταναλωτής έχει μια πανδαισία νέων επιλογών και η παγκόσμια αγορά των θαμώνων αφθονεί.

Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να τρώτε ή πώς μπορεί να το σερβίρετε, σκεφτείτε: «Το μάτι είναι το μισό γεύμα».

Πηγή: ELLE Decor / Κεντρική φωτογραφία, Φωτογραφίες 2,3,4: Zara Home / Φωτογραφία 1: Chelsie Craig