Υγεία για όλους ή λίγο παραπάνω για τους άντρες;

Οι γυναίκες αποτελούν το 51% του πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Περιφέρεια του ΠΟΥ. Ωστόσο, σε ολόκληρη την περιοχή εξακολουθούν να καταγράφονται επίμονες – και σε ορισμένες περιπτώσεις διευρυνόμενες – ανισότητες στην υγεία σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Οι γυναίκες περνούν μεγαλύτερο ποσοστό της ζωής τους αντιμετωπίζοντας προβλήματα υγείας σε σύγκριση με τους άνδρες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ, από τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία έως τη μητρική φροντίδα, τις μη μεταδοτικές ασθένειες, την ψυχική υγεία, τη γήρανση και την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, οι γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με ιδιαίτερες προκλήσεις που συχνά υποτιμώνται. Οι προκλήσεις αυτές επηρεάζονται από ένα σύνθετο πλέγμα παραγόντων: βιολογικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτισμικών, εμπορικών και περιβαλλοντικών. Παράλληλα, γυναίκες και κορίτσια σε όλη τους τη διαφορετικότητα εξακολουθούν να βιώνουν έμφυλες ανισότητες και διακρίσεις που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ευημερία τους.

Η βία κατά των γυναικών παραμένει μία από τις πιο ύπουλες και επίμονες απειλές για την υγεία και την ευημερία τους. Σχεδόν μία στις τρεις γυναίκες έχει βιώσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της σωματική ή και σεξουαλική βία, συνήθως από σύντροφο ή πρώην σύντροφο. Παρ’ όλα αυτά, λιγότερο από το 40% των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας έχουν υιοθετήσει τις ελάχιστες πολιτικές υπηρεσιών υγείας που προτείνει ο ΠΟΥ για την ιατρική φροντίδα μετά από περιστατικά βιασμού.

Στο πλαίσιο του Δεύτερου Ευρωπαϊκού Προγράμματος Εργασίας (EPW2) για την περίοδο 2026-2030, η ειδική πρωτοβουλία του WHO/Europe καλεί σε άμεση δράση για την ενίσχυση του ρόλου του τομέα της υγείας στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, καθώς και για την προάσπιση του θεμελιώδους δικαιώματός τους στην υγεία.

Οι πυλώνες της υγείας των γυναικών

Η υγεία των γυναικών δεν περιορίζεται σε ζητήματα αναπαραγωγικής ή μητρικής φροντίδας. Σήμερα η επιστημονική κοινότητα δίνει ολοένα μεγαλύτερη έμφαση σε τομείς που για δεκαετίες υποεκτιμήθηκαν ή αντιμετωπίστηκαν με γενικευμένες προσεγγίσεις που βασίζονταν κυρίως σε δεδομένα από ανδρικούς πληθυσμούς. Σύμφωνα με στοιχεία του WorldEconomicForumτου 2025, δύο είναι οι βασικοί πυλώνες υγείας όπου πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις γυναίκες.

Ψυχική υγεία: Οι γυναίκες εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά αγχωδών διαταραχών σε σύγκριση με τους άνδρες. Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, είναι περίπου 1,5 φορά πιο πιθανό να εμφανίσουν καταστάσεις που σχετίζονται με το άγχος. Η επιστημονική κοινότητα επισημαίνει την ανάγκη για ασφαλείς χώρους συζήτησης και υποστήριξης, όπου οι γυναίκες μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για το στρες, τις ορμονικές μεταβολές αλλά και τις ψυχοκοινωνικές πιέσεις που συχνά αντιμετωπίζουν σε διαφορετικές φάσεις της ζωής τους.

Καρδιαγγειακή υγεία: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα παραμένουν από τις βασικές αιτίες θνησιμότητας στις γυναίκες, ωστόσο συχνά υποδιαγιγνώσκονται. Ένας από τους λόγους είναι ότι τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν από εκείνα που εμφανίζονται στους άνδρες, γεγονός που καθιστά απαραίτητη μια πιο εξειδικευμένη, ευαισθητοποιημένη ως προς το φύλο προσέγγιση στη διάγνωση. Η έγκαιρη ανίχνευση και η σωστή ενημέρωση αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων στις γυναίκες.

Νέα ευρωπαϊκή στρατηγική ενσωματώνει την ισότητα των φύλων σε κάθε πτυχή της ζωής

Η ισότητα των φύλων δεν αφορά μόνο τις γυναίκες. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία και τα οφέλη της είναι συλλογικά. Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, οι ρυθμοί αλλαγής παραμένουν αργοί. Με τα σημερινά δεδομένα, θα χρειάζονταν περίπου 50 χρόνια για να επιτευχθεί πλήρης ισότητα των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ εξακολουθούν να καταγράφονται σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών-μελών.

Λίγες ημέρες πριν από την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε τη νέα στρατηγική για την ισότητα των φύλων για την περίοδο 2026-2030. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πολιτικής που επιχειρεί να ενσωματώσει την ισότητα των φύλων σε κάθε πτυχή της ζωής, τόσο στον ψηφιακό όσο και στον φυσικό χώρο.

Η στρατηγική αυτή μετατρέπει σε συγκεκριμένες δράσεις τους στόχους του Οδικού Χάρτη για τα Δικαιώματα των Γυναικών, ο οποίος εγκρίθηκε το 2025 από όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σκοπός είναι η ενδυνάμωση των γυναικών και των κοριτσιών, η ενεργή συμμετοχή ανδρών και αγοριών στην προσπάθεια για ισότητα, η σαφής αντίσταση σε κάθε υποχώρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και η επιτάχυνση της πορείας προς μια πραγματικά ισότιμη Ευρώπη.

Ένας από τους άξονες της δράσης αυτής της νέας στρατηγικής αφορά στην προώθηση υψηλών προτύπων υγείας και συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης που ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων, μέσα από κοινή πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για τη βελτίωση της ποιότητας και της προσβασιμότητας των υπηρεσιών υγείας για τις γυναίκες.

Η γιορτή της γυναίκας το 2026, μία γιορτή-θεσμός που ξεκίνησε το 1911, ας είναι η αφετηρία για να γίνουν οι αλλαγές που πραγματικά έχει ανάγκη η κοινωνία για ισότητα και ορατότητα σε όλους τους τομείς.

Αν έχετε δεχθεί ποτέ ανεπιθύμητα σχόλια ή παρενόχληση στον δρόμο, πιθανόν να γνωρίζετε το άγχος που προκαλεί. Η άμυνα σας αυξάνεται, αισθάνεστε ευάλωτοι και συχνά επιστρέφετε στο σπίτι κρατώντας τα κλειδιά σφιχτά στο χέρι σας. Πολλές γυναίκες έχουν ζήσει ανάλογες εμπειρίες, μερικές μάλιστα μαθαίνουν αυτοάμυνα για να νιώσουν πιο ασφαλείς.

Όταν η ανεπιθύμητη σεξουαλική προσοχή δεν είναι άμεσα απειλητική, συχνά αγνοείται. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αφήνει ψυχολογικό αποτύπωμα. Σύγχρονες μελέτες δείχνουν πως ακόμη και καθημερινές μορφές σεξισμού έχουν συνέπειες που επηρεάζουν το σώμα και τη ζωή των ανθρώπων.

«Στην ουσία έχει να κάνει με τον τρόπο που η εξουσία, το κύρος και οι πόροι κατανέμονται άνισα μεταξύ ανδρών και γυναικών», εξηγεί η Patricia Homan, κοινωνιολόγος από το Florida State University.

Η δομή του σεξισμού και οι επιπτώσεις στην υγεία

Το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών έχει σημειώσει σημαντικές επιτυχίες τον τελευταίο αιώνα. Σε πολλές χώρες η ισότητα αμοιβής είναι πλέον νομικά κατοχυρωμένη, ενώ η διάκριση λόγω φύλου απαγορεύεται. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπήρξαν τρεις γυναίκες πρωθυπουργοί και οι γυναίκες σε ηγετικές θέσεις αυξάνονται διεθνώς.

Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες ότι η ισότητα των φύλων έχει φτάσει σε αδιέξοδο ή ακόμη και υποχωρεί. Τα στοιχεία για το μισθολογικό χάσμα παραμένουν ανησυχητικά, ενώ η βία κατά γυναικών και κοριτσιών αυξάνεται παγκοσμίως – σχεδόν μία στις τρεις γυναίκες έχει υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία.

Υπάρχουν επίσης πιο λεπτές μορφές σεξισμού, όπως ο υποτιμητικός ή «ευγενικός» σεξισμός (π.χ. τα στερεότυπα ότι οι γυναίκες είναι πιο ευγενικές ή συναισθηματικές). Αυτές οι αντιλήψεις ενισχύουν την υποδεέστερη θέση των γυναικών.

Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με έκθεση της The Lancet, διαγράφηκαν πρόσφατα πληροφορίες για την υγεία των γυναικών από κυβερνητική ιστοσελίδα. Το περιεχόμενο που αφαιρέθηκε σχετιζόταν με τη μητρική και αναπαραγωγική φροντίδα, ενώ προστέθηκαν δεδομένα που παρουσιάζουν τα γυναικεία σώματα ως αδύναμα και τους τρανς ανθρώπους ως απειλή.

Όλα αυτά αποτελούν παραδείγματα του λεγόμενου «δομικού σεξισμού», που σύμφωνα με τη Homan είναι η συστηματική ανισότητα ισχύος και πόρων μεταξύ ανδρών και γυναικών, ενσωματωμένη στους κοινωνικούς θεσμούς.

Ο «ουλώδης ιστός» στον εγκέφαλο από τον σεξισμό

Οι επιπτώσεις στην υγεία των γυναικών μπορεί να είναι σοβαρές αλλά όχι πάντα ορατές. Μεγάλη μελέτη με περισσότερες από 7.800 μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου από 29 χώρες έδειξε ότι οι κοινωνικές ανισότητες μεταξύ των φύλων αλλάζουν φυσικά τον εγκέφαλο των γυναικών.

Συγκεκριμένα, γυναίκες που ζουν σε χώρες με μεγαλύτερη ανισότητα είχαν λεπτότερο φλοιό εγκεφάλου σε περιοχές που σχετίζονται με τον έλεγχο συναισθημάτων, την ανθεκτικότητα και διαταραχές όπως κατάθλιψη ή μετατραυματικό στρες.

Ο ψυχίατρος Nicolas Crossley, από το Pontifical Catholic University of Chile, επισημαίνει πως η ανισότητα αφήνει «ουλή» στον εγκέφαλο των γυναικών μέσω της νευροπλαστικότητας – δηλαδή της ικανότητας του εγκεφάλου να προσαρμόζεται στις εμπειρίες. Το χρόνιο στρες εξασθενεί αυτή την προσαρμοστικότητα.

Αυτές οι διαφορές στον εγκέφαλο μειώνονται σημαντικά σε χώρες με μεγαλύτερη ισότητα φύλων και δεν παρατηρούνται στον ίδιο βαθμό στους άνδρες – αν και κι εκείνοι εμφανίζουν αλλαγές στις πιο άνισες κοινωνίες. Όπως τονίζει ο Crossley: «Αν βελτιώσουμε την ισότητα των φύλων, θα βελτιωθεί η υγεία όλων».

Ψυχική υγεία και διακρίσεις λόγω φύλου

Άλλες μελέτες εντοπίζουν επιπτώσεις στην ψυχική υγεία λόγω διακρίσεων. Έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο με σχεδόν 3.000 γυναίκες, έδειξε ότι όσες βίωσαν σεξισμό είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν ψυχολογική δυσφορία τέσσερα χρόνια αργότερα.

Οι εμπειρίες κυμαίνονταν από αίσθημα ανασφάλειας μέχρι προσβολές ή σωματική επίθεση. Επίσης, διαπιστώθηκε χαμηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή στις ίδιες γυναίκες.

Η ψυχολόγος υγείας Ruth Hackett, επικεφαλής της έρευνας στο Kings College London, εξηγεί: «Η επαναλαμβανόμενη έκθεση στο στρες οδηγεί στη φθορά του σώματος και αυτό συνδέεται με προβλήματα ψυχικής ευεξίας». Σε μεταγενέστερη έρευνα της Hackett σε γυναίκες άνω των 52 ετών, όσες ανέφεραν διακρίσεις λόγω φύλου είχαν χειρότερη ψυχική υγεία έξι χρόνια μετά, μεγαλύτερη μοναξιά και χαμηλότερη ποιότητα ζωής.

Αντίθετα, γυναίκες που ζουν σε κοινωνίες με μεγαλύτερη ισότητα ή έχουν ισότιμες σχέσεις εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης.

Iατρικές ανισότητες στη φροντίδα υγείας

Πέρα από την ψυχική υγεία, υπάρχει σοβαρό ζήτημα άνισης ιατρικής μεταχείρισης. Οι ανησυχίες για τη σωματική υγεία των γυναικών λαμβάνονται λιγότερο σοβαρά στα νοσοκομεία.

Έρευνα του 2024 αποκάλυψε ότι οι γυναίκες στα επείγοντα λαμβάνουν λιγότερο συχνά ισχυρά παυσίπονα (οπιοειδή) συγκριτικά με τους άνδρες – ακόμη κι όταν τα συμπτώματα πόνου είναι ίδια. Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν: «Υπάρχει συστηματική διάκριση στη διαχείριση του πόνου βάσει φύλου».

Ο φαύλος κύκλος του δομικού σεξισμού – Επιπτώσεις στους άνδρες

Ο δομικός σεξισμός περιορίζει την πρόσβαση των γυναικών σε βασικούς πόρους όπως δίκαιη αμοιβή ή αυτονομία, ενώ αυξάνει τον κίνδυνο βίας ή χρόνιου στρες, εξηγεί η Homan. Υπάρχουν όμως αρνητικές συνέπειες και για τους άνδρες: τα στερεότυπα αρρενωπότητας ενθαρρύνουν επικίνδυνες συμπεριφορές, κατάχρηση ουσιών και αποφυγή ιατρικής φροντίδας.

Μεγάλη μετα-ανάλυση με πάνω από 19.000 συμμετέχοντες έδειξε ότι άνδρες που υιοθετούν χαρακτηριστικά κυριαρχίας έναντι των γυναικών ή αναζητούν διαρκώς κύρος αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές: «Ο σεξισμός δεν αποτελεί μόνο κοινωνική αδικία αλλά έχει αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία ακόμη κι εκείνων που τον εκφράζουν».

Επιπλέον, όταν οι άνδρες βιώνουν αίσθηση αδυναμίας ή απώλειας ελέγχου, αυξάνεται η πιθανότητα να εκδηλώσουν παρενοχλητικές συμπεριφορές όταν αποκτήσουν προσωρινή εξουσία – γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τις γυναίκες γύρω τους.

Λύσεις: Προσωπικές στάσεις & κοινωνικές πολιτικές

Για αλλαγή απαιτείται τόσο προσωπική όσο και συλλογική δράση. Οι γονείς μπορούν να μιλούν στα παιδιά τους για τα στερεότυπα ήδη από μικρή ηλικία – καθώς αυτά αρχίζουν να επιβάλλονται ακόμα και από τριών μηνών.

Στο σπίτι είναι σημαντικό να αμφισβητούνται οι προκαταλήψεις ενώ πολιτικές όπως η άδεια πατρότητας για όλους έχουν εφαρμοστεί επιτυχώς στις σκανδιναβικές χώρες – ενθαρρύνοντας τους άνδρες να συμμετέχουν στη φροντίδα του παιδιού αλλάζοντας σταδιακά τις αντιλήψεις περί αρρενωπότητας («caring masculinities»).

Όταν οι γυναίκες ενδυναμώνονται, ολόκληρη η κοινωνία ωφελείται: αυξάνονται οι επενδύσεις στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και το κοινωνικό κράτος προς όφελος όλων – όπως εξηγεί η Homan. Αντίθετα, ο δομικός σεξισμός μειώνει αυτές τις επενδύσεις προς ζημία όλων ανεξαρτήτως φύλου.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τις συνέπειες του σεξισμού βοηθά στην ενημέρωση και προσφέρει υποστήριξη στα θύματα διακρίσεων. Παρόλα αυτά πρέπει να αναγνωριστεί πως το πρόβλημα είναι βαθιά δομικό και δεν λύνεται μόνο ατομικά.

Η πραγματικότητα παραμένει δύσκολη: χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά ώστε οι γυναίκες να νιώσουν πραγματικά ασφαλείς —και να μην επηρεάζεται η υγεία τους από τον θεσμικά εδραιωμένο σεξισμό. Η αλλαγή όμως είναι εφικτή εφόσον περισσότεροι μιλήσουμε ανοιχτά για το τι διακυβεύεται.

Σε δήλωσή της στο Instagram, εχθές Πέμπτη, η Giang είπε ότι η συμμετοχή της αποτελεί «μια πόρτα προς την ισότητα και την ελπίδα, κάτι που κανένας άλλος μεγάλος διαγωνισμός δεν είχε επιλέξει να κάνει». Στη συνέχεια πρόσθεσε:« Ο διαγωνισμός Miss Universe έχει γίνει μια σκηνή όπου, ανεξάρτητα από τις συνθήκες, όλες οι γυναίκες είναι γυναίκες, στηρίζοντας η μία την άλλη και λάμποντας μαζί μπροστά σε δισεκατομμύρια ανθρώπους.»

Η Giang συνέχισε λέγοντας ότι θέλει να δείξει στον κόσμο ότι «τίποτα δεν είναι αδύνατο και ποτέ δεν είναι αργά για καμία γυναίκα να χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα του Miss Universe για να σπάσει στερεότυπα και να προσφέρει στην κοινότητά της». Πρόσθεσε επίσης ότι η συμμετοχή της πρέπει να εμπνεύσει τους ανθρώπους να κάνουν όσα θέλουν στη ζωή τους. «Αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία για το φύλο. Είναι μια ιστορία για τους ανθρώπους, για την πίστη. Πιστέψτε ότι με αρκετή προσπάθεια, μια μέρα μπορείτε όλοι να αλλάξετε τη δική σας ζωή. Το σημείο εκκίνησής σας δεν καθορίζει τα όριά σας», κατέληξε.

Το Miss Universe Vietnam ανακοίνωσε την Τετάρτη μέσω κοινωνικών δικτύων ότι η Giang θα εκπροσωπήσει τη χώρα. Η διοργάνωση αναφέρθηκε στη «θηλυκή ομορφιά, την εξυπνάδα, την αυτοπεποίθηση, το θάρρος και πάνω απ’ όλα την καλή καρδιά της Huong Giang, που δεν σταματά ποτέ να προσπαθεί».

Η λεζάντα της ανάρτησης συνεχίζει: «Αποτελεί ζωντανό παράδειγμα της δύναμης της ανθεκτικότητας και του ταλέντου. Το εμπνευσμένο και υπερήφανο ταξίδι της Huong Giang καλύπτει πολλούς ρόλους: τραγουδίστρια, ηθοποιός, μοντέλο, παρουσιαστής, κριτής και παραγωγός.
Οι τρανς γυναίκες μπορούν να συμμετέχουν στο Miss Universe από το 2012. Από το 2022, οι παντρεμένες γυναίκες και οι μητέρες μπορούν επίσης να συμμετέχουν.

Ο πρόεδρος του διαγωνισμού είναι ο Μεξικανός επιχειρηματίας Raul Rocha Cantu. Η Anne Jakrajutatip, τρανς και ιδιοκτήτρια του JKN Global Group, που κατέχει μετοχές του Miss Universe, είναι η διευθύνουσα σύμβουλος. Ο διαγωνισμός είχε στο παρελθόν ως ιδιοκτήτη τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ.

Ο 74ος διαγωνισμός Miss Universe θα πραγματοποιηθεί στην Ταϊλάνδη την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου.

Πηγή: Lifo.gr

Στη συνέντευξη Τύπου, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ είπε ότι το μέτρο προβλέπει την παράταση παράταση της άδειας μετ’ αποδοχών για τη φροντίδα ενός παιδιού κατά δύο εβδομάδες (ανεβάζοντας το σύνολο στις 19 εβδομάδες) μέχρι το παιδί να γίνει οκτώ ετών, επιπλέον των οκτώ εβδομάδων άνευ αποδοχών που ισχύουν σήμερα.

Περιλαμβάνει επίσης την παράταση της άδειας γονικής μέριμνας κατά μία εβδομάδα, έως και 17 εβδομάδες. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει επίσης 32 εβδομάδες άδειας γονικής μέριμνας και παιδικής μέριμνας για μονογονεϊκές οικογένειες, τέσσερις από τις οποίες μπορούν να ληφθούν μέχρι το παιδί να γίνει οκτώ ετών. Ο Πέδρο Σάντσεθ μίλησε για «ιστορική παράταση της γονικής άδειας», ώστε «οι πολίτες να μπορούν να απολαμβάνουν τρεις ακόμη εβδομάδες άδειας μετ’ αποδοχών, επιπλέον των 16 εβδομάδων που ίσχυαν. Οι δύο τελευταίες θα δίνονται με ευέλικτο τρόπο μέχρι το παιδί να γίνει 8 ετών».

Πλέον, η Ισπανία και η Φινλανδία είναι οι μοναδικές χώρες της ΕΕ που προσφέρουν ίση γονική άδεια με πλήρεις αποδοχές και στους δύο γονείς. Χώρες, όπως η Κροατία, η Ιρλανδία και η Βουλγαρία, προσφέρουν μεγαλύτερες σε διάρκεια άδειες μητρότητας σε σύγκριση με την Ισπανία, όμως είναι λιγότερο γενναιόδωρες προς τους πατέρες.

Στον δρόμο για την ισότητα

Η υπουργός Εργασίας, Γιολάντα Ντίαθ, δήλωσε από την πλευρά της: «Η Ισπανία οδεύει προς τον φεμινισμό και την ισότητα… και δεν θα υπάρξει επιστροφή. Ανυπομονούμε». Σύμφωνα με την Ντίαθ, «τέσσερις στους 10 άνδρες στη χώρα μας παίρνουν τώρα γονική άδεια. Κι αυτό είναι ένα φεμινιστικό επίτευγμα». Το μέτρο ωστόσο υπολείπεται της άδειας μητρότητας των 20 εβδομάδων που είχε υποσχεθεί το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα και ο κυβερνητικός εταίρος του, το αριστερό κόμμα Sumar, του οποίου ηγείται η Ντίαθ, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Το σχέδιο για να υλοποιηθεί θα χρειαστεί την επίσημη έγκριση του κοινοβουλίου. Το αριστερό κόμμα Podemos, ένα από τα κόμματα οι ψήφοι του οποίου χρειάζονται για την έγκριση ενός νομοσχεδίου, πιέζει για ακόμα μεγαλύτερο χρόνο άδειας. Η Γιολάντα Ντίαθ είπε, ωστόσο, πως τα κόμματα του κοινοβουλίου «ανταποκρίθηκαν καλά» στην πρωτοβουλία.

Πηγή: in.gr

Η κόρη ενός αγρότη από την περιοχή Begusarai, η Nibha στάλθηκε να ζήσει με τη θεία της 10 χιλιόμετρα μακριά για να φοιτήσει σε ένα κοντινό δημοτικό σχολείο. Η κινητικότητα ήταν πρόκληση για τα κορίτσια και τα μέσα μαζικής μεταφοράς ήταν αναξιόπιστα. Όταν η Nibha επέστρεψε στο σπίτι της για το γυμνάσιο, ανέβηκε σε ένα ποδήλατο και συνέχισε να οδηγεί στους ανώμαλους δρόμους του χωριού για να τελειώσει την εκπαίδευσή της.

«Τα κορίτσια έχουν αποκτήσει μεγάλη αυτοπεποίθηση αφού άρχισαν να χρησιμοποιούν ποδήλατα για να πηγαίνουν σε σχολεία και στην προπόνησή τους. Όλο και περισσότερα από αυτά πηγαίνουν στο σχολείο τώρα. Τα περισσότερα έχουν δωρεάν ποδήλατα που παρέχονται από την κυβέρνηση», λέει ο Bhuvaneshwari Kumari, εργαζόμενος στον τομέα της υγείας στο Begusarai.

Έχει δίκιο. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Transport Geography αποκαλύπτει αξιοσημείωτες γνώσεις σχετικά με τα παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο και την ποδηλασία στην αγροτική Ινδία. Η μελέτη των Srishti Agrawal, Adit Seth και Rahul Goel διαπίστωσε ότι η πιο αξιοσημείωτη άνοδος της ποδηλασίας στην Ινδία είχε σημειωθεί μεταξύ των κοριτσιών της υπαίθρου – αυξήθηκε πάνω από δύο φορές από 4,5% το 2007 σε 11% το 2017 – μειώνοντας το χάσμα των φύλων στη δραστηριότητα.

«Αυτή είναι μια σιωπηλή επανάσταση. Το ονομάζουμε επανάσταση επειδή τα επίπεδα ποδηλασίας αυξήθηκαν μεταξύ των κοριτσιών σε μια χώρα που έχει υψηλά επίπεδα ανισότητας των φύλων όσον αφορά την κινητικότητα των γυναικών έξω από το σπίτι, γενικά, και για το ποδήλατο, ειδικότερα», λέει η κ. Agrawal.

Τα κρατικά προγράμματα δωρεάν διανομής ποδηλάτων από το 2004 αφορούν τα κορίτσια, για τα οποία τα ποσοστά εγκατάλειψης του σχολείου είναι φυσικά υψηλότερα από τα αγόρια λόγω οικιακών δουλειών και εξαντλητικών μεγάλων περιπάτων. Αυτή η προσέγγιση δεν είναι μοναδική στην Ινδία – στοιχεία από χώρες όπως η Κολομβία, η Κένυα, το Μαλάουι και η Ζιμπάμπουε δείχνουν επίσης ότι τα ποδήλατα ενισχύουν αποτελεσματικά την εγγραφή και την παραμονή των κοριτσιών στο σχολείο. Αλλά η κλίμακα εδώ είναι ασύγκριτη.

Οι τρεις ερευνητές – από το Ινδικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Δελχί και το Ινστιτούτο Διαχείρισης Μελετών Narsee Monjee της Βομβάης – ανέλυσαν τρόπους μεταφοράς για παιδιά σχολικής ηλικίας 5-17 ετών σε μια έρευνα εθνικού επίπεδου για την εκπαίδευση, εξέτασαν την αποτελεσματικότητα των κρατικών προγραμμάτων που παρέχουν δωρεάν ποδήλατα σε μαθήτριες και την επιρροή τους στα ποσοστά χρήσης ποδηλάτου.

Σε εθνικό επίπεδο, το ποσοστό όλων των μαθητών που πήγαν στο σχολείο με το ποδήλατο αυξήθηκε από 6,6% το 2007 σε 11,2% το 2017, ανακάλυψαν. Το ποδήλατο προς το σχολείο στις αγροτικές περιοχές διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, ενώ στις αστικές περιοχές παρέμεινε σταθερό.

Οι δρόμοι των πόλεων της Ινδίας είναι διαβόητα επικίνδυνοι, με τα χαμηλά ποσοστά χρήσης ποδηλάτου προς το σχολείο να συνδέονται με την κακή κυκλοφοριακή ασφάλεια και με περισσότερα αυτοκίνητα στο δρόμο. Η ποδηλατική επανάσταση της Ινδίας είναι πιο σημαντική στα χωριά, και σε περιοχές όπως το Μπιχάρ, η Δυτική Βεγγάλη, το Ασάμ και το Τσατισγκάρ να πρωτοστατούν στην ανάπτυξη. Αυτές οι πολιτείες έχουν πληθυσμό συγκρίσιμο με ορισμένες από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες.

Το ποδήλατο ήταν πιο συνηθισμένο για μεγαλύτερες αποστάσεις σε αγροτικές περιοχές από ό,τι στις αστικές περιοχές, διαπίστωσε η μελέτη. Η Ινδία άρχισε να αναφέρει ποδηλατική συμπεριφορά για πρώτη φορά μόνο στην τελευταία απογραφή του 2011. Μόνο το 20% όσων ταξίδευαν για να εργαστούν εκτός σπιτιού ανέφεραν ότι το ποδήλατο ήταν ο κύριος τρόπος μεταφοράς τους. Αλλά οι άνθρωποι στα χωριά έκαναν περισσότερο ποδήλατο (21%) από ό,τι στις πόλεις (17%). Επίσης, περισσότεροι εργαζόμενοι άνδρες (21,7%) από ό,τι οι γυναίκες (4,7%) έφτασαν στη δουλειά τους με ποδήλατο. «Σε σύγκριση με τα διεθνή περιβάλλοντα, αυτό το επίπεδο χάσματος των φύλων στην ποδηλασία είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο», λέει η κ. Agrawal.

Η Αμερικανίδα σουφραζίστρια Susan B Anthony είπε ότι το ποδήλατο «έχει κάνει περισσότερα για τη χειραφέτηση των γυναικών από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Δίνει στις γυναίκες ένα αίσθημα ελευθερίας και αυτοδυναμίας».

Πηγή: BBC