Στη νέα παράσταση, ο Βασίλης Μπισμπίκης σκηνοθετεί και συναντά για πρώτη φορά επί σκηνής τη Λένα Κιτσοπούλου σε μια ανατρεπτική καλλιτεχνική συνεργασία.

Γραμμένο το 1965, το «Saved» συγκλόνισε το βρετανικό κοινό με τη σκληρότητα της γλώσσας και την ωμή απεικόνιση της βίας. Η πρώτη του παρουσίαση στο Royal Court Theatre του Λονδίνου προκάλεσε διώξεις των συντελεστών, την απαγόρευσή του και πυροδότησε μια ιστορική σύγκρουση που οδήγησε λίγα χρόνια αργότερα στην κατάργηση της θεατρικής λογοκρισίας στη Βρετανία.

Ο Έντουαρντ Μποντ υπήρξε μία από τις πιο ριζοσπαστικές και πολιτικά συνειδητοποιημένες φωνές του μεταπολεμικού βρετανικού θεάτρου, επηρεάζοντας καθοριστικά μεταγενέστερους δημιουργούς όπως η Σάρα Κέιν και άλλους εκπροσώπους της βρετανικής “in-yer-face” δραματουργίας, που συνέχισαν να διερευνούν τα όρια της σκηνικής βίας και της κοινωνικής ρήξης.

ΤΟ ΕΡΓΟ

Ο «Σωσμένος» είναι βαθιά επηρεασμένος από τα προσωπικά βιώματα του Μποντ — βιώματα φτώχειας, κοινωνικής περιθωριοποίησης και βίας.

Η δράση εκτυλίσσεται σε μια εργατική συνοικία του Λονδίνου, όπου μια νεαρή γυναίκα μένει έγκυος εκτός γάμου και έρχεται αντιμέτωπη με την κοινωνική απόρριψη και την οικογενειακή αδιαφορία.

Γύρω της κινούνται νέοι άνθρωποι χωρίς σαφή προοπτική, εγκλωβισμένοι σε μια πραγματικότητα αποξένωσης και συναισθηματικής ένδειας. Οι σχέσεις χαρακτηρίζονται από σιωπή, αδυναμία επικοινωνίας και συσσωρευμένο θυμό.

Ο Μποντ σκιαγραφεί έναν κόσμο όπου η άσκοπη βία δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση, αλλά ως δομικό στοιχείο μιας κοινωνίας που παράγει αποκλεισμό.

Η βία, για τον Μποντ, δεν είναι ατομική παρέκκλιση. Είναι κοινωνικό φαινόμενο. Είναι το αποτέλεσμα μιας πραγματικότητας που τροφοδοτεί την ανισότητα, την ταξική ένταση και την απώλεια αξιοπρέπειας.

Η σκληρή, άμεση γραφή του δεν επιδιώκει απλώς να προκαλέσει· επιδιώκει να εμπλέξει το κοινό σε έναν ηθικό διάλογο, να το φέρει αντιμέτωπο με τη συλλογική ευθύνη.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η Ομάδα Cartel μεταφέρει τη δράση από τα αγγλικά προάστια της δεκαετίας του ‘60, στη σύγχρονη Αθήνα. Σε μια πόλη όπου η νεανική βία, η ανάγκη για αποδοχή και η κοινωνική πίεση διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό τοπίο, ο «Σωσμένος» αποκτά ανησυχητική επικαιρότητα.

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Βασίλη Μπισμπίκη ακολουθεί τη σταθερή καλλιτεχνική γραμμή της Ομάδας Cartel: ένα πολιτικό θέατρο ωμού ρεαλισμού, χωρίς αισθητικά φτιασίδια, χωρίς ωραιοποιήσεις και σκηνικές «ασφάλειες».

Ένα θέατρο που δεν λειτουργεί ως αναπαράσταση, αλλά ως σύγκρουση.

Η παράσταση διατηρεί την ακραία ρεαλιστική ένταση του Μποντ και εστιάζει στη νεανική επιθετικότητα ως κοινωνικό σύμπτωμα, φωτίζοντας ταυτόχρονα τη σιωπηλή συνενοχή του περιβάλλοντος που τη θρέφει.

Οι γονείς – ρόλους που ερμηνεύουν ο ίδιος και η Λένα Κιτσοπούλου – δεν παρουσιάζονται ως απλοί φορείς εξουσίας, αλλά ως πρόσωπα εγκλωβισμένα στη δική τους αδυναμία επικοινωνίας και ευθύνης, αποκαλύπτοντας τη διαγενεακή μετάδοση της βίας, της ματαίωσης και της κοινωνικής παραίτησης.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Τάσος Μπαντής
Ελεύθερη απόδοση: Ομάδα Cartel
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Κένι ΜακΛέλαν
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Μουσική: Μπάμπης Παπαδόπουλος
Επιμέλεια Κίνησης: Έντι Λάμε
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Βοηθός σκηνοθέτη: Ιωάννα Μπιτούνη
Βοηθός σκηνογράφου: Δημοσθένης Μπάρμπας
Οργάνωση παραγωγής: Φαίη Τζήμα
Βοηθός παραγωγής: Καλύδημη Μούρτζη
Παραγωγή: Ομάδα Cartel

ΠΑΙΖΟΥΝ

Βασίλης Μπισμπίκης
Λένα Κιτσοπούλου
Στέλιος Τυριακίδης
Αλέξανδρος Κουκιάς
Αναστασία Δέλτα
Γιάννης Κατσιμίχας
Λευτέρης Αγουρίδας
Ελένη Γεωργακοπούλου

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Τεχνοχώρος Cartel
Λ. Κηφισού 41, 12242 Αιγάλεω (εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας Μουζάκης)
Στάση μετρό: Ελαιώνας
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 693 98 98 258

Από 6 Μαρτίου
Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Τιμές Εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: 25€
Μειωμένο (φοιτητικό, άνω των 65): 18€
ΑΜΕΑ: 15€

Εισιτήρια εδώ και περιορισμένα εισιτήρια στο ταμείο του θεάτρου

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία κάποιου Πέτρου, όπως την κατέγραψε ο ίδιος και την έστειλε προς δημοσίευση στο περιοδικό ΑΜΦΙ, το πρώτο περιοδικό στην Ελλάδα, που μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλόφιλη επιθυμία, αλλά και για έναν διάλογο μεταξύ της Πάτρας του 1977 και της Αθήνας του 2025 μέσα από παραδοχές, μυστικά και καψουροτράγουδα.

Ο σκηνοθέτης Βασίλης Βηλαράς ανοίγει το επόμενο κεφάλαιο στην δραματουργία του και συνεργάζεται με την Λένα Κιτσοπούλου φέρνοντας δύο μοναδικά ασυνήθιστους κόσμους κοντά, σε μια ξεχωριστή καλλιτεχνική σύμπραξη.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία / Σύνθεση κειμένου: Βασίλης Βηλαράς
Δραματουργία: Λεμονιά Γιαννίρη
Μουσική: Ecati
Σκηνικά / Κοστούμια: Δήμος Κλιμενώφ
Φωτισμοί: Βάσια Ατταριάν
Βοηθός σκηνοθέτη: Lelé
Φωτογραφίες/video: Ερρίκος Ανδρέου
Graphicdesign: Δήμητρα Παράσχου
Video edit: Γεωργία Λαβράνου

Παίζουν: Βασίλης Βηλαράς, Λένα Κιτσοπούλου

Πληροφορίες

Πρεμιέρα: Σάββατο 8 Μαρτίου στις 21:00
Παραστάσεις: από 8 Μαρτίου έως 13 Απριλίου 2025
Ώρες Παραστάσεων: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 19:30
Διάρκεια: 80 λεπτά
Εισιτήρια: 18 ευρώ κανονικό, 14 ευρώ μειωμένο
Προπώληση εδώ

Θέατρο Δίπυλον
Καλογήρου Σαμουήλ 2 & Διπύλου, Κεραμεικός

*Ευχαριστούμε θερμά τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο για την ευγενική παραχώρηση των πνευματικών δικαιωμάτων του άρθρου, το οποίο ενέπνευσε την παράσταση.

Ποια είναι η κατάσταση της δημοκρατίας σήμερα; Μπορούμε να την επανεφεύρουμε για τη δική μας εποχή; Τον Μάιο του 2018, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση ταξίδεψε με την παράσταση Όρνιθες, σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, στο St. Ann’s Warehouse, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης – εκκινώντας μια συζήτηση για τη δημοκρατία. Έναν χρόνο μετά, το “Onassis Festival 2019: Democracy Is Coming” συνέχισε τον στοχασμό γύρω από τα ζητήματα της δημοκρατίας και της ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης, με ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα θεάτρου, μουσικής, συζητήσεων και άλλων δράσεων, σε συμπαραγωγή με το PublicTheater της Νέας Υόρκης.

Με αφετηρία αυτό το φεστιβάλ και με έμπνευση από το βιβλίο του Simon Critchley, «Η τραγωδία, οι αρχαίοι Έλληνες κι εμείς», το ντοκιμαντέρ Democracy Is Coming του Χρήστου Σαρρή έρχεται, λίγο πριν από τις αμερικανικές εκλογές, στο Onassis Channel στο YouTube σαν χρησμός, σαν αρχαία προφητεία, που η ερμηνεία του ενεργοποιείται με τo τρίπτυχο «Θέατρο – Πολιτική – Τραγωδία».

Ο Simon Critchley, φιλόσοφος, καθηγητής φιλοσοφίας στο New School for Social Research της Νέας Υόρκης και πολυγραφότατος συγγραφέας, αφηγείται στο ντοκιμαντέρ τη σχέση του θεάτρου με την πολιτική, όπως σκιαγραφείταιστην αρχαία ελληνική τραγωδία: «H τραγωδία έπαιρνε τα ζητήματα ηθικής και διακυβέρνησης που δίχαζαν την Πόλη, τα άφηνε να ξεδιπλωθούν και έπειτα καλούσε τον κόσμο να τα αντιμετωπίσει ευθέως και να τα δει πιο καθαρά. Η Πόλη είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της αρχαίας τραγωδίας».

Σαν μια σύγχρονη Εκκλησία του Δήμου, μια ομάδα στοχαστών, καλλιτεχνών και πολιτών του κόσμου συναντιέται για να τοποθετηθεί με σύντομες παρεμβάσεις γύρω από την έννοια της δημοκρατίας και της πόλης-κράτους: o ηθοποιός και συγγραφέας Michael Imperioli, ο Dr. Young Richard Kim, ο επιμελητής του “Onassis Festival 2019: Democracy Is Coming” Mark Russell, ο συνεντευξιαστής και επιμελητής Paul Holdengräber και η ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτρια Λένα Κιτσοπούλου.

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Σαρρής εξομολογείται: «Όταν ήμουν έφηβος, αγαπούσα την Αμερική• όταν ήμουν έφηβος, μισούσα την Αμερική. Η Αμερική έφταιγε για τη χούντα στην Ελλάδα, για τον βομβαρδισμό στη Γιουγκοσλαβία, για τον καπιταλισμό, αλλά η Αμερική μου χάρισε τα road movies, τα blues και το garage. Έφτιαξε την ΚΚΚ και μεγάλωσε τον βάναυσο ρατσισμό, και πάλι όμως στην Αμερική βγήκαν στους δρόμους το 1969 μετά τα βίαια γεγονότα στο StonewallInn και γεννήθηκε το κίνημα για τα LGBT δικαιώματα. Μετά, τη γνώρισα από κοντά• τα θαύματα των μεγάλων της πόλεων –Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Λος Άντζελες, Σικάγο, Χιούστον– και τα θαύματα της αγαπημένης μου κουλτούρας: Highway 66, Joshua Tree μέχρι το Slab City, την πόλη των απόκληρων. Η Αμερική είναι ακόμα η χώρα που αγαπώ και μισώ και, μέσα σε ένα σεναριακό twist της ζωής, το “Democracy Is Coming”, το φεστιβάλ που διοργάνωσε η Στέγηστη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 2019, ξαναγίνεται εξαιρετικά επίκαιρο και τελικά, όπως λέει ο Simon Critchley, «το δράμα, για μια ακόμα φορά, συμβαίνει εκτός σκηνής – ίσως όμως αυτή τη φορά εμείς οι θεατές να μην αναπαυθούμε ήσυχοι στο σπίτι όταν κλείσουν τα φώτα την 5η Νοεμβρίου».

Όπως αναφέρει ο Κρίτσλεϊ στο ντοκιμαντέρ: «Για να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, πρέπει να ξαναφέρουμε τους αρχαίους στη ζωή και να επιστρέψουμε στο θέατρο, στη σκηνή της ζωής μας. Αλλά πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η σκηνή σήμερα; Θα μπορούσε να βρεθεί στην πολιτική δράση ή σε κάτι τόσο απλό όπως η διδασκαλία, όπως το να καθίσουμε μαζί για φαγητό και να ακούσουμε κάποιον να μιλάει σε ένα δωμάτιο ή να φωνάζει στον δρόμο. Εκεί θα δούμε όλη τη μοναξιά και την αυταπάτη της ζωής μας, αλλά και την τρομακτική ομορφιά και την ένταση της ύπαρξης».

Συντελεστές

Συμμετέχουν κατά σειρά εμφάνισης: Michael Imperioli, Dr. Young Richard Kim, Simon Critchley, Mark Russell, Paul Holdengräber, Λένα Κιτσοπούλου, Ευριπίδης Λασκαρίδης
Σκηνοθεσία: Χρήστος Σαρρής
Ιδέα: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος
Σενάριο: Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
Σκηνοθετική εποπτεία: Σταύρος Πετρόπουλος
Μοντάζ: Κατερίνα Ρέκκα
Συντονισμός Παραγωγής: Σμαράγδα Δογάνη
Παραγωγός Post-production: Λεωνίδας Κωνστανταράκος
Μείξη Ήχου: Στέλιος Κουπετώρης
Χρωματική επεξεργασία: Σάκης Μπουζάνης (2|35)
Μετάφραση & Υποτιτλισμός: Authorwave
Επιμέλεια Υποτίτλων: Βασίλης Δουβίτσας
Ηχογράφηση Voice-over: Ζenon Marko
Μουσική: Jacopo Fokas, Marios Samaris
Ηχογράφηση & Μείξη: Jacopo Fokas
Κάμερα: Χρήστος Σαρρής, Δημήτρης Ζιβόπουλος
Φωτογράφιση: Χρήστος Σαρρής
Ευχαριστίες: Zoe Dolan & Sophia Efthimiatou

Το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο του Simon Critchley, Η τραγωδία, οι αρχαίοι Έλληνες κι εμείς, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη. Ο Simon Critchley είναι μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Ωνάση και μέρος της επιμελητικής ομάδας του ντοκιμαντέρ, ενώ έδωσε τη φωνή του στην αφήγηση του σεναρίου.

Στην μουσική επένδυση του νέου τραγουδιού, βλέπουμε γκρο πλαν στους φράχτες, στα σωσίβια και στα σπαράγματα ανθρώπινης ζωής, που επιπλέουν στις θάλασσες που κολυμπάμε. Με αυτό τον τρόπο, οι δημιουργοί του τραγουδιού και του βίντεο κλιπ θέλησαν να αποτίσουν φόρο τιμής στα τουλάχιστον 29.984 καταγεγραμμένα θύματα, που έχασαν τη ζωή τους στη Μεσόγειο μόνο την τελευταία δεκαετία – ανάμεσά τους 1.274 παιδιά.

Το videoclip «Αχ, Θάλασσα» είναι μια συμπαραγωγή των Hiersoir (Γαλλία) και Nomad Productions (Ελλάδα). Όλα τα έσοδα της Μαρίνας Σάττι και της Mad House Records θα διατεθούν στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) για την υποστήριξη των παιδιών προσφύγων.

https://www.youtube.com/watch?v=i9MknSwh0KQ

Ah THALASSA

Αχ, θάλασσα

Θάλασσα μου εσύ

Μέσα σου πάρε με για να πνίγω

Χωρίς αγάπη

Δεν θέλω εδώ να ζήσω στη στεριά

Μα εσύ είσαι τόσο ατάραχη θάλασσα μου

Γυαλί που καθρεφτίζεις πουλιά

Μα εγώ είμαι κύμα

Ήσυχα Νερά

Αχ, θάλασσα

Θάλασσα μου, εγώ

Για ένα θαύμα σου απόψε ζω

Με μια τρικυμία να βυθιστώ

Μες στο μαύρο βυθό

Μα εσύ είσαι τόσο ατάραχη θάλασσα μου

Γυαλί που καθρεφτίζεις πάνω σου πουλιά

Μα εγώ είμαι κύμα

Συντελεστές

MARINA SATTI | Official Music Video AH THALASSA. Παραγωγή: Hiersoir / Nomad Production. Σκηνοθεσία: Cyprien Clément-Delmas. Μουσική: Μαρίνα Σάττι, Νίκος Κωδωνάς. Σύνθεση εγχόρδων: Ermis. Στίχοι: Λένα Κιτσοπούλου