Είναι απολύτως φυσιολογικό να νιώθουμε τα άκρα μας παγωμένα πού και πού, ειδικά όταν κυκλοφορούμε στο κρύο ή όταν κρατάμε κάτι κρύο στα χέρια μας. Σε κάποιους ανθρώπους όμως, και κυρίως σε γυναίκες, τα παγωμένα χέρια και πόδια είναι μέρος της καθημερινότητάς τους. Μπορεί αυτό να είναι φυσιολογικό, μπορεί όμως να σχετίζεται με πιθανά προβλήματα υγείας, όπως αναιμία, διαβήτη, κάποιο σύνδρομο ή ακόμα να συνδέονται με το κάπνισμα.

7 πιθανές αιτίες για παγωμένα χέρια και πόδια

Μπορεί να νιώθουμε «ξύλο» τα χέρια και τα πόδια μας για διάφορους λόγους. Κάποιες φορές ευθύνονται εξωτερικοί παράγοντες, όπως η θερμοκρασία, ενώ άλλες φορές μπορεί να σχετίζονται με την υγεία μας, ειδικά εάν η κατάσταση αυτή είναι επίμονη.

Έκθεση στο κρύο:  Όταν η θερμοκρασία πέφτει, είναι φυσικό το σώμα μας να προσπαθεί να προστατεύσει τα ζωτικά του όργανα. Αυτό σημαίνει ότι η ροή του αίματος μειώνεται στα άκρα μας (χέρια και πόδια) και αυξάνεται στον κορμό για να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σώματος.

Κακή κυκλοφορία του αίματος: Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω αγγειοσύσπασης (στένωση των αρτηριών) ή αγγειοαπόφραξης (απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων). Και στις δύο περιπτώσεις, η ροή του αίματος προς τα άκρα μας περιορίζεται, με αποτέλεσμα να τα νιώθουμε παγωμένα.

Αναιμία: Η αναιμία εμφανίζεται όταν στο αίμα δεν παράγονται αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα. Η έλλειψη αυτών των κυττάρων μπορεί να προκαλέσει κακή κυκλοφορία, με αποτέλεσμα να νιώθουμε παγωμένα τα άκρα μας.

Σακχαρώδης διαβήτης: Ο διαβήτης είναι μια ιατρική κατάσταση που προκύπτει όταν ο οργανισμός μας δεν παράγει ή δεν χρησιμοποιεί σωστά την ινσουλίνη, την ορμόνη που ελέγχει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα, οδηγώντας σε προβλήματα με την αίσθηση της θερμοκρασίας. Αν υποψιαζόμαστε ότι μπορεί να έχουμε διαβήτη, είναι σημαντικό να συμβουλευτούμε έναν γιατρό.

Υποθυρεοειδισμός: Ο θυρεοειδής αδένας ρυθμίζει πολλές λειτουργίες του σώματος, ανάμεσά τους τη θερμοκρασία. Όταν δεν λειτουργεί σωστά (υποθυρεοειδισμός), μπορεί να εμφανίσουμε μυρμήγκιασμα, μούδιασμα και αίσθημα κρύου στα χέρια και τα πόδια. Επιπλέον, μπορεί να παρατηρήσουμε αύξηση βάρους, κόπωση και δυσκοιλιότητα.

Σύνδρομο Raynaud: Το σύνδρομο Raynaud προκαλεί έντονη ευαισθησία στο κρύο, κυρίως στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών, αλλά μερικές φορές και στη μύτη ή τα αυτιά. Τα άκρα μας μπορεί να γίνουν λευκά ή μπλε και να μουδιάσουν, κάτι που δείχνει πρόβλημα στην κυκλοφορία του αίματος.

Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12: Εκτός από την έλλειψη σιδήρου, η αναιμία μπορεί να προκληθεί και από την έλλειψη βιταμίνης Β12. Αν και συχνά δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα, μερικοί από εμάς μπορεί να νιώθουμε μούδιασμα, μυρμήγκιασμα στα χέρια και τα πόδια ή να παρατηρούμε χλωμό δέρμα.

Κάπνισμα: Το κάπνισμα προκαλεί αγγειοσύσπαση λόγω της νικοτίνης, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ροή του αίματος στα άκρα, κάνοντάς τα να κρυώνουν. Επιπλέον, το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει τη νόσο του Buerger, που επηρεάζει τις φλέβες στο σώμα, κυρίως στα άκρα και συνδέεται άμεσα με κρύα χέρια και πόδια.

Πότε να ζητήσουμε τη συμβουλή του γιατρού

Όλες οι παραπάνω πληροφορίες είναι γενικές και μόνο ο γιατρός μας μπορεί να προσφέρει εξατομικευμένες συμβουλές. Εάν τα κρύα χέρια και πόδια επηρεάζουν την καθημερινότητά μας ή αν παρατηρούμε επιπλέον συμπτώματα όπως αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, κόπωση ή μούδιασμα, καλό είναι να συμβουλευτούμε έναν ειδικό. Ο γιατρός μπορεί να μας προτείνει εξετάσεις και να μας καθοδηγήσει για την κατάλληλη θεραπεία, είτε αυτή περιλαμβάνει φάρμακα, συμπληρώματα διατροφής ή αλλαγές στον τρόπο ζωής.

«Οι μέλισσες αγκαλιάζονται»

Στην περίπτωση των μελισσών, ακολουθείται ομαδική προσπάθεια, για να παραμείνουν ζεστές. Οι εργάτριες συγκεντρώνονται γύρω από τη βασίλισσα μέσα στην κυψέλη, συστέλλοντας και χαλαρώνοντας τους μυς τους για να παράγουν θερμότητα. Το καλοκαίρι, έχουν αποθηκεύσει αρκετό μέλι ώστε να διατηρούν την ενέργειά τους στις κρύες ημέρες. Αυτή η στρατηγική, μοναδική στα έντομα, εξασφαλίζει ότι η κυψέλη παραμένει ζωντανή και ενεργή μέχρι την άνοιξη.

Όσο για τους σκίουρους, αν και είναι από τα τυχερά πλάσματα της φύσης, δεν επαναπαύονται. Η θερμοκρασία το σώματός τους τυγχάνει να παραμένει σταθερή το περισσότερο του έτους. Ωστόσο, έχουν αναπτύξει δικό τους μηχανισμό για να μην μεταβάλλεται η καθημερινότητά τους. Τον χειμώνα, οι σκίουροι περνούν λιγότερο χρόνο αναζητώντας τροφή έξω από τις φωλιές τους και συνηθίζουν να μοιράζονται περισσότεροι από ό,τι είθισται σκίουροι, μια φωλιά.

Οι αράχνες, βρίσκουν καταφύγιο στο έδαφος, κάτω από φύλλα ή σε κορμούς δέντρων. Αυτή η «υποχιονική» ζώνη, όπου η θερμοκρασία μπορεί να είναι ελάχιστα πάνω από το μηδέν, τους προσφέρει την απαραίτητη προστασία. Κατά τη διάρκεια των ψυχρών νυχτών του φθινοπώρου, ορισμένες αράχνες παράγουν ενώσεις που μοιάζουν με αντιψυκτικά, προστατεύοντας το σώμα τους από τη δημιουργία κρυστάλλων πάγου, κρατώντας παράλληλα, τα αυγά τους ασφαλή μέσα σε μεταξωτές θήκες με μόνωση.

Από την άλλη, οι χελώνες επιλέγουν διαφορετική προσέγγιση για να αντιμετωπίσουν τον χειμώνα. Είτε με βραδινή αδράνεια στο έδαφος είτε βυθισμένες στο νερό, όπου διατηρούνται ασφαλείς -ακόμη και κάτω από πάγο- προσαρμόζονται με εντυπωσιακό τρόπο. Οι χελώνες μπορούν να αναπνέουν μέσω συγκεκριμένων αιμοφόρων αγγείων στην επιφάνεια του δέρματος, στο στόμα ή ακόμη και στην κλοάκα. Σε περιπτώσεις έλλειψης οξυγόνου, ενεργοποιούν έναν μηχανισμό που δεν απαιτεί καθόλου οξυγόνο, ουδετεροποιώντας το γαλακτικό οξύ που συσσωρεύεται μέσω του ασβεστίου από το κέλυφός τους. Έτσι, καταφέρνουν να επιβιώσουν σε συνθήκες που θα μπορούσαν να είναι θανάσιμες για πολλά άλλα ζώα.

Πηγή: Lifo.gr