Οι οικογένειες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες μπορούν με αυτόν τον τρόπο να επιλέξουν φρούτα, λαχανικά, ψωμί και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ό,τι απομένει στο τέλος της ημέρας κομποστοποιείται ή αναδιανέμεται σε καταφύγια, κλείνοντας τον κύκλο χωρίς απόβλητα και χωρίς χώρους υγειονομικής ταφής.

Οι αγορές έχουν σχεδιαστεί για να είναι ζωντανές και καθημερινές, όχι σαν τράπεζες τροφίμων. Υπάρχει μουσική, καφές και ανταλλαγή συνταγών — μια εμπειρία αγοράς που καλωσορίζει τους πάντες, ανεξάρτητα από το μέγεθος του πορτοφολιού τους.

Αυτό το βελγικό μοντέλο μετατρέπει το πλεόνασμα σε αλληλεγγύη, το φαγητό σε ελευθερία. Δεν είναι φιλανθρωπία· είναι μια επαναφορά στον τρόπο που σκεφτόμαστε την πρόσβαση, όπου η αλληλοτροφοδοσία γίνεται μια κοινή κυριακάτικη τελετουργία — όχι μια υποχρέωση.

Πηγή: Facebook

«Μετά από τρία χρόνια προσπαθειών, επιτέλους η πρώτη απογευματινή λαϊκή αγορά πανελληνίως είναι πραγματικότητα», επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Σωματείων Επαγγελματιών Παραγωγών Πωλητών Λαϊκών Αγορών Μακεδονίας – Θεσσαλίας – Θράκης, Άγγελος Δερετζής, σημειώνοντας ότι σύντομα θα ξεκινήσουν οι διαβουλεύσεις με τον Δήμο Καλαμαριάς για τη λειτουργία και δεύτερης απογευματινής αγοράς στα ανατολικά της πόλης.

Η πρώτη απογευματινή λαϊκή αγορά πανελληνίως, θα αναπτύσσεται σε μήκος 300 μέτρων και θα λειτουργεί από τις 12 το μεσημέρι έως τις 6 το απόγευμα. Με 40 πάγκους σε πρώτη φάση και προϊόντα «της γης και της θάλασσας», η αγορά υπόσχεται να αναβαθμίσει την περιοχή και να φέρει νέο αίσθημα ασφάλειας, σε συνδυασμό με το κοντινό εμπορικό κέντρο, σύμφωνα με τον κ. Δερετζή. Το πρωτότυπο εγχείρημα, όπως τονίζει ο ίδιος, αναμένεται να αλλάξει τα δεδομένα του αγοραστικού χάρτη και να προσφέρει νέες ευκαιρίες για παραγωγούς και καταναλωτές.

Υπενθυμίζει, δε, ότι αυτή η ιδέα δεν ήταν αυθόρμητη, αλλά αποτέλεσμα συλλογικής σκέψης και επιμονής και εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι το υπουργείο Ανάπτυξης επιθυμεί να την υιοθετήσει και να την εντάξει σε νομοθετικό πλαίσιο.

Ο κ. Δερετζής εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τον Ευρωπαίο Επίτροπο για την περίοδο 2024-’29 στο χαρτοφυλάκιο του Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού Ευρωπαϊκής Ένωσης, Απόστολο Τζιτζικώστα, ο οποίος την εποχή σύλληψης της ιδέας για τις απογευματινές λαϊκές αγορές ήταν Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας. «Από την πρώτη πίστεψε στο όραμα μας και στήριξε την πρόταση για απογευματινές αγορές, αναγνωρίζοντας ότι η ζωή των πολιτών της χώρας μας και οι ανάγκες τους δεν τελειώνουν το μεσημέρι», τόνισε.

Μεταξύ άλλων, ευχαρίστησε το διοικητικό συμβούλιο του Φορέα Λειτουργίας λαϊκών αγορών Θεσσαλονίκης, που απέδειξε ότι οι λαϊκές αγορές, ως αρμοδιότητα λειτουργίας, πρέπει να περάσουν στις Περιφέρειες της χώρας και ευχήθηκε η πρώτη αυτή απογευματινή λαϊκή αγορά να αποτελέσει την αρχή και για άλλες σε όλη την Ελλάδα.

Πηγή: Cibum

Έπιασα με τα δύο μου χέρια τις «ακανόνιστες» ντομάτες με το διάφανο περίβλημα, κατακόκκινες, ζουμερές, με την προτροπή φυσικά να τις φάω σκέτες. Μόνο με λίγο αλάτι και ρίγανη. Βλίτα και μυρωδικά, φρούτα του καλοκαιριού και κίτρινα, γλυκά καρπούζια, ξηροί καρποί και λούπινα, ζυμωτό ψωμί και μέλια, μυλοκόπι, κουτσομούρες και πεσκαντρίτσες και τοπικά τυράκια, για κάθε γούστο.

Σταματώ στους πάγκους και πιάνω κουβέντα, είναι πολύ πρωί, αγαπημένη ώρα για τους πιο φανατικούς. Οι παραγωγοί έχουν όρεξη. Να εξηγήσουν, να υπερθεματίσουν, να κάνουν «δωράκια», να πουν για τις ευεργετικές ιδιότητες των ψιλοφάσουλων, για τα καλοκαίρια που πέρασαν, που μόνο με ψωμί και ντομάτα καρδάμωναν παιδιά και παιδιά, να θυμώσουν με τον αέρα οι ψαράδες, με την ζέστη όσοι φροντίζουν για πιο εύθραυστες καλλιέργειες.

Έχει μια φροντίδα η λαϊκή αγορά, κάτι ανέμελο. Συναντάς γνώριμα πρόσωπα, σε κατακλύζει η ειδημοσύνη της όσφρησης: να, η καλή ντομάτα, το τρυφερό αγγουράκι, ο θεσπέσιος μάραθος, τα βελούδινα βερίκοκα, το πυκνό πεπόνι.

«Χαρούμενη είσαι, σήμερα! Πάντα, έτσι. Έκανες κανένα μπάνιο; Την άλλη βδομάδα, θα έχω και γλυκό καρυδάκι. Θα μείνεις μέρες; Πάρε μια βεντάλια δώρο, να δροσίζεσαι. Θες κατιφέδες; Πήγαινε στον Γιώργο».

Και μετά οι συγκεκριμένες, μελωδικές φωνές. Η μπάσα φωνή για τα «νεκταρίνια – ποίημα», μια πιο ντόπια προσωδία για τα «κολοκυθάκια που κελαηδάνε», πιο πέρα, μια κανονική σοπράνο κι ο «Καζαντζίδης».

Γύρω στις 9, η ακατάβλητη πραγματικότητα. Η ακρίβεια, οι φωτιές, ο καύσωνας, οι πολιτικοί, οι τουρίστες, η θάλασσα, το μεσημεριανό, η ΔΕΗ, η ραστώνη, οι εκπτώσεις, το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον.

Πίνω καφέ στο πιο παλιό σημείο. Δεν τον έχουν πετύχει, αλλά λίγο με νοιάζει. Πίσω μου το βουνό, μπροστά μου η θάλασσα. Η παρενθετική ζωή σε αυτούς τους ρετρό διαδρόμους της λαϊκής αγοράς, φέρει μια ελπίδα. Δεν παύει να είναι καλοκαίρι, εξάλλου. Αγόρασα κατιφέδες.