Το νέο πλαίσιο συνοδεύεται από δημόσια και ιδιωτική επένδυση ύψους 185 εκατομμυρίων ευρώ και περιλαμβάνει και μελέτη της μετακίνησης των επιβατών των κρουαζιερόπλοιων στην πόλη, ως πρώτο βήμα για έναν πιο ολοκληρωμένο σχεδιασμό βιώσιμης κινητικότητας.

Η απόφαση έρχεται μετά από χρόνια αυξανόμενης δυσαρέσκειας των κατοίκων για την υπερβολική τουριστική επιβάρυνση. Οι κάτοικοι καταγγέλλουν εδώ και καιρό ότι η αλματώδης αύξηση των επισκεπτών οδηγεί σε υπερσυνωστισμό, αύξηση του κόστους στέγασης και γενικότερη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Κορυφαία στιγμή αυτών των αντιδράσεων ήταν η διαδήλωση του Ιουλίου 2024, όταν διαδηλωτές πέταξαν νερό με πιστόλια σε τουρίστες, φωνάζοντας «Αρκετά!».

Η κρουαζιέρα στο επίκεντρο της κρίσης υπερτουρισμού

Το λιμάνι της Βαρκελώνης είναι το μεγαλύτερο σε επισκεψιμότητα κρουαζιερόπλοιων στην Ευρώπη, και το 2024 υποδέχτηκε 1,6 εκατομμύρια επιβάτες σε διέλευση. Οι περισσότεροι αποβιβάζονται το πρωί, περιηγούνται για λίγες ώρες στο ιστορικό κέντρο και επιστρέφουν στο πλοίο ως το απόγευμα, επιβαρύνοντας σημαντικά τις δημοφιλείς περιοχές όπως η La Rambla και η Γοτθική Συνοικία.

Το μοντέλο τουρισμού “day trip” που εφαρμόζουν οι εταιρείες κρουαζιέρας έχει δεχτεί σφοδρή κριτική, καθώς επιφέρει ταυτόχρονα μεγάλη περιβαλλοντική πίεση και περιορισμένο οικονομικό όφελος για την τοπική κοινωνία.

Η απόφαση του 2025 αποτελεί συνέχεια μιας σειράς ρυθμιστικών παρεμβάσεων που ξεκίνησαν από το 2018, όταν το λιμάνι συμφώνησε με τις τοπικές αρχές να μεταφέρει τις δραστηριότητες κρουαζιέρας μακριά από τις αστικές περιοχές. Το 2023, έκλεισε ο βόρειος τερματικός σταθμός, ενώ νωρίτερα είχε αποσυρθεί από τη λειτουργία και ο σταθμός Maremagnum, του οποίου η περιοχή μετατράπηκε πλέον σε χώρο αναψυχής με μαρίνα, εμπορικά καταστήματα, ενυδρείο και εστιατόρια.

Η Βαρκελώνη ακολουθεί πλέον ένα μοντέλο δραστικού επανασχεδιασμού του τουρισμού, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα ζωής των κατοίκων και στη βιωσιμότητα του αστικού ιστού – ένα μήνυμα που αρχίζει να βρίσκει απήχηση και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις που πλήττονται από τις ίδιες πιέσεις του μαζικού τουρισμού.

Πηγή: Lifo.gr

Το Puteoli, όπως ονομαζόταν τότε το πολυσύχναστο λιμάνι, ήταν κόμβος για πλοία που μετέφεραν και εμπορεύονταν αγαθά στη Μεσόγειο υπό τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Στην πόλη υπήρχαν αποθήκες γεμάτες με σιτηρά που εξήχθησαν από την Αίγυπτο και τη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αυγούστου (31 π.Χ. έως το 14 μ.Χ.). Λόγω ηφαιστειακών εκρήξεων, το λιμάνι τελικά έπεσε στη θάλασσα.

Στη θάλασσα, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν ναό 2.000 ετών που ανεγέρθηκε λίγο μετά την κατάκτηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την προσάρτηση του Ναβαταϊκού Βασιλείου, μια κίνηση που οδήγησε πολλούς κατοίκους να μετεγκατασταθούν σε διάφορα μέρη της αυτοκρατορίας. Ο ναός, ο οποίος ήταν αφιερωμένος σε έναν Ναβαταϊκό θεό Dushara, είναι το μόνο παράδειγμα αυτού του είδους που βρέθηκε εκτός της Μέσης Ανατολής.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους ναούς των Ναβαταίων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι με κείμενο σε αραμαϊκή γραφή, αυτός έχει μια επιγραφή γραμμένη στα λατινικά. Το αρχιτεκτονικό του στυλ αντανακλά επίσης την επιρροή της Ρώμης. Στα 32 επί 16 πόδια, ο ναός είχε δύο μεγάλα δωμάτια με μαρμάρινους βωμούς διακοσμημένους με ιερές πέτρες. Μια συνεργασία μεταξύ του Πανεπιστημίου της Καμπανίας και του ιταλικού υπουργείου Πολιτισμού υποστήριξε την έρευνα των δομών και των αντικειμένων που αποκαλύφθηκαν.

Κάτω από τη βασιλεία του Αυγούστου και του Τραϊανού (98–117 μ.Χ.), οι Ναβαταίοι έλαβαν ελευθερία ως αποτέλεσμα του σημαντικού πλούτου από το εμπόριο πολυτελών ειδών από την Ιορδανία και τη Γάζα που έφτασαν στο Puteoli. Ωστόσο, όταν το Ναβαταίο Βασίλειο έχασε τον έλεγχο από τις λεγεώνες του Τραϊανού το 106 μ.Χ., οι Ρωμαίοι πήραν τον έλεγχο των εμπορικών δικτύων και οι Ναβαταίοι έχασαν την πηγή του πλούτου τους.

Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι ντόπιοι έθαψαν σκόπιμα τον ναό κατά τον 2ο αιώνα, πριν η πόλη βυθιστεί.

Πηγή: ARTnews