Το καρπούζι και τα κουκούτσια του

Τα τζιτζίκια σε ασβεστωμένους κορμούς πορτοκαλιών

Τα σύκα, αφημένα, χωρίς φειδώ, μέσα σε μια πετσέτα

Όλοι οι άγνωστοι, που συνυπάρχουμε στο σημείο εκείνο της θάλασσας, πριν την σημαδούρα

Το λευκό φως το πρωί κι ενώ δεν λιώνουν τα παγάκια στον καφέ

Το απόγευμα, που ο ουρανός έχει σημάδια κούρασης

Μια κουρτίνα, που έχει τον ρυθμό του αέρα

Ο κίτρινος γλόμπος και τα βρεγμένα τσιμέντα

Οι μουριές και τα αρμυρίκια

Τα πλατάνια

Τα βλίτα, που καθαρίζουν τα χέρια της γιαγιάς

Οι ντομάτες

Οι καρέκλες στις αυλές

Η ζέστη

Τα φθινοπωρινά ρούχα, Δεκαπενταύγουστο, στα βουνά

Η εφηβεία, που δεν γίνεται φωτογραφία

Η ζωή, όπως την συνοψίζει η ομορφιά του τίποτα

Η ζωή, όπως την συνοψίζει μια παρέα που χαίρεται, τέρμα Ναυαρίνου

Όσα είναι να γίνουν κάθε Σεπτέμβρη

Η προσμονή

Το ημιτελές

Το ανολοκλήρωτο

Ο θυμός

Η ραστώνη

Τα αέρινα άκρα

Το απόγευμα, πάντα

Το αλάτι που σκεπάζει τα σώματα

Η λέξη «ρίζες», γη και νερό μαζί

Όλες οι κοινότοπες αναφορές, όπως έχουν εδραιωθεί στο δεξί ημισφαίριο

Τίποτα από όλα τα παραπάνω

θα στοιβαχτούμε σε ένα νυχτερινό τρόλεϊ

θα μιλήσουμε με ανθρώπους με μαύρους κύκλους στα μάτια

και με άλλους που μιλάνε μόνοι

μα αυτή τη φορά ακούγονται καθαρά σε ένα άδειο βαγόνι του ηλεκτρικού

δε θα διαβάσουμε βιβλίο

ούτε και κάποιο ποίημα

θα δούμε μια παλιά εκπομπή με μουσικούς στα 20 τους

σήμερα είναι 74 ακριβώς, όσοι είναι

θα πάμε θερινό να δούμε μια ταινία για εικοστή φορά

θα είναι ρομαντικά άδειο το θερινό

θα πιούμε μπύρα από το σούπερ μάρκετ

δε θα βρούμε πλατεία να κάτσουμε

θα περπατάμε ακόμα και στη μέση του δρόμου

θα ακούσουμε ένα ζευγάρι να μαλώνει για κάποιο ξεχασμένο ανοιχτό φως

κάποιο άλλο για το τελευταίο παγωτό

θα κάτσουμε στο μπαλκόνι και θα μετρήσουμε τα κλειστά παντζούρια

τα γατιά μας θα κοιμούνται όλη μέρα-όχι πάνω μας

θα προσποιηθούμε τους τουρίστες

και θα κατέβουμε Θησείο μετά από μήνες

θα δούμε τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου καθαρή από γνωστούς

η Ακρόπολη θα είναι ίδια κι απαράλλαχτα περήφανη παρουσία

δε θα μαγειρέψουμε

θα μας μαγειρέψουν

θα περάσουμε έξω από ένα στέκι που θα είναι κλειστό έως τις 27 Αυγούστου

θα λείπουμε στις 27 Αυγούστου

θα βρούμε ανοιχτά μόνο κάτι μπαρ ναυάγια

θα βάλουμε να ακούσουμε Διάφανα κρίνα

θα καταλάβουμε ότι το Λιωμένο Παγωτό γράφτηκε για τα καλοκαίρια των φωτισμένων δρόμων στις μεγαλουπόλεις

θα πούμε ότι η Αθήνα έχει αδειάσει

μα στη δική μας γειτονιά είναι όλα όπως πριν

το μίνι μάρκετ είναι ανοιχτό 11 με 11

και σήμερα εδώ δεν είναι 15 Αυγούστου

σε γειτονιές όπως τα Πατήσια

είναι ακόμα μια μέρα και μια νύχτα

Το ρουζ ombré που εφαρμόζεται για να τιμήσει το ηλιοβασίλεμα του καλοκαιριού συνδυάζει ροζ, μανταρινί και κοραλλί για ένα όμορφο, ανανεωμένο αποτέλεσμα. Η καθολικά κολακευτική τάση ξεκίνησε από την beauty influencer Alissa Janay και η επακόλουθη, ζωγραφική προσέγγιση προσαρμόζεται εύκολα ανάλογα με το πρόσωπο και το γούστο σας.

Συνεχίζοντας με το ρουζ, είτε προτιμάτε ένα ψεύτικο ρουζ από τον ήλιο είτε ένα κρεμώδες ρουζ, οι στροβιλισμοί χρωστικής ουσίας που έχουν σχεδιαστεί για να κάνουν την επιδερμίδα σας να φαίνεται φυσικά κοκκινισμένη είναι μεταξύ των κορυφαίων της σεζόν.

Αν θέλετε να πετύχετε κάτι πιο άγριο, η ομορφιά του grunge έχει ανοδική τάση εδώ και λίγο καιρό, πράγμα που σημαίνει ότι το eye liner αυτής της σεζόν έχει μουτζουρωθεί επαναστατικά. Βάλτε eyeliner, μουντζουρώστε, γεμίστε τις βλεφαρίδες σας με μάσκαρα και περάστε τα βλέφαρά σας με λάμψη ή γκλίτερ.

Στα βασικά, το καλοκαίρι και το lip gloss είναι ο ιδανικός συνδυασμός μιας κι ένα απλό πέρασμα στα χείλη δίνει τη δυνατότητα να χαρίσει μια απλή λάμψη. Επενδύστε σε μια γυαλάδα που έρχεται με οφέλη για την περιποίηση του δέρματός σας, δηλαδή σε ένα προϊόν γεμάτο με θρεπτικά συστατικά όπως λάδι jojoba, υαλουρονικό οξύ και βιταμίνη Ε για να διατηρεί τα χείλη σας απαλά, λεία και ενυδατωμένα.

Διευρύνετε την παλέτα σας χωρίς να ανανεώσετε ολόκληρη την εμφάνισή σας, επιλέγοντας απλά μια χρωματιστή μάσκαρα. Μαζί με την προσθήκη ενός pop ύφους, μια καλή στρατηγική επιλογή μπορεί να ανοίξει τα μάτια σας και να ενισχύσει τις ίριδές σας. Αγαπήστε μια χρωματιστή μάσκαρα, ειδικά μια ηλεκτρίκ μπλε ή μοβ.

Η εποχή των μούρων επεκτείνεται και στην παλέτα του μακιγιάζ σας. Ο στόχος εδώ είναι να φανεί σαν το χρώμα των χειλιών σας να προέρχεται από ένα δάγκωμα μούρων. Όταν δημιουργείτε θαμπά χείλη, είναι καλύτερο να χρησιμοποιείτε ένα προϊόν για τα χείλη που δεν είναι εξαιρετικά γυαλιστερό. Θέλετε το προϊόν να έχει πλούσια χρωστική ουσία, ώστε να βλέπετε το αποτέλεσμα.

Οι πινελιές του highlighter μπορούν να κάνουν ακόμα και το γυμνό δέρμα όμορφο, μαργαριταρένιο και τέλειο. Οι νότες ομορφιάς που μοιάζουν με κούκλες είναι απαραίτητες για το καλοκαίρι του 2024. Αυτή η τάση εστιάζει στο ρουζ στα μήλα των μάγουλων, οι ροζ αποχρώσεις αναμειγνύονται διακριτικά προς τον κρόταφο και συχνά ταιριάζουν με ένα εξίσου ζαχαρένιο χρώμα χειλιών.

Τέλος ήρθε η ώρα για τις κατάλληλες σκιές. Από όλες τις μπλε αποχρώσεις έως τα neon lime (γνωστά και ως Brat-girl green), οι σκιές της σεζόν είναι δροσερές αλλά ζωηρές και το τολμηρό μακιγιάζ ματιών επέστρεψε. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το μακιγιάζ ως μια μορφή δημιουργικής έκφρασης με βάση τη διάθεσή τους ή το πού βρίσκονται στη ζωή. Εάν αισθάνεστε εξαιρετικά παιχνιδιάρικες μπορείτε να πειραματιστείτε με ζωηρά χρώματα.

Πηγή: Instyle

Κατανοώ τους ανθρώπους που δεν αντέχουν τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά δεν ξύπνησε κανένας και καμία, κάποιο πρωινό, και να πει «Πω, τι ωραία θα ήταν τώρα να είχαμε 11 Φλεβάρη»! Το καλοκαίρι είναι – μεταξύ άλλων – ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό κομμάτι του χρόνου. Η αξονική κλίση της γης στρέφει το ημισφαίριο προς τον ήλιο και η διάρκεια της ημέρας είναι η μέγιστη. Φοράμε ελαφριά ρούχα. Βουτάμε στη θάλασσα. Μαυρίζουμε. Τελειώνουν τα σχολεία. Τρώμε σύκα και σταφύλια. Κλείνουμε το ξυπνητήρι. Χαζεύουμε τα πεφταστέρια. Τρέχουμε από θεατρική παράσταση σε μουσικό φεστιβάλ. Με όλα αυτά κι άλλα πολλά, δεν έχουμε λόγο να το μισούμε. Σωστά. Μισούμε τις αιτίες που μας εμποδίζουν ν’ απολαμβάνουμε όλα τα παραπάνω. Είναι κάτι ανάλογο με τον καπιταλισμό και τις Δευτέρες, αλλά μέχρι να σκάψουμε για να βρούμε τη ρίζα του προβλήματος, τα βάζουμε με τις ημέρες και τις εποχές.

Τα τελευταία χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στο δικαίωμα των διακοπών. Σύμφωνα με έρευνα, φέτος στην Ελλάδα, ένας στους δύο δε θα πάρει τρένο, πλοίο, αυτοκίνητο αεροπλάνο, ή όποιο άλλο μέσο είναι διαθέσιμο, για να ξεκουράσει το κορμάκι του κάπου, εκτός των ντουβαριών του σπιτιού του, λόγω του κόστους μετακίνησης και διαμονής. Οι διακοπές καταλήγουν σε προνόμιο, κάτι σαν σύμβολο υψηλού κοινωνικού status.

Μέσα σε συνθήκες ακρίβειας και υπερτουρισμού, φωτισμένα κυβερνητικά μυαλά και οι μούτσοι τους, προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι εξίσου όμορφα να πάμε στα Κουφονήσια τον Νοέμβρη, να βάζουμε τα σεντόνια και τα μαξιλάρια στο ψυγείο, ώστε να είναι δροσερά και να κάνουμε staycation. Είναι περιττή πολυτέλεια να θες να πας πέντε μέρες στα Καμένα Βούρλα και όχι να έχεις εφτά αυτοκίνητα. «Κάθε χώρα έχει τα προβλήματά της. Όλες οι χώρες έχουν φτωχούς», είπε αυτή που δε θα πάει διακοπές στο χωριό της, αλλά κάπου που θα έχει την άνεση να πληρώσει ένα πιάτο μουσακά 33€, φιλοσοφώντας ότι η φτώχεια είναι φυσικό φαινόμενο (για τους άλλους).

Ως λάτρης του καλοκαιριού, γνήσιος τζίτζικας, θυμάμαι κάθε high light αυτής της εποχής. Οι καιροί αλλάζουν κι αν δεν είμαι μέρος αυτής της αλλαγής, δυσκολεύομαι. «Αναγκαίος, παράφορος κι επικίνδυνος ρομαντισμός». Σήμερα, είδα το αγαπημένο μου εναλλακτικό beach bar των εφηβικών και νεανικών μου χρόνων να έχει γίνει «all day bar inspired by nature», κατάλληλο σκηνικό για δημοσιεύματα του τύπου «η τάδε με navy blue μαγιό είναι ό,τι πιο καλοκαιρινό θα δείτε σήμερα».

Εδώ είναι το σημείο, που η νοσταλγία μου χτυπάει κόκκινο. Μαζικοποίηση και μποτιλιάρισμα στους δρόμους, που περπατούσα ανέμελο, ξυπόλυτο παιδάκι. Σήμερα, παρακαλάω σε δύο βδομάδες άδειας να ξεχάσω τον κωδικό του υπολογιστή. Disconnect. Όπως και να ‘χει, κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, θα τα βλέπω όλα μέσα από ένα διαθλαστικό φακό, που θα με κάνει να πιστεύω ότι κάθε αλλόκοτο και μη πραγματικό είναι μέρος της κοινής καθημερινότητας.

Μένει στα Πατήσια

Ευτυχώς μεγαλώνει στον τέταρτο

Μπορεί να κοιτάξει ψηλά

στο ύψος του

κάτω στον δρόμο

Το παιδί αυτό που βγαίνει στο μπαλκόνι

αρπάζει μια σκούπα

πολύ πορτοκαλιά

πολύ δικιά του

Τώρα είναι το μικρόφωνό του

πριν ήταν η κιθάρα του

για μετά θα περιμένω

Κάθομαι σε αυτόν τον καναπέ τον καινούργιο

και κοιτάζω

χαμογελάω σε ένα παιδί που δε με βλέπει

Έχω μια στοίβα αδιάβαστα βιβλία

και χρόνο να χαθώ

Μα εγώ

προτιμώ να κοιτάζω τα μπαλκόνια

εκείνα που θέλουν ανακαίνιση

εκείνα που δεν είναι μπαλκόνια

εκείνα που είναι τόσο ψηλά

εκείνα με τη σημαία

εκείνα που φωνάζουν

εκείνα που δεν έχουν ποτέ κόσμο

εκείνα που είναι δανεικά

εκείνα με το ζευγάρι που έχει ξεχάσει να αρθρώνει λέξεις

εκείνα που δείχνουν φόβο καμουφλαρισμένο καλά

Κάθε παιδί βγαίνει κάθε μέρα σε κάθε μπαλκόνι

που αν δεν έχει κάγκελα ίσα με το μπόι του

με χαιρετάει μέχρι να το χαιρετήσω πίσω

Δεν ξέρω πως θα καταλάβει ποιο μέσο είναι το ταιριαστό γι’ αυτόν να ανέβει ενώ έχει τα μάτια του κλειστά. Ανησυχώ και εύχομαι να ήξερα σε ποιο θα επιβιβαστεί, για να μιλήσω μόνη μου δυνατά και να αναγγείλω το 608, παραδείγματος χάρη. Ξαναφαντάζομαι πως ακούει καλά, παραπάνω από καλά, σχεδόν πιστεύω πως έχει ταλέντο στην ακοή. Χρήσιμος άνθρωπος. Κοιτάζω την ώρα, αυτόν και τις αφίξεις των λεωφορείων (εμένα με εξυπηρετούν μόνο τα λεωφορεία). Σύμφωνα με τις αφίξεις, η επόμενη ευκαιρία μου να είμαι στην ώρα μου, στην ώρα μου μισή ώρα αργότερα, φτάνει σε 19’. Έχω σχεδόν 20’ να φανταστώ ποιος είναι αυτός ο κύριος, να παρατηρήσω τις πλάτες του, να καταλάβω αν γέρνει από κούραση ή επειδή κάποιος ή/και κάτι έχει εγκατασταθεί στις πλάτες του. Έχω 20’ να επινοήσω μια ιστορία γιατί φοβάμαι πως δε θα τον προλάβω, δε θα τον δω ούτε να σηκώνει το κεφάλι ή/και τους ώμους του.

Συνήθως δεν κολλάει η φαντασία μου σε μόνο έναν άνθρωπο. Εννοώ πως τις περισσότερες φορές μπερδεύομαι και μπλέκονται στη φαντασία μου οι ιστορίες παραπάνω από δύο ανθρώπων, που τελικά γίνονται ένας, με μια ιστορία, με περιπέτειες όμως και δυσκολίες πολλών συνανθρώπων τους ταυτόχρονα. Αυτός εδώ όμως, είναι ένας και παρόλο που είναι ένας, οι περιπέτειές του φαντάζομαι πως θα ανήκαν σε τρεις και οι δυσκολίες του σε άλλους τρεις, μπορεί και τέσσερις. Θέλω να τον ελαφρύνω, να δώσω κάποιες απ’ τις δυσκολίες του σε κάποιον άλλον που κάθεται στη στάση. Δε βρίσκω κανέναν να το αξίζει και επιλέγω να μην απογοητευτώ. Μου μένουν 12’. Μου μένουν 12’ για να φανταστώ ένα τέλος. Σκέφτηκα να μπω ακόμα και στο τρόλεϊ που θα διαλέξει κι ας μην εξυπηρετούμαι, να κατέβω λίγο πιο κάτω και να περιμένω το λεωφορείο που θα με πάει σ’ αυτό που λέω δουλειά. Σκέφτηκα πως αν τελικά προλάβαινα να τον δω να ανεβαίνει σε κάποιο από τα έξι μέσα, αν τον έβλεπα να ανοίγει τα μάτια του, να κάθεται σε κάποια άδεια θέση, να συνεχίζει να έχει κλειστά μάτια στην ευθεία του ή προς τα πάνω, να κουνιέται, να σηκώνει το πόδι του με μια ευκολία που σίγουρα δεν είχα φανταστεί, σκέφτηκα πως θα είχε έρθει το τέλος που έψαχνα, ένα τέλος σαν όλα τα άλλα σε κάθε στάση λεωφορείων και τρόλεϊ. Σκέφτηκα γύρω στα 3’ πως θα ήθελα με όλη μου τη δύναμη να αποφύγω ένα τέτοιο τέλος, αποφάσισα να μείνω και να προλάβω να κλείσω τα μάτια να μην το δω. Μου μένουν 4’, είναι λίγα, πρώτη φορά δε με ανακουφίζει που είναι λίγα. Θα πάω πιο κοντά του, μπορεί να μυρίσω κάτι, όσο διαφορετικό το φαντάζομαι, όσο διαφορετικό θέλω για να του αξίζει μια ιστορία με ένα καλύτερο τέλος. 

Το λεωφορείο στρίβει, αλλάζει λεωφόρο, πλησιάζει, ο αριθμός 1 αναβοσβήνει στις αφίξεις. Ήρθε η ώρα να περιμένω τους πρώην επιβάτες να κατέβουν, να μπλεχτώ με τους νυν, να επιβιβαστώ και να κοιτάξω έξω στη στάση, να τον δω στο ίδιο ακριβώς σημείο. Εγώ όμως φαντάζομαι. Φαντάζομαι πως με κλειστά μάτια πλησιάζει το λεωφορείο, το ίδιο με το δικό μου, το ίδιο λεωφορείο που είναι μέρος μιας ρουτίνας που μοιράζεται ανάμεσα σε όρθιους και καθήμενους, μιας ρουτίνας που θυμίζει, που μου θυμίζει ότι δε δυσκολευόμαστε μόνοι, ούτε εγώ ούτε κι αυτός. Φαντάζομαι πως περιμένει κι αυτός για την αποβίβαση των πρώην επιβατών, πως είναι ο τελευταίος νυν επιβάτης που σηκώνει το πόδι του για να επιβιβαστεί. Φαντάζομαι πως από τη δική του ρουτίνα λείπει η επικύρωση του εισιτηρίου και είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν κάθεται, πως έχει συνηθίσει τόσο πολύ εκείνο το βάρος, που μια άδεια θέση δεν του προσφέρει απολύτως καμία ανακούφιση. Τώρα λοιπόν τον βλέπω καθαρά στο μυαλό μου και μπροστά μου, να στέκεται με τα κλειστά του μάτια προς τα κάτω, χωρίς όμως να κοιτάζει κάτω και για τις επόμενες στάσεις να κάνει άκρη για να ξαναγίνει αυτή η ανταλλαγή πρώην και νυν επιβατών. Μέχρι και αυτή τη στιγμή, δεν έχω φανταστεί πως μπορεί να κατέβω νωρίτερα από αυτόν, πως μπορεί αυτός να κατέβει στην πιο συνηθισμένη στάση της γης, πως ούτε μέσα στο κοινό μας δρομολόγιο δε θα προλάβω να του βρω ένα τέλος. 

Ο κύριος αυτός θα κατέβει δύο στάσεις πριν από εμένα. Θα κατέβει σε μια γνωστή πολύχρωμη πλατεία. Θα κοιτάξω από το παράθυρο μέχρι να τον χάσω, μέχρι να μην είμαι ικανή να δω άλλο λόγω της αύξησης της απόστασης μεταξύ μας, αλλά θα προλάβω. Θα προλάβω να τον δω να συναντάει κάποιον άλλον που κάθεται σε ένα παγκάκι, θα προλάβω να τον δω να κάθεται, να κάθεται μαζί του για να νιώσει ανακούφιση.

Τζιν μπουφάν

Ενώ βρίσκεστε έξω κατά τη διάρκεια της ημέρας, ένα sundress μπορεί να κάνει θαύματα από μόνο του, αλλά καθώς πέφτει η νύχτα και οι θερμοκρασίες πέφτουν, ένα κομψό κομμάτι layering είναι χρήσιμο. Τα τζιν μπουφάν είναι εξίσου ευέλικτα με ένα sundress. Η απαλή, προσαρμοσμένη εμφάνισή τους μπορεί να δώσει στην εμφάνισή σας λίγο πλεονέκτημα και να ντύσει ένα απλό φαρδύ φόρεμα χωρίς να αισθάνεστε πολύ επίσημα ντυμένες. Οι πιο σκούροι τόνοι έχουν σίγουρα μια εκλεπτυσμένη εμφάνιση, αλλά για τους πιο ζεστούς μήνες, προτιμούμε τις πιο ανοιχτόχρωμες επιλογές.

Το σωστό πουκάμισο

Ένα άλλο κομμάτι που πρέπει να φορέσετε με ένα sundress είναι ένα δροσερό πουκάμισο με κουμπιά. Με τον ίδιο τρόπο με τα τζιν μπουφάν, ένα πουκάμισο με κουμπιά μπορεί να σας βοηθήσει να «κατεβάσετε» ένα φόρεμα με έντονες γραμμές ή περίπλοκα σχεδιασμένο, για τις πιο casual εξόδους σας. Να επιλέγετε πάντα υφάσματα από βαμβάκι και λινό για να κρατάτε τα πράγματα ευάερα με το layering σας. Τίποτα δεν αλλάζει το σχήμα ενός πουκάμισου όπως ένας στρατηγικά δεμένος κόμπος. Είτε θέλετε να δημιουργήσετε ένα cropped, tucked ή ντραπέ εφέ, μια απλή περιστροφή μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Layering

Το υπέροχο layering είναι μια νέα προσέγγιση στο καλοκαιρινό ντύσιμο και για όσους αναζητούν πιο χαμηλών τόνων στυλ. Ένα εφαρμοστό μίνι φόρεμα μεταμορφώνεται από ένα απλό φόρεμα σε κομψό, όταν φοριέται με ένα παντελόνι από κάτω. Για να αναδείξετε και να εξελίξετε αμέσως την εμφάνισή σας, φορέστε αυτό το συνδυασμό ρούχων με ένα απλό σανδάλι ή mule.

Η σωστή ζώνη

Ενώ μας αρέσει η πλήρης εικόνα που φτιάχνει ένα sundress, πρέπει να ασχοληθούμε και με τις λεπτομέρειες. Το να φοράτε ζώνη είναι ένας εύκολος τρόπος για να προσθέσετε οπτικό ενδιαφέρον σε οποιοδήποτε φόρεμα και ακόμα χρησιμεύει ως σημείο εστίασης στην εμφάνισή σας. Εάν το sundress σας είναι σε μια πιο fine γραμμή, τότε συνδυάστε το με μια τολμηρή, φαρδιά ζώνη για ένα πιο στυλάτο αποτέλεσμα.

Το σωστό σανδάλι

Αν και δεν μπορείτε ποτέ να κάνετε λάθος φορώντας ένα φόρεμα με αθλητικά παπούτσια, το καλοκαίρι είναι η τέλεια δικαιολογία για να αναδείξετε το γυαλιστερό σας πεντικιούρ. Τα sundresses έρχονται σε ένα σωρό ποδόγυρους για να διαλέξετε, αλλά όποιο σας τραβήξει την προσοχή, να είστε σίγουρες ότι αφήνουν και τα δάχτυλα των ποδιών σας στη θέα.

Φορέστε ένα καπέλο

Ο τέλειος τρόπος για να ολοκληρώσετε το outfit σας είναι με ένα καπέλο. Όχι μόνο εξυπηρετούν τον πρακτικό σκοπό να σας σκιάζουν από τη ζέστη του καλοκαιριού, αλλά τα καπέλα προσφέρουν επίσης άφθονο στυλ, ειδικά όταν φοριούνται με ένα άνετο μίντι φόρεμα. Εάν θέλετε να φαίνεστε σαν να βρίσκεστε σε μόνιμες διακοπές, τότε προτιμήστε μια επιλογή δισκέτας με φαρδύ γείσο.

Ψάθινη τσάντα

Κανένα υπαίθριο καλοκαιρινό look δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς την κατάλληλη τσάντα για να μεταφέρετε όλα όσα χρειάζεστε για σουαρέ σας. Όταν περνάτε τη μέρα σας με το αγαπημένο σας sundress, το να κουβαλάτε μια ψάθινη τσάντα προσθέτει μια γοητεία στην εμφάνισή σας, η οποία σίγουρα ξεπερνά μια απλή shopping bag.

Θυμηθείτε να διαλέξετε το σωστό ύφασμα και το μήκος που σας κάνει να αισθάνεστε περισσότερο άνετη. Μη φοβηθείτε να επιλέξετε κάποιο print ή κάποιο έντονο χρώμα.

Με πληροφορίες από Instyle.

Φτάνεις από την άλλη άκρη της Ελλάδας κάποιο βράδυ αργούτσικα. Μπαλκόνια χαμηλά για να επιτρέπουν στις μυρωδιές να είναι εντονότερες και παραθεριστές για περισσότερο χρόνο. Μυρίζεις ροδάκινο, ροδάκινο λευκόσαρκο, ροδάκινο πορτοκαλί, κίτρινο, μυρίζεις ακόμα και τα χρώματα (αλήθεια, ξεχωρίζουν;). Μαρμελάδα και κομπόστα και γλυκό του κουταλιού και όλα μαζί και ξανά ξεχωριστά και ξανά σπιτικά φτιαγμένα. Κάθε καλοκαίρι υπόσχομαι να φάω το πρώτο μου ροδάκινο στη Νάουσα και στον γυρισμό να έχω αγκαλιά την πιο νόστιμη μαρμελάδα που θα φάω ποτέ. Ακολουθούν οι ψητές πιπεριές, κόκκινες και πράσινες, που τρώγονται από το πρωί μέχρι το βράδυ. Η μυρωδιά της πιπεριάς είναι ανάμνηση χαραγμένη στη μύτη σου. Εμένα μου θυμίζει οικογένεια μαζεμένη κι ένα ποτήρι κρασί στο χέρι. Σαρμάδες (οι γνωστοί σου λαχανοντολμάδες), μα διαφορετικοί, παραγγελία μέσα στο κατακαλόκαιρο γιατί απαγορεύεται να φτάσεις μέχρι εδώ και να μην τους φας. Τα τρίγωνα και οι μπουγάτσες, γίνονται τα πιο λαχταριστά γλυκά παρόλο που υστερούν σε σοκολάτα. Είναι το πρωινό σου και το επιδόρπιο κάθε γεύματος που θα είναι το πρώτο πράγμα που θα σου λείψει μόλις φύγεις από εδώ. Κι ύστερα η υπερπροσφορά κρασιού, γεμάτης γεύσης, ταιριαστή με ένα ψάρι του γλυκού νερού. Όμως, δε θα ξεχάσεις ποτέ το νερό! Κουβαλάς το μπουκάλι σου που με μεγάλα γράμματα γράφει ΣΕΛΙ και το γεμίζεις σε κάθε γωνιά, επειδή όπου κι αν στρίψεις θα δεις πέτρινες βρύσες για να ξεδιψάσεις και να αισθανθείς τη γαλήνη που προσφέρει το νερό πάνω στο πρόσωπό σου. Στη Νάουσα το καρπούζι σου δεν το βάζεις στο ψυγείο, αλλά γεμίζεις την μπανιέρα και το αφήνεις εκεί, αγκαλιασμένο από το νερό, να νιώθει πως ανήκει ακόμα στη φύση.

Στο μικρό καταπράσινο πάρκο, κάτω από έναν δρόμο που λέγεται Ναυαρίνου κι οι Ναουσαίοι γελάνε, συνάντησες το πρώτο σου παγώνι, έναν ορκισμένο ερασιτέχνη τραγουδιστή βουτηγμένο στα χρώματα. Κι έχεις ένα βάζο γεμάτο με τα φτερά του που πρόσφερε απλόχερα σε όλες τις γωνιές του πάρκου, δώρα για τους ακροατές του. Εδώ, είδες και τον πρώτο σου ζωγράφο κι ήσουν πολύ μικρή. Αυτός καθόταν δίπλα στις φωλιές των κύκνων ζωγραφίζοντας τις τουλίπες που διέκρινε απέναντι. Σ’ αυτό το πάρκο, έπαιξες το πρώτο σου κρυφτό γιατί είναι τόσο μικρό ώστε να μη χαθείς, είναι όμως αρκετά μεγάλο για να χωθείς στις κρυψώνες του μέχρι να έρθει η σειρά σου να τα φυλάς. Δίπλα στο ποτάμι που ρέει με θόρυβο, βλέπεις μικρούς και μεγάλους να απολαμβάνουν τη μουσική. Κι εδώ, είδες εκείνους τους δύο γονείς, να διαβάζουν, ξαπλωμένοι στο γρασίδι, ένα παραμύθι για εκείνο το κορίτσι που δε σταματάει ποτέ να χορεύει…

Θα πάρεις όμως και λεωφορείο για να πας και σ’ ένα πολύ μεγαλύτερο πάρκο και πιο ξακουστό: στον Άγιο-Νικόλαο. Όταν ήμουν μικρή και βομβαρδιζόμουν με την ιδέα του γάμου, υποσχόμουν ότι θα διαλέξω εκείνη την εκκλησία, να ακούω νερό και θρόισμα φύλλων για να ευτυχήσω στα σίγουρα. Όσο το διασχίζεις, περπατάει μαζί σου και ο ποταμός και σχεδόν σου μιλάει μέχρι να συναντήσεις τη λίμνη με τις πέστροφες, που τόσο έχουν συνηθίσει τους επισκέπτες που κάνουν κόλπα μέσα και έξω από το νερό. Στο ποτάμι δεν κολυμπάς, βάζεις τα πόδια σου, τα φρούτα σου, τις μπύρες σου και σταματάς για λίγο τον χρόνο, μιας και έχει αυτή την ησυχία της φύσης που έχει τη δύναμη να σε κάνει να ξεχνάς το μετά. Εκεί, θα διασχίσεις γέφυρες και θα φτάσεις σε σημεία που θα νιώθεις πως δεν έφτασε ποτέ κανείς πριν από εσένα, μα θα ανακαλύπτεις τα απομεινάρια τους. Πράσινο, πράσινο, πράσινο, σκίουροι στα δέντρα, το ποτάμι να σιγοτραγουδά και άνθρωποι να κάνουν πικ νικ πάνω σε καρό τραπεζομάντιλα, χαρούμενοι κι ελεύθεροι.

Θα περάσεις μέρες γεμάτες και πολύχρωμες, γιατί η Νάουσα είναι χρωματιστή και συνηθίζεις να περπατάς με χαμόγελο. Μην ξεχάσεις να περπατήσεις στα Αλώνια και να υποσχεθείς να αγοράσεις σπίτι εκεί για να επιστρέφεις στο παρελθόν κάθε φορά από λίγο. Λίγα βήματα και είσαι παντού, εκεί που θες κι εκεί που ψάχνεις. Κι αν νομίζεις πως το καλοκαίρι υπόσχεται μόνο τη λύτρωση της θάλασσας, μάλλον δεν έχεις βγάλει ποτέ μέχρι τώρα, στις 9 το πρωί, το κεφάλι σου ερευνητικά έξω από τη σκηνή για να αντικρίσεις τη λύτρωση της φύσης.

Βρείτε αλλού την κάλυψη

Τα καλύμματα για το στήθος είναι ένα ουσιαστικό προϊόν για να πορευθείτε αυτό το καλοκαίρι χωρίς σουτιέν. Αγοράστε ένα επαναχρησιμοποιήσιμο κάλυμμα, όχι από αυτά που κολλάνε, και αυτό πραγματικά θα λειτουργήσει καλύτερα για οποιονδήποτε έχει μικρότερο μέγεθος μπάντας και όχι μεγαλύτερο από ένα D.

Εάν το στήθος σας είναι μεγαλύτερο και χρειάζεστε κάποια υποστήριξη, οι στυλίστες προτείνουν ένα σουτιέν μόνο μπροστά με ένα σπρώξιμο προς τα πάνω.

Μερικές φορές ένα bralette με λουράκια είναι πραγματικά κολακευτικό για το ντύσιμό σας. Επιλέξτε ένα δαντελωτό bralette της δεκαετίας του ’90 ή bralette των αρχών του 2000.

Πολλοί στυλίστες προτείνουν να φοράτε πιο χοντρά ή πολυεπίπεδα υφάσματα για περισσότερη κάλυψη, π.χ. τζιν, βολάν ή διπλή κομμάτια με επένδυση. Ένας αγαπημένος τύπος ρούχων είναι ένα τοπ ή φόρεμα με ενσωματωμένο σουτιέν ή επένδυση. Παρέχει άνεση, ελαφριά στήριξη και το πιο σημαντικό, κάλυψη. Ένα μπλουζάκι ή φόρεμα σε στιλ halter είναι επίσης μια εξαιρετική επιλογή καθώς είναι στενό και προσφέρει στήριξη.

Φορέστε στενά tops

Τα φορέματα το καλοκαίρι δεν είναι καθόλου έξυπνα και ορισμένα στυλ λειτουργούν τέλεια όταν θέλετε να αποχωριστείτε το σουτιέν σας. Σύμφωνα με τους στυλίστες, φορέστε ένα φόρεμα με στενή μέση, κάτι με smocked μπούστο ή ακόμα και μπούστο σε στυλ κορσέ.

Κάντε layering

Τα λεπτά υφάσματα όπως το ζέρσεϊ και το μετάξι μπορούν να κολλήσουν στο δέρμα και να μην προσφέρουν καμία υποστήριξη. Είναι σημαντικό να το σκεφτείτε αυτό πού αν βρίσκεστε σε περιβάλλον γραφείου. Συνήθως οι κατάλληλες για το γραφείο μπλούζες και τοπ τείνουν να βγαίνουν σε πιο λεπτά υφάσματα όπως μετάξι ή ελαφρύ βαμβάκι. Αυτοί οι τύποι μπλούζας δεν προσφέρουν πολλά σε κάλυψη ή προστασία, ειδικά σε ένα γραφείο με κλιματισμό. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να παραλείψετε το σουτιέν αν περνάτε πολύ χρόνο σε ένα γραφείο. Τοποθετήστε ένα μη διαφανές φανελάκι κάτω από τη μπλούζα για κάλυψη και άνεση. Η στρώση είναι το κλειδί.

Αποφύγετε στράπλες μπλούζες που δεν έχουν σχεδιαστεί με ενσωματωμένη βάση στηθόδεσμου. Τείνουν να συμπιέζουν το στήθος και να δημιουργούν ένα αποτέλεσμα βύθισης. Όχι και τόσο χαριτωμένο.

Bralettes και oversized ρούχα

Για κάτι πιο casual αλλά κομψό, συνδυάστε ένα bralette με ένα oversized πουκάμισο ή ένα κιμονό. Τα bralette προσφέρουν και τη στήριξη ενός σουτιέν, αλλά και την κάλυψη ενός τοπ ταυτόχρονα, οπότε θα πρέπει να αποτελέσουν ένα βασικό κομμάτι της ντουλάπας σας.

Με πληροφορίες από το Instyle.

που να μην πεθαίνεις στη δουλειά

Να μη μετράς αν φτάνουν τα λεφτά για διακοπές

Να μη ντρέπεσαι να βγεις στην παραλία

Να μη φοβάσαι να περπατήσεις στον δρόμο

Να μην καίγεται το νησί σου, το σπίτι σου, οι γονείς, τα παιδιά σου

Να μην πεθαίνεις επειδή ο κόσμος δε σε χωράει

Να μην πνίγεσαι προσπαθώντας να φτάσεις κάπου με μια τρύπια βάρκα

Να μην σου ρίχνουν βόμβες ή σφαίρες, να μην κινδυνεύεις επειδή είσαι μόνο, ευάλωτο, ξένο, διαφορετικό

Σου αξίζει ένα καλοκαίρι που απλώς κάθεσαι στην άμμο τρως παγωτό και γελάς

Αρχική φωτογραφία και λόγια αγάπης, Ζακλίν Πολενάκη.

Ψάχνοντας για τη Ζακλίν, διαβάζω τα παρακάτω: Η Ζακλίν Πολενάκη γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε ζωγραφική και εικονογράφηση. Όταν δεν ζωγραφίζει γράφει ποιήματα. Ζει και μοιράζεται τα χρωματιστά μολύβια της με ένα παιδί κι έναν σκύλο, στο κέντρο της Αθήνας. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει παιδί και να μάθει να ζωγραφίζει απ’ την αρχή.

Η Ζακλίν λοιπόν, μπορεί να γράψει για τα πάντα και να είναι παρούσα όλες τις εποχές και τις στιγμές του χρόνου. Η Ζακλίν, στέλνει κάρτες με σκίτσα της την Πρωτοχρονιά σε όποιο της το ζητήσει και κάθε της σκίτσο στα κοινωνικά δίκτυα είναι προσιτό να διαμοιραστεί και ανάμεσα σε ατομάκια τυφλά, όπως απευθύνεται σε αυτά. Οι ζωγραφιές της είναι κοντά σου και στις χαρές και στις λύπες, τις δικές σου και του κόσμου γύρω σου. Τα ανθρωπάκια της συχνά έχουν μπλε μαλλιά και ταυτίζομαι κάθε φορά από την αρχή, γιατί κάποτε έβαφα τα δικά μου θαλασσί. Ακολουθώντας τη Ζακλίν, θα ταυτιστείς κι εσύ. Κάποιο από τα ανθρωπάκια της θα είναι το δίδυμό σου και θα μοιράζεται τις ίδιες σκέψεις με εσένα. Έως τότε, επιμένω μαζί της, πως σου αξίζει ένα καλοκαίρι γεμάτο με τις λαχτάρες της ψυχής σου, ένα καλοκαίρι που απλώς θα κάθεσαι στην άμμο τρώγοντας παγωτό και αυτό θα είναι τα πάντα.