Η Υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Ζωής των ΗΠΑ ανακοίνωσε την Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου, μια πρόταση για την ένταξη της καμηλοπάρδαλης στο πλαίσιο του Νόμου για τα απειλούμενα είδη. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ελπίζουν ότι η κίνηση αυτή θα συμβάλει στην πάταξη της λαθροθηρίας των συγκεκριμένων ζωών, περιορίζοντας την εισαγωγή τους στις ΗΠΑ. Διάφορα μέλη του σώματος της καμηλοπάρδαλης χρησιμοποιούνται για την παρασκευή χαλιών, κοσμημάτων και παπουτσιών, συμβάλλοντας στη μείωση του πληθυσμού τους.

«Η ομοσπονδιακή προστασία για τις καμηλοπαρδάλεις θα συμβάλει στην προστασία ενός ευάλωτου είδους, στην προώθηση της βιοποικιλότητας, στην υποστήριξη της υγείας του οικοσυστήματος, στην καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης άγριων ζώων και στην προώθηση βιώσιμων οικονομικών πρακτικών», ανέφερε σε δήλωσή της η Μάρθα Γουίλιαμς, η επικεφαλής της υπηρεσίας Αλιείας και Άγριας ζωής. Με ύψος που συχνά ξεπερνά τα πέντε μέτρα, η καμηλοπάρδαλη γοήτευε και προβλημάτιζε τους ανθρώπους από την αρχαιότητα. Όταν ο Ιούλιος Καίσαρας επέστρεψε από την Αφρική, έφερε στη Ρώμη το ψηλόσωμο ζώο, προκαλώντας την έκπληξη στα πρόσωπα των συμπατριωτών του. Στους κάτοικους της Ρώμης, το πλάσμα έμοιαζε κατά το ήμισυ με καμήλα και κατά το ήμισυ με λεοπάρδαλη και κάπως έτσι προέκυψε η ονομασία του είδους.

Οι καμηλοπαρδάλεις αποτελούν βασικά γρανάζια του ζωικού οικοσυστήματος ολόκληρης της Αφρικής, ευδοκιμώντας σε ερήμους, δάση και σαβάνες. Ωστόσο, ακόμη και τώρα, εξακολουθούν να είναι ένα μυστήριο, με τους ερευνητές να μην είναι εντελώς σίγουροι αν η καμηλοπάρδαλη αποτελεί ένα μόνο είδος ή περισσότερα. Όμως υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο μπορούν να συμφωνήσουν: Η καμηλοπάρδαλη έχει μπει σε μπελάδες.

Χάθηκε το 1/3 του πληθυσμού τους μέσα σε 30 χρόνια

Ο πληθυσμός τους μειώθηκε από πάνω από 150.000 το 1985 σε περίπου 98.000 το 2015, καθώς η ταχεία αστικοποίηση διατάραξε το φυσικό τους περιβάλλον. Επιπλέον, η λαθροθηρία και η ξηρασία, που τροφοδοτείται από την κλιματική αλλαγή, συνεισφέρουν στο να κάνουν τη ζωή για τα ιδιαίτερα ζώα όλο και πιο δύσκολη. Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης, ένα δίκτυο που παρακολουθεί την κατάσταση της χλωρίδας και της πανίδας του πλανήτη, αναγνώρισε πολλά υπο-είδη καμηλοπάρδαλης ως κρίσιμα απειλούμενα από το 2018.

Τώρα, Αμερικανοί αξιωματούχοι προτείνουν να κηρυχθούν ως κρίσιμα απειλούμενα τρία υπο-είδη της βόρειας καμηλοπάρδαλης: Η δυτικοαφρικανική, η καμηλοπάρδαλη του Κορντοφάν και η καμηλοπάρδαλη της Νουβίας. Ο πληθυσμός των παραπάνω ειδών έχει μειωθεί κατά 77% από το 1985, από περίπου 26.000 σε μόλις 6.000. Οι καμηλοπαρδάλεις αυτές ζουν κυρίως στο Καμερούν, το Τσαντ, τον Νίγηρα και την Ουγκάντα. Επιπλέον, ο οργανισμός προτείνει να χαρακτηριστούν δύο υπο-είδη στην Ανατολική Αφρική – η δικτυωτή καμηλοπάρδαλη και η καμηλοπάρδαλη Μασάι – ως απειλούμενα, δηλαδή ένας βαθμός πριν τα κρίσιμα απειλούμενα ζώα.

Πηγή: Lifo.gr / Washington Post

Αυτή η κοινωνικοποίηση αναφέρεται ως δυναμική σχάσης-σύντηξης, η οποία ακούγεται σαν κάτι που θα έκανε ένα άτομο, αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτό που κάνουν οι καμηλοπαρδάλεις. Πώς όμως δημιουργούνται αυτοί οι δεσμοί; Οι ερευνητές που μελετούν τις καμηλοπαρδάλεις Maasai προσπάθησαν να το ανακαλύψουν.

Καμηλοπαρδάλεις – οι κοινωνικές πεταλούδες

Στις θηλυκές, ειδικότερα, αρέσει να σχηματίζουν στενές κοινότητες με άλλα πιθανώς συγγενικά θηλυκά, ενώ τα νεαρά αρσενικά τείνουν να διασκορπίζονται και να σχηματίζουν χαλαρούς συνασπισμούς (συμμορίες εργένηδων), και τα μεγαλύτερα αρσενικά είναι πιο ανεξάρτητα και περιφέρονται μόνα τους, αναζητώντας δεκτικά θηλυκά.

Οι καμηλοπαρδάλεις χρειάζονται τους καλύτερους φίλους τους, καθώς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης όταν βρίσκονται μαζί σε κοπάδια. Επίσης, το να κάνεις παρέα με τα κορίτσια σημαίνει ότι η μαμά έχει μια μπέιμπι σίτερ να φροντίζει τα παιδιά όταν θέλει να πιει ένα ποτό στο νερόλακκο. Μελέτες δείχνουν ότι τα θηλυκά μοιράζονται τη μη γονική φροντίδα των απογόνων σε «βρεφονηπιακούς σταθμούς» καμηλοπάρδαλης.

Ας μαζευτούμε, ναι ναι ναι

Μια ομάδα ερευνητών που μελετούσαν κοινωνικούς συλλόγους των καμηλοπαρδάλεων Maasai υπέθεσαν ότι αυτά τα θηλυκά που σχηματίζουν μακροχρόνιες ενώσεις είχαν σχέση. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η διαμονή με θείες και ανίψια προσφέρει μεγαλύτερη φυσική κατάσταση (αυξημένη επιβίωση). Οι συγγραφείς αποφάσισαν να δουν αν τα θηλυκά θα μπορούσαν να επιλέξουν με ποιον θα κάνουν παρέα με βάση την εμφάνισή τους – ανάλογα με την ποικιλία τους. Καθώς το μοτίβο κηλίδων είναι κληρονομικό, οι σχετικές καμηλοπαρδάλεις θα πρέπει επίσης να έχουν παρόμοια μοτίβα κηλίδων.

Έτσι, το πρώτο πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε για τα μοτίβα κηλίδων καμηλοπάρδαλης είναι ότι υπάρχει μια εξαιρετικά μεγάλη ποικιλία στα μοτίβα κηλίδων στην καμηλοπάρδαλη Maasai (Giraffa camelopardalis tippelskirchi). Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι η καμηλοπάρδαλη έχει εξαιρετική οπτική οξύτητα μεταξύ των θηλαστικών με βάση την ανατομία του ματιού τους και τις προσαρμογές των οπτικών τους γονιδίων. Η επικοινωνία μεταξύ καμηλοπαρδάλεων θα μπορούσε να είναι κυρίως οπτική. Το χαρακτηριστικό χρώμα του τριχώματος μιας καμηλοπάρδαλης είναι κοκκινοκαφέ κηλίδες μέσα σε ένα δίκτυο λευκών γραμμών. Καθώς τα μάτια τους είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις κόκκινες χρωστικές, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η εξαιρετική τους όραση τους επιτρέπει να κάνουν διακρίσεις μεταξύ μεμονωμένων καμηλοπαρδάλεων.

Τι όμορφα spots που έχεις, αγαπητή

Για να καταλάβουν αν μια καμηλοπάρδαλη επέλεξε φίλους με παρόμοια εμφάνιση (στικτώδη παλτά), οι ερευνητές έπρεπε πρώτα να περιγράψουν τα διαφορετικά σημάδια σημείων διαφορετικών καμηλοπαρδάλεων. Οι συγγραφείς περιέγραψαν το μοτίβο των 399 ενήλικων θηλυκών καμηλοπαρδάλεων Maasai που ζουν ελεύθερα σε ένα μεγάλο, μη περιφραγμένο τοπίο στην Τανζανία. Επέλεξαν να μετρήσουν δέκα χαρακτηριστικά όλων των κηλίδων σε μια περιοχή στο πλευρό των καμηλοπαρδάλεων και κατέγραψαν χαρακτηριστικά όπως ο αριθμός, η κυκλικότητα, η στερεότητα, το μέγεθος, η περιοχή και ο προσανατολισμός των κηλίδων. Στη συνέχεια οδήγησαν γύρω από το τοπίο για να δουν ποια θηλυκά ήταν ομαδοποιημένα.

Βρήκαν ότι το σχήμα των κηλίδων ήταν κυρίως ένας προγνωστικός παράγοντας του γυναικείου ζευγαρώματος ή ομαδοποίησης. Τα θηλυκά προτιμούσαν να αναμειγνύονται με άλλα θηλυκά παρόμοιας μορφής κηλίδων. Έτσι, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι συσχετισμοί θηλυκών καμηλοπαρδάλεων μπορεί να βασίζονται στη συγγένεια, όπως αντανακλάται από κληρονομικά χαρακτηριστικά κηλίδων. Η οπτική ένδειξη του μοτίβου κηλίδων τριχώματος μπορεί να επιτρέψει την αναγνώριση συγγενών γενικά και δυνητικά τη μεμονωμένη αναγνώριση οικείων καμηλοπαρδάλεων.

Οι συγγραφείς σπεύδουν να προσθέσουν, «…δεν προτείνουμε ότι οι καμηλοπαρδάλεις ποσοτικοποιούν μαθηματικά το σχήμα των μεμονωμένων σημείων άλλων καμηλοπαρδάλεων που συναντούν, αλλά μπορεί να είναι σε θέση να αξιολογήσουν γρήγορα το γενικό «gestalt (μορφή)» των μοτίβων». Είναι μια συναρπαστική θεωρία και περαιτέρω έρευνα θα προσδιορίσει εάν οι καμηλοπαρδάλεις χρησιμοποιούν τη μυρωδιά για να αναγνωρίσουν συγγενείς (και όχι κηλίδες) ή εάν αυτές οι ομοιότητες είναι γενετικής προέλευσης.

Εν τω μεταξύ, απολαμβάνουμε την ιδέα ότι οι καμηλοπαρδάλεις επιλέγουν τα οικεία τους πρόσωπα με βάση την αίσθηση του ντυσίματος. Τα πουά είναι το “in-thing” στη μόδα της καμηλοπάρδαλης φέτος!

Πηγή: African Geographic