«Αυτό είναι εξαιρετικό και έχει τόσο βαθύ νόημα», είπε η Moore. «Σκεφτόμουν αυτή τη νύχτα και συνειδητοποίησα ότι δεν το είχα ξανασκεφτεί όταν έλαβα τη συμμετοχή μου σε αυτόν τον απίστευτο οργανισμό. Ήταν το 1978. Ήμουν 15, σχεδόν 16. Μου άλλαξε τη ζωή γιατί μου έδωσε νόημα. Μου έδωσε σκοπό. Έδωσε κατεύθυνση. Ήμουν ένα παιδί μόνο μου που δεν είχα σχέδιο ζωής. Δεν ήξερα τίποτα για την υποκριτική, αλλά έβλεπα και άκουγα και έμαθα από όλους εσάς. Ήσασταν όλοι οι μεγαλύτεροι δάσκαλοί μου. Είμαι τόσο ευγνώμων που συνέχισα αυτά τα τόσα χρόνια να μπορώ να προσπαθώ και μερικές φορές να πετυχαίνω και μερικές φορές να αποτυγχάνω και να μπορώ να συνεχίσω. Δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό χωρίς την υποστήριξη της απίστευτης ομάδας μου.»

Η Moore συνέχισε, «Όπως έβλεπα και έμαθα, ως νέα ηθοποιός, οι διευθυντές κάστινγκ, οι σκηνοθέτες και οι παραγωγοί ήταν αυτοί που με έβαζαν στην αίθουσα για να κάνω οντισιόν, τα σχόλιά τους σήμαιναν τα πάντα. Καθώς αυτοί οι νέοι ηθοποιοί νιώθουν σαν να τα έχουν κάνει όλα… μην χάσετε την ανθρώπινη σύνδεση. Αυτή είναι η δουλειά που κάνουμε… για να συνδεθούμε ο ένας με τον άλλον».

Ο Moore προτάθηκε στα βραβεία SAG δίπλα στην Pamela Anderson (“The Last Showgirl”), τη Cynthia Erivo (“Wicked”), την Carla Sofía Gascón (“Emilia Pérez”) και τη Mikey Madison (“Anora”). Ενώ η Moore έχει κερδίσει τα περισσότερα βραβεία καλύτερης ηθοποιού πριν τα Όσκαρ τον επόμενο μήνα, η Madison εξακολουθεί να είναι ένας σημαντικός υποψήφιος αφού κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στα BAFTA στις αρχές του μήνα.

Ενώ μερικοί πρόσφατοι νικητές του SAG καλύτερου γυναικείου ρόλου όπως η Michelle Yeoh (“Everything Everywhere All at Once”) και η Jessica Chastain (“The Eyes of Tammy Faye”) συνέχισαν να με νίκη στα Όσκαρ, η κατηγορία συχνά διαχωρίζεται από τα Όσκαρ με νικήτριες όπως η Lily Gladstone (“Killers of the Flower Moon”) και Viola Davis (“Ma Rainey’s Black Bottom”).

Όσο για τη Moore, έχει κερδίσει την αναγνώριση των κριτικών για το “The Substance” που χρονολογείται από την πρεμιέρα της ταινίας στο Φεστιβάλ των Καννών πέρυσι. Πρωταγωνιστεί ως Elizabeth Sparkle, μια κάποτε δημοφιλής ηθοποιός και είδωλο της τηλεοπτικής γυμναστικής που αποφασίζει να κάνει ένεση στον εαυτό της με έναν πειραματικό ορό για να αποτρέψει τη λάμψη της να ξεθωριάσει περαιτέρω.

Στην ομιλία της για την αποδοχή των βραβείων Critics’ Choice, η Moore έδωσε συγχαρητήρια στα βραβεία για την αναγνώριση μιας ταινίας είδους όπως το “The Substance”. «Είμαι τόσο ευγνώμων, όχι μόνο για την ερμηνεία μου, αλλά και που αναδείξατε αυτήν την ταινία, αυτό το είδος. Κανονικά, οι ταινίες τρόμου παραβλέπονται και δεν βλέπονται για το βάθος που μπορούν να έχουν», είπε.

Επόμενη στάση για τη Moore είναι τα Όσκαρ την Κυριακή 2 Μαρτίου.

Πηγή: Variety

Το χαμηλού προϋπολογισμού έπος The Brutalist, ένα δράμα που αφηγείται την ιστορία ενός επιζώντα του Ολοκαυτώματος που έγινε μετανάστης αρχιτέκτονας στις ΗΠΑ, κέρδισε τρία βραβεία: καλύτερης ταινίας στην κατηγορία δράματος, καλύτερου ηθοποιού για τον Adrien Brody και καλύτερης σκηνοθεσίας για τον ηθοποιό που έγινε κινηματογραφιστής Brady Corbet. Στο τέλος της ομιλίας του, ο Corbet απέτισε φόρο τιμής στον σκηνοθέτη Jeff Baena, ο οποίος πέθανε αυτή την εβδομάδα. Ο Brody, ο οποίος έχασε στο παρελθόν μια Σφαίρα για τον Πιανίστα πριν κερδίσει το Όσκαρ, χαρακτήρισε την ταινία «μια ιστορία για την ανθρώπινη ικανότητα για δημιουργία». Είπε ότι πίστευε ότι αυτή δεν θα ήταν μια «στιγμή που του δόθηκε ξανά» προτού πει ότι ήλπιζε ότι η ταινία θα εμπνεύσει όσους είναι μετανάστες.

Το αστυνομικό μιούζικαλ του Netflix, Emilia Pérez, η ταινία με τις περισσότερες υποψηφιότητες της βραδιάς, κέρδισε τέσσερα βραβεία, για την καλύτερη ταινία – μιούζικαλ ή κωμωδία, γυναικείο δεύτερο ρόλο για τη Zoe Saldaña, πρωτότυπο τραγούδι και ταινία όχι στην αγγλική γλώσσα. Στην πρώτη του ομιλία αποδοχής της βραδιάς, ο Audiard είπε: «Δεν έχω αδερφές, οπότε ίσως αυτός είναι ο λόγος που έκανα μια ταινία για την αδελφότητα. Αν υπήρχαν περισσότερες αδερφές στον κόσμο, μπορεί να ήταν ένα καλύτερο μέρος». Η Saldaña κέρδισε τη συμπρωταγωνίστριά της Selena Gomez και την Ariana Grande του Wicked.

Υπήρξε επίσης μια έκπληξη στην καλύτερη γυναίκα ηθοποιό σε μια κατηγορία δράματος, με τη Βραζιλιάνα σταρ Fernanda Torres να κερδίζει τις Nicole Kidman, Angelina Jolie και Kate Winslet για την ερμηνεία της στο δράμα της δεκαετίας του ’70 I’m Still Here. Αφιέρωσε το βραβείο στη μητέρα της, την ηθοποιό Fernanda Montenegro, η οποία ήταν υποψήφια στα Globes πριν από 25 χρόνια για την ερμηνεία της στο Central Station.

Η Demi Moore κέρδισε τη σφαίρα γυναίκας ηθοποιού σε μιούζικαλ ή κωμωδία για το The Substance, ξεπερνώντας τη Cynthia Erivo και την Mikey Madison. «Πραγματικά δεν το περίμενα αυτό!» είπε πριν, προσθέτοντας ότι δεν είχε κερδίσει τίποτα πριν. Είπε μια συγκινητική ιστορία για την έλλειψη αυτοπεποίθησης από την οποία υπέφερε, αφού της είπαν ότι ήταν απλώς μια «ηθοποιός ποπ κορν» και όχι κάποια που θα την έπαιρναν στα σοβαρά.

Ο Sebastian Stan έχασε το βραβείο άνδρα ηθοποιού σε δράμα, αλλά κέρδισε τη Σφαίρα για άνδρα ηθοποιό σε μιούζικαλ ή κωμωδία για το A Different Man. Η ομιλία του αναφέρθηκε στη σημασία της αποδοχής για τα άτομα με αναπηρία. «Δεν ήταν μια εύκολη ταινία να γίνει», είπε πριν πει «δεν μπορούμε να φοβηθούμε ή να κοιτάξουμε μακριά».

Αφού κέρδισε ένα τηλεοπτικό βραβείο στην περσινή τελετή, ο Kieran Culkin αναδείχθηκε καλύτερος δεύτερος άνδρας ηθοποιός για τον ρόλο του στην κωμωδία A Real Pain του Jesse Eisenberg. Στην ομιλία του αστειεύτηκε ότι ήταν λίγο μεθυσμένος αφού ήπιε τεκίλα με τον Mario Lopez. Κέρδισε παρά τον ανταγωνισμό από τον συμπρωταγωνιστή του στο Succession Jeremy Strong και τον Denzel Washington του Gladiator II.

Το ιστορικό έπος Shōgun κυριάρχησε στις κατηγορίες του τηλεοπτικού δράματος, κερδίζοντας το βραβείο για δραματική σειρά και σημειώνοντας επίσης ιστορικές νίκες για τον κύριο ηθοποιό, τον Hiroyuki Sanada, τον πρωταγωνιστικό ρόλο, την Anna Sawai, και τον δεύτερο άνδρα, τον Tadanobu Asano. Ακολουθεί την πρωτοποριακή βραδιά στα Emmy, όπου η σειρά απέσπασε αριθμό ρεκόρ βραβείων.

Η επιτυχία του Netflix Baby Reindeer κέρδισε δύο βραβεία για περιορισμένη σειρά και δεύτερου γυναικείου ρόλου για την Jessica Gunning. Στην ομιλία αποδοχής του, ο δημιουργός και πρωταγωνιστής του, Richard Gadd, είπε ότι η παράσταση πέτυχε γιατί «χρειαζόμαστε ιστορίες που μιλούν για την περίπλοκη και δύσκολη φύση της εποχής μας».

Ωστόσο, ο Gadd έχασε το βραβείο άνδρα ηθοποιού σε μια περιορισμένη σειρά από τον Colin Farrell για τον ρόλο του στην spin-off σειρά του Batman The Penguin. «Είμαι εδώ στις πλάτες των ταλέντων τόσων πολλών ανθρώπων όλα αυτά τα χρόνια», είπε στην ομιλία του. Αναφερόμενος στη μεταμορφωμένη εμφάνισή του στο σόου, ο Farrell πρόσθεσε: «Υποθέτω ότι είναι προσθετική από εδώ και πέρα!»

Αφού κέρδισε το Emmy για τον ρόλο, η Jodie Foster κέρδισε επίσης το βραβείο γυναίκας ηθοποιού σε περιορισμένη σειρά για το True Detective: Night Country σε μία κατηγορία που περιελάμβανε επίσης την Kate Winslet και την Cats Blanchett. Ήταν η πέμπτη της Χρυσή Σφαίρα.

Το Hacks ανακηρύχθηκε καλύτερη κωμική σειρά και η πρωταγωνίστρια της Jean Smart πήρε το δεύτερο βραβείο της για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ξεπερνώντας την Kathryn Hahn και την Ayo Edebiri, ενώ ο Jeremy Allen White κέρδισε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια κωμωδία για το The Bear. Ο White, ο οποίος αυτή τη στιγμή γυρίζει μια βιογραφική ταινία του Bruce Springsteen, δεν ήταν παρών.

Το Λετονικό Adventure Flow ήταν ο νικητής έκπληξη στην κατηγορία ταινιών κινουμένων σχεδίων, ξεπερνώντας τα Inside Out 2 και The Wild Robot. Το επιτυχημένο παπικό εκλογικό θρίλερ Conclave κέρδισε το καλύτερο σενάριο, ενώ ο Trent Reznor και ο Atticus Ross πήραν το βραβείο πρωτότυπης μουσικής για τους Challengers.

Ενώ το Wicked αποκλείστηκε από τις κύριες κατηγορίες, του δόθηκε το βραβείο για κινηματογραφικό και εισπρακτικό επίτευγμα, μια κατηγορία που δημιουργήθηκε πέρυσι και κέρδισε για πρώτη φορά η Barbie.

Η παρουσιάστρια του σόου, Nikki Glaser, η οποία ήταν υποψήφια απόψε για το stand-up special της, την αποκάλεσε «η μεγαλύτερη βραδιά της Ozempic» στον εναρκτήριο μονόλογό της. Η Glaser είναι η πρώτη σόλο γυναίκα οικοδέσποινα στην ιστορία των Globes και αναλαμβάνει τον ρόλο ένα χρόνο μετά τον κωμικό και ηθοποιό Jo Koy που έλαβε καταδικαστικές κριτικές για τη σειρά του. Έλαβε μια ενθουσιώδη ανταπόκριση στην αίθουσα, αλλά έχασε το βραβείο για την καλύτερη standup κωμωδία στην τηλεόραση από την Ali Wong, η οποία πήρε βραβείο πέρυσι για τον ρόλο της στο Beef.

Οι υποψήφιες ταινίες που βγήκαν με άδεια χέρια ήταν οι Anora, Dune: Part Two και A Complete Unknown, ενώ τηλεοπτικές εκπομπές που δεν βραβεύτηκαν περιελάμβαναν Abbott Elementary, Only Murders in the Building, Disclaimer και Mr and Mrs Smith.

Στην περσινή τελετή κυριάρχησαν οι νίκες του Oppenheimer και του Succession. Οι φετινές υποψηφιότητες για Όσκαρ θα ανακοινωθούν στις 17 Ιανουαρίου.

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: Rich Polk

Η ηθοποιός των Friends, έδωσε στους θαυμαστές της μια γεύση από την ετήσια εορταστική της συγκέντρωση μέσω των Instagram stories της το βράδυ της Δευτέρας, μοιράζοντας «μερικές σκηνές» από το γεμάτο αστέρια δείπνο της. Μεταξύ των διάσημων προσώπων που παρευρέθηκαν στην ετήσια εκδήλωση της Aniston πριν από την Ημέρα των Ευχαριστιών φέτος ήταν η επί χρόνια φίλη και συμπρωταγωνίστριά της Courteney Cox, και άλλοι.

«Μερικές σκηνές από το Friendsgiving», έγραψε η Aniston στα στιγμιότυπα της Polaroid, δείχνοντας τη ζεστή βραδιά. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έσφυξαν από ενθουσιασμό καθώς οι θαυμαστές εντόπισαν επίσης τη Sandra Bullock στις φωτογραφίες. «Γνωρίζοντας ότι η Sandra Bullock και η Jen Aniston πέρασαν μαζί το Friendsgiving με έκανε πολύ πιο ευτυχισμένο», είπε ένας χρήστης του X.

Τα σουαρέ της Aniston, τα Friendsgiving, έχουν γίνει θρυλικά με τα χρόνια. Το 2019, η ηθοποιός πρόσθεσε μια ανατροπή στο μενού, κάνοντας enchiladas για τον Jimmy Kimmel αφού παραπονέθηκε για το μενού σε ένα Jimmy Kimmel Live 2018! interview. Η λίστα των καλεσμένων εκείνης της χρονιάς ήταν εξίσου εντυπωσιακή, συμπεριλαμβανομένων των Jason Bateman, Will Arnett και του πρώην συζύγου της Justin Theroux.

Εν τω μεταξύ, η Cox φέρνει τη δική της αίσθηση για την Ημέρα των Ευχαριστιών στο Instagram, αναδημιουργώντας τη στιγμή της Μόνικας από το Friends όπου φοράει μια γαλοπούλα στο κεφάλι της για να φτιάξει τη διάθεση του Τσάντλερ (Matthew Perry).

Αν και ορκίστηκε να μην το επαναλάβει, η αναπαράσταση του 2020 παραμένει ένα από τα αγαπημένα των θαυμαστών. «Flashback πριν από 3 χρόνια… Μάλλον δεν θα το ξανακάνω. Καλή Ημέρα των Ευχαριστιών σε όλους!», έγραψε η Cox πέρυσι, αναπολώντας την εμβληματική σκηνή.

Πηγή: International The News

Kiti Manver, η καταγωγή της Manuela

Ο πολύ σύντομος χαρακτήρας που έπαιξε η Kiti Manver στο «Το μυστικό μου λουλούδι» ήταν το μικρόβιο από το οποίο γεννήθηκε η Manuela της Cecilia Roth στο «Όλα για τη μητέρα μου». Σε εκείνη την ταινία, η Manver έπαιζε μια νοσοκόμα που συμμετείχε με τους γιατρούς σε ένα σεμινάριο μεταμοσχεύσεων όπου προσποιήθηκε ότι έλαβε την είδηση ​​του θανάτου του γιου της. «Η ιδέα μου, στην αρχή, ήταν να κάνω μια ταινία για την υποκριτική ικανότητα ορισμένων ανθρώπων που δεν είναι ηθοποιοί», εξήγησε ο Pedro. «Δεν το ήξερα τότε, αλλά η ικανότητα μιας γυναίκας να προσποιείται θα ήταν το θέμα της 13ης ταινίας μου».

Η εκ νέου συνάντησή του με τη Cecilia Roth, 13 χρόνια μετά

Ηθοποιός και σκηνοθέτης συναντήθηκαν ξανά 13 χρόνια μετά το «Τι έχω κάνει για να το αξίζω αυτό;», όπου η ηθοποιός είχε έναν μικρό χαρακτήρα ως πρωταγωνίστρια μιας τηλεοπτικής διαφήμισης. «Έχει ωριμάσει, έχει μεγαλώσει», είπε τότε ο σκηνοθέτης. «Για μένα, δεν υπάρχει μεγαλύτερο θέαμα από το να βλέπω μια ηθοποιό να κλαίει. Και η Cecilia έχει χύσει δάκρυα εδώ. Διαφανή, χειμαρρώδη. Τα τινάζει σα να κάνει εμετό. Και, όταν φτάνουν, έχουν καθαρτική ποιότητα. Δεν ξέρω πώς, κατά τη διάρκεια των τριών μηνών που διήρκεσαν τα γυρίσματα, ήξερε πώς να συγκρατείται και να είναι πέρα ​​από τον πόνο, αλλά πάντα να τον αντικατοπτρίζει». Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η Roth θα θυμάται πάντα αυτόν τον χαρακτήρα ως έναν από τους πιο έντονους στη φιλμογραφία της: «Αγάπησα πολύ τη Manuela. Αυτή, όπως και εγώ, ήρθε από μια μακρινή χώρα, ήθελε να εφεύρει μια ζωή σε άλλο μέρος και τα κατάφερε, βάζοντας το ένα τούβλο στο άλλο, να χτίσει αυτή τη ζωή λίγο πολύ παρόμοια με αυτή των ονείρων της».

Μια ταινία ωδή στις ηθοποιούς που ερμηνεύουν ηθοποιούς

Η Gena Rowland από το “Opening Night”, η Bette Davis από το “All About Eve”, η Romy Schneider από το “The important thing is to love”… Ως συνήθως στη φιλμογραφία του, ο Pedro εμπνεύστηκε από τις αγαπημένες του ερμηνεύτριες. Ωστόσο, με αυτή την ευκαιρία θέλησε να αφιερώσει την ταινία σε ηθοποιούς που έχουν παίξει ηθοποιούς σε ταινίες. «Πάντα με ενδιέφεραν οι ταινίες που αντικατοπτρίζουν τον κόσμο του κινηματογράφου. Δεν αναφέρομαι σε εκείνα που μιλούν για τη γλώσσα, αλλά σε εκείνα που λένε ιστορίες ηθοποιών, σκηνοθετών, συγγραφέων, παραγωγών, στυλιστών… Ταινίες που η πλοκή τους είναι ο ίδιος ο κινηματογράφος και οι άνθρωποι που τον κάνουν, το μεγαλείο και η αηδία του».

Το αφιέρωμα διαμορφώθηκε μέσω της Huma Rojo, του χαρακτήρα που υποδύεται η Marisa Paredes. «Ο Pedro το έγραψε σκεπτόμενος εμένα. Είναι ένα αληθινό δώρο στο οποίο έβαλε τη γοητεία που νιώθει για το θέατρο», δήλωσε η ηθοποιός.

Ο μονόλογος της Agrado υπήρξε!

«Με λένε Agrado γιατί προσπάθησα μόνο να κάνω τη ζωή ευχάριστη για τους άλλους»… Ο μονόλογος που απήγγειλε η Antonia San Juan έγινε σύμβολο της ταινίας. Ωστόσο, δεν ήταν η αρχική ιδέα του Almodóvar, αλλά εμπνεύστηκε από ένα πραγματικό ανέκδοτο που συνέβη με την ηθοποιό Lola Membibres στην Αργεντινή. «Το ηλεκτρικό σύστημα του θεάτρου όπου έπαιζε χάλασε την ώρα της παράστασης. Η Membibres, που δεν φοβόταν τίποτα, αποφάσισε να είναι αυτή που από τη σκηνή και φωτίζοντας τον εαυτό της με ένα αναμμένο κερί, θα ανακοίνωνε τα νέα. «Αφού είσαι εδώ, θα σου ζητούσα να μείνεις και υπόσχομαι να σε διασκεδάσω λέγοντάς σου την ιστορία της ζωής μου», είπε. Εκείνο το απόγευμα, η Doña Lola έδωσε την παράσταση της ζωής της», θυμάται ο Pedro.

Για πρώτη φορά Βαρκελώνη

Για πρώτη φορά και ως αφιέρωμα στην πρωταγωνίστρια της ταινίας, ο Pedro άφησε την αγαπημένη του Μαδρίτη για να κάνει γυρίσματα στη Βαρκελώνη. Η Sagrada Familia, η Borne, η γοτθική συνοικία ή η Plaza Real είναι μερικά από τα σκηνικά που γίνονται ένας άλλος χαρακτήρας της ιστορίας. Η Barcelona ποτέ δεν φαινόταν τόσο όμορφη στη μεγάλη οθόνη.

Η ευγένεια ως κίνητρο

«Πάντα εμπιστευόμουν την καλοσύνη των ξένων», έλεγε η Blanche Dubois στο «Λεωφορείον ο Πόθος». Το κείμενο του Τένεσι Ουίλιαμς έχει καθοριστική σημασία στην ταινία, και όχι μόνο λόγω των πολλαπλών αναφορών που γίνονται σε αυτόν και στο έργο του σε διάφορες σεκάνς. Για τον Pedro, η αυθόρμητη αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών – την οποία αργότερα θα αντανακλούσε τόσο καλά στο «Volver» – έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ των διαφορετικών ιστοριών που διασταυρώνονται στο «Όλα για τη μητέρα μου».

Η φυγή και ο Esteban

«Η Manuela φεύγει. Αποδρά πάντα με τρένο, διασχίζοντας ατελείωτες σήραγγες. Και όλες οι αποδράσεις της σημαδεύονται από Esteban». Η αξέχαστη σεκάνς της Cecilia Roth στο τρένο ενώ το “Τajabone” του Isnael Lo παίζει στο βάθος είναι μόνο μία από τις κορυφές στις οποίες αρθρώνεται μια τριγωνική πλοκή που κλείνει τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη.

Την πρώτη φορά που έφυγε, δραπέτευε από τον Esteban, τον πατέρα του γιου που περίμενε και τον οποίο θα αποκαλεί με το όνομα αυτού. Τη δεύτερη φορά που φεύγει παίρνει μαζί της και τον Esteban, τον γιο του, αυτή τη φορά με τη μορφή μιας φωτογραφίας και του σημειωματάριου του. Στην τρίτη απόδραση, επίσης με τρένο, ο Esteban είναι ένα οροθετικό μωρό λίγων μηνών, γιος της αδερφής Rosa (Penélope Cruz), το οποίο πρέπει να προστατεύσει από τη γιαγιά του.

Ένα “screw-ball drama”

«Ένα τρελό, μπαρόκ δράμα με ακραίους χαρακτήρες που ξυλοκοπούνται κατά τύχη». Ο Almodóvar επινόησε τον όρο “screwball drama” – αναφερόμενος στην τρελή αμερικανική κωμωδία screwball – για να εντάξει την ταινία του σε ένα είδος. «Ως αντίστιξη, αποφάσισα ότι η υποκριτική έπρεπε να είναι ριζικά νηφάλια, ακόμη και άνυδρη. Αυτό ήταν το κλειδί και η πρόκληση που ανέλαβε αμέσως η υπέροχη ομάδα ηθοποιών».

Τα βραβεία

Το «Όλα για τη μητέρα μου» έγινε η πρώτη ισπανική ταινία που κέρδισε τόσο το Όσκαρ όσο και τη Χρυσή Σφαίρα. Ακόμα κέρδισε και το BAFTA, 7 βραβεία Goya και το βραβείο Fotogramas de Plata για την Καλύτερη Ηθοποιό του Κινηματογράφου Cecilia Roth.

Πηγή: Fotogramas