Δείτε παρακάτω:

Mickey 17

Φρέσκια από την ευρωπαϊκή πρεμιέρα της στην 75η Μπερλινάλε, η νέα πολυαναμενόμενη ταινία του οσκαρικού Μπονγκ Τζουν-χο («Παράσιτα») φτάνει στους ελληνικούς κινηματογράφους αυτή την Πέμπτη. Ο λόγος για το sci-fi με τίτλο “Mickey 17”, το οποίο βασίζεται στο μυθιστόρημα “Mickey 7” του Έντουαρντ Άστον. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι ο Ρόμπερτ Πάτινσον, ο οποίος υποδύεται το αναλώσιμο ρομπότ Μίκι που βοηθά μια αποστολή ανθρώπων στην προσπάθειά τους να αποικίσουν τον παγωμένο κόσμο του Νιφλχάιμ. Η ιδιαιτερότητα του Μίκι είναι πως μπορεί να καταστραφεί ξανά και ξανά, ο αριθμός δίπλα στο όνομά του αντιστοιχεί στον αριθμό των φορών που έχει «πεθάνει», διατηρώντας ωστόσο αναλλοίωτες τις αναμνήσεις του. Το ανδροειδές φαίνεται να απολαμβάνει τη μακάβρια εργασία του, μέχρις ότου μια μέρα εμφανίζεται ένας κλώνος του.

Εκτός από τον Πάτινσον, στη διανομή των ηθοποιών βρίσκουμε τους Ναόμι Άκι, Στίβεν Γέουν, Μαρκ Ράφαλο και Τόνι Κολέτ.

Πέντε Σεπτεμβρίου

Δημοσιογραφικό θρίλερ βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Η ταινία αναπαριστά τις δραματικές εξελίξεις που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου (1972), όταν μια ομάδα τρομοκρατών αιχμαλώτισε αθλητές από το Ισραήλ και οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, ξαφνικά, κλήθηκαν να διαχειριστούν την κάλυψη ενός πρωτοφανούς συμβάντος. Στο φιλμ πρωταγωνιστούν οι Πίτερ Σάρσγκαρντ, Τζον Ματζάρο και Λεόνι Μπενες.

Ενημέρωση Γονέων

Χρυσή Κάμερα στις Κάννες για ένα νορβηγικό σχολικό δράμα. Bραβείο στην Κρουαζέτ για τον εγγονό του θρυλικού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο οποίος βάζει την υπογραφή του σε ένα δράμα δωματίου με θέμα το σχολείο και τη γονεϊκότητα. Στον κεντρικό ρόλο η ανερχόμενη ηθοποιός Ρενάτε Ρέινσβε («Ο Χειρότερος Άνθρωπος στον Κόσμο»).

Κρέας

Κοινωνικό θρίλερ του Δημήτρη Νάκου πάνω στα μυστικά της ελληνικής επαρχίας, το οποίο έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Τορόντο. Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη, η ταινία διαδραματίζεται σε ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας, όπου ο Τάκης ετοιμάζει τα εγκαίνια του νέου του κρεοπωλείου. Μια μέρα πριν τα εγκαίνια, ο γιος του Παύλος σκοτώνει τον γείτονα που διεκδικεί μέρος της γης τους. Μοναδικός μάρτυρας ο Χρήστος, ένας νεαρός από την Αλβανία, τον οποίο ο Τάκης έχει μαζί του από μικρό. Στο «Κρέας» πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι: Ακύλλας Καραζήσης, Κώστας Νικούλι, Παύλος Ιορδανόπουλος, Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργος Συμεωνίδης και Ναταλία Σουίφτ.Κρέας” πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι: Ακύλλας Καραζήσης, Κώστας Νικούλι, Παύλος Ιορδανόπουλος, Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργος Συμεωνίδης και Ναταλία Σουίφτ.

In the Lost Lands

Αποκαλυπτική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας με τους Μίλα Γιόβοβιτς και Ντέιβ Μπατίστα. Μια βασίλισσα, αποφασισμένη να εκπληρώσει τον έρωτά της, προσλαμβάνει τη μάγισσα Γκρέι Άλις (Γιόβοβιτς), για να της φέρει κάτι που λαχταρά από τις Χαμένες Χώρες. Μαζί με τον κυνηγό Μπόις (Μπατίστα), οι δυο τους αγωνίζονται να ολοκληρώσουν την αποστολή. Θα πολεμήσουν ενάντια σε σκοτεινές δυνάμεις και ανελέητους εχθρούς, αλλά η ευχή που μπορεί να πραγματοποιήσει η μάγισσα, θα έχει τρομερές συνέπειες.

Ο Σιρόκο και το Βασίλειο των Ανέμων

Animation βραβευμένο στο φεστιβάλ του Ανεσί. Δύο μικρές αδελφές με ζωηρή φαντασία έχουν γειτόνισσα την Ανιές, μια συγγραφέα που γράφει παιδικά βιβλία τα οποία τοποθετούνται στο Βασίλειο των Ανέμων. Μια μέρα, ωστόσο, τα κοριτσάκια ανακαλύπτουν ένα μαγικό πέρασμα ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και στο φανταστικό σύμπαν του Βασιλείου, όπου καθώς εισέρχονται παίρνουν τη μορφή γατιών. Η διασκέδασή τους, όμως, διακόπτεται γρήγορα καθώς εκεί καιροφυλακτεί ένας κακός παντοδύναμος μάγος.

Πριγκίπισσα Επαναστάτρια

Παραμυθένια περιπέτεια κινουμένων σχεδίων. Σε αυτή τη σύγχρονη εκδοχή ενός κλασικού παραμυθιού, ο μοχθηρός μάγος Κέζαμπορ απαγάγει την πιο πεισματάρα πριγκίπισσα του βασιλείου, την Μίνα. Ενώ κάνει την ζωή των απαγωγέων της δύσκολη σχεδιάζοντας μια τολμηρή απόδραση, ο αρραβωνιαστικός της πρέπει να χρησιμοποιήσει την εξυπνάδα και τις γνώσεις του για να την σώσει. Μια επική περιπέτεια με μάγισσες, πρίγκιπες, δεσποσύνες σε κίνδυνο, δρυΐδες και ζώα που μιλάνε, οι πρωταγωνιστές ανακαλύπτουν την ανδρεία και την αγάπη που κρύβεται μέσα τους.

Πανελλήνιον

Ντοκιμαντέρ για ένα σκακιστικό καφενείο στο κέντρο της Αθήνας. Το Πανελλήνιον είναι ένα εκτός τόπου και χρόνου σκακιστικό καφενείο στο κέντρο της Αθήνας, ένα καταφύγιο για ανθρώπους που ασφυκτιούν στην καθημερινότητά τους, που αρνούνται ή αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν στις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας. Ο Γιάννης, ιδιοκτήτης του καφενείου, συνειδητά απέχει από το σκάκι. Γι’ αυτόν οι σκακιστές είναι πλάσματα εξωτικά και απίθανα: επιστήμονες, καλλιτέχνες, συνταξιούχοι και εργάτες που ψάχνουν διέξοδο, παρηγοριά και φροντίδα. Προστατευμένοι σε αυτό τον ιδιότυπο κλειστό μικρόκοσμο, εξομολογούνται, λένε ιστορίες θρυλικών εκκεντρικών θαμώνων του παρελθόντος, φιλοσοφούν, πίνουν και τραγουδάνε.

Πηγή: Αθηνόραμα

Το 1944, η Κατίνα Παξινού παρέλαβε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την αμερικανική ταινία «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα», που ήταν μεταφορά του λογοτεχνικού έργου του Χέμινγουέι. Η Ελληνίδα ηθοποιός είχε υποδυθεί την Ισπανίδα Πιλάρ και η υπόθεση εξελισσόταν στον ισπανικό εμφύλιο. Ήταν η πρώτη φορά που απονεμήθηκε το συγκεκριμένο Όσκαρ σε μη Αμερικάνο ηθοποιό και το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας που έλαβε Έλληνας καλλιτέχνης. Η σπουδαία ηθοποιός αφιέρωσε το βραβείο στους συνεργάτες της και την πατρίδα της, που βρισκόταν υπό καθεστώς κατοχής.

Από τον Πειραιά στο Μπρόντγουεϊ και το Χόλιγουντ

Η Κατίνα Παξινού γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1900 στον Πειραιά. Μοναχοκόρη πλούσιας οικογένειας, του αλευροβιομήχανου Βασίλη Κωνσταντόπουλου και της Ελένης Μαλανδρινού. Λόγω του ζωηρού χαρακτήρα της, οι γονείς της την έστειλαν εσώκλειστη σε σχολείο της Ελβετίας, όπου σπούδασε μουσική και τραγούδι στο Ωδείο της Γενεύης, αλλά και σε αντίστοιχες σχολές της Βιέννης και του Βερολίνου.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και σε ιδιαίτερα μικρή ηλικία, παντρεύτηκε τον βιομήχανο Γιάννη Παξινό, με τον οποίο απέκτησαν δυο κόρες, την Έθελ και την Ιλεάνα. Δυστυχώς η μία πέθανε πολύ νωρίς, γεγονός που δεν ξεπέρασε ποτέ. «Είμαι ένας άνθρωπος όπως όλοι. Έζησα. Έκανα παιδιά. Έθαψα παιδιά. Και πόνεσα, θάβοντας αυτά τα παιδιά», θα έλεγε αργότερα.

Ο πρώτος της σημαντικός ρόλος ήταν αυτός της «Βεατρίκης», στην ομώνυμη όπερα, που έγραψε ειδικά για την Παξινού ο φημισμένος συνθέτης Δημήτρης Μητρόπουλος. Το έργο ανέβηκε το 1920 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Για πρώτη φορά ανέβηκε στο θεατρικό σανίδι στο Θέατρο Κοτοπούλη, στο έργο του Μπατάιγ «Γυμνή γυναίκα», που την καθιέρωσε ως πρωταγωνίστρια δραματικών ρόλων. Το 1931 συνεργάστηκε με τον κορυφαίο Έλληνα ηθοποιό Αιμίλιο Βεάκη με τον οποίο συνεργάστηκαν στο θίασο του Αλέξη Μινωτή. Η γνωριμία της με τον τελευταίο εξελίχθηκε σε έναν μεγάλο έρωτα, για επισφραγιστεί και με έναν γάμο το 1940. Εκείνες τις μαύρες εποχές θα φύγουν από την Ελλάδα και θα πάνε στην Αμερική.

Μετά από λαμπρές εμφανίσεις της στο Μπρόντγουεϊ, θα της δοθεί και η ευκαιρία να μπει στα κινηματογραφικά πλατό, τα οποία θα απογειώσουν τη φήμη της διεθνώς. Στις κινηματογραφικές επιλογές της υπήρξε εκλεκτική, εξού και οι μόλις 11 ταινίες της.

Η ταινία «Για Ποιον Χτυπά η Καμπάνα;» προτάθηκε για 9 Όσκαρ, αλλά τελικά θα κερδίσει μόνο ένα, αυτό του Β’ Γυναικείου Ρόλου με την Κατίνα Παξινού. Ήταν η πρώτη μη Αμερικανίδα ηθοποιός που τιμήθηκε με Όσκαρ, όπως και η πρώτη από την Ελλάδα. Λέγεται ότι όταν την πήραν τηλέφωνο από την Paramount και της πρότειναν τον ρόλο, νόμιζε ότι της έκαναν πλάκα. Την έπεισαν ότι μιλούν σοβαρά, της έστειλαν το σενάριο, το μελέτησε και τους απάντησε: «Κατάγομαι από γενιές ανταρτών. Η γιαγιά μου έμαθε το αλφάβητο από έναν οπλαρχηγό των ανταρτών σε μια σπηλιά. Την ξέρω την Πιλάρ, την ξέρω καλά. Δέχομαι τον ρόλο, αλλά δοκιμαστικό δεν κάνω». Το δέχτηκαν!

Οι ενδυματολόγοι της ταινίας της έφτιαξαν τα ρούχα του ρόλου και εκείνη μόλις τα είδε τα απέρριψε. «Δεν είναι σωστά» τους είπε και τους καθοδήγησε η ίδια πώς θα φτιάξουν τα καινούρια, όπως ακριβώς τα ήθελε αυτή. Όταν άρχισαν τα γυρίσματα, είπε στον σκηνοθέτη: «Είμαι ηθοποιός του θεάτρου, παίζω τον ρόλο εξελικτικά και σε συνέχεια χρόνου. Το σπάσιμο σε μικρά, ανεξάρτητα κινηματογραφικά πλάνα με αποδιοργανώνει».

Οι Αμερικανοί μπορεί να βλαστήμησαν για την επιλογή τους και για τις παραξενιές της, αλλά έφεραν ειδικά για αυτήν τρεις κάμερες για τα κοντινά, τα γενικά και τα υπόλοιπα πλάνα της. Το 1947 βραβεύθηκε με το βραβείο Κοκτώ για το κινηματογραφικό έργο «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα».

Το 1955 είναι μία ακόμη χρονιά σταθμός για την κινηματογραφική της πορεία, καθώς θα παίξει ένα χαρακτηριστικό ρόλο στο εξαιρετικό φιλμ νουάρ «Ο Κύριος Αρκάντιν», μία παραλλαγή του «Πολίτη Κέιν», σε σκηνοθεσία Όρσον Γουέλς. Ωστόσο, η κορυφαία ερμηνευτική στιγμή της στο σινεμά θα σημειωθεί στο αριστουργηματικό δράμα του Λουκίνο Βισκόντι «Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του» το 1960, όταν η Παξινού θα ερμηνεύσει τη μάνα μιας οικογένειας που θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ιταλικό Νότο για τον πλούσιο Βορρά.

Δίπλα της πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Κλάουντια Καρντινάλε, Ανί Ζιραρντό, Ρενάτο Σαλβατόρι, αλλά και ακόμη ένας Έλληνας, ο νεαρός Σπύρος Φωκάς.

Με τον Όρσον Γουέλς είχε συνεργαστεί και στη Δίκη (The Trial, 1962), αλλά η σκηνή στην οποία εμφανίστηκε η Παξινού τελικά κόπηκε. Και παρότι η σκηνή δεν υπάρχει στην τελική μορφή της ταινίας, η Ελληνίδα ηθοποιός αναφέρεται στους τίτλους. Η Κατίνα Παξινού έγραψε επίσης και μουσική για την τραγωδία «Οιδίπους τύραννος».

Αν και στο Χόλιγουντ έκανε μεγάλη καριέρα, αρνιόταν πεισματικά να την μακιγιάρουν. Θεωρούσε ότι το μακιγιάζ κατασκευάζει μια πλαστή και κυρίως ομοιόμορφη για όλες τις γυναίκες ομορφιά, και αυτή δεν την ήθελε. Το Χόλιγουντ δεχόταν όλα τα καπρίτσια της.

Το τελευταίο χειροκρότημα

Η Παξινού έπαιξε σε μια και μόνο ταινία ελληνικής παραγωγής, το 1969, στο «Νησί της Αφροδίτης» του Γιώργου Σκαλενάκη, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Αλέξη Πάρνη κι έτσι θα κλείσει την καριέρα της στο σινεμά.

Αν και ήδη έχει καρκίνο, θα ανταπεξέλθει στα γυρίσματα υπομένοντας τους πόνους της ασθένειάς της. Ο καρκίνος καλπάζουσας μορφής, θα την ταλαιπωρήσει μέχρι το τέλος της ζωής της, ενώ λίγο πριν φτάσει το μοιραίο, θα πρωταγωνιστήσει στο θέατρο και στο συμβολικό έργο «Μάνα Κουράγιο» του Μπρεχτ.

Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το καλοκαίρι του 1972, όχι πάνω στη σκηνή, αλλά μπαίνοντας στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, εκεί όπου δοξάστηκε όσο καμία, για να παρακολουθήσει την τελευταία παράσταση της ζωής της. Το κοινό την χειροκροτούσε όρθιο για ώρα. Το ατελείωτο χειροκρότημα ήταν το καλύτερο αντίο σε μία σπουδαία ηθοποιό.

Με πληροφορίες από το NewsIt

Η 25χρονη πρωταγωνίστρια της ταινίας, η Μάικι Μάντισον, τιμήθηκε με το Οσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, ενώ ο σκηνοθέτης της Σον Μπέικερ βραβεύθηκε με Οσκαρ Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου Σεναρίου και Μοντάζ.

Η ταινία “Anora” κόστισε μόλις 6 εκατομμύρια δολάρια, ένα πολύ μικρό ποσό για τα δεδομένα του Χόλιγουντ και αναδείχθηκε η μεγάλη νικήτρια στη βραδιά των Οσκαρ, απέναντι σε ταινίες όπως το «Κονκλάβιο», “The Brutalist” και το μιούζικαλ “Wicked”. «Αν προσπαθείτε να κάνετε ανεξάρτητες ταινίες, σας παρακαλώ συνεχίστε να τις κάνετε. Χρειαζόμαστε περισσότερες. Αυτή είναι η απόδειξη», δήλωσε ο Μπέικερ γνωστός για τις μικρού μήκους ταινίες του με θέμα ανθρώπους του περιθωρίου.

Η Μάντισον κατάφερε να επικρατήσει της Ντέμι Μουρ, που θεωρούνταν φαβορί για το Οσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία “The Substance“, η οποία απέσπασε το βραβείο για το Καλύτερο Μακιγιάζ για την εντυπωσιακή μεταμόρφωση της Μουρ.

«Μεγάλωσα στο Λος Άντζελες, αλλά το Χόλιγουντ μου φαινόταν πάντα τόσο μακρινό», είπε η 25χρονη Μάντισον στην ομιλία της. «Το να βρίσκομαι σήμερα εδώ, σε αυτό τον χώρο, είναι πραγματικά απίστευτο».

Η νεαρή ηθοποιός πρόσθεσε ότι θέλει «να ευχαριστήσει και να τιμήσει την κοινότητα των σεξεργατών», «θα συνεχίσω να είμαι σύμμαχός σας», τόνισε.

Ο Έιντριεν Μπρόντι κέρδισε το δεύτερο Οσκαρ της καριέρας του, καθώς χθες τιμήθηκε με το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως ένας Εβραίος μετανάστης και αρχιτέκτονας που κυνηγά το αμερικανικό όνειρο στην ταινία “The Brutalist“. Το πρώτο του Όσκαρ το είχε κερδίσει πριν 22 χρόνια, σε ηλικία 29 ετών, για την ταινία «Ο Πιανίστας», όπου υποδυόταν έναν Εβραίο πιανίστα που προσπαθεί να επιβιώσει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Αν το παρελθόν μπορεί να μας διδάξει κάτι, αυτό είναι να μας υπενθυμίσει να μην επιτρέπουμε το μίσος να εκφράζεται ανεξέλεγκτα», τόνισε στην ομιλία του ο 51χρονος Μπρόντι, κάνοντας έκκληση για έναν «πιο λογικό, πιο χαρούμενο και πιο συμπεριληπτικό κόσμο», μια έμμεση αναφορά στην προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ.

Η Ζόι Σαλντάνια κέρδισε το βραβείο Οσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ισπανόφωνη ταινία “Emilia Perez” και δήλωσε στην ομιλία της ότι είναι «περήφανη που είναι παιδί μεταναστών που έχουν όνειρα, αξιοπρέπεια και χέρια που εργάζονται σκληρά».

Οι δύο αυτές ομιλίες ήταν οι δύο πιο πολιτικές στη διάρκεια της βραδιάς. Ο Κίραν Κάλκιν βραβεύθηκε με το Οσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Αληθινός Πόνος», στην οποία υποδύεται έναν άνδρα που ταξιδεύει στην Πολωνία για να ανακαλύψει τις ρίζες της οικογένειάς του.

Το ντοκιμαντέρ “No other land” που αναφέρεται στον εβραϊκό εποικισμό στη Δυτική Όχθη κέρδισε το βραβείο Οσκαρ στην κατηγορία του. Οι σκηνοθέτες του ντοκιμαντέρ, ο Παλαιστίνιος ακτιβιστής Μπάσελ Άντρα και ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Γιουβάλ Αμπραάμ, χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να ολοκληρώσουν την ταινία. «Το ‘No other land’ αντικατοπτρίζει τη σκληρή πραγματικότητα που υφιστάμεθα εδώ και δεκαετίες και στην οποία ακόμη αντιστεκόμαστε, καθώς καλούμε τον κόσμο να αναλάβει σοβαρή δράση για να σταματήσει την αδικία και να σταματήσει την εθνοκάθαρση του παλαιστινιακού λαού», τόνισε ο Άντρα από τη σκηνή των Οσκαρ.

«Κάναμε αυτή την ταινία, Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί, διότι μαζί οι φωνές μας είναι πιο ισχυρές», πρόσθεσε ο Αμπραάμ.

Η λεττονικής παραγωγής ταινία κινουμένων σχεδίων “Flow” απέσπασε το Οσκαρ στην κατηγορία της, ενώ η βραζιλιάνικη «Είμαι ακόμη εδώ» κέρδισε το Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Η ταινία αφηγείται την αληθινή ιστορία της Εουνίσε Πάιβα που αγωνίστηκε να μάθει την αλήθεια για την εξαφάνιση του συζύγου της, ενός πρώην βουλευτή, το 1971 κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στη Βραζιλία (1964-1985).

Αναλυτικά η λίστα με τους νικητές:

Καλύτερη Ταινία: Anora
Σκηνοθεσία: Σον Μπέικερ (Anora)
Α’ Ανδρικός Ρόλος: Έιντριεν Μπρόντι (The Brutalist)
A’ Γυναικείος Ρόλος: Μάικι Μάντισον (Anora)
Πρωτότυπο Σενάριο: Σον Μπέικερ (Anora)
Διασκευασμένο Σενάριο: Πίτερ Στρόαν (Κονκλάβιο)
Μοντάζ: Σον Μπέικερ (Anora)
Β’ Ανδρικός Ρόλος: Κιέραν Κάλκιν (Αληθινός Πόνος)
Β’ Γυναικείος Ρόλος: Ζόι Σαλντάνια (Emilia Perez)
Φωτογραφία: Λολ Κρόλεϊ (The Brutalist)
Διεθνής Ταινία: Είμαι Ακόμα Εδώ, Βάλτερ Σάλες (Βραζιλία)
Καλύτερο Τραγούδι: El Mal, Κλεμάν Ντουκόλ – Camille (Emilia Perez)
Ντοκιμαντέρ: Καμία Άλλη Γη
Κινούμενα Σχέδια: Flow (Η Γάτα που Δεν Φοβόταν το Νερό)
Μικρού Μήκους Ταινία – Κινούμενα Σχέδια: In the Shadow of the Cypress
Μικρού Μήκους Ταινία – I’m not a Robot
Σκηνογραφία: Wicked
Κοστούμια: Πολ Τάζγουελ (Wicked)
Μακιγιάζ και Κομμώσεις: Πιερ – Ολιβιέ Περσάν, Στεφανί Γκιγόν (The Substance: Το Ελιξίριο της Νιότης)
Μουσική: Ντάνιελ Μπλουμπεργκ (The Brutalist)
Ήχος: Γκάρεθ Τζον, Ρίτσαρντ Κινγκ, Ρον Μπάτλερ, Ντουγκ Χέμφιλ (Dune: Μέρος Δεύτερο)
Ειδικά Εφέ: Στίβεν Τζέιμς, Πολ Λάμπερτ, Ρις Σάλκομπ (Dune: Μέρος Δεύτερο)
Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ: The Only Girl in the Orchestra, Μόλι Ο’ Μπράιν – Λίζα Ρέμινγκτον

Πηγή: Καθημερινή

Μια συγκινητική ιστορία, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Jean-Claude Grumberg, που μας υπενθυμίζει ότι η ανθρωπιά μπορεί να βρεθεί και στους πιο απάνθρωπους καιρούς. Η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Καννών 2024, και αποτελεί την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα μετά από 16 χρόνια («Βαλς με τον Μπασίρ»-2008).

Τη μουσική υπογράφει ο βραβευμένος με Oscar συνθέτης Alexandre Desplat (The Grand Budapest Hotel). Τους συντελεστές συμπληρώνει η εξαιρετική ομάδα ηθοποιών, με τους Jean-Louis Trintignant, Grégory Gadebois, Denis Podalydès και Dominique Blanc να χαρίζουν τις φωνές τους στους ήρωες της ιστορίας. «Το Πιο Πολύτιμο Φορτίο», μια ταινία για τη δύναμη της ελπίδας και της αγάπης ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας.

Σύνοψη: Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας φτωχός ξυλοκόπος και η γυναίκα του ζουν σε ένα μεγάλο δάσος. ​Ξαφνικά, ο κόσμος τους αλλάζει, όταν η γυναίκα βρίσκει ένα μωρό που ​τ​ο έχουν πετάξει από ένα τρένο ​με προορισμό το Άουσβιτς​ και αποφασίζει να το μεγαλώσει. Το μωρό αυτό, «το πιο πολύτιμο φορτίο», θα αλλάξει​ τη ζωή του ζευγαριού και όλων όσων θα συναντήσει.

Διεθνής τύπος

«Εξαιρετικό και συγκλονιστικό. Ένα αριστούργημα κινουμένων σχεδίων»
Le Parisien

«Μια συγκλονιστική ωδή στο θάρρος και τον ανθρωπισμό, αναγκαία για τις μέρες που ζούμε»
Le Point

«Ένα γοητευτικό και αναγκαίο έργο»
L’Humanité

«Μια σημαντική και ποιητική ταινία»
Le Figaro

Βιογραφικό του σκηνοθέτη

Ο Michel Hazanavicius γεννήθηκε στο Παρίσι το 1967. Απέκτησε διεθνή αναγνώριση με την ταινία THE ARTIST, η οποία έκανε πρεμιέρα στις Κάννες το 2011. Η ταινία απέσπασε πολλά βραβεία παγκοσμίως, με πιο χαρακτηριστικό το γεγονός ότι κέρδισε συνολικά 5 Όσκαρ. Παράλληλα, είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της La Fémis, της εθνικής σχολής κινηματογράφου της Γαλλίας από τις 24 Ιουλίου 2019. Η κύρια δραστηριότητα της σχολής είναι η εκπαίδευση των σπουδαστών στις διάφορες ειδικότητες του κινηματογράφου (σκηνοθεσία, παραγωγή, σεναριογραφία κ.ά.). Έχει σκηνοθετήσει συνολικά 12 ταινίες, από τις οποίες όλες έλαβαν μέρος σε μεγάλα φεστιβάλ όπως αυτό των Καννών. Το «Το Πιο Πολύτιμο Φορτίο» είναι η 12η ταινία της φιλμογραφίας του.

Συγκεκριμένα ο σκηνοθέτης είπε για την ταινία:

«Δεν είναι μια ταινία που επιδιώκει να τρομάξει, αλλά αντίθετα να γεμίσει τους ανθρώπους με θαυμασμό και να τους συγκινήσει με την ομορφιά. Το πραγματικό θέμα της είναι η αγάπη, και οι κύριοι πρωταγωνιστές της είναι οι Δίκαιοι των Εθνών. «Το Πιο Πολύτιμο Φορτίο» αφηγείται πώς σχηματίστηκε μια αλυσίδα αλληλεγγύης για να σώσει ένα νέο κορίτσι. Δεν είναι μια ταινία για σφαγές, πόλεμο ή θάνατο. Είναι μια ταινία που καθοδηγείται από τις δυνάμεις της ζωής, οι οποίες μπορούν να μας δώσουν λόγους να συνεχίσουμε να ελπίζουμε.»

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Michel Hazanavicius
Σενάριο: Jean-Claude Grumberg, Michel Hazanavicius
Πρωταγωνιστούν: Denis Podalydès, Dominique Blanc, Grégory Gadebois, Jean-Louis Trintignant
Μουσική: Alexandre Desplat
Διάρκεια: 81’
Χώρα, Έτος Παραγωγής: Γαλλία, Βέλγιο, 2024
Διανομή: Danaos Films

Μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό, ανέκδοτες ηχογραφήσεις, συνεντεύξεις και ηχητικά ντοκουμέντα, το ντοκιμαντέρ αυτό αφηγείται τα άγνωστα χρόνια της Κάλλας από την αρχή της καριέρας της – μια ιστορία θριάμβου της θέλησης, του ταλέντου, της εργατικότητας, της αφοσίωσης, και ταυτόχρονα μια ιστορία αντίστασης σε κάθε δυσκολία και σε κάθε κακοποιητική συμπεριφορά.

Σύνοψη

Αν και με την άφιξή της στην Αθήνα το 1937, η δεκατετράχρονη Καλογεροπούλου πρωτοσυστήνεται ως Μαίρη στους συμμαθητές της στο Εθνικό Ωδείο, εντούτοις υπογράφει ως Μαριάννα στο πρώτο της συμβόλαιο με τη νεοσύστατη τότε Λυρική Σκηνή το 1940. Τον Μάρτιο του 1945, εμφανίζεται σε συναυλία ως Mary Callas, λίγο πριν γίνει διάσημη στα πέρατα του κόσμου ως Maria Callas. Το ντοκιμαντέρ επιχειρεί να φωτίσει την περίοδο της προσωπικής και καλλιτεχνικής ενηλικίωσης της Κάλλας στην Αθήνα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από το 1937 έως το 1945, καθώς και τα χρόνια μετά το 1957, όταν η παγκόσμια πλέον ντίβα επανασυνδέεται με την Ελλάδα.

Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ

Το ντοκιμαντέρ «Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία: Τα άγνωστα ελληνικά χρόνια της Κάλλας» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε συμπαραγωγή με την Escape, επιχειρεί να φωτίσει την περίοδο της προσωπικής και καλλιτεχνικής ενηλικίωσης της Κάλλας στην Αθήνα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από το 1937 έως το 1945, καθώς και τα χρόνια μετά το 1957, όταν η παγκόσμια πλέον ντίβα επανασυνδέεται με την Ελλάδα. Τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά επιτεύγματα, τα άγνωστα ντεμπούτα, οι προσωπικότητες που την καθόρισαν, τα ορόσημα της πορείας της, αλλά και οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες στην Ελλάδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα των δεκαετιών του ’40 και του ’50, οι άδικες επιθέσεις που δέχτηκε, αποτελούν βασικούς άξονες της αφήγησης της δύσκολης αλλά και μυθιστορηματικής ζωής της Κάλλας, η οποία κινήθηκε πάντα στο μεταίχμιο μεταξύ θριάμβου και τραγωδίας.

Γιώργος Κουμεντάκης @Ανδρέας Σιμόπουλος

Στις καινούριες συνεντεύξεις που έγιναν, για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ο γιος του ιδρυτικού Διευθυντή της ΕΛΣ Ιωάννης Μπαστιάς, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Γιώργος Κουμεντάκης, ο λυρικός καλλιτέχνης Άρης Χριστοφέλλης, ο Πρόεδρος των Υποτροφιών Μαρία Κάλλας Κωνσταντίνος Πυλαρινός, ο Στέφαν Χαίρνερ, γιος του αρχιμουσικού Χανς Χαίρνερ, που διηύθυνε την Κάλλας το 1944 στον Φιντέλιο, η μεσόφωνος Κική Μορφωνιού, που τραγούδησε με την Κάλλας στη Νόρμα και τη Μήδεια της Επιδαύρου, η Χαρά Καλομοίρη, Διευθύντρια του Εθνικού Ωδείου, η Έφορος του Αρχείου του Ωδείου Αθηνών Στέλλα Κουρμπανά, η μελετήτρια του αρχείου Ζώρα, μουσικολόγος Σοφία Κοντώση, ο συνθέτης Φίλιππος Τσαλαχούρης και άλλοι.

Ιωάννης Μπαστιάς @Ανδρέας Σιμόπουλος

Επιπλέον, εκτός από τα αποσπάσματα συνεντεύξεων της ίδιας της Κάλλας, στο ντοκιμαντέρ περιλαμβάνονται επίσης παλαιότερες συνεντεύξεις της δασκάλας της στο Ωδείο Αθηνών Ελβίρας ντε Ιντάλγκο, των συναδέλφων της Ζωής Βλαχοπούλου, Μαρίκας Παπαδοπούλου, Άρντας Μαντικιάν, του συγγραφέα Νίκου Πετσάλη-Διομήδη, του μαέστρου Λεωνίδα Ζώρα και του φίλου της Κάλλας Βρετανού αξιωματούχου Ρέυ Μόργκαν. Τέλος, στο ντοκιμαντέρ ακούγονται πολύτιμες μαρτυρίες ανθρώπων που συνεργάστηκαν με την Κάλλας στα χρόνια της Κατοχής, όπως του ιδρυτικού Διευθυντή της ΕΛΣ Κωστή Μπαστιά, του σκηνοθέτη της πρώτης της Τόσκας Ντίνου Γιαννόπουλου, της Διευθύντριας Χορωδίας της ΕΛΣ Έλλης Νικολαΐδη, της πιανίστας (corépétitrice) Ίρμας Κολάση, των συναδέλφων της καλλιτεχνών Σπύρου Σαλίγκαρου, Μίτσας Κουραχάνη.

Μεταξύ άλλων, η Γαλλική εφημερίδα Le Monde σε πρωτοσέλιδο άρθρο της το χαρακτηρίζει «μια συνταρακτική, όσο και συγκινητική ταινία που θα αποτελέσει αποκάλυψη για πολλούς», η Γερμανική Εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) μιλάει για ένα «θαυμάσιο ντοκιμαντέρ, το οποίο όχι μόνο έπλεξε σε ένα συνεκτικό αφηγηματικό νήμα αμέτρητες αφηγήσεις σκηνοθετών, μαέστρων και συναδέλφων που συνεργάστηκαν μαζί της, αλλά αποκαλύπτει και δύο άγνωστα ηχητικά ντοκουμέντα», ενώ το Γαλλικό περιοδικό Diapason μιλάει για ένα «υποδειγματικό, συναρπαστικό ντοκιμαντέρ με σπάνιο υλικό, που φωτίζει μια από τις πιο άγνωστες περιόδους της Κάλλας».

Σημείωμα συντελεστών

Όταν πρωτοξεκινήσαμε την έρευνα για το ντοκιμαντέρ Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία στόχος μας ήταν να φωτίσουμε τα άγνωστα χρόνια που η Κάλλας έζησε στην Ελλάδα, από το 1937 έως το 1945. Την τόσο καθοριστική δηλαδή εκείνη περίοδο, η οποία συνδέεται αναπόσπαστα τόσο με την Εθνική Λυρική Σκηνή, όσο και με άλλους σημαντικούς μουσικούς φορείς, όπως το Ωδείο Αθηνών, και το Εθνικό Ωδείο.
Πλέον, είμαστε σε θέση να πούμε ότι η ίδια η έρευνα μας οδήγησε σε έναν λίγο διαφορετικό άξονα αφήγησης. Μέσα από τη μελέτη σπάνιου αρχειακού υλικού, τις μνήμες και τις αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα, την πολύτιμη βοήθεια των βιβλίων, αλλά και των αρχείων του Πολύβιου Μαρσάν και κυρίως του Νίκου Πετσάλη-Διομήδη, δημιουργήσαμε ένα ντοκιμαντέρ που αφηγείται την προσωπική και καλλιτεχνική ενηλικίωση της Κάλλας στην Αθήνα, ως μια ιστορία θριάμβου της εσωτερικής δύναμης, της θέλησης, της σκληρής δουλειάς, αλλά και της αντίστασης σε κάθε δυσκολία και σε κάθε κακοποιητική συμπεριφορά.

Ολοκληρώνοντας την περιπέτεια αυτή, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η καλλιτεχνική της εκπαίδευση με την Ντε Ιντάλγκο και η σημαντική εμπειρία που έλαβε από τις παραστάσεις που έδωσε με την Εθνική Λυρική Σκηνή, δεν ήταν τα μοναδικά εφόδια που έλαβε η νεαρή Καλογεροπούλου, κατά τα χρόνια που έζησε στην Αθήνα. Η Μαρία, μέσα από τρομακτικές εμπειρίες ζωής και θανάτου στα χρόνια της κατοχής, μέσα από τις δύσκολες συμπεριφορές που βίωσε από το οικογενειακό, το κοινωνικό και το επαγγελματικό της περιβάλλον κατάφερε να αναπτύξει τις δεξιότητες εκείνες που την βοήθησαν να ξεπερνά κάθε δυσκολία στη ζωή και την σταδιοδρομία της. Τις δεξιότητες εκείνες που την οδήγησαν σε μια κορυφή που κανείς ποτέ δεν έχει πατήσει. Με την ελπίδα ότι το ντοκιμαντέρ αυτό βάζει ένα μικρό λιθαράκι στον ουσιαστικό εορτασμό για τα 100 χρόνια της La Divina, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς για την ουσιαστική στήριξη στην πραγματοποίηση αυτής της ταινίας, τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή Γιώργο Κουμεντάκη και τους συναδέλφους μας στην ΕΛΣ, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τη ΔΕΗ, την Οικογένεια Κυριακόπουλου, τους επιστημονικούς συμβούλους Άρη Χριστοφέλλη και Σοφία Κομποτιάτη, όλους τους συντελεστές της παραγωγής, καθώς και όλους όσους μας μίλησαν, μας βοήθησαν και μας έδωσαν πληροφορίες και πρόσβαση σε αρχειακό υλικό.

Βασίλης Λούρας, Μιχάλης Ασθενίδης, Στέλλα Αγγελέτου

Συντελεστές

Ιδέα, Έρευνα, Σενάριο: Βασίλης Λούρας
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Ασθενίδης, Βασίλης Λούρας
Παραγωγή: Στέλλα Αγγελέτου
Επιστημονικοί Σύμβουλοι: Άρης Χριστοφέλλης, Σοφία Κομποτιάτη
Χώρα: Ελλάδα
Γλώσσα: Ελληνικά
Είδος: Ντοκιμαντέρ
‘Ετος: 2023
Διάρκεια: 103′

Η Στέγη κάνει ελεύθερη πτώση στο ασυνείδητο, σε ένα αφιέρωμα στον David Lynch, μαζί με το Cinobo. Λίγες μέρες μετά το STEGI. RADIO Takeover, το κινηματογραφικό σύμπαν του David Lynch καταλαμβάνει τη Στέγη, μεταμορφώνοντάς την σε έναν σκοτεινό, σουρεαλιστικό κόσμο, από το -1 έως τη Μικρή Σκηνή. Το αφιέρωμα Directed by David Lynch περιλαμβάνει μαραθώνιο των τριών σεζόν “Twin Peaks” στο -1, προβολές όλων των ταινιών στη Μικρή Σκηνή, μουσική και curated food menu.

Ανοίγουμε το μυστηριώδες μπλε κουτί και μπαίνουμε στο Silencio Bar, για να συναντήσουμε τα κουνέλια, τον Mystery Man και τη Laura Palmer. Να δούμε πώς ταξιδεύουν τα μυστικά. Να ζήσουμε ξανά παρέα τα όνειρα και τους εφιάλτες. Όχι για να αποχαιρετίσουμε τον David Lynch, γιατί δεν μπορεί να βγει από το μυαλό μας, αλλά για να πούμε ένα ευχαριστώ σε έναν από τους μεγαλύτερους δημιουργούς της εποχής μας.

Ανακαλύψτε το πρόγραμμα. Τις προβολές θα προλογίσουν άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου που έχουν συνδεθεί και έχουν αγαπήσει το έργο του David Lynch. Ανάμεσα σε κάθε προβολή θα υπάρχει 20λεπτο διάλειμμα. Μετά το αφιέρωμα, η φιλμογραφία του David Lynch θα είναι διαθέσιμη στη streaming πλατφόρμα Cinobo στο cinobo.com, αποκλειστικά για τους συνδρομητές, ενώ σύντομα θα είναι διαθέσιμες και οι 15 μικρού μήκους ταινίες του.

Μετά το αφιέρωμα στη Στέγη, θα ακολουθήσουν προβολές από τις «Νύχτες Πρεμιέρας», από τις 14 έως τις 24 Φεβρουαρίου, σε Αθήναιον και Cinobo Όπερα, σε μια μεγάλη αθηναϊκή γιορτή για τη μοναδική προσωπικότητα του παγκόσμιου σινεμά.

“Life is very, very complicated, and so films should be allowed to be, too”. Ο David Lynch συστήθηκε για πρώτη φορά στο κοινό το 1977 με την ασπρόμαυρη σουρεαλιστική ταινία τρόμου “Eraserhead”. Από τότε, με κάθε ταινία του χτίζει με συνέπεια το ιδιαίτερο οπτικό και αφηγηματικό σύμπαν του, διαμορφώνοντας το ύφος που ονομάζουμε σήμερα «λιντσικό» ως συνώνυμο του αινιγματικού, απόκοσμου και ανοίκειου. Βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα και υποψήφιος για Όσκαρ, ο Lynch κατάφερε με τις ταινίες του να στοιχειώσει τις σκέψεις μας, παρέα με ηθοποιούς, όπως οι Kyle MacLachlan, Shery lLee, Naomi Watts και Laura Dern και τη μουσική του Angelo Badalamenti. Ένα αφιέρωμα που υπόσχεται να μας κρατήσει ξάγρυπνους και να μας κάνει να αγκαλιάσουμε το ανοίκειο μέσα από το μοναδικό ιδιοφυές βλέμμα του David Lynch.

Πρόγραμμα προβολών

Παρασκευή 31.1 | Μικρή Σκηνή
19:00 | Eraserhead (89΄)
20:50 | Blue Velvet (120´)
23:10 | Lost Highway (135´)

Σάββατο 1.2 | Μικρή Σκηνή
17:00 | Wild at Heart (124´)
19:25 | The Elephant Man (124´)
21:50 | Mulholland Drive (147´)
00:40 | Inland Empire (180´)

Κυριακή 2.2 | Μικρή Σκηνή
17:00 | Straight Story (112´)
19:15 | Twin Peaks (Fire Walk with Me) (134´)
21:55 | Dune (140´)

Μαραθώνιος “Twin Peaks”
Έναρξη: Παρασκευή 31.1, 23:59 (Μεταμεσονύχτια)
Season 1 (8 επεισόδια, 420′) | Παρασκευή 31.1, 23:59 – Σάββατο 1.2, 07:00
Season 2 (22 επεισόδια, 1073′) | Σάββατο 1.2 10:00 το πρωί έως Κυριακή 2.2, 03:53
Season 3 (18 επεισόδια, 1014’ ) | Κυριακή 2.2, 06:00 το πρωί έως 22:54

*Ανάμεσα στις προβολές μεσολαβεί 20λεπτο διάλειμμα.

Συνόψεις ταινιών
Eraserhead (1977)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Allen Joseph, Charlotte Stewart, Jack Nance
Διάρκεια: 89’
Ένας άνδρας σε μια μεταποκαλυπτική βιομηχανική πόλη. Η μονίμως οργισμένη φιλενάδα του. Το φρικτά παραμορφωμένο μωρό τους που συνέχεια ουρλιάζει. Η παράνοια μέσα σε έναν εφιαλτικό χώρο ξεκινά.

The Elephant Man | Ο Άνθρωπος Ελέφαντας (1980)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: John Hurt, Anthony Hopkins, John Gielgud, Hannah Gordon, Wendy Hiller
Διάρκεια: 124´
Η ιστορία ενός εξαίρετου νεαρού χειρουργού, ο οποίος συναντά σε παράσταση ενός βικτοριανού τσίρκου έναν άντρα τόσο παραμορφωμένο, που είναι καταδικασμένος να ζει μια ζωή στην απαξίωση, σαν τέρας. Πρόκειται για τον Τζον Μέρικ, ο οποίος είναι γνωστός στους επισκέπτες του τσίρκου σε ολόκληρη τη χώρα ως ο «Άνθρωπος Ελέφαντας». Παρόλο που δεν υπάρχει θεραπεία για τον Μέρικ, ο νεαρός χειρουργός παλεύει να τον σώσει από την παρακμή και να του προσφέρει μια ζωή με αξιοπρέπεια και άνεση.

Dune (1984)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Kyle MacLachlan, Virginia Madsen, Francesca Annis, Sting
Διάρκεια: 140’
Ύστερα από τη δολοφονία του πατέρα του, ο γιος ενός δούκα ηγείται μιας ομάδας ανταρτών της ερήμου εναντίον του γαλαξιακού αυτοκράτορα –και μοχθηρής νέμεσης του πατέρα του– για να απελευθερώσουν τον ερημικό κόσμο τους από την κυριαρχία του αυτοκράτορα.

Blue Velvet | Μπλε Βελούδο (1986)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Kyle MacLachlan, Isabella Rossellini, Dennis Hopper
Διάρκεια: 120’
Κάτι παράξενο συμβαίνει πίσω από τους λευκούς φράχτες των σπιτιών του Λάμπερτον της Βόρειας Καρολίνας. Και όταν ο λάτρης του μυστηρίου και φοιτητής ΤζέφριΜπόμοντ πέφτει πάνω σε ένα κομμένο αυτί διασχίζοντας ένα χωράφι, αποφασίζει να μάθει τι είναι αυτό. Έχοντας μαζί του την κόρη ενός ντόπιου αστυνομικού, ο Τζέφρι οδηγείται κατά την έρευνά του σε έναν αλλόκοτο κόσμο αισθησιασμού και βίας, με το μυστήριο του κομμένου αυτιού να βρίσκει τη λύση του στη σχέση μιας τραγουδίστριας και ενός κοινωνιοπαθούς σαδομαζοχιστή.

Wild at Heart | Ατίθαση Καρδιά (1990)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Nicholas Cage, Laura Dern, Willem Dafoe, Harry Dean Stanton, Diane Ladd
Διάρκεια: 124’
Ο Σέιλορ και η Λούλα είναι δύο εραστές που πασχίζουν να μείνουν μαζί όσο η μοίρα επιμένει να τους χωρίζει. Σε αυτή την περίπτωση, η «μοίρα» είναι η μητέρα της Λούλα, μια απελπισμένη γυναίκα που μισεί τον Σέιλορ και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να τον κρατήσει μακριά από την κόρη της. Όταν ο Σέιλορ αποφυλακίζεται για την φόνο ενός άνδρα, εκείνος και η Λούλα ξεκινούν ένα roadtrip γεμάτο σεξ και ροκ, γνωρίζοντας πως τα τσιράκια της μητέρας της τους καταδιώκουν.

Twin Peaks: Fire Walk with Me | Ο Ύποπτος Κόσμος του Τουίν Πικς (1992)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Sheryl Lee, Ray Wise, Mädchen Amick, Chris Isaak, David Bowie
Διάρκεια: 134’
Το χρονικό των οδυνηρών τελευταίων ημερών της ΛόραΠάλμερ, σχεδόν έναν χρόνο μετά τον φόνο της Τερέζα Μπανκς, κατοίκου μιας πόλης γειτονικής του ΤουίνΠικς, σε ένα prequel της διάσημης σειράς του Ντέιβιντ Λιντς.

Lost Highway | Χαμένη Λεωφόρος (1997)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Bill Pullman, Patricia Arquette, John Roselius, Gary Busey, Robert Blake
Διάρκεια: 135’
Κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, ένας σαξοφωνίστας κατηγορείται για τη δολοφονία της συζύγου του και οδηγείται στην φυλακή. Τότε εξαφανίζεται από τη φυλακή και μεταμορφώνεται σε έναν μηχανικό που ζει μια εντελώς διαφορετική ζωή.

The Straight Story (1999)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Richard Farnsworth, Sissy Spacek, Harry Dean Stanton, Jane Galloway Heitz
Διάρκεια: 112’
Το πορτρέτο του αληθινού ταξιδιού ενός άντρα στην καρδιά της αμερικανικής ενδοχώρας. Γυρισμένο κατά μήκος της διαδρομής των 420 χιλιομέτρων που διένυσε ο πραγματικός Άλβιν Στρέιτ το 1994, από το Λόρενς της Αϊόβα μέχρι το όρος Ζάιον στο Γουισκόνσιν, το “Straight Story” χρονογραφεί την υπομονετική οδύσσεια του Άλβιν και των ανθρώπων που γνωρίζει στον δρόμο. Όταν δεν οδηγεί τη μηχανή του γκαζόν του προς τον προορισμό του, ο Άλβιν γνωρίζει διάφορους ξένους, από έναν έφηβο φυγά μέχρι έναν βετεράνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μοιράζοντας τη σοφία της ζωής του με απλές ιστορίες, ο Άλβιν αφήνει το στίγμα του σε αυτούς τους χαρακτήρες που χρωματίζουν την αποστολή του.

Mulholland Drive | Οδός Μαλχόλαντ (2001)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Naomi Watts, Laura Harring, Justin Theroux, Jeanne Bates, Dan Birnbaum
Διάρκεια: 147’
Μια μελαχρινή γυναίκα παθαίνει αμνησία μετά από ένα τροχαίο. Περιπλανιέται στους δρόμους του ΛοςΆντζελες προτού καταφύγει σε ένα διαμέρισμα. Εκεί την ανακαλύπτει η Μπέτι, μια ξανθιά γυναίκα από τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, που έχει έρθει στην Πόλη των Αγγέλων αναζητώντας τη φήμη ως ηθοποιός. Μαζί, οι δυο τους προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της αληθινής ταυτότητας της Ρίτα, σε ένα ονειρικό ΛοςΆντζελες, που δεν το έχουν αλλοιώσει ούτε η κυκλοφοριακή συμφόρηση ούτε το νέφος.

INLAND EMPIRE (2006)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Παίζουν: Laura Dern, Jeremy Irons, Justin Theroux, Harry Dean Stanton
Διάρκεια: 180’
Μια σταρ του Χόλιγουντ ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει στο ριμέικ μιας «καταραμένης» πολωνικής ταινίας. Όσο βυθίζεται στον ρόλο, ο κόσμος της μετατρέπεται σε έναν σουρεαλιστικό εφιάλτη.

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ Twin Peaks (1990, 1991, 2017)
Διάρκεια: 2507’
Έτος 1989. Σε μια μικρή, ορεινή και απομονωμένη πόλη της πολιτείας Ουάσινγκτον των ΗΠΑ μία τελειόφοιτη μαθήτρια του τοπικού Λυκείου ανακαλύπτεται δολοφονημένη. Στο «ειδυλλιακό» Τουίν Πικς καταφθάνει ένας πράκτορας του FBI με μεγάλη συναίσθηση της ηθικής, εξαιρετικά ανορθόδοξες μεθόδους και στόχο να βρει τον υπαίτιο. Σύντομα γίνεται αντιληπτό ότι η νεκρή Λόρα Πάλμερ σχετιζόταν απρόσμενα με πολλά μέλη της κοινότητας και ότι η «άμεμπτη» και αγνή εικόνα εκείνης μα και της πόλης κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά.

 
Πληροφορίες

Directed by David Lynch
Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Συγγρού 107
Έναρξη προπώλησης: Δευτέρα 27 Ιανουαρίου | 17:00

Παρασκευή 31.1 | Μικρή Σκηνή
19:00 | Eraserhead (89΄)
20:50 | BlueVelvet (120´)
23:10 | LostHighway (135´)

Σάββατο 1.2 | Μικρή Σκηνή
17:00 | Wild at Heart (124´)
19:25 | The Elephant Man (124´)
21:50 | Mulholland Drive (147´)
00:40 | Inland Empire (180´)

Κυριακή 2.2 | Μικρή Σκηνή
17:00 | Straight Story (112´)
19:15 | Twin Peaks (Fire Walk with Me) (134´)
21:55 | Dune (140´)

Μαραθώνιος “Twin Peaks”
Έναρξη: Παρασκευή 31.1, 23:59 (Μεταμεσονύχτια)
Season 1 (8 επεισόδια, 420′) | Παρασκευή 31.1, 23:59 – Σάββατο 1.2, 07:00
Season 2 (22 επεισόδια, 1073′) | Σάββατο 1.2 10:00 το πρωί έως Κυριακή 2.2, 03:53
Season 3 (18 επεισόδια, 1014’ ) | Κυριακή 2.2, 06:00 το πρωί έως 22:54

*Ανάμεσα στις προβολές μεσολαβεί 20λεπτο διάλειμμα.

Εισιτήρια

Τιμή μονής προβολής στη Μικρή Σκηνή της Στέγης: 5 €
Διατίθενται combo εισιτήρια ανά ημέρα εδώ

Η είσοδος στον μαραθώνιο “Twin Peaks” στο -1 της Στέγης είναι ελεύθερη.
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Στις 20 Ιανουαρίου, ο David Lynch θα γινόταν 79 ετών, και σίγουρα για το Cinobo και τους εκατομμύρια θαυμαστές του σε όλο τον κόσμο, δεν θα πεθάνει ποτέ. Με αυτή την αφορμή, την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου, γιορτάζουμε τη ζωή και την υπερβατική δημιουργικότητά του σε μια ειδική προβολή στο Cinobo Πατησίων.

Για την σπουδαίοτητα του έργου του David Lynch θα μιλήσουν φίλοι και συνεργάτες του Cinobo, αλλά και ο κριτικός κινηματογράφου και curator της αίθουσας, Άκης Καπράνος. Θα ακολουθήσει μια ειδική προβολή-έκπληξη, μιας, από τις αγαπημένες μας, ταινίας του.

Παράλληλα, στην πλατφόρμα του Cinobo είναι διαθέσιμες μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες του David Lynch, όπως τα Eraserhead, Οδός Μαλχόλαντ, Ο Ύποπτος Κόσμος του Τουίν Πικς και Χαμένη Λεωφόρος. Βρείτε τη συλλογή εδώ.

Πληροφορίες

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2025
Cinobo Πατησίων (Πατησίων 79)
Ώρα 21:30

Προπώληση εδώ

Αυτή είναι άλλη μια σημαντική διάκριση για την ταινία του Γκιντς Ζιλμπαλόντις, καθώς έχει ήδη κατακτήσει πολλά βραβεία σε μεγάλα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ που συμμετείχε, όπως επίσης και διθυραμβικές κριτικές.

To «Flow – Η Γάτα που δεν φοβάται το νερό» θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες από το Cinobo, στις 30 Ιανουαρίου 2025.

Ο πρώτος μήνας του χρόνου είναι αφιερωμένος στον μοναδικό Stanley Kubrick. Έξι από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του θρυλικού σκηνοθέτη ζωντανεύουν ξανά στη μεγάλη οθόνη του Cinobo Πατησίων, αναδεικνύοντας το μοναδικό ταλέντο ενός ασύγκριτου δημιουργού. Ακόμη, το Patision Exclusives, μια νέα κινηματογραφική ενότητα, φέρνει ταινίες που προβάλλονται αποκλειστικά στο Cinobo Πατησίων, εξασφαλίζοντας μια μοναδική εμπειρία για τους λάτρεις του σινεμά.

Στα highlights του μήνα, το Alien Quadrilogy στις 18 Ιανουαρίου θα χαρίσει επικές στιγμές στους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας, οι οποίοι θα απολαύσουν έναν μαραθώνιο αφιερωμένο στις τέσσερις πρώτες ταινίες του Alien franchise. Ακόμη, με αφορμή την κυκλοφορία της νέας ταινίας Nosferatu του Robert Eggers, το Cinobo Πατησίων γυρνά στις απαρχές του μύθου με την προβολή της κλασικής δημιουργίας του Werner Herzog, Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας. Τέλος, το Film Pit Podcast παρουσιάζει το σκοτεινό αριστούργημα του Buddy Giovinazzo, Combat Shock, μια συγκλονιστική εξερεύνηση της μεταπολεμικής απόγνωσης και της ανθρώπινης ψυχής.

Στις νέες κυκλοφορίες, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε πρώτοι το συγκλονιστικό Tatami, αλλά και το βραβευμένο στις Κάννες Όλα Όσα Φανταζόμαστε ως Φως (Al lWe Imagine as Light), μια ταινία που αγαπήθηκε από κριτικούς και αποτελεί μία από τις καλύτερες κυκλοφορίες του 2024.

Κάθε Σάββατο, το Cinobo Πατησίων φιλοξενεί μεταμεσονύκτιες προβολές με ταινίες που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα, επιλεγμένες από τον Άκη Καπράνο.

Πληροφορίες

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 7€ | Μειωμένο 5€| Midnight Express 6€
Διεύθυνση: 28ης Οκτωβρίου (Πατησίων) 79, Αθήνα
Προπώληση εδώ

«Το αγαπημένο μου γλυκό» – Keyke mahboobe man (2024), Ιράν/Γαλλία/ Σουηδία/Γερμανία
Σκηνοθεσία: Μάριαμ Μογκαντάμ, Μπεχτάς Σαανέχα

Η εβδομηντάχρονη Μαχίν ζει μόνη στην Τεχεράνη από τότε που έμεινε χήρα και η κόρη της μετανάστευσε στην Ευρώπη. Μία μέρα όμως, η ερωτική της ζωή θα αποκτήσει νέα πνοή, και η καρδιά, μαζί με το σπίτι της, θα ανοίξουν και πάλι για έναν άνδρα. Μόνο που το αναπάντεχο φλερτ τους θα εξελιχτεί σε ένα βράδυ που από κάθε άποψη θα μείνει αξέχαστο. Σπάζοντας την παράδοση του κλασικού ιρανικού φεστιβαλικού σινεμά, η ταινία επιφυλάσσει εκπλήξεις πρώτου μεγέθους. Τολμηρό, πολυεπίπεδα απελευθερωτικό ως προς το ζητούμενο της γυναικείας χειραφέτησης και προικισμένο με δύο μοναδικές ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό ζεύγος, «Το αγαπημένο μου γλυκό» αγαπήθηκε όσο λίγες ταινίες στην πρόσφατη Μπερλινάλε.

Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής, Βραβείο FIPRESCI – Φεστιβάλ Βερολίνου 2024
Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 9 Ιανουαρίου 2025.

“Grandtour” (2024), Πορτογαλία
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκόμες

Το νέο φιλμ του διακεκριμένου Πορτογάλου σκηνοθέτη Μιγκέλ Γκόμες είναι μία τρυφερή, ουμανιστική ωδή στην περιπλάνηση, ένα παιχνιδιάρικο ταξιδιωτικό ημερολόγιο που ενσωματώνει διαφορετικές εποχές, πολιτισμούς και στυλ. Το 1918 στη Ρανγκόν ο Έντγκαρ, ένας Βρετανός δημόσιος υπάλληλος, πανικοβάλλεται και εγκαταλείπει την αρραβωνιαστικιά του, τη Μόλι, τη μέρα του γάμου τους. Διασχίζει την Ασία, κυριευμένος από υπαρξιακές αμφιβολίες, ενώ η αποφασιστική Μόλι τον καταδιώκει με χιούμορ, ταξιδεύοντας από το Μανταλέι στη Μπανγκόκ και τη Σαγκάη. H κινηματογραφική αυτή οδύσσεια συνδυάζει σκηνοθετημένες σκηνές, οι οποίες είναι μαεστρικά τραβηγμένες από τον Ρούι Πόσας, με πλάνα ντοκιμαντέρ που συλλέγονται από τον Σαγιόμπου Μουκντίπρομ, ο οποίος συνεργάζεται συχνά με τον Απίτσατπονγκ Βεερασεθάκουλ. Μία σαγηνευτική κινηματογραφική εμπειρία. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών 2024.
Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 30 Ιανουαρίου 2025.

«Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο» (2024), Ελλάδα
Σκηνοθεσία: Γιάννης Βεσλεμές

Τρία αδέρφια κατασκευάζουν μια χρονομηχανή με σκοπό να επαναφέρουν τη νεκρή μητέρα τους στη ζωή. Όταν ο εκκεντρικός πατέρας τους κάνει την εμφάνισή του, το πείραμα ξεφεύγει από τον έλεγχό τους και ξεκινάει η χωροχρονική περιδίνησή τους εκεί που το παρελθόν και το παρόν γίνονται ένα σε αυτήν την κωμική όσο και αλλόκοτη εξερεύνηση του πένθους. Ο σκηνοθέτης της βαμπιρικής Νορβηγίας επιστρέφει με ένα οικογενειακό δράμα καμουφλαρισμένο σε επιστημονική φαντασία, «ένα ατμοσφαιρικό, τρυφερό και ψυχεδελικό παραμύθι για τη ζωή αλλά κυρίως το θάνατο (ή και το αντίστροφο)» με τη συμμετοχή του γάλλου Ντομινίκ Πινόν («Αμελί», “Delicatessen”).
Φεστιβαλ Τραϊμπέκα και Θεσσαλονίκης 2024
Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 13 Φεβρουαρίου του 2025.

«Tο κορίτσι με τη βελόνα»- Pigen med nålen (2024), Δανία/Πολωνία/Σουηδία
Σκηνοθεσία: Μάγκνους φαν Χορν

Λίγο πριν από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Καρολόνε προσπαθεί να επιβιώσει σε μια Δανία που θυμίζει γοτθικό εφιάλτη. Η γνωριμία της με μια γυναίκα που θα τη βοηθήσει να βρει μια ανάδοχη οικογένεια για το μωρό της, θα αποβεί καθοριστική, αφού στο πλευρό της αποφασιστικής Ντάγκμαρ η Καρολίνε θα αποκτήσει μια οικογένεια, μια μητέρα, μια σύντροφο και κυρίως τη γυναικεία αλληλεγγύη που θα την βοηθήσει να αναδυθεί μέσα από τις στάχτες του παλιού κόσμου ως μια νέα ανεξάρτητη γυναίκα. Ένα οπτικό ποίημα για τη διαχρονική θέση των γυναικών μέσα σε έναν κόσμο πατριαρχίας, ταξικής ανισότητας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, αλλά και για το τίμημα της αυτοδιάθεσης, σε αντιδιαστολή με το κακό που, απλωμένο στον κόσμο μετά από έναν πόλεμο και βουτηγμένο στη φρίκη, γίνεται συχνά το όπλο στα χέρια των αδύναμων.

Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 27 Φεβρουαρίου 2025.

Ο Σιρόκο και το Βασίλειο των ανέμων (2023), Βέλγιο/Γαλλία
Σκηνοθεσία: Μπενουά Σιέ

Σε αυτήν την συναρπαστική περιπέτεια κινουμένων σχεδίων, πρωταγωνιστεί η 4χρονη Ζιλιέτ, και η 8χρονη αδελφή της, Κάρμεν, δύο κορίτσια με πολύ ζωηρή φαντασία. Έχουν την τύχη να έχουν για γειτόνισσά τους, την Ανιές, που γράφει παιδικά βιβλία, για ένα φανταστικό κόσμο, το Βασίλειο των Αερίων Ρευμάτων. Τα δυο κορίτσια ανακαλύπτουν ένα πέρασμα ανάμεσα στον πληκτικό κόσμο μας, και σ’ αυτό το φαντασμαγορικό σύμπαν, όπου, όταν βρίσκονται εκεί, έχουν τη μορφή γατιών! Όμως, εκεί παραμονεύει ο τρομακτικός Σιρόκο, που μπορεί να εξουσιάζει τον άνεμο.
Βραβείο Κοινού και Υποφηφιότητα Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Ταινιών Κινουμένων Σχεδίων του Ανεσί Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 6 Μαρτίου 2025

“Universal Language” (2024), Καναδάς
Σκηνοθεσία: Μάθιου Ράνκιν

Σε μια μυστηριώδη, αλλόκοτη περιοχή, κάπου ανάμεσα στην Τεχεράνη και το Γουίνιπεγκ, οι ζωές διαφόρων χαρακτήρων μπλέκονται με παράξενους και απρόβλεπτους τρόπους. Οι μαθήτριες Νεγκίν και Ναζγκολ ανακαλύπτουν χρήματα θαμμένα κάτω από τον πάγο και αποφασίζουν να τα κάνουν δικά τους. Την ίδια στιγμή, ο Μασούντ οδηγεί μια ομάδα τουριστών που μοιάζουν ολοένα και πιο μπερδεμένοι καθώς περιηγούνται στα αξιοθέατα του Γουίνιπεγκ. Παράλληλα, ο Μάθιου αποφασίζει να παραιτηθεί από τη μονότονη δουλειά του σε μια κυβερνητική υπηρεσία του Κεμπέκ και ξεκινά ένα αινιγματικό ταξίδι για να βρει τη μητέρα του. Χώρος, χρόνος και ταυτότητες περιπλέκονται, αλληλεπιδρούν και ενώνονται, δημιουργώντας μια σουρεαλιστική κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις και αλλεπάλληλες ανατροπές.

Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας
Βραβείο Κοινού «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» – Φεστιβάλ των Καννών 2024
Βραβείο Καλύτερης Καναδικής Ανακάλυψης – Φεστιβάλ του Τορόντο 2024

“2073” (2024), Ηνωμένο Βασίλειο
Σκηνοθεσία: Ασίφ Καπάντια

Ο Ασίφ Καπάντια, που στο παρελθόν μας έδωσε τα πορτρέτα γνωστών προσωπικοτήτων, όπως η Έιμι Γουαινχάουζ, ο Ντιέγκο Μαραντόνα και πιο πρόσφατα ο Φέντερερ, επιστρέφει μέ ένα δυστοπικό ντοκιμαντέρ, επηρεασμένος από την αγαπημένη του ταινία, το κλασικό πειραματικό αριστούργημα La Jetee του Κρις Μαρκέρ της δεκαετίας του ‘60. Το 2073 ο κόσμος κυβερνάται από δικτάτορες, νεοφιλελεύθερους και παμπλουτους επιχειρηματίες. Η δημοκρατία και η ελευθερία έχουν καταλυθεί και drones ελέγχουν τους πάντες. Συνδυάζοντας πραγματικά γεγονότα του σήμερα με στοιχεία φιξιόν, ο Καπάντια μιλά για την εξουσία, τον Τραμπ, το Ισραήλ αλλά και την οικονομική και επιχειρηματική ελιτ των Μασκ, Ζούκερμπεργκ και Μπέζος. Στην ταινία, που έχει και στοιχεία μυθοπλασίας, εμφανίζεται η Σαμάνθα Μόρτον.
Συμμετοχή εκτός διαγωνιστικού στο Φεστιβάλ Βενετίας 2024.

“Glimmers” (2024), Ισπανία
Σκηνοθεσία: Πιλάρ Παλομέρο

Η ζωή της Iζαμπέλ παίρνει μια απροσδόκητη τροπή την ημέρα που η κόρη της Mανταλέν της ζητά να επισκέπτεται τακτικά τον Ραμόν, τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος είναι άρρωστος. Μετά από δεκαπέντε χρόνια χωριστά, και παρόλο που ήταν οικογένεια για χρόνια, η Ίζαμπελ τον βλέπει ως άγνωστο και αρχίζει να ξαναζεί και πάλι όλες τις πικρίες και τις μνησικακίες που νόμιζε ότι είχε ξεπεράσει. Ωστόσο, η συναναστροφή με τον Ραμόν στην πιο ευάλωτη στιγμή του θα της επιτρέψει να δει την αποτυχία τους με άλλα μάτια και να επικεντρωθεί στο παρόν της ζωής της.Η βραβευμένη με Goya σκηνοθέτις επιστρέφει με μια συγκινητική ιστορία για τις οικογενειακές σχέσεις που βασίζεται στο διήγημα «A Heart Too Big» του Eider Rodríguez.

Βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν
Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες τον Απρίλιο του 2025

“Vermiglio” (2024), Ιταλία/Γαλλία/Βέλγιο
Σκηνοθεσία: Μάουρα Ντελπέρο

Σε ένα ορεινό χωριό της βόρειας Ιταλίας, λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ζει μια πολυμελής οικογένεια: Ο αυστηρός πατέρας και δάσκαλος, η μάνα που μοιράζει ακριβοδίκαια την αγκαλιά της σε όλα τα παιδιά, τα αγόρια και κορίτσια που μεταφράζουν το σύμπαν των μεγάλων το καθένα με τον δικό του τρόπο, η ενήλικη κόρη που ερωτεύεται έναν λιποτάκτη. Γύρω τους, οι εποχές αλλάζουν και αφήνουν τα πανέμορφα αποτυπώματά τους στη φύση, οι κάτοικοι του χωριού έχουν τις δικές τους συνήθειες και τελετουργίες και οι ζωές των απλών ανθρώπων αντιμετωπίζουν στωικά όσα τους επιφυλάσσει η τύχη. Ένας ολόκληρος χαμένος κόσμος αναβιώνει στο εξαίσιο φιλμ της Μάουρα Ντελπέρο, έναν περήφανο κινηματογραφικό απόγονο του ιταλικού νεορεαλισμού.
Αργυρός Λέοντας – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βενετίας(2024)
Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας

“Misericordia”–Miséricorde (2024), Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία
Σκηνοθεσία: Αλέν Γκιροντί

Η επιστροφή του Ζερεμί στη γενέτειρά του για την κηδεία του πρώην αφεντικού του, εξελίσσεται σταδιακά σε μια δίνη παραδοξότητας, αιματηρών μυστηρίων και απρόσμενων σεξουαλικών εξελίξεων. Όσο η προσωρινή παραμονή του νεαρού στο σπίτι της χήρας του εκλιπόντος παρατείνεται, τόσο περισσότερο αρχίζει να επισκιάζεται από μια εξαφάνιση, τις απειλητικές διαθέσεις ενός γείτονα και τις παρεξηγήσιμες προθέσεις ενός ιερέα. ΟΑλέν Γκιροντί, επιβεβαιώνοντας τη φήμη του πλέον απρόβλεπτου και τολμηρού γάλλου δημιουργού σήμερα, μας παραδίδει μία αταξινόμητη ταινία υφέρποντος ερωτισμού και θανάτου εμπλουτισμένη με τις σουρεάλ νότες του κωμικού παραλόγου.
Eπίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών 2024
Καλύτερη ταινία 2024 για το περιοδικό CAHIERS DU CINEMA