Ο Γουόρ, που σήμερα είναι 61 ετών, έχει αποκλείσει από τη μνήμη του πώς κατάφερε να σωθεί εκείνη τη μέρα, όμως για πέντε δεκαετίες αρνούνταν να βρεθεί ξανά σε βαθιά νερά. Ζει στο Τζέρσεϊ, όπου το νερό αποτελεί καθημερινότητα – όμως ακόμη κι όταν τα παιδιά του ήταν μικρά, ο ίδιος απλώς περπατούσε στα ρηχά και τα παρακολουθούσε με ζήλια και περηφάνια να κολυμπούν. Αντίθετα, ένιωθε πως «πάλευε με το νερό».

Ο Γουόρ διατηρεί επιχείρηση τσαγιού και καφέ και εργάζεται παράλληλα ως πολιτικός, ως αναπληρωτής στην περιφέρεια St Helier South. Δεν συνηθίζει να κάνει συχνά διακοπές, αλλά πέρσι ταξίδεψε με τη σύζυγό του στη Νορβηγία, όπου διέμειναν σε ξενοδοχείο δίπλα σε λίμνη. Τα νερά ήταν θολά και σκοτεινά, χωρίς ρηχά σημεία. Η σύζυγός του κολύμπησε· ο ίδιος βούτηξε μόνο το δάχτυλο του ποδιού στο νερό. «Σκέφτηκα: ‘Δεν μπαίνω εκεί μέσα. Δεν εμπιστεύομαι τον εαυτό μου.’»

Λίγες μέρες αργότερα, πέρασαν δίπλα σε μια μεγάλη συρμάτινη τροχαλία (zip wire). Ο Γουόρ, που παίζει τένις και διατηρείται σε φόρμα, έχει έντονη την ανάγκη να κρατήσει το γήρας μακριά του. «Έχω μέσα μου αυτό το στοιχείο: αν νιώθω ανεπαρκής κάπου, θέλω να το ξεπεράσω.» Αποφάσισε λοιπόν να δοκιμάσει τη συρμάτινη τροχαλία και όταν επέστρεψαν στο Τζέρσεϊ, ζήτησε μαθήματα κολύμβησης από τη δασκάλα των παιδιών του, τη Σάλι Μίντι-Γκραβετ, η οποία έχει διασχίσει επανειλημμένα τη Μάγχη.

Η νέα αρχή με τη Σάλι Μίντι-Γκραβετ

Συναντήθηκαν στη βάση μιας ράμπας προς τη θάλασσα. Ο Γουόρ φόρεσε γυαλάκια και σκουφάκι – «Όλο τον εξοπλισμό, καμία ιδέα», αστειεύτηκε. Στο πρώτο μάθημα εξασκήθηκε στο να επιπλέει. Μετά από μερικές συνεδρίες απέκτησε περισσότερη αυτοπεποίθηση, αλλά ακόμα δεν μπορούσε να πάει στα βαθιά.

Όταν η Μίντι-Γκραβετ του ζήτησε να πηδήξει από τη ράμπα στα βαθιά νερά, ο ίδιος το περιγράφει ως «τη στιγμή της μεγαλύτερης αγωνίας… Ήρθα – τώρα μπορείς να με σκοτώσεις», λέει χαριτολογώντας.

Η δασκάλα τον ρώτησε: «Ντέιβιντ, γιατί ανησυχείς τόσο για τα βαθιά; Ίσως θα έπρεπε να ξαπλώσεις σε έναν καναπέ και να το συζητήσεις με κάποιον.»

Παιδικά τραύματα και εσωτερική αναμέτρηση

Ο Γουόρ μεγάλωσε στο Kilkenny της Ιρλανδίας, αλλά στα 11 μετακόμισε με τον πατέρα και τον αδελφό του στην Αγγλία, μετά τον θάνατο της μητέρας του. Το περιστατικό στην πισίνα συνέβη λίγο αργότερα, στο νέο σχολείο του. Σύντομα μεταφέρθηκε σε οικοτροφείο – «ουσιαστικά, με έβαλαν κάπου στην άκρη» όπως λέει.

Το θέμα της απώλειας της μητέρας δεν συζητήθηκε ποτέ στο σπίτι μέχρι που έπαθε ανεμοβλογιά και μίλησε με τη νοσοκόμα του σχολείου. Όταν της ανέφερε τι είχε συμβεί, εκείνη έμεινε άφωνη. Ωστόσο, δεν υπήρξε ποτέ συμβουλευτική υποστήριξη για το πένθος. «Εσωτερίκευσα τα πάντα και τα εξηγούσα μόνος μου», αναφέρει.

«Νιώθω πως είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσω μόνος μου. Δεν μπορώ να εξηγήσω αυτόν τον φόβο σε κανέναν άλλο», είπε στη Μίντι-Γκραβετ. Πήδηξε τελικά στα βαθιά νερά. «Και επέστρεψα στην επιφάνεια, κολύμπησα λίγο και σκέφτηκα: ‘Και τώρα;’» Η δασκάλα του υπενθύμισε ότι μπορεί πάντα να επιπλέει αν δεν μπορεί να κολυμπήσει – κι έτσι κατάφερε σιγά σιγά να προχωρήσει κατά μήκος της ράμπας.

«Το σχόλιο της Σάλι ήταν: ‘Ντέιβιντ, η θάλασσα δεν προσπαθεί να σε σκοτώσει. Άφησε το νερό να σε στηρίξει… Σε κρατάει, σε αγκαλιάζει.’ Ποτέ δεν είχα σκεφτεί αυτή την ιδέα.»

Νέα σχέση με το νερό και τη ζωή στο Τζέρσεϊ

Ο Γουόρ έμαθε πως δεν χρειάζεται απαραίτητα να νιώθει το έδαφος κάτω από τα πόδια για να αισθάνεται ασφαλής. «Όσο κι αν φοβάσαι – η απώλεια της μητέρας σου σε μικρή ηλικία είναι η πραγματική άβυσσος. Τίποτα άλλο δεν είναι τόσο τραυματικό.»

Έκτοτε έχει καταφέρει να κολυμπήσει μέχρι μια βάρκα συνοδευόμενος από την Μίντι-Γκραβετ, αλλά και να ολοκληρώσει μήκη στην τοπική πισίνα. Κολυμπώντας έχει δει την ανατολή πάνω από το νησί του από μια νέα οπτική γωνία· έχει παρακολουθήσει τους ψαράδες των μικρών σκαφών που επιστρέφουν με τα ψάρια τους και τους λάτρεις της θάλασσας που βουτούν κάθε πρωί. «Υπάρχουν άνθρωποι που βγαίνουν από τα σπίτια τους και πέφτουν κατευθείαν στη θάλασσα.» Ο ίδιος έχει πλέον αποκτήσει «μια νέα σύνδεση» με τον τόπο του – η ακτή, όπως λέει, «σφύζει από ζωή».

Με πληροφορίες από The Guardian

Μικρά ψαλιδάκια στον αέρα (Petit changement)

Μικρές γρήγορες αναπηδήσεις με τα πόδια ενωμένα. Καθώς «πηδάς» μέσα στο νερό, εναλλάσσεις ποια φτέρνα είναι μπροστά – σαν μικρά ψαλιδάκια. Δουλεύουν έντονα οι προσαγωγοί, οι μηροί και οι κοιλιακοί. Ιδανική για σύσφιξη σε χαμηλότερα επίπεδα έντασης. Οι ασκήσεις αυτές δεν απαιτούν τίποτα άλλο πέρα από τη θέληση να αφιερώσουμε λίγα λεπτά στο σώμα μας. Με σταθερό κορμό, σωστή αναπνοή και κομψότητα χορεύτριας, μπορούμε να χτίσουμε δύναμη, σταθερότητα και ευλυγισία με τον πιο… φιλικό στο καλοκαίρι τρόπο.

Ανέβα στις μύτες (Relevé)
Στάσου με τα πόδια παράλληλα και ανοιχτά στο φάρδος των ισχίων. Ανέβα αργά στις μύτες των ποδιών σου και κατέβα πάλι κάτω. Σφίξε κοιλιά, γλουτούς και μηρούς. Η άσκηση αυτή ενδυναμώνει τους αστραγάλους και τον κορμό, ενώ βοηθά στην ισορροπία.

Εκρηκτικές εκτάσεις ποδιού (Battement tendu jeté)
Με το πόδι στήριξης σταθερό, εκτείνεις το άλλο με ένταση και χάρη μπροστά, στο πλάι και πίσω, κρατώντας το γόνατο τεντωμένο και σε έξω στροφή. Το ισχίο μένει σταθερό και δεν «γυρνάει» – σαν να έχεις μια νοητή ζώνη γύρω από τη λεκάνη.

Αργή άρση ποδιού με πέρασμα από το γόνατο (Développé passé enl’air)
Λύγισε το γόνατο και ανέβασε το πέλμα γλιστρώντας το πάνω στο άλλο πόδι. Τέντωσε μπροστά. Έπειτα πέρασε ξανά από το γόνατο και τέντωσε στο πλάι, μετά πίσω. Τελείωσε κατεβάζοντας το πόδι. Η κίνηση γίνεται «στρογγυλά», σαν ροή. Η λεκάνη μένει ευθυγραμμισμένη και το γόνατο πάντα προς τα έξω.

Αλματάκι και άνοιγμα ποδιών (Échappé fermé)
Ξεκίνα με ενωμένες φτέρνες και δάχτυλα προς τα έξω (πρώτη θέση). Κάνε ένα μικρό αλματάκι ανοίγοντας τα πόδια στον αέρα και προσγειώσου σε ανοιχτή θέση με τα γόνατα λυγισμένα. Ξαναπήδα για να επιστρέψεις στην αρχική θέση. Ιδανική άσκηση για το εσωτερικό των μηρών, γλουτούς και σταθερότητα.

Περπάτημα στις μύτες με σταύρωμα των ποδιών
Περπάτα μέσα στο νερό όσο πιο γρήγορα μπορείς, στις μύτες, σταυρώνοντας τα πόδια μπροστά στο σώμα σου, σαν να περπατάς σε πασαρέλα. Οι φτέρνες κοιτούν μπροστά και τα δάχτυλα ελαφρώς πίσω. Ο κορμός σφιχτός και τεντωμένος. Η άσκηση ανεβάζει παλμούς και ενεργοποιεί όλο το σώμα.

Σπιράλ ενδυνάμωσης με αντίρροπες κινήσεις
Σήκωσε το ένα πόδι μπροστά στους 90° (ή και χαμηλότερα) και άνοιξέ το αργά στο πλάι, ενώ ταυτόχρονα τα χέρια κινούνται προς την αντίθετη πλευρά (σταυρωτά). Επανάφερε και επανάλαβε. Η σπειροειδής αυτή κίνηση δυναμώνει κοιλιακούς, μέση, ώμους και σταθεροποιεί τη σπονδυλική στήλη.

Σε απόσταση μόλις 10 μέτρων από την ακτή οι περισσότεροι πνιγμοί

Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΔΥ, στην Ελλάδα, περισσότεροι από 400 άνθρωποι χάνουν την ζωή τους από πνιγμό ετησίως τα τελευταία χρόνια. Η αναλογία αντρών: γυναικών που πεθαίνουν από πνιγμό είναι 3:1. – το γιατί δεν το γνωρίζουμε, ίσως οι άντρες είναι πιο σίγουροι για τον εαυτό τους και πιστεύουν ότι θα καταφέρνουν να νικήσουν τα ρεύματα…

Ένας άλλος τραγικός αριθμός είναι τα περίπου 10 παιδιά και έφηβοι που πεθαίνουν από πνιγμό κάθε χρόνο. Τα περισσότερα θύματα, πνίγονται σε απόσταση 10 μέτρων και σπανίως σε απόσταση μεγαλύτερη από 50 μέτρα από την στεριά. Οι πιο επικίνδυνες ώρες του 24ώρου, είναι οι μεσημεριανές. Η ηλικιακή ομάδα με την μεγαλύτερη θνησιμότητα είναι άντρες 20-24 ετών. Άτομα υψηλού κινδύνου θεωρούνται άτομα ακραίων ηλικιών (δηλαδή 0-5 ετών και ηλικιωμένοι), όσοι πραγματοποιούν ριψοκίνδυνη συμπεριφορά μέσα και γύρω από το νερό, όσοι δεν ξέρουν κολύμπι, όσοι γνωρίζουν μεν κολύμπι αλλά υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους, και όσοι καταναλώνουν αλκοόλ/ ναρκωτικά.

Τι σημαίνει όμως όταν λέμε ότι κάποιος πνίγηκε;

Ο πνιγμός αποτελεί μια διαδικασία αναπνευστικής δυσλειτουργίας που προκύπτει από βύθιση ή εμβάπτιση σε υγρό μέσο, οδηγώντας σε θάνατο, τραυματισμό ή επιβίωση. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Πνιγμό του 2002, οι όροι όπως «δευτεροβάθμιος πνιγμός», «ξηρός πνιγμός» και «παρολίγο πνιγμός» έχουν εγκαταλειφθεί, καθώς δεν αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια τη φύση του φαινομένου. Στις περισσότερες θανατηφόρες περιπτώσεις, ανιχνεύεται μικρή ποσότητα υγρού στους πνεύμονες του θύματος. Αν δεν υπάρχει νερό, πιθανόν το άτομο να πέθανε από άλλη αιτία πριν την εμβάπτιση.

Το Μοντέλο 4W του Πνιγμού

Το Μοντέλο 4W του Πνιγμού, αναπτυγμένο από τους Stathis Avramidis, Ronald Butterly και DavidJ. Llewellyn, προσφέρει ένα πλαίσιο για την κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την έκβαση ενός περιστατικού πνιγμού. Οι τέσσερις βασικοί παράγοντες είναι:

1. Ποιος 1 (Who 1): Χαρακτηριστικά του διασώστη, όπως η εκπαίδευση, η εμπειρία και η φυσική κατάσταση.
2. Ποιος 2 (Who 2): Χαρακτηριστικά του θύματος, όπως η ηλικία, η ικανότητα κολύμβησης και η κατάσταση υγείας.
3. Όπου (Wherever): Η τοποθεσία του περιστατικού, όπως πισίνες, θάλασσες ή ποτάμια.
4. Οτιδήποτε (Whatever): Οι γενικές συνθήκες, όπως ο καιρός, η ορατότητα και η παρουσία εξοπλισμού ασφαλείας.
   

Η αλληλεπίδραση αυτών των παραγόντων καθορίζει την πιθανότητα επιτυχούς διάσωσης ή θανάτου.

Και γιατί δεν φωνάζει αυτός που πνίγεται;

Η απάντηση βρίσκεται στον όρο «ενστικτώδης αντίδραση στον πνιγμό (Instinctive Drowning Response». Ο Dr. FrancescoA. Pia περιέγραψε την Ενστικτώδη Αντίδραση στον Πνιγμό ως μια αυτόματη, μη ελεγχόμενη αντίδραση του σώματος σε κατάσταση πνιγμού. Τα κύρια χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:

• Αδυναμία φωνής: Το άτομο δεν μπορεί να καλέσει για βοήθεια, καθώς η αναπνοή προηγείται της ομιλίας.
• Κάθετη στάση: Το σώμα παραμένει σε όρθια θέση χωρίς κίνηση των ποδιών.
• Κινήσεις χεριών: Τα χέρια εκτείνονται πλάγια και πιέζουν την επιφάνεια του νερού για να διατηρηθεί το στόμα πάνω από το νερό.
• Διάρκεια: Αυτή η αντίδραση διαρκεί συνήθως 20 έως 60 δευτερόλεπτα πριν το άτομο βυθιστεί πλήρως.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτή η αντίδραση είναι συχνά σιωπηλή και μπορεί να μην γίνει αντιληπτή από παρευρισκόμενους, καθιστώντας την αναγνώρισή της κρίσιμη για την έγκαιρη παρέμβαση.

Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν;

Η εκμάθηση κολύμβησης στα παιδιά είναι ζωτικής σημασίας, όπως και να μάθουμε -μικροί και μεγάλοι- να σεβόμαστε τη θάλασσα και τους κινδύνους της. Ακολουθούμε τους βασικούς κανόνες για ασφαλές κολύμπι, μπαίνουμε στη θάλασσα με άδειο στομάχι και χωρίς να έχει προηγηθεί κατανάλωση αλκοόλ, δεν μπαίνουμε όταν υπάρχει προειδοποίηση για ακραία καιρικά φαινόμενα και ρεύματα και τέλος, δεν υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας.

Μία θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι στη χώρα μας δεν έχουμε αναπτυγμένη παιδεία για ασφαλή κολύμβηση, ευελπιστούμε όμως ότι κάθε χρόνος που περνάει μας κάνει λίγο πιο συνειδητοποιημένους και πιο ικανούς να προστατεύουμε με σωστές αποφάσεις τον εαυτό μας και τους αγαπημένους μας.

Η λέκτορας Dr Heather Massey, ειδικός σε θέματα Αθλητισμού και Υγείας, και οι συνεργάτες της ελπίζουν με τα ευρήματά τους να συμβάλουν σε μελλοντικές θεραπείες του άγχους και της κατάθλιψης.

Στο πλαίσιο της μελέτης, μία ομάδα εθελοντών κλήθηκε να πάρει μέρος σε μια προπόνηση κολύμβησης οκτώ εβδομάδων, χωρίς να αλλάξει τη φαρμακευτική αγωγή της. Μια δεύτερη, ομάδα ελέγχου επίσης συνέχισε να παίρνει τα φάρμακά της αλλά δεν ακολούθησε από την αρχή την προπόνηση κολύμβησης.

Ανάμεσα στα πρώτα στοιχεία είναι μαρτυρίες, όπως αυτή της -επιφυλακτικής, αρχικά- εθελόντριας Lynne MacFarlane, η οποία διαπίστωσε ότι, πράγματι, «το κρύο νερό βοήθησε στα συμπτώματα της κατάθλιψής μου». Μια άλλη γυναίκα, η Nina Yates, επιβεβαίωσε τα προσωπικά «οφέλη» από το κολύμπι της στην ανοιχτή θάλασσα. Φυσικά, η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, αλλά τα έως τώρα δεδομένα φαίνονται ενθαρρυντικά.

Αν τα καταληκτικά συμπεράσματα της μελέτης είναι θετικά, οι ερευνητές πιστεύουν ότι το κρύο νερό μπορεί να βρει τη θέση του στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης και του άγχους, ακόμα και να συνταγογραφείται από τους γιατρούς. Αν και οι χειμερινοί κολυμβητές, που βουτούν στη θάλασσα ακόμα και καταμεσής του Ιανουαρίου, φαίνεται να γνωρίζουν ήδη την απάντηση.

Πηγή: Marie Claire

Κάποιοι δεν μπαίνουν στη θάλασσα αν δεν έχει μπει για τα καλά το καλοκαίρι, άλλοι ανυπομονούν να κάνουν μια αναζωογονητική βουτιά στα παγωμένα νερά ακόμη κι αν είναι Απρίλιος ή Μάιος. Τι λένε οι ειδικοί για αυτήν τη wellness συνήθεια, να την υιοθετήσουμε ή όχι;

Ένα ερώτημα από την -μακρινή- εποχή του Ιπποκράτη

Ο Ιπποκράτης ήταν ένας από τους πρώτους που ενδιαφέρθηκε για τη σχέση μεταξύ του κρύου νερού και της επίδρασης που έχει στο σώμα. Ο «πατέρας της Ιατρικής», όπως τον αποκαλούμε, είχε δείξει ενδιαφέρον για τις θεραπευτικές δυνάμεις του νερού και παρατήρησε πώς το κρύο νερό διεγείρει τα αιμοφόρα αγγεία, τονώνει την κυκλοφορία, την πέψη και τον μεταβολισμό και ξυπνά την όρεξη, έχοντας μια αναζωογονητική επίδραση. Σύμφωνα με πηγές, χρησιμοποιούσε τα λουτρά εμβάπτισης σε κρύο νερό για να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τη σωματική και πνευματική κόπωση.

Ωστόσο, ο Ιπποκράτης σημείωσε επίσης ότι τα αδύναμα άτομα, οι πολύ νέοι και οι πολύ ηλικιωμένοι δεν πρέπει να βυθίζονται καθόλου σε κρύο νερό. Αυτό, φυσικά, έχει να κάνει με το πώς το κρύο νερό θα μπορούσε να έχει επικίνδυνες παρενέργειες σε άτομα με καρδιακά προβλήματα.

Τι γνωρίζουμε σήμερα για το κολύμπι σε κρύο νερό από επιστημονική άποψη;

Σε μελέτη του 2018 σχετικά με την επίδραση της κολύμβησης στη θάλασσα στην κατάθλιψη, μια 24χρονη γυναίκα με συμπτώματα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και άγχους δοκίμασε ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα κολύμβησης σε ανοιχτή θάλασσα. Σύμφωνα με τους συγγραφής της μελέτης, η εβδομαδιαία κολύμβηση οδήγησε σε «άμεση βελτίωση της διάθεσης μετά από κάθε κολύμβηση και σε διαρκή και σταδιακή μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης». Η μελέτη αυτή προκάλεσε ένα νέο ενδιαφέρον για την κολύμβηση στη θάλασσα. Έκτοτε έχουν εμφανιστεί πολλές μελέτες που απαριθμούν τα οφέλη της κολύμβησης σε κρύο νερό όπως:

– Το κρύο νερό ενισχύει το ανοσοποιητικό σας σύστημα

– Το κρύο νερό βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος

– Το κρύο νερό αυξάνει τη λίμπιντό

– Το κρύο νερό καίει θερμίδες

– Το κρύο νερό μειώνει το στρες

– Η τακτική κολύμβηση μπορεί να μειώσει τις επιπτώσεις της κατάθλιψης ή του άγχους

Ωστόσο, η Maja-Lisa Løchen, καρδιολόγος και καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής στο Αρκτικό Πανεπιστήμιο της Νορβηγίας στο Tromsø, επισήμανε ότι δεν υπάρχουν πολλές μελέτες σχετικά με τα οφέλη της κολύμβησης σε κρύο νερό. (Να πούμε, ωστόσο, πως προφανώς δεν μπορεί να συγκριθεί το κρύο νερό στις θάλασσες του βορρά με το δικό μας κρύο νερό!!!!)

Για παράδειγμα, ορισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι που κολυμπούν το χειμώνα έχουν λιγότερες αναπνευστικές λοιμώξεις. Ωστόσο, αυτό το εύρημα θα μπορούσε να επηρεαστεί από το γεγονός ότι οι κολυμβητές του χειμώνα μπορεί να έχουν ήδη καλύτερη υγεία από τους μη κολυμβητές.

Μια μελέτη από το 2020, με τίτλο Cold Water Swimming-Benefits and Risks: A Narrative Review, προσπάθησε να περιγράψει τα οφέλη της κολύμβησης σε κρύο νερό. Και το συμπέρασμα των ερευνητών ακούγεται εύστοχο: «Η τακτική προπόνηση κολύμβησης σε κρύο νερό φαίνεται να έχει θετική επίδραση σε διάφορα συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό σύστημα, το ενδοκρινικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα και ο ψυχισμός. Ωστόσο, η κολύμβηση σε κρύο νερό εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την υγεία των άπειρων και ανεκπαίδευτων κολυμβητών. […] απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την πλήρη κατανόηση των οφελών για την υγεία από την επιχείρησή της».

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως ένας άνθρωπος που δεν έχει συνηθίσει να κολυμπάει σε κρύο νερό μπορεί να υποστεί σοκ από το κρύο και αν δεν ακούσει το σώμα του, υποθερμία. Πρόκειται για σοβαρή απειλή που μπορεί να εμποδίσει σοβαρά τα αντανακλαστικά και την ικανότητά μας για κολύμπι.

Πρακτικά, είναι ωφέλιμο το κολύμπι σε κρύο νερό;

Οι μελέτες απαντούν μάλλον θετικά. Το αν όμως για τον καθένα μας είναι ωφέλιμο να μπαίνει στη θάλασσα όσο το νερό είναι ακόμα κρύο, αυτό είναι πιο εξατομικευμένο και δύσκολο να απαντηθεί. Το σίγουρο είναι ότι η κολύμβηση σε κρύο νερό έχει οφέλη αλλά και πιθανούς κινδύνους εάν δεν λαμβάνουμε υπόψη τα «σήματα» που μας στέλνει το σώμα μας και εάν το παρακάνουμε.

Σε κάθε περίπτωση, για λόγους ασφαλείας, είναι σημαντικό να μην είμαστε μόνοι μας σε μια ερημική παραλία και να μην ανοιγόμαστε στα βαθιά. Τέλος, για ανθρώπους με καρδιαγγειακά νοσήματα ή άσθμα, καλό είναι να έχει προηγηθεί μια συζήτηση με τον γιατρό, ώστε να γνωρίζουν εάν το κολύμπι στο κρύο νερό μπορεί να είναι επικίνδυνο για την υγεία τους.

Το Design Museum του Λονδίνου ελπίζει ότι οι άνθρωποι θα θέλουν να δουν το εν λόγω μαγιό. Το μουσείο εκθέτει τα μαγιό ως μέρος μιας έκθεσης αφιερωμένης στην κολύμβηση και την αγάπη των ανθρώπων για το νερό. Η έκθεση “Splash! A Century of Swimming and Style!” θα διαρκέσει από τις 28 Μαρτίου έως τις 17 Αυγούστου 2025.

Αυτή η έκθεση θα εμβαθύνει στην εξέλιξη της κολύμβησης τον περασμένο αιώνα σε τρεις τοποθεσίες: την πισίνα, το lido και τη φύση. «Η ιστορία της έκθεσης θα ξεκινήσει τη δεκαετία του 1920, όταν τα μαγιό άρχισαν να διατίθενται στο εμπόριο για κολύμπι αντί για την προτίμηση των ενδυμάτων των βικτωριανών και όταν οι διακοπές στην παραλία έγιναν δημοφιλείς», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Design Museum. «Θα διερευνήσει μέχρι σήμερα και τον ρόλο της κολύμβησης στη σύγχρονη ζωή, όπως το πώς επηρεάζει και ανατρέπει τις ιδέες μας για την αυτονομία του σώματος και τη δράση, καθώς και τη σύνδεσή της με περιβαλλοντικά ζητήματα».

Περισσότερα από 200 αντικείμενα θα χαρτογραφήσουν την εξέλιξη της κολύμβησης στο κοινωνικό, πολιτιστικό, τεχνολογικό και περιβαλλοντικό της πλαίσιο. Θα συμπεριληφθούν το πρώτο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο που κέρδισε ένας Βρετανός κολυμβητής, δέκα ζευγάρια ανδρικών Speedo από τη δεκαετία του 1980 και το απαγορευμένο μαγιό “technical doping” LZR Racer. Ένα αρχιτεκτονικό μοντέλο του Κέντρου Aquatics που σχεδιάστηκε από τη Zara Hadid το 2012 στο Λονδίνο και ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα δείγματα ενός μαγιό δύο τεμαχίων, που δημιούργησε για πρώτη φορά ένα μπικίνι το 1946, θα εκτεθούν επίσης. Εκείνη τη χρονιά, ο Γάλλος σχεδιαστής Louis Réard κυκλοφόρησε τη δημιουργία του στο Παρίσι που πήρε το όνομά του από έναν κοραλλιογενή ύφαλο στα νησιά Μάρσαλ που ονομάζεται Bikini Atoll, όπου οι ΗΠΑ δοκίμασαν πυρηνικά.

«Είναι απίστευτο να δείχνεις το εμβληματικό μαγιό Baywatch της Pamela Anderson στην έκθεση, ειδικά σε αυτό το κομβικό σημείο, όταν έχει ανακτήσει τη δική της εικόνα και έχει σχεδιάσει και διαμορφώσει τα δικά της μαγιό», είπε η ιστορικός ενδυμάτων και σχεδίου Amber Butchart, η οποία συνεπιμελήθηκε την έκθεση “Splash”. «Η ιστορία των μαγιό είναι ενδιαφέρουσα γιατί αντικατοπτρίζει ευρύτερες αλλαγές στην κοινωνία τον περασμένο αιώνα, είτε πρόκειται για θέματα σωματικής αυτονομίας, είτε για το πώς περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας», πρόσθεσε.

Πηγή: ARTnews / Κεντρική φωτογραφία: Baywatch Community

Μία από τις αγαπημένες μου συνήθειες, τα τελευταία χρόνια, είναι να ξεκινάω τα μπάνια στη θάλασσα στις αρχές της άνοιξης και να τα τελειώνω λίγο πριν μπει ο χειμώνας. «Γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου;», με ρωτάνε, μεταξύ αστείου και σοβαρού, κάποιοι φίλοι μου. Η απάντηση για μένα είναι απλή: βουτώντας στην παγωμένη και άδεια από ανθρώπους θάλασσα αναζωογονείται το σώμα και το μυαλό μου, νιώθω μια μοναδική αίσθηση ελευθερίας, φεύγει μέσα μου το άγχος, αισθάνομαι ότι όλη αυτή η απεραντοσύνη της θάλασσας με καλωσορίζει.

Από την άλλη πλευρά, θα παραδεχτώ ότι στα πρώτα αυτά μπάνια, μπορώ να κολυμπήσω λίγα μόνο λεπτά και δεν απομακρύνομαι από το σημείο που «πατάω» ώστε αν νιώσω ότι κάτι δεν πάει καλά στο σώμα μου από την μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας να βγω αμέσως έξω από το νερό. Όπως θα διαβάσετε και στη συνέχεια, μπορεί το κολύμπι στην κρύα θάλασσα να είναι (και) απολαυστικό, αλλά δεν παίζουμε με αυτά τα πράγματα! Εγώ όμως δεν είμαι το θέμα μας, είμαι απλά η αφορμή για να αναζητήσω και να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις επιδράσεις του παγωμένου νερού στο σώμα μας.

Σε ποια θερμοκρασία θεωρείται το νερό «κρύο»;

Να ξεκαθαρίσουμε ότι η εποχή του χρόνου δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας για τη θερμοκρασία του νερού κι αυτό το ξέρουν πολύ καλά όσοι έχουν βουτήξει σε ποτάμι: ακόμη κι αν «έξω» είναι Αύγουστος, μέσα στο νερό είναι Απρίλιος! Υπάρχουν, επίσης, περιοχές που η θάλασσα είναι όλον τον χρόνο κρύα, όπως συμβαίνει σε κάποια από τα νησιά μας ή σε παραθαλάσσια σημεία στο εξωτερικό, που μπορεί να βρεθούμε στη διάρκεια των διακοπών και να αποφασίσουμε να βουτήξουμε. Σύμφωνα με την ελληνική έκδοση του ιστότοπου Sea Temperature, το εύρος της θερμοκρασίας του νερού στις θάλασσες της Αττικής τον Οκτώβριο κυμαίνεται από 20 έως 22 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του σάιτ, τον Νοέμβριο η θερμοκρασία της θάλασσας έχει πέσει κατά μέσο όρο 2 με 3 βαθμούς.

Πώς αντιδρά το σώμα μας όταν βουτάμε σε κρύο νερό;

Το αρχικό σοκ μπορεί να είναι έντονο καθώς το σώμα αντιδρά στη μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας. Η καρδιά χτυπά πιο δυνατά, η αρτηριακή πίεση πέφτει απότομα, οι αρτηρίες συσπώνται και νιώθουμε μουδιασμένα τα μέλη μας, καθώς το αίμα κατευθύνεται προς τα ευαίσθητα όργανα του κορμού για να τα προστατέψει. Παράλληλα με το μούδιασμα, μειώνεται η ικανότητά μας να κολυμπήσουμε. Και πάλι αυτό οφείλεται στην απώλεια θερμότητας στο σώμα, όπου για να προστατέψει τα ζωτικά του όργανα μειώνει τη ροή του αίματος προς τα άκρα. Εάν συμβεί αυτό, μπορεί να ανακαλύψετε ότι δυσκολεύεστε να κουνήσετε τα χέρια και τα πόδια σας και να συντονίσετε τις κινήσεις σας.

Βιώνοντας όλα αυτά, τα επινεφρίδια απελευθερώνουν αδρεναλίνη πυροδοτώντας την αντίδραση SOS του οργανισμού: «πάλεψε ή φύγε». (Αυτή η αντίδραση του οργανισμού και ο τρόπος που τη βιώνει ο καθένας αποτελεί τόσο μέρος της δυσκολίας του να αποφασίσουμε να κολυμπάμε σε παγωμένο νερό, όσο και μέρος της ευχαρίστησης που μπορεί να αντλούμε από αυτήν τη συνήθεια!)

Άλλες πιθανές αντιδράσεις του οργανισμού από την απότομη βύθιση στο παγωμένο νερό είναι οι κράμπες και η κνίδωση, μια δερματική αντίδραση που χαρακτηρίζεται από κνησμό και πομφούς (ερυθρές ανάγλυφες πλάκες στο δέρμα).

Είναι το κολύμπι σε κρύο νερό ασφαλές για όλους;

Εάν έχετε κάποιο γνωστό χρόνιο πρόβλημα υγείας, όπως καρδιαγγειακή νόσο, άσθμα, υψηλή αρτηριακή πίεση, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας προτού αποφασίσετε να δοκιμάσετε την αντοχή σας στα παγωμένα νερά. Η ίδια προφύλαξη ισχύει για τις έγκυες γυναίκες, τα μικρά παιδιά και για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

Κι αν αποφασίσετε φέτος να δοκιμάσετε την εμπειρία, είναι καλό να ακολουθήσετε κάποιους βασικούς κανόνες ασφαλείας:

• Αποφύγετε τις δυσπρόσιτες και ερημικές παραλίες
• Μην επιχειρήσετε το πρώτο μπάνιο σε κρύο νερό εάν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές
• Έχετε παρέα -μέσα ή έξω από το νερό
• Μπείτε σταδιακά και μην ξανοιχτείτε στα βαθιά
• Εάν νιώσετε οποιαδήποτε ενόχληση ή δυσφορία βγείτε αμέσως από το νερό
• Βγαίνοντας βγάλτε το βρεγμένο μαγιό και ντυθείτε ζεστά

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα έχουμε τη δυνατότητα να κολυμπάμε τουλάχιστον τέσσερις μήνες τον χρόνο, μια εξαιρετική εναλλακτική φυσική δραστηριότητα στις υπόλοιπες της καθημερινότητας, όπως για παράδειγμα το δημοφιλές δυναμικό περπάτημα. Είναι, όμως, κάποια από τις δύο αυτές ασκήσεις καλύτερη από την άλλη; Ας βουτήξουμε στα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του κάθε είδους, για να ρίξουμε φως στο δίλημμα.

Κολύμπι: total body άσκηση

Το κολύμπι θεωρείται μία από τις πιο πλήρεις και αποτελεσματικές ασκήσεις εκγύμνασης όλου του σώματος. Όπως μας εξηγεί η Κατερίνα Δημακοπούλου, καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής MSc, Mermaiding Master Trainer, το κολύμπι προσφέρει ομοιόμορφη ενδυνάμωση, καύση θερμίδων και δροσιστική αναζωογόνηση. Χαρίζει υγιή καρδιά, δυνατούς μυς και σφριγηλό δέρμα, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην ψυχική μας ηρεμία με θέα το απέραντο γαλάζιο – τουλάχιστον, όταν επιλέγουμε την θάλασσα έναντι της πισίνας.

Πλεονεκτήματα

• Ομοιόμορφη ενδυνάμωση: Το κολύμπι είναι ιδανική προπόνηση για όλο το σώμα, χωρίς επιβάρυνση στις αρθρώσεις, γεγονός που το κάνει κατάλληλη άσκηση για κάθε σωματότυπο και κάθε ηλικία.

• Αποτελεσματική καύση θερμίδων: Όταν κολυμπάμε με ρυθμό και συγκέντρωση, καίμε θερμίδες με υψηλό ρυθμό. Πρόκειται για μία άσκηση που συμβάλλει στην απώλεια βάρους και την διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης του ασκούμενου.

• Βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας: Ως αερόβια άσκηση, η κολύμβηση «γυμνάζει» το καρδιαγγειακό σύστημα και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος σε όλο το σώμα.

• Καλή διάθεση: Η επαφή με το νερό και τη θάλασσα με τα πολλαπλά ευεργετήματα χαλαρώνει το πνεύμα και βελτιώνει τη διάθεσή μας ακόμη και μετά από μία δύσκολη ημέρα.

Μειονεκτήματα

• Πρόσβαση: Για να εξασκηθούμε στο κολύμπι απαιτείται πρόσβαση σε θάλασσα ή πισίνα, η οποία ίσως να μην είναι πάντα επιλογή.

• Εποχικός και καιρικός περιορισμός: Για όσους κολυμπούν στη θάλασσα, οι εποχές του χρόνοι, οι θερμοκρασία και οι άνεμοι επηρεάζουν την δυνατότητα της προπόνησης.

• Τεχνική: Η σωστή τεχνική παίζει σημαντικό ρόλο στην αποτελεσματικότητα της άσκησης, οπότε η γνώση αυτή είναι απαραίτητη.

Περπάτημα: Η απλότητα που κερδίζει

Απλό, προσιτό, οπουδήποτε. Το περπάτημα αποτελεί μια διαχρονική επιλογή άσκησης, προσφέροντας πολλαπλά οφέλη στο σώμα, με τον πιο απλό τρόπο. Το δυναμικό περπάτημα είναι μία προπόνηση που ενεργοποιεί όλο το σώμα, δυναμώνει τους μυς, καίει θερμίδες και προσαρμόζεται σε όλα τα επίπεδα φυσικής κατάστασης. Ιδανικό για χαλάρωση, αποσυμφόρηση μυών και τόνωση της κυκλοφορίας του αίματος.

Πλεονεκτήματα

• Ευκολία: Το περπάτημα είναι μία άσκηση που δεν απαιτεί ιδιαίτερες δεξιότητες ή εξοπλισμό και που μπορεί να γίνει οπουδήποτε βρίσκεται κανείς, σε πόλη, σε χωριό, στην καθημερινότητα και στις διακοπές.

• Οικονομικά προσιτό: Ως άσκηση δεν έχει οικονομικό κόστος με το μόνο που απαιτείται να είναι ένα καλής ποιότητας ζευγάρι αθλητικά παπούτσια ώστε να αποφευχθούν τυχόν τραυματισμοί και επιβαρύνσεις στα πέλματα και τους συνδέσμους.

• Κατάλληλο για όλους: Ταιριάζει σε όλα τα επίπεδα φυσικής κατάστασης, από αρχάριους έως προχωρημένους.

• Πολλαπλά οφέλη: Το βάδισμα ως προπόνηση βελτιώνει την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος, ενδυναμώνει τα οστά και τους μυς, καίει θερμίδες και βοηθά στην απώλεια βάρους και συγκεκριμένα στη μείωση του σωματικού λίπους.

• Χαλάρωση και αποσυμφόρηση: Το περπάτημα είναι μία ιδανική άσκηση για εκτόνωση του άγχους και βελτίωση της ψυχικής διάθεσης.

• Ευελιξία: Προσαρμόζεται στις δικές σας ανάγκες και προτιμήσεις. Μπορείτε να περπατήστε μόνοι σας, με παρέα, σε πάρκο, στην παραλία ή στο βουνό όποια ώρα της ημέρας σας βολεύει περισσότερο.

Μειονεκτήματα:

• Μονοτονία: Ίσως ως άσκηση το περπάτημα να γίνεται μονότονο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ωστόσο οι εναλλαγές στα «πεδία» προπόνησης και το ρυθμό βοηθούν να το κάνετε πιο ενδιαφέρον.

• Ένταση εκγύμνασης: Η ρύθμιση της έντασης ώστε να υπάρχει η επιθυμητή καύση θερμίδων μπορεί να είναι δύσκολη εάν δεν σας βοηθά κάποιος προπονητής.

• Εποχικοί και καιρικοί περιορισμοί: Η ζέστη του καλοκαιριού και γενικότερα οι καιρικές συνθήκες (βροχή, χιόνι, άνεμος) μπορεί να περιορίσουν τη δυνατότητα για περπάτημα.

Κολύμπι ή περπάτημα: Ποια είναι η καλύτερη άσκηση;

Η απάντηση κρύβεται στις δικές μας προτιμήσεις και ανάγκες, επισημαίνει η καθηγήτρια φυσικής αγωγής. «Αξιολόγησε τι σε ευχαριστεί, πού έχεις πρόσβαση και σε ποια άσκηση νιώθεις πιο άνετα. Η δική μου συμβουλή: Συνδύασε και τα δύο! Βάλε στην καθημερινότητά σου εναλλάξ κολύμπι και περπάτημα, απολαμβάνοντας τα οφέλη και των δύο ασκήσεων για το σώμα και την διάθεση. Κι αν βαρεθείς; Δοκίμασε περπάτημα στο νερό (περπάτημα στη θάλασσα με αμμουδερό βυθό με το ύψος του νερού – όσο περισσότερο βυθισμένα είναι τα πόδια τόσο πιο έντονη η άσκηση), πεζοπορία στην φύση, ποδηλασία ή ομαδικά προγράμματα άσκησης. Το σημαντικό είναι να βρεις μια δραστηριότητα που σου αρέσει και να την εντάξεις σταθερά στην καθημερινότητά σου».

Μύθος Νο1: Όταν κολυμπάμε δεν ιδρώνουμε

Ο ιδρώτας είναι ένας τρόπος που έχει το σώμα μας για να ρυθμίζει την εσωτερική του θερμοκρασία. Πέρα όμως από τον ιδρώτα, ο οργανισμός μας αποβάλλει υγρά μέσω άλλων λειτουργιών του, όπως είναι η αναπνοή και η ούρηση. Επιπλέον, τώρα το καλοκαίρι, ακόμη και το κολύμπι στη θάλασσα μπορεί να μας αφυδατώσει, έστω κι αν δεν βλέπουμε τον ιδρώτα. Μελέτη στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Science and Medicine in Sports βρήκε ότι οι κολυμβητές που συμμετείχαν στην έρευνα, έχαναν κατά μέσο όρο 200 ml ιδρώτα για κάθε ενάμιση χιλιόμετρο που διένυαν κολυμπώντας.

Θεωρητικά εμείς δεν κολυμπάμε με αντίστοιχο ρυθμό, ωστόσο η αφυδάτωση μετά από το κολύμπι και τα παιχνίδια στην παραλία παραμονεύει. Προστατευόμαστε πίνοντας τακτικά νερό και καταναλώνοντας σνακ πλούσια σε νερό, όπως είναι τα φρούτα και τα λαχανικά.

Μύθος Νο2: Το απόγευμα κι όταν έχει συννεφιά δεν είναι απαραίτητο το αντηλιακό

Κι όμως, οι υπεριώδεις ακτίνες UV μπορούν να διαπεράσουν τα σύννεφα -ακόμη και τα τζάμια του αυτοκινήτου!-, οδηγώντας σε ηλιακά εγκαύματα και μακροπρόθεσμες βλάβες στο δέρμα. Σύμφωνα με τον αμερικανικό φορέα Skin Cancer Foundation, έως και το 80 τοις εκατό των ακτίνων UV μπορούν να περάσουν μέσα από τα σύννεφα, καθιστώντας το αντηλιακό απαραίτητο ακόμη και τις συννεφιασμένες ημέρες. Σχετικά με το αν πρέπει να φοράμε το απόγευμα αντηλιακό, η γενική απάντηση είναι «ναι», ειδικά αν έχουμε ανοιχτό φωτότυπο δέρματος. Και σε γενικές γραμμές ας θυμόμαστε ότι είναι καλύτερα με αντηλιακό, παρά χωρίς, ακόμη κι αν κάποιες στιγμές ή ώρες δεν είναι 100% απαραίτητο.

Μύθος Νο3: Βάζω αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας, άρα μπορώ να εκτεθώ χωρίς φόβο στον ήλιο

Αν και το αντηλιακό με υψηλότερο δείκτη προστασίας παρέχει μεγαλύτερη προστασία από τις ακτίνες UVB, δεν σημαίνει ότι μπορούμε να παραμείνουμε κάτω από τον ήλιο χωρίς να το ανανεώνουμε τακτικά. Στην πράξη, χρειάζεται να ανανεώνουμε το αντηλιακό μας κάθε δύο ώρες το πολύ και κάθε φορά μετά από το κολύμπι και το σκούπισμα με την πετσέτα. Και πραγματικά, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μένουμε για ώρες κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο. Πέρα απ’ όλες τις πιθανές επιπτώσεις για την υγεία του δέρματος, ας μην ξεχνάμε ότι η φωτογήρανση είναι ο υπ’ αριθμόν έναν ένοχος για το σχηματισμό των ρυτίδων στο δέρμα μας.

Μύθος και Αλήθεια Νο4: Αν μας τσιμπήσει τσούχτρα, ουρούμε στην περιοχή για ανακούφιση

Μπορεί στην cult σειρά Friends ο Τσάντλερ να ούρησε στο σημείο που τσίμπησε την Μόνικα τσούχτρα για να την ανακουφίσει και μπορεί επίσης να το έχετε ακούσει αυτό πολλάκις από τους γονείς σας ως «γιατροσόφι» για τα τσιμπήματα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η πρακτική δεν είναι και η μόνη αποτελεσματική λύση και σίγουρα δεν είναι η ενδεδειγμένη για μία παραλία με κόσμο.

Τα ούρα μπορεί όντως να ανακουφίσουν το τσίμπημα, όπως εξηγεί ο δερματολόγος Dr Dan Wasserman, ωστόσο όπως έχουμε μάθει τα τελευταία χρόνια, αυτό που θα βοηθήσει περισσότερο στην ανακούφιση από το τσίμπημα της τσούχτρας, είναι να απομακρύνουμε με μία πλαστική πιστωτική κάρτα ή με ένα τσιμπιδάκι τυχόν πλοκάμια στην περιοχή του τσιμπήματος και στην συνέχεια να απλώσουμε στο δέρμα μια πάστα, που θα φτιάξουμε επί τόπου με μαγειρική σόδα και νερό για λίγα λεπτά. Στην συνέχεια, μπορούμε να κάνουμε επιθέματα με κρύο νερό και αν η ενόχληση είναι έντονη να εφαρμόσουμε αντιισταμινική αλοιφή.

Και μια αλήθεια: Δεν είναι ασφαλές να κολυμπάμε μετά το φαγητό ή με από κατανάλωση αλκοόλ

Η λειτουργία της πέψης που ξεκινά μετά το φαγητό κατευθύνει το αίμα στα όργανα του πεπτικού, μειώνοντας ελαφρώς την αιμάτωση της καρδιάς, διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του μη κερδοσκοπικού φορέα για ασφαλή κολύμβηση Safe Water Sports. Όταν εκτός από την πέψη, πέσουμε και στο νερό για να κολυμπήσουμε, η καρδιά επιβαρύνεται λίγο παραπάνω αφού αναγκάζεται να δουλέψει πιο εντατικά για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες των μυών κατά την κολύμβηση. Όλο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα όπως ισχαιμία, υπόταση ή λιποθυμία. Επίσης, όταν κολυμπάμε με γεμάτο στομάχι αυξάνεται ο κίνδυνος για παλινδρόμηση και εισρόφηση, καταστάσεις που μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνες. Αντίστοιχα, το κολύμπι μετά από κατανάλωση αλκοόλ είναι nonono, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε αποπροσανατολισμό και λάθος εκτίμηση των δυνάμεών μας με συνέπεια την εξάντληση.

Η κολύμβηση με ουρά γοργόνας, ή αλλιώς mermaiding, δεν είναι απλά μία παιδική φαντασίωση που γίνεται πραγματικότητα. Είναι μια συναρπαστική δραστηριότητα που ταιριάζει άσκηση, διασκέδαση και χαλάρωση, προσφέροντας μοναδικά οφέλη για σώμα και ψυχή μας. Η Κατερίνα Δημακοπούλου, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής MSc, Mermaiding Master Trainer είναι προπονήτρια σε αυτού του είδους την κολύμβηση και μπορεί να μας εξηγήσει καλύτερα περί τίνος πρόκειται και τα πλεονεκτήματά της ως άσκηση μέσα στο νερό.

Τι είναι η κολύμβηση με ουρά γοργόνας;

Αναφερόμαστε στην κολύμβηση με τη χρήση ενός ειδικού μονοπέδιλου που συνδυάζεται με επέκταση από ειδικά υλικά, που μοιάζει με ουρά ψαριού ή γοργόνας. Η ουρά σας επιτρέπει να κινείστε μέσα στο νερό με έναν μοναδικό, κυματιστό τρόπο, παρόμοιο με αυτόν των δελφινιών και των γοργόνων των παραμυθιών, προσδίδοντας μια νέα δυναμική στην κολύμβηση, εξασκώντας πολλές μυϊκές ομάδες και βελτιώνοντας την ισορροπία και τον συντονισμό.

Σφιχτό και δυνατό σώμα με άσκηση στο νερό

Το mermaiding είναι μια πλήρης προπόνηση που γυμνάζει σχεδόν κάθε μυ του σώματος. Τι προσφέρει:

Καρδιοαναπνευστική αντοχή: Όπως κάθε είδος κολύμβησης, έτσι και το mermaiding βελτιώνει την αντοχή και την καρδιαγγειακή λειτουργία.

Ενδυνάμωση των ποδιών: Οι συνεχείς κυματιστές κινήσεις με την ουρά ενδυναμώνουν τους μύες των ποδιών, ειδικά τους τετρακέφαλους και τους γαστροκνημίους.

Γράμμωση κοιλιακών και ενδυνάμωση του κορμού: Η ανάγκη για σταθερότητα και ισορροπία στο νερό ενεργοποιεί συνεχώς τον πυρήνα του σώματος, βοηθώντας στη γράμμωση των κοιλιακών μυών. Είναι μια εξαιρετική coretraining προπόνηση.

Δυνατή πλάτη, ώμοι και χέρια: Οι κινήσεις των χεριών και η αντίσταση του νερού γυμνάζουν τους μύες της πλάτης, των ώμων και των χεριών.

Tips για να δοκιμάσετε το mermaiding

Αν θέλετε να δοκιμάσετε αυτήν τη διαφορετική προπόνηση στο νερό, οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε:

Βρείτε τον κατάλληλο εξοπλισμό: Ξεκινήστε μόνο με μονοπέδιλο. Επιλέξτε ένα κατάλληλο για εσάς σύμφωνα με το μέγεθος και τη σκληρότητά του καθώς και την προηγούμενη εμπειρία σας. Εάν η προπόνηση αυτή σας αρέσει, αργότερα μπορείτε να επενδύσετε σε μονοπέδιλο με ουρά που να ταιριάζει καλά στο σώμα σας και να είναι κατασκευασμένα από υλικά που προσφέρουν άνεση, ευελιξία και ασφάλεια.

Εξασκηθείτε σε ρηχά νερά: Ξεκινήστε την προπόνησή σας σε ρηχά νερά (πισίνα ή θάλασσα), όπου μπορείτε να σταθείτε εύκολα και να εξοικειωθείτε με τις κινήσεις χωρίς άγχος.

Μάθετε τις βασικές κινήσεις: Αρχίστε με τις βασικές κυματιστές κινήσεις, γνωστές ως “dolphinkick”, και εξασκηθείτε να τις εκτελείτε με ομαλότητα και ρυθμό.

Δοκιμάστε διαφορετικές θέσεις: Πειραματιστείτε με διαφορετικές θέσεις κολύμβησης για να βρείτε ποια είναι η πιο άνετη και αποτελεσματική για εσάς. Δοκιμάστε ύπτια, πρόσθια και πλάγια θέση dolphinkicks.

Ξεκινήστε με μαθήματα: Αν είναι δυνατόν, γραφτείτε σε μαθήματα mermaiding. Η καθοδήγηση από έμπειρους εκπαιδευτές – επαγγελματίες της άσκησης θα σας βοηθήσει να μάθετε σωστές τεχνικές και να αποφύγετε τυχόν τραυματισμούς.

Να είστε ασφαλείς: Πάντα να κολυμπάτε με κάποιον άλλο, ειδικά όταν εξασκείστε στη θάλασσα, και να είστε προσεκτικοί με τα ρεύματα και τις συνθήκες του νερού.

Διασκεδάστε: Η κολύμβηση με ουρά γοργόνας είναι μια διασκεδαστική και χαλαρωτική δραστηριότητα. Αφεθείτε στην εμπειρία και απολαύστε την αίσθηση της ελευθερίας στο νερό.

Πού μπορείτε να εξασκήσετε την κολύμβηση με ουρά γοργόνας;

Η κολύμβηση με ουρά γοργόνας μπορεί να ασκηθεί τόσο στη θάλασσα όσο και στην πισίνα. Στην Ελλάδα, υπάρχουν γυμναστές – εκπαιδευτές mermaiding καθώς και διάφορες σχολές και σύλλογοι που ασχολούνται με το mermaiding και προσφέρουν μαθήματα κολύμβησης με ουρά γοργόνας και διοργανώνουν events. Ενδεικτικά, σχολές mermaidingυπάρχουν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Άργος, το Ναύπλιο, τον Βόλο, την Κέρκυρα, την Κω και την Κρήτη.