Απομεινάρια του σκάφους, που είναι ένα από τα οκτώ γνωστά πορτογαλικά ναυάγια της εποχής, βρέθηκαν περίπου 20 πόδια κάτω από το νερό και περίπου 1.600 πόδια από την ακτή. Ο εξερευνητής σχεδίασε την πορεία από την Ευρώπη στον Ινδικό Ωκεανό το 1497 και ανακάλυψε μια θαλάσσια διαδρομή προς την Ασία, θέτοντας το έδαφος για την εμπορική αυτοκρατορία της Πορτογαλίας στην περιοχή. Έκανε αυτό το ύπουλο ταξίδι τρεις φορές πριν από το θάνατό του το 1524 στην Ινδία, πιθανώς από ελονοσία .

Οι ερευνητές πια πιστεύουν ότι το πλοίο μπορεί να είναι το São Jorge, ένα από τα περίπου 20 σκάφη του στόλου στο τελευταίο ταξίδι του da Gama. Είναι γνωστό ότι βυθίστηκε το 1524, γεγονός που θα το έκανε ένα από τα πρώτα ευρωπαϊκά ναυάγια που ανακαλύφθηκαν στον Ινδικό Ωκεανό.

«Το ναυάγιο έχει σημαντική ιστορική και συμβολική αξία ως φυσική μαρτυρία για την παρουσία της τρίτης αρμάδας του Vasco Da Gama στα νερά της Κένυας», λέει ο θαλάσσιος αρχαιολόγος Felipe Castro από το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα της Πορτογαλίας. «Αυτό είναι ένα μοναδικό ναυάγιο. Είναι ένας θησαυρός».

Η ομάδα αποκάλυψε ξύλα από το κύτος και το πλαίσιο του πλοίου σε δύο τάφρους που έγιναν στην υποβρύχια τοποθεσία. Κατά την αρχική του ανασκαφή, οι υποβρύχιοι αρχαιολόγοι στο Εθνικό Μουσείο της Κένυας ανακάλυψαν επίσης χάλκινα πλινθώματα και χαυλιόδοντες ελέφαντα. Διεξάγοντας μια αρχαιολογική έρευνα στους κοραλλιογενείς υφάλους που εκτείνονται περίπου 15 μίλια από το Malindi έως το Κενυάτικο ακρωτήριο Ras Ngomeni, η ομάδα του Castro μπόρεσε να επαληθεύσει την ταυτοποίησή της για το ναυάγιο ως μέρος του τελευταίου στόλου του Da Gama.

Πηγή: Archaeology Magazine

Η Marwell Wildlife έχει συνεργαστεί με το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον για την ανάπτυξη μη πληρωμέμων εναέριων οχημάτων (UAV) για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των ζώων χωρίς να τα ενοχλεί. Το έργο θα ξεκινήσει με την παρακολούθηση ειδών λεοπάρδαλης του χιονιού και οπληφόρων στο Εθνικό Πάρκο Altyn-Emel στο Καζακστάν και της ζέβρας του Grevy στην Κένυα.

Η ομάδα αναπτύσσει τεχνολογία που επιτρέπει στα ζώα να αναγνωρίζονται από τον ουρανό χρησιμοποιώντας θερμική απεικόνιση, κάμερες υψηλής ευκρίνειας και τεχνητή νοημοσύνη για τη διαφοροποίηση μεταξύ των μεμονωμένων μοτίβων τριχώματος.

Μια εκπρόσωπος της Marwell Wildlife, που διαχειρίζεται τον ζωολογικό κήπο Marwell κοντά στο Γουίντσεστερ, είπε: «Κάθε ζέβρα , για παράδειγμα, έχει ένα μοναδικό μοτίβο λωρίδας και μοιάζει πολύ με ανθρώπινο δακτυλικό αποτύπωμα ή γραμμωτό κώδικα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση ενός ατόμου. Ο καθηγητής Philip Riordan, διευθυντής διατήρησης στο Marwell Wildlife, πρόσθεσε: «Οι πιθανές εφαρμογές των υπαρχουσών τεχνολογιών για τη διατήρηση της άγριας ζωής είναι ήδη τεράστιες και σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες. Αυτό το έργο θα χρησιμοποιήσει ό,τι είναι διαθέσιμο και, με τους συνεργάτες μας, θα οδηγήσει σε περαιτέρω καινοτομίες που μπορούν να βοηθήσουν τους οικολόγους σε όλο τον κόσμο». Η Marwell Wildlife είπε ότι τα drones είχαν υποβληθεί σε πολλές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων δύο στο ζωολογικό κήπο του Χάμσαϊρ.

Ο εκπρόσωπος της φιλανθρωπικής οργάνωσης πρόσθεσε: «Κατά τη διάρκεια της πιο πρόσφατης δοκιμής, τα drones κατέγραψαν εικόνες με αρκετή λεπτομέρεια για να δουν τις φλέβες στο αυτί μιας ζέβρας από 120 μέτρα ύψος. «Ακόμη και οι σκιές των ζώων μπορούν να δώσουν στους οικολόγους πληροφορίες σχετικά με τα ζώα που κοιτάζουν· για παράδειγμα, οι όρυγες με κέρατο μοιάζουν όλοι από ψηλά, αλλά οι σκιές των αρσενικών δείχνουν ξεκάθαρα τα κέρατά τους. Οι λειτουργίες ζουμ επιτρέπουν στην ομάδα μας να ελέγχει την κατάσταση του σώματος, για παράδειγμα, ελέγχοντας εάν η λεκάνη και τα πλευρά ενός ζώου είναι ιδιαίτερα ορατά, ένδειξη ότι μπορεί να μην έχουν πρόσβαση σε επαρκείς πόρους».

Πρόσθεσε, «Την επόμενη χρονιά, τα UAV θα αναπτυχθούν στο Καζακστάν και την Κένυα, όπου συνεργαζόμαστε με το Grevy’s Zebra Trust και την υπηρεσία Wildlife της Κένυας». «Ο απώτερος στόχος του έργου είναι η ανάπτυξη μιας προσαρμόσιμης πλατφόρμας UAV που μπορεί να γίνει ευρέως προσβάσιμη στους οικολόγους σε όλο τον κόσμο. Οι δοκιμές στο Καζακστάν και την Κένυα θα παρέχουν μελέτες περιπτώσεων και θα βοηθήσουν την ομάδα του έργου να διασφαλίσει ότι η τεχνολογία μπορεί να αποδώσει σε σχέση με τις ανάγκες του έργου. Με τον καιρό, ωστόσο, τα drones θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση άγριων πληθυσμών ζώων υπό εξαφάνιση σε όλο τον κόσμο με μη επεμβατικό, οικονομικά αποδοτικό και αμοιβαία επωφελές τρόπο».

Πηγή: Daily Sabah

Αυτό το δείγμα, 100.000 χρόνια παλαιότερο από τα υπάρχοντα δείγματα Australopithecus anamensis που είχαν βρεθεί προηγουμένως στην Κένυα και την Αιθιοπία, «δείχνει ότι οι πρώιμες μορφές του είδους αναμειγνύονταν προσωρινά με βασικά ανθρωποειδή που επιβίωναν στην Πλειόκαινο εποχή».

Όπως εξηγούν οι συντάκτες της μελέτης, τα αρχαία ανθρωποειδή χωρίζονται σε τρεις ομάδες. Τα παλαιότερα είναι τα βασικά ανθρωποειδή, ακολουθούμενα από τους αυστραλοπίθηκες (μεταξύ αυτών και το anamensis) και, τέλος, έχουμε τις πρώτες γενεαλογίες του Homo sapiens, των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων.

«Η στενή χρονική αντιπαράθεση αυτών των σημαντικών μορφολογικών και προσαρμοστικών διαφορών υποδηλώνει ότι ο Ardipithecus ramidus ήταν συγγενής και όχι άμεσος φυλετικός πρόγονος του πρώιμου Αυστραλοπίθηκου», σημείωσαν οι ερευνητές. Με άλλα λόγια, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το anamensis εμφανίστηκε λίγο αργότερα από τον Ardipithecus ramidus «και ότι θα μπορούσε να ήταν απόγονος αυτού του εξαιρετικά πρώιμου ανθρωποειδούς».

Αν και οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα αποτελέσματά τους δεν διευκρινίζουν τη σχέση που θα μπορούσαν να έχουν αυτά τα αρχαία ανθρωποειδή με τους σύγχρονους ανθρώπους, θεωρούν ότι αυτή η μελέτη «καταδεικνύει πόσο ελλιπής είναι η κατανόησή μας για την ανθρώπινη εξέλιξη και υποδηλώνει ότι η διατεταγμένη περιγραφή που έχουμε καταλήξει να αποδεχτούμε θα μπορούσε να είναι πολύ πιο μπερδεμένη από όσο νομίζαμε».

Πηγή: El Espectador