Η ενδομητρίωση (ανάλογα με την βαρύτητά της) μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα ζωής της γυναίκας και, σε μερικές περιπτώσεις, να προκαλέσει υπογονιμότητα. Η αρνητική επίπτωσή της, ωστόσο, στην εκδήλωση καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου δεν ήταν, μέχρι τώρα, γνωστή. Στην συγκεκριμένη μελέτη, ερευνητές στην Δανία συνέκριναν ιατρικά δεδομένα 60.508 γυναικών με διάγνωση ενδομητρίωσης, μεταξύ 1977 και 2021, με 242.032 γυναίκες της ίδιας ηλικίας χωρίς διάγνωση της επώδυνης πάθησης. Κατά την διάρκεια της παρακολούθησης για έως και 45 χρόνια, το 17,5% των γυναικών με ενδομητρίωση υπέστη είτε έμφραγμα είτε εγκεφαλικό, λόγω φραγμένης αρτηρίας, σε σύγκριση με το 15,3% των γυναικών χωρίς ενδομητρίωση.

Το ποσοστό κινδύνου των γυναικών με ενδομητρίωση

Αφού συνυπολογίστηκαν άλλοι μεμονωμένοι παράγοντες κινδύνου, οι γυναίκες με ενδομητρίωση είχαν περίπου 20% αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού. Τα δεδομένα αυτά θα παρουσιάσουν οι ερευνητές στην συνάντηση της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, στο Λονδίνο. Όταν τα ποσοστά αυτών των συμβάντων αναλύθηκαν χωριστά, οι γυναίκες με ενδομητρίωση είχαν περίπου 20% υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και περίπου 35% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Οι γυναίκες με ενδομητρίωση διέτρεχαν, επίσης, υψηλότερο κίνδυνο για εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας.

Η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η ενδομητρίωση ήταν η αιτία αυτών των πρόσθετων προβλημάτων υγείας. Ωστόσο, τα ευρήματα συνηγορούν πως ειδικοί παράγοντες κινδύνου για τις γυναίκες –όπως η ενδομητρίωση, ο διαβήτης κύησης και η προεκλαμψία– θα πρέπει να ενσωματωθούν σε μοντέλα πρόβλεψης του καρδιαγγειακού κινδύνου, δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Δρ. Eva Havers-Borgersen, από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Rigshospitalet της Κοπεγχάγης.

Εν τω μεταξύ, «προτείνουμε στις γυναίκες με ενδομητρίωση να υποβάλλονται σε αξιολόγηση κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου», τόνισε η Δρ. Havers-Borgersen.

«Αν και οι άνθρωποι στις βιομηχανικές χώρες έχουν πρόσβαση στη σύγχρονη ιατρική περίθαλψη, κάνουν πιο καθιστική ζωή και ακολουθούν μια διατροφή πλούσια σε κορεσμένα λίπη. Αντίθετα, οι Tsimane έχουν ελάχιστη ή καθόλου πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, αλλά είναι εξαιρετικά σωματικά δραστήριοι και καταναλώνουν μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες που περιλαμβάνει λαχανικά, ψάρια και άπαχο κρέας».

«Η φυλή, μας έχει προσφέρει γνώση σχετικά με τις δυνητικά επιζήμιες επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής στην υγεία μας», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Andrei Irimia, επίκουρος καθηγητής γεροντολογίας, νευροεπιστήμης και βιοϊατρικής μηχανικής στο USC Leonard Davis School of Gerontology και στο USC Viterbi School of Engineering. «Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η ατροφία του εγκεφάλου μπορεί να επιβραδυνθεί σημαντικά από τους ίδιους παράγοντες τρόπου ζωής που σχετίζονται με πολύ χαμηλό κίνδυνο καρδιακής νόσου».

Οι ερευνητές ενέταξαν 746 ενήλικες Tsimane, ηλικίας 40 έως 94 ετών, στη μελέτη τους. Για να αποκτήσουν σαρώσεις εγκεφάλου, παρείχαν μεταφορά στους συμμετέχοντες από τα απομακρυσμένα χωριά τους στο Τρινιδάδ της Βολιβίας, στην πλησιέστερη πόλη με εξοπλισμό αξονικής σάρωσης. Αυτό το ταξίδι θα μπορούσε να διαρκέσει έως και δύο ολόκληρες μέρες γι’ αυτούς διασχίζοντας το ποτάμι και τον δρόμο.

Η ομάδα χρησιμοποίησε τις σαρώσεις για να υπολογίσει τους όγκους του εγκεφάλου και στη συνέχεια εξέτασε τη συσχέτισή τους με την ηλικία για τον κάθε Tsimane. Στη συνέχεια, συνέκριναν αυτά τα αποτελέσματα με αυτά σε τρεις βιομηχανοποιημένους πληθυσμούς στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η διαφορά στους όγκους του εγκεφάλου μεταξύ της μέσης και της τρίτης ηλικίας είναι 70% μικρότερη στους Tsimane από ότι στους δυτικούς πληθυσμούς. Αυτό υποδηλώνει ότι οι εγκέφαλοι των Tsimane πιθανότατα βιώνουν πολύ λιγότερη εγκεφαλική ατροφία από τους Δυτικούς καθώς γερνούν.

Η ατροφία συσχετίζεται με κίνδυνο γνωστικής εξασθένησης, λειτουργικής έκπτωσης και άνοιας. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι Tsimane έχουν υψηλά επίπεδα φλεγμονής, η οποία συνήθως σχετίζεται με την ατροφία του εγκεφάλου στους Δυτικούς. Αλλά η μελέτη τους δείχνει ότι η υψηλή φλεγμονή δεν έχει έντονη επίδραση στους εγκεφάλους Tsimane.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, οι χαμηλοί καρδιαγγειακοί κίνδυνοι των Tsimane μπορεί να υπερτερούν του φλεγμονώδους κινδύνου που προκαλείται από τη μόλυνση, εγείροντας νέα ερωτήματα σχετικά με τα αίτια της άνοιας. Ένας πιθανός λόγος είναι ότι, στους Δυτικούς, η φλεγμονή σχετίζεται με την παχυσαρκία και τα μεταβολικά αίτια. Στους Tsimane όμως οδηγείται από αναπνευστικές, γαστρεντερικές και παρασιτικές λοιμώξεις. Οι μολυσματικές ασθένειες είναι η πιο σημαντική αιτία θανάτου μεταξύ των Τσιμάνε.

«Ο καθιστικός τρόπος ζωής και η διατροφή μας πλούσια σε σάκχαρα και λίπη μπορεί να επιταχύνουν την απώλεια εγκεφαλικού ιστού με την ηλικία και να μας κάνουν πιο ευάλωτους σε ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ», δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Hillard Kaplan, καθηγήτρια οικονομικών και ανθρωπολογικής υγείας στο Πανεπιστήμιο Chapman. Έχει μελετήσει τους Tsimane για σχεδόν δύο δεκαετίες.

Οι ιθαγενείς Tsimane τράβηξαν την προσοχή των επιστημόνων – και του κόσμου – όταν μια προηγούμενη μελέτη τους βρήκε ότι είχαν εξαιρετικά υγιείς καρδιές σε μεγαλύτερη ηλικία. Αυτή η προηγούμενη μελέτη, που δημοσιεύτηκε από το The Lancet το 2017, έδειξε ότι οι Tsimane έχουν τον χαμηλότερο επιπολασμό αθηροσκλήρωσης των στεφανιαίων αγγείων από οποιονδήποτε πληθυσμό που είναι γνωστός στην επιστήμη και ότι έχουν λίγους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο. Το πολύ χαμηλό ποσοστό καρδιακών παθήσεων μεταξύ των περίπου 16.000 Tsimane σχετίζεται πολύ πιθανόν με τον προβιομηχανικό τρόπο ζωής τους, το κυνήγι, τη συλλογή, το ψάρεμα και τη γεωργία.

«Αυτή η μελέτη δείχνει ότι οι Tsimane ξεχωρίζουν όχι μόνο από την άποψη της υγείας της καρδιάς αλλά και της υγείας του εγκεφάλου», είπε ο Kaplan. «Τα ευρήματα δίνουν άφθονες ευκαιρίες για παρεμβάσεις για τη βελτίωση της υγείας του εγκεφάλου, ακόμη και σε πληθυσμούς με υψηλά επίπεδα φλεγμονής».

Πηγή: USC.EDU