Στην πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη στο France 5, η 73χρονη μίλησε με ωμότητα για το αόρατο βάρος που κουβαλούν όσοι έχουν υποστεί σεξουαλική βία. «Η ντροπή σε διαπερνά, γίνεται δεύτερο δέρμα. Και λειτουργεί σαν δεύτερη ποινή, ένας επιπλέον πόνος που στρέφεται εναντίον σου», ανέφερε αρχικά.

Όπως εξήγησε, η επιλογή της να μιλήσει δημόσια ήταν μια πράξη που ξεπερνούσε τα προσωπικά της όρια: «Σκέφτηκα πως, υπερασπιζόμενη τον εαυτό μου, υπερασπίζομαι και άλλους. Αν τα κατάφερα εγώ, μπορούν και άλλοι. Σε όλα τα θύματα θέλω να πω: μην ντραπείτε ποτέ», συνέχισεΗ ίδια θυμάται ακόμη τη στιγμή που οι αστυνομικοί της παρουσίασαν φωτογραφίες και βίντεο από τους βιασμούς της. Στα αποσπάσματα του βιβλίου της «Ύμνος στη Ζωή», που αναμένεται να κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες, περιγράφει το σοκ όταν πληροφορήθηκε τις πράξεις του συζύγου της, Ντομινίκ Πελικό, ενός ανθρώπου που, όπως αναφέρει, θεωρούσε μέχρι τότε υποδειγματικό. «Θα σας δείξω υλικό που θα σας αναστατώσει. Αυτή είστε εσείς», της είχε πει ο αστυνομικός. Στο βιβλίο της γράφει πως δυσκολεύτηκε να αποδεχτεί ότι η ακίνητη γυναίκα στην οθόνη ήταν η ίδια.

«Δεν αναγνώριζα ούτε τα πρόσωπα ούτε εμένα. Το πρόσωπό μου έδειχνε άδειο, το σώμα μου άψυχο. Σαν κούκλα χωρίς ζωή. Εκείνη τη στιγμή το μυαλό μου αδυνατούσε να επεξεργαστεί όσα έβλεπα», περιγράφει.

Για σχεδόν δέκα χρόνια, ο σύζυγός της ανακάτευε υπνωτικά και αγχολυτικά φάρμακα στο φαγητό και στα ποτά της, βυθίζοντάς τη σε κατάσταση παρόμοια με κώμα. Στη συνέχεια, έφερνε δεκάδες άνδρες στο σπίτι για να τη βιάζουν. Συνολικά 51 άτομα καταδικάστηκαν για βιασμό ή σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον της.

Η Πελικό αποφάσισε να παραιτηθεί από το δικαίωμα της ανωνυμίας, μετατρέποντας τη δίκη σε δημόσια υπόθεση. Όπως εξηγεί, μια διαδικασία κεκλεισμένων των θυρών θα διασφάλιζε την προστασία των κατηγορουμένων και θα την άφηνε μόνη απέναντί τους, «αντιμέτωπη με τα βλέμματά τους, τις αρνήσεις τους και την απαξίωσή τους».

«Κανείς δεν θα γνώριζε τι μου έκαναν. Τα ονόματά τους δεν θα συνδέονταν ποτέ δημόσια με τις πράξεις τους. Και, το σημαντικότερο, καμία άλλη γυναίκα δεν θα μπορούσε να βρεθεί στην αίθουσα και να νιώσει ότι δεν είναι μόνη», εξηγεί.

Παραδέχεται ότι αν ήταν νεότερη, ίσως να μην είχε επιλέξει τον ίδιο δρόμο, φοβούμενη τα κοινωνικά στερεότυπα και τα επικριτικά βλέμματα που, όπως λέει, συνοδεύουν διαχρονικά τις γυναίκες.

Με τη δημόσια μαρτυρία της, η Ζιζέλ Πελικό επιδιώκει να μετατοπίσει το βάρος από τα θύματα στους θύτες. Το μήνυμά της είναι ξεκάθαρο και ηχηρό: η ευθύνη και η ντροπή δεν ανήκουν σε εκείνον που υπέστη τη βία, αλλά σε εκείνον που τη διέπραξε.

Πηγή: Lifo.gr

Η Μαρίνα Καλογήρου ανέφερε επίσης: «Νόμιζα – μέχρι πρόσφατα – ότι δεν μου είχε αφήσει τίποτα αυτό το πράγμα. Είχα κάνει 200 χρόνια ψυχοθεραπεία, φαινόταν να είναι όλα εντάξει. Και ξαφνικά κατάλαβα πως όχι μόνο δεν είναι εντάξει, αλλά ότι έχει αφήσει μέσα μου έναν κακοποιητή».

Μαρίνα Καλογήρου: Οι άνθρωποι που με κακοποίησαν ήταν δύο φίλοι της οικογένειας και δυο συγγενείς

Η Μαρίνα Καλογήρου είπε στη συνέχεια: «Οι άνθρωποι που με κακοποίησαν ήταν δύο φίλοι της οικογένειας και δυο συγγενείς. Δεν θυμάμαι να μου είχαν πει να μην το πω πουθενά, αλλά μπορεί και να μου το είχαν πει. Αυτό που θυμάμαι είναι να αντέχω. Το ότι έχω εισπράξει κακοποίηση και ότι το έχω μέσα μου το κατάλαβα πριν από έναν μήνα. Δεν το είχα μπλοκάρει, πίστευα ότι δεν μου έχει αφήσει κάτι μέσα μου κακό».

Κλείνοντας, η Μαρίνα Καλογήρου είπε: «Με επηρέασε τρομερά. Έχω μια συγκλονιστική ψυχοθεραπεύτρια, το βρήκαμε κατά λάθος. Βρήκαμε την ωραιοποίηση που κάνω στη ζωή, εγώ είχα σημαία την αλήθεια και ξαφνικά κατάλαβα ότι λέω ψέματα και στον ίδιο μου τον εαυτό, κάνω focus μόνο στο καλό. Μέσω της ωραιοποίησης το βρήκαμε. Καταλάβαμε ότι εγώ ζούσα μία φρικτή κατάσταση, την οποία έκανα ότι δεν τη ζούσα, σώπαινα και έφτιαχνα έναν δικό μου φανταστικό τρόπο».

Πηγή: in.gr

Η 72χρονη που έγινε σύμβολο για πολλά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης χρίστηκε ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής σε έναν κατάλογο τιμώμενων προσώπων που ανακοινώθηκε ενόψει της Ημέρας της Βαστίλης στη Γαλλία. Ήταν ανάμεσα σε 589 άλλες προσωπικότητες που έλαβαν το ανώτερο βραβείο της Γαλλίας, σύμφωνα με το BBC. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν απέτισε δημόσια φόρο τιμής στην Πελικό ως πρωτοπόρο, προσθέτοντας ότι «η αξιοπρέπεια και το θάρρος της συγκίνησαν και ενέπνευσαν τη Γαλλία και τον κόσμο».

Υπενθυμίζεται ότι η Πελικό αποφάσισε να παραιτηθεί του δικαιώματός της στην ανωνυμία κατά τη διάρκεια της πολύκροτης δίκης εναντίον του συζύγου της. Παρακολουθούσε σχεδόν κάθε μέρα της δίκης, η οποία ολοκληρώθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο με τον 72χρονο Ντομινίκ Πελικό να καταδικάζεται με ποινή φυλάκισης 20 ετών για βιασμό, αφού ομολόγησε ότι την νάρκωνε και ότι στρατολόγησε περίπου 50 άνδρες για να τη βιάσουν, ενώ βρισκόταν χωρίς τις αισθήσεις της στο κρεβάτι.

Πηγή: newsbeast

Η Πελικότ, η οποία έγινε φεμινίστρια ηρωίδα αφού αποφάσισε να παραιτηθεί από το δικαίωμά της στην ανωνυμία στη δίκη του πρώην συζύγου της και 50 άλλων ανδρών πέρυσι, κίνησε νομικά μέτρα κατά της έκδοσης τον Απρίλιο. Το εβδομαδιαίο περιοδικό είχε δημοσιεύσει επτά φωτογραφίες της Πελικότ συνοδευόμενη από έναν άνδρα που περιγράφηκε ως σύντροφό της να περπατάει στους δρόμους της νέας της πόλης. Εκείνη την εποχή, οι δικηγόροι της δήλωσαν ότι ήταν «σοκαριστικό» και «απογοητευτικό» το γεγονός ότι το Paris Match τράβηξε κρυφά φωτογραφίες της Πελικότ, η οποία είχε βιντεοσκοπηθεί κρυφά από τον πρώην σύζυγό της κατά τη διάρκεια περισσότερων από 200 βιασμών από το 2011 έως το 2020.

Ένας από τους δικηγόρους, ο Αντουάν Καμύ, κατηγόρησε το Paris Match ότι «δεν έμαθε τίποτα» από την τετράμηνη δίκη για βιασμό πέρυσι. Πριν από την ακροαματική διαδικασία, οι δικηγόροι της Πελικότ και του Paris Match επιβεβαίωσαν ότι είχε επιτευχθεί συμφωνία για τον διακανονισμό της υπόθεσης περί παραβίασης της ιδιωτικής ζωής. Κατόπιν αιτήματος της Πελικότ, το περιοδικό συμφώνησε να καταβάλει 40.000 ευρώ σε δύο φιλανθρωπικά ιδρύματα που υποστηρίζουν θύματα βίας.

Το πρώτο, το Isofaculté, είναι ένα κέντρο ιππασίας με έδρα το Μαζάν, το χωριό στη νότια Γαλλία όπου ζούσε η Πελικότ κατά τη στιγμή των βιασμών. Το κέντρο υποστηρίζει ευάλωτα άτομα, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών που είναι θύματα βίας.

Το δεύτερο κέντρο, το Women Safe & Children, είναι ένα δίκτυο ομάδων που υποστηρίζει γυναίκες και παιδιά που έχουν επιβιώσει από βία και κακοποίηση. Σε μια δήλωση, οι δικηγόροι ανέφεραν ότι η υπόθεση είχε επιλυθεί με τρόπο που να προβλέπει «την προστασία άλλων θυμάτων».

Η Πελικότ, 73 ετών, πρώην διευθύντρια logistics, είχε επιμείνει η δίκη για βιασμό το 2024 να διεξαχθεί δημόσια για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την κατάχρηση ναρκωτικών. «Δεν είναι για εμάς να ντρεπόμαστε, είναι για αυτούς», είπε. Ο πρώην σύζυγός της, Ντομινίκ Πελικότ, ένας από τους χειρότερους σεξουαλικούς παραβάτες στη σύγχρονη γαλλική ιστορία, καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης επειδή τη νάρκωνε και προσκαλούσε δεκάδες άνδρες να τη βιάσουν στο σπίτι της στη νότια Γαλλία για μια περίοδο σχεδόν μιας δεκαετίας κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Συνολικά 50 άλλοι άνδρες κρίθηκαν ένοχοι.

Το δικαστήριο άκουσε ότι ο Ντομινίκ Πελικότ θρυμμάτιζε υπνωτικά χάπια και αγχολυτικά φάρμακα στον πουρέ πατάτας, τον καφέ ή το παγωτό της συζύγου του και προκαλούσε δεκάδες άνδρες να τη βιάσουν στο χωριό Μαζάν στη νοτιοανατολική Γαλλία, όπου το ζευγάρι είχε συνταξιοδοτηθεί.

Η Ζιζέλ Πελικότ πρόκειται να δημοσιεύσει τα απομνημονεύματά της τον επόμενο χρόνο. Έχει πει για το βιβλίο: «Θέλω τώρα να πω την ιστορία μου με δικά μου λόγια… για να μεταφέρω ένα μήνυμα δύναμης και θάρρους σε όλους όσους υποβάλλονται σε δύσκολες δοκιμασίες. Είθε να μην νιώσουν ποτέ ντροπή. Και με τον καιρό, είθε να μάθουν να απολαμβάνουν ξανά τη ζωή και να βρίσκουν γαλήνη».

Πηγή: The Guardian

Αν και η ηθοποιός δεν κατονόμασε τη σειρά, έδωσε αρκετά στοιχεία για το πλαίσιο (όπως την ημερομηνία που έφυγε από τη σειρά), ώστε να υποθέσει κανείς ότι μιλούσε για τα χρόνια που έπαιζε στην επιτυχημένη σειρά του NBC «Chicago P.D.», όπου υποδυόταν την ντετέκτιβ Erin Lindsay. Έφυγε από τη σειρά έπειτα από 84 επεισόδια και στο παρελθόν έχει περιγράψει τη συμμετοχή της ως μια εξαντλητική εμπειρία.

«Ήμουν σε αυτό το υπέροχο μέρος [μετά το One Tree Hill] και ήμουν έτοιμη για το επόμενο βήμα», είπε η Sophia Bush. «Και έκανα αυτή την κωμωδία που αγαπούσα … για το CBS. Στη συνέχεια πήγα να δουλέψω σε αυτή την άλλη σειρά που ήταν στη λίστα μου και μετά είχα αυτό το εντελώς άλλο τραύμα. Είχα ένα συνεχές τραύμα στον χώρο εργασίας που περιστρεφόταν γύρω από μια ατελείωτη κατάσταση με κάποιον που ήταν αρκετά μεγάλος για να είναι ο πατέρας μου. Και αναρωτιόμουν διαρκώς τι συμβαίνει;». Στη συνέχεια, η Lewinsky ρώτησε αν η Bush αναφερόταν σε μια ανάρμοστη επαγγελματική ή ρομαντική και αν εννοούσε συναισθηματική κακοποίηση ή κάποιο άλλο είδος.

«Επαγγελματική – και κάθε είδους κακοποίηση», απάντησε η ηθοποιός. «Όταν κοιτάζω πίσω, καταλαβαίνω ότι είχα την ευκαιρία δύο χρόνια μετά να φύγω. Αλλά έκανα αυτό που έμαθα να κάνω και είπα: «Δεν θα μειωθεί η ακεραιότητά μου από τη συμπεριφορά κάποιου άλλου. Θα είμαι αταλάντευτη. Θα έρθω στη δουλειά μου και θα την κάνω όπως πρέπει, μα δεν μπόρεσα. Τα επόμενα δύο χρόνια ήταν σαν κόλαση για μένα. Αρρώσταινα συχνά, ξυπνούσα γεμάτη κνίδωση, είχα πραγματικά τρελές αυξομειώσεις βάρους, έπεφταν τα μαλλιά μου, είχα αϋπνίες και παρέλυα από το άγχος. Ως άνθρωπος εξωστρεφής, που αγαπά τους ανθρώπους, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η ένταση ήταν τέτοια που μετά βίας μπορούσα να βγω από το σπίτι. Αν με άγγιζαν πεταγόμουν από την ταραχή. Δεν μιλούσα σε κανέναν πια. Δεν ήθελα να με κοιτούν. Προετοιμαζόμουν καθημερινά για πόλεμο στη δουλιεά μου. Έπρεπε να μάθω να μπλοκάρω τις σκηνές, ώστε να μην με αγγίζουν».

Η ηθοποιός δήλωσε ότι αποχώρησε από τη σειρά τον Απρίλιο του 2017, ακριβώς πριν από την άνοδο του κινήματος MeToo. Εκείνον τον Οκτώβριο, είπε πως έλαβε ένα απολογητικό τηλεφώνημα από «ένα στέλεχος της σειράς».

«Πήρα ένα τηλεφώνημα από ένα στέλεχος που ζητούσε συγγνώμη για όσα είχαν κάνει και δεν είχαν κάνει», είπε. «Μου είπε: ‘Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι μόλις βγήκαμε αλώβητοι από αυτό. Και είπα:”Χαίρομαι που το κάνατε. Έχω κάνει τόση θεραπεία. Έχω διαγνωστεί ακόμη και με διαταραχή μετατραυματικού στρες. Αλλά είμαι ενθουσιασμένη που δεν σας έσυρε ο Τύπος, αυτό είναι υπέροχο”».

Η Bush σημείωσε ότι έχει πει συγκεκριμένες λεπτομέρειες της εμπειρίας της σε άλλους και στη συνέχεια «είδε τον τρόμο στο πρόσωπό τους», γεγονός που τη βοήθησε να συνειδητοποιήσει: «Ω, δεν είμαι τρελή. Απλώς βρισκόμουν σε ένα περιβάλλον όπου κανείς δεν ήθελε να το ακούσει, επειδή αποτελούσε απειλή για τη μηχανή».

Προηγουμένως στο podcast Armchair Expert, συγκεκριμένα για τα χρόνια της στο Chicago P.D.: «Πλησιάζοντας στη θητεία μου εκεί, ήταν μάλλον δύσκολο να με βλέπεις γύρω σου, επειδή πονούσα τόσο πολύ και ένιωθα τόσο αγνοημένη. Νιώθω σαν να στεκόμουν ολόγυμνη, μελανιασμένη και αιμορραγώντας στη μέση της Times Square, ουρλιάζοντας με όλη μου τη δύναμη και ούτε ένας άνθρωπος δεν σταμάτησε να ρωτήσει αν μπορούσε να με βοηθήσει». Το NBC δεν έκανε κανένα άμεσο σχόλιο. Η Sophia Bush επέστρεψε στην τηλεόραση αυτή τη σεζόν με έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην εκπομπή Grey’s Anatomy του ABC.

Πηγή: Marie Claire