Από ένα γιαπί, μια σκηνή

Το κτίριο, ιδιοκτησία τότε της «Εταιρείας Επιστημόνων», είχε προοριστεί για αίθουσα διαλέξεων, όμως η έλλειψη πόρων άφησε το έργο ημιτελές. Όπως έχει καταγράψει ο Μίλτος Α. Λιδωρίκης στο βιβλίο «Κώστας Μουσούρης -Πάθος Θεάτρου» (Εκδόσεις Καστανιώτη), ο Μουσούρης νοίκιασε τον χώρο και τον μετέτρεψε σε θέατρο. Το σχετικό μισθωτήριο υπογράφηκε στις 9 Νοεμβρίου 1933, με ενοίκιο 100.000 δραχμές τον μήνα και όρο να δημιουργηθεί «πλήρες χειμερινό θέατρο».

Για την επίπονη αυτή διαδικασία, ο ίδιος ο Μουσούρης είχε πει: «Πώς έγινε ο γυμνός αυτός τετράγωνος χώρος θέατρο, ο Θεός και ο υποφαινόμενος το ξέρουν! Είκοσι δύο μήνες πάλευα με δανειστές, με τράπεζες, με προμηθευτές, με μαστόρους, μηχανικούς και εργάτες. Και ένα βράδυ του Δεκεμβρίου του 1934, το θέατρο της πλατείας Καρύτση φιλοξένησε για πρώτη φορά τους θεατρόφιλους Αθηναίους».

Η πρώτη αυλαία

Η πρεμιέρα έγινε στις 12 Δεκεμβρίου 1934. Το θέατρο, που τότε ονομάστηκε «Αλίκη» προς τιμήν της συζύγου του Μουσούρη, της ηθοποιού Αλίκης Θεοδωρίδη, κόρης της μεγάλης Κυβέλης, εγκαινιάστηκε με τον θίασο «Αλίκη-Λογοθετίδης-Μουσούρης».

Ο θεατρικός ιστορικός Γιάννης Σιδέρης περιγράφει την αίθουσα με θαλασσιά αυλαία και καθίσματα, αποπνέοντας γαλήνη και κομψότητα. Ο Γεώργιος Βλάχος, σε κείμενό του στην Καθημερινή (14 Δεκεμβρίου 1934), σημείωνε: «Μια μικροσκοπική σκηνή άνοιξε την αυλαία της. Σκηνή, σκηνικά, πλατεία και υπερώον ήσαν κομψά και εύθυμα. Το χρώμα του ουρανού κυριαρχεί παντού, γαλάζια καθίσματα».

Χρόνια αργότερα, ο Μάριος Πλωρίτης θα σχολίαζε: «Δεν μεγάλωσε βέβαια το θέατρο. Έμεινε μικρό, τόσο μικρό που χωρίς ν’ αλλάξει διαστάσεις, μεγάλωνε όλο και περισσότερο σε φροντίδα και σημασία».

Ανακαίνιση και νέα εποχή

Το 1951, πιστός στην άποψή του ότι το θέατρο πρέπει να προσφέρει άνεση στον θεατή και αξιοπρεπές περιβάλλον στους συντελεστές, ο Μουσούρης αποφάσισε να το ξαναχτίσει σχεδόν από την αρχή. Ο σκηνογράφος και αρχιτέκτονας Κίμων Λάσκαρης θυμόταν: «Γκρέμισε ο Μουσούρης εσωτερικά ένα ολόκληρο θέατρο και το ξανάφτιαξε απ’ την αρχή, από τη γαλαρία μέχρι το τελευταίο καμαρίνι».

Τότε μετονομάστηκε σε «Θέατρο Κώστα Μουσούρη» και μετά τον θάνατό του καθιερώθηκε απλώς ως «Θέατρο Μουσούρη».

Οι δεκαετίες των επιτυχιών

Από το 1934 έως το 1976, οι θίασοι του Κώστα Μουσούρη ανέβασαν περισσότερα από 90 θεατρικά έργα, ελληνικά και ξένα που κάλυψαν όλο το φάσμα του ρεπερτορίου: από επιθεώρηση και κωμωδία μέχρι δράμα και κομεντί. Πάνω από 350 ηθοποιοί πέρασαν από τη σκηνή του, πολλοί από τους οποίους έμελλε να πρωταγωνιστήσουν στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Μεταξύ αυτών: Αλίκη Θεοδωρίδου, Σαπφώ Αλκαίου, Μπέττυ Αρβανίτη, Μαίρη Αρώνη, Αντιγόνη Βαλάκου, Αιμίλιος Βεάκης, Γιάννης Βογιατζής, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Κάτια Δανδουλάκη, Ντίνος Ηλιόπουλος, Λυκούργος Καλλέργης, Τζένη Καρέζη, Έλλη Λαμπέτη, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Δημήτρης Μυράτ, Στέφανος Ληναίος, Δημήτρης Παπαγιαννόπουλος, Χρήστος Πολίτης, Δημήτρης Χορν, Μαίρη Χρονοπούλου και δεκάδες ακόμη.

Μια σκηνή που γέννησε θεσμούς

Το Θέατρο Μουσούρη συνδέθηκε με ορισμένες από τις πιο σημαντικές στιγμές της θεατρικής μας ζωής. Εκεί φιλοξενήθηκε, για τρία χρόνια, το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Ο ίδιος είχε γράψει: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ με πόση στοργή και ειλικρινές ενδιαφέρον ο Κώστας Μουσούρης εφιλοξένησε για τρία χρόνια το «Θέατρο Τέχνης» στο θέατρό του. Με παρότρυνε, με ενεθάρρυνε και με παραστάθηκε να παρακάμψω τις δυσκολίες και να το εγκαταστήσω για τρία χρόνια στο θέατρό του». Στο υπόγειο του κτιρίου, στεγάστηκε αργότερα η Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου, καθώς και το Σωματείο Φίλοι του Βιβλίου. Εκεί ξεκίνησε και η συγκέντρωση του πρώτου υλικού για το Θεατρικό Μουσείο, χάρη στις πρωτοβουλίες του ιστορικού Γιάννη Σιδέρη.

Η παρουσία που έμεινε

Μετά τον θάνατο του Μουσούρη, το θέατρο ανέλαβε η Τζένη Ρουσσέα. Όταν ο Δημήτρης Χορν ανέβασε εκεί τον Ενρίκο Δ’ του Πιραντέλο, έγραψε στο πρόγραμμα της παράστασης: «Από την πρώτη ημέρα των δοκιμών με κυρίευσε μια αλλόκοτη αίσθηση: η απουσία του Μουσούρη και συνάμα η έντονη παρουσία του σε κάθε γωνιά του θεάτρου. Η αόρατη αυτή παρουσία δημιούργησε ένα σοβαρό αίσθημα ευθύνης. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο Κώστας Μουσούρης, με το μόχθο και την προσωπικότητά του, είχε κατορθώσει να δώσει στο θέατρο μεγάλο κύρος». Ο ίδιος όμως ο Κώστας Μουσούρης λησμονήθηκε όσο κανείς άλλος. Έσβησε, με ελάχιστες εξαιρέσεις, από τη θεατρική ιστορία του τόπου και τις αναφορές όσων ασχολούνται με αυτή. Σε ανύποπτη φάση το είχε προβλέψει: «Υπάρχουμε όσο πατούμε το σανίδι. Μετά όσο ζούμε, η μοναξιά. Και μετά το τέλος, η λησμονιά», είχε πει στον Μίλτο Α. Λιδωρίκη, ο οποίος πολλά χρόνια αργότερα έγραψε τη βιογραφία του, που αποτελεί το μοναδικό βιβλίο που αναφέρεται σε αυτόν.

Για το Θέατρο Μουσούρη και τον ιδρυτή του, έχει όμως ενδιαφέρον να μεταφέρουμε και δηλώσεις ανθρώπων του Θεάτρου που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμα τους στη θεατρική ιστορία του τόπου μας. Μεταφέρουμε λοιπόν τα λόγια μερικών μόνο ελλήνων ηθοποιών για τον Κώστα Μουσούρη, σε αφιερώσεις τους σε φωτογραφίες, οι περισσότερες με την υπογραφή του «Elite», σε ένα σπάνιο Λεύκωμα που είχε κυκλοφορήσει από τον ίδιο τον Μουσούρη το 1961, με επιμέλεια του Μάριου Πλωρίτη, με τίτλο «25 χρόνια του Θεάτρου Μουσούρη»

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έγραφε «Είμαι πολύ ευτυχισμένη , τόσο κοντά στον Κώστα Μουσούρη, την ώρα που γιορτάζει τα εικοσιπέντε χρόνια του θεάτρου του. Όλοι μας ξέρουμε πόσα χρωστάει η Ελληνική Σκηνή στον Καλλιτέχνη και στον ‘Ανθρωπο, Προπάντων όμως, για εμάς τους νεώτερους, ο Κώστας Μουσούρης είναι υψηλό παράδειγμα αγάπης για την Τέχνη του, αφοσιώσεως στο επάγγελμα του, σεβασμού απέναντι στο Κοινό. Και εγώ προσωπικά τον ευγνωμονώ για τις θαυμάσιες ώρες που έζησα στο Θέατρό του και για το μεγάλο δίδαγμα που προσφέρει σε όλους μας».

Αντιγόνη Βαλάκου: «Τα εικοσιπέντε χρόνια του θεάτρου Μουσούρη είναι μια γιορτή ιδιαίτερα συγκινητική, όχι μόνο για όσους είχαμε την χαρά και την τύχη να δουλέψουμε σ’αυτό , αλλά γενικά για όλο το Ελληνικό Θέατρο. Μέσα σ’αυτά τα εικοσιπέντε χρόνια, εικοσιπέντε χρόνια γόνιμου μόχθου, το θέατρο Κώστα Μουσούρη δημιούργησε μια παράδοση και κέρδισε με το σπαθί του την ανεπιφύλακτη εμπιστοσύνη και των λίγων και των πολλών. Όσο για εμάς, που είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε μαζί σου, πίστεψέ με αυτή την συνεργασία μας θα την έχουμε πάντα σαν τίτλο τιμής».

Τάκης Χορν: «Αγαπητέ Κώστα, Σου εσωκλείω τη φωτογραφία που είχες την καλοσύνη να μου ζητήσεις για το λεύκωμα σου των εικοσιπέντε χρόνων του θεάτρου σου. Οφείλω να σου ομολογήσω ότι είναι η πρώτη φορά πού προσφέρω μια φωτογραφία μου με όλη μου την καρδιά. «Πολλοί το χρήμα εμίσησαν, την δόξα ουδείς!» Και είναι δόξα για μένα να φιγουράρω ανάμεσα στους συνεργάτες σου που πέρασαν επί 25 χρόνια από το θέατρο σου, αυτό το θέατρο που έχεις καταφέρει, δεν ξέρω πώς, να μας κάνης όλους να το αγαπάμε σαν νάτανε δικό μας. Τώρα, είναι το θέατρο σου που αγαπάμε;… είσαι …εσύ;…δεν ξέρω κι’ούτε μπορώ να ξεχωρίσω. Είσαι τόσο πολύ Εσύ αυτό το θέατρο και αυτό το θέατρο Εσύ, που…αλλά ό,τι και να πω θα είναι λόγια, δηλαδή τίποτα. Τίποτα μπροστά στους μόχθους, τις αγωνίες, τα νειάτα, τη ζωή που σπατάλησες – με την απλοχεριά που σε χαρακτηρίζει-γι αυτό το θέατρο, αυτό είναι το παιδί σου. Και εμείς όλοι μας καμαρώνουμε! Να σου ζήση!!! Με την αγάπη μου και την βαθειά εκτίμηση μου».

Έλλη Λαμπέτη: «Έχω πολλούς λόγους, προσωπικούς και επαγγελματικούς, να θυμάμαι με τρυφερότητα, με αγάπη, με συγκίνηση, τα τρία χρόνια που δούλεψα με τον Κώστα Μουσούρη! Και θα ήθελα να εκφράσω κάπως πλατύτερα τα αισθήματα πού με κατέχουν, τώρα που το θέατρο του έκλεισε τα εικοσιπέντε χρόνια. Μα δε βρίσκω τα λόγια. Γι’αυτό θα δανειστώ δύο στίχους από παλιό γνωστό τραγούδι, παραποιώντας το ελαφρά, για να πώ στον Κώστα Μουσούρη για την τρίχρονη συνεργασία μας: Χρόνια αλησμόνητα, ευτυχισμένα. Τα χρόνια που έζησα κοντά σε σένα!»

Μαίρη Αρώνη: «Δεν ξεχνώ ποτέ πως στο θέατρο σου έκανα την πρώτη μου υπεύθυνη εμφάνιση στο κοινό, ένα κοινό που σε τιμά σήμερα τόσο με την εκτίμησή του. Σου εύχομαι η καλή μοίρα να σε παραστέκει, να γιορτάσεις και τα πενήντα».

Χριστόφορος Νέζερ: «Ο Κώστας Μουσούρης είναι ισχυρή φυσιογνωμία στο Θέατρο μας, με έντονη προσωπικότητα. Νέος ξεκίνησε με νέους μπήκε στο στίβο του θεάτρου και, τόσα χρόνια τώρα, σ’αυτόν τον ίδιο στίβο φορμάρει νέους και τους παραδίδει στην πυρά της θυμέλης, μένοντας-το σπουδαιότερο-πάντα νέος ο ίδιος. Οι αναμνήσεις μαζί του είναι πολλές…Χρόνια πολλά συνεργασία αλησμόνητη και δημιουργική …Αργότερα μόνος, ακαταπόνητος πάντα, συνέχισε την έντονη πορεία του, πασχίζοντας με το θεατρικό και σκηνοθετικό το ταλέντο, για την πρόοδο του θεάτρου και για την άνοδο της θεατρικής στάθμης στην Ελλάδα. Τώρα που γιορτάζει να εικοσιπέντε χρόνια του Θεάτρου του, μπορεί να είναι περήφανος και μαζί του κι’εμείς, για τη μεγάλη προσφορά του στη θεατρική ιδέα».

Για την ιστορία, αναφέρεται ότι το Θέατρο Μουσούρη έχει ένα ακόμη ιστορικό προνόμιο για τα θεατρικά μας πράγματα. Σε αυτό γεννήθηκε το «Θέατρο Τέχνης» του Κάρολου Κουν. Έγραψε ο Κάρολος Κουν: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ με πόση στοργή και ειλικρινές ενδιαφέρον ο Κώστας Μουσούρης εφιλοξένησε για τρία χρόνια το «Θέατρο Τέχνης» στο θέατρο του. Ούτε αργότερα, το 1947, σαν έφυγε στην Αμερική, με πόση επιμονή, αγάπη θυσία των ιδίων του συμφερόντων, με παρότρυνε, με ενεθάρρυνε και με παραστάθηκε να παρακάμψω τις δυσκολίες και να εγκαταστήσω το “Θέατρο Τέχνης” για τρία χρόνια στο Θέατρό του».

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Στην ανακοίνωσή του, το ΣΕΗ τονίζει ότι οι ηθοποιοί απεργούν γιατί ζητούν την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης που έχει εγκριθεί από τη Γενική Συνέλευση, γιατί δεν αποδέχονται την επαναλαμβανόμενη ακύρωση ραντεβού από την εργοδοσία, την απλήρωτη πρόβα, ούτε την απουσία κατοχυρωμένων εργασιακών δικαιωμάτων σε έναν κλάδο που παράγει σημαντικά έσοδα. Όπως σημειώνει, «την Παρασκευή 5 Δεκέμβρη τα θέατρα θα είναι άδεια γιατί εμείς θα είμαστε στο δρόμο».

Το Θέατρο «Τζένη Καρέζη» δηλώνει έμπρακτα τη συμπαράστασή του στον αγώνα των ηθοποιών και, σε ένδειξη υποστήριξης προς το ΣΕΗ, ακυρώνει την προγραμματισμένη παράσταση «ΕΝΤΑ» την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025.

Η ανακοίνωση του ΣΕΗ:
«Απεργούμε γιατί δεν ανεχόμαστε άλλο να κοροϊδεύει η εργοδοσία έναν ολόκληρο κλάδο με αλλεπάλληλα ραντεβού που ακυρώνονται. Απεργούμε γιατί δεν ανεχόμαστε άλλο να κάνουμε μήνες πρόβες χωρίς να πληρωνόμαστε.

Απεργούμε γιατί δεν ανεχόμαστε άλλο να βγάζουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ στο όνομά μας κι εμείς να εργαζόμαστε χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Απεργούμε γιατί με αυτούς τους όρους δεν μπορούμε να κάνουμε το θέατρο που ονειρευτήκαμε.
Την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου τα θέατρα θα είναι άδεια γιατί εμείς θα είμαστε στον δρόμο».

Τα θέατρα που συμμετέχουν στην απεργία και οι παραστάσεις που αναβάλλονται:

Θέατρο EMBASSY: Η κόμισσα της Φάμπρικας

Θέατρο ΚΝΩΣΣΟΣ: Ο Εχθρός του λαού
Θέατρο ΤΕΧΝΗΣ: Το Τρίτο Στεφάνι

Θέατρο ΤΕΧΝΗΣ (παιδικό): Ο κος Βρομύλος

Θέατρο ΑΛΜΑ: FESTEN
Θέατρο ΠΑΛΛΑΣ: Αλεξάνδρεια

Αμφι-θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου: Γιοι και κόρες

Ελληνικός Κόσμος (ΘΕΑΤΡΟΝ): Το μεγάλο μας Τσίρκο

Ελληνικός Κόσμος (ΘΕΑΤΡΟΝ): Ούτε μπρος, ούτε πίσω
Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ: Η μητέρα του σκύλου

Θέατρο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ: ΣΤΟ ΤΣΑΚ

Θέατρο ΑΠΟΘΗΚΗ: Στην εξοχή

Θέατρο ΑΛΑΜΠΡΑ: 2:22 A GHOST STORY

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ: Τελευταία έξοδος

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ: ΤΖΟΝΙ ΜΠΛΕ

Θέατρο ΒΕΑΚΗ: Δον Ζουάν

Θέατρο ΒΕΑΚΗ (παιδικό): ΒΑΡΩΝΟΣ ΜΙΝΧΑΟΥΖΕΝ – Οι φανταστικές περιπέτειες

Θέατρο ΓΚΛΟΡΙΑ: Ράφτης κυριών

Θέατρο ΦΙΛΙΠ: Χάσαμε τη θεία ΣΤΟΠ

Θέατρο ΒΕΜΠΟ: Ένας ήρωας με παντούφλες

Θέατρο ΝΕΟΣ ΑΚΑΔΗΜΟΣ: Η Φάλαινα

Θέατρο ΑΛΚΥΟΝΙΣ: Ταρτούφος

Θέατρο ΚΙΒΩΤΟΣ: Η κουζίνα

Θέατρο ΛΑΜΠΕΤΗ: Η ληστεία της συμφοράς

Θέατρο ΜΟΥΣΟΥΡΗ: Η συνάντηση

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: CLEANSED

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (παιδικό): Το καπλάνι της Βιτρίνας

Θέατρο ΜΙΚΡΟ ΧΟΡΝ: Άγριος Σπόρος

Θέατρο ΧΟΡΝ: Μάρτυρας Κατηγορίας

Θέατρο ΙΛΙΣΙΑ: Το ακρωτήρι

Θέατρο ΧΩΡΑ: Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα

Θέατρο του Νέου Κόσμου: Ιβάν εναντίον Ιβάν

Θέατρο του Νέου Κόσμου: Πιτσιμπούργκο

Θέατρο ΗΒΗ: ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ – Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Πειραιώς 131: Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις

Θέατρο ΣΗΜΕΙΟ: Ευγένιος

Θέατρο Προσκήνιο: Λεωφορείο ο πόθος

Θέατρο CARTEL Τεχνοχώρος: Άνθρωποι και ποντίκια

Δημοτικό θέατρο Πειραιά: Merdre!

Θέατρο ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ: ΚΕΙΚ

Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ: Όταν έκλαψε ο Νίτσε

Θέατρο ΦΙΑΤ: Ολική άμεση Συλλογική επικείμενη Επίγεια Σωτηρία

Θέατρο BIOS: Οι ερωτευμένοι

Θέατρο ΔΙΠΥΛΟΝ: Η μέρα της φούστας

Θέατρο ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ: Η Μόνικ δραπετεύει

Τι απαντά η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών (ΕΝ.ΘΕ.ΠΑ.)

«Η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών (ΕΝ.ΘΕ.ΠΑ.) μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις με το ΣΕΗ αποφάσισε και κοινοποίησε την πρόθεση της,από την προηγούμενη εβδομάδα, να υπογράψει τη Σύμβαση.

Κληθήκαμε να υπογράψουμε σήμερα Τέταρτη 3/12/25 στις 13:00 στα γραφεία του ΣΕΗ. Στις 11:30 σήμερα ενημερωθήκαμε από τη δικηγόρο μας ότι, το ΣΕΗ είχε ενστάσεις για την υπογραφή.

Προσπαθούμε όλη την ημέρα να καταλάβουμε το περιεχόμενο των ενστάσεων οι οποίες δεν έχουν να κάνουν με την ουσία της Σύμβασης , αλλά με τις εσωτερικές διεργασίες του ΣΕΗ που υποτίθεται ομόφωνα μας έστειλε το κείμενο προς υπογραφή.

Η ΕΝ.ΘΕ.ΠΑ. έχει αποδείξει στην πράξη την επιθυμία της να υπάρξει Συλλογική Σύμβαση. Υπέγραψε με την προηγούμενη διοίκηση μια Σύμβαση που το ΣΕΗ δεν κατάφερε να κάνει Συλλογική. Υπογράφει ξανά με την καινούργια διοίκηση τη Σύμβαση και δηλώνει ότι θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να γίνει καθολική.

Οι Συλλογικές Συμβάσεις δεν είναι πεδίο εξυπηρέτησης εσωτερικών συνδικαλιστικών συσχετισμών. Είναι η βάση των κανόνων που όλοι επιθυμούμε για να βελτιώσουμε τον κλάδο.

Ο καθένας πρέπει να αναμετρηθεί με τις ευθύνες και την ιστορία του».

Η Φίνος Φιλμ, το στούντιο που καθιέρωσε τον ελληνικό κινηματογράφο στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, δεν ανέδειξε μόνο σπουδαίες ηθοποιούς γυναίκες, αλλά και μια σειρά αντρών που έμειναν στην ιστορία.

Η γενιά των Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Ανδρέα Μπάρκουλη, Κώστα Βουτσά και Λάμπρου Κωνσταντάρα αποτέλεσε την καρδιά της εμπορικής επιτυχίας της Φίνος Φιλμ. Ήταν ηθοποιοί που συνδύασαν το δράμα με την κωμωδία, τη σκληρότητα με την τρυφερότητα, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα του άντρα στον ελληνικό κινηματογράφο. Η επιρροή τους ξεπερνά τις δεκαετίες που δημιουργήθηκαν οι ταινίες τους· η γοητεία τους παραμένει ζωντανή, καθώς οι νεότεροι συνεχίζουν να ανακαλύπτουν τις ερμηνείες τους μέσα από επανεκδόσεις και ψηφιακές πλατφόρμες.

Η διαχρονικότητα αυτών των ηθοποιών οφείλεται στην ικανότητά τους να αποτυπώνουν ανθρώπινες αντιθέσεις και συναισθήματα με τρόπο άμεσο, αναγνωρίσιμο και πάντα επίκαιρο. Κάθε τους ρόλος λειτουργεί ως καθρέφτης της κοινωνίας, ένα κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας που ζωντανεύει κάθε φορά που οι κλασικές ταινίες επανέρχονται στη μεγάλη οθόνη.

Η Παγκόσμια Ημέρα του Άντρα είναι η ιδανική ευκαιρία να τιμήσουμε αυτούς που όχι μόνο έγραψαν ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, αλλά συνεχίζουν να γοητεύουν και να εμπνέουν αδιάλειπτα.

Με πληροφορίες από Grace

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Finos Film (@finosfilm_official)

Στην εκδήλωση, θα τιμηθούν συνολικά 36 ηθοποιοί, με τη συμμετοχή πολλών εξ αυτών, όπως η Μπέτυ Αρβανίτη, ο Βασίλης Καΐλας, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, η Χλόη Λιάσκου, η Μπέτυ Λιβανού, ο Σωτήρης Τζεβελέκος, η Αιμιλία Υψηλάντη και η Άννα Φόνσου.

Τη βραδιά θα παρουσιάσουν ο πρόεδρος του ΔΣ του Φεστιβάλ, ηθοποιός Άκης Σακελλαρίου, και ο ηθοποιός Ιεροκλής Μιχαηλίδης, οι οποίοι θα συνομιλήσουν με τους πρωταγωνιστές, φωτίζοντας τόσο τη λαμπρή τους πορεία όσο και τις αθέατες πτυχές της καλλιτεχνικής τους ζωής. Ένα συγκινητικό reunion που αναμένεται να μείνει αξέχαστο.

Παράλληλα, θα προβληθεί μαγνητοσκοπημένο αφιέρωμα, όπου οι σπουδαίοι αυτοί ηθοποιοί θα μοιραστούν με το κοινό ιστορίες και αναμνήσεις. Θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε επίσης στιγμιότυπα από τους: Άγγελο Αντωνόπουλο, Ελένη Ανουσάκη, Νόρα Βαλσάμη, Γιάννη Βογιατζή, Βαγγέλη Βουλγαρίδη, Μάρθα Βούρτση, Μέλπω Ζαρόκωστα, Καίτη Ιμπροχώρη, Μαρία Ιωαννίδου, Τόνια Καζιάνη, Ξένια Καλογεροπούλου, Λάκη Κομνηνό, Μάρω Κοντού, Άννα Κυριακού, Αλεξάνδρα Λαδικού, Πόπη Λάζου, Στέφανο Ληναίο, Χρήστο Νομικό, Γιώργο Πάντζα, Χρήστο Πολίτη, Κώστα Πρέκα, Ελένη Προκοπίου, Έλσα Ρίζου, Τζένη Ρουσσέα, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Νίκο Τσούκα και Έλλη Φωτίου.

Με πληροφορίες από ogdoo.gr

«Ήμασταν σε μια εποχή όπου κανείς δεν ήθελε οι γυναίκες να είναι φίλες. Όλα περιστρέφονταν γύρω από τον ανταγωνισμό», αποκαλύπτει η Μπούλοκ σε προφίλ της Vanity Fair για την Άνιστον, που δημοσιεύθηκε στις 11 Αυγούστου. «Μας έλεγαν ότι δεν πρέπει να συμπαθιόμαστε, να σεβόμαστε και να τιμούμε η μία την άλλη».

Η φιλία τους ξεκίνησε το 2000, όχι όμως λόγω κοινών εμφανίσεων σε εκδηλώσεις, αλλά όταν συναντήθηκαν τυχαία στον γάμο ενός κοινού φίλου. Αν και κάθονταν σε διαφορετικές πλευρές της αίθουσας, κοιτάχτηκαν και τελικά πέρασαν μαζί τη βραδιά. «Σκεφτήκαμε: ‘Θεέ μου, πρέπει να γνωριστούμε και να ζήσουμε μια περιπέτεια’. Και το κάναμε», θυμάται η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός. Την επόμενη μέρα είχαν… επική μέθη, όπως σχολιάζει η πρωταγωνίστρια του “Miss Congeniality” (2000) και “The Blind Side” (2009).

Η Άνιστον προσθέτει: «Δεν ξέρω τι της μετέδιδα, αλλά ήταν πιο έντονο από αυτό που μου έδινε εκείνη». Οι δυο τους συνδέθηκαν βαθιά χάρη στις κοινές εμπειρίες και τα ενδιαφέροντά τους: λάτρευαν τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων, υπήρξαν ζευγάρι με τον ηθοποιό Tate Donovan (η Άνιστον το 1995–1998, η Μπούλοκ το 1990–1994) και βίωναν τις ίδιες προκλήσεις σε μια βιομηχανία που συχνά έβαζε τις γυναίκες σε ανταγωνιστική θέση.

Γυναικεία αλληλεγγύη και προσωπικές δοκιμασίες

Μετά το πρώτο τους αντάμωμα, η Άνιστον –πρωταγωνίστρια και συμπαραγωγός του “The Morning Show” που επιστρέφει φέτος με τέταρτη σεζόν– ενέταξε τη Μπούλοκ στον γυναικείο της κύκλο. Εκεί ανακάλυψαν «τη σημασία των γυναικών στη ζωή μας και πόσο σημαντικό είναι να στηρίζουμε η μία την άλλη όταν τόσοι θέλουν να μας διαλύσουν», όπως αναφέρει το αφιέρωμα. Η Μπούλοκ συμμετείχε σε γιορτές, αποδράσεις και αναγνώσεις αριθμολογίας: «Γράφεις την ημερομηνία γέννησής σου –είτε το πιστεύεις είτε όχι– μοιραζόμαστε σκέψεις και ζούμε μαζί τη διαδικασία», περιγράφει.

Η Μπούλοκ χαρακτηρίζει τη φίλη της: «Το υπερδύναμό της είναι πως αν και μπορεί να δείχνει σκληρή, είναι απίστευτα ανοιχτή. Τίποτα δεν κρατά μόνο για τον εαυτό της· ό,τι κάνει είναι για να συμπεριλάβει όλους». Οι δυο σταρ σχολιάζουν επίσης το διαρκές ενδιαφέρον των media για τις σχέσεις της Άνιστον και αστειεύονται πως προσπαθούν να μαντέψουν τους πιο παράλογους τίτλους ειδήσεων: «Το 75% αυτών βγαίνει κυριολεκτικά από το πουθενά», λέει γελώντας η πρωταγωνίστρια του “Gravity” (2013). Παραδέχεται ωστόσο πως κατανοεί το ενδιαφέρον για την προσωπική ζωή της φίλης της: «Είναι τόσο αγαπητή που όλοι θέλουν να τη δουν ευτυχισμένη – ακόμη κι αν εκείνη δεν το επιδιώκει».

Απειλές και φόβοι στην καθημερινότητα των σταρ

Στη συζήτησή τους μιλούν ανοιχτά για περιστατικά παρενόχλησης. Στις 9 Ιουνίου 2014, ένας άνδρας εισέβαλε στο σπίτι της Μπούλοκ στο Λος Άντζελες κρατώντας γράμμα αγάπης. Φοβισμένη κρύφτηκε σε ντουλάπα και κάλεσε άμεσα την αστυνομία: «Είμαι στην ντουλάπα. Έχω πόρτα ασφαλείας. Τώρα είμαι κλειδωμένη μέσα», ακούστηκε στην κλήση που παρουσιάστηκε στο Ανώτερο Δικαστήριο του Λος Άντζελες. Ο δράστης, Joshua James Corbett, καταδικάστηκε σε πενταετή επιτήρηση ενώ η Μπούλοκ εξασφάλισε εντολή απομάκρυνσης για δέκα χρόνια.

Αντίστοιχο περιστατικό έζησε πρόσφατα η Άνιστον: στις 5 Μαΐου, ο Jimmy Wayne Carwyle εισέβαλε με αυτοκίνητο στη βίλα της στο Λος Άντζελες ενώ εκείνη βρισκόταν μέσα. Η αστυνομία τον συνέλαβε ως ύποπτο ληστείας αλλά αποδείχθηκε πως την παρακολουθούσε από το 2023.

Για τη δική της εμπειρία, η Μπούλοκ δηλώνει στη Vanity Fair: «Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν αξίζει να βγαίνεις έξω στον κόσμο. Υπάρχουν περιπτώσεις που μπαίνουν στο σπίτι, άλλες που απλώς παραμονεύουν απ’ έξω ή μαθαίνουν πού βρίσκεσαι στα γυρίσματα… Δεν είναι κάτι μεμονωμένο. Δυστυχώς, καταλήγεις να βλέπεις ακόμη και το σπίτι σου σαν φρούριο». Οι δύο φίλες αλληλοϋποστηρίζονται ώστε να διαχειρίζονται τέτοιες καταστάσεις και να μη φοβούνται να βγουν από το σπίτι.

Η Άνιστον συμπληρώνει: «Προσπαθώ απεγνωσμένα να μην καταλήξω σαν τον Howard Hughes [Αμερικανός μεγιστάνας που ζούσε απομονωμένος λόγω ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής]».

Kοινοί φόβοι και δυνατές φιλίες στη showbiz

Εξομολογούνται ακόμη πως για μεγάλο διάστημα είχαν φόβο πτήσεων: «Να μας βλέπεις μαζί σε αεροπλάνο ήταν… τραγελαφικό! Συνήθως πιανόμασταν χέρι-χέρι με σκυμμένο κεφάλι», λέει η Μπούλοκ. Όμως πριν δύο χρόνια, όταν περνούσε δύσκολη περίοδο, η Άνιστον στάθηκε δίπλα της στη διάρκεια μιας πτήσης: «Μου κράτησε το χέρι και είπε ‘Είναι απλώς μια ανατάραξη’». Η ίδια παραδέχεται ότι επίσης φοβάται τα αεροπλάνα αλλά μόλις χρειάζεται κάποιος φίλος στήριξη, ο φόβος εξαφανίζεται χάρη στην ενσυναίσθηση.

Η πρωταγωνίστρια του “Friends” διατηρεί στενή φιλία με τη Γκουίνεθ Πάλτροου, την οποία γνώρισε πριν δεκαετίες μέσω του Ντέιβιντ Σουίμερ στα γυρίσματα του “Mi desconocido amigo” (1996). Είχαν μάλιστα κοινούς συντρόφους εκτός οθόνης: Η Πάλτροου είχε σχέση με τον Μπραντ Πιτ (1994–1997), ενώ η Άνιστον ξεκίνησε μαζί του το 1998 – παντρεύτηκαν το 2000 και χώρισαν το 2005.

Όταν ερωτάται αν μιλούν ποτέ για τον Πιτ, απαντά στη Vanity Fair: «Φυσικά! Πώς αλλιώς; Είμαστε κορίτσια». Παραδέχεται πάντως ότι κυριαρχούν θέματα ευεξίας στις συζητήσεις της με τη δημιουργό του Goop.

Πηγή: EL PAÍS

Περισσότεροι από 30.000 ηθοποιοί πέρασαν από οντισιόν για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους από τότε που το HBO ξεκίνησε μια ανοιχτή πρόσκληση για κάστινγκ το περασμένο φθινόπωρο. Τα γυρίσματα αναμένεται να ξεκινήσουν αυτό το καλοκαίρι.

«Μετά από μια εξαιρετική αναζήτηση από τους σκηνοθέτες casting Lucy Bevan και Emily Brockmann, είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε ότι βρήκαμε τον Χάρι, την Ερμιόνη και τον Ρον μας. Το ταλέντο αυτών των τριών μοναδικών ηθοποιών είναι υπέροχο και ανυπομονούμε να δει ο κόσμος τη μαγεία τους μαζί στην οθόνη. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλα τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που πέρασαν από οντισιόν. Ήταν πραγματική χαρά να ανακαλύψουμε την πληθώρα των νέων ταλέντων εκεί έξω», ανέφεραν σε δήλωσή τους η παρουσιάστρια Francesca Gardiner και ο εκτελεστικός παραγωγός και σκηνοθέτης Mark Mylod.

Οι ρόλοι του “Harry Potter” έκαναν τους Daniel Radcliffe, Emma Watson και Rupert Grint να αποκτήσουν παγκόσμια φήμη στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και η σειρά του HBO θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει το ίδιο για τους McLaughlin, Stanton και Stout, οι οποίοι είναι σε μεγάλο βαθμό νεοφερμένοι. Ο McLaughlin έπαιξε στο “Grow”, μια επερχόμενη κωμωδία στο Sky, ενώ η Stanton πρωταγωνίστησε ως Ματίλντα στο “Matilda: The Musical” στο West End από το 2023-2024. Το “Harry Potter” θα είναι ο πρώτος σημαντικός ρόλος του Stout.

Μαζί με τους συναδέλφους του καστ John Lithgow (“Conclave”, “The Crown”) ως Albus Dumbledore, Janet McTeer (“Mission: Impossible – The Final Reckoning”, “The White Queen”) ως Minerva McGonagall, Paapa Essiedu (“I May Destroy You”, “Gangs of London”) ως Severus Snape, Nick Frost (“Shaun of the Dead”, “Hot Fuzz”) ως Rubeus Hagrid, Luke Thallon (“Leopoldstadt” του Tom Stoppard, “Patriots” του Rupert Goold) ως Quirinus Quirrell και Paul Whitehouse (“The Fast Show”, “Harry & Paul”) ως Argus Filch.

Η σειρά “Harry Potter” είναι σενάριο και εκτελεστική παραγωγή από τον Gardiner, ο οποίος είναι επίσης διευθυντής παραγωγής. Ο Mylod θα είναι ο εκτελεστικός παραγωγός και θα σκηνοθετήσει πολλά επεισόδια της σειράς για το HBO σε συνεργασία με την Brontë Film and TV και την Warner Bros Television. Η σειρά είναι σε παραγωγή των J.K. Rowling, Neil Blair και Ruth Kenley-Letts της Brontë Film and TV και David Heyman της Heyday Films.

Η Rowling, η οποία έγραψε τα αυθεντικά βιβλία “Harry Potter”, έχει δεχθεί πυρά τα τελευταία χρόνια για τις αμφιλεγόμενες απόψεις της για την κοινότητα των τρανς. Όταν ρωτήθηκε αν οι απόψεις της για την τρανς κοινότητα την έκαναν να ανησυχήσει για τη σειρά, η επικεφαλής περιεχομένου του HBO, Casey Bloys, είπε πρόσφατα στο podcast “The Town”: «Έχουμε ήδη μια εκπομπή στο HBO από αυτήν με την ονομασία “C.B. Strike” που κάνουμε με το BBC. Είναι πολύ ξεκάθαρο ότι αυτές είναι προσωπικές, πολιτικές απόψεις της. Το “Harry Potter” δεν επηρεάζεται κρυφά από τίποτα. Αν θέλετε να συζητήσετε μαζί της, μπορείτε να μπείτε στο Twitter».

Πηγή: Variety / Κεντρική φωτογραφία: HBO

Η επιστολή, που δημοσιεύθηκε την πρώτη μέρα των Καννών και αρχικά υπογράφηκε από περισσότερους από 370 ηθοποιούς και κινηματογραφιστές, καταδίκαζε επίσης τη δολοφονία από το Ισραήλ της Fatma Hassona, της πρωταγωνίστριας του ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί στο Φεστιβάλ “Put Your Soul in Your Hand and Walk”.

Στην επιστολή διαβάζουμε: «Η Fatma Hassona ήταν 25 ετών. Ήταν μια Παλαιστίνια ανεξάρτητη φωτορεπόρτερ. Έγινε στόχος του ισραηλινού στρατού στις 16 Απριλίου 2025, την επομένη της ανακοίνωσης ότι η ταινία της Sepideh Farsi “Put Your Soul on Your Hand and Walk”, στην οποία ήταν η πρωταγωνίστρια, είχε επιλεγεί στο τμήμα ACID του Φεστιβάλ Καννών. Ήταν έτοιμη να παντρευτεί. Δέκα συγγενείς της, συμπεριλαμβανομένης της εγκυμονούσας αδερφής της, σκοτώθηκαν από το ίδιο ισραηλινό χτύπημα. Από τις τρομερές σφαγές της 7ης Οκτωβρίου 2023, κανένας ξένος δημοσιογράφος δεν έχει εξουσιοδοτηθεί να εισέλθει στη Λωρίδα της Γάζας. Ο ισραηλινός στρατός στοχεύει αμάχους. Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί εσκεμμένα. Συγγραφείς, κινηματογραφιστές και καλλιτέχνες δολοφονούνται βάναυσα. Στα τέλη Μαρτίου, ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης Hamdan Ballal, ο οποίος κέρδισε ένα Όσκαρ για την ταινία του “No Other Land”, δέχτηκε βάναυση επίθεση από Ισραηλινούς εποίκους και στη συνέχεια απήχθη από τον στρατό, προτού αφεθεί ελεύθερος κάτω από διεθνή πίεση. Η έλλειψη υποστήριξης της Ακαδημίας των Όσκαρ στον Hamdan Ballal πυροδότησε οργή στα μέλη της και έπρεπε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για την αδράνειά της».

Στους νέους υπογράφοντες περιλαμβάνονται επίσης οι Rooney Mara, Jim Jarmusch, Omar Sy, Peter Straughan, Camille Cottin, Michael Moore, Boots Riley και Alice Rohrwacher. Η επιστολή προτρέπει τον κινηματογράφο – ο οποίος αποτελεί «το έδαφος για κοινωνικά αφοσιωμένα έργα» – να χρησιμοποιήσει τη μορφή τέχνης του για να «βγάλει μαθήματα από την ιστορία, να κάνει ταινίες που δεσμεύονται» και να είναι «παρών για να προστατεύει τις καταπιεσμένες φωνές».

Ο αρχικός κατάλογος των υπογραφόντων περιελάμβανε τους Mark Ruffalo, Guy Pearce, Ralph Fiennes, Melissa Barrera, Γιώργος Λάνθιμος, Javier Bardem, Hannah Einbinder, Pedro Almodóvar, David Cronenberg, Alfonso Cuarón, Mike Leigh, Alex Gibney, Viggo Mortensax Tenthimos και Viggo Mortensenx.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή παρακάτω:

Πηγή: Variety

Η τέταρτη σεζόν σηματοδοτεί τα μισά του δρόμου για την προσαρμογή της τηλεοπτικής σειράς “Brigerton” του Netflix, η οποία πρόκειται να διασκευάσει και τα οκτώ βιβλία από τη ρομαντική σειρά της Julia Quinn για τα οκτώ αδέρφια της ομότιτλης οικογένειας Bridgerton. Και με τη νέα παραγγελία δύο σεζόν, το Netflix πήρε επίσημα τουλάχιστον έξι από τις οκτώ προγραμματισμένες σεζόν για το ρομάντζο της εποχής Regency της Shonda Rhimes.

Οι ανακοινώσεις έγιναν στην αρχική παρουσίαση του Netflix στους διαφημιστές, όπου αποκάλυψαν νέα πλάνα από την 4η σεζόν του “Brigerton”, η οποία δείχνει τους πρωταγωνιστές της σεζόν Luke Thompson και Yerin Ha ως Benedict Bridgerton και το ερωτικό του ενδιαφέρον, τη Sophie Baek, αντίστοιχα. Στο κλιπ από τη νέα σεζόν, ο Benedict κοιτάζει τη Sophie σε μια χοροεσπερίδα και είναι φαινομενικά έρωτας με την πρώτη μασκαρεμένη ματιά.

Η 3η σεζόν του “Bridgerton”, η οποία κυκλοφόρησε σε δύο μέρη στο Netflix μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2024, επικεντρώθηκε στους Colin Bridgerton (Luke Newton) και Penelope Featherington (Nicola Coughlan). Η 2η σεζόν τον Μάρτιο του 2022 επικεντρώθηκε στους Anthony Bridgerton (Jonathan Bailey) και Kate Sharma (Simone Ashley), ενώ το ντεμπούτο του Δεκεμβρίου 2020 ακολούθησε τη Daphne Bridgerton (Phoebe Dynevor) και τον Simon Basset (Regé-Jean Page).

Τα υπόλοιπα αδέρφια Bridgerton που έμειναν για να πουν τις ιστορίες αγάπης τους μετά τον Benedict περιλαμβάνουν την Eloise Bridgerton (Claudia Jessie), Francesca (Hannah Dodd), Gregory (Will Tilston) and Hyacinth (Florence Hunt).

Μαζί με τους Thompson και Ha, στην 4η σεζόν του “Bridgerton” πρωταγωνιστούν ο Bailey, ο Victor Alli (Lord John Stirling), ο Adjoa Andoh (Lady Danbury), η Julie Andrews (φωνή της αφηγήτριας Lady Whistledown), η Lorraine Ashbourne (Mrs. Varley), Coughlan, Dodd, Daniel Francis (Lord Marcus Anderson), Masali Baduza (Michaela Stirling), Ruth Gemmell (Violet Bridgerton), Hunt, Martins Imhangbe (Will Mondrich), Jessie, Newton, Golda Rosheuvel (Queen Charlotte), Tilston, Polly Walker (Portia Featherington), Emma Naomi (Alice Mondrich) και Hugh Sachs (Brims).

Πρόσθετα μέλη του καστ περιλαμβάνουν την Ashley που επιστρέφει ως Kate Sharma και τις νεοφερμένες στη σειρά Isabella Wei, Michelle Mao και Katie Leung ως θετές αδερφές και θετή μητέρα της Sophie Baek: Posy Li, Rosamund Li και Lady Araminta Gun.

Το “Brigerton” είναι εκτελεστική παραγωγή από τον showrunner Jess Brownell μαζί με τους Rhimes, Betsy Beers, Tom Verica και τον δημιουργό Chris Van Dusen.

Δείτε το tweet του Netflix που ανακοινώνει τα νέα για την ανανέωση του “Bridgerton” και αποκαλύπτει το νέο υλικό παρακάτω.

Δείτε το teaser:

Πηγή: Variety / Κεντρική φωτογραφία: Netflix

Η επιστολή, υπογεγραμμένη από ονόματα όπως Mark Ruffalo, Guy Pearce, Ralph Fiennes, Melissa Barrera, Yorgos Lanthimos, Javier Bardem, Hannah Einbinder, Pedro Almodóvar, David Cronenberg, Alfonso Cuarón, Mike Leigh, Alex Gibney, Viggo Mortensen, Cynthia Nixon και πολλοί άλλοι κατηγόρησαν επίσης την Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την «έλλειψη υποστήριξης» στον συν-σκηνοθέτη του “No Other Land” Hamdan Ballal.

Μόλις τρεις εβδομάδες αφότου κέρδισε το Όσκαρ για το ντοκιμαντέρ, ο Ballal δέχτηκε επίθεση από εποίκους και απήχθη από τον ισραηλινό στρατό. Αφού επικρίθηκε για τη σιωπή της για το περιστατικό, η Ακαδημία τελικά ζήτησε δημόσια συγγνώμη. «Ντρεπόμαστε για αυτή την παθητικότητα», γράφει η επιστολή. Ωστόσο, η επιστολή προτρέπει επίσης τον κινηματογράφο – τον οποίο αναφέρει ως «το έδαφος για κοινωνικά αφοσιωμένα έργα» – να χρησιμοποιήσει τη μορφή τέχνης του για να «βγάλει μαθήματα από την ιστορία, να κάνει ταινίες που δεσμεύονται» και να είναι «παρών για την προστασία των καταπιεσμένων φωνών».

Καταλήγει: «Για τη Fatma, για όλους εκείνους που πεθαίνουν στην αδιαφορία. Ο κινηματογράφος έχει καθήκον να μεταφέρει τα μηνύματά τους, να αντικατοπτρίζει τις κοινωνίες μας. Ας δράσουμε πριν να είναι πολύ αργά».

Δείτε την πλήρη επιστολή και τη λίστα των υπογραφόντων παρακάτω:

Η Fatma Hassona ήταν 25 ετών. Ήταν μια Παλαιστίνια ανεξάρτητη φωτορεπόρτερ. Έγινε στόχος του ισραηλινού στρατού στις 16 Απριλίου 2025, την επομένη της ανακοίνωσης ότι η ταινία της Sepideh Farsi “Put Your Soul on Your Hand and Walk”, στην οποία ήταν η πρωταγωνίστρια, είχε επιλεγεί στο τμήμα ACID του Φεστιβάλ Καννών. Ήταν έτοιμη να παντρευτεί. Δέκα συγγενείς της, συμπεριλαμβανομένης της εγκυμονούσας αδερφής της, σκοτώθηκαν από το ίδιο ισραηλινό χτύπημα. Από τις τρομερές σφαγές της 7ης Οκτωβρίου 2023, κανένας ξένος δημοσιογράφος δεν έχει εξουσιοδοτηθεί να εισέλθει στη Λωρίδα της Γάζας. Ο ισραηλινός στρατός στοχεύει αμάχους. Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί εσκεμμένα. Συγγραφείς, κινηματογραφιστές και καλλιτέχνες δολοφονούνται βάναυσα. Στα τέλη Μαρτίου, ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης Hamdan Ballal, ο οποίος κέρδισε ένα Όσκαρ για την ταινία του “No Other Land”, δέχτηκε βάναυση επίθεση από Ισραηλινούς εποίκους και στη συνέχεια απήχθη από τον στρατό, προτού αφεθεί ελεύθερος κάτω από διεθνή πίεση. Η έλλειψη υποστήριξης της Ακαδημίας των Όσκαρ στον Hamdan Ballal πυροδότησε οργή στα μέλη της και έπρεπε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για την αδράνειά της.

Ντρεπόμαστε για αυτή την παθητικότητα. Γιατί ο κινηματογράφος, το έδαφος αναπαραγωγής κοινωνικά αφοσιωμένων έργων, φαίνεται να είναι τόσο αδιάφορο για τη φρίκη της πραγματικότητας και την καταπίεση που υφίστανται οι αδερφές και τα αδέρφια μας; Ως καλλιτέχνες και πολιτιστικοί παράγοντες, δεν μπορούμε να παραμείνουμε σιωπηλοί ενώ λαμβάνει χώρα γενοκτονία στη Γάζα και αυτά τα ανείπωτα νέα πλήττουν σκληρά τις κοινότητές μας. Τι νόημα έχουν τα επαγγέλματά μας αν όχι να αντλούμε μαθήματα από την ιστορία, να κάνουμε ταινίες που δεσμεύονται, αν δεν είμαστε παρόντες για να προστατεύσουμε τις καταπιεσμένες φωνές; Γιατί αυτή η σιωπή;

Η ακροδεξιά, ο φασισμός, η αποικιοκρατία, τα αντι-τρανς και αντι-LGBTQIA+, τα σεξιστικά, ρατσιστικά, ισλαμοφοβικά και αντισημιτικά κινήματα δίνουν τη μάχη τους στο πεδίο της μάχης των ιδεών, επιτίθενται στις εκδόσεις, τον κινηματογράφο και τα πανεπιστήμια, και γι’ αυτό έχουμε καθήκον να πολεμήσουμε. Ας αρνηθούμε να αφήσουμε την τέχνη μας να είναι συνένοχος στο χειρότερο. Ας σηκώσουμε ανάστημα. Ας ονομάσουμε την πραγματικότητα. Ας τολμήσουμε συλλογικά να το δούμε με την ακρίβεια της ευαίσθητης καρδιάς μας, ώστε να μην μπορεί πλέον να φιμωθεί και να καλυφθεί. Ας απορρίψουμε την προπαγάνδα που αποικίζει συνεχώς τη φαντασία μας και μας κάνει να χάνουμε την αίσθηση του ανθρωπισμού μας.

Για τη Fatma, για όλους αυτούς που πεθαίνουν στην αδιαφορία. Ο κινηματογράφος έχει καθήκον να μεταφέρει τα μηνύματά του, να αντικατοπτρίζει τις κοινωνίες μας. Ας δράσουμε πριν να είναι πολύ αργά.

Πηγή: Variety / Κεντρική φωτογραφία: Mubi- Από το ντοκιμαντέρ “Put Your Soul on Your Hand and Walk”