Παρά τη διαφορά σχεδόν ενός αιώνα, και οι δύο φιλόσοφοι βλέπουν στην ανία το ιδανικό υπόβαθρο για εύφορη φαντασία. Μια παύση —ίσως ενοχλητική αλλά απαραίτητη— που μας επιτρέπει να σκεφτούμε πέρα από συνήθειες και βιασύνη.

Χωρίς να την εξυψώνουν σε πηγή δημιουργικής έμπνευσης, τέσσερις ερευνητές που μελετούν το φαινόμενο συμφωνούν ότι η ανία επιτελεί βασικό ρόλο: κινητοποιεί την αλλαγή. Αν και είναι δύσκολο να αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι έχει εξελικτικό νόημα, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις.

«Μπορούμε να δούμε τι προκαλεί η ανία και να υποθέσουμε εάν στο απώτατο παρελθόν υπήρχε καλός λόγος να υπάρχει, με την έννοια ότι μας έκανε πιο ικανούς», εξηγεί ο Andreas Elpidorou, συγγραφέας του «The Anatomy of Boredom», όπου παρουσιάζει πλήθος πειραμάτων που στηρίζουν αυτή τη λογική.

Η ανία ως κινητήριος δύναμη αλλαγής

Η Corinna Martarelli, καθηγήτρια στο UniDistance της Ελβετίας, επικαλείται μελέτη του Πανεπιστημίου Princeton (2016), ως ισχυρή απόδειξη ότι η ανία λειτουργεί ως «προσαρμοστικό σήμα». Οι ερευνητές ανέλυσαν την ανθρώπινη τάση για «εξερεύνηση» όταν λείπει «πολύτιμη πληροφορία». Πρόκειται για ένα ένστικτο που διαπερνά τις εποχές, είτε σε προϊστορικές ζούγκλες είτε στον σύγχρονο άνθρωπο που βαριέται στον καναπέ του σπιτιού του.

Ο James Danckert, επικεφαλής εργαστηρίου ψυχολογίας της ανίας στο Πανεπιστήμιο Waterloo (Καναδάς), προσθέτει ότι ακόμη και τα ζώα πλήττουν. Όταν λείπει το ερέθισμα, ακόμα και οι κατοικίδιες γάτες ή σκύλοι βρίσκουν τρόπους να διασκεδάζουν — όπως να καταστρέφουν κάλτσες.

Σε μια καθοριστική έρευνα στον τομέα αυτό, διαπιστώθηκε ότι το 67% των ανδρών και το 25% των γυναικών προτίμησαν, μετά από 15 λεπτά χωρίς κανένα ερέθισμα, να αυτο-χορηγηθούν ηλεκτρικό σοκ παρά να συνεχίσουν να μην κάνουν τίποτα. Ένα τέταρτο της ώρας μόνοι με τις σκέψεις τους ήταν αρκετό για να πουν «ως εδώ».

Για σύγκριση, ο Danckert αναφέρεται σε πειράματα με μινκ και ποντίκια που, μετά από παρατεταμένη παραμονή σε «φτωχό περιβάλλον», έδειξαν τόσο μεγάλη απελπισία ώστε πλησίασαν άφοβα άρωμα θηρευτή ή εξέθεσαν τα ρύγχη τους σε ρεύματα αέρα — κάτι που τα τρωκτικά απεχθάνονται. Οι άνθρωποι επίσης συχνά στρέφονται σε δυσάρεστες εμπειρίες απλώς για να ξεφύγουν από την αδράνεια.

Το κινητό σκοτώνει τη δημιουργική ανία

Η Martarelli επισημαίνει πως η εξερεύνηση που πυροδοτεί η ανία θα πρέπει να κατευθύνεται στην «αναζήτηση νοήματος». Δεν χρειάζεται κάθε φορά που μια ταινία δεν μας εντυπωσιάζει να βυθιζόμαστε σε υπαρξιακά ερωτήματα, αλλά καλό είναι να μην εξοντώνουμε την ανία με ανούσιες ασχολίες — όπως το κινητό.

Το smartphone έχει γίνει το ατέρμονο χόμπι της εποχής μας, όπου συχνά προστρέχουμε απλώς για να περάσει η ώρα. Μπορεί όμως αυτή η συνήθεια να ακυρώνει τον μεταμορφωτικό ρόλο της ανίας; Η Ισπανίδα Josefa Ros, ιδρύτρια της Διεθνούς Εταιρείας Μελετών Ανίας, εκτιμά ότι οι σημερινές ψηφιακές συνήθειες δυσχεραίνουν την αξιοποίηση της δημιουργικής πλευράς του βαρετού χρόνου.

Για εκείνη, η ανία είναι πάντα επώδυνη γιατί «αυξάνει τα επίπεδα φλοιώδους διέγερσης», οπότε αναζητούμε γρήγορες διεξόδους. Το κινητό προσφέρει άπειρες πιθανές αποδράσεις — κάποιες ουσιαστικές, άλλες κενές από νόημα. Συχνά καταφεύγουμε σε αυτές χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, μόνο και μόνο για να κάνουμε κάτι.

Σύμφωνα με τον Danckert, το κλειδί είναι να διαχειριζόμαστε την ανία μας με πρόθεση — επιλέγοντας εμείς τι θα κάνουμε αντί να αφήνουμε άλλους να επιλέγουν για εμάς. Μέσα στο μικρό αυτό ορθογώνιο από πλαστικό και γυαλί χωρούν τα πάντα: από φιλοσοφικά δοκίμια μέχρι χιλιάδες σύντομα βίντεο με ανθρώπους που προσπαθούν να σταθούν ένα μπουκάλι όρθιο.

Όταν η παθητική χρήση ενισχύει τον φαύλο κύκλο

Είτε στον ψηφιακό κόσμο είτε εκτός αυτού, μια μικρή παύση και λίγη «ανεκτικότητα στον πόνο» της ανίας μπορούν, σύμφωνα με τη Ros, να μας βοηθήσουν να διαπιστώσουμε ότι οι περισσότερες επιλογές έρχονται ως προκαθορισμένες μέσω της βιομηχανίας μαζικής ψυχαγωγίας. Η ασυνείδητη χρήση του κινητού κορυφώνεται στο αδιάκοπο scroll των κοινωνικών δικτύων.

Έρευνα του περασμένου έτους δείχνει ότι αυτή η μανιώδης αναζήτηση νέων ερεθισμάτων μπορεί τελικά να αυξήσει την ανία. Ένας φαύλος κύκλος: βαριόμαστε, ανοίγουμε TikTok ή Instagram, βαριόμαστε περισσότερο — κι άλλο scroll χωρίς νόημα…

«Όταν γίνομαι κυνικός», λέει ο Elpidorou, «σκέφτομαι πως [οι τεχνολογικοί κολοσσοί] θέλουν να είμαστε λίγο βαριεστημένοι αλλά όχι πολύ — ώστε ποτέ να μη σταματάμε τελείως τη δραστηριότητα αλλά πάντα να ψάχνουμε κάτι νέο».

Για τον Elpidorou, η μηχανική χρήση του διαδικτύου δεν μας επιτρέπει μέσα από το dolce far niente —την απόλαυση του τίποτα— να γεννηθεί μια λιγότερο αγχώδης και πιο παραγωγική μορφή ανίας. «Υπάρχει μια τεράστια αντίθεση [πρωτόγνωρη ιστορικά] ανάμεσα στην αδιάκοπη επίθεση μηχανισμών για προσέλκυση της προσοχής μας και σε μια άνυδρη συμμετοχή. Αυτό μας κάνει να μη νιώθουμε καλά αλλά ταυτόχρονα θέλουμε κι άλλο».

Análisis y reflexión: Πώς αντιμετωπίζουμε την ανία;

Αυτό το μοτίβο θυμίζει συμπεριφορές δυνητικά βλαβερές όταν χρησιμοποιούνται ως διέξοδος από την ανία χωρίς πραγματική διερεύνηση των αιτίων της ή σκέψη για μακροπρόθεσμες λύσεις. Στον αναλογικό κόσμο, κατανάλωση ουσιών, υπερφαγία ή παρορμητικές αγορές υπονομεύουν επίσης την ενδοσκόπηση που μπορεί σε στιγμές πλήξης να οδηγήσει σε μια πιο ουσιαστική ζωή.

Η ανία μάς καλεί χωρίς έτοιμες απαντήσεις. Είναι ένα ουδέτερο σήμα ότι κάτι δεν μας αγγίζει ή δεν έχει νόημα· τι θα κάνουμε με αυτό επαφίεται αποκλειστικά σε εμάς», καταλήγει η Martarelli.

Πηγή: El País

Είμαι σίγουρη ότι οι περισσότεροι, που διαβάζετε αυτό το κείμενο, έχετε ένα «υπερλειτουργικό» τηλέφωνο, όπως είχα κι εγώ, που δονείται συνεχώς, ενοχλώντας τους γύρω σας, αλλά, το κυριότερο, προκαλώντας την αίσθηση του επείγοντος όλες τις ώρες της ημέρας και όλες τις ημέρες της εβδομάδας.

Ήχοι, κουδουνάκια και buzz εισέρχονται συνεχώς στις συσκευές μας (και στο μυαλό μας), ωθώντας μας να απαντάμε διαρκώς σαν να είναι όλα τα μηνύματα επείγοντα, σε έναν μαραθώνιο ανταπόκρισης, ενώ θα έπρεπε, στις περισσότερες από αυτές τις εφαρμογές, να κυριαρχεί η χαρά της επικοινωνίας.

Πολλαπλασιάστε αυτήν την εικόνα: Εύκολο για όσους δεν μένετε μόνοι σας και όσους εργάζεστε σε περιβάλλοντα με πολύ κόσμο: Όλοι, με ένα τηλέφωνο στο χέρι, να απαντάμε διαρκώς σε μηνύματα φίλων και γνωστών –κάτι που είναι ευχάριστο, αν δεν είναι 24ωρος κανόνας– να εξηγούμε απορίες συναδέλφων (αυτό είναι απαραίτητο συνήθως), αλλά και να κάνουμε like στα γλυκανάλατα κάθε αξιαγάπητου –κατά τα άλλα boomer– που μας κατακλύζει με «καλημέρες», «καφεδάκια», «καρδούλες», «φεγγαράκια» κλπ.

Όλοι πληκτρολογούν ασταμάτητα. Στο μετρό, στη δουλειά, στο διάλειμμα, στον κινηματογράφο, στο φανάρι, στην παραλία, στο οικογενειακό τραπέζι, στον καφέ με τους φίλους, στο κρεβάτι, στην τουαλέτα. Έλεος!

Απενεργοποίησα αυτές τις ειδοποιήσεις (όχι τις κλήσεις) –και κάθε άλλη παρόμοια ηχητική ειδοποίηση– και, τελικά, αυτή η απλή κίνηση βοήθησε στην ευεξία μου, την καλύτερη ποιότητα ύπνου και τη σχέση με την οικογένειά μου. Αυτό έγινε πριν από τρία χρόνια, περίπου, και το διατηρώ, με εξαίρεση μόνο μερικές περιπτώσεις: όταν, για παράδειγμα, περιμένω απάντηση από κάποιον γιατρό που έχω επικοινωνήσει μέσω εφαρμογής ή αν έχω προκαθορίσει ένα τηλεφώνημα με μια επαφή μέσω εφαρμογής. Το τηλέφωνό μου δεν με ενοχλεί. Αντίθετα. Θέλω, όμως, να απαιτεί την προσοχή μου τόσο όσο χρειάζεται ή τόσο όσο μπορώ να ανταποκριθώ, κάθε φορά.

Το τηλέφωνο είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, όταν παραμένει εργαλείο. Πρέπει να εξηγήσω ότι θεωρώ το τηλέφωνο εξαιρετικά σημαντικό για τη σύνδεσή μου με τους αγαπημένους μου, τους συνεργάτες, τους συγγενείς, τον έξω κόσμο γενικά, καθώς, πλέον, το τηλέφωνό μας είναι και υπολογιστής, και τηλεόραση και μέσο ενημέρωσης και μέσο συμμετοχής στη δημόσια σφαίρα, και οικογενειακό άλμπουμ σε ευτυχισμένες στιγμές και πολλά άλλα. Δεν μπορώ να ζήσω (υπερβολή) χωρίς αυτό, αλλά πρέπει να μάθω να ζω αρμονικά με αυτό, γιατί αλλιώς θα γίνει ο δυνάστης μου, που αντί να μου εξοικονομεί χρόνο, θα μου σπαταλάει χρόνο, ενέργεια και φαιά ουσία!

Θα μου πείτε: «Τώρα ανακάλυψες ότι ειδοποιήσεις έχουν ρύθμιση αθόρυβη;» Όχι, δεν το ανακάλυψα τώρα, απλώς παλαιότερα ήθελα να είμαι ενήμερη για ό,τι συμβαίνει και θεωρούσα –για μεγάλο διάστημα– υποχρέωσή μου να ανταποκρίνομαι σε κάθε μήνυμα ή συνομιλία στα διάφορα ”chat” που μετέχω. Και το προσπάθησα. Αλλά ήρθε η στιγμή που το φως της οθόνης κατάπιε το φως του μυαλού μου.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν με βρίσκουν στο τηλέφωνο ή δεν απαντώ στα μηνύματα. Κάθε άλλο! Απλώς, δεν είναι απαραίτητο να τρυπούν οι ήχοι του τα αυτιά μου συνεχώς. Επίσης, κάποιες στιγμές της ημέρας, μπορούμε να κατεβάσουμε τους τόνους, να αφήσουμε από το χέρι μας το αυτοκόλλητο κινητό μας, και να χαλαρώσουμε για λίγο, απαντώντας σε ό,τι σημαντικό λίγο αργότερα και πάντα φιλτράροντας τι είναι επείγον.

Ίσως, σας φαίνεται αυτονόητη κίνηση αυτό που περιγράφω και μπορεί και να είναι. Για κάποιους σαν εμένα που η δουλειά μας δεν έχει συγκεκριμένο ωράριο και η επικοινωνία «τρέχει», πιστέψτε με, δεν ήταν καθόλου αυτονόητη κίνηση. Χρειάστηκε να δουλέψω για την αυτοπειθαρχία μου, ώστε να μην ξοδεύω όλο μου τον χρόνο, ελέγχοντας το τηλέφωνό μου για να δω τι έχασα.

Αυτό είναι, αναμφισβήτητα, το πιο δύσκολο κομμάτι: το δέλεαρ ενός πιθανού αδιάβαστου μηνύματος μπορεί να είναι βασανιστικό, αρχικά, αλλά παραμένω πεπεισμένη ότι το καθαρό κέρδος για την ευεξία μου, τον ύπνο μου και την καθημερινότητά μου είναι θετικό. Το τηλέφωνό μου εξακολουθεί να είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου (αυτονόητο – δεν γίνεται αλλιώς), αλλά δεν παρεισφρύει στη ζωή μου όσο άλλοτε. Αυτό πιστεύω ότι με έχει κάνει πιο παρούσα στην οικογένεια, την παρέα αλλά και πιο ήρεμη.

Για εμένα που έχω ζήσει στα εφηβικά και νεανικά μου χρόνια πριν χωρίς υποψία κινητού (όπως και πολλές γενιές χρηστών), το ότι θα έφτανα να γράψω ένα κείμενο για την απεξάρτησή μου από το κινητό ίσως μου φαινόταν και επιστημονικής φαντασίας λίγα χρόνια πριν.

Όλα σχετίζονται με τη δύναμη του νου – ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίζονται. Η τάση του “raw-dogging” κατά τη διάρκεια μακρινών πτήσεων, όπου οι επιβάτες αποφεύγουν κάθε μορφή ψυχαγωγίας, όπως βιβλία, μουσική, οθόνες, καθώς και φαγητό, ποτό ή ύπνο, τράβηξε τα βλέμματα αυτό το καλοκαίρι.

Ο παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, Έρλινγκ Χάαλαντ, ανέβασε βίντεο από μια πτήση επτά ωρών, όπου καυχιόταν ότι δεν χρησιμοποίησε τηλέφωνο, δεν κοιμήθηκε, δεν ήπιε νερό ή έφαγε. Ο Χάαλαντ δεν ήταν ο μόνος διάσημος που ακολούθησε αυτή την τάση, καθώς ο Αυστραλός παραγωγός μουσικής Torren Foot και ο ηθοποιός Jared Leto μοιράστηκαν τις δικές τους εμπειρίες «raw-dogging» διάρκειας 15 και 17 ωρών αντίστοιχα.

Η πραγματικότητα της εξάρτησής μας από την τεχνολογία

Παρότι μπορεί κανείς να θεωρήσει το «raw-dogging» ανόητο ή μηδενιστικό, σίγουρα φανερώνει την εξάρτησή μας από την τεχνολογία: βασιζόμαστε τόσο πολύ σε εξωτερικά ερεθίσματα, που η έλλειψή τους για μερικές ώρες θεωρείται πλέον «πρόκληση». Μελέτες, ωστόσο, έχουν δείξει ότι η συγκέντρωση στο παρόν και η ενσυνειδητότητα μπορούν να έχουν θετική επίδραση στην υγεία και την ευεξία, μειώνοντας το άγχος, την κατάθλιψη και την αρτηριακή πίεση, ενώ παράλληλα βελτιώνουν τον ύπνο. Από την άλλη πλευρά, η υπερβολική χρήση του κινητού μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τόσο την ψυχική όσο και τη σωματική υγεία μας, συμπεριλαμβανομένων των συνηθειών ύπνου και της υγείας του μυοσκελετικού μας συστήματος. Αυτό θα μπορούσε να είναι το σημάδι που χρειαζόμαστε για να απενεργοποιήσουμε τη συσκευή μας και να καθίσουμε πιο ίσια.

Η «σκοτεινή πλευρά» του φαινομένου

Όπως κάθε viral πρόκληση, έτσι και το «raw-dogging» έχει την σκοτεινή του πλευρά. Οι επαγγελματίες υγείας προειδοποιούν ότι σε ακραίες περιπτώσεις, όταν οι συμμετέχοντες αποφεύγουν να πίνουν νερό, να κινούνται ή να χρησιμοποιούν την τουαλέτα κατά τη διάρκεια μακρινών πτήσεων, αυτή η τάση μπορεί να είναι επικίνδυνη, ακόμη και θανάσιμη.

Αν το ταξίδι στοχεύει στην αναζήτηση νέων εμπειριών και την απόδραση από τις καθημερινές μας συνήθειες, γιατί παραμένουμε τόσο προσκολλημένοι στις ίδιες συσκευές και οθόνες που χρησιμοποιούμε και στο σπίτι; Ίσως η απενεργοποίηση του τηλεφώνου κατά τη διάρκεια μιας πτήσης να είναι αναζωογονητική. Ίσως αυτός ο «πνευματικός καθαρισμός», χωρίς εφαρμογές και ειδοποιήσεις, να μας επιτρέψει να συνδεθούμε βαθύτερα με το νέο περιβάλλον και να ανακαλύψουμε πώς ταξίδευαν οι άνθρωποι στο παρελθόν.

Η πόλη Πάλμα στη Μαγιόρκα μπορεί να μην φαίνεται σαν ο ιδανικός τόπος για «πνευματικό καταφύγιο». Με τη φήμη της ως προορισμός για τουρίστες που περνούν τον χρόνο τους μαυρίζοντας, διασκεδάζοντας και πίνοντας κοκτέιλ, πολλοί κάτοικοι έχουν αντιδράσει στην αύξηση του τουρισμού. Καθώς η πόλη γεμίζει με πάρτι και ανθρώπους που βγάζουν selfies, οι ντόπιοι προσπαθούν να την ανακτήσουν. Η απενεργοποίηση του κινητού ίσως να είναι ένας τρόπος να αφουγκραστούμε καλύτερα τους ανθρώπους αυτούς και να εξερευνήσουμε βαθύτερα την πόλη τους.

Πηγή: BBC / Pride.gr

Για να το κάνετε αυτό, κάντε ένα σχέδιο. Εντοπίστε τις ανθυγιεινές συνήθειές σας και μετά αποφασίστε ποιες θέλετε να αλλάξετε. Είναι πραγματικά χρήσιμο να έχετε μια σαφή εικόνα της χρήσης τεχνολογίας και να αναθεωρήσετε τον χρόνο που αφιερώνετε στο τηλέφωνό σας. Το πώς κατανέμεται αυτός ο χρόνος με διαφορετικές εφαρμογές είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να ξεκινήσετε και, στη συνέχεια, μπορείτε να προσδιορίσετε ποιες να αρχίσετε να περιορίζετε.

Περιορίστε σίγουρα οτιδήποτε σας κάνει να αισθάνεστε χειρότερα ή στρεσαρισμένοι ή που αφαιρούν από τη ζωή σας αντί να το προσθέτουν. Και να θυμάστε, τι συνιστά υγιή χρήση της τεχνολογίας διαφέρει από άτομο σε άτομο. Δεν υπάρχει μαγικός χρόνος οθόνης που να είναι καλός ή κακός κι έτσι πρέπει να μάθετε τι λειτουργεί για εσάς και την οικογένειά σας.

Ακολουθούν επτά στρατηγικές που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τη χρήση της τεχνολογίας και να πειραματιστείτε με τη δική σας προσωπική ψηφιακή αποτοξίνωση.

Προγραμματίστε χρόνο μακριά από τις οθόνες καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας

Εάν εργάζεστε σε υπολογιστή, είναι δύσκολο να αποφύγετε τις οθόνες, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ακόμη πιο σημαντικό να δίνετε προτεραιότητα στην απομάκρυνση. Ρυθμίστε την ώρα στο ημερολόγιό σας ή με ένα ξυπνητήρι στο τηλέφωνό σας για να σας υπενθυμίζει να πάτε για μια βόλτα ή να φάτε το μεσημεριανό σας μακριά από το γραφείο ή τον χώρο που εργάζεστε. Και θυμηθείτε να αφήσετε το τηλέφωνό σας πίσω.

Κάντε περιοδικά διαλείμματα από την τεχνολογία

Τα διαλείμματα μπορούν να μειώσουν το άγχος, ιδιαίτερα στους χρήστες που είναι στα όρια του εθισμού. Χρειάζεται περισσότερη έρευνα για την ψηφιακή αποχή προτού υπάρξουν συγκεκριμένες συστάσεις για το πώς γίνεται και πόσο καιρό θα πρέπει να διαρκέσει. Θα μπορούσε να σημαίνει ότι θα συμμετάσχετε σε προγράμματα μαζί με άλλους που έχουν δεσμευτεί να αποσυνδεθούν όπως αυτά που διοργανώνονται στο εξωτερικό ή να διαγράψετε προβληματικές εφαρμογές από το τηλέφωνό σας, προσωρινά ή οριστικά.

Extra tip: Αν η εφαρμογή Facebook είναι κάτι στο οποίο κάνετε συχνά κλικ και βρίσκεστε να σκρολάρετε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, το να απαλλαγείτε από την εφαρμογή και να χρειαστεί να περάσετε από το πρόγραμμα περιήγησης αναζήτησης είναι ένα επιπλέον βήμα και σας επιτρέπει να σταματήσετε για λίγο και να ξανασκεφτείτε εάν είναι μια καλή στιγμή να ασχοληθείτε με το σκρολάρισμα.

Υποβάθμιση του τηλεφώνου σας

Εάν δυσκολεύεστε να διατηρήσετε την απόσταση, εξαλείψτε τους περισπασμούς αντικαθιστώντας το smartphone σας με ένα απλό κινητό τηλέφωνο που δεν μπορεί να υποστηρίξει εφαρμογές. Μπορεί να είναι απολύτως χρήσιμο να κάνετε υποβάθμιση από smartphone, εάν αυτό είναι δυνατό.

Απενεργοποιήστε το τηλέφωνό σας σε μια συγκεκριμένη ώρα

Προσπαθήστε να απενεργοποιήσετε το Internet πριν από το δείπνο και μέχρι το επόμενο πρωί. Οι χρήστες της Apple και του Android μπορούν να ενεργοποιήσουν τις ρυθμίσεις «μην ενοχλείτε» που μπορούν να θέσουν σε σίγαση τις ειδοποιήσεις. Eίναι καλή ιδέα να επωφεληθείτε από τα εργαλεία που είναι ενσωματωμένα στις συσκευές σας.

Προσαρμόστε τις ρυθμίσεις του τηλεφώνου σας για να περιορίσετε ορισμένες εφαρμογές

Οι χρήστες iPhone της Apple μπορούν να ορίσουν όρια με το Screen Time και να προγραμματίσουν το Downtime, όταν επιτρέπονται μόνο τηλεφωνικές κλήσεις ή συγκεκριμένες εφαρμογές και οι συγκεκριμένες εφαρμογές έχουν χρονικό όριο. Αναζητήστε αντίστοιχη σίγαση ειδοποιήσεων σε κάθε μάρκα κινητού.

Δημιουργήστε περιοχές που απαγορεύεται η χρήση οθόνης

Ο καθορισμός ορίων σε ορισμένες εφαρμογές δεν λειτουργεί πάντα. Αντίθετα, απομακρυνθείτε εντελώς από τη χρήση της συσκευής. Η απαγόρευση τηλεφώνων και οθονών από την κρεβατοκάμαρα, για παράδειγμα, μπορεί να εμποδίσει τις οθόνες να παρεμβαίνουν στον ύπνο σας. Και αν πρέπει να μεταβείτε σε διαφορετικό δωμάτιο ή μέρος του σπιτιού σας για να χρησιμοποιήσετε μια συσκευή, αυτό μπορεί να σας αποτρέψει.

Εξετάστε το ενδεχόμενο να απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας

Όλοι χρησιμοποιούμε συνεχώς την τεχνολογία και επομένως μπορεί να είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πάντα τη διαφορά μεταξύ του έχουμε πρόβλημα ή όχι. Εάν η συμπεριφορά ή τα συναισθήματά σας σχετικά με την τεχνολογία ή ορισμένες εφαρμογές και ιστοτόπους αρχίσουν να παρεμβαίνουν στην καθημερινή σας λειτουργία, ίσως είναι καιρός να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια.

Πηγή: Digital Detox